- Τί είναι ο χρόνος; Υπάρχει χρόνος για το πνεύμα; - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Εδώ και λίγες μέρες,χαίρομαι με αυτά που γράφω, φίλε zip,
το ποιός τα καταλαβαίνει είναι θέμα του ποιός βλέπει,αλλά,
αυτό φαντάζομαι δεν το ..είδες....
Αλήθεια, πόσο σίγουρος είσαι ότι είσαι αιώνιος;
το ποιός τα καταλαβαίνει είναι θέμα του ποιός βλέπει,αλλά,
αυτό φαντάζομαι δεν το ..είδες....
Αλήθεια, πόσο σίγουρος είσαι ότι είσαι αιώνιος;
Τρεις παράλληλοι οδοί εξέλιξης, ενυπάρχουν στην πορεία του
ανθρώπου. Της σάρκας, του νου και του πνεύματος..Βάζω το νου
ξεχωριστά, γιατί ο νους εννοεί, ενώ το πνεύμα γνωρίζει...
Οι οδοί αυτοί, λοιπόν, συναντώνται εδώ και τώρα,στην εποχή μας και
η σύγκρουση των θα δείξει την επόμενη φάση της εξέλιξης του
όντος που είναι ο άνθρωπος....
Θα δείξει γιατί ήρθαμε στη γή, ενώ γνωριζαμε, γιατί γεννηθήκαμε,
ενώ προυπήρχαμε, γιατί μαθαίνουμε, να γίνουμε τί....
Κι έρχεται αυτή η γνώση, είναι το μέλλον του ανθρώπου,για το
πνεύμα που κουβαλάει, είναι δικό του, εκεί θα βρεθεί...
Ποιός ο λόγος του κύκλου, που κάνει ο άνθρωπος, στο τέλος του
χρόνου;
ανθρώπου. Της σάρκας, του νου και του πνεύματος..Βάζω το νου
ξεχωριστά, γιατί ο νους εννοεί, ενώ το πνεύμα γνωρίζει...
Οι οδοί αυτοί, λοιπόν, συναντώνται εδώ και τώρα,στην εποχή μας και
η σύγκρουση των θα δείξει την επόμενη φάση της εξέλιξης του
όντος που είναι ο άνθρωπος....
Θα δείξει γιατί ήρθαμε στη γή, ενώ γνωριζαμε, γιατί γεννηθήκαμε,
ενώ προυπήρχαμε, γιατί μαθαίνουμε, να γίνουμε τί....
Κι έρχεται αυτή η γνώση, είναι το μέλλον του ανθρώπου,για το
πνεύμα που κουβαλάει, είναι δικό του, εκεί θα βρεθεί...
Ποιός ο λόγος του κύκλου, που κάνει ο άνθρωπος, στο τέλος του
χρόνου;
Και συναντιούνται οι δρόμοι οι τρεις και γίνονται ένα,
αλλά,οι δυο δεν προκειται να φύγουν εύκολα...Μέσα μας γίνεται
ο μεγάλος πόλεμος των τριών υποστάσεων του ανθρώπου,μέσα του
παλεύει να ελευθερωθεί απο τις δικές του φυλακές το πνεύμα....
Υπο την προστασία του χρόνου και της ύλης, αυτών των δυο φθαρτών
του αλυσιδών, το πνεύμα προσπαθεί να θυμηθεί ποιός είναι.
Να θυμηθεί απο που έπεσε και που ανήκει....
Κι ο χρόνος,γενναιόδωρα, του δίνει τις δικαιολογίες που ζητά,
αλλα, τελειώνει κι αυτός και τότε, γυμνοί όλοι, θα δείξουμε πως
βλέπουμε τον εαυτό μας, ποιός θεός κατοικεί μέσα μας...Το πνεύμα
ή η ύλη...Η αιωνιότητα, ή το προσωρινό.....
Αναζητά ο άνθρωπος τη λύση, μέσα απο την ζωή που έχει μόνο θανάτους
κι ακόμη δεν εννόησε ότι οι σκέψεις περνάνε σαν την ύλη,χάνονται
και επανασυστάνται απο το αρχαίο υλικό, αλλά, το που βρίσκεται ο
καθένας, αν στέκεται στο ύψος των όποιων περιστάσεων,είναι που έχει σημασία...
αλλά,οι δυο δεν προκειται να φύγουν εύκολα...Μέσα μας γίνεται
ο μεγάλος πόλεμος των τριών υποστάσεων του ανθρώπου,μέσα του
παλεύει να ελευθερωθεί απο τις δικές του φυλακές το πνεύμα....
Υπο την προστασία του χρόνου και της ύλης, αυτών των δυο φθαρτών
του αλυσιδών, το πνεύμα προσπαθεί να θυμηθεί ποιός είναι.
Να θυμηθεί απο που έπεσε και που ανήκει....
Κι ο χρόνος,γενναιόδωρα, του δίνει τις δικαιολογίες που ζητά,
αλλα, τελειώνει κι αυτός και τότε, γυμνοί όλοι, θα δείξουμε πως
βλέπουμε τον εαυτό μας, ποιός θεός κατοικεί μέσα μας...Το πνεύμα
ή η ύλη...Η αιωνιότητα, ή το προσωρινό.....
Αναζητά ο άνθρωπος τη λύση, μέσα απο την ζωή που έχει μόνο θανάτους
κι ακόμη δεν εννόησε ότι οι σκέψεις περνάνε σαν την ύλη,χάνονται
και επανασυστάνται απο το αρχαίο υλικό, αλλά, το που βρίσκεται ο
καθένας, αν στέκεται στο ύψος των όποιων περιστάσεων,είναι που έχει σημασία...
Κι εκεί στο τέλος του χρόνου, ο άνθρωπος πρέπει να σηκωθεί,
να θυμηθεί ποιός είναι, γιατί γύρω του θα είναι ο κόσμος που
θα του ανήκει...Τότε ορθώνεται ο άνθρωπος, είναι μόνος του και
γυμνός απο την ύλη..Θα το αντέξει αυτό που είναι;Ή θα του φανεί
πολύ και δεν θα αντέξει;
Γι αυτό έγινε ο χρόνος....Για να φυλάει το πνεύμα μας...
να θυμηθεί ποιός είναι, γιατί γύρω του θα είναι ο κόσμος που
θα του ανήκει...Τότε ορθώνεται ο άνθρωπος, είναι μόνος του και
γυμνός απο την ύλη..Θα το αντέξει αυτό που είναι;Ή θα του φανεί
πολύ και δεν θα αντέξει;
Γι αυτό έγινε ο χρόνος....Για να φυλάει το πνεύμα μας...
Απο τι άραγε κρύβεται ο άνθρωπος;Γιατί τον καλύπτει ο
χρόνος;Μήπως κρύβεται απο την αλήθεια;Μήπως γνωρίζει ότι ο
χρόνος τελειωνει και δεν μπορεί να τον κρατήσει;
χρόνος;Μήπως κρύβεται απο την αλήθεια;Μήπως γνωρίζει ότι ο
χρόνος τελειωνει και δεν μπορεί να τον κρατήσει;
Κι αν σκεφτούμε ότι ο χρόνος που ζούμε, εμπεριέχεται σε
ενα άλλο χώρο,οπου δεν υπάρχει χρόνος και μόνο η ύλη,μας
κρατά σε χρόνο;
Αν βρεθούμε γυμνοί απέναντι στον χρόνο τον αιώνιο, πως θα αντιδράσουμε;Μπορούμε να ειμαστε αιώνια αυτοί που είμαστε;
Όπως είμαστε, μέσα απο τις αντιδραστικές μας λειτουργίες,
λόγω των περιβάλλοντων μας;
Ποια προσωπικότητα θα μείνει στον άνθρωπο, στο τέλος του
χρόνου;
ενα άλλο χώρο,οπου δεν υπάρχει χρόνος και μόνο η ύλη,μας
κρατά σε χρόνο;
Αν βρεθούμε γυμνοί απέναντι στον χρόνο τον αιώνιο, πως θα αντιδράσουμε;Μπορούμε να ειμαστε αιώνια αυτοί που είμαστε;
Όπως είμαστε, μέσα απο τις αντιδραστικές μας λειτουργίες,
λόγω των περιβάλλοντων μας;
Ποια προσωπικότητα θα μείνει στον άνθρωπο, στο τέλος του
χρόνου;
Και πόσο αυτό που είμαστε, μπορούμε να το αντιληφθούμε;
Πόσο εμείς μπορούμε να γίνουμε;
Πόσο να αποδωσουμε τον εαυτό μας;
Είμαστε ικανοί,ή πότε θα γίνουμε;
Πόσο εμείς μπορούμε να γίνουμε;
Πόσο να αποδωσουμε τον εαυτό μας;
Είμαστε ικανοί,ή πότε θα γίνουμε;
Χαθήκαμε στον χρόνο που τελειώνει, ή κρυφτήκαμε;
Μεγαλώνει όμως, ο άνθρωπος, δεν είναι πάντα μικρός και
τότε φαίνεται, όσο κι αν κρύβεται...
Ζούμε αυτόν τον χρόνο και προσπαθούμε να κρυφτούμε, ενώ
είμαστε ορατοί...
Ποιός είναι ο καθρέπτης, για να δούμε τους εαυτούς μας, να
δούμε ότι αλλάξαμε;...
Μεγαλώνει όμως, ο άνθρωπος, δεν είναι πάντα μικρός και
τότε φαίνεται, όσο κι αν κρύβεται...
Ζούμε αυτόν τον χρόνο και προσπαθούμε να κρυφτούμε, ενώ
είμαστε ορατοί...
Ποιός είναι ο καθρέπτης, για να δούμε τους εαυτούς μας, να
δούμε ότι αλλάξαμε;...
Έχουμε, λοιπον, ένα τεράστιο μπέμπη τον άνθρωπο και μια
μικρύλα πλάση...Πόσο να κρυφτεί;Αν ανοίξει τα μάτια του
θα δει ότι είναι φανερός....
Μόνο να δει τον εαυτό του....
μικρύλα πλάση...Πόσο να κρυφτεί;Αν ανοίξει τα μάτια του
θα δει ότι είναι φανερός....
Μόνο να δει τον εαυτό του....
Ή μήπως, απλά κλείστηκε στις σκέψεις του,μέσα στο αυγό
του χρόνου, κι όταν αυτός ολοκληρώσει τις αλλαγές του,
για να φανερωθεί;...........Κι οι σκέψεις είναι πράξεις,
είναι ζήσιμο...Δεν μπορείς να τις αγονήσεις....
του χρόνου, κι όταν αυτός ολοκληρώσει τις αλλαγές του,
για να φανερωθεί;...........Κι οι σκέψεις είναι πράξεις,
είναι ζήσιμο...Δεν μπορείς να τις αγονήσεις....
Ή μήπως, απλά κλείστηκε στις σκέψεις του,μέσα στο αυγό
του χρόνου, κι όταν αυτός ολοκληρώσει τις αλλαγές του,
για να φανερωθεί;...........Κι οι σκέψεις είναι πράξεις,
είναι ζήσιμο...Δεν μπορείς να τις αγνοήσεις....
του χρόνου, κι όταν αυτός ολοκληρώσει τις αλλαγές του,
για να φανερωθεί;...........Κι οι σκέψεις είναι πράξεις,
είναι ζήσιμο...Δεν μπορείς να τις αγνοήσεις....
Ας κάτσουμε, λοιπόν, όλοι να σκεφτούμε τι θέλουμε,
τι κάνουμε, που πάμε...Αν έχουμε κίνηση, που είναι δικη μας
ή άλλου...Αν είμαστε θεοί ή μεταβλητοί....
τι κάνουμε, που πάμε...Αν έχουμε κίνηση, που είναι δικη μας
ή άλλου...Αν είμαστε θεοί ή μεταβλητοί....
Στο χρόνο που κρύβεται ο άνθρωπος, υπάρχει και το μυστικό
της αιώνιας καταγωγής του...Ο χρόνος είναι το σπίτι του
πνεύματος, η περιοχή που δημιουργεί...
Γιατί ο άνθρωπος, ο απλός μέσος άνθρωπος, έχει χασει πια
την ικανότητα να δημιουργεί;Γιατί όχι μόνο καταλαβαίνει,αλλά
και δεν θέλει να δημιουργεί;...
Μήπως κατάλαβε ότι όλα γίνανε και δεν υπάρχει τίποτε άλλο να
γίνει;Αλλά, είναι έτσι;Δεν υπάρχει τίποτε άλλο να γίνει;
της αιώνιας καταγωγής του...Ο χρόνος είναι το σπίτι του
πνεύματος, η περιοχή που δημιουργεί...
Γιατί ο άνθρωπος, ο απλός μέσος άνθρωπος, έχει χασει πια
την ικανότητα να δημιουργεί;Γιατί όχι μόνο καταλαβαίνει,αλλά
και δεν θέλει να δημιουργεί;...
Μήπως κατάλαβε ότι όλα γίνανε και δεν υπάρχει τίποτε άλλο να
γίνει;Αλλά, είναι έτσι;Δεν υπάρχει τίποτε άλλο να γίνει;
Να όμως, που έρχεται η φοβερή απορία...:Μπορεί ο θεός
του ανθρώπου, να κρυφτεί;Μπορεί να πάψει να φαινεται η
αλήθεια του ανθρώπου;Όχι, αλλά ο ίδιος, την μελετά αργά...
Κι ο χρόνος τον βοηθάει να μελετήσει τον εαυτό του...
Γιατί, δεν υπάρχει άγνωστο για τον άνθρωπο...Αφού ειναι
θεός, γνωρίζει τα πάντα...Αλλά, σαν κάποιος που πρώτη φορά
σκέφτεται να χρησιμοποιήσει κάτι, γίνεται, άτσαλος,αδέξιος
και ζημιάρης...
Αλλά,θα προχωρήσει, θα βγει έξω στο ανοιχτό φώς, ακούγωντας
την φωνή που τον φωνάζει και τον καλεί...
Την φωνή που τον ονομάζει....
του ανθρώπου, να κρυφτεί;Μπορεί να πάψει να φαινεται η
αλήθεια του ανθρώπου;Όχι, αλλά ο ίδιος, την μελετά αργά...
Κι ο χρόνος τον βοηθάει να μελετήσει τον εαυτό του...
Γιατί, δεν υπάρχει άγνωστο για τον άνθρωπο...Αφού ειναι
θεός, γνωρίζει τα πάντα...Αλλά, σαν κάποιος που πρώτη φορά
σκέφτεται να χρησιμοποιήσει κάτι, γίνεται, άτσαλος,αδέξιος
και ζημιάρης...
Αλλά,θα προχωρήσει, θα βγει έξω στο ανοιχτό φώς, ακούγωντας
την φωνή που τον φωνάζει και τον καλεί...
Την φωνή που τον ονομάζει....
Ότι κι αν προσπαθήσει ο άνθρωπος,έχει συγκεκριμένη την πορεία
του και είτε έξυπνα θα την αναγνωρίσει, είτε θα προσπαθεί
να πείσει τον εαυτό του, για μια άλλη αλήθεια, μια άλλη
λογική πραγματικότητα, που μπορεί να περιορίσει η λογική
του...Εκεί που θέλει να μείνει, ενώ προχωράει δίχως να μπορεί
να σταματήσει...
Κι ο χρόνος τελειώνει,στριμώχνεται ανάμεσα στους ανθρώπους και
περιμένει...Περιμένει την έκρηξη του πνεύματος, που θα σκίσει
το χώα για να λάμψει επι γής και για πάντα...
του και είτε έξυπνα θα την αναγνωρίσει, είτε θα προσπαθεί
να πείσει τον εαυτό του, για μια άλλη αλήθεια, μια άλλη
λογική πραγματικότητα, που μπορεί να περιορίσει η λογική
του...Εκεί που θέλει να μείνει, ενώ προχωράει δίχως να μπορεί
να σταματήσει...
Κι ο χρόνος τελειώνει,στριμώχνεται ανάμεσα στους ανθρώπους και
περιμένει...Περιμένει την έκρηξη του πνεύματος, που θα σκίσει
το χώα για να λάμψει επι γής και για πάντα...
Στον χρόνο απάνω, αυτόν τον προορισμένο, όλα γίναν,
όλα αποτελούν μερος θεικού σχεδίου, που χιλιάδες χρόνια
τώρα, απργάζεται ο Θεός για τον άνθρωπο..
Και μεις να μην ξέρουμε καθόλου, ότι αυτό που γίνεται,
γίνεται μόνο για μας...
Γιατί το πνεύμα μας, δεν έχει ακόμη ξυπνήσει...
όλα αποτελούν μερος θεικού σχεδίου, που χιλιάδες χρόνια
τώρα, απργάζεται ο Θεός για τον άνθρωπο..
Και μεις να μην ξέρουμε καθόλου, ότι αυτό που γίνεται,
γίνεται μόνο για μας...
Γιατί το πνεύμα μας, δεν έχει ακόμη ξυπνήσει...
Υπήρξε κάποτε ένας ανθρωπος που νίκησε τον χρόνο...
Κάθησε ακίνητος και δεν ζήτησε τίποτε...Ο χρόνος, ανυπόμονος,
του πρόσφερε λίγα,αλλά εκείνος δεν ήθελε τίποτε, ακόμη..
Του πρόσφερε πολλά, πάλι αρνήθηκε, κι άλλα, αλλά πάλι
αρνήθηκε...
Και τοτε ο χρόνος ,αναγκάστηκε και του δωσε την ευτυχία..Την
αρμονία του πνεύματος, το τέλειο πνεύμα...
Αναγκάσθηκε να του δώσει ότι ήταν προορισμένο, γιατί, δεν πήρε
κάτι άλλο, δεν ζήτησε άλλο...
Κάθησε ακίνητος και δεν ζήτησε τίποτε...Ο χρόνος, ανυπόμονος,
του πρόσφερε λίγα,αλλά εκείνος δεν ήθελε τίποτε, ακόμη..
Του πρόσφερε πολλά, πάλι αρνήθηκε, κι άλλα, αλλά πάλι
αρνήθηκε...
Και τοτε ο χρόνος ,αναγκάστηκε και του δωσε την ευτυχία..Την
αρμονία του πνεύματος, το τέλειο πνεύμα...
Αναγκάσθηκε να του δώσει ότι ήταν προορισμένο, γιατί, δεν πήρε
κάτι άλλο, δεν ζήτησε άλλο...
Περνάει ο χρόνος;Αλήθεια, αυτο που ζούμε είναι ο χρόνος;
Ή είναι μια μέτρηση του χρόνου, που καθοδηγεί το
ανθρώπινο πνεύμα;
Μπορεί ο άνθρωπος να ξεπεράσει τις συνέπειες του χρόνου;
Μπορεί ο άνθρωπος να είναι διαχρονικός;Να αντέχει την αλλαγή;
Ή είναι μια μέτρηση του χρόνου, που καθοδηγεί το
ανθρώπινο πνεύμα;
Μπορεί ο άνθρωπος να ξεπεράσει τις συνέπειες του χρόνου;
Μπορεί ο άνθρωπος να είναι διαχρονικός;Να αντέχει την αλλαγή;
Μπορεί, πολλοί τρόποι βοηθούν,αλλά,το θέμα είναι ότι ο άνθρωπος
έχει τη δυνατότητα και την προοπτική, να νικήσει τον χρόνο,ή
να τον δει πως πραγματικά είναι...
Ένα όργανο, που δεν έχουμε μάθει ακόμη να χειριζόμαστε, αφού
δεν δουλεύει αρμονικα το μυαλό με το πνεύμα...
Όποιος άνθρωπος μπορεί να βρει τον εαυτό του,να ζήσει έτσι,
μπορεί να χαθεί, να φύγει απο τον χρόνο.....
Ζούμε σε ένα χρόνο ή μέσα μας;
Ζούμε εδώ ή στις σκέψεις μας;
Μπορούμε να δουμε, να ανοίξουμε τα μάτια,αν το θέλουμε...
Κι όλα θα φύγουν ο χρόνος, η ύλη...
Όλα υπαρχουν γιατί εμείς τα θέλουμε έτσι...
Ζούμε εδώ ή στις σκέψεις μας;
Μπορούμε να δουμε, να ανοίξουμε τα μάτια,αν το θέλουμε...
Κι όλα θα φύγουν ο χρόνος, η ύλη...
Όλα υπαρχουν γιατί εμείς τα θέλουμε έτσι...
quote:
Ζούμε σε ένα χρόνο ή μέσα μας;
Ζούμε εδώ ή στις σκέψεις μας;
Μπορούμε να δουμε, να ανοίξουμε τα μάτια,αν το θέλουμε...
Κι όλα θα φύγουν ο χρόνος, η ύλη...
Όλα υπαρχουν γιατί εμείς τα θέλουμε έτσι...
