- Τι δίνουμε σε μια σχέση? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
...συγνώμη ε?
"I pass the test....
I will diminish,
and go into the West,
and remain
Galadriel"
Η φίλη galadriel είπε:
quote:
".... είναι για μένα ν'αγαπήσω, παρα μόνο για την ίδια την αγάπη, χωρίς άλλο σκοπό, χωρίς ανάγκη να δικαιολογήσω τη συμπεριφορά μου ή να υποσχεθώ οτιδήποτε".
C.Jung"I pass the test....
I will diminish,
and go into the West,
and remain
Galadriel"
Και αναφερόταν όπως υπογράμμισε παρακάτω, στον φίλο hermes . Πολύ σωστά. Όμως δεν πρόσεξε ότι η απάντησή μου είχε περιλάβει μόνο τις θέσεις και ερωτηματικά που είχαν θέσει οι άλλοι δύο συνομιλητές μας ( FrondoR και aenaongr ). Δηλαδή την ίδια της την απάντηση προς τον hermes την έδωσα και στον FrondoR προσθέτοντας όμως κάποια στοιχεία. Δεν είχα κάνει καμία απολύτως αναφορά στις θέσεις του αγαπητού hermes , που είχε την καλοσύνη να απαντήσει και να με καλύψει πλήρως στην ερώτησή που του είχα κάνει ποιο πριν, σύμφωνα με αυτά που πιστεύω εγώ. Που παράλληλα δημιούργησε πλατφόρμα για να επανέρθουμε, ίσως, για περισσότερες αναλύσεις και συζητήσεις. Σε ευχαριστώ hermes . Συγνώμη που δεν έκανα αναφορά στις θέσεις σου.
Συγνώμη σε τι, αγαπητή φίλη galadriel ? Εγώ σε ευχαριστώ, που ήσουν εσύ που (ίσως άθελα) συμμετείχες, σε αυτό το παράδειγμα λειψής επικοινωνίας.
Και μάλλον εγώ θα πρέπει να ζητήσω συγνώμη, γιατί ποτέ δεν φταίει ο «δέκτης» στην λήψη ενός μηνύματος. Φταίει πάντα ο «πομπός». Γιατί δεν έστειλε στην σωστή ισχύ για να φτάσει όλο το μήνυμα ή για την μη σωστή καθαρότητα για να γίνει όλο αντιληπτό.
Σε κάθε βήμα υπάρχει καινούργιο πετραδάκι.
Κάθε πετραδάκι ένα μάθημα, μια γνώση, ένας πόνος,
στα καλυμμένα με απλά σανδάλια πόδια,
φορώντας ρούχο απλό, παλιό, τριμμένο από το χρόνο,
κρατώντας μια μαγκούρα, σαν σύντροφο στα χέρια,
αναλογιζόμενος το μονοπάτι, τα πετραδάκια, το δάσος, τα πουλιά,
περπατά στο μονοπάτι του, ο οδοιπόρος.
carim
... για πάρτε το μηδενικό παρακαλώ....![]()
"I pass the test....
I will diminish,
and go into the West,
and remain
Galadriel"
ΝΑΙ,Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΣΧΕΣΗ..ΟΜΩΣ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ ΜΟΥ ΠΡΟΣΘΕΣΑΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ(ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΔΙΑΦΕΥΓΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ)
ΝΑΙ,ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΗ...ΑΛΛΑ ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ????..
ΕΔΩ ΜΠΗΚΑΝ ΑΤΟΜΑ ΜΕ 2-3 ΠΡΟΣΩΠΑ..ΑΥΤΟΙ ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ ΕΠΑΙΞΑΝ??ΠΟΣΟΥΝ ΕΑΥΤΟΥΣ ΕΙΧΑΝ????...ΠΟΣΟ ΚΟΡΟΙΔΕΥΑΝ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΔΕΙΧΝΑΝ ΛΙΓΟ ΛΙΓΟ..ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ...ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΕΧΑΝΑΝ..
ΚΑΙ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΚΛΕΙΔΙ ΣΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ..ΝΑ ΔΙΝΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΛΛΟΙΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΜΑΣ,ΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΑΣ ΑΛΛΑ ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΕΥΟΥΜΕ ΜΕΣΩ ΤΩΣ ΣΧΕΣΕΩΝ...
ΦΙΛΙΚΑ ΦΙΛΙΚΑ
ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ,ΚΑΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ
Θα επαναλάβω (για να θυμίσω το θέμα) : «Τι δίνουμε σε μια σχέση?»
- ρε, μιλάνε για πρόσωπα, μας πήρανε χαμπάρι
- σκάσε ρε, τώρα σ' έπιασε να κάνεις τον καλό
- θα τα πω όλα, δε μπορώ άλλο τη διπλή ζωή
- είσαι τρελλός! σύνελθε πριν είναι αργά
- όλα είναι πιο ξεκάθαρα τώρα, ναι, ναι!, ΝΑΙ!
- ρε, τι κάνεις εκεί, όχι, όχι αυτό το κουμπί!!!
- η στιγμή που πάντα περίμενα, όλοι τώρα θα μάθουν πως είσαι ένας μ...
- μη τον πιστεύετε, δεν είμαι εγώ αυτός, άλλος είναι
- λα,λα,λα - λα,λα,λα - σε ξεσκέπασα καλάααα
- νομίζω πως ένα ταξιδάκι θα μου κάνει καλό...
(ούπς they did it again...)
- συγνώμη παιδιά, δεν ήμουν ο εαυτός μου για λίγο...
Υπάρχουν πολλές μορφές που μπορεί να πάρει αυτό το δόσιμο. Κάποιος έχει πει ότι αν εμείς δεν είμαστε καλά, δεν μπορούμε να δώσουμε το παραμικρό. Δεν μπορούμε να πάρουμε το παραμικρό. Κάποιος άλλος είπε τα πάντα. Κάποιος ότι πάρω. Άλλος ότι μπορώ να δώσω. Κάποιος κάτι άλλο. Όλα αυτά είναι κάποιες προσωπικές απόψεις του καθενός μας. Το κάνουμε όμως? Γιατί μπορεί να θέλεις άλλο και να κάνεις άλλο. Μπορεί να θέλεις xxxxxxxxxxxx (αυτό που έxει ο καθένας στο μυαλό του), αλλά τελικά να φεύγεις γιατί ο άλλος πονά από αυτό που εσύ αισθάνεσαι, αλλά τελικά βγαίνει κάτι διαφορετικό από αυτό που θέλεις πραγματικά. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό? Μπορούμε να το δούμε? Μπορούμε να πονέσουμε? Μπορούμε να αντέξουμε?
"Δεν θέλω να πληγώσω Δεν θέλω να πληγωθώ.
Γιατί ο καθένας έχει να κάνει την δικιά του διαδρομή
Μα αν το χρειαστείς, θάμαι εκεί, όπως πραγματικά το θέλεις"
Από μια σχέση κερδίζουμε εμπειρίες. Εμπειρίες για το μέλλον. Κι αν βέβαια μπορούμε να μάθουμε αυτό είναι το καλύτερο, όπως υποστηρίζει και η φίλη Σεμίνα. Μα θα το επεκτείνω πολύ πιο πέρα:
Προσπαθούμε να μαθαίνουμε από τα λάθη μας και από τα λάθη των ανθρώπων που σχετίζονται με μας. Προσπαθούμε να μαθαίνουμε από τις σωστές ενέργειες τις δικές μας αλλά και των άλλων.
Με λίγα λόγια, οι ανθρώπινες σχέσεις επιτρέπουν αυτήν ακριβώς την ροή γνώσης και εμπειριών και αυτό μας βοηθάει να διαμορφώσουμε τον χαρακτήρα μας, τον τρόπο αντίδρασης σε διάφορες καταστάσεις, τον τρόπο που συμπεριφερόμαστε στους άλλους.
Να πω μόνο πως αναφέρομαι σε κάθε είδους ανθρώπινη σχέση και όχι αποκλειστικά στις ερωτικές. Και ο λόγος είναι πως όλοι οι άνθρωποι μας επηρεάζουν στην ζωή μας, άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο. Κι εξαρτάται από μας το κατά πόσο μπορούμε να επηρεαστούμε από κάποιον.
Φιλικά
Ευγένιος