- Τι γνωρίζουμε για τη δημιουργία του Κόσμου - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
quote:
Ωστόσο , τέτοια ενδεχόμενα έχουν τόσο μικρές πιθανότητες , ώστε μπορούμε να τα αγνοούμε ως εντελώς απίθανα .
Κηφέα
Υπάρχει και μια άλλη οπτική για αυτο.Το απίθανο,ίσως να μην είναι και τόσο, απίθανο.
Αρκεί να σκεφθούμε την αποδόμηση της ενέργειας,απο ένα άτομο, μόριο, πυρήνα.
Αυτη συνίσταται στην ροπή πρός την "ελευθερία", του τελευταίου ηλεκτρονίου των πυρήνων.Του πιο απομακρυσμένου.
Οταν αυτο γίνεται υπο έλεγχο,υπάρχει μια "τιθασσευμένη", θα έλεγα ροή,προς τον σχηματισμό νέων μορφών ενέργειας.( π.χ. ηλεκτρισμός )
Ομως στο σύμπαν, αυτη η απελευθέρωση ακολουθεί εξ' ολοκλήρου την τυχαιότητα,όπως πολύ σωστά επισημαίνεις.
Η διασπορά και η ανασύνταξη κάπου αλλού, της ενέργειας,θεωρώ ότι αποτελεί,αέναη κίνηση, βασισμένη στην τυχαιότητα.
Οταν η ενέργεια "στιβάζεται" μέσα στο μόριο,δεν το κάνει απο επιλογή,αλλά απο εξαναγκασμό,λόγω της έλξης.Η μόνη "ελπίδα" διαφυγής της είναι ο χρόνος.Αναγκαστικά, όταν το απομακρυσμένο ηλεκτρόνιο αποκοπεί απο την επιρροή του πυρήνα του,κάποιο άλλο θα πάρει την θέση του και μετά κάποιο άλλο, έως αποδομηθεί τελείως το μόριο.
Καθ' όλη αυτη την διαδικασία,η ενέργεια που στιβάζεται στο μόριο,υπόκεινται σε αναταράξεις και μετακινήσεις εντός του μορίου,δίνοντας την εντύπωση ντετερμινιστικής ακολουθίας.Κάθε άλλο παρά τέτοια είναι,όπως και πάλι σωστά επισήμανες.
Καλή χρονιά εν ειρήνη.Αν και αυτο το τελευταίο φαντάζει δύσκολο.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ :Κηφέα
Υπάρχει και μια άλλη οπτική για αυτο.Το απίθανο,ίσως να μην είναι και τόσο, απίθανο.
Αρκεί να σκεφθούμε την αποδόμηση της ενέργειας,απο ένα άτομο, μόριο, πυρήνα.Αυτη συνίσταται στην ροπή πρός την "ελευθερία", του τελευταίου ηλεκτρονίου των πυρήνων.Του πιο απομακρυσμένου.
Οταν αυτο γίνεται υπο έλεγχο,υπάρχει μια "τιθασσευμένη", θα έλεγα ροή,προς τον σχηματισμό νέων μορφών ενέργειας.( π.χ. ηλεκτρισμός )
Ομως στο σύμπαν, αυτη η απελευθέρωση ακολουθεί εξ' ολοκλήρου την τυχαιότητα,όπως πολύ σωστά επισημαίνεις.Η διασπορά και η ανασύνταξη κάπου αλλού, της ενέργειας,θεωρώ ότι αποτελεί,αέναη κίνηση, βασισμένη στην τυχαιότητα.
Οταν η ενέργεια "στιβάζεται" μέσα στο μόριο,δεν το κάνει απο επιλογή,αλλά απο εξαναγκασμό,λόγω της έλξης.Η μόνη "ελπίδα" διαφυγής της είναι ο χρόνος.Αναγκαστικά, όταν το απομακρυσμένο ηλεκτρόνιο αποκοπεί απο την επιρροή του πυρήνα του,κάποιο άλλο θα πάρει την θέση του και μετά κάποιο άλλο, έως αποδομηθεί τελείως το μόριο.
Καθ' όλη αυτη την διαδικασία,η ενέργεια που στιβάζεται στο μόριο,υπόκεινται σε αναταράξεις και μετακινήσεις εντός του μορίου,δίνοντας την εντύπωση ντετερμινιστικής ακολουθίας.Κάθε άλλο παρά τέτοια είναι,όπως και πάλι σωστά επισήμανες.Καλή χρονιά εν ειρήνη.Αν και αυτο το τελευταίο φαντάζει δύσκολο.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Νικόμαχε
Θα συμφωνήσω με τα γραφόμενά σου , στο σύνολό τους . Κάτι μικρές προσθήκες και διευκρινήσεις θα ακολουθήσουν στο επόμενο μήνυμά μου , κυρίως για να δώσω συνέχεια στο θέμα μας . . .
Εύχομαι κι εγώ , με τη σειρά μου , Καλή χρονιά . Ας ελπίζουμε φίλε μου . . . 
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Ενώ η ψύξη εξηγείται εύκολα ως φυσική διασπορά της ενέργειας με “σπρωξίματα” , οι διαδικασίες της εξέλιξης , η ελεύθερη βούληση , οι πολιτικές φιλοδοξίες ή οι εχθροπραξίες κρύβουν βαθύτερα την εσωτερική τους απλότητα .
Εντούτοις , όσο κρυμμένη κι αν είναι η απλότητα , το ελατήριο της όλης δημιουργίας είναι η αποσύνθεση , και κάθε πράξη είναι περισσότερο ή λιγότερο μακρινή συνέπεια της φυσικής τάσης προς τη φθορά .
Η τάση της ενέργειας προς το χάος με τη μεσολάβηση χημικών αντιδράσεων μετασχηματίζεται σε έρωτα ή πόλεμο .
Όλες οι δραστηριότητες είναι αλληλουχίες αντιδράσεων .
Όταν σκεφτόμαστε να κάνουμε κάτι , όταν διαλογιζόμαστε ή ανταποκρινόμαστε σε κάτι , ο μηχανισμός που λειτουργεί μέσα μας δεν είναι τίποτε άλλο από χημικές αντιδράσεις .
Όλες οι φυσικές μεταβολές αντιστοιχούν σε αύξηση της εντροπίας και η αιτία της παρατηρούμενης μη αντιστρεψιμότητας του σύμπαντος (P. C. W. Davies , “The physics of time asymmetry”, Surrey University Press , 1974) , είναι η μηδαμινή πιθανότητα να ξαναπάρουν η ενέργεια , τα άτομα και τα μόρια τις αρχικές τους θέσεις και σχηματισμούς .
Μια χημική αντίδραση στην απλούστερη μορφή της είναι αναδιάταξη ατόμων .
Μια συγκεκριμένη διάταξη ατόμων αποτελεί ένα είδος μορίου .
Μια διαφορετική διάταξη , πιθανώς με περισσότερα ή λιγότερα άτομα , συνιστά ένα άλλο είδος μορίου .
Σε μερικές αντιδράσεις το μόριο απλώς αλλάζει σχήμα .
Σε άλλες , ένα μόριο προσλαμβάνει άτομα από άλλα μόρια , τα ενσωματώνει και αποκτά πολυπλοκότερη δομή .
Σε άλλες πάλι , ένα σύνθετο μόριο αποδομείται ολοκληρωτικά ή μερικά και γίνεται πηγή ατόμων από τα οποία σχηματίζονται άλλα μόρια .
Τα μόρια δεν έχουν ιδιαίτερη τάση να αντιδρούν , αλλά και κανένα δεν μένει χωρίς να αντιδράσει .
Φυσικά , σ’ αυτό το επίπεδο συμπεριφοράς δεν υπάρχει κανένα κίνητρο ή σκοπός . Τότε , λοιπόν , γιατί πραγματοποιούνται οι χημικές αντιδράσεις ;
Σ’ αυτό το επίπεδο είναι επίσης αδύνατον να υπάρχει κίνητρο ή σκοπός για ειρήνη ή πόλεμο .
Γιατί όμως συμβαίνουν ;
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Κάθε διάταξη ατόμων , κάθε μόριο , έχει μια σταθερή τάση να χάνει ενέργεια καθώς τα σπρωξίματα την απομακρύνουν στο περιβάλλον .
Αν μια ομάδα ατόμων έπειτα από τυχαίες περιπλανήσεις αποκτήσει μια διάταξη που να αντιστοιχεί σ’ ένα μόριο , αυτή η πρόσκαιρη διάταξη μπορεί απότομα να σταθεροποιηθεί αν το περιβάλλον απορροφήσει γρήγορα την ενέργεια που απελευθερώνεται .
Οι χημικές αντιδράσεις είναι μετασχηματισμοί εξ ατυχήματος .
Ως παράδειγμα απλής χημικής αντίδρασης μπορούμε να θεωρήσουμε την καύση ενός κομματιού κάρβουνου :
Αυτή η αντίδραση στην απλούστερη εκδοχή μπορεί να περιγραφεί ως ένωση ενός ατόμου άνθρακα (C) με ένα μόριο οξυγόνου (Ο2) από τον αέρα , οπότε σχηματίζεται διοξείδιο του άνθρακα (CO2) .
Η αντίδραση ελευθερώνει σημαντικό ποσό ενέργειας .
Τη στιγμή που τα δύο άτομα οξυγόνου με το άτομο του άνθρακα διαμορφώνουν το μόριο που αποδίδεται με τον μοριακό τύπο CO2 , η ενέργεια που απελευθερώνεται έχει τη μορφή δονητικής ενέργειας .
Αυτή απορροφάται γρήγορα με τις συγκρούσεις των ατόμων του κάρβουνου και από εκεί στο περιβάλλον , μακριά από τη θέση όπου έγινε η αντίδραση .
Τα άτομα του οξυγόνου και του άνθρακα είναι τώρα παγιδευμένα με τη μορφή ενός μορίου διοξειδίου του άνθρακα .
Το διοξείδιο του άνθρακα δεν διασπάται αυτόματα σε ένα στρώμα αιθάλης και ένα σύννεφο οξυγόνου , διότι , (παρόλο που αυτή η αντίστροφη διαδικασία είναι κατ’ αρχήν δυνατή) η πιθανότητα να πραγματοποιηθεί κάτι τέτοιο είναι σχεδόν μηδενική .
Για να σχηματιστεί αιθάλη από το διοξείδιο του άνθρακα , πρέπει να προσφερθεί ενέργεια από το περιβάλλον στο μόριο του διοξειδίου του άνθρακα . Είναι όμως εξαιρετικά απίθανο να συγκεντρωθεί αυθόρμητα και ταυτόχρονα η απαιτούμενη ενέργεια στο πάρα πολύ μικρό μόριο του διοξειδίου του άνθρακα (P. W. Atkins , “The second law”, Scientific American Library , 1984) .
Τα άτομα των μορίων συνδέονται μεταξύ τους χαλαρά και οι αναδιατάξεις που απολήγουν σε χημικές αντιδράσεις είναι κοινότατο φαινόμενο
Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους αναδύθηκε η συνείδηση από την άβια ύλη της δημιουργίας .
Αν τα μόρια είχαν τόσο στέρεη δομή όσο και οι πυρήνες των ατόμων , η πρωταρχική μορφή της ύλης θα ήταν δέσμια της μονιμότητας και το σύμπαν θα είχε πεθάνει πριν ακόμη υπάρξει .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Γιατί το σύμπαν δεν έχει ήδη καταρρεύσει σε αδρανή “λάσπη”;
Αν τα μόρια ήταν ελεύθερα να αντιδράσουν κάθε φορά που έρχονται σε επαφή με άλλα μόρια , η ικανότητα του κόσμου να αλλάζει θα είχε ασφαλώς εξαντληθεί πριν από πολύ καιρό . Τα γεγονότα δεν θα είχαν ειρμό και θα γίνονταν τόσο γρήγορα ώστε δεν θα υπήρχε χρόνος να αναπτυχθεί αυτός ο τεράστιος πλούτος των χαρισμάτων του κόσμου , όπως η ζωή και η αυτεπίγνωσή της .
Εξ αιτίας ορισμένων εμποδίων , η συνείδηση αναδύθηκε αργά , όπως ανοίγει ένα λουλούδι . Ο πλούτος του αντιληπτού κόσμου καθώς και των φανταστικών κόσμων της λογοτεχνίας και της τέχνης , του ανθρώπινου πνεύματος , οφείλεται στην ελεγχόμενη , αναχαιτιζόμενη κατάρρευση .
Η ίδια η ενέργεια ρυθμίζει την υποβάθμισή της .
Τα μόρια , όταν συναντηθούν , έχουν την ευκαιρία να αντιδράσουν , αλλά αυτό γίνεται μόνο όταν τα άτομά τους είναι αρκετά χαλαρά συνδεδεμένα ώστε να μπορούν να εκτεθούν στις ευκαιρίες “ατυχημάτων” και να σχηματίσουν νέες διατάξεις . Τα μόρια , μολονότι ευπαθή , καταφέρνουν να διατηρούνται .
Όταν λέω ότι η ενέργεια ρυθμίζει την υποβάθμισή της έχω κατά νου την “ενέργεια ενεργοποίησης των χημικών αντιδράσεων” (P. W. Atkins , “electrons and change” , Scientific American Library , 1991) .
Για να πραγματοποιηθεί μία χημική αντίδραση πρέπει να ικανοποιούνται δύο συνθήκες . Η πρώτη είναι ότι τα προς αντίδραση σώματα πρέπει να έρθουν σε επαφή . Η δεύτερη είναι ότι αφού συναντηθούν τα αντιδραστήρια , πρέπει να διαθέτουν αρκετή ενέργεια ( ενέργεια ενεργοποίησης ) ώστε να πραγματοποιηθεί η αντίδραση .
Η πιθανότητα να διαθέτουν τουλάχιστον αυτή την ποσότητα ενέργειας , εκφράζεται από έναν τύπο γνωστό ως “κατανομή Boltzmann”.
Αυτός ο τύπος είναι μια πιθανοθεωρητική σχέση που προκύπτει από την παραδοχή ότι η ενέργεια κατανέμεται τυχαία ανάμεσα σε όλους τους διαθέσιμους τρόπους κίνησης των μορίων .
Η σταθεροποίηση των μορφών από την ενέργεια ενεργοποίησης εξηγείται από το ότι η κατανομή Boltzmann δίνει πολύ μικρή πιθανότητα να έχουν τα μόρια την απαιτούμενη ενέργεια ώστε να αντιδράσουν σε κανονικές θερμοκρασίες .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους αναδύθηκε η συνείδηση από την άβια ύλη της δημιουργίας .
χμ! θα το σκεφτώ και θα σε ξαναρωτήσω όταν τελειώσεις...
quote:
τεράστιος πλούτος των χαρισμάτων του κόσμου , όπως η ζωή και η αυτεπίγνωσή της .Εξ αιτίας ορισμένων εμποδίων , η συνείδηση αναδύθηκε αργά , όπως ανοίγει ένα λουλούδι . Ο πλούτος του αντιληπτού κόσμου καθώς και των φανταστικών κόσμων της λογοτεχνίας και της τέχνης , του ανθρώπινου πνεύματος , οφείλεται στην ελεγχόμενη , αναχαιτιζόμενη κατάρρευση
^^ επίσης...
quote:
Η σταθεροποίηση των μορφών από την ενέργεια ενεργοποίησης εξηγείται από το ότι η κατανομή Boltzmann δίνει πολύ μικρή πιθανότητα να έχουν τα μόρια την απαιτούμενη ενέργεια ώστε να αντιδράσουν σε κανονικές θερμοκρασίες .
Κηφέα μια μικρή παρένθεση, χωρίς να διακόψω το σκεπτικό σου.
Ενα ναι ή όχι είναι αρκετό.
Γνωρίζεις τα πειράματα που έθεσαν σε εφαρμογή ο Ούλριχ Σναϊντερ και η ομάδα του,του πανεπιστημίου του Μονάχου?Οπου φαίνεται πώς μερικά άτομα ακολουθούν μια εντελώς αντεστραμένη κατανομή Boltzmann.Παράδοξο μεν,αληθινό δε.
Συγνώμη για την εκτροπή.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ :quote:
--------------------------------------------------------------------------------Η σταθεροποίηση των μορφών από την ενέργεια ενεργοποίησης εξηγείται από το ότι η κατανομή Boltzmann δίνει πολύ μικρή πιθανότητα να έχουν τα μόρια την απαιτούμενη ενέργεια ώστε να αντιδράσουν σε κανονικές θερμοκρασίες .
--------------------------------------------------------------------------------
Κηφέα μια μικρή παρένθεση, χωρίς να διακόψω το σκεπτικό σου.Ενα ναι ή όχι είναι αρκετό.
Γνωρίζεις τα πειράματα που έθεσαν σε εφαρμογή ο Ούλριχ Σναϊντερ και η ομάδα του,του πανεπιστημίου του Μονάχου?Οπου φαίνεται πώς μερικά άτομα ακολουθούν μια εντελώς αντεστραμένη κατανομή Boltzmann.Παράδοξο μεν,αληθινό δε.
Συγνώμη για την εκτροπή.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Όχι, Νικόμαχε , δεν γνώριζα τα πειράματα που γίνονται αυτές τις μέρες του Ούλριχ Σναϊντερ και της ομάδας του .
Είναι ένα εκπληκτικό παράδοξο !!
Από την στιγμή που διάβασα το μήνυμά σου, ασχολούμαι με την συγκέντρωση πληροφοριών γύρω από το θέμα αυτό .
Σ' ευχαριστώ για την ταχύτατη πληροφόρησή σου.
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
ενημερωτικά αν δεν έχει πέσει στην αντίληψη σας^^
να ξαναπιάσουμε τα κιτάπια μας με αυτό το «τσιγκλιστικό» θέμα, που καθε φιλόσοφος/στοχαστής, που σέβεται τον εαυτό του, (οφείλει να) το βρίσκει συνεχώς μπροστά του.
quote:
Αυτό οφείλεται στο ότι δεν ξέρουμε ακόμη ολόκληρη την αλήθεια για το κοσμογονικό πρόβλημα , γι’ αυτό η περιγραφή είναι ελλιπής .
Βασική, ειλικρινής και ουσιαστική παραδοχή.
quote:
Καθώς θα τα αναζητούμε , όμως , πρέπει πάντοτε να θυμόμαστε ότι η πολυπλοκότητά της συμπεριφοράς ίσως είναι απατηλή , όπως και τα φαινόμενα .
Ίσως αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως πολυπλοκότητα είναι το αποτέλεσμα μιας αλυσίδας απλοτήτων .
Αυτό είναι κάτι που πιστεύω κι εγώ σχεδόν ακράδαντα. «Πολυπλοκότητα» κατά βάση είναι ο όρος που εφεύραμε για να αποδώσουμε την αδυναμία μας να αντιληφθούμε και να αναλύσουμε σε όλο το μηκος και το πλατος της τη Σύνθεση πολλών απλοτήτων ή την αλληλουχία τους ή και τα δυο μαζί, λόγω της μεγάλης ποσότητάς τους (κατά κύριο λόγο) ή της κρύφιας –μη προσβάσιμης ή άγνωστης προς το παρόν δομής και λειτουργίας τους.
quote:
Ποια είναι τα ελατήρια του παντοδύναμου να δημιουργήσει; δηλαδή εκτός από το αν έχει ή δεν έχει ρόλο στην δημιουργία, αν υποθέσουμε ότι έχει ρόλο έστω και μόνο επειδή βουλήθηκε να δημιουργήσει και το ηλεκτρομαγνητικό κύμα της σκέψης του έδωσε την πρώτη κίνηση για να ξεκινήσει μία εντελώς από εκεί και πέρα αυτόεξελισώμενη κτίση, για ποιο λόγο βουλήθηκε την δημιουργία;
Το βάζω αυτό εδώ ως ένα το κρατούμενο, γιατί θέλω να το σχολιάσω μετά ‘ολιστικά’
quote:
...έχω τον ρόλο του μορίου που προϋπήρχε ή αυτού που προϋπήρχε πριν το μόριο τέλος πάντων και μέσα από την ενανθρώπιση μου απολύτως μέσω της συμπαντικής εξέλιξης της δημιουργίας, με απόλυτα μη επεμβατική δημιουργία δηλαδή, μπορώ να μπω και εγώ ως μέρος του σύμπαντος και να παραπονεθώ μάλιστα στο σύμπαν: "εμένα τώρα γιατί δεν με παίζεται;" έτσι δεν είναι;
2 τα κρατούμενα,
quote:
Το ενυδρείο στο σπίτι μου είναι ένα κλειστό σύμπαν για τους κατοίκους του με τελευταίο σύνορο τους τοίχους του δωματίου που διακρίνονται μέσα απ' αυτό.
Εξακολουθούν να υπάρχουν τα υπόλοιπα δωμάτια και ο έξω κόσμος,ανεξάρτητα αν τα ψάρια δεν τον βλέπουν.
Ακόμα κι να ήταν έλλογα θα μπορούσαν μόνο να τον υποθέσουν.
Αυτό κάνουμε κι εμείς τώρα
«Συμπαντικός Ορίζοντας», μας λέει κάτι ?
3 τα κρατούμενα,
quote:
Στην ερώτηση του Ελάχιστου,για ποιο λόγο μπορεί ο Δημιουργός,αν υπάρχει, να κινητοποιήθηκε να δημιουργήσει, αν ήταν μετά να αφήσει τη δημιουργία του στην "τύχη" της,να εξελιχθεί,πολλές είναι οι απαντήσεις.
Μερικές είναι:
1. Αν έχει κυριαρχία επί της τυχαιότητας,ουσιαστικά δεν το άφησε στην τύχη του.
2. Αν δεν έχει,μπορεί απλά να είναι περίεργος για το αποτέλεσμα ενός τέτοιου εγχειρήματος.
3. Μπορεί να μιμείται τον δικό του δημιουργό και να προσπαθεί να τον φτάσει.Εδώ προφανώς πάμε το συλλογισμό κότας-αυγού μια συνεπαγωγή πίσω.Είναι προφανές ότι οι συνεπαγωγές είναι ν.
Σε αυτά θα απαντήσω αναλυτικότερα και ένα προς ένα γιατί χωράνε περαιτέρω συζήτηση.
quote:
Συμπέρασμα:
Η αρχική κατάσταση δεν ορίζεται φιλοσοφικά και υποθετικά.Εκεί είχαν καταλήξει και οι αρχαίοι.Σε λογοπαίγνιο.
Θα συμπλήρωνα ότι «Η αρχική κατάσταση δεν ορίζεται φιλοσοφικά και υποθετικά... κατηγορηματικά και με μονοσήμαντο τρόπο» Η αοριστία της και η ποικιλία ‘θεωριών’-‘απαντήσεων’ είναι αυτή που κάνει να μην ισχύει αυτό το ‘και περαν πασης αμφιβολίας’, αλλά και γι’αυτόν ακριβως το λόγο μπορούμε ακόμα να το συζητάμε, χωρίς τους σκοπέλους του ‘σωστού’ και του ‘λαθους’ που έχουμε σε άλλα γνωστά αντικείμενα και καταστασεις.
quote:
Το πρόβλημα δεν είναι τόσο αν υπάρχει ή δεν υπάρχει δημιουργός-θεός.
Το αληθινό φιλοσοφικό-μαθηματικό-λογικό αδιέξοδο είναι ο ορισμός του τίποτα και του απείρου.
Αυτός είναι και ο λόγος που οι αρχαίοι προσωκρατικοί σοφοί δεν μιλούσαν τόσο περί θεού, αλλά προσπαθούσαν να περιγράψουν την έννοια του απείρου και του μηδενός.
Είναι το μόνο φιλοσοφικό ερώτημα που δεν κατάφεραν να διασαφηνίσουν.
Είναι μάλλον απίθανο να τα καταφέρουμε εμείς στην κουβέντα μας.
Και αυτά τα φυλάω για μετά....
quote:
Η διαπίστωση ότι το σύμπαν μπορεί να μετρηθεί , και όχι η καθαυτό μέτρησή του , αποτελεί κάτι περισσότερο από μια επανάσταση , διότι η ύπαρξη διάρκειας μας οδηγεί στην αντιμετώπιση προβλημάτων που σχετίζονται με τα όρια του χρόνου .
Η διατύπωση αυτών των προβλημάτων είναι ένα βήμα προς την κατανόηση , διότι αν μπορέσουμε να καταλάβουμε τι σημαίνει να υπάρχει κανείς πριν αρχίσει ο χρόνος , θα προσεγγίσουμε την κατανόηση της ίδιας της φύσης του χρόνου . Το κλειδί της κατανόησης βρίσκεται στην αναγνώριση και την κατανόηση του πιο πρωταρχικού .
Και αυτό μεσα στο σακούλι....
quote:
Eπι της ουσίας:
Δεν γνωρίζουμε την ακριβή ηλικία του Σύμπαντος.
Δεν γνωρίζουμε την αρχική κατάσταση της ύλης.
Δεν γνωρίζουμε την σχέση ύλης-νόησης.
Δεν γνωρίζουμε τον/την δημιουργό αιτία και τα κίνητρά του/της.
Δεν γνωρίζουμε την έκταση του σύμπαντος.
Δεν γνωρίζουμε άν υπάρχει χρόνος και πότε άρχισε αυτός,άν φυσικά υπάρχει.
Δεν γνωρίζουμε το πρίν και το μετά.Γνωρίζουμε μόνο το τώρα και αυτό όχι καλά.
Συμπέρασμα:
Ολοι εμείς που συζητάμε για αυτά,οι φυσικοί,μαθηματικοί,γεωλόγοι,βιολόγοι και κάθε λογής σχετικοί επιστήμονες,απλώς φιλοσοφούμε.Οπως ακριβώς έκαναν και θα κάνουν πάντα οι άνθρωποι,είτε είναι της προσωκρατικής εποχής,είτε της σημερινής,είτε της μελλοντικής.Μέχρις αποδείξεως πέραν πάσης αμφιβολίας,εννοείτε!
Υπάρχει όμως,σε όλους εμας,ένας κοινός παρονομαστής,αυξομειούμενος αναλόγως νοητικής ισχύος και καλλιέργειας.
Η Φαντασία.
Χάριν αυτής,υπάρχουν τόσες πολλές ερμηνείες επι των προαναφερθέντων αγνώστων Χ.Αλλές συγκλίνουσες,άλλες αποκλίνουσες μεταξύ των,αλλά άγνωστη ακόμη η πραγματική σύγκλιση ή απόκλιση απο την πραγματική αλήθεια.
Συμφωνώ με όλον τον προαναφερθεντα συλλογισμό και ιδίως με αυτά που ΔΕΝ γνωρίζουμε (γι’αυτό αλλωστε νωρίτερα στο θεμα αστειευόμενος είπα στον Ελάχιστο να το μετονομάσει σε τι δεν γνωρίζουμε για την κοσμογονία...)
Στο τελευταίο, περί αλήθειας, όντως η αληθεια είναι μία, αλλά έχει πολλές υπο-αληθειες, που μπορεί να φαίνονται αντικρουόμενες, και αυτό το βλέπουμε από τη διαμάχη κλασσικής και κβαντικής φυσικής μέχρι τις διαφορές/διαμάχες των θρησκειών, αλλά εν τελει είναι ζήτημα «θέασης και κλίμακας»....
Τι θέλω να πω ? Ας δώσω ένα (αστρονομικό) παράδειγμα, [γιατί η Αστρονομία/Αστροφυσική/Κοσμολογία είναι από τις πλέον αγαπημένες μας "γκόμενες" (πνευματικώς και «πλατωνικά») εδώ μέσα.]
Είναι το Σύμπαν Ομογενές και Ισότροπο ? ΝΑΙ ή ΟΧΙ ?
Απάντηση: Και ναι και όχι.
Ναι, αμα το δούμε σε πολύ large scale ( >100 Megaparsec)
Όχι αν το δούμε από δω μέχρι το φεγγάρι ή τον Αλφα Κενταύρου ή ακόμα και σε επίπεδο γαλαξιών ( <100 Megaparsec)
Αν λοιπόν η «Ολική» αλήθεια θεωρηθεί ότι είναι η «ομογενότητα» και η ισοτροπία,
ενώ στα επιμέρους γίνεται «της ανομοιομορφίας το κάγκελο»
τότε, υπ’αυτή την έννοια, και βάζοντας τη Φαντασία σε συνάρτηση με το νοητικό υπόβαθρο που είπε ο Νικόμαχος, έχουμε τα level που μπορεί να φτάσει κανείς . Οι ‘εξυπνοι’ ή ‘ανώτεροι’ άνθρωποι, ‘που τα πιάνουν’ θα ασχολούνται με το large scale background και θα συγκλίνουν στη μία αληθεια προσεγγιστικά.
Οι λιγότερο έξυπνοι που είναι ακόμα στα low levels θα πλακώνονται μεταξύ τους για τις ...λεπτομέρειες
τύπου
με πόσους είχε πάει η Μαρία η Μαγδαληνή
ή αν ο Μωάμεθ παντρεύτηκε χήρα ή ζωντοχήρα
ή αν ο Βούδας έκανε τη στάση του λωτού ή του ανανά.
Αλλά για να μην ξεφύγω (και είναι πολύ ευκολο να ξεφυγει κανεις σε ένα θεμα που έχει μέσα όλη τη Φυσική όλη τη Χημεια, τη μισή Βιολογία και Μαθηματικά και κάμποση Θεολογία, Φιλοσοφία, κλπ)
επιφυλάσσομαι για απαντησεις με βαση τα παραπάνω, στοχευμένα σε 4 κατηγορίες/άξονες κυρίως:
1) Το παράδοξο του Olbers που εθίχθη παραπάνω
2) To ενυδρείο του Αμεινία
3) Τα απλά δομικά στοιχεία (ατομα, κουάρκ) και τις "μικροδιαταραχές" της "αυστηροχαλαρής τάξης" που (φαίνεται να) υπάρχει σε αυτά και στη συμπεριφορά τους.
4) Τον δρόμο χωρίς επιστροφή προς το θερμοδυναμικό θάνατο, που αναχαιτίζεται φαινομενικά μόνο κατά μικρά διαστήματα και πρόσκαιρα, όπως το περιέγραψε ο Κηφέας
Στο τέλος θα προσπαθήσω να τα συνδυάσω όλα αυτά και να τα αντιπαραβάλω με τις διπολικές θεωρίες των θρησκειών και καποιες εννοιες που χρησιμοποιούμε όπως καλό ή κακό, Θεός ή Διαβολος, Ζωή ή Θάνατος
αλληγορικά.
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
για τα συναισθήματα που με κατακλύζουν...
για τα παιδιά που χάθηκαν...
Είθε να'ναι τα τελευταία θύματα...
...θύματα της αδιαφορίας ενός κράτους
και της ανευθυνότητας ενός οδηγού.
Ας κάνουμε λοιπόν όλοι μαζί μια προσευχή για όλες αυτές
τις ψυχές που χάθηκαν στο πιο όμορφό τους μπουμπούκιασμα
κι ας ελπίσουμε ότι θα'ναι όντως οι τελευταίες...
O αναζητών
Apostolos
Ας στείλουμε με αγαπη τη σκεψη σας για ένα δευτερόλεπτο στους γονείς και τις οικογενειες των παιδιών τω Τεμπών. Το έχουν ανάγκη!