- Μετεμψύχωση & μετενσάρκωση - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Παρακολουθώ και εγώ με μεγάλο ενδιαφέρον την συζήτηση και λυπάμαι που δεν έχω αρκετό χρόνο να συμμετέχω για την ώρα όπως θα το ήθελα.
Οστόσο θα ήθελα να σας ρωτήσω αν έχετε ασχοληθεί στο παρελθόν με την όποια σχέση μπορεί να υπάρχει ανάμεσα στην μετανσάρκωση και τα όνειρα. Αφορμή για αυτήν την ερώτηση στάθηκε η ανάγνωση ενός σύντομου διηγήματος του Robert E. Howard με τίτλο Marchers of Valhalla. Ο Howard είναι γνωστός ως ο δημιουργός του Conan. Η πίστη του στην μετανσάρκωση ήταν ένα από τα πιο χαρακτηριστικά γνωρίσματα της προσωπικότητας του και παρουσιάζεται σαν ιδέα σε πολλά έργα του.
Αν το έχετε συζητήσει πιο παλιά στο θέμα, θα μπορούσε κάποιος να με παραπέμψει αν θυμάται; Και αν θέλετε, την επόμενη εβδομάδα θα γράψω κάποια πράγματα και τα συζητάμε.
Πολλές Ευχές!
Unseen, το σκίτσο ήταν καταπληκτικό!!!
Edited by - A. Kircher on 02/01/2007 21:02:14
ΜΕ ΥΓΕΙΑ, ΖΕΣΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ... ΓΕΜΑΤΗ ΑΓΚΑΛΙΑ!
Αν και εμβαθύναμε αρκετά και δημιουργικά προς το ζήτημα της αγάπης, νομίζω πως έχουμε ξεφύγει αρκετά από το θέμα μας. Καλό θα ήταν να ανοιχτεί κάποιο νέο θέμα ή να μεταφερθεί η συζήτηση σε υπάρχον θέμα σχετικό με την αγάπη. Ας το δουν λίγο οι moderators 
Τώρα σχετικά με τη μετενσάρκωση, θέλω να σημειώσω πως μπορεί μεν να αποτελεί ενδιαφέρουσα θεώρηση, όμως κατά βάση νομίζω πως έρχεται να δώσει στις πράξεις μας αυτή τη 2η ευκαιρία που πολλές φορές χρειαζόμαστε. Ως θεώρηση νομίζω πως καλύπτει την ανάγκη της μεταμέλειας, της συνεχούς προσπάθειας για το καλύτερο αλλά πάντοτε στον ίδιο παρονομαστή, που είναι η ζωή στη γη.
Αν θέλουμε να δώσουμε μια πιο συναρπαστική χροιά στη θεωρία της μετενσάρκωσης, ίσως πρέπει να τη συνδέσουμε με κάτι πιο "εξωτικό", ίσως με τη διαιώνιση της ζωής μας σε μια άλλη συνειδησιακή κατάσταση, συμβατή με την ψυχή μας αλλά σε τελείως διαφορετικά περιβάλλοντα από τα γήινα. Μιας και πιστεύω στην ύπαρξη της ψυχής ως αυτόνομη "οντότητα", πιστεύω και στην αθανασία αυτής, όχι όμως σε απόλυτα γήινο επίπεδο, σε οποιαδήποτε μορφή ζωής στον πλανήτη μας.
Θέλω να πιστεύω πως μετά από την σαρκικό θάνατό μας, σίγουρα υπάρχει κάτι επιπλέον, χωρίς να είναι απαραίτητα καλύτερο από τα προγενέστερα βιώματά μας, σίγουρα όμως θα είναι χρήσιμο. Θέλω να πιστεύω πως θα είναι απλά διαφορετικό και μη συγκρίσιμο με την τωρινή ζωή μας. Αν μιλάμε για το γνώθι σεαυτόν, πρέπει να δούμε το θέμα πιο σφαιρικά και αν θέλετε πιο "κβαντικά" (sic), έτσι ώστε να αποδώσουμε στην ψυχή μας περισσότερες (έστω και σε λανθάνουσα κατάσταση) δυνατότητες. Θεωρώ λοιπόν (κι ελπίζω) πως ναι, υπάρχει ζωή μετά τον σαρκικό θάνατό μας κι εύχομαι να υφίσταται σε μία άλλη, διαφορετική συνειδησιακή κατάσταση. Ελπίζω η ψυχή μας να μπορεί να ταξιδέψει σε άλλους κόσμους, να γνωρίσει ακόμα περισσότερα στοιχεία και ιδιότητες της Πηγής, της Μονάδας και αυτή η διαδικασία να είναι ατέρμονη...
Σαν ευχή για το νέο έτος μου ακούγονται όλα αυτά... αλλά, γιατί όχι; 
Lux e tenebris
Edited by - Chastity on 02/01/2007 23:16:46
quote:
UnseenΚαλή μου karma,
quote:Εννοείς ότι δεν γεννιούνται, δεν δημιουργούνται από την αρχή έτσι; Προσλαμβάνει κανείς μια αδερφή ψυχή, είναι κάτι το επίκτητο;
Η Αγάπη είναι το πρωταρχικό σημείο που διακρίνει τις αδελφές ψυχές. Για να έχουν δημιουργηθεί δύο αδελφές ψυχές σημαίνει ότι στο διάβα των ενσαρκώσεών τους έχουν αγαπηθεί ΑΠΟΛΥΤΑ !Κάτι περίεργο ξέρεις εσύ, για λέγε, για λέγε...
Αγαπητή Unseen
Χμ... κάτι ξέρουμε και εμείς !!! Οι αδελφές ψυχές διαμορφώνονται κατά τη διάρκεια των ενσαρκώσεων. Συναντιούνται ξανά και ξανά (ίσως στην αρχή για να κλείσουν κάποιους λογαριασμούς ή γιατί τους άρεσε η ποιότητα της σχέσης τους) και στην πορεία «αδελφοποιούνται» ! Αγαπιούνται τόοοοοσο πολύ που δεν μπορούν να είναι ξεχωριστά.... Έτσι, ακολουθούν η μία την άλλη στις εκάστοτε ενσαρκώσεις τους.
Μη ξεχνάμε, όμως, ότι εδώ μιλάμε για γηραιές ψυχές ! Οι νέες ή οι άγουρες ψυχές δεν έχουν προλάβει να διαμορφώσουν μία αδελφή ψυχή. Και επειδή η γη βρίσκεται σε ένα χαμηλό επίπεδο εξέλιξης, συνήθως τα άτομα που έχουν έρθει εδώ για μία αποστολή, έχουν την πιθανότητα να συναντήσουν τη αδελφή τους ψυχή. Άρα, μετρώνται στα δάκτυλα ενός χεριού....
quote:
Dying_IncubusΦίλη μου karma, δεν διαφωνώ καθόλου με αυτό που λες!
Πιστεύεις όμως οτι αυτή η απόλυτη αγάπη έρχεται μόνο μέσα από την ερωτική αγάπη?
Αγαπητέ Dying_Incubus
Πιστεύω ότι η ερωτική αγάπη δίνει την ευκαιρία στην απόλυτη Αγάπη να αναπτυχθεί, μέσα από τις έντονες ενέργειες που εκλύονται ! Εδώ θα συμφωνήσω απόλυτα και με την αγαπητή Unseen που μίλησε για την Αγάπη άνευ όρων... η οποία πηγάζει αυθόρμητα..., ειδικά στην περίπτωση των αδελφών ψυχών...
Φιλικά, http://astro.forumup.com/
η karma
quote:
A. KircherΟστόσο θα ήθελα να σας ρωτήσω αν έχετε ασχοληθεί στο παρελθόν με την όποια σχέση μπορεί να υπάρχει ανάμεσα στην μετανσάρκωση και τα όνειρα.
Αν το έχετε συζητήσει πιο παλιά στο θέμα, θα μπορούσε κάποιος να με παραπέμψει αν θυμάται; Και αν θέλετε, την επόμενη εβδομάδα θα γράψω κάποια πράγματα και τα συζητάμε.
Αγαπητέ A. Kircher
Έχω κάνει μία αναφορά σε προηγούμενη δημοσίευσή μου... (το θέμα λαμβάνει πια τόσες σελίδες που δεν θυμάμαι σε ποια ακριβώς βρίσκεται)....
Πιστεύω ότι στα όνειρά μας, μπορούμε να δούμε μία προηγούμενη ενσάρκωσή μας, μια και όλες είναι καταγεγραμμένες στη μνήμη της ψυχής μας.
Προσωπικά έχω δει σκηνές από προηγούμενες ζωές μου. Μάλιστα, τα όνειρα ήταν τόσο ζωντανά, που όχι μόνο τα ζούσα... αλλά ένιωθα πως ήμουν εγώ στα διαφορετικά «πρόσωπα» που διαδραματίζονταν (ειδικά όταν έβλεπα τον εαυτό μου σαν άντρα) !!!
Αρκετοί φίλοι από το θέμα, έχουν μοιραστεί τις εμπειρίες τους αυτές, είτε σαν όνειρα, είτε σαν οράματα... Και στις δύο περιπτώσεις, έχουμε να κάνουμε με τη «μνήμη του κομπιούτερ» μας που λέγεται... ψυχή !
Φιλικά, http://astro.forumup.com/
η karma
Πως θα μπορούσε άλλωστε να είναι και διαφορετικά αφού ο καθένας μας πρέπει να παλέψει μόνος του για να φτάσει στα ανώτερα σκαλοπάτια?
Παρόλα αυτά είναι σίγουρα ελπιδοφόρο κι ανθρώπινο να νιώσουμε μια εσωτερική χαρά όταν νιώσουμε οτι σ' αυτό το ταξίδι μας έχουμε συνοδοιπόρους.
Να αντιληφθούμε οτι δεν είμαστε μόνοι μας, οτι οι ανησυχίες που έχουμε εμείς απασχολούν πολλούς συνανθρώπους μας που μπορούμε να τις μοιραστούμε μαζί τους, να πάρουμε μια ώθηση.
Ο άνθρωπος άλλωστε είναι ον κοινωνικό!
Ποιός το είπε αυτό? 
Αυτό από την άλλη ελοχεύει διάφορους "κινδύνους".
Κι ο σημαντικότερος είναι να αφήσουμε την προσπάθεια που πρέπει να κάνουμε εμείς στα χέρια κάποιων άλλων, να πιστέψουμε οτι την δική μας διαδρομή θα την βαδίσει κάποιος άλλος για εμάς.
Κι αν αυτό το άτομο είναι κακοπροαίρετο τότε... 
Σχετικά με την αγάπη, θα συμφωνήσω απόλυτα στα όσα είπες κι ειδικά στο οτι πολλές φορές οι θυσίες που απαιτούνται βαραίνουν περισσότερο τον έναν από τους δύο.
Κάπου εκεί έχουμε εκρήξεις και τα κανόνια του Ναβαρίνο παίρνουν φωτιά... 
Φίλτατε A. Kircher, πιστεύω κι εγώ πως μέσα από ένα όνειρο μπορεί κάποιος να αντλήσει πληροφορίες για μια προηγούμενη ενσάρκωση του.
Αν γίνει κάτι τέτοιο, πολύ απλά το άτομο αντιλαμβάνεται περί τίνος πρόκειται, κατανοεί οτι αυτό που είδε δεν είναι ένα απλό όνειρο.
Μου έχει τύχει - απ' όσο θυμάμαι τουλάχιστον - να δω 2 τέτοια όνειρα που με κάνουν να πιστεύω οτι ίσως και να μην είναι όνειρα τελικά... 
Νομίζω τα έχω καταθέσει στις προηγούμενες σελίδες του θέματος.
Πέρα από την ανάγνωση του βιβλίου, είδες κάποιο όνειρο το οποίο σε παραξένεψς αρκετά?
Φίλε μου Chastity, έχεις δίκιο οτι "ξεφύγαμε" λίγο με την αναφορά μας στην αγάπη - παρόλο που η έννοια της αγάπης αναλύθηκε σε σχέση με τη μετενσάρκωση.
Αν η θεματοθέτις επιθυμεί να επανέλθουμε στον αρχικό σκοπό του θέματος μπορούμε να περιοριστούμε σ' αυτό.
Όσον αφορά τη μετενσάρκωση, μπορεί όντως να προέρχεται ως θεώρηση λόγω της ανάγκης μας για μια συνέχεια που έπεται του φυσικού μας θανάτου.
Δεν ξέρω, νιώθω όμως μέσα μου μια βεβαιότητα για αυτό την οποία δε μπορώ να περιγράψω με λόγια.
Από την άλλη τα πάντα γύρω μας εκτελούν κυκλικές πορείες, ο άνθρωπος πως θα μπορούσε να ξεφεύγει από αυτή την κυκλική πορεία?
Κι ο κύκλος αυτός θα λάβει τέλος όταν έρθει ο χρόνος για αυτό...
In anticipation of my resurrection...
Αγαπητέ μου A. Kircher,
Όλοι πάσχουμε από έλλειψη χρόνου, δεν υπάρχει βία... Πράγματι έχουμε αναφερθεί στα όνειρα σε σχέση με τη μετενσάρκωση. Η συζήτηση ξεκίνησε στη σελ. 4 του τόπικ (ήταν ιδέα της karma η οποία οδήγησε και στη... μετενσάρκωσή του ) και συνεχίστηκε και στη σελ. 5 όπου στοιχειοθετήθηκε με αστρολογικά δεδομένα.
Δεν έχω μάθει ακόμη πώς να βάζω λινκ σε προηγούμενες σελίδες, θα το καταφέρω κι αυτό όμως, πού θα μου πάει! Χαίρομαι που σου άρεσε το κολλάζ μου.
Αγαπητέ μου Chastity,
Σύμφωνα με την προσωπική μου θεωρία (η οποία είναι ένα πρωτότυπο patchwork *επίσημων* θεωριών), η Γη είναι ένα Σχολείο της Αγάπης. Υπάρχουν κι άλλα συμπαντικά σχολεία (34 λέγεται) αλλά εδώ ερχόμαστε για να μάθουμε την αγάπη. Μέχρις ότου τη μάθουμε, δεν υπάρχει ίσως λόγος να εκπαιδευτούμε σε κάτι άλλο, φευ θα ενσαρκωνόμαστε εδώ συνεχώς, εκτός ίσως αν το συμπαντικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι κι αυτό... πολυκλαδικό, οπότε ενσαρκωνόμαστε και αλλού. (Υπ' αυτή την έννοια η συζήτησή μας για την αγάπη είναι πολύ συναφής με τη μετενσάρκωση, δεν νομίζεις; )
Σύμφωνα με τη θεωρία του Detzler, πάντως, ούτως ή άλλως ζούμε ταυτόχρονα πολλές άλλες ζωές (αν θέλεις ρίξε μια ματιά στο τελευταίο ποστ μου στη σελίδα 4 όπου κάνω τη σχετική... απαρίθμηση), οπότε είναι μάλλον βέβαιο ότι δεν χάνουμε κανένα από τα πολύτιμα μαθήματα που έχουμε να πάρουμε.
Αυτό που βρίσκω πολύ σημαντικό στα λεγόμενά σου είναι ότι αντανακλά μια παρανόηση για τη μετενσάρκωση, κατά τη μεταφορά της στο δυτικό πλαίσιο. Την ανέφερα κάπου παραπάνω αλλά ίσως δεν δώσαμε αρκετή σημασία τότε. Η αρχική θεωρία περί μετενσάρκωσης δεν προέβλεπε την επιβίωση της συνείδησης ή της προσωπικότητας. Πρέσβευε ότι όταν πεθαίνουμε επιστρέφουμε στον ωκεανό απ' όπου προήλθαμε, στη Μεγάλη Ροή, και όλα όσα μάθαμε, όλα όσα γίναμε, γίνονται κομμάτι του ωκεανού και όταν ξαναερχόμαστε δεν ερχόμαστε ακριβώς ως προσωπικότητες, αλλιώς θα είχαμε και τη σχετική μνήμη.
Βεβαίως ένα μεγάλο ερώτημα που γεννιέται από αυτή τη θέση είναι: πού χωράει το κάρμα σε μια τέτοια θεώρηση; Εάν δεν επιβιώνει ακέραιη μια προσωπικότητα, ποιο το νόημα να υπάρχει κάρμα; Την απάντηση ίσως μπορεί να δώσει η θεωρία περί ρόλων, σύμφωνα με την οποία σαν πνευματικές σπίθες που είμαστε κατοικούμε ρόλους που μας προσδίδουν μια συγκεκριμένη προσωπικότητα (και είμαστε ελεύθεροι στη διαμόρφωση της προσωπικότητας αυτής, σα να γράφουμε εμείς το σενάριο για τον εαυτό μας) με σκοπό πάντα την εξέλιξη της ψυχής. Και σαν ψυχή ορίζω την επιφάνεια πάνω στην οποία γράφονται οι αντιδράσεις, τα συναισθηματικά μας φορτία και τα συμπεράσματά μας, το μαξιλαράκι όπου *κάθονται* όλα αυτά.
Στην αρχή της συζήτησης είχαμε κρατήσει έναν ωραίο ορισμό για την ψυχή που είχε δώσει η gretel:
quote:
Πιστεύω ότι η ψυχή έχει άμεση σχέση και με την προσωπικότητα και με τον "ανώτερο εαυτό".
Πιστεύω ότι υπάρχει το "κατώτερο μέρος" της ψυχής, που είναι τμήμα της προσωπικότητας και το "ανώτερο μέρος" της ψυχής που είναι μέρος του Πνευματικού τριγώνου, του αφηρημένου νου.
Η εστίαση της συνείδησης -το σημείο συναρμολόγησης π.χ.- φωτίζει συγκεκριμένη περιοχή που αποτελεί και την επίτευξη της σταθεροποίηση της συνείδησης στο ανώτερο μέρος της ψυχής.
Τη συνείδηση θα την παρομοίαζα με ένα ασανσέρ ανεξέλεκτο -στην πλειονότητα των ανθρώπων- που ανεβοκατεβαίνει μεταξύ κατώτερου -συχνότατα- και ανώτερου -σπανιότατα- μέρους της ψυχής χωρίς έλεγχο.
Η σταθεροποίηση της συνείδησης στο ανώτερο μέρος της ψυχής πιστεύω ότι είναι το ζητούμενο.
Βεβαίως, όπως ήδη είπα, η συγκεκριμένη θέση συνιστά την προσωπική μου αλήθεια, αλλά it makes sense, έτσι δεν είναι;
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****
Edited by - Unseen on 03/01/2007 12:42:51
quote:
Οι αδελφές ψυχές διαμορφώνονται κατά τη διάρκεια των ενσαρκώσεων. Συναντιούνται ξανά και ξανά (ίσως στην αρχή για να κλείσουν κάποιους λογαριασμούς ή γιατί τους άρεσε η ποιότητα της σχέσης τους) και στην πορεία «αδελφοποιούνται» ! Αγαπιούνται τόοοοοσο πολύ που δεν μπορούν να είναι ξεχωριστά.... Έτσι, ακολουθούν η μία την άλλη στις εκάστοτε ενσαρκώσεις τους.
Ναι, καταλαβαίνω. Είναι μια λογική θεωρία. Ωστόσο, απλά για να το αναφέρω, σύμφωνα με άλλες θεωρίες οι αδελφές ψυχές δημιουργούνται μαζί, είναι δηλαδή εξαρχής αποκύημα της ίδιας ακτίνας.
Καλέ μου Dying Incubus,
Πράγματι, ο άνθρωπος είναι ον κοινωνικό! To είπε εξάλλου και ο Αριστοτέλης . .
quote:
Κι ο σημαντικότερος είναι να αφήσουμε την προσπάθεια που πρέπει να κάνουμε εμείς στα χέρια κάποιων άλλων, να πιστέψουμε οτι την δική μας διαδρομή θα την βαδίσει κάποιος άλλος για εμάς.
Ναι, υπάρχει κίνδυνος να συμβεί κι αυτό μερικές φορές. Νιώθουμε την ακατανίκητη επιθυμία να παραδώσουμε την ύπαρξή μας σε κάποιον άλλον, επειδή λέμε ότι τον αγαπάμε ή επειδή πραγματικά μας εμπνέει τόσο πολύ που πιστεύουμε ότι μπορούμε να τον ακολουθήσουμε γιατί ξέρει πού πάει. Η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν μπορεί να βαδίσει τη διαδρομή μας για εμάς, ότι έχουμε ακατάλυτα την ευθύνη για μας τους ίδιους και ότι εμείς ξέρουμε καλύτερα από τον καθένα ποια είναι η απόσταση που έχουμε να διανύσουμε και πώς (κάτι σαν το θεοδόλιχο ένα πράγμα). Γι΄ αυτό κάθε στιγμή κάνουμε το τελειότερο που μπορούμε, αυτό που θα μας φέρει ακόμη πιο κοντά σε αυτό που έχουμε να μάθουμε (να αποδεχτούμε ή να ξεπεράσουμε), έστω κι αν η διαδρομή είναι μερικές φορές... ακανθώδης!
Όσο για τους κύκλους της φύσης, πράγματι, κι εγώ βρίσκω την πιο ουσιαστική απόδειξη της μετενσάρκωσης σ' αυτούς...
Με αγάπη,
Unseen
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****
quote:
Πέρα από την ανάγνωση του βιβλίου, είδες κάποιο όνειρο το οποίο σε παραξένεψε αρκετά?
Φίλοι μου Dying Incubus και Karma υπάρχουν όντως κάποια παράξενα όνειρα που με έχουν απασχολήσει και τα οποία τα βλέπω από μικρός. Βέβαια έχω διαβάσει και τις ερμηνείες των ψυχολόγων, ιδιαίτερα του Γιούνγκ καθώς και κάποιες ερμηνείες των επιστημόνων σχετικά με την φύση των ονείρων. Γιαυτό είμαι λίγο προσεχτικός στο να τα συνδέσω άμεσα με την μετανσάρκωση για την ώρα. Από την άλλη όμως, αυτά τα όνειρα έχουν κάτι το περίεργο και ίσως κρύβουν ένα διαφορετικό μήνυμα.
Θα διαβάσω πρώτα αυτά που γράψατε με προσοχή και μετά θα σας πω γιαυτά τα όνειρα μου και πως μπορεί να συνδέονται με την μετανσάρκωση.
Τα λέμε.
Edited by - A. Kircher on 04/01/2007 07:15:01
Πραγματικά αρκετά ενδιαφέρουσες εμπειρίες και ερμηνείες.
Λυπάμαι που θα σας βγάλω από την ροή του θέματος αλλά θα επιστρέψω περιγράφοντας και τις δικές μου εμπειρίες.
quote:
Νιώθουμε την ακατανίκητη επιθυμία να παραδώσουμε την ύπαρξή μας σε κάποιον άλλον, επειδή λέμε ότι τον αγαπάμε ή επειδή πραγματικά μας εμπνέει τόσο πολύ που πιστεύουμε ότι μπορούμε να τον ακολουθήσουμε γιατί ξέρει πού πάει.
θα πρέπει να αναζητήσουμε κάποια στιγμή τα πραγματικά αίτια που βρίσκονται πίσω από τα φαινομενικά.
Το να ακολουθήσουμε κάποιον επειδή ξέρει που πηγαίνει δε μου ακούγεται ως κάτι το κακό ή ως κάτι το επιλήψιμο.
Φτάνει βέβαια να έχουμε κατανοήσει ως που θα τον ακολουθήσουμε και για ποιούς λόγους θα το κάνουμε αυτό.
Κι αυτή μας η τάση να ακολουθούμε συχνά μας προκαλεί κάποια προβληματάκια...
Φίλε μου A. Kircher, θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να διαβάσουμε τις εμπειρίες σου!
Προσωπικά τις αναμένω!
In anticipation of my resurrection...