- ΥΠΑΡΞΗ ΕΞΩΓΗΙΝΗΣ ΕΥΦΥΙΑΣ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
quote:
Ξαφνικά άστραψε ένα φως και εμφανίστηκε μπροστά στην Σταχτοπούτα ένας άντρας με ευρύχωρα βαμβακερά ρούχα και ένα πλατύγυρο καπέλο..."Γειά χαραντάν, Σταχτοπούτα, είμαι το πρόσωπο με τις μαγικές ικανότητες που σε βάπτισε ή, αν προτιμάς, ο προσωπικός σου διαιτολόγος.
Ωστε έτσι, λοιπόν, θέλεις να πας στον χορό ε;!
Δηλαδή θέλεις να γίνεις και συ θύμα των πατριαρχικών απόψεων περί ομορφιάς; Να συμπιεστείς σε κάποιο στενό και άβολο φόρεμα, που θα σου σταματήσει την κυκλοφορία του αίματος; Να στριμώξεις τα πόδια σου σε ψηλοτάκουνα παπούτσια που θα σου δημιουργήσουν κάλους και κότσια; Να βάψεις το πρόσωπό σου με χημικές ουσίες και μακιγιάζ που έχει δοκιμαστεί σε μη ανθρώπινα ζώα;""Και βέβαια το θέλω" είπε αμέσως η Σταχτοπούτα. Ο μάγος νονός της έβγαλε έναν βαθύ αναστεναγμό και αποφάσισε να αναβάλει την πολιτική της καθοδήγηση, για κάποια άλλη μέρα.
ΚΑΙ ΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ! 
xaxaxa
~ Ειρήνη ~
~ Love is the only truth ~
quote:
Τα παραμύθια με τη Σταχτοπούτα, την Ωραία Κοιμωμένη και τη Χιονάτη δημιουργούν στα παιδιά λανθασμένα και επικίνδυνα πρότυπα ότι η ''ομορφιά και μόνο αμείβεται'', ανακοίνωσαν αμερικανοί κοινωνιολόγοι.
ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΟΥΝ Μ*******Σ ΑΠΟ ΤΗ ΖΗΛΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΣΧΗΜΟΙ.
καταρχην συγχαρητηρια για το θεμα.ειμαι μαθητρια της γ λυκειου και συμμετεχουμε σε μια ερευνα σχετικα με τον σεξισμο. την προηγουμενη εβδομαδα προσπαθησαμε να αποκωδικοποιησουμε καποια παραμυθια για να φτασουμε στα μηνυματασ που υποσυνειδητα δεχονται τα παιδια. ένα απο αυτα ηταν η πριγκιπισσα και ο βατραχος. αναφεραμε χαρακτηρστικα ότι συμφωνα με μια θεωρία όλα τα παραμυθια αποτελουνται απο σεξουαλικα συμβολα. για παραδειγμα στο παραμυθι που ανεφερα, η απεχθεια που δειχνει στην αρχη η πριγκιπισσα συμβολιζει την αρχικη απέχθεια και αποστροφη που νιωθουν τα παιδια για την πραξη του ερωτα, και θελει να τονισει την προσπαθεια που χρειαζεται για να κατακτηθει η απολαυση, που συμβολιζεται με την τελικη αποδοχη του βατραχου. αυτη η αποψη στηριζεται στο γεγονος οτι τα παραμυθια (δημιουργηματα του λαου) απευθυνονταν σε ενηλικες (τα οποια αργοτερα συγκεντρωσαν τα ατομα με τα οποια εχουν μεινει γνωστα τα διαφορα παραμυθια). στο μαθημα δηλαδη τονιστηκε οτι αυτο που ουσιαστικα συμβαινει είναι πως υποσυνειδητα το παιδι καταλαβαίνει πως πρεπει να "προσπαθησει" για να φτάσει στην απολαυση, να ταυτιστει με την πριγκιπισσα και να ξεπερασει τους ενδοιασμους. προσωπικα θεωρω αυτη την εξηγηση παρατραβηγμενη. συμφωνα με μια πιο φεμινιστικη θεωρία, μέσα από το παραμύθι τα παιδιά αφομοιώνουν στερεότυπα όπως ότι η γυναίκα οφείλει να υπακούει στους ισχυρους και στους άντρες (που συνηθως ταυτιζονται), όπως η βασιλοπούλα παρά την θέληση της δέχεται τον βάτραχο αρχικά γιατί την προστάζει ο πατέρας της. νομίζω ότι αυτό έχει κάποια βάση. το ίδιο όμως συμβαίνει και με πολλά παιδικά στην τηλεόραση. δεν αναφέρομαι στα συγχρονα, τα οποία είναι φανερό πόσο πολύ επιδρούν στο μυαλό και στην προσωπικότητα του παιδιού με την προβαλλόμενη βία, έλλειψη πολλες φορες ηθικού υποβαθρου και ανύψωση επιφανιακών στοιχειων. αναφέρομαι σε αυτα που θα μπορουσαν να χαρακτηριστουν παραδοσιακα. όπως για παράδειγμα τα στρουμφάκια όπου υπάρχει ένας ηγέτης χωρίς τον οποίο όλόκληρο το χωριο αποδιοργανώνεται, ενώ υπάρχει μόνό ΕΝΑ θηλυκο άτομο. κάθε στρουμφάκι είναι εξιδεικευμένο σε μια συγκεκριμένη εργασία και πάντα για να κάνει οτιδηποτε ζητάει την συμβουλη και την αδεια του παπαστρουμφ. υστερα ο τεν τεν όπου σε ένα επεισόδιο όπου ήταν στην αφρική είχε μαύρους για δούλους που του μετεφεραν τα πράγματα. αυτά πιστεύω ότι επηρεάζουν ασυνείδητα και βαθειά τα παιδιά. και το παρατηρώ πλέον και στη παιδικη μου ηλικια: όταν έπαιζα με τις κούκλες μου ένα ζευγαρι είχε ένα πολυτελές σπίτι και όλες οι υπόλοιπες ήταν υπηρέτριες και δουλες. τότε μου φαινόταν φυσιολογικό... αυτό δεν σημαίνει πως τα παραμύθια δεν έχουν θετικά στοιχεία. με την κατάλληλη καθοδηγηση μπορουν να περάσουν αρχές και αξίες, να οξύνουν το μυαλό και να διευρίνουν τη φαντασια..αυτα απο μενα..
quote:Χμμ!...Μην τα μπερδεύουμε τα πράγματα
Περιγραφές όπως "ροδοκόκκινα μάγουλα", "χρυσά μαλλιά", "κρινοδάκτυλα" και άλλα, δεν παραπέμπουν μόνο σε μία πολύ όμορφη κοπέλα, αλλά σε ένα πλάσμα, που για να είναι τόσο παραμυθένια όμορφο, δεν μπορεί παρά να αποπνέει και μία εσωτερική λάμψη!
Κατ' αρχας ενα παιδί δε θα δει το συμβολισμό, αν υπαρχει...
Ετσι θα κουβαλάει απο μικρό μέσα του το πρότυπο της πεντάμορφης πριγκήπισας. Κι έτσι μεγαλώνοντας και βλέποντας οτι δεν έχει τη τελειότητα της ομορφιάς που είχε πλάσει στο μυαλό του, γεμίζει ανασφάλειες, κι έτσι την ασχήμια που νιώθει, την βγάζει σαν αποθημένο που πολλές φορές γίνεται και κακία.
Απ' την άλλη, άτομα τα οποία έτυχε να έχουν ή να πιστεύουν πως έχουν την τέλεια εξωτερική ομορφιά των προτύπων τους, νιώθουν πιο όμορφα απ' ότι είναι, και η πραγματική τους ομορφιά χάνεται στον απατηλό εγωκεντρισμό τους, την κουτοπονηριά και την κενότητά τους.
Και φυσικά αυτές οι καταστάσεις τροφοδοτούνται κι απ' το περίγυρό τους, γιατί οι περισσότεροι έχουν εντριφύσσει σ' αυτά τα πρότυπα κι αποκτούν ανάλογη αντιμετώπιση προς αυτά. Ενας φαυλος κύκλος δηλαδή.
π.χ. Οι "όμορφες" γίνονται το επίκεντρο της προσοχής και κάνουν ότι θέλουν χωρίς να σκέφτονται τις συνέπειες στα αισθήματα των άλλων, αλλά τους έρχεται τελείως φυσικά, αφού ποτέ κανένας δεν είπε όχι στις "πριγκήπισες".
Οι "ασχημες" απορρίπτονται γιατι δεν είναι "πριγκήπισες" αλλά "κακιές μάγισσες" και κανένας δε μπήκε στον κόπο να βρεί την ομορφιά μεσα τους, με τη σειρά τους αυτές μπαίνουν στο ρόλο που τους δώσανε και αντιδρούν στην περιθωριοποίηση με "δηλητήριο"
και ουτο καθ' εξής.
Όλοι ψάχνουν για "πριγκηπες" και "πριγκήπισες", για τον τέλειο εξωτερικά σύντροφο και στο τέλος ανακαλύπτουν οτι εξαπατήθηκαν απ' τον ίδιο τους τον εαυτό. Και το πανέμορφο που είδαν στην αρχή, τώρα το βλέπουν άσχημο. Κι έτσι γίνονται τα τραγικά λάθη στις σχέσεις.
Γιατί το τέλειο το δημιουργείς εσύ στις σχέσεις σου και το πραγματικά όμορφο εσύ το κάνεις ν' ανθίζει.
Και ας μη γελιόμαστε, λέγοντας οτι τα παραμύθια είναι αθώα και δεν επηρεάζουν! Όλα απο κάπου ξεκινούν και το ένα φέρνει τ'αλλο.
amalia διαφωνώ κάθετα μ' αυτό που είπες. Μόνο η εσωτερική ομορφια αποπνέει σε εξωτερική λαμψη και όχι τ' αντίστροφο.
Ζήσαν αυτοι καλά;
Και 'μεις;
Καλύτερα;
Τελειώνει το παραμύθι;
Edited by - 1900 on 27/03/2004 16:42:57
Επιπλέον, στα παραμύθια θριαμβεύει η ομορφιά. Συνήθως φαίνεται η εξωτερική ομορφιά αλλά το βαθύτερο νόημα έχει να κάνει με την ηθική ομορφιά. Το ωραίο αβίαστα υπερισχύει επάνω στο κακό. Παρά τις σκληρές δοκιμασίες, τηρεί στάση αισιοδοξίας και πίστης για τη ζωή και κυριαρχεί.
Στις πραγματικότητα η εξωτερική ομορφιά δεν φτάνει και σίγουρα δεν υπονοεί και δεν κρύβει τίποτα περισσότερο από ένα φυσικό χάρισμα. Είναι αρκετή μόνο για όσους αρκούνται στο περιτύλιγμα.
Το σημαντικό είναι η ομορφιά της ψυχής που αυτή η ομορφιά είναι που πραγματικά φαίνεται και ομορφαίνει οποιοδήποτε περιτύλιγμα και πρέπει να αγωνιστείς και να παλέψεις για να την αποκτήσεις.
Τα παραμύθια ποικίλλουν και σαφώς τα μηνύματα που κρύβουν είναι πολλά και το θέμα είναι ποιος μπορεί να δει τι κρύβεται πίσω από αυτά. Αρχέτυπα στοιχεία, συμβολισμοί και αλληγορίες δίνουν το παρόν τους.
Τα παραμύθια στοχεύουν να δώσουν γνήσια εικόνα της ψυχής και του πνεύματος
Έχετε παρατηρήσει πως δεν υπάρχει παραμύθι χωρίς τρόμο. Όπως δεν υπάρχει και παραμύθι χωρίς καλό τέλος. Το τέλος σε οδηγεί στη σιγουριά, στην αυτοπεποίθηση.
Το μήνυμα του κάθε παραμυθιού ποτέ δεν είναι ένα. Είναι πολλά και διαφορετικά γιατί απευθύνονται σε πολλούς και διαφορετικούς. Αυτή είναι και η μαγεία του και εδώ αποδεικνύεται η τέχνη αυτού που τα κατασκευάζει. Να μπορεί να κάνει το παραμύθι να μιλήσει σε όλους και στον καθένα ξεχωριστά και για διαφορετικό λόγο.
Τελικά μήπως τα παραμύθια δεν έγιναν για παιδιά αλλά κατάντησαν να είναι για παιδιά?
Edited by - elpida on 28/03/2004 21:36:55
quote:
Επιπλέον, στα παραμύθια θριαμβεύει η ομορφιά. Συνήθως φαίνεται η εξωτερική ομορφιά αλλά το βαθύτερο νόημα έχει να κάνει με την ηθική ομορφιά. Το ωραίο αβίαστα υπερισχύει επάνω στο κακό.Έχετε παρατηρήσει πως δεν υπάρχει παραμύθι χωρίς τρόμο.Όπως δεν υπάρχει και παραμύθι χωρίς καλό τέλος. Το τέλος σε οδηγεί στη σιγουριά, στην αυτοπεποίθηση.
Τελικά μήπως τα παραμύθια δεν έγιναν για παιδιά αλλά κατάντησαν να είναι για παιδιά?Edited by - elpida on 28/03/2004 21:36:55
Λες, και εχεις δικιο, ότι στα παραμυθια υπερισχυει η ομορφια, εστω και αν παραπεμπει σε ηθικη ομορφια. αυτή η παραπομπη όμως δεν ειναι παντα αντιληπτη απο τα παιδια. υπαρχει μεν το ασυνειδητο όπου ισως αποκωδικοποιει το μηνυμα,- αλλα γινεται πάντα έτσι???
για παραδειγμα, πως γινεται ενα παιδι δυσμορφο εξωτερικα να εκτιμησει το νοημα κ να εκτιμησει την ουσία, όταν αυτή συμβολίζεται με κάτι που το ίδιο στερηθηκε από την φύση? πως θα γινει αυτό όταν οι ηρωίδες, όχι απλα αναφερεται οτι είναι ομορφες εξωτερικα,αλλα εγκωμιάζονται τόσο για την περιβόητη ομορφιά τους, ενώ όλες οι μαγισσες ειναι με καμπουρα, ελιες, μεγαλες κ γαμψες μυτες? κ το ίδιο φθσικα και για τους πριγκιπες. στην παναγια των παρισσιων, ναι εκει ισως φαινεται οτι η καλοσυνη δεν ισοδυναμη με ωραια εμφανιση. αλλα πόσα κοριτσάκια ονειρεύονται να έρθει ο κουασιμοδος και να τις ζητησει σε γάμο, κι όχι ο πανεμορφος ξανθος πριγκιπας με το κατασπρο αλογο?
τι εννοεις οταν χρησιμοποιεις τον όρο τρόμο?
λες πως δεν υπάρχει παραμύθι χωρίς καλό τέλος,πως το τέλος σε οδηγεί στη σιγουριά, στην αυτοπεποίθηση. την ποκαχοντας την εχεις δει?
και τα παραμυθια όντως δεν γράφτηκαν για τα παιδια. ξεκινησαν ως παραδοσιακες παραβολες για ενηλικες, όπως πχ τα παραδοσιακα τραγουδια...
με σεβασμο...
quote:
Λες, και εχεις δικιο, ότι στα παραμυθια υπερισχυει η ομορφια, εστω και αν παραπεμπει σε ηθικη ομορφια. αυτή η παραπομπη όμως δεν ειναι παντα αντιληπτη απο τα παιδια. υπαρχει μεν το ασυνειδητο όπου ισως αποκωδικοποιει το μηνυμα,- αλλα γινεται πάντα έτσι???
για παραδειγμα, πως γινεται ενα παιδι δυσμορφο εξωτερικα να εκτιμησει το νοημα κ να εκτιμησει την ουσία, όταν αυτή συμβολίζεται με κάτι που το ίδιο στερηθηκε από την φύση? πως θα γινει αυτό όταν οι ηρωίδες, όχι απλα αναφερεται οτι είναι ομορφες εξωτερικα,αλλα εγκωμιάζονται τόσο για την περιβόητη ομορφιά τους, ενώ όλες οι μαγισσες ειναι με καμπουρα, ελιες, μεγαλες κ γαμψες μυτες? κ το ίδιο φθσικα και για τους πριγκιπες. στην παναγια των παρισσιων, ναι εκει ισως φαινεται οτι η καλοσυνη δεν ισοδυναμη με ωραια εμφανιση. αλλα πόσα κοριτσάκια ονειρεύονται να έρθει ο κουασιμοδος και να τις ζητησει σε γάμο, κι όχι ο πανεμορφος ξανθος πριγκιπας με το κατασπρο αλογο?
τι εννοεις οταν χρησιμοποιεις τον όρο τρόμο?
Πιστεύω πως έτσι γίνεται μιας και το όμορφο-καλό είναι αυτό που όλοι επιδιώκουν, όλοι ζητούν και προσπαθούν να το αποκτήσουν σε όλες τις μορφές του.
Συνήθως αυτός που στερείται κάτι από τη φύση του – στην προκειμένη περίπτωση την ομορφιά – είναι αυτός που αγωνίζεται και περισσότερο για να το αποκτήσει. Το βλέπει δίπλα του, καταλαβαίνει (λόγω την νοημοσύνης) την αξία του και ακολουθεί το δρόμο που θα τον φέρει στην κατάκτησή του.
Υπάρχει επίσης και μία μερίδα ανθρώπων που δεν διαθέτουν κάποια πράγματα εκ φύσεως και μέσα από την αδυναμία τους αυτή και την αδυναμία του να αγωνιστούν, τα σνομπάρουν και τα απορρίπτουν. Αυτοί όμως οι άνθρωποι ανεξάρτητα με το πώς ενεργούν, στο βάθος αντιλαμβάνονται και σίγουρα εύχονται να άνηκαν στους προικισμένους.
Όσο για τα κοριτσάκια που ονειρεύονται έναν κουασιμόδο να της ζητήσει σε γάμο, επέτρεψε μου να διαφωνήσω μιας και εγώ νομίζω δεν υπάρχει κανένα τέτοιο.
Τρόμος είναι το κάθε τι που μπορεί να χαλάσει την ηρεμία την ομορφιά τον ψυχικό μας κόσμο (στο παραμύθι είναι ότι έρχεται σαν αποτέλεσμα από τις ενέργειες του κακού ενάντια στο καλό).
Ο τρόμος στα παραμύθια – κατά την άποψη μου – έχει ρόλο καταλυτικό. Έρχεται να παίξει το ρόλο των διάφορων δοκιμασιών που βιώνει ο καθένας μας την ζωή. Αν δεν υπήρχε, δεν θα ήταν εμφανής η διαφορά του καλού και του κακού.
Το καλό τέλος σφραγίζει και φωτίζει σαν επιθυμητό αποτέλεσμα την επιτυχημένη πορεία μέσα από την πίστη την εμπιστοσύνη την αισιοδοξία. Στο τέλος λοιπόν έρχεται η κάθαρση.
quote:
Συνήθως αυτός που στερείται κάτι από τη φύση του – στην προκειμένη περίπτωση την ομορφιά – είναι αυτός που αγωνίζεται και περισσότερο για να το αποκτήσει. Το βλέπει δίπλα του, καταλαβαίνει (λόγω την νοημοσύνης) την αξία του και ακολουθεί το δρόμο που θα τον φέρει στην κατάκτησή του.Όσο για τα κοριτσάκια που ονειρεύονται έναν κουασιμόδο να της ζητήσει σε γάμο, επέτρεψε μου να διαφωνήσω μιας και εγώ νομίζω δεν υπάρχει κανένα τέτοιο.
μα... αυτο ακριβως γινεται... όταν κάποιος δεν είναι όμορφος, πασχιζει να κατακτησει την ομορφια.. του γίνεται εμμονή!! μα τι σημασία έχει η εξωτερική ομορφιά??????????????? νιώθω μετα από τα τελευταία σου λόγια πως για σένα ουσιαστικά αυτό μετράει, κ αυτό σε κάνει να δείχνεις αντιφατική με όσα είπες η εδωσες να εννοηθουν προηγουμένως. ενα παιδι άσχημο, λόγω της νοημοσύνης που αναφέρεις, θα αντιληφθεί την εξωτερική ομορφιά ως μια σημαντικότατη αρετή. αδυνατεί να ψάξει αν υπονοείται η οχι η εσωτερική ομορφιά γιατί έχει το "ΣΗΜΑΔΙ" ΤΟΥ ΑΣΧΗΜΟΥ το οποίο του βάζει παρωπιδες..όποιος έχει την μύγα μυγιάζεται που λέει κ ο λαος...μα δε σταματά εκεί.. δεν τη θεωρεί απλά μια αρετή, αλλά την ύψιστη αρετή που του στέρησε η φύση.γιατί? αυτό αναρωτιέται συνέχεια κ όπως σωστα είπες το εκδηλώνει συχνα με ασχημο τρόπο. και μιλάμε για ένα ΠΑΙΔΙ, που ακομα δεν έχει την ικανότητα της κρίσης, ένα παιδί με αυξημένο τον εγωισμό και χωρίς διορατικότητα.
όσον αφορα τον κουασιμόδο...ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΠΑ. πως δηλαδη κανένα κοριτσάκι δεν κοιτάει την καλοσύνη μου έκρυβε ο κουασιμόδος, ώστε να την αναζητήσουν στα ασχημα αγορια γύρω τους, αλλά περιμένουν έναν πανέμορφο πριγκιπα που θα καταγοητευτει απο την ομορφια τους, πλουσιο συχνα (επιρρεασμένα από τα προτυπα και τις προτεραιότητες της εποχής) που θα ερθει να τις πάρει σε μακρινες χώρες με το πανέμορφο άλογο του.
και ξαναρωταω..την ποκαχόντας της έχεις δει?
με σεβασμο
quote:
στα παραμύθια θριαμβεύει η ομορφιά. Συνήθως φαίνεται η εξωτερική ομορφιά αλλά το βαθύτερο νόημα έχει να κάνει με την ηθική ομορφιά ….… Στις πραγματικότητα η εξωτερική ομορφιά δεν φτάνει και σίγουρα δεν υπονοεί και δεν κρύβει τίποτα περισσότερο από ένα φυσικό χάρισμα. Είναι αρκετή μόνο για όσους αρκούνται στο περιτύλιγμα.
Το σημαντικό είναι η ομορφιά της ψυχής που αυτή η ομορφιά είναι που πραγματικά φαίνεται και ομορφαίνει οποιοδήποτε περιτύλιγμα και πρέπει να αγωνιστείς και να παλέψεις για να την αποκτήσεις
Η νοημοσύνη δεν είναι προνόμιο μόνο των άσχημων παιδιών αλλά όλων των ανθρώπων και εδώ έρχεται να συμβάλλει κατά πόσο αναπτυγμένη είναι αυτή η νοημοσύνη – άσχετα με την εξωτερική ομορφιά – στον καθένα, προκειμένου να αγωνιστεί για να πετύχει ή ακόμα και να αναπτύξει την ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ομορφιά, την ομορφιά της ψυχής.
Τα παιδιά με τα «σημάδια» του άσχημου είναι δημιούργημα κακής μεταχείρισης και μη σωστής διαπαιδαγώγησης από το ίδιο τους το περιβάλλον, με αποτέλεσμα να αδυνατούν να προχωρήσουν στην ζωή τους. Τα παιδιά και κρίση έχουν και νοημοσύνη η οποία βέβαια καλλιεργείται στις μικρές ηλικίες, άρα κανείς δεν γεννιέται με το σημάδι, απλά αυτό είναι που έρχονται κάποιοι (οικογένεια, κοινωνικό περιβάλλον) και μη γνωρίζοντας, τους το κολλάνε.
Δυστυχώς δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την μερίδα των ανθρώπων που πραγματικά πιστεύουν πως η εξωτερική και μόνο ομορφιά παίζει πρωταρχικό ρόλο, μιας και αυτή είναι η πιο εύκολη στην απόκτησή της ή ακόμα και δώρο.
Η ομορφιά (η εξωτερική) αφ’ ενός είναι κάτι μεταβλητό, αφ’ ετέρου δεν φτάνει από μόνη της. Μαζί με άλλα πράγματα όπως σοφία αρετή γνώση κλπ συντελούν στη επιθυμητή αρμονία.
Πόσες φορές πίσω όμως από μία ασχήμια λάμπει η ομορφιά, η ομορφιά της ψυχής? αλλά πόσοι είναι αυτοί που μπορούν να την αναγνωρίσουν?
Ομορφιά σημαίνει αρμονική συνύπαρξη του σώματος και της ψυχής.
Για να είσαι όμορφος, πρέπει να "αισθάνεσαι όμορφος", να μπορείς να βιώνεις θετικά την εικόνα σου, εναρμονίζοντας την εξωτερική σου εμφάνιση με την ίδια σου την ψυχή. Είναι έκφραση εσωτερικής ανάγκης ή βελτίωση της εικόνας του με την προβολή των θετικών της στοιχείων.
Όταν λοιπόν μιλάμε για όμορφους ανθρώπους μιλάμε για αυτούς που κοσμούν τον ίδιο τους τον εαυτό με αρετές.
Όσο για την ποκαχόντα που με ρωτάς, όχι δεν την γνωρίζω, απλά την έχω ακουστά. Μπορείς όμως να μου πεις εσύ που προφανώς την γνωρίζεις, ότι έχεις να πεις.
ο λαος τρεφεται κανονικα - ετσι ολοι λιγο πολυ εχουμε αναπτυχθει προς το καλυτερο, οι πλαστικοι χειρουργοι μπορουν να αφαιρεσουν τις οποιες ατελειες (μυτη αλα συρανο κλπ), προσεχουμε τον εαυτο μας, φροντιζουμε τα ρουχα μας να ειναι καθαρα και περιποιημενα και σπανια θα συναντησουμε πραγματικα ασχημο εμφανισιακα ανθρωπο.
οσο για τα παραμυθια, αυτα εχουν εκλειψει λογω της τηλεορασης. δεν νομιζω οτι κανενα παιδι επιρρεαζεται πλεον απο αυτα, οταν απο τους πρωτους μηνες της ζωης του, παρακολουθει στην τηλεοραση σουπερ ευτυχισμενα μοντελα στις διαφημισεις και στα εργα.
η ιστορια επισης απεδειξε οτι, ο γουντυ αλεν - που μεταξυ μας ειναι μαυρο χαλι - και γυναικων δεν στερηθηκε και μονος του δεν ειναι.
αρα ειναι ολα θεμα προσωπικοτητας.
αρα μην κοιτας τα στραβα μου ποδια, αλλα την καλη μου τυχη, λεει η παροιμια....
------------------------
Όσοι έκτισαν κάτω από τα αστέρια, έκτισαν πολύ χαμηλά.
"νιώθω μετα από τα τελευταία σου λόγια πως για σένα ουσιαστικά αυτό μετράει, κ αυτό σε κάνει να δείχνεις αντιφατική με όσα είπες η εδωσες να εννοηθουν προηγουμένως"
ορμωμενη αποκλειστικα απο αυτο που εγραψες:
quote:Συνήθως αυτός που στερείται κάτι από τη φύση του – στην προκειμένη περίπτωση την ομορφιά – είναι αυτός που αγωνίζεται και περισσότερο για να το αποκτήσει. Το βλέπει δίπλα του, καταλαβαίνει (λόγω την νοημοσύνης) την αξία του και ακολουθεί το δρόμο που θα τον φέρει στην κατάκτησή του.
Υπάρχει επίσης και μία μερίδα ανθρώπων που δεν διαθέτουν κάποια πράγματα εκ φύσεως ......
Αυτοί όμως οι άνθρωποι ανεξάρτητα με το πώς ενεργούν, στο βάθος αντιλαμβάνονται και σίγουρα εύχονται να άνηκαν στους προικισμένους.
πραγματικα δεν ηθελα να σε προσβαλω κ ακριβως επειδη ειχα διαβασει αυτα που εγραψες μου εκανε μεγαλη εντυπωση... νιωθω αυτο που πιστευεις αλλα ακομα μου φαινεται αντιφατικο με το παραπανω κομματι.
κ ποτε δεν ειπα πως νοημοντα οντα ειναι μονο οι ασχημοι εμφανισιακα ανθρωποι.ελεοςςςς...
λες:
Τα παιδιά με τα «σημάδια» του άσχημου είναι δημιούργημα κακής μεταχείρισης και μη σωστής διαπαιδαγώγησης από το ίδιο τους το περιβάλλον, με αποτέλεσμα να αδυνατούν να προχωρήσουν στην ζωή τους. Τα παιδιά και κρίση έχουν και νοημοσύνη η οποία βέβαια καλλιεργείται στις μικρές ηλικίες, άρα κανείς δεν γεννιέται με το σημάδι, απλά αυτό είναι που έρχονται κάποιοι (οικογένεια, κοινωνικό περιβάλλον) και μη γνωρίζοντας, τους το κολλάνε.
και ξανα φαινεται πως εκπεμπουμε σε διαφορετικα μηκη... μιλώντας για "σημαδι" κυριολεκτουσα, αναφερόμουν στην οποια δυσμορφια μπορει να εχει ενα ατυχο παιδακι. και αυτη δεν ειναι επικτητη... οποτε η μη σωστη διαπαιδαγωγηση κ η κακη μεταχειρηση που αναφερεις ειναι ελαφρως ατοπα επιχειρηματα...
λες:
Ομορφιά σημαίνει αρμονική συνύπαρξη του σώματος και της ψυχής.
Για να είσαι όμορφος, πρέπει να "αισθάνεσαι όμορφος", να μπορείς να βιώνεις θετικά την εικόνα σου, εναρμονίζοντας την εξωτερική σου εμφάνιση με την ίδια σου την ψυχή.
θα μπορουσε.... αλλα πιστευω πως δεν ειναι απολυτο... υπαρχουν πολλοι πολλοι ανθρωποι τριγυρω που νομιζουν πως ειναι ασχημοι, εξω κ εσω, κι ομως κρυβουν τοση ομορφια μα δεν νιωθουν ουτε καν την αυρα της. πιστευουν πως δεν εχουν τιποτα να προσφερουν, πως ειναι κενοι..ΑΣΧΗΜΟΙ... κι ομως αυτο απεχει τρομερα απο την αληθεια.
νομιζω πως αυτο που ειπες ταιριαζει απολυτα στην αγαπη, δηλαδη αν αγαπας τον εαυτό σου, τον σωματικο κ τον πνευματικο, τοτε ακτινοβολεις αγαπη. αλλα δεν νομιζω πως εχει ευρεια εφαρμογη στην ομορφια.. εξαλλου πολλες φορες οι ανθρωποι μοιαζουν ακομα πιο ομορφοι οταν δεν ξερουν την ομορφια τους..
κ ανεφερα την ποκαχοντας γιατι καπου ειπες πως ολα τα παραμυθια εχουν αισιοδοξο τελος. απ'οσο θυμαμαι οταν διαβαζα την ποκαχοντας στη μικρη μου αδερφη, στο τελος ο αγαπημενος της εφυγε μακρια, κ αυτη εμεινε μονη....
με ειλικρινη σεβασμο κ εκτιμηση....
Νομίζω πως ή ο δικός μου τρόπος έκφρασης ή ο δικός σου δεν μπόρεσε να γίνει σωστά αντιληπτός , οπότε για να λυθεί η τυχόν παρεξήγηση θα σου πω τα εξής :
Αρχικά σταμάτησα στο σχόλιο που έγραψες :
quote:
νιώθω μετα από τα τελευταία σου λόγια πως για σένα ουσιαστικά αυτό μετράει
και σε αυτό σαν απάντηση σου ξαναπαρέθεσα την άποψη μου πάνω στο θέμα λέγοντας :
quote:
στα παραμύθια θριαμβεύει η ομορφιά. Συνήθως φαίνεται η εξωτερική ομορφιά αλλά το βαθύτερο νόημα έχει να κάνει με την ηθική ομορφιά ….
… Στις πραγματικότητα η εξωτερική ομορφιά δεν φτάνει και σίγουρα δεν υπονοεί και δεν κρύβει τίποτα περισσότερο από ένα φυσικό χάρισμα. Είναι αρκετή μόνο για όσους αρκούνται στο περιτύλιγμα.
Το σημαντικό είναι η ομορφιά της ψυχής που αυτή η ομορφιά είναι που πραγματικά φαίνεται και ομορφαίνει οποιοδήποτε περιτύλιγμα και πρέπει να αγωνιστείς και να παλέψεις για να την αποκτήσεις
και όχι αυτό που γράφεις στο τελευταίο σου post.
Συνεχίζοντας, πραγματικά δεν καταλαβαίνω που με βρίσκεις αντιφατική, εάν θες μπορείς να μου πεις.
Μετά λες :
quote:
κ ποτε δεν ειπα πως νοημοντα οντα ειναι μονο οι ασχημοι εμφανισιακα ανθρωποι.ελεοςςςς...
ποτέ δεν είπα πως είπες κάτι τέτοιο.
Οσον αφορά τώρα το «σημάδι», εδώ πραγματικά μιλάμε για διαφορετικά πράγματα. Δεν κατάλαβα πως αναφερόσουν σε κάποια τυχόν δυσμορφία που μπορεί να έχει ένα παιδί. Ευτυχώς σήμερα η επιστήμη έχει εξελιχθεί και αυτά τα παιδιά τείνουν να εκλείψουν μιας και άμεσα νομίζω σπεύδουν στην οποιαδήποτε «διόρθωση».
Η ομορφιά για μένα έχει ευρεία έννοια και σίγουρα δεν μένει μόνο στα εξωτερικά χαρακτηριστικά. Επίσης κάποιες φορές είναι και τερτίπι του μυαλού και έχει υποκειμενικό χαρακτήρα. Πόσες φορές έχουμε συναντήσει ανθρώπους με εξωτερική ομορφιά που δεν μας προκαλούν καμία εντύπωση δεν μας συγκινούν και δεν μας αγγίζουν καν? Γιατί ?
Σαφώς και υπάρχουν άνθρωποι που δεν ξέρουν τι είναι και τι αξίζουν και ανάλογα με το βίο τους και τα βιώματα που έχουν αποκτήσει πορεύονται. Σε αυτή την περίπτωση κολλάει η διαπαιδαγώγηση που προανέφερα η οποία μπορεί να παίξει καταλυτικό ρόλο και να ενδυναμώσει ή να αποδυναμώσει (προσκολλώντας του το «σημάδι») το εκάστοτε παιδί.
Όσο για την ποκαχόντα ας δούμε το θετικό που μπορεί να έχει αυτή η ιστορία και ίσως έχει να κάνει με την απόκτηση μιας εμπειρίας και την ενδυνάμωση της ψυχής. Ένα «μάθημα» που προσφέρει γνώση και συνεισφέρει θετικά στην μετέπειτα εξελικτική πορεία.
quote:
...ανεφερα την ποκαχοντας γιατι καπου ειπες πως ολα τα παραμυθια εχουν αισιοδοξο τελος. απ'οσο θυμαμαι οταν διαβαζα την ποκαχοντας στη μικρη μου αδερφη, στο τελος ο αγαπημενος της εφυγε μακρια, κ αυτη εμεινε μονη....
quote:
Όσο για την ποκαχόντα ας δούμε το θετικό που μπορεί να έχει αυτή η ιστορία και ίσως έχει να κάνει με την απόκτηση μιας εμπειρίας και την ενδυνάμωση της ψυχής. Ένα «μάθημα» που προσφέρει γνώση και συνεισφέρει θετικά στην μετέπειτα εξελικτική πορεία.
..ουτε η μικρη γοργονα -το αυθεντικο κι οχι του ντισνευ...-εχει καλο τελος...
εχει δικιο η ελπιδα..-
Ειναι μυησεις της ζωης,τα παραμυθια /δεν εχουν ολες "καλο τελος"..επιδη ουτε επανω στηννατραπο καθε καρτα εχει..θετικη δραση...επιδραση...
το αποτελεσμα ομως ειναι που μας ενδιαφερει κι οχι η κριση περι καλου η κακου..(προεξωφλοντας δηλαδη..)πριν κατι "γινει συνειδηση"...
ποιος παιρνει προσωπικα τους ρολους των ασχημων και ποιοςτων ομρφων....
αυτο ειναι ενα θεμα που θα πρεπει να μας αφορα [περισσοτερο απο το ποσο επηραζονται τα παιδια απο τα παραμυθια.
επειδη μαλλον το παραμυθι απο μονο του δεν ειναι ουτε καλο ουτεκακο/μα η κριση των γονιων και των διδασκαλων..ειναι.
...ειτε ετσι ειτε αλλιως...
παντα περνανε ενα υποκειμενικο νοημα..
μεσα απο την απλη αφηγηση...
περα απο την υποκειμενικοτητα της ιδια της αφηγησης...
που πιστευω συνετοτερο ειναι να τα καταλαβει κανεις ως εχουν αντι να πεσει στην κενοτητα της παγιδας να τα κρινει...
αυτο ομως ειναι μια σταση..δεν ειναι ομως και η μονη..
η αλλη ειναι να αποδεχτει κανεις τα αρχετυπα σεβομενος τα..απ'οπου και να προερχονται..απο ο,τι σκοπο ισως θα μπορυσαν να εξηπηρετουν....και να ακολουθησει τον μητο του.ς
αυτο θα μου πειτ θελει εμπιστοσυνη/ποιος καχυποπτος υλιστης ανθρωπος βλεπει ροδοπεταλα.. στρωμενα παντου....
οι περισσοτεροι θεωρουν πως πισω απο..κρυβεται....
οποτε και η αναλυση ειναι παντα ελλειπης..ως προς την αληθεια...και ο,τι δεν βολευει "το κοβουμε"..ωστε η εκεινη ελαφροτητα του ειναι...να
επωφεληθει..
και κατι για την αρχικη μου παραπομπη..
εχει δικιο φιλε μου η ελπιδα ξερεις γιατι;
επειδη κι εσυ διαβασες την ιστορια στην μικρη σου αδερφη...και η ιστορια ελεγε πως η ποκαχοντας τελικα εμεινε μοναχη χωρις τον αδερφο της...
της διαβασες ενα...μαθημα ζωης....χμ;
ωραια κυλησε το θεμα...χαιρομαι που εφτασε ως εδω...
δεν μιλησα μεχρι τωρα...ισως επιδη συμφωνουσα και διαφωνουσα με αρκετα..
τωρα που βρηκα τροπο να εναρμονησω προς εν...τωρα και ξαναηρθα...
και κατι απο μενα...
τα παραμυθια ειναι δρωμενα προσωπικα.
αν τα σεβαστεις τοτε θα σου πουν την προσωπικη σου ιστορια καθε φορα/αν δεν τα σεβαστεις τοτε ολα δεν σου αρεσαν εκει μεσα στην ροη τους..γινονται...η δικες σου ιστοριες...επειδη τα παραμυθια...ειναι ...ψυχικα ταξιδια ...και αλλες φορες μας αρεσουν....και αλλες οχι/το θεμα ειναι πως τα ζουμε....ολα.(οσα μας αναλογουν....//οποιοςψαχνει βρισκει:)
φως εν σκοτει!
Technoshamanism
quote:
επειδη μαλλον το παραμυθι απο μονο του δεν ειναι ουτε καλο ουτεκακο/μα η κριση των γονιων και των διδασκαλων..ειναι.
Ατμα, θα συμφωνήσω μαζί σου και απλά θα προσθέσω πως η ερμηνεία της κάθε αλληγορίας έχει υποκειμενικό χαρακτήρα και ανάλογα την ιδιοσυγκρασία και το οπτικό πρίσμα του καθενός η ερμηνεία ποικίλλει.
quote:
οι περισσοτεροι θεωρουν πως πισω απο..κρυβεται....
οποτε και η αναλυση ειναι παντα ελλειπης..ως προς την αληθεια...και ο,τι δεν βολευει "το κοβουμε"..ωστε η εκεινη ελαφροτητα του ειναι...να
επωφεληθει..
πόσες φορές έχουμε ακούσει πως «… έλα μωρέ αυτά γίνονται μόνο στα παραμύθια…» αυτό νομίζω επιβεβαιώνει την άρνηση του να δούμε πραγματικά κάποιες αλήθειες ζωής μέσα από τα παραμύθια.
Μύθος = Η εξιστόρηση γεγονότων η οποία γίνετε από στόμα σε στόμα, διατήρηση αυτού γίνετε διαμέσου των εθίμων ή των παραδόσεων.
Παραμύθι= Η ωραιοποίηση του μύθου για να γίνετε αντιληπτός ακόμα και από νεαρά εις την ηλικία άτομα και έτσι να διαιωνίζετε μέσο του λόγου ο Μύθος.
Το κάθε παραμύθι λοιπόν όπως και η Ελπίδα και η ΑΤΜΑ προείπαν είναι βγαλμένο μέσα από τη ζωή και προσφέρει σ’ αυτόν που τον ακούει τη δυνατότητα να εξάγει τα δικά του συμπεράσματα, ανάλογα βέβαια με το βαθμό της νοητικής του δυναμικής.
Το παραμύθι είναι ένα σύμβολο, όχι σε σχήμα αλλά με τη μορφή του λόγου.
Ο κακός λύκος
Όσο για την ποκαχόντα ας δούμε το θετικό που μπορεί να έχει αυτή η ιστορία και ίσως έχει να κάνει με την απόκτηση μιας εμπειρίας και την ενδυνάμωση της ψυχής. Ένα «μάθημα» που προσφέρει γνώση και συνεισφέρει θετικά στην μετέπειτα εξελικτική πορεία.
και συμφωνω απολυτα! ανεφερα το παραδειγμα για να αντικρουσω απλα αυτο που ειπες:
quote:
Έχετε παρατηρήσει πως δεν υπάρχει παραμύθι χωρίς τρόμο. Όπως δεν υπάρχει και παραμύθι χωρίς καλό τέλος.
Edited by - elpida on 28/03/2004 21:36:55
Edited by - elpida on 21/04/2004 14:55:20
Ένα ξέρω, οτι δε ξέρω τίποτα"
Στη Σταχτοπούτα, βλέπουμε πως ήταν ένα υπάκουο κορίτσι, φιλήσυχο, που δεν διαμαρτυρόταν ποτέ! Ο πρίγκηπας ερωτεύεται αυτήν και όχι τις στολισμένες αδερφές της, που ενδεχομένως να ήταν και αυτές όμορφες, γιατί η ταπεινή (και το λέω αυτό προς τιμήν της) φύση της, ακτινοβόλησε μεταφορικά, τραβώντας την προσοχή του πρίγκηπα!