- Δύο κορίτσια και ένα παραμύθι που έγιναν site www.thelo4ever.gr - "Μουσείο" Απολιθωμένων Θεμάτων/Συζητήσεων...
Ενα εναλλακτικό magazino για όσους ακολουθούν τον δρόμο της καρδιάς με το μυαλό τους ανοιχτο.
Ανοίγεις μια ιστοσελίδα και μετά γίνεσαι μέλος σε διάφορα forums για να διαφημίσεις την ιστοδελίδα.
Μόνο που δε γίνονται έτσι τα πράγματα.
Δεν μπορείς απλά να χρησιμοποιείς έναν χώρο (στην προκειμένη περίπτωση, τον δικό μας) και τους ανθρώπους που γράφουν ή διαβάζουν το περιεχόμενο του χώρου αυτού, απλά και μόνο για διαφήμιση.
Απ' όσο είδα, παρόμοια ανάρτηση έχεις κάνει και σε άλλους διαδικτυακούς τόπους.
Στον παρόντα χώρο, τα δύο σχετικά θέματα που άνοιξες:
Δύο κορίτσια και ένα παραμύθι που έγιναν site www.thelo4ever.gr
Δύο κορίτσια και ένα παραμύθι που έγιναν site www.thelo4ever.gr
απενεργοποιούνται και μεταφέρονται στο "Μουσείο" Απολιθωμένων Θεμάτων/Συζητήσεων...
quote:
Εγώ επιχείρησα μία δεύτερη, βαθύτερη ανάγνωση...όταν κάποιος λέει μέσα του συνέχεια ότι "πρέπει να ματώσω, πρέπει να υποφέρω, πρέπει να θυσιαστώ....ώστε να λυτρωθώ" τότε δεν μιλάμε για έναν ωραίο και γενναίο αγώνα αλλά για ψυχαναγκασμό και βαθιά κατάφαση και επιβράβευση της δυστυχίας και του πόνου...
Πως μιλάμε για επιβράβευση της δυστυχίας και του πόνου? Το ότι υπάρχουν εκμεταλλευτές Χριστιανών που μπορούν να τους χρησιμοποιήσουν, λέγοντας πως πρέπει να γίνουν μάρτυρες, είναι αλήθεια.
Αλλά αν ο στόχος είναι μια λύτρωση, δεν είναι λύτρωση από την δυστυχία, τον πόνο και την φθορά?
quote:
Όσον αφορά τον Βουδδισμό τον ανέφερα ενδεικτικά. Η αλήθεια είναι ότι ενάρετους ή και ενορατικούς ανθρώπους θα βρούμε σε όλες τις θρησκείες αλλά και εκτός θρησκειών. Και Γιόγκι και Βραχμάνους και Θιβετιανούς και Χριστιανούς ασκητές και Μουσουλμάνους σούφι και τα πάντα όλα...Αυτό άραγε τι μας λέει; Κάτι πάρα πολύ απλό, ότι η όποια αλήθεια και η όποια φώτιση δεν είναι μονοπώλιο καμιάς θρησκείας...το πρόβλημα λοιπόν είναι όταν οι εκάστοτε πιστοί μιας θρησκείας πιστεύουν ακράδαντα ότι ο δικός τους Θεός ή η δική τους Πηγή είναι ανώτερη των υπολοίπων...και ειδικά σ'αυτό ο Βουδδισμός κρίνεται σαφώς ανώτερος του Χριστιανισμού διότι είναι μία θρησκεία ειρήνης -στα λόγια και στα έργα- που ουδέποτε επιχείρησε να επιβάλλει τα δόγματά της σε άλλους.
Αν ο Θεός των Χριστιανών είναι ο Δημιουργός του κόσμου, τότε έχει το αποκλειστικό δικαίωμα λατρείας.
Το ότι ο Βουδισμός δεν επιδιώκει τον προσηλυτισμό είναι λογικό, μια και δεν είναι πανθειστική φυσιολατρική θρησκεία. Δεν πιστεύει στην φύση και στην ζωή, αρνείται ακόμη και τον πνευματισμό. Δεν έχει να κάνει με εξωτερική λατρεία οποιασδήποτε οντότητας. Επίσης θεωρείται πως ο Βουδισμός είναι για λίγα ευγενή πνεύματα και όχι για τον μέσο άνθρωπο του λαού που είναι συνήθως υλιστής προσκολλημένος στον κόσμο.
Κάποιοι λένε πως οι σημιτικές θρησκείες είναι προσηλυτιστικές, ενώ οι άριες όχι. Όμως εγώ βλέπω πως και άριες θρησκείες είχαν χαρακτήρα επιβολής εντός του κόσμου, γιατί στην αρχαιότητα πριν τον ευρωπαικό Μεσαιώνα, υπήρχε θεοκρατία π.χ στην Ρωμαική Αυτοκρατορία.
Γεγονός είναι οτι ο «φόβος» εξευτελισμού, ο «φόβος» πόνου και ο «φόβος» δυστυχίας διακυβερνούν τις ανθρώπινες ζωές συλλογικά και προσωπικά. Ουσιαστικά οι πράξεις μας «εξαρτώνται» από τους φόβους αυτoύς και ότι κάνουμε επιχειρεί να μας φέρει σε θέσεις ώστε να απόφύγουμε εξευτελισμό, πόνο και δυστυχία (αλλά αυτό συχνά με «κόστος» τον απόφύγουμε εξευτελισμό, πόνο και δυστυχία των.... άλλων!)
Ο Χριστιανισμός ουσιατικά επιδιώκει την πλήρη ελευθερία από εξαρτήσεις κι αυτό σημαίνει ότι εκ των πραγμάτων ζητά την υπέρβαση και του εξευτελισμού και του πόνου και της δυστυχίας αλλά ταυτόχρονα και από την εξάρτηση των πράξεων μας από αυτά.
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
εγω αυτο που θα πω προς το παρον ειναι οτι ο κοσμος ανα χρονικη περιοδο ειναι διαφορετικος.Μην συνχεουμε και μην τσουβαλιαζουμε τα παντα.Αλλη η εποχη του Αβρααμ,αλλη του Μωυση,αλλη του Σωκρατη,αλλη του Χρυσοστομου και αλλη σημερα.Μπορουμε ευκολα να κανουμε πολλους διαχωρισμους ανα περιοδο, πνευματικους,υλικους κ.λ.π
Οσοι πιστευουν στον μοναδικο Θεο και στην υπαρξη δαιμονικων θεοτητων ειναι υποχρεωμενοι να δεχθουν οτι μετα την πτωση,ο Θεος επελεξε μια αργη
εξελικτικη μετανοια.
Εμεις εχουμε ολη την ιστορια πισω μας,αρα και το συνολο της γνωσης,δυστυχως ή ευτυχως,εμεις εχουμε τις μεγαλες ευθυνες.
321
Edited by - nediB on 11/03/2015 12:42:38
quote:
Διαφέρει η (εθνογραφική και ανθρωπολογική) τελετουργική ανθρωποθυσία - από τις καθημερινές θυσίες που κάνουμε (και αυτό λέγεται: αυτοθυσία) αλλά και από τις θυσίες "ηρωισμού" (που είναι επίσης "αυτοθυσίες") αλλά και από τις εκτελέσεις για εγκλήματα (και η "θυσία" του Ιησού ήταν εκτέλεση για εκείνους που την διέπραξαν, η πρόθεση του Ιησού ήταν άλλη!)
Να μην τα μπερδεύουμε.Μήπως να το ορίσουμε;
Η "τελετουργική" θυσία παίρνει ένα θύμα (αδιαφορώντας για το αν είναι πρόθυμο ή απρόθυμο). Το θύμα είναι κατά κανόνα απρόθυμο ή έχει "πειστεί" (εξαπατηθεί) να προβάλλει μια "βιτρίνα προθυμίας."
Γίνεται με σαφή σκοπό να "ικανοποιήσει" κάποια "θεότητα" ή να πετύχει κάποιο μαγικοθρησκευτικό σκοπό.Έτσι τα πιο πάνω αποκλείουν επίσης από το να είναι "ανθρωποθυσίες" πράξεις κανιβαλλισμού από Ανάγκη - κλήρο να δούμε ποιός ποιός θα φαγωθεί και πράξεις που γίνονται για κάλυψη υλικών αναγκών - έκθεση βρεφών, εκτρώσεις κτλ. Γιατί σε όλες αυτές τις περιπτώσεις δεν υπάρχει "προσφορά" του θύματος σε κάτι υπερβατικό ή με μαγικοθρησκευτικό σκοπό αλλά είναι πράξεις "επιβίωσης" που καλύπτουν πρακτικές ανάγκες αιτιοκρατικά συνεδεμένες (δικαιολογημένες ή μη δε μας αφορά εδώ). Γιατί το αφού έχουμε 5 πιάτα φαγητό και είμαστε 7 είναι πρακτικό θέμα, αλλά το σφάζουμε 1 για να έχει καλό άνεμο για 1000 πλοία ή για να μη εκραγεί το ηφαίστειο ή για να σωθεί η πόλη από πολιορκεία δεν καλύτει την πρακτική ανάγκη αιτιοκρατικά!
Ασφαλώς και η κάθε "θυσία" καλό είναι να κρίνεται με κριτήρια "παγκόσμια και διαχρονικά" αλλά ποια είναι αυτά - ποιος τα ορίζει. Είναι εύκολο ο κάθε "θύτης" να επινοεί κριτήρια που να βολεύουν (γι'αυτό προτιμώ τα πιο πάνω που είναι σαφή και διακρίνουν μεταξύ ανθρωποθυσίας-και-αυτοθυσίας/εκτέλεσης/ή από (υποθετική ή μη) πρακτική ανάγκη.
Καλοί αυτοί οι διαχωρισμοί των διάφορων μορφών θυσιών, αλλά η Βίβλος δεν κάνει διαχωρισμό μεταξύ τελετουργικής θυσίας και αυτοθυσίας(ή εκτέλεσης) του Ιησού. Δες τι γράφει στην Επιστολή προς Εβραίους.
2ο κεφάλαιο
17 Όθεν έπρεπε να ομοιωθή κατά πάντα με τους αδελφούς, διά να γείνη ελεήμων και πιστός αρχιερεύς εις τα προς τον Θεόν, διά να κάμνη εξιλέωσιν υπέρ των αμαρτιών του λαού.
10ο κεφάλαιο
8 Αφού είπεν ανωτέρω ότι θυσίαν και προσφοράν και ολοκαυτώματα και προσφοράς περί αμαρτίας δεν ηθέλησας ουδέ ευηρεστήθης εις αυτάς, αίτινες προσφέρονται κατά τον νόμον,
9 τότε είπεν· Ιδού, έρχομαι διά να κάμω, ω Θεέ, το θέλημά σου. Αναιρεί το πρώτον, διά να συστήση το δεύτερον.
10 Με το οποίον θέλημα είμεθα ηγιασμένοι διά της προσφοράς του σώματος του Ιησού Χριστού άπαξ γενομένης.
11 Και πας μεν ιερεύς ίσταται καθ' ημέραν λειτουργών και τας αυτάς πολλάκις προσφέρων θυσίας, αίτινες ποτέ δεν δύνανται να αφαιρέσωσιν αμαρτίας·
12 αλλ' αυτός αφού προσέφερε μίαν θυσίαν υπέρ αμαρτιών, εκάθησε διαπαντός εν δεξιά του Θεού,
Επομένως το να πούμε πως ο θάνατος του Ιησού ήταν απλά εκτέλεση, σημαίνει πως δεν πιστεύουμε ότι ο Ιησούς θυσιάστηκε έστω και όχι με τον συνηθισμένο τελετουργικό τρόπο.
Όσο για τις άλλες θρησκείες, έχεις δίκιο ότι δεν ήταν πάντα υπερβατικός ο σκοπός αλλά είχε να κάνει με αγαθά και χάρες σε αυτή την ζωή στον υλικό κόσμο. Όμως νομίζω ότι τα άτομα ήταν πολύ θρήσκα και συνήθως δεν έθεταν θέμα για το αν είναι λάθος η προσφορά τους στον τάδε ή τον άλλο θεό.
Η θυσία έχει παγκόσμια και διαχρονικά κριτήρια και αυτά είναι η προσφορά ενός πράγματος. Για υπερβατικό σκοπό δηλαδή μετάβαση στον πνευματικό κόσμο, το κριτήριο είναι ο αποχωρισμός από την σάρκα και η άρνηση των σαρκικών απολαύσεων.
quote:Ανθρωποθυσία από την πλευρά του θύτη - δεν ήταν. Γιατί εκείνοι που τον σκότωσαν δεν είχαν τέτοια πρόθεση.
....Καλοί αυτοί οι διαχωρισμοί των διάφορων μορφών θυσιών, αλλά η Βίβλος δεν κάνει διαχωρισμό μεταξύ τελετουργικής θυσίας και αυτοθυσίας(ή εκτέλεσης) του Ιησού. Δες τι γράφει στην Επιστολή προς Εβραίους.2ο κεφάλαιο
17 Όθεν έπρεπε να ομοιωθή κατά πάντα με τους αδελφούς, διά να γείνη ελεήμων και πιστός αρχιερεύς εις τα προς τον Θεόν, διά να κάμνη εξιλέωσιν υπέρ των αμαρτιών του λαού.10ο κεφάλαιο
8 Αφού είπεν ανωτέρω ότι θυσίαν και προσφοράν και ολοκαυτώματα και προσφοράς περί αμαρτίας δεν ηθέλησας ουδέ ευηρεστήθης εις αυτάς, αίτινες προσφέρονται κατά τον νόμον,
9 τότε είπεν· Ιδού, έρχομαι διά να κάμω, ω Θεέ, το θέλημά σου. Αναιρεί το πρώτον, διά να συστήση το δεύτερον.
10 Με το οποίον θέλημα είμεθα ηγιασμένοι διά της προσφοράς του σώματος του Ιησού Χριστού άπαξ γενομένης.
11 Και πας μεν ιερεύς ίσταται καθ' ημέραν λειτουργών και τας αυτάς πολλάκις προσφέρων θυσίας, αίτινες ποτέ δεν δύνανται να αφαιρέσωσιν αμαρτίας·
12 αλλ' αυτός αφού προσέφερε μίαν θυσίαν υπέρ αμαρτιών, εκάθησε διαπαντός εν δεξιά του Θεού,
Επομένως το να πούμε πως ο θάνατος του Ιησού ήταν απλά εκτέλεση, σημαίνει πως δεν πιστεύουμε ότι ο Ιησούς θυσιάστηκε έστω και όχι με τον συνηθισμένο τελετουργικό τρόπο....
Η πρόθεση του θύματος όταν υπάρχει είναι αυτοθυσία, ίσως, αλλά όχι ανθρωποθυσία (που πάντα την ορίζει η πρόθεση του θύτη)
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
Ναι, ο Χριστιανισμός επαινεί τον πόνο και την δυστυχία. Από τα κείμενα προκύπτει ότι "μακάριοι οι πενθούντες και οι δυστυχούντες", διότι αυτοί θα παρηγορηθούν και θα ανταμειφθούν στην επόμενη ζωή.
Είναι λοιπόν πολύ προτιμότερο για κάποιον να δυστυχεί σε αυτή τη ζωή παρά να ευτυχεί...αυτή η πανέξυπνη επαίνεση και "παρηγοριά του αρρώστου" ήταν λογικό να βρει μεγάλη απήχηση στην αρχαιότητα, ειδικά στις χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις.
Επίσης ο Χριστιανισμός διδάσκει τον φανατισμό και την εκδικητικότητα (όντας παρακλάδι άλλωστε του Ιουδαϊσμού), διδάγματα αδιανόητα για θρησκείες όπως πχ. ο Βουδισμός. Αυτό σχετίζεται με τα περί δόγματος που έλεγα στον Ιtalο.
Πχ.
Κατά Ματθαίον (12.30), Ιησούς: "όποιος δεν είναι μαζί μου είναι εναντίον μου, και όποιος δεν συγκεντρώνει μαζί μου σκορπίζει".
Κατά Μάρκον (6.10), Ιησούς προς μαθητές: "σε όποια οικία εισέλθετε και φιλοξενηθείτε εκεί να μείνετε μέχρι να φύγετε...και όσοι δεν σας δεχθούν και δεν σας ακούσουν φύγετε από εκεί τινάζοντας (συμβολικά) το χώμα κάτω από τα πόδια σας. Αλήθεια σας λέω ότι τα Σόδομα και τα Γόμορα θα τύχουν επιεικότερης κρίσης την ημέρα της κρίσης από την πόλη αυτή (που δεν σας δέχτηκε)".
Το πρόβλημα λοιπόν είναι ότι αλλιώς πλάθαμε και εξιδανικεύαμε από μικροί την εικόνα του πανάγαθου Χριστού που αγαπάει και ευλογεί τους πάντες, και άλλα πράγματα διαβάζουμε στα Ευαγγέλια.
quote:
Επίσης θεωρείται πως ο Βουδισμός είναι για λίγα ευγενή πνεύματα και όχι για τον μέσο άνθρωπο του λαού που είναι συνήθως υλιστής προσκολλημένος στον κόσμο.
Νομίζω αυτό είναι σωστό. Ο Βουδδισμός απευθύνεται σε ευγενικές τάξεις, ενώ ο Χριστιανισμός περισσότερο σε λαϊκές τάξεις. Γι'αυτό και ο χριστιανισμός είναι το θρησκευτικό αντίστοιχο της κομμουνιστικής ιδεολογίας (η οποία είναι μία καθαρά μεσσιανική ιδεολογία)...κατά συνέπεια, τον χριστιασνιμό ανέκαθεν τον συνέφερε να υπάρχουν φτωχοί, καταπιεσμένοι, αδικημένοι και ασθενείς...σε αυτούς τους ανθρώπους απευθύνεται, παρηγορεί και ποντάρει...το κήρυγμά του ήταν προ παντός ταξικό εναντίον των πλουσίων, των προνομιούχων, των μορφωμένων και των ισχυρών...και δεν είναι τυχαίο που βρήκε τεράστια απήχηση στα λαϊκά στρώματα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας...αρχικά βέβαια ήταν και θρησκεία καθαρά εθνική, καθώς η αποστολή του αφορούσε αποκλειστικά τον περιούσιο λαό....όταν όμως ο "περιούσιος λαός" τον απέρριψε τότε στράφηκε στους υπόλοιπους λαούς.
Ο Βουδισμός από την άλλη έχει έναν πιο πνευματικό προσανατολισμό, δεν τάζει με τρόπο λαικίστικο επουράνιους μισθούς, δεν εκβιάζει την πίστη με φαντασμαγορικές θαυματουργίες, ούτε και υπόσχεται αιώνια σωτηρία...επίσης ο Βούδας δεν κάνει άκαμπτο κήρυγμα ούτε και δογματίζει...η νοοτροπία φερειπείν του Ιησού των Ευαγγελίων "όποιος δεν είναι μαζί μου είναι εναντίον μου" είναι ό,τι χειρότερο για τον Βουδισμό, παράδειγμα προς αποφυγήν....και φυσικάο Βουδισμός δεν δημιουργεί στρατιές οπαδών με συνθήματα περί καλών-κακών και θεών-διαβόλων.
Γι'αυτό και εξετάζοντας με καθαρό μάτι τις δύο θρησκείες ο Βουδισμός κρίνεται πιο βαθύς, πιο φιλοσοφημένος και πιο ενάρετος.
quote:Το "δυστυχούντες" & το "στην επόμενη ζωή" είναι δικές σου προσθήκες που μάλλον δείχνουν και τη φτωχή κατανόηση (γιατί αν βλέπεις "δυστυχούντες" & "στην επόμενη ζωή" ενώ δεν λέει τέτοια δεν είναι παράξενο να φτάνεις σε ανύπαρκτα συμπεράσματα.Ναι, ο Χριστιανισμός επαινεί τον πόνο και την δυστυχία. Από τα κείμενα προκύπτει ότι "μακάριοι οι πενθούντες και οι δυστυχούντες", διότι αυτοί θα παρηγορηθούν και θα ανταμειφθούν στην επόμενη ζωή.....
Να τι λέει:
4 μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται.
Ο Χριστιανισμός δεν "επαινεί τον πόνο και την δυστυχία" - εκείνο που κάνει (και ξαφνιάζει αρκετά ώστε να νομίζουν πολλοί πως "επαινεί τον πόνο και την δυστυχία") είναι να τα αναγνωρίζει (μήπως και ο Βουδισμός δε λέει "όλα είναι πόνος;")
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
quote:
Ανθρωποθυσία από την πλευρά του θύτη - δεν ήταν. Γιατί εκείνοι που τον σκότωσαν δεν είχαν τέτοια πρόθεση.
Η πρόθεση του θύματος όταν υπάρχει είναι αυτοθυσία, ίσως, αλλά όχι ανθρωποθυσία (που πάντα την ορίζει η πρόθεση του θύτη)...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
Lol. Ενδιαφέρον το ότι δεν είχαν πρόθεση να τον θυσιάσουν οι Ρωμαίοι. Πάντως ο Εβραίος Γαμαλιήλ(?) λέει στην Καινή Διαθήκη είναι προτιμότερο να θυσιαστεί ένας παρά όλος ο λαός. Λες να ήταν θεία φώτιση ή εννοούσε κάτι άλλο?
Τέλος πάντων, καραμπερδεύτηκα τώρα. Η λέξη "ανθρωποθυσία" φαίνεται βαριά αλλά ανθρώπινη φύση δεν έλαβε και τελικά που κατατάσεις την θυσία του Ιησού? Δεν νομίζω να το θεωρείς απλά εκτέλεση.
Επίσης ποια είναι η γνώμη σου για την επιστολή προς Εβραίους που λέει ότι ο ίδιος ο Ιησούς μπήκε στα αληθινά Άγια των Αγίων και προσέφερε θυσία όχι αίμα τράγων αλλά τον ίδιο του τον εαυτό? Και για αυτά που λέει ο Ησαίας - ότι δηλαδή οδηγήθηκε σαν άφωνο πρόβατο στην σφαγή για τις ανομίες τους?
Εμένα η εντύπωση είναι πως όλα αυτά δείχνουν μια τελετουργική θυσία που έγινε με "κρυφό" τρόπο. Δηλαδή φανερά φαινότανε εκτέλεση και δολοφονία κάποιων που μπορεί όπως λες να μην είχαν καν ιδέα ότι θυσιάζουν, όμως ο Ιησούς ήξερε ότι συμμετείχε σε μια ζωντανή τελετή.
quote:
Ναι, ο Χριστιανισμός επαινεί τον πόνο και την δυστυχία. Από τα κείμενα προκύπτει ότι "μακάριοι οι πενθούντες και οι δυστυχούντες", διότι αυτοί θα παρηγορηθούν και θα ανταμειφθούν στην επόμενη ζωή.Είναι λοιπόν πολύ προτιμότερο για κάποιον να δυστυχεί σε αυτή τη ζωή παρά να ευτυχεί...αυτή η πανέξυπνη επαίνεση και "παρηγοριά του αρρώστου" ήταν λογικό να βρει μεγάλη απήχηση στην αρχαιότητα, ειδικά στις χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις.
Μήπως υπάρχει μια παρανόηση σύμφωνα με την οποία ΜΟΝΟ οι δυστυχισμένοι θα ανταμειφθούν, ΕΠΟΜΕΝΩ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ όλοι δυστυχισμένοι και να πονάμε γιατί οι πλούσιοι ή οι χαρούμενοι θα τιμωρηθούν?
Μπορεί να μην λέει ο Χριστιανισμός ότι πρέπει να δυστυχήσετε για να σωθείτε αλλά στην πραγματικότητα να λέει ΕΠΕΙΔΗ δυστυχείτε θα σωθείτε. Δηλαδή ότι θα αποδωθεί σωστή κρίση και δικαιοσύνη.
Και κάποιοι Χριστιανοί μπορεί να το είδαν έτσι και να έπεσαν στην παρανόηση ότι πρέπει να βασανιστούν.
Η άποψή μου για τον λαό είναι διφορούμενη. Από την μια τον λυπάμαι για την εκμετάλλευση που δέχεται, από την άλλη θεωρώ ότι δυστυχώς η φύση του είναι κάπως επιπόλαιη και αφιλοσόφητη. Σαν να φωνάζει από την μια "αδικία" και σαν από την άλλη να δέχεται με την συμπεριφορά του ότι η μιζέρια είναι στην φύση του.
Θυσία του Χριστού βέβαια ήταν πάλι προς το λαό, ότι αποδέχθηκε ενώ το ήξερε ότι θα δικάζονταν, να παραδοθεί και να οδηγηθεί στην δικαιοσύνη την τότε, εξάλλου ένας δίκαιος Θεός δεν μπορούσε να κάνει τίποτα άλλο εκτός από αυτό.
Τώρα από εκεί και πέρα και ο Χριστός μας μίλησε γι αυτήν την ψεύτικη ζωή οπότε είναι φυσικό να θεωρούμε ότι όποιος πόνεσε, όχι μόνο από τα δεινά αυτής της ζωής αλλά και από αναγνώριση ότι ζούμε σε έναν κόσμο μη πνευματικό αλλά ψεύτικο, φυσικό είναι να λέμε ότι θα επιβραβευτεί με την ευτυχία, εφόσον έχει εξελιχθεί και έχει εφαρμόσει τους νόμους του χριστιανισμού και ας μην ήταν για να κερδίσει κάτι σε αυτή την ζωή και όταν μιλάμε για εξέλιξη πνευματική είναι να εφαρμόζουμε τους νόμους και να τους κατανοούμε κιόλας όχι μόνο να πράττουμε τυφλά και χωρίς λογική.
Άρα ο Ιερέας μας λέει ευτυχήστε, και να είστε ευτυχισμένοι με τον Χριστό όχι δυστυχήστε, γιατί μην ξεχνάμε αυτοί που θυσιάστηκαν σε αυτόν το κόσμο και σε αυτήν την ζωή για τον Χριστό έφυγαν ευτυχισμένοι και ήταν σίγουροι ότι θα ευτυχήσουν κοντά στον Θεό μας.
Edited by - maria3 on 13/03/2015 15:24:31
Κατά Λουκάν (ιη', 18-27): "Πιο εύκολο είναι να περάσει καμήλα από την τρύπα της βελόνας παρά να μπει πλούσιος στη βασιλεία του Θεού".
Ακούστηκε κι αυτό...η ειρωνία είναι ότι στο ίδιο βιβλίο περιγράφεται ότι εύπορες κυρίες ήταν αυτές που συντηρούσαν με τα χρήματά τους τον Ιησού και τους μαθητές...οι οποίες ουδέποτε απαρνήθηκαν την περιουσία τους...αλλά γι'αυτές φαίνεται ο Κύριος θα έκανε εξαίρεση για τη βασιλεία του ουρανού
5 Αλλ' αυτός ετραυματίσθη διά τας παραβάσεις ημών, εταλαιπωρήθη διά τας ανομίας ημών· η τιμωρία, ήτις έφερε την ειρήνην ημών, ήτο επ' αυτόν· και διά των πληγών αυτού ημείς ιάθημεν.
6 Πάντες ημείς επλανήθημεν ως πρόβατα· εστράφημεν έκαστος εις την οδόν αυτού· και ο Κύριος έθεσεν επ' αυτόν την ανομίαν πάντων ημών.
7 Αυτός ήτο κατατεθλιμμένος και βεβασανισμένος αλλά δεν ήνοιξε το στόμα αυτού· εφέρθη ως αρνίον επί σφαγήν, και ως πρόβατον έμπροσθεν του κείροντος αυτό άφωνον, ούτω δεν ήνοιξε το στόμα αυτού.
8 Από καταθλίψεως και κρίσεως ανηρπάχθη· την δε γενεάν αυτού τις θέλει διηγηθή; διότι εσηκώθη από της γης των ζώντων· διά τας παραβάσεις του λαού μου ετραυματίσθη.
9 Και ο τάφος αυτού διωρίσθη μετά των κακούργων· πλην εις τον θάνατον αυτού εστάθη μετά του πλουσίου· διότι δεν έκαμεν ανομίαν ουδέ ευρέθη δόλος εν τω στόματι αυτού.
10 Αλλ' ο Κύριος ηθέλησε να βασανίση αυτόν· εταλαιπώρησεν αυτόν. Αφού όμως δώσης την ψυχήν αυτού προσφοράν περί αμαρτίας, θέλει ιδεί έκγονα, θέλει μακρύνει τας ημέρας αυτού, και το θέλημα του Κυρίου θέλει ευοδωθή εν τη χειρί αυτού.
11 Θέλει ιδεί τους καρπούς του πόνου της ψυχής αυτού και θέλει χορτασθή· ο δίκαιος δούλός μου θέλει δικαιώσει πολλούς διά της επιγνώσεως αυτού· διότι αυτός θέλει βαστάσει τας ανομίας αυτών.
12 Διά τούτο θέλω δώσει εις αυτόν μερίδα μετά των μεγάλων και τους ισχυρούς θέλει μοιρασθή λάφυρον, διότι παρέδωκε την ψυχήν αυτού εις θάνατον και μετά ανόμων ελογίσθη και αυτός εβάστασε τας αμαρτίας πολλών και θέλει μεσιτεύσει υπέρ των ανόμων.
Όλες αυτές οι προφητείες μιλάνε για θυσία του Ιησού στην τελετουργική γλώσσα, άρα δεν ήταν απλά εκτέλεση αλλά μια μυστική και άγνωστη στους παρευρισκόμενους θυσία. Αυτό που σημείωσα με κόκκινο δεν μπορώ να το καταλάβω - δηλαδή ποιος είναι αυτός στον οποίο λέμε "αφού όμως δώσεις".
Μήπως τελικά όλα αυτά τα δεινοπαθήματα των χριστιανών και όλες οι θυσίες συνδέονται με την σφαγή/θυσία του πρώτου αθώου ζώου το οποίο κάλυψε την γύμνια των πρωτόπλαστων?
quote:Κατά Λουκάν (ιη', 18-27): "Πιο εύκολο είναι να περάσει καμήλα από την τρύπα της βελόνας παρά να μπει πλούσιος στη βασιλεία του Θεού".
Ακούστηκε κι αυτό...η ειρωνία είναι ότι στο ίδιο βιβλίο περιγράφεται ότι εύπορες κυρίες ήταν αυτές που συντηρούσαν με τα χρήματά τους τον Ιησού και τους μαθητές...οι οποίες ουδέποτε απαρνήθηκαν την περιουσία τους...αλλά γι'αυτές φαίνεται ο Κύριος θα έκανε εξαίρεση για τη βασιλεία του ουρανού
Άρα να ένα εδάφιο που αποδεικνύει πως και οι πλούσιοι έχουν θέση στην βασιλεία των ουρανών!
Απλώς λέει ότι είναι πολύ δύσκολο, επειδή συνήθως οι πλούσιοι είναι προσκολλημένοι στα υλικά τους αγαθά.
Βέβαια υπάρχουν και πιο "σκληρά" εδάφια όπου λένε "πήγαινε δώσε ότι έχεις", αλλά τώρα αυτό δεν ξέρω αν μπορούμε να το πάρουμε 100% κυριολεκτικά έτσι ώστε να θεωρηθούν όλοι οι χριστιανοί υποκριτές. Νομίζω έχει να κάνει περισσότερο με απάρνηση των εφήμερων υλικών αγαθών και όχι με φαινομενική κατοχή τους.
quote:
Ισαίας 5310 Αλλ' ο Κύριος ηθέλησε να βασανίση αυτόν· εταλαιπώρησεν αυτόν. Αφού όμως δώσης την ψυχήν αυτού προσφοράν περί αμαρτίας, θέλει ιδεί έκγονα, θέλει μακρύνει τας ημέρας αυτού, και το θέλημα του Κυρίου θέλει ευοδωθή εν τη χειρί αυτού.
Μήπως τελικά όλα αυτά τα δεινοπαθήματα των χριστιανών και όλες οι θυσίες συνδέονται με την σφαγή/θυσία του πρώτου αθώου ζώου το οποίο κάλυψε την γύμνια των πρωτόπλαστων?
Για εμένα όπως και στην αποκάλυψη το αρνίο είναι ο Χριστός γιαυτό και σου λέει μην το θυσιάσεις, ενώ μας δίνει χάρισμα με το βάπτισμα και την θεία κοινωνία εμείς τον θυσιάζουμε ξανά και ξανά, αν σκεφτείς πόσες φορές μας δίνει άφεση αμαρτιών και γιατί λέγεται άφεση;
quote:
Ο Χριστιανισμός δεν "επαινεί τον πόνο και την δυστυχία" - εκείνο που κάνει (και ξαφνιάζει αρκετά ώστε να νομίζουν πολλοί πως "επαινεί τον πόνο και την δυστυχία") είναι να τα αναγνωρίζει (μήπως και ο Βουδισμός δε λέει "όλα είναι πόνος;")
Είχαν ήδη μιλήσει οι Ορφικοί, ο Βούδας ή και κάποιοι Εβραίοι προφήτες περί του ανθρώπινου πόνου και της δυστυχίας...
Και γενικώς πολλά από αυτά που θεωρούμε "πρωτόγνωρα" στον Χριστιανισμό ήταν ήδη ειπωμένα.
Οι Έλληνες πχ. είχαν πει εκπληκτικά πράγματα για την Αγάπη.
Ο Κομφούκιος παρέδωσε επίσης μία εξαιρετικά ευγενική διδασκαλία μιλώντας για το πρότυπο του "αρίστου". Η οποία είναι και απίστευτα σύγχρονη...εν έτει 2015 οι διδασκαλίες του Ιησού φαντάζουν απολιθωένες σε σχέση με εκείνες του Κομφύκιου.
Λέει για παράδειγμα ο Κομφούκιος "Δεν είναι φοβερό αν σας προσέβαλλαν, κορόιδεψαν ή λήστεψαν. Φοβερό είναι αν εσείς δεν μπορείτε να τα ξεχάσετε"!!! Αυτά είναι λόγια σοφίας..."το να παραπονιέσαι για το κακό είναι σαν να το διπλασιάζεις, το να γελάς με το κακό είναι σαν να το εξοντώνεις"...
Ο χριστιανισμός όμως από την άλλη διδάσκει την αιώνια ενοχή και τιμωρία...όποιος σας αδικήσει θα καεί στην κόλαση!!! ακόμα και για το πιο μικρό ατόπημα λέει ο Ιησούς "όποιος πει βλάκα τον αδερφό του είναι καταδικασμένος στην πυρά"!!!
Αυτά προφανώς είναι βάρβαρα δόγματα...
Η χριστιανική ηθικολογία μπορεί να φέρει έναν ελληνιστικό-Στωικιστικό μανδύα ανεκτικότητας, συγκατάβασης και "υπεράνω" αντιμετώπισης του κόσμου, επί της ουσίας όμως πρόκειται για ένα κακίστης ποιότητας ηθικό δόγμα που επιχειρεί να κάνει τον άνθρωπο καλύτερο με το στανιό, με το βούρδουλα και το μαστίγιο...ψυχοπλακώνοντας τον με δεκάδες γραπτές και άγραφες εντολές προσπαθεί να τον βελτιώσει ηθικά...το οποίο είναι αδύνατον.
από την άλλη, οι ανατολικές αυτές θρησκείες όπως και η Δελφική σοφία με τα 147 παραγγέλματα διδάσκουν πάνω απ'ολα τον κανόνα του Μέτρου στα πάντα, καθώς μόνο με την κατανόηση και προσέγγιση του Μέτρου μπορεί η ψυχή να βρει την ισορροπία της και να γίνει ενάρετη.
quote:
ενώ μας δίνει χάρισμα με το βάπτισμα και την θεία κοινωνία εμείς τον θυσιάζουμε ξανά και ξανά,
Ναι, κάθε πάσχα.
Φέτος θα τον θυσιάσουμε ακριβώς στις 9 Απριλίου.
Μέγας Φώτιος: «Τρόπαιον έστιν ο σταυρός του Χριστού κατά του διαβόλου ιστάμενον· καί τροπαίων το λαμπρότατον »
Ετσι...Τρόπαιο είναι κακομοίρηδες για σας.Αλλά η φαντασία σας δεν έχει όρια.Στα τρόπαια θα κολήσετε?
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.