- "Ιησούς:Κήρυκας μίσους διχασμού & μισελληνισμού??" - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Το Θείο είναι διανοητικό στην ελληνική κοσμοθεώρηση, είναι φιλοσοφία, είναι ποίηση. Στον εβραϊσμό είναι «εξ αποκαλύψεως» δοτή ερμηνεία, εξω-συμπαντικός και εκ του μηδενός προερχόμενος, δύναται να ενσαρκωθεί καθώς και να νεκραναστήσει στέλνοντας σε κόλαση και παράδεισο.

Με λίγα λόγια φίλτατε dimitris2: ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΧΕΣΗ!

Για να αντιληφθούνε συνάμα και οι αναγνώστες μας λίγο καλύτερα τον παραλογισμό που προάγει το «συγγραφικό έργο» του Ευστάθιου Θεοδόση στην προσπάθεια του να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα, δηλαδή το Απολλώνιο Φως του Ελληνικού πολιτισμού και τον θεοκρατικό σκοταδισμό των ελέω Θεού εξουσιαστών του ιουδαιοχριστιανισμού, αλλά και να μεταλαμπαδεύσει τον αρχέγονο εβραϊσμό στον παραπληροφορημένο εκχριστιανισμένο Έλληνα, ας δούμε ορισμένα απλά πράγματα.

Λέει λοιπόν ο κύριος Θεοδόσης: «Εάν πάρεις τον Ελληνισμό σαν πολιτισμό και πας να τον συγκρίνεις με τον Εβραϊκό, είσαι τουλάχιστον αστείος αφού οι Εβραίοι δεν παρήγαγαν πολιτισμό. Δεν ανακάλυψαν την φιλοσοφία, το θέατρο, τις καλές τέχνες, την αρχιτεκτονική κλπ.
Εάν όμως πας να συγκρίνεις τις θρησκείες των δυο λαών, τότε ο ποιμενικός λαός των Εβραίων αποκτά ένα αδιαμφισβήτητο προβάδισμα μια και σ’αυτόν τον λαό υπεδείχθη όπως θα δούμε η ύπαρξη του Δημιουργού. Και αυτό γιατί ο Θεός δεν διάλεξε ανάμεσα σε πολιτισμούς, έναν άνδρα διάλεξε του αποκαλύφθηκε, και εκείνος ανταποκρίθηκε. Ήταν ο Αβραάμ που πιστεύοντας τις υποσχέσεις του Θεού για έναν λαό από το σπέρμα του, μέσω του οποίου θα ευλογούντο όλες οι φυλές της γης εγκατέλειψε την Χαρράν το έτος 2131 π.χ. και όντως 75 ετών έφτασε στη γη Χανάν που σύμφωνα με την υπόσχεση του Θεού θα ήταν η γη που θα δίδονταν στο σπέρμα του.»

Με λίγα λόγια μας περιγράφει ένα Θεό, έναν Πάνσοφο Δημιουργό, έναν Παντογνώστη Αρχιτέκτονα που αποφάσισε να αποκαλύψει τον Λόγο του στους ανθρώπους της οικουμένης ΑΡΧΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ……..ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ (!) ΚΑΙ ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ .ΕΝΑΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΟΥΣΙΟ ΛΑΟ, ΔΙΔΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΩΣ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΟΧΑΡΤΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΙΣ ΕΔΑΦΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΛΟΓΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑ! (Αλήθεια, μήπως μπέρδεψαν τελικά την απληστία των τσοπαναραίων και τις ληστρικές επιδρομές με τον Λόγο ενός Θεού?)

Και τα λέμε αυτά διότι ο Χαλδαίος Αβραάμ ΔΕΝ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟΝ ΘΕΟ ΓΙΑΧΒΕ ΑΠΟ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ (όπως θα νόμιζε κανείς για έναν εκπρόσωπο του Δημιουργού) ΑΛΛΑ ΚΑΤΟΠΙΝ ΜΙΑΣ ΣΕΙΡΑΣ ΥΛΙΚΩΝ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑΤΩΝ όπως γόνιμα εδάφη, στήριξη στην δημιουργία έθνους καθώς και κατάρες και μύρια κακά σε όποιον τσαντίσει τον Αβραάμ ή…..δεν δεχθεί στο κρεβάτι του την «πανέμορφη» 65αρα γυναίκα του!!

Και γεννάται το ερώτημα: για ΠΟΙΟΝ ΛΟΓΟ δεν λαμβάνει ο Γιαχβέ ως ποίμνιο τους λαούς, τα έθνη και τους πολιτισμούς που ήδη υπήρχαν στην οικουμένη και προβαίνει σε αυτή την εκλογή? Για ποιο λόγο χρειάζεται η σύσταση νέου έθνους? Είναι τόσο πια σάπιοι και αχρείαστοι όλοι? Για ποιο λόγο παρέχεται συγχωροχάρτι σε ΕΝΑΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΕΚΛΕΚΤΟ και κατάρες στους υπολοίπους? Τελικά ΤΙ ΑΛΛΟ πρέπει να σας πει κατάματα ένας «Θεός» για να αντιληφθείτε ότι είναι Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΕ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ?

Άραγε έχει κανείς ενημερώσει τον επίδοξο μεταφραστή της Εβραϊκής μυθολογίας ότι η θρησκεία ενός λαού και οι τοπικές παραδόσεις είναι ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ του και όχι αντίστροφα?

Έχει αναρωτηθεί ποτέ του ότι όταν μαζεύεις διάσπαρτους νομάδες, ληστές και κάθε λογής αναξιοπαθούντες, με σκοπό την ίδρυση έθνους (το εβραϊκό εν προκειμένου), χρειάζεσαι και μια δυνατή δόση ηρεμιστικού για να τους τιθασεύσεις και να τους επιβληθείς? Υπάρχει τίποτα πιο αποτελεσματικό για τον αμόρφωτο και απελπισμένο άνθρωπο από την ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΗ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΙΑΣ, από την υπόσχεση για την εν λευκώ ΘΕΪΚΗ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ ΕΔΑΦΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ, με επικάλυμμα την αναβάθμιση του σε «περιούσιο λαό»? Δεν νομίζω!

Αλλά ακόμη και τα ίδια τα λόγια του συγγραφέα αποκαλύπτουν την δολιότητα αλλά και την αντίφαση μεταξύ των λεγομένων και της αλήθειας πίσω από τις λέξεις. Λέει λοιπόν ότι «Ο ΘΕΟΣ ΔΙΑΛΕΞΕ ΕΝΑΝ ΑΝΔΡΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥΣ».

Η λέξη «διαλέγω» σημαίνει μια ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΕΠΙΛΟΓΗ, μια επιλογή από ένα ευρύτερο σύνολο υποψηφίων, από ένα σύνολο δυνατών περιπτώσεων για την συγκεκριμένη αποστολή και σκοπό ΒΑΣΗ ΤΩΝ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΕΧΩ! Άρα, δεν ευσταθεί το ότι δεν ΕΠΕΛΕΞΕ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΟΡΙΣΜΕΝΗ ΠΡΟΤΙΜΗΣΗ ο Γιαχβέ των Εβραίων, όπως θέλει να το εμφανίζει ο λαοπλάνος συγγραφέας, αλλά ισχύει ακριβώς το αντίθετο: έκανε την επιλογή του διαλέγοντας συγκεκριμένο πολιτιστικό επίπεδο, συγκεκριμένο τόπο και κοινωνική κατάσταση, καθώς και συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο του εκλεκτού ντελάλη του!

Απλά, ο μεν Χαλδαίος Αβραάμ δικαιολογούσε τα όσα διακήρυττε στους απόκληρους ακολούθους του αλλά και τα όσα άνομα και εγκληματικά θα ακολουθούσαν τις ραδιουργίες του με την εφεύρεση της «εξ αποκαλύψεως αλήθειας» (π.χ. την έκδοση και εκπόρνευση της γυναίκας του για την είσπραξη λύτρων από τους Αιγυπτίους!), ενώ οι μετέπειτα χριστιανοί τον βίαιο και βάρβαρο εκχριστιανισμό που επέβαλαν όπου τους χορήγησε άσυλο η πολιτική εξουσία. Διότι εάν προσέξετε, όπου ΔΕΝ είχανε την εύνοια της πολιτικής φατρίας δεν κατέστη δυνατή η…..εξάπλωση του μηνύματος της αγάπης!

Τόση υποκρισία λοιπόν στους μεταπράτες του «Θεού» Γιαχβέ αλλά και τόσο χαώδεις οι διαφορές μεταξύ Ελληνισμού και Εβραϊσμού!

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Για σκέψου λοιπόν σε ποιο σημείο φτάσαμε φίλτατε Βαγγέλη!

Ενώ υπήρχε ο φωτοδότης ελληνικός πολιτισμός, ενώ υπήρχε η φιλοσοφία, η δημοκρατία, η ποίηση, το θέατρο, παραμερίστηκαν όλα για να επιτευχθεί ο δηλητηριασμός του ελληνικού τρόπου σκέψης και βιοθεωρίας από τον εβραϊκό εκπρόσωπο του σκότους ΓΙΑΧΒΕ!

Ενώ υπήρχε το λυτρωτικό φως του ελληνικού πολιτισμού καταπατήθηκε για να πέσει ο άνθρωπος στα γόνατα, να μάθει να προσκυνά, και τέλος ΝΑ ΥΠΟΤΑΣΣΕΤΑΙ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΡΩΤΑ.

Ενώ σέβονταν και αγαπούσαν το σώμα τους, τον έρωτα, την άθληση, δώρα Θεϊκά που μόνο ο άνθρωπος απολαμβάνει, τους είπανε πως πρέπει να μισούνε την άθληση, να ντρέπονται για το θνητό και πρόσκαιρο κουφάρι τους, να μισούνε ως βδέλυγμα την γυναίκα και τον έρωτα!

Ναι λοιπόν αγαπητέ Βαγγέλη: είμαστε τόσο γενναιόδωροι με τους ηθικούς και φυσικούς εξολοθρευτές μας ώστε τους «εκδικηθήκαμε» τοποθετώντας τους ως κρατικοδίαιτη θρησκεία πάνω από τα κεφάλια μας, προσκυνώντας τους γονυπετείς για το «καλό» που μας έκαναν, και ευχαριστώντας τους που συνεχίζουν να μας υβρίζουνε εκ του θεοσεβούς θεολογείου τους!

Σκέψου λοιπόν να είχανε και πολιτισμό τι θα γίνονταν!!!!!

ΦΙΛΕ ΜΟΥ , ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΛΟΙΠΟΝ
ΕΝΑΣ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ.
ΒΑΖΕ ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΕΝΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΕ ΒΕΒΑΙΩ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ!
ΘΑ ΣΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΣΕ ΟΛΑ.
ΠΡΩΤΑ ΠΡΩΤΑ ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΚΑΙ ΕΑΝ ΟΙ ΕΒΡΑΙΚΕΣ ΓΡΑΦΕΣ
ΜΙΛΟΥΝ ΓΙ ΑΥΤΟΝ.

ΤΩΡΑ ΦΙΛΕ ΠΕΣ ΜΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΕΣ ΕΑΝ Ο ΙΗΣΟΥΣ
ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ η ΟΧΙ , ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ.

quote:

---

Φίλτατε dimitris2,

οι διαφορές, και όχι «διαφορά», της Ελληνικής ερμηνείας στο θέμα «ΘΕΟΣ» με την εβραϊκή θεώρηση του καινοφανούς προσωπικού Θεού της Πεντατεύχου είναι απλά ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ!

---

Εάν δεν θέλεις φίλτατε να αντικρίσεις την πραγματική διάσταση, την ιστορική αλήθεια εν προκειμένου, τότε με ετσιθελικές ερμηνείες και σοφιστείες διάλογος δεν γίνεται.

Ο «Θεόκοσμος» του Ελληνισμού (ενιαία οντότητα και ύπαρξη) δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τον εξωκοσμικό Θεό Γιαχβέ των εβραίων. Ο Θεός του εβραϊσμού υπήρχε προ κτίσεως κόσμου και επιπλέον δύναται να τον αφανίσει κατά την βούληση του.

Με λίγα λόγια: έννοιες απαράδεκτες για τον Ελληνισμό και ιδεοληψίες παράλογες!

Η εβραϊκή αποκάλυψη θεωρεί τον Θεό αυθύπαρκτη οντότητα, κάτι το οποίο είναι εντελώς παράλογο για το κοσμοείδωλο των Ελλήνων, και αυτό διότι οι Έλληνες αντιλαμβάνονται την έννοια «Θεός» ΩΣ ΕΠΙΘΕΤΟ ΚΟΣΜΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ-ΙΔΙΟΤΗΤΩΝ.

Και εσύ μου λες ότι όλοι προσπάθησαν να ανακαλύψουν τον……δημιουργό? Έλεος φίλτατε, έλεος πια με ετούτη την επιπολαιότητα του γενικού εξαγνισμού και εξελληνισμού!

dimitris2:
«Αλλο είπα εγώ, ότι αν τον κόσμο τον έφτιαξε ένας, αυτός θα πρέπει να είναι ο ίδιος στο Ισραήλ και την Ελλάδα.»

Καμία σχέση! Αυτού του είδους οι αόριστες προσεγγίσεις και τα εύηχα ευφυολογήματα απλά προσπερνούν την πραγματικότητα. Και εδώ πρέπει και αξίζει να σταθούμε: στην ζώσα θρησκόληπτη πραγματικότητα.

Επιπλέον, όπως έχω παραπάνω γράψει, αυτός ο «Ένας» είναι ουσιαστικά ανύπαρκτος. Ο «Θεός» είναι ένα επίθετο του Απείρου και όχι μια υποστασιοποιημένη έννοια.

Με άλλα λόγια, μέρα και νύχτα, άσπρο και μαύρο.

Έχεις διαβάσει ΤΙ γράφει ο άνθρωπος? Από την μια γράφει «ο Ιωάννης ξεκινώντας το Ευαγγέλιο του δίνει στον Ιησού ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ του ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ του Γιαχβέ..» και αμέσως μετά γράφει «για να μην μπερδευτείτε και νομίσετε ότι ο Ιησούς ήταν Θεός θα πούμε εδώ το αυτονόητο..»!

Δηλαδή ενώ αναγνωρίζει ο Ιωάννης πως ο Ιησούς είναι ένας ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ του Γιαχβέ, δηλαδή ο έχων το χρίσμα, από την άλλη ξεκαθαρίζει το γιατί….δεν ήταν θεός από μόνος του αλλά…….Θεός από Θεό!!

Έλεος μελετητή, ΕΛΕΟΣ!! Επίσης: καλά θα κάνεις να κόψεις αυτή την συνήθεια με το scanner και να γράψεις ΕΣΥ. Εάν όλοι κάμναμε το ίδιο τότε θα ήμασταν εδώ μέσα πάγκος φωτογραφικού υλικού! Γράφε λοιπόν αυτά που θέλεις να ρωτήσεις ειδάλλως έτσι συζήτηση δεν πρόκειται να γίνει.

Και κάτι ακόμα: ΠΟΙΟΣ ρε σας είπε πως η Καινή Διαθήκη περιγράφει……το γενεαλογικό δέντρο της……Μύριαμ???? Σώνει και καλά δηλαδή να μας τρελάνετε όλους μια και τρελάθηκε ο συγγραφέας δηλαδή??

Για πάρε στο χέρι σου μια Καινή Διαθήκη και διάβασε λέω εγώ να δεις ΤΙ ΓΡΑΦΕΙ Ο ΛΟΥΚΑΣ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ γ’. Ξέρεις τι γράφει μελετητή? ΤΟ ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ!!!! Του ΚΥΡΙΟΥ μελετητή, και όχι της απόκληρης και υιοθετημένης από τα άδυτα του Ναού Μύριαμ!

Αν δεν έχεις καμία καλύτερη απάντηση για τις χαοτικές διαφορές μεταξύ των δυο παρουσιάσεων (Ματθαίος και Λουκάς) μην σκοτίζεσαι, κανείς δεν μπόρεσε μέχρι σήμερα να δώσει πειστικές απαντήσεις. Αλλά όχι και έτσι πια! Άκου το…. «γενεαλογικό δέντρο της Μαρίας»!

Αλλά ας πούμε και ορισμένες ΑΛΗΘΕΙΕΣ φίλτατε περί των Ευαγγελίων.

Οι πηγές πάνω στις οποίες βασίζονται οι οπαδοί του ιουδαιοχριστιανικού δόγματος προκειμένου να επιχειρηματολογήσουνε λοιπόν για το Α ή Β «ιστορικό» περιστατικό είναι τα λεγόμενα Ευαγγέλια.

Οι λέξεις από μόνες τους, μας δίνουνε πολλές φορές μια πολύ πιο ξεκάθαρη εικόνα του ΤΙ πραγματικά εννοεί ο συγγραφέας, παρά οι όποιες ετσιθελικές ερμηνείες.

«Ευαγγέλιο» = καλή είδηση («καλή» για ποιόν? Μήπως για αυτόν που τα γράφει?)

«Κατά» Ιωάννη π.χ. = η λέξη αυτή («Κατά») ΔΕΝ τοποθετείται τυχαία ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΚΑΘΕΝΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ. Φανερώνει πως ΔΕΝ γράφτηκαν από τα ίδια τα χέρια των ευαγγελιστών που αναφέρουν, αλλά μας ΞΑΝΑΔΙΝΟΥΝ, περισσότερο ή λιγότερο, πιστά όσα (υποτίθεται..) είπαν κάποτε οι λεγόμενοι ευαγγελιστές. Εάν επρόκειτο περί των αυτούσιων γραπτών, τότε πολύ απλά θα μας έλεγαν «ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ»! Βέβαια, το παπαδαριό κατά την ανάγνωση πληροφορεί το ποίμνιο σύμφωνα με τα όσα γράφει Ο ΙΩΑΝΝΗΣ και όχι ΤΟ ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗ...

Και κάτι ακόμα: Σύμφωνα με την παράδοση, οι ευαγγελιστές Μάρκος και Λουκάς ήταν μαθητές ο πρώτος του Πέτρου και ο δεύτερος του Παύλου. Ακόμα λοιπόν και με την αυστηρή Ορθόδοξη άποψη, τα ευαγγέλια ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΟ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΠΤΕΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΥΝ.

Τα πρώτα τρία ευαγγέλια, αποκαλούνται και συνοπτικά, μας μιλούνε ουσιαστικά για τη ζωή και την διδασκαλία του Ιησού. Τα συνοπτικά ευαγγέλια πολύ συχνά αντιφάσκουν μεταξύ τους σε δραματικό βαθμό!

Ας σκεφτούμε απλά και μόνο το χονδροειδέστατο παράδειγμα που προκύπτει από το ευφυολόγημα του κυρίου Θεοδόση με τις διαφορετικές γενεαλογίες του Ιησού (Ματθ.Λουκά). Στο πρώτο, η γενεαλογία αποτελείτε από 42 γενιές και στο δεύτερο από 55……

Ο Ευσέβιος, στην «Εκκλησιαστική Ιστορία» του (Ι, 7) ομολογεί κατά βάθος την αδυναμία του να εξηγήσει την αντίφαση αυτή, όταν καταλήγει στον αυθαίρετο ισχυρισμό: «όπως και αν έχει το πράγμα, μόνο τα Ευαγγέλια λένε την αλήθεια»! (Μάλιστα….)
Το…………«επιχείρημα» αυτό βέβαια, ΔΕΝ ΕΞΗΓΕΙ ΤΙΠΟΤΑ, αλλά ούτε και εξαφανίζει την ασυμφωνία ανάμεσα στους «Θεόπνευστους». Αλλά, από τέτοιες αντιφάσεις…..όσες θέλετε!!

Συχνά, ακούμε από τους επιπόλαια σκεπτόμενους οπαδούς του δόγματος εξηγήσεις του τύπου: «μα νομίζετε ότι δεν τους έκοβε να εξαφανίσουνε αυτές τις αντιφάσεις, και περιμένανε εσάς για τις εντοπίσετε?». Τέτοιες δικαιολογίες, φανερώνουνε θα έλεγα και το μέγεθος της άγνοιας τους καθώς και της κατήχησης που έχουνε υποστεί.

ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΔΕΝ ΕΓΙΝΑΝ «ΤΥΧΑΙΑ» ΦΙΛΤΑΤΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΑΥΤΕΣ ΟΙ «ΑΠΡΟΣΕΞΙΕΣ», ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΠΟΥ ΣΥΜΠΕΡΙΛΗΦΘΗΚΑΝ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΚΑΝΟΝΑ! Έλεος πια, με την «τυφλή» σας πίστη!

Τα ευαγγέλια, ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΟΥΣ. Μπορείτε να αντιληφθείτε το πότε, καθώς και το πώς παίχτηκε το όλο σκηνικό? Λίγο θάρρος θέλει !

Αποσκοπούσανε στο κήρυγμα και την προπαγάνδα, και το καθένα τους απευθυνόταν σε ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ.

Το «Κατά Ματθαίον» π.χ. χρησίμευε στην ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΣΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ. Έτσι, σε αυτό βρίσκονται και οι περισσότερες προφητείες της «Παλαιάς Διαθήκης» περί του αναμενόμενου Μεσσία. Για αυτόν το λόγο ακριβώς ο προπαγανδιστής-συγγραφέας και προειδοποιεί: «Μη νομίσητε ότι ήλθον καταλύσαι τον νόμον ή τους προφήτας. Ουκ ήλθον καταλύσαι αλλά πληρώσαι. Αμήν γαρ λέγω υμίν, έως αν παρέλθη ο ουρανός και η γη, ιώτα εν μία κεραία ου μη παρέλθη από του νόμου»

Το ίδιο συμβαίνει και με τα άλλα. Κάθε ένα (τότε ΔΕΝ αποκαλούνταν καν «Ευαγγέλια»…) προπαγανδιστικό σύγγραμμα απευθυνόταν ΣΕ ΟΡΙΣΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΧΗ! Πολύ αργότερα συμπεριελήφθησαν τα συγκεκριμένα στον «ιερό κανόνα» (δηλαδή στα γούστα της Κωνσταντίνειας άποψης…) αλλά και έγιναν ξάφνου αποδεκτά ως «Θεόπνευστα», μέσα από μία ΠΛΗΘΩΡΑ τέτοιων συγγραμμάτων (πάνω από 100 μας είναι γνωστά σήμερα).

Επειδή το αλαλούμ που επικρατούσε περί των «πηγών» ήτανε χαώδες, οι Θεολόγοι ΤΗΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ προσπάθησαν το δεύτερο μισό του 3ου αιώνα να αποκαταστήσουν κάποιο…ενιαίο ευαγγελικό κείμενο. Επειδή όμως ΚΑΙ ΕΔΩ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΧΑΜΟΣ, έγιναν τελικά τρεις παραλλαγές αποδεκτές (!): του Ησύχιου της Αλεξάνδρειας, του Πάμφυλου της Καισάρειας και του Λουκά της Αντιόχειας.

Ωστόσο, ακόμα και μετά αυτή τη κατάληξη των κουρασμένων «Πατέρων», τα διάφορα αποσπάσματα από τα «κανονικά ευαγγέλια» (δηλαδή ΜΟΝΟ τα τέσσερα από τα πάνω από 100!!) που βρίσκονται σε χριστιανικούς παπύρους, ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΣΥΧΝΟΤΑΤΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ ΑΥΤΕΣ!
Για να αντιληφθείτε το χάος που επικρατεί από κείμενα και «ερμηνείες» διαφόρων θερμόαιμων «Θεόπνευστων», να σκεφτείτε ότι ΕΧΟΥΝΕ ΒΡΕΘΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ 3.500 ΜΕΡΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΔΙΑΤΥΠΩΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟ «ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ»………….

Παρόμοιες παρατηρήσεις υπάρχουνε σε αφθονία σε όλο το φάσμα των «Θεόπνευστων» διηγήσεων. Υπο αυτή τη λογική υπάρχουνε ΚΑΙ απόγονοι καθώς ΚΑΙ όχι! Άσχετα αν η πρώτη εκδοχή (και τα σχετικά στοιχεία) είναι πολύ πιο πιθανή..

Το ότι οι θεολόγοι του ιουδαιοχριστιανισμού δέν καταθέτουν τα όπλα μπροστά στην ορθολογική κριτική της «Καινής Διαθήκης» αυτό δεν σημαίνει πως η κριτική αυτή είναι λιγότερο ισχυρή, αλλά αποκλειστικά πως η χριστιανική παράδοση προστατεύεται από τον πανίσχυρο κοσμικό μηχανισμό της εκκλησίας καθώς και τις εκάστοτε κυρίαρχες τάξεις (το «εκάστοτε»...το εννοούμε!) των χωρών που ενεργεί, οι οποίες και έχουν μεγάλο συμφέρον να σκεπάζουν με μυστήριο την ιστορική εμφάνιση της ιουδαϊκής αίρεσης των αποκαλούμενων «χριστιανών».

Για να μην κουράζεσαι συνάμα τζάμπα με τις αυθαίρετες ερμηνείες, ρίξε μια ματιά στην παρακάτω ιστοσελίδα και διάβασε από ΠΡΩΤΟ ΧΕΡΙ το ΓΙΑΤΙ ο Μεσσίας είναι ένας ΑΠΛΟΣ ΘΝΗΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, αλλά και το ΓΙΑΤΙ ο Ιησούς του χριστιανισμού ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ Ο ΜΕΣΣΙΑΣ ΤΟΥ ΓΙΑΧΒΕ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ:

http://www.jewfaq.org/moshiach.htm

βεβαίως, θα λάβεις και άλλα πολλά στοιχεία που ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ τόσο την ανυπαρξία του Ιησού της Καινής Διαθήκης όσο και τον αστήρικτο χαρακτηρισμό του «Θεανθρώπου».

Να’σαι καλά.

Μιας και ο λόγος λοιπόν περί Γιαχβέ και πλαστογραφημένων εβραϊκών μύθων, ας δώσουμε την ευκαιρία στους αναγνώστες μας να κατανοήσουν λίγο καλύτερα τον τρόπο με τον οποίο επιχειρείται η πλάνη από τους χριστιανούς, αλλά και γιατί όταν ο Γιαχβέ προσφωνεί με το «Υιός του ανθρώπου» τους εκλεκτούς του ΔΕΝ ΕΝΝΟΕΙ ΚΑΠΟΙΟΝ «ΘΕΟ» ΑΛΛΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ.

Ας δούμε λοιπόν την αληθινή ιστορία.

Ο Θεός των Εβραίων, που αργότερα κατέληξε και Θεός των αποκαλούμενων Χριστιανών ως πατέρας του Χριστού καθώς και των Μωαμεθανών ως Αλλάχ (αλ=ο & ιλάχ=θεός), αρχικά αποκαλύφθηκε κατά την Εβραϊκή παράδοση με το όνομα Παντοκράτορας.

Με το όνομα Γιαχβέ αποκαλύφθηκε πολύ αργότερα (+500χρόνια) στο Μωυσή. Η προφορά «γιαχβέ» προκύπτει από την συνεκφορά των τεσσάρων συμφώνων JHWH (η εβραϊκή χρησιμοποιούσε μόνο σύμφωνα). Το τετραγράμματο αυτό αναφέρεται στην Πεντάτευχο (κατά τους Χριστιανούς Παλαιά Διαθήκη) 6.823 φορές ως το όνομα του Θεού τους.

Στις ελληνικές εκδόσεις έχει αντικατασταθεί με τη λέξη «Κύριος» ως όνομα Του, επειδή έτσι παρέλαβαν την μετάφραση από τους Εβδομήκοντα (Ο’). Μία μόνο φορά «ξεγλιστράει» το όνομα Ιεοβά (Έξοδος ΣΤ, 3).

Οι Ιουδαίοι μετά την Βαβυλώνια αιχμαλωσία, και από σεβασμό προς το Θεό τους, δεν έβαζαν καθόλου στο στόμα τους τη λέξη «Γιαχβέ», και όταν ήθελαν να μιλήσουν για το Θεό τους χρησιμοποιούσαν το όνομα adonaj (Αδωνάι), που και αυτό ως ταυτόσημο με το Γιαχβέ, μεταφράστηκε από τους Ο’ με το Κύριος ως όνομα.
(σημ: η λέξη «Ελοχείμ» σημαίνει στα εβραϊκά «άνθρωπος του Θεού»)

Ο Γιαχβέ επικοινωνούσε με τους δούλους του Ισραηλίτες μέσω ΤΩΝ ΠΡΟΦΗΤΩΝ ΤΟΥ. Κάθε προφήτης ήταν εκλεκτός του άνθρωπος, ήταν κατά την εβραϊκή έκφραση Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, που τον επισκέπτονταν στα ενύπνια του (Αριθμοί ΙΒ’,6 και Ψαλμοί Η’, 4) και του ανέθετε να μεταφέρει στον περιούσιο Λαό του τους λόγους του, τις αποφάσεις του και τις εντολές του (Ιεζεκιήλ Γ’ , 4).

Με την έννοια αυτή χρησιμοποιείται πολλές φορές στα βιβλία της Πεντατεύχου (Π.Διαθήκης) η φράση «Γιος του ανθρώπου». Μόνο στο προφητικό βιβλίο «Ιεζεκιήλ» ο Γιαχβέ φέρεται να προσφωνεί το συγγραφέα-προφήτη ΕΝΕΝΗΝΤΑ ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ συνολικά με τη φράση «Υιέ ανθρώπου» (Β’,1,3,6 και 8, Γ’1,3,4, κ.α.). Με την ίδια ακριβώς φράση προσφωνεί ο Γιαχβέ και τον προφήτη Δανιήλ (Δανιήλ Η’, 17).

Ο Ναζωραίος Ιησούς (ιδιότητα δηλώνει και ΟΧΙ καταγωγή!) αυτοαποκαλούνταν, όπως είναι γνωστό, ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, γεγονός που φανερώνει ότι ο ΙΔΙΟΣ ΘΕΩΡΟΥΣΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ…………..

Άνθρωποι του θεού ήταν όμως ΚΑΙ ΟΙ ΝΑΖΗΡΑΙΟΙ! Ο θεσμός του Ναζηραίου καθιερώθηκε με ΝΟΜΟ ΤΟΥ ΜΩΥΣΗ. Κάθε άνδρας ή γυναίκα μπορούσε να κάνει ευχή Ναζηραίου, για να αφιερωθεί στο Γιαχβέ για κάποιο διάστημα ή και για ολόκληρη τη ζωή του. Κατά την διάρκεια της αφιέρωσης τους απαγορευόταν στους Ναζηραίους να πίνουν οινοπνευματώδη ποτά, και γενικά να πίνουν ή να τρώνε οτιδήποτε προέρχεται από αμπέλι, από τον φλοιό μέχρι και τον πυρήνα του καρπού. Απαγορευόταν επίσης να κόβουνε τα μαλλιά τους ή να ξυρίζονται (επίσης, Αριθμοί κεφ. ΣΤ’).

Παραφράζοντας και αλλοιώνοντας τα ιουδαϊκά ιερά κείμενα οι μετέπειτα Χριστιανοί, ερμήνευσαν την παρουσία (?) του Ιησού ως τον ερχομό του Μεσσία (Messiah). Τον αναμενόμενο αυτό Σωτήρα και αιώνιο Βασιλιά του Ισραήλ, ο συγγραφέας του σχετικού βιβλίου «Δανιήλ» (γράφτηκε περ.τον 2ο αιώνα πχ) τον ονομάζει Messiah, τίτλος που στα ελληνικά έχει αποδοθεί με την λέξη «Χριστός» (Δανιήλ Θ, 25 & 26).

Οι Χριστιανοί λοιπόν, πιστεύουν ότι ο «Χριστός» του Δανιήλ γεννήθηκε στο πρόσωπο του Ναζωραίου Ιησού. Πλην όμως, αν και επικαλούνται ΜΟΝΟ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΑ την Πεντάτευχο, οι προβλέψεις των προφητών Ησαϊα και Μιχαϊα για την κατάργηση των φονικών όπλων και το σταμάτημα των πολέμων, δεν έχουνε πραγματοποιηθεί ακόμη. Αν και έχουνε περάσει δύο χιλιάδες χρόνια μετά την γέννηση του………………………………………

Αυτά περί «Λόγου», «Υιών» και…..Θεανθρώπων!!!