- Ανθρωποειδές (πιθανόν εξωγήινος) χαραγμένο σε πέτρα - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Πως να τελείωνε άραγε η ΣΥΓΗΡΟΥΣΗ μέσα μας, μιας και βλέπουμε ΜΑΖΥ πως ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΣΥΓΗΡΟΥΣΗ δεν συγκατοικούν?
Είναι αρραγές θέμα ΑΓΩΝΑ, και ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ όπως αναφέρεις, η ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ?
Αν αγωνίζεσαι πχ να υπερνικήσεις ένα ΠΑΘΟΣ ΣΟΥ, δεν έχεις προσέξει πως το καταντάς ποιο ΔΥΝΑΤΟ?
Μου έκανε εντύπωση από μια περιήγηση μου πριν χρόνια στο Άγιο Όρος, που ο πάτερ Παησσιος και λέω ΠΑΗΣΣΙΟΣ όχι οποιοδήποτε, παραπονιόταν για την ΨΥΧΗ που θα ΠΑΡΕΔΙΔΕ. Τα ίδια βρίσκουμε στον Άγιο ΦΡΑΓΚΙΣΚΟ ( Ασσισι.) Μια λογική ερώτηση είναι, μα καλά….αν αυτοί οι Γίγαντες της ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣΥΝΗΣ, οι ΑΓΙΟΙ, παραπονιούνται για την ψυχή τους, με τόσες μετάνοιες, προσευχές και στερήσεις, τι μέλλετε για τους υπόλοιπους χριστιανούς?
Τώρα κοίταξε λίγο το Ν 10 του καθησυχαστικού ΑΠ. ΠΑΥΛΟΥ…γιατί σε μένα ΔΕΝ ΧΩΡΑΕΙ.. η ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, δεν μπορεί να ισχύει σαν ΘΕΩΡΙΑ….και σαν ΠΡΑΞΗ να βρίσκει ΑΝΤΙΘΕΣΗ.... ΠΟΥ??? Στα διαμάντια του ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ!
Σε ένα από τα μοναστήρια λοιπον, πάνε πολλά χρόνια, δεν φίλησα μια εικόνα ο ΑΠΙΣΤΟΣ…
και ο ΤΑΛΙΒΑΝ ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ (ΠΙΣΤΟΣ) μου είπε πως δεν είχε κρεβάτι να με φιλοξενήσει…Μετά από πολλές ώρες πορείας έφτασα στο ΜΕΓΙΣΤΗΣ, και εκεί ένας καλοκάγαθος γεροντάκος, με αγκάλιασε με όλη του την στοργή… με έβαλε μάλιστα σε ένα κελί μόνο μου. Του είπα πως ήθελα να δω πώς ζούνε οι μονάχοι για τις επόμενες τρεις μέρες….Το δεύτερο βράδυ με ρώτησε αν ήθελα να παραστώ σε μια ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ, Υπήρχαν δυο επιστήμονες χριστιανοί, λίγοι παπάδες και αρκετοί μονάχοι. Το θέμα της συζήτησης…
Είναι πιο ισχυρή η ΑΓΑΠΗ η η ΠΙΣΤΗ?
Τους χώριζε μόνο ένα ΤΡΑΠΕΖΙ, αριστερά οι της ΑΓΑΠΗΣ….δεξιά οι της ΠΙΣΤΗΣ….Για δυο ώρες μαλώνανε φέροντας παραθέσεις και αντιπαραθέσεις, τι είπε ο τάδε ΑΓΙΟΣ και τι ο ΤΑΔΕ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ…. Δεν άνοιξα καν το στόμα μου, σε μια στιγμή με ρώτησε ο καλοκάγαθος γέροντας που καθόταν διπλά μου, και όλοι τον σεβόντουσαν…... τι σκέφτομαι.
Δεν είπα τίποτα, μόνο κοίταξα μια επιγραφή που διάβασα μπαίνοντας….
quote:
Ο ΕΧΩΝ ΚΑΘΑΡΗ ΚΑΡΔΙΑ, ΘΕΟΝ ΟΨΕΤΑΙ
Μου έσφιξε ΘΕΡΜΑ το χέρι…
Τέλος, η αγάπη που μιλάς και σε συνεπήρε…. της κοπέλας….αν έχει αντικείμενο, τον ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ…...είναι ακόμα στο 7…και στη χρονικη ΦΘΟΡΑ… 
Άμα έλεγε και σε σένα…. σε λατρεύω….ίσως και να ΠΕΡΝΑΓΕ!!!!
Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 10/12/2002 19:02:30
Η Μπλαβατσκυ,αν την ειρωνευεσαι οπως καταλαβα,δεν εχει αναγκη ουτε απο την δικη σου ειρωνια ουτε απο την δικη μου υπερασπιση.
Προσωπικα,μου εδωσε παρα πολλα ,οπως και οι υπολοιποι της θεοσοφικης κινησης,και επισης οπως οι σχετιζομενοι με την Χρυση Αυγη και τους μετεπειτα.
Και επισης νομιζω οτι καταλαβα μερικα πραγματα για τον μηχανισμο λειτουργιας των Αρχαιων Μυστηριων.
Αν καταλαβες οτι η θεοσοφια εχει δογματα,τοτε φοβαμαι οτι την συγχεεις με τα θρησκευτικα δογματα και ατμοσφαιρες,τα οποια πολεμησε,με πολλους τροπους,αποφευγοντας να μεταβληθει σε δογμα η ιδια.
Περισσοτερο ειναι ενα ανοικτο σε προσθαφαιρεσεις σκιαγραφημα του κοσμου και του ανθρωπου,των νομων που τους διεπουν,και της εξελικτικης τους προοπτικης,και οχι ενα ακαμπτο και μονολιθικο δογμα.ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ.Και κυριως δεν υπαρχει δεσμευση της προσωπικης ερευνας.
Συνεπως το να βαζεις μαυρισμενα ματια,οδηγει με μαθηματικη ακριβεια,σε μαυρα μυαλα,και σε Αρχαιοθρησκοχριστιανικες παρεκτροπες.
Πιστευω καταλαβαινεις τι γραφω,και τα γραφω εντιμα και με καλη πιστη.
Κλεινοντας,σε μια συζητηση που ειχα με τον Ροδαμανθη Αναστασακη,του προτεινα να μελετησει προσεκτικα την Αρχαια Σοφια,της Μπεζαντ,πραγμα που μπορει να οδηγησει σε καλυτερη κατανοηση της Αρχαιας Κοσμοθεασης,και που το δεχτηκε.Αυτο,νομιζω,οτι αποτελει τον Ελληνικο Δρομο!
Φιλικα.
serpentpan
Edited by - serpentpan on 11/12/2002 22:08:08
Είναι κρίμα που οι Εθνικοί δεν μελετούν το έργο της Μπλαβάτσκυ με ανοικτό πνεύμα. Περισσότερα έχουν να πάρουν και λιγότερα να χάσουν. Η θεοσοφική διδασκαλία της Μπλαβάτσκυ αλλά και κάποια βιβλία της Μπέζαντ, όπως "Η εξέλιξη της ζωής και της μορφής" επιβεβαιώνουν και αναδεικνύουν σε πολλά σημεία την αρχαία ελληνική μυστηριακή διδασκαλία.
Τώρα για τον Υπερίωνα, θέλω να πω ότι έχει αναδείξει ένα πολύ σημαντικό στοιχείο, το οποίο βροντοφωνάζω εδώ και μήνες. Η ανθρωπότητα πριν τον Χριστό ήδη στρεφόταν προς μονοπάτια προσωπικής πίστης και θεουργίας. Αν επέλεξαν τον χριστιανισμό και όχι π.χ. τον Μιθραϊσμό είναι ένα φαινόμενο που εξήγησε πολύ καλά ο Dodds στο έργο του "Εθνικοί και χριστιανοί σε μια εποχή αγωνίας"
