- Ανθρωποειδές (πιθανόν εξωγήινος) χαραγμένο σε πέτρα - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

quote:

---

Να χαιρετήσω τους υπόλοιπους του φόρουμ, και ειδικά τον Πλωτίνο, με τον οποίο έχουμε συναντηθεί και σε πιο... άγριες καταστάσεις παλαιότερα

---

quote:

---

Ξέρεις κάτι που να γεννιέται με παρθενογένεση; Δεν περιμένω βέβαια να μου πεις ο... Χριστός . Εννοώ, στον πολιτισμό.

---

Αντιφών ερωτηθείς τί εστι μαντική απεκρίθη: ανθρώπου φρονίμου εικασμός.

χαιρετώ αυτό το χώρο συζήτησης και εύχομαι να μπορέσουμε να συνδιαλεχτούμε προσπαθώντας να κατανοήσουμε πέρα από την επιφάνεια των δογμάτων και θρησκειών, καθώς είναι κάτι που αφορά όλους μας στην πορεία μας προς την Τελειότητα.

Φίλε Υπερίωνα μην ξεχνάμε πως ο Παύλος και Ελληνική Παιδεία είχε και δεν ήταν «εξωγήινος».
Η σταδιοδρομία του είναι μια από τις εκπληκτικότερες στην παγκόσμια Ιστορία.
Αν μελετήσει κανείς τα κείμενά του μπορεί να προσέξει μια σταδιακή μετουσίωση της προσωπικότητάς του που καταλήγει στο: «Παύλος το Έκτρωμα, δεν είμαι εγώ, εν εμεί ζει Χριστός»!
Αυτό όμως, δηλαδή η Πορεία του προς την Χριστοποίηση, είναι (τουλάχιστον) Πορεία Ζωής.
Δεν πιστεύω πως θεωρείτε βέβαιο, πως όταν έγραφε τις επιστολές του ο Παύλος για τις πρώτες εκκλησιαστικές κοινότητες, να «ήξερε» κιόλας πως αυτές οι Επιστολές θα γίνουν Παγκόσμια Διδασκαλία για τους μετέπειτα αιώνες!
Εξάλλου μίλαγε συχνά για την «πνευματική ηλικία» και την δικιά του αλλά και σε όσους αναφέρονταν. (όταν ήμουν παιδί σαν παιδί μιλούσα…κλπ)

Η Ουσιαστική Διαφορά του Νέου στην Χριστιανική Κοσμοθεώρηση είναι η Αγάπη.
Η Αγάπη ως Ουσία Θεού και ως Ύψιστη Νομοτέλεια.
Ήταν και είναι ακόμη και για εμάς, κάτι ΝΕΟ!
Μέσα από την Αγάπη δεν υπάρχουν διαχωρισμοί.
Η Εφαρμογή της κοινωνικά είναι καταλυτική.
Είναι δυνατόν να υπάρχει δουλεία ή ανισότητα όταν σε μια (μικρή έστω) κοινωνία εφαρμόζεται το «αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν σου»;
Όλοι μας μπορούμε να «κρίνουμε» τον εαυτό μας για την ποιότητα και το ύψος της Αγάπης μας στις αναμεταξύ μας σχέσεις.
Αν είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας, ήδη γνωρίζουμε την απάντηση.

Συμφωνώ με την θέση του Άτλαντα πως «Η δογματική ΚΑΤΟΧΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ δημιουργεί τα αδιέξοδα.»
Και όχι μόνο.
Να παρατηρήσω πως ο Ιησούς Χριστός, η Ένσαρκη Παρουσία της Αγάπης στη Γη, ενώ συγχωρούσε και ελεούσε όλους αυτούς που ακόμα και σήμερα τους «φτύνουμε», ήταν κάθετος προς το Ιερατείο!
Κάθε Του πράξη αποκαλύπτει Νομοτέλεια!
Δεν λειτουργούσε (ή αντιδρούσε) συναισθηματικά!
Όταν έλεγε τα «ΟΥΕ» στους Γραμματείς και τους Φαρισαίους μήπως δεν τους αγαπούσε;
Ήταν τόσο «τσαντισμένος» που δεν μπορούσε να κρατήσει τα νεύρα του και γίνονταν «τούρκος»;

Μα αιτιολογούσε την θέση Του!
«Γιατί κρατάτε τα κλειδιά της Βασιλείας των Ουρανών και όχι μόνο δεν μπαίνετε σε Αυτήν, αλλά εμποδίζετε και τους άλλους να εισέλθουν»!

Έχω αναφερθεί και σε άλλο χώρο πως το χειρότερο «Ιερατείο» το έχουμε μέσα μας και μάλιστα είμαστε υπερήφανοι για αυτό!
Είναι οι σκέψεις μας, οι απόψεις μας, αλλά περισσότερο είναι η βεβαιότητα της ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΠΟΥ ΚΑΤΕΧΟΥΜΕ!
Αυτή η «ακλόνητη» πολλές φορές βεβαιότητα, θυμίζει «τάφο» που απ’ έξω είναι λευκός, καθαρός, λαμπερός και στολισμένος, και από μέσα όλο σαπίλα και θάνατο.

Γνωρίζουμε όλοι πως «ότι κρατάμε, μας κρατάει» και δεν είναι τόσο απλό!

Σε αυτό το χώρο, χώρο Εσωτερισμού, μπορούμε όλοι να γίνουμε χρήσιμοι ο ένας προς τον άλλον ανταλλάσσοντας την πείρα μας και να βοηθήσουμε έτσι την πνευματική μας πορεία.

Είναι τουλάχιστον «παιδικό» να αμφισβητούμε την προφορά του Χριστιανισμού στην Παγκόσμια Εξέλιξη, αμυνόμενοι πίσω από πιστεύω και δοξασίες που έχουν παρέλθει εδώ και χιλιάδες χρόνια!

Η ανθρωπότητα έκανε την επιλογή της τους τρεις πρώτους αιώνες, την περίοδο του εκφυλισμού του προηγούμενου πολιτισμικού σταδίου και αυτή η επιλογή ονομάζεται «Χριστιανισμός»
Μετά, συμφωνώ, έγινε Κατεστημένο.

Στο χέρι μας είναι να αξιοποιήσουμε το σύνολο της Κληρονομιάς του Ανθρωπίνου Πνεύματος.

Με Σεβασμό και Αγάπη, Φώτης

ΤΑ ΑΡΠΑΚΤΙΚΑ ΖΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ...

Η ΦΥΣΗ ΕΧΕΙ ΦΤΙΑΞΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΠΑΚΤΙΚΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΦΥΤΟΦΑΓΑ...

ΤΑ ΦΥΤΟΦΑΓΑ ΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΜΕ ΦΥΤΑ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟ ΕΙΔΟΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ...

ΤΑ ΠΑΡΑΣΙΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΙΟΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΚΑΙ ΖΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΣΗ ΑΛΛΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΖΩΗΣ...

ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΟΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΖΩΝΤΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ...(ΤΟ "ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ" ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟ ΘΕΜΑ)...

ΣΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΤΑΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ "ΠΑΣΑΧ" ΘΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΡΝΙΑ...ΤΟ ΑΡΝΙ ΕΚΕΙΝΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΑΥΤΙΑ ΤΩΝ "ΠΙΣΤΩΝ"...

ΣΤΡΕΦΟΥΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ (ΤΗΛΕΣΚΟΠΙΑ) ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ...

ΕΚΕΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ...

ΕΚΡΗΞΕΙΣ ΑΣΤΡΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΗΛΙΑΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ...

ΚΑΛΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΣΑΙ "ΚΟΝΤΑ" ΣΕ ΕΚΡΗΞΗ ΥΠΕΡΚΑΙΝΟΦΑΝΟΥΣ...

ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΤΡΩΤΕΣ ΜΑΥΡΕΣ ΤΡΥΠΕΣ, ΚΑΤΑΠΙΝΟΥΝ ΟΤΙ ΒΡΕΘΕΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥΣ...Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ...

ΓΑΛΑΞΙΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΜΕΝΟΣ...

ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΙΔΙΑ ΜΑΣ Η ΓΗ ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙ ΣΕ ΜΕΡΙΚΑ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ...ΕΙΝΑΙ Η ΦΥΣΙΚΗ ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑ...ΕΑΝ ΦΤΑΣΕΙ ΩΣ ΕΚΕΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟ "ΔΙΑΣΤΗΜΟΠΛΟΙΟ ΓΑΙΑ" ΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ, ΠΕΡΝΑΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΕΠΙΚΥΝΔΙΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ...

ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΑΓΑΠΗ...

"ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΑΡΧΗ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ"...

"Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ Η ΖΩΗ ΜΟΥ"...

"ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΑΤΗΡ ΠΑΝΤΩΝ"...

-----------------------------------------------------------------

quote:

---

Φίλε Υπερίωνα μην ξεχνάμε πως ο Παύλος και Ελληνική Παιδεία είχε και δεν ήταν «εξωγήινος».

---

Χμμμ... Γιατί όχι;

Αλλά και γιατί όχι Χορός πάντων Πατήρ;

Τα ανώτερα όντα κινούνται αρμονικά, ως μέρη του σύμπαντος. Τα κατώτερα όντα φθείρονται επειδή δεν έχουν την δύναμη να υποφέρουν την τάξη του σύμπαντος. Είναι σαν μία χελώνα που αν τύχει μέσα στον δρόμο μιας μεγάλης ομάδας χορευτών που προχωρεί εύρυθμα, θα καταπατηθεί, γιατί δεν θα μπορέσει να αποφύγει την τακτικότητα των χορευτικών βημάτων. Εάν όμως, αυτή, μπορούσε να ενταχθεί στον ρυθμό τους, τότε ούτε κι αυτή θα πάθαινε τίποτα από τον χορό.» ΠΛΩΤΙΝΟΣ, Το Μεγάλο Βιβλίο, ΙΙ, 9,7.

Και γιατί όχι Μπαμπάς πόλεμος και Μαμά Αγάπη;

"Διπλή ιστορία θα σου πω: κάποτε από τα πολλά βγήκε το ένα και μια άλλη φορά από το ένα τα πολλά. Διπλή είναι η γέννηση των θνητών, διπλή και η φθορά τους, τη μια την φέρνει και τη χαλάει η σύναξη των πραγμάτων, την άλλη την θρέφει και την σταματάει ο χωρισμός τους. Κι αυτή η εναλλαγή δεν έχει τελειωμό: άλλοτε η Αγάπη ενώνει τα πράγματα και τα κάνει ένα, κι άλλοτε η έχθρα της Φιλονικίας τα χωρίζει. Έτσι λοιπόν, όσο έχουν μάθει να γίνονται ένα από πολλά κι όταν το ένα διασπάται να γίνονται πάλι πολλά, τόσο γεννιούνται και δεν έχουν σταθερή ζωή, όσο όμως δεν τελειώνει η αδιάκοπη εναλλαγή τους, τόσο υπάρχουν πάντα απαράλλαχτα στου κύκλου την πορεία" Εμπεδοκλής

Ο Εύδημος θεωρεί ότι η ακινησία (για την οποία μιλάει ο Αριστοτέλης στα Φυσικά 252 β9) ισχύει για την Σφαίρα όταν επικρατεί η Αγάπη και όλα είναι ενωμένα
“δεν ξεχωρίζουν ούτε τα γρήγορα του ήλιου μέλη”
αλλά όπως λέει,
“έτσι στηρίζεται στης Αρμονίας το πυκνό σκοτάδι, μία σφαίρα ολοστρόγγυλη, που αγάλλεται στη χαρωπή της μοναξιά”,
όταν όμως αρχίζει πάλι να επικρατεί η Φιλονικία, τότε πάλι εκδηλώνεται κίνηση στην Σφαίρα,
“γιατί ένα, ένα τα μέλη του Θεού αρχίζουν να τρεμουλιάζουν”.”.
Απόσπασμα 27 και 31, Σιμπλίκιος, εις Φυσικά 1183, 28.

Και γιατί όχι η Μουσική πάντων Πατήρ

"… στον δεσμό της Αδράστειας όλα είναι υποταγμένα, και όλες οι διανομές των Θεών κι όλες οι ρυθμίσεις και οι φρουρές από αυτόν έχουν λάβει υπόσταση. Στον Ορφέα λέγεται ότι αυτή "φρουρεί" τον καθολικό δημιουργό και ότι έχοντας πάρει χάλκινα κύμβαλα και τύμπανο από δέρμα κατσίκας έτσι ηχεί, ώστε να επιστρέφει προς τον εαυτό της όλους τους Θεούς." (Πρόκλος, Πλατωνική θεολογία, Δ΄, ιζ΄, 52, 5-20)

“Αν εκπαιδευόμαστε στη μουσική είναι μόνο για να μάθουμε να λατρεύουμε το σύνολο του σύμπαντος και με πόση τάξη τα έχει διατάξει ο θεός. Γιατί αυτή η τάξη κατά την οποία το σύνολο των πραγμάτων συγκροτεί ένα ενιαίο σύνολο κατά αριστουργηματικό τρόπο, αποτελεί μία άπειρη, γλυκιά κι αληθινή αρμονία σε θεϊκή μουσική”. ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΕΡΜΗΣ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ, Ασκληπιός, 13

Γιατί μόνο πόλεμος; Μόνο ο Ηράκλειτος υπήρχε στην Ελλάδα; Που ακόμη κι αυτός θεωρούνταν "Σκοτεινός" στην ίδια του την εποχή;

Πόλεμος; Ναι, αλλά εσωτερικός, ηρωικός, φιλοσοφικός, με αγάπη και συμπόνοια για όλα τα πλάσματα, με απάθεια και αταραξία. Με κατανόηση ότι αυτός που μας βλάπτει είναι μεγαλύτερο θύμα από εμάς που είμαστε... "βλαμμένοι" (όπως μας είπε και η... γλυκύτατη "Πέρσεια Εκάτη" )

“Υπακούω, ακολουθώ τον αρχηγό μου, επευφημώντας τον και υμνώντας τα έργα του. Ήρθα, άλλωστε όταν εκείνος το θέλησε και φεύγω πάλι, όταν εκείνος το θέλει. Όσο ζούσα αυτή ήταν η δουλειά μου, να υμνώ τον Θεό και μόνος μου και μπροστά σε άλλον ή σε πολλούς. Δεν μου δίνει ούτε πολλά, ούτε άφθονα, για να μη ζω στην πολυτέλεια. Δεν έδινε περισσότερα στον Ηρακλή, που ήταν και γιός του. Άλλος βασίλευε στο Άργος και στις Μυκήνες, εκείνος υποτασσόταν, υπάκουε κι έκανε τους άθλους του. Ενώ ο Ευρυσθέας, που ήταν ο βασιλιάς, δεν βασίλευε ούτε στο Άργος ούτε στις Μυκήνες ούτε καν στον εαυτό του. Αντίθετα, ο Ηρακλής ήταν άρχοντας και ηγεμόνας σε όλη την γη και σε όλη την θάλασσα, καθαρτής της αδικίας και της ανομίας, εισηγητής της δικαιοσύνης και της οσιότητας.” Επίκτητος, Διατριβές, Γ/ιστ,30-33.

“ - “ Ο δείνα σε πρόσβαλε”. Τον ευγνωμονώ που δεν με έδειρε. - “Μα σε έδειρε κιόλας”. Τον ευγνωμονώ που δεν με τραυμάτισε”. - “Μα και σε τραυμάτισε”. Τον ευγνωμονώ που δεν με σκότωσε. Πότε έμαθε, λοιπόν, κι από ποιόν ότι ο άνθρωπος είναι ζώο ήμερο, ότι αγαπάει τον πλησίον του, ότι η ίδια η αδικία προκαλεί μεγάλη ζημιά σ’ αυτόν που την διαπράττει.” Δ/ε, 8-10.

“ - “Βλέπω, τους σωστούς κι ενάρετους ανθρώπους να χάνονται από την πείνα και το κρύο.” Αυτούς, όμως, που δεν είναι σωστοί κι ενάρετοι, δεν τους βλέπεις να χάνονται από την τρυφηλότητα, την αλαζονεία και την ακαλαισθησία; - “Είναι, όμως, ατιμωτικό να συντηρείσαι από άλλον”. Και ποιός άλλος, δυστυχισμένε, παρά μόνο ο κόσμος συντηρείται από μόνος του; Όποιος λοιπόν κατηγορεί την πρόνοια ότι φαύλοι δεν τιμωρούνται, ότι έχουν δύναμη και πλούτο, κάνει το ίδιο, σαν να έλεγε, σε περίπτωση που αυτοί είχαν τυφλωθεί, ότι δεν τιμωρούνταν, επειδή τα νύχια τους έχουν υγεία.” (Από τα απομνημονέυματα του Επίκτητου).

“Αν κάποιος έχει κατανοήσει την οργάνωση του κόσμου, αν έχει διδαχτεί ότι το μέγιστο, το σπουδαιότερο και το καθολικότερο όλων είναι το σύστημα που αποτελείται από τον Θεό και τους ανθρώπους, ότι από τον Θεό ρίχτηκαν οι σπόροι που δημιούργησαν, όχι μόνο τον πατέρα ή τον παππού του, αλλά κάθε τι που γεννιέται κι αναπτύσσεται πάνω στην γη και, ιδιαίτερα, τα λογικά όντα που, μόνο αυτά από την φύση τους κοινωνούν του Θεού, συνδεδεμένα με αυτό δια της λογικής, τότε γιατί να μην ονομάζει τον εαυτό του πολίτη του κόσμου; Γιατί να μην τον ονομάζει τέκνο του Θεού; Επίκτητος, Διατριβές, Α/θ,3-6.

Συγνώμη που άφησα αυτούς τους φιλοσόφους να πουν τόσα πολλά. Νομίζω όμως ότι το δικαιούνται.

Συγνώμη... Ηράκλειτε αλλά υπήρχαν κι άλλοι δυνατοί και σοφοί Έλληνες που είδαν και άλλες όψεις του κόσμου συμπληρωματικές με την δική σου...

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ περί ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΥ, ΗΘΙΚΑ ΝΙΚΟΜΑΧΕΙΑ 1155β 4. Η το αντιξουν συμφερον και εκ των διαφερόντων καλλίστη αρμονία και πάντα κατ εριν γινεσθαι.

Ο Ηράκλειτος είπε ότι το αντίρροπο είναι χρήσιμο, και η ωραιότερη συναρμογή προκύπτει από τα διαφορετικά, και όλα γεννιούνται από τη φιλονικία.

Τώρα άμα κόψεις το κείμενο, αφήσεις δηλαδή το ΠΑΝΤΑ ΚΑΤ ΕΡΙΝ ΓΙΝΕΣΘΑΙ…σου δίνει την εντύπωση ΑΦΟΡΙΣΜΟΥ και μόνο, μα αν το δεις στον αισθητό κόσμο… όπου και πραγματικά αναφέρεται το ΠΑΝΤΑ... ΕΚΕΙ ΠΑΕΙ….είναι διαφορετική η έννοια!

Χρήσιμο για σκεφτόμενους…

ΚΛΗΜΗΣ ΠΑΙΔΑΓΟΓΟΣ ΙΙ 29. ΕΙΠΕ Ο ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ.
……..το μη δυνον ποτε πως αν τις λαθοι?
Πως είναι δυνατόν να κρυφτεί κανείς από αυτό που ποτέ δεν δύει?

Αλήθεια, να έπεσε σε τόσο μεγάλες αντιφάσεις ο ΓΚΟΥΡΟ/ΣΟΦΙΣΤΟ ΦΑΓΟΣ της εποχής?

Μη βάζετε την ΑΓΑΠΗ στην κίνηση των αισθήσεων και του χρόνο τόπου…Ότι έχει δράση/ αντιδραση, αρχη/τελος, πολεμο/ειρηνη….πέστε το όπως θέλετε….μα δεν μίλαγαν για αυτό ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ και ΜΗΣΤΕΣ…

ΕΓΩ ΕΚΑΝΑ ΜΙΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΣΥ ΚΡΑΤΗΣΕΣ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ;;;

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ;;;

Ο ΚΟΜΗΤΗΣ ΠΟΥ, ΣΧΕΔΟΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 65.000.000 ΧΡΟΝΙΑ ΤΙ ΗΤΑΝ, "ΚΑΚΟΣ";;;Η "ΚΑΛΟΣ"...

ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΟ ΒΕΒΑΙΑ..

ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ, ΕΓΩ ΑΛΛΟΙΩΣ ΕΞΗΓΩ ΤΟ "ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΑΤΗΡ ΠΑΝΤΩΝ" ΚΑΙ ΑΛΛΟΙΩΣ ΕΣΥ...

ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΦΥΣΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΓΑΠΗ...

Η ΦΥΣΗ ΣΑΝ ΣΥΝΟΛΟ (ΣΥΜ-ΠΑΝ) ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΑ...ΤΟ ΑΝ ΑΦΑΝΙΣΤΕΙ ΤΟ 2017 ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΣΤΕΡΟΕΙΔΗ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ, ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΤΟ "ΟΛΟΝ"...ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΚΥΚΛΟΥΜΕΝΑ...ΚΑΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΜΑΣ, ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ "ΚΑΛΟΣ" ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΞΥΜΝΟΥΝ ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΜΑΣ ΣΕ ΜΕΡΙΚΑ ΔΙΣ. ΧΡΟΝΙΑ...
ΑΠΟ "ΕΩΣ-ΦΟΡΟΣ" ΣΕ "ΣΑΤΑΝΑΣ";;;

ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ..Ο ΗΛΙΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΣ...ΘΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟΝ ΚΥΚΛΟ ΤΟΥ, ΟΠΩΣ ΟΛΑ ΣΤΗ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΘΑ ΕΚΡΑΓΕΙ, ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΚΟΛΑΣΗ ΤΟ ΗΛΙΑΚΟ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑ...ΚΑΠΟΙΟΙ, ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΚΟΝΤΑ, ΘΑ ΑΠΟΛΑΥΣΟΥΝ ΕΝΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ ΘΕΑΜΑ...

ΤΟ "ΚΑΛΟ" ΚΑΙ ΤΟ "ΚΑΚΟ" ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ (Η ΤΥΦΛΗ ΧΩΡΙΣ ΟΡΟΥΣ), ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΟΒΙΣΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΝΙΣΧΥΡΟΥΣ...ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ Η ΦΥΣΗ ΤΟΥΣ ΕΧΕΙ ΣΤΟΝ ΠΑΤΟ ΤΗΣ "ΤΡΟΦΙΚΗΣ" ΑΛΥΣΙΔΑΣ...

ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΡΩΣ ΚΑΙ ΑΡΕΤΗ...ΔΙΑ-Σ ΚΑΙ ΖΕΥ-Σ...

--------------------------

quote:

---

ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΑΓΑΠΗ...

---

Καθώς άρχισε να αναπτύσσετε η συζήτηση εμφανίζεται και ο προβληματισμός για την λειτουργικότητα της Αγάπης.
Θα ήθελα να παρακαλέσω όλους εσάς που από την μία ενεργοποιήστε από το τις Ιδέες του Ελληνικού Πνεύματος και το Φως του, ενώ από την άλλη αντιδράτε, ή υποτιμάτε την Παρουσία και το Έργο του Ιησού Χριστού, θα ήθελα να σας παρακαλέσω απλά να ελέγξετε, να προβληματισθείτε και να αναρωτηθείτε επάνω στις Λειτουργίες της Αγάπης.
Η θέση σας, καθόσον είναι και προσωπική, αφορά πρώτα εσάς και τις σχέσεις σας με τους συνανθρώπους σας. Η στάση του κάθε ανθρώπου προς τον πλησίον του, γνωστό ή άγνωστο, είναι καθοριστική στην διαμόρφωση κάθε κοινωνίας.
Το να αρνούμαστε ακόμα και την ύπαρξη της Αγάπης, καθιστά άκυρες πολλαπλές καθημερινές εκδηλώσεις μας. Δεν υπάρχει Φιλία, Οικογένεια, σχέση μητέρας και παιδιού, Έρωτας και η Εξέλιξή του στην Αγάπη, σε Απόλυτη δηλαδή (αν είναι δυνατόν) Ένωση Άρρεν και Θήλυ σε μια Τέλεια και Ολοκληρωμένη Μονάδα.
Ψυχή και Πνεύμα Ένα!

Η Αγάπη εκδηλώνεται ως Νόμος και στις ποιο απλές καθημερινές εκδηλώσεις της ψυχής μας, περιορισμένη βέβαια από τους φόβους, τις ανάγκες και τα κατεστημένα μας. Μπορεί η εκδήλωσή της (αυτό που ονομάζουμε αγάπη) από εμάς να είναι μια σκιά, ένα φάντασμα της Αγάπης που όλοι θα επιθυμούσαμε, αλλά παρόλα αυτά παραμένει ως Νόμος και Αρχέτυπο στην Συνείδηση κάθε ανθρώπου!
Πέρα όμως και από τα συναισθήματα η Αγάπη είναι Νόμος και ως Ύψιστος των Νόμων διδάχτηκε από τον Ιησού.
Η εφαρμογή Της ως Έλεος υπερβαίνει κάθε άλλη λειτουργία Νόμου στη Φύση καθώς τους εμπεριέχει!
Με αυτή την Νομοτέλεια δεν υπάρχει «παράβαση» των Νόμων της Φύσης, αλλά υπέρβαση!
Ποιος μπορεί να ισχυριστεί πως είναι «παράβαση» του Νόμου της Βαρύτητας ένα μεταλλικό αεροπλάνο που πετάει;

Εξάλλου Φίλε Λυκόφρων, ο Ιησούς ανάπτυσσε και την Νομοτέλεια που συνδέονταν το κάθε «θαύμα» που τελούσε!

Συμφωνώ μαζί σου πως είναι το «ίδιο λάθος» και από τους χριστιανούς ο ισχυρισμός περί:
«Κατοχής της Αλήθειας».
(επανάσταση ενάντια σε κάθε κατεχόμενη «Αλήθεια», κάτω κάθε πράσινη, μπλε, ή κόκκινη γραμμή! )
Συμφωνώ πως κανείς δεν είναι στο απυρόβλητο!
Ας ελέγξουμε λοιπόν αν υπάρχει προσφορά.

Φίλε Άτλαντα σε χαιρετώ

Όταν παρατηρείς έναν θαυμάσιο βιολιστή τι προσέχεις;
Την υπέροχη Αρμονία που ξεχύνεται από την ψυχή, το σώμα και το βιολί του;
Ή το χέρι του που κρατά «κυριαρχικά» το δοξάρι και με αυτό «κτυπάει» με μένος τις λεπτές αυτές χορδές του βιολιού, κάνοντάς τες να «στριγκλίζουν» αδιάκοπα;

Υπάρχουν πολλές «αλήθειες» και μόνοι μας εντάσσουμε τους εαυτούς μας στην αναγνώρισή τους, από το ύψος που θέτουμε πρώτα-πρώτα τον εαυτό μας.
Θα συμφωνήσω εδώ με το παράδειγμα του Πλωτίνου που παράθεσε ο Θωθ για «ανώτερα» ή «κατώτερα» όντα και τον Πανσυμπαντικό Χορό σε μια Απόλυτη Τάξη.
Αντί όμως για τον ορισμό του Πλωτίνου θα προτιμούσα το ορισμό «ενσυνείδητα» & «ασυνείδητα όντα»
(ή έστω στο βαθμό συνειδητότητας που βρίσκεται ο καθένας μας)

Συμφωνώ και με την θέση του Πλάτωνα (του νεότερου ) πως αν «υποβιβάσουμε» την Αγάπη στην φυσική λειτουργία μιας Συνεκτικής Δύναμης, ή στην τυφλή της συναισθηματική προσέγγιση, είναι χρήσιμη για «σαλάτα» ή για «ορεκτικό»

Αν η Αγάπη είναι αυτό που κατέδειξε ο Ιησούς Χριστός, ακόμα δεν την έχουμε προσεγγίσει ή κατανοήσει!

Με Σεβασμό και Αγάπη, Φώτης.

ΥΓ. Φίλε Γιάννη καλοί οι προβληματισμοί σου.
Θα προσπαθήσω στο επόμενο μήνυμα να απαντήσω και στους υπόλοιπους μαζί και με μια «σύντομη» ιστορική καταγραφή για τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες και το κατά πόσο συνδέονται με τον ελληνισμό.

Όσο λάθος είναι να διατεινόμαστε πως "Κατέχουμε την Απόλυτη Αλήθεια"
είναι και τόσο το να δεχόμαστε ως "Απόλυτες" ή "Αναλλοίωτες Αρχές" διδασκαλίες και προβληματισμούς των σοφών ή φιλοσόφων της Αρχαίας μας Ιστορίας.

Είναι το ίδιο δογματικό, και περιορίζει την δυνατότητα μας να δούμε "πέρα απ' αυτό"!

Ολοκληρώθηκε η νοητική εξέλιξη, ή στέρεψε η ανθρώπινη νόηση από τότε;

Πρός Υπερίων
Υπερίων το έχουμε ξαναδεί το έργο...το να παραθέτεις σκόρπιες φρασούλες και να βγάζεις τόσο χαριτωμένα συμπεράσματα αν μην τι άλλο δεν είναι πρωτότυπο. Μπορείς να μας πείς τι πραγματικά θέλεις να ακούσεις για να σου το πούμε και να τελειώνουμε?
Ο Παύλος όπως και ο κάθε Παύλος μιλούσε πάντα με σκοπιμότητα.Αν θές κατάλαβε το παράδειγμα που θα σου πώ παρακάτω.
Εγώ σαν άνθρωπος είμαι πολύ επαναστατικός . Θα ήθελα τα πάντα να αλλάξουν μέσα σε μια στιγμή πιστεύεις όμως οτι αν γινόταν σήμερα επανάσταση με τα μυαλά που κουβαλάει η μάζα θα άλλαζε ουσιαστικά κάτι?
Ο Παύλος και ο κάθε Παύλος δουλεύουν πάντα στη συνείδηση του ατόμου με το οποίο συνδυαλλέγονται την κάθε στιγμή.Δεν έχουν ένα φυρμάνι , μια γραμμή την οποία "τσαμπουνάνε" στον καθένα και τέλος.Δουλεύουν για την διεύρηνση της αντίληψης του ανθρώπου .ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ (φίλοι της σοφίας) ΑΛΛΑ ΣΟΦΟΙ.
Ελπίζω να κατάλαβες γιατι βαριέμαι να αναλύω τα αυτονόητα άλλωστε με πιάνει σπάνια και μιλάω εδω πέρα.Προτιμώ να παρατηρώ χωρίς να παρεμβαίνω γιατι βλέπω οτι λίγοι είναι αυτοί που πραγματικά θέλουν να εξελίξουν εαυτούς και αλλήλους και η αυτό είναι το μόνο που ενδιαφέρει.

Evlepa tis proalles se enan thleoptiko sta8mo mia syzitisi pou eixe akrivos auto to 8ema .

Xristianismos & Ellinismos

Kalesmenoi itan enas ekprosopos tis Ell.Ekklisias
Enas Ka8olikos iereas kai …….. enas Imamis .
Apo tin apenanti meria itan enas Ereunitis ,enas Byzantiologos kai ena akoma atomo…

Gia ta le gomena tou Ka8olikou kai tou Moame8anou oute logos mia kai apolyta dogmatikoi itan kai apo tin alli den eixan gnosi epi tou 8ematos legontas aerologies kai isopedonan filosofikes enoies kai analisis me mia kai mono frasi fysika dogmatica .

Ekpliksi mou ekane to gegonos vlepontas ton or8odokso kai anaferete stis adikies kai tis katastrofes pou exoun gini sto onoma tou Theou,Xristou,Agiou Pneumatos kai akomi megaliteri itan i ekpliksi alla kai i xara mou omologoumenos otan anafer8ike stis katastrofes oxi tis Ka8olikis alla tis or8odoksis ekklisias se varos tou Ellinismou kai ton Ellinon ana ton kosmo….

Anafer8ike o 8eodosios kai ta sfagiastika kator8omata tou se varos tou Ellinikou pneumatos ,
o Kyrillos tis Alekxandrias me ta episis apotelesmatika kator8omata tou kai polli alloi ( Abraham , Mousis , Lot , Saoul usw )

Kai leo ………….. otan oloi autoi oi ekprosopoi autis tis MIAS kai MONADIKIS ALI8EIAS, pou ekfrazoun me tin Agiotita pou tous diaprepi tin Agapi tou Xristianismou ston synan8ropo tous kai se proektasi ston eauto tous ton idio , me tosi 8yriodia , dogmatismo , apolyto katastrofiko misos , kai elipsi panteli tou pneumatikou tous epipedou diktaktoriopiontas tin ka8e morfi eksousias pou tous do8ike gia ofeloi prosopika , Ylistika kai epigeia kai afou ypoti8ete pos einai oi ekfrastes autou tou kyrigmatos tis agapis tou Xristianismou , tote

Den xreiazome kamia Agia grafi gia na me peisi gia to anti8eto (giati mpori na diavaso kanena Ihsou tou Naui kai na pa8o nipote kako)

Kanena kyrigma peri agapis kai telos

Den xreiazome auto ton periorismeno monodromo pou mono se adieksoda kataligis kai to mono pou mporis na kataferis einai na kleisis tin porta stin pneumatici sou anypsosi vorontas ton mandya tou FOBOU KAI TOU DOGMATISMOU ton 8riskeion alou tou kosmou……

Filika ,

Πρώτα από όλα λίγες διευκρινήσεις. Ίσως απαντώντας στον φίλο ΕοΝ καλύψω και τους άλλους.. ..Ειδικά ότι έγραψε ο ΦΩΤΙΟΣ,

quote:

---

Αν η Αγάπη είναι αυτό που κατέδειξε ο Ιησούς Χριστός, ακόμα δεν την έχουμε προσεγγίσει ή κατανοήςει!

---

ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΜΟΝΟ ΝΑ ΠΩ ΤΟ ΕΞΗΣ, ΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ...ΔΕΝ ΕΞΙΔΑΝΙΚΕΥΩ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΣ...ΕΧΩ ΚΡΙΣΗ...ΑΛΛΑ ΠΡΟΤΙΜΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΘΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΟΣ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ, ΠΑΡΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΩ ΕΛΑΦΡΑ ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ...
ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΑΠΟΛΥΤΩΣ...ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, ΙΣΩΣ, ΕΡΘΕΙ ΚΑΙ Η ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ...
---------------------------------
ΠΡΟΣ ΕΟΝ:

quote:

---

ο Ατλας κατέδειξε απο ποιό επίπεδο ομιλεί.

---

Μην φοβάσαι Πλάτωνα δεν σκοπεύω να την «κάνω», μ’ αρέσουν τα δύσκολα!

Θα ήθελα να κάνω μια παράκληση. (μάλλον δυο)

Α. Να κρατήσουμε όσο το δυνατόν «κόσμια» την συζήτηση και δίχως προσωπικές αντιπαραθέσεις. Μπορούμε να διαφωνούμε, να παραθέτουμε στοιχεία ή απόψεις, αλλά δεν υπάρχει λόγος να κουραζόμαστε και να κουράζουμε και όσους παρακολουθούν.

Β. Όταν κάποιος ανοίγει ένα ή περισσότερα θέματα, να παραμένουμε για λίγο σ’ αυτά και να μην ξεκινάμε συνεχόμενα και άλλα, γιατί θα πρέπει να παρατήσουμε τις εργασίες μας και να γράφουμε όλη μέρα, και έτσι κι αλλιώς δεν απατούνται όλα σε μια μέρα, ή έστω σε μια βδομάδα!

Όσο για την Αγάπη.

Όποιος ενδιαφέρεται ας κοιτάξει το τόπικ «Ο Χριστιανισμός φταίει για όλα;» σελ. 16 &17.
Έχω γράψει σε τέσσερις «συνέχειες» για την Αγάπη και πως την κατανοώ ως Νόμο.
Για να μην επαναλαμβάνω, ρίξτε μια ματιά.

Θα επανέλθω προσπαθώντας να συμμαζέψω κάποια ιστορικά στοιχεία.

Με Αγάπη

συμφωνώ με την Νομοτέλεια που παραθέτεις.
Η πόλωση της ανθρώπινης συνείδησης εξυπηρετεί ενά συγκεκριμένο (περιορισμένο πια) εξελικτικό στάδιο.
Το ζητούμενο είναι η δική μας θέση σε αυτή την Πορεία.
Εντασσόμαστε σε αυτή την διττή θεώρηση ή την υπερβαίνουμε;

Ο Θεός εμπεριέχει τον «διάβολο» καθότι και αυτός παιδί του είναι.
Υπάρχει λοιπόν πέρα από τους δύο «δρόμους» και ένας Δρόμος πέρα από δρόμους!

Πάνω, πέρα και έξω από κάθε διττή και (κατ’ ανάγκη) μερική εκδήλωση.
Αυτή είναι η Αγάπη και είναι Ύψιστος Νόμος.

Μην τη συνέχεις με τη Φιλότητα, ή με συναισθηματικές λειτουργίες!

«και ο Θεός Αγάπη εστί»!
Είναι Ουσιαστική Διαφορά με όσα ως τώρα παρουσιάζετε ως «Αγάπη».
Είναι Νέο και ακόμα δεν το έχουμε χωρέσει

Με Αγάπη Φώτης.

Διάβασα ότι υπέδειξες. Είναι πολλά και είμαι λιγο ΑΡΓΟΣ στο διάβασμα σοβαρών κειμένων. Αν κάτι δεν ΧΩΡΑΕΙ, κοιτάζω να το δω από όλες τις μεριές, μην τυχόν και προσωπικά ΠΙΣΤΕΥΩ ΜΟΥ το εμποδίζουν. Αν σαν άνθρωποι βιώναμε όσα γράφονται, θα είμαστε διαφορετικοί. Γράφω ΑΝΘΡΩΠΟΙ, και όχι ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ, ΕΘΝΙΚΟΙ, ΒΟΥΔΙΣΤΕΣ, ΕΣΩΤΕΡΙΣΤΕΣ η ΥΛΗΣΤΕΣ, γιατί στη ΖΩΗ παρατήρησα πως η ΧΑΖΟΜΑΡΑ, η ΕΞΥΠΝΑΔΑ, η ΚΑΛΩΣΥΝΗ η ΚΑΚΙΑ, (όλες δηλ οι ψυχικές ιδιότητες), συναντώνται γενικά στον Άνθρωπο.… (όχι στον ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ… ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ…Τον ΠΙΣΤΟ η τον ΑΠΙΣΤΟ.)

Η Ερώτηση λοιπόν που τίθεται, είναι μιας και μιλάμε για ΑΓΑΠΗ με κεφαλαία, …. γιατί σαν ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ την ΒΙΩΝΟΥΜΕ.

Συγκέντρωσα τα κυριότερα σημεία από όσα γράφεις… (ΖΗΤΩ συγνώμη αν παρέλειψα κάτι…δεν είμαι ΦΩΤΙΟΣ) μα έχω σκοπό να περπατήσω φιλικά δίπλα σου, προς το ΦΩΣ…και την ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ***….. ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ(ικανός προς σκέψη και παρατήρηση) που δεν ΞΕΡΕΙ!!!
(Δεν προσπαθώ να μιμηθώ τον ΦΙΛΟ και ΣΟΦΟ ΣΩΚΡΑΤΗ, μα και να ΗΞΕΡΑ…για να γευτώ όσα γράφεις, πρέπει να τα δω όχι μόνο σαν ανοιχτό ΜΥΑΛΟ….αλλά και με ΚΑΘΑΡΗ ΨΥΧΗ, (που δεν ξέρει).. διαφορετικά οι κάθε λογής ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΜΟΥ… θα γίνουν ΕΜΠΟΔΕΙΟ στην ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΟΥΣ).

*** ΦΤΑΝΕΙ να μην δώσουμε στην ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ… ΠΡΟΣΩΠΟ και αποκλειστικότητα… διαφορετικά καταντά προσωπολατρία, και κατά συνέπεια ΤΥΦΛΗ Θρησκεία. (Αν θέλεις ρίξε μια μάτια στο τι συζήτησα με τον SerpentPan στο τοπικ… ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ)

ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΛΟΙΟΝ, και συμπλήρωσε ΟΤΙ και όπως ΘΕΛΕΙΣ…

quote:

---

1….Μετάνοιας, που δεν είναι η συναισθηματική συντριβή για το εγώ και την ανοησία μας, αλλά η συνεχή, διαρκή αναγκαία μετατόπιση του νου μας στην Πορεία μας προς την Τελειότητα!

2….Το Χειρότερο και πιο επικίνδυνο Ιερατείο το έχουμε όλοι μέσα μας. Στο Νου μας και στην «βεβαιότητα της Αυθεντίας» μας!

3….Υπάρχει μια σαφή, απόλυτη σχέση του Ανθρώπου με τον Θεό.
Αυτή η σχέση πραγματώνεται μέσα από τον Άνθρωπο. Τον Πλησίον!
Έτσι και αφού ο Χριστιανός αποδεχτεί την Ανατροπή (σταδιακά) σε Απόλυτο Βαθμό της Ατομικής του Συνείδησης και Ατομικής Περιουσίας (υλικής, ψυχικής, πνευματικής) και αρχίζει να την πραγματώνει, Γίνεται Ελεύθερος και Γίνεται η Αγάπη, εκδηλώνοντάς Την χιλιοπρόσωπα και εκδηλώνει με Αυτόν τον τρόπο τον Θεό που Είναι.
Βέβαια αυτό δεν είναι μια έκλαμψη ή μια γρήγορη αλλαγή.
Προϋποθέτει την Ελεύθερη Βούληση του Ανθρώπου σε συνεργασία με το Θείο Θέλημα.
Η Κίνηση αυτή, είναι Επανάσταση.
Δίχως «τρομπέτες και νταούλια» αλλά μια διαρκής κίνηση απελευθέρωσης του Ανθρώπου από καθετί τι που τον «Σκλαβώνει στον Θάνατο» (και είναι πολλά!) και μοιάζει σαν τα κύματα σε μια «βαλτομένη λιμνούλα» που απλώνονται από το κέντρο του κάθε ανθρώπου προς το Άπειρο!

4…Αυτή είναι η Αγάπη και μπορεί να εφαρμοστεί κοινωνικά μόνο όταν ο καθένας μας αποφασίσει να γίνει η Αγάπη!

5… Η Αγάπη ως Ενεργητική Εκδήλωση είναι «συντριπτική». Παραμερίζει κάθε είδους εμπόδιο και συνεχώς, ασταμάτητα και δίχως «δικαιολογίες» Προσφέρει!
Προσφέρει ότι έχει και αν είναι δυνατόν και «όσα δεν έχει!»
Και ποτέ μα ποτέ δεν ζητάει.
Η Αγάπη είναι Ανενδεής, ακριβώς όπως και ο Θεός!

6…Και βέβαια δεν είναι «απαραίτητο» να ασπαστείτε Χριστό, για να Αγαπήσετε!

7…Μπορούμε όμως να επιλέξουμε την Φθορά μέσα στον Χρόνο, ή την Φθορά μέσα στο Φως και την Αγάπη!

8…Δεν είναι λάβαρο ο Χριστός, ούτε όλπο, ούτε σύνθημα στους τοίχους!
Όσοι Τον προσεγγίζουν έτσι, τι να πω, τους συλλυπούμαι!
Όπως και κανείς δεν μπορεί να "Αγαπήσει" έναν Θεό που τον φοβάται!
Απλά πράγματα!

9…Αν μας βρίσει κάποιος λειτουργούμε συνήθως αντανακλαστικά. Αντιδρούμε με επίθεση!
Προσοχή εδώ, «Αντιδρούμε»!
Αδυναμία!
Δεν ενεργούμε επιθετικά στον συγκεκριμένο «εχθρό», εκτός και αν απειληθούμε, ή αν πιθανολογούμε μελλοντική απειλή!
Η δράση μας «υπαγορεύεται» από τα συναισθήματά μας, για να «προστατεύσουμε» τον εαυτό μας ή την «περι-ουσία» μας.
Εδώ λοιπόν έχουμε τον «παραλογισμό» της Χριστιανικής Αγάπης!
«Ευλογείτε τους εχθρούς σας…!»

10…Ας δούμε τώρα μια άλλη Νομοτελειακή Λειτουργία της Αγάπης.
Ο Απ. Παύλος καταγράφει «όποιος Αγαπάει τον άλλον, Νόμο πεπλήρωκε και αμαρτία ουκ έχει»!
Σημειώνεται η Αγάπη (και όχι μόνο από αυτό το σημείο) ως ο Ύψιστος των Νόμων!
Προσοχή εδώ!
Η Αγάπη Ολοκληρώνει τον Νόμο και Απελευθερώνει.
Έχουμε λοιπόν Υπέρβαση του Νόμου της Ανταπόδοσης (Κάρμα) και «ολοκλήρωση» της Νομοτέλειας που μας διέπει!
Το κατανοούμε;
Το χωράμε;

11….Αν λοιπόν ένας άνθρωπος μας προσεγγίζει φωνάζοντας (γιατί κάπου πονάει στην ψυχή του) και εμείς αντιδρούμε σε αυτό, το μόνο που καταφέρνουμε είναι να αυξήσουμε την όποια «διαφορά Δυναμικού» που τον ταλανίζει, και να ανακυκλώσουμε διαχρονικά τον πόνο της ψυχής του. (ακόμα και αν προσωρινά σωπάσει!)

12….Για να συνοψίσω, η Αγάπη είναι ο Δρόμος, (το Φως και η Ζωή όπως το είπε), προς την Θεώση του Ανθρώπου.
Η Αγάπη είναι και η Θέωση του Ανθρώπου!

---

Προφανώς και δεν επιβάλλεται η Αγάπη!
Προφανώς και δεν επιβάλλεται η Ελευθερία!

Είναι κεκτημένο της συνείδησης του κάθε άνθρωπου.
Όποιο «καθεστώς» προσπάθησε, ας πούμε, να την επιβάλει, απλά απέτυχε!

Και εγώ μεγάλωσα από χριστιανούς γονείς (τι σύμπτωση στην Ελλάδα! ) και από την εφηβεία μου ήρθα σε σύγκρουση με το «χριστιανικό κατεστημένο». Πέρασαν πολλά χρόνια εσωτερικής αναζήτησης μέχρι να εστιαστώ στην Αγάπη.
Συνήθως βρισκόμουν σε «εσωτερική πορεία» έχοντας τον εγωισμό μου ως σημαία!

Θα μου πεις τώρα δεν είσαι εγωιστής; . Και βέβαια είμαι, αλλά προσπαθώ τουλάχιστον να μην έχω καμία σημαία στην πορεία μου!

Ξέρεις από μικρός δεν μιλούσα ποτέ για Αγάπη. Ότι ένοιωθα, ότι αισθανόμουνα, το θεωρούσα υποδεέστερο Αυτής! Ακόμα και για τους φίλους μου, του συγγενείς μου, για τις κοπέλες που ερωτευόμουν, δεν αναφερόμουν στην Αγάπη. Δεν ντρεπόμουν, αλλά είχα αυτή την «εσωτερική βεβαιότητα» ότι συμπαθώ, ερωτεύομαι, αισθάνομαι όμορφα δίπλα σε έναν άνθρωπο, ποτέ όμως αυτά τα συναισθήματα δεν ήταν Πραγματική Αγάπη.
Την θεωρούσα Ουτοπία!
Κάτι σαν την Απόλυτη Ελευθερία!
Μου έμοιαζε περισσότερο σαν άπιαστος μαθηματικός όρος, παρά σαν λειτουργία που μπορούσε να εφαρμοστεί!

Κάποτε γνώρισα έναν Πνευματικό Δάσκαλο. (μετά από κάποιους άλλους !)

Πήγα στο σπίτι του μούσκεμα, μετά από μια δυνατή καταιγίδα, και με δανεικά ρούχα (ως και εσώρουχα!).
Πήγα βέβαιος για τις «γνώσεις» και την πνευματική μου εξέλιξη!
Πήγα με τον «γνώριμο» εγωισμό μου μπροστά.
Δεν μου έδωσε καμία σημασία!
Σαν να ήμουν αόρατος. Περισσότερο από μία ώρα.
Στο διάστημα αυτό εγώ «έβραζα» στο ζουμί μου και ασχολούμουν με τον να κρίνω και να υποτιμώ όσους έβλεπα γύρω μου.

Κάποια στιγμή κάθισε σε έναν καναπέ απέναντι μου και άρχισε να μιλάει.
Ήταν όμορφος, ψηλός, ευθυτενής, και με λόγο που ταρακουνούσε την ψυχή σου.
Ήταν μεγάλος σε ηλικία και δίπλα του κάθισε μια όμορφή συνομήλική μου.
Ο Δάσκαλος ακούμπησε το χέρι του στο πόδι της (κοντά στο γόνατο) και το άφησε εκεί για όλη την συνομιλία μας.
«άλλα τις ο… γέρος» σκέφτηκα πονηρά μέσα μου
Δεν θα σταθώ στις τότε εμπειρίες μου, ούτε στο τι συζητήσαμε.

Απλά στο τελευταίο γεγονός.
Όταν τέλειωσε η «συζήτηση», η νεαρά όμορφη κοπέλα γύρισε και του είπε σχεδόν ψιθυριστά, μια φράση: «Σε Λατρεύω»!
Συγκλονίστηκα!
Για πρώτη φορά στην ως τότε ζωή μου άκουγα κάτι τέτοιο.
Θα προσπαθήσω να το μεταφέρω.
Ήταν ακριβώς αυτό που άκουγα!
Πως αλλιώς να το πω;
Ήταν ένα Καθαρό, Κρυστάλλινο «Σε Λατρεύω»!
Δίχως συναίσθημα. Δίχως κτητικότητα, δίχως καν προσμονή!
Δεν ζητούσε, δεν απαιτούσε, δεν επέβαλε!
Για μένα αυτή η φράση, με τον τρόπο, με τον παλμό που ειπώθηκε, είχε ένα αστραφτερό, αληθινό Νόημα!
Δεν ξέρω αν κατάφερα να σου το μεταφέρω, αλλά για πρώτη φορά στην ζωή μου αναγνώριζα Αγάπη!

Προβληματίσθηκα, μείωσα το εγώ μου και προσπάθησα να Μαθητεύσω.
Ακόμα προσπαθώ.

Έχεις δίκαιο. Δεν υπάρχει Αγάπη με σύγκρουση. Δεν υπάρχει Αγάπη στα λόγια.
Είναι απλά και μόνο Προσφορά.
Χάσιμο!
Κοροϊδία!
Ζημιά του ατομικού εαυτού, για χάρη των άλλων!
Για χάρη κάθε ανόητου, κάθε εγωιστή, κάθε σκληρόκαρδου, κάθε κουφού και τυφλού, κάθε εγκληματία!
Για χάρη κάθε μικρού θεού, φυλακισμένου στην πλάνη και στον πόνο!
Για χάρη του εαυτού μας, του Ενός Ανθρώπου!
Αυτή είναι η Αγάπη.
Ή (να μην γίνομαι δογματικός) αυτό που αναγνωρίζω ως Αγάπη.

Δεν πουλιέται στα μαγαζιά μας, δεν χαρίζεται στις σαπουνόπερες, δεν δανείζεται στα πολιτικά γραφεία!
Δημιουργείται εντός μας.
Με «συνεργό» την Ελεύθερή μας Βούληση.
Μέσα στην Ψυχή μας με την Επενέργεια του Πνεύματος!
Γινόμαστε Αγάπη, όσο αφήνουμε, εμείς οι ίδιοι, ελεύθερη την Ροή Της μέσα μας.
Πουθενά αλλού να μην την αναζητάμε!
Ας μην Την απαιτούμε, όποιος επιθυμεί ας εργαστεί για Αυτήν.

Όποιος Εργαστεί, δεν θα «δικαιωθεί»!
Θα γνωρίσει τον Πόνο. Τον Πόνο της Προσφοράς.
Τον Πόνο του Θανάτου της προσωπικότητας.
Η Αγάπη δεν δίνει «μπράβο». Δημιουργεί!
Γεννά συνεχώς και Ελευθερώνει.

Αυτήν την Αγάπη γνωρίζω, αυτήν αγωνίζομαι να γίνω.
Έχω δρόμο μπροστά μου, αλλά δεν πειράζει.
Το Ταξίδι είναι Όμορφο!

Τώρα δεν ξέρω αν βοήθησα, ή αν περιέπλεξα την κατάσταση.
Αν θες διόρθωσέ με όπου θεωρείς πως έχω λάθος.

Με Σεβάσμιο και Αγάπη
ΥΓ. Δεν θεωρώ πια σημαία την πίστη μου.

Κάθε Πίστη, (είτε σε Ιδέες, είτε σε Θρησκείες, είτε σε εθνότητες, ή άλλες ομάδες) είναι ένδυμα που απλά το φοράμε κι αν θέλουμε το αλλάζουμε!