- Επιγνωση - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Με λίγα λόγια, μόνοι μας αλλά και όσο απομονώνουμε τον εαυτό μας από τους άλλους, δεν μπορούμε να πετύχουμε τίποτε πάνω σ' αυτό που λέμε "εργασία στον εαυτό".

quote:

---

Το συμπέρασμα είναι απόλυτο και αφοριστικό και έπεται ενός λογικού άλματος. Δηλαδή με έναν φυλακισμένο και έναν κοιμισμένο έβγαλες πόρισμα ότι δεν μπορεί κανένας να κάνει τίποτα από μόνος του? Αλήθεια?

---

Ναι, αλήθεια, όσο κι αν φαίνεται απόλυτο και αφοριστικό, όπως λες. Ο άνθρωπος (με α μικρό) δεν μπορεί να κάνει απολύτως τίποτε από μόνος του. Αντιθέτως, ο Άνθρωπος (με Α κεφαλαίο) μπορεί να κάνει οτιδήποτε ο ίδιος θελήσει (γιατί γνωρίζει τι θέλει και γνωρίζει να πράττει όπως ο ίδιος θέλει, όταν το θέλει). Και ο διαχωρισμός αυτός γίνεται - και πάλι όχι από μένα - για να γίνει εμφανής η απόσταση μεταξύ συνειδητού και ασυνειδήτου.

Ο άνθρωπος (με α μικρό) είναι ανήμπορος. Ούτε αποφάσεις μπορεί να πάρει, ούτε μπορεί να πράττει. Τα πάντα γύρω του, συμβαίνουν. Αναρωτήσου ο ίδιος πόσα πράγματα ο ίδιος πέτυχες στην ζωή σου. Όλες οι επιτυχίες σου ή ότι τέλος πάντων ότι θεωρείς εσύ επιτυχίες σου - που προσωπικά δεν αμφιβάλλω ότι είναι πολλές και σημαντικές γιατί σε γνωρίζω προσωπικά - έγιναν από τον άνθρωπο ή τον Άνθρωπο μέσα σου. Ότι πέτυχες στην ζωή σου ως τώρα, έγινε επειδή εσύ το θέλησες κι επειδή βγήκε σε κάποια συγκεκριμένη στιγμή από μέσα σου ο Άνθρωπος (με άλφα κεφαλαίο), αυτός δηλ. που μπορεί να παίρνει αποφάσεις για τον εαυτό του και να πράττει κι όχι ο άνθρωπος (με α μικρό). Αναρωτήσου επίσης, πόσα πράγματα δεν έκανες, πόσα πράγματα πήγαν αλλού γι' αλλού που λέμε ή πόσα πράγματα έγιναν χωρίς την θέλησή σου γιατί νόμιζες πως ήθελες να τα κάνεις, όλα "πράξεις" του ανθρώπου (με α μικρό) μέσα σου, του ανήμπορου, του μόνου, του κοιμισμένου ή του φυλακισμένου.

"Να θυμάσαι οτι ήρθες εδώ γιατί κατάλαβες την ανάγκη να παλαίψεις με τον εαυτό σου - και μόνον με τον εαυτό σου. Έτσι, να ευχαριστείς οποιονδήποτε σου προσφέρει αυτήν την ευκαιρία."

Edited by - kangaro on 24/10/2018 09:48:46

Α, να, γεια σου. Τώρα είπες την σωστή λέξη : Ταύτιση. Καμία αίσθηση δεν "χρονίζει" πάνω μας. Απλώς, ταυτιζόμαστε με αυτές για μια στιγμή ή για ένα μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Κι όχι μόνο με αυτές. Ταυτιζόμαστε με ανθρώπους, με την γνώμη των άλλων για μας, με ιδέες, με πράγματα, με συναισθήματα, με τις ίδιες τις αισθήσεις μας, με χίλια δυο πράγματα. Ο άνθρωπος είναι πραγματικά ελεύθερος μόνον όταν απελευθερώνεται από την ταύτιση. Ακριβώς όπως αισθανόμαστε μια ανακούφιση όταν βγαίνουμε από μια αίθουσα με άσχημη μυρωδιά στον καθαρό αέρα.

"Να θυμάσαι οτι ήρθες εδώ γιατί κατάλαβες την ανάγκη να παλαίψεις με τον εαυτό σου - και μόνον με τον εαυτό σου. Έτσι, να ευχαριστείς οποιονδήποτε σου προσφέρει αυτήν την ευκαιρία."

Κι όμως φίλε, όσο δύσκολο είναι άλλο τόσο εύκολο είναι και απλό. Οι δυνάμεις αυτές όπως χαρακτηριστικά λες, όχι απλώς υποχωρούν αλλά αφανίζονται και εξαφανίζονται μπροστά σε μία αληθινή και γνήσια ανθρώπινη επαφή και επικοινωνία.

Ποιος Διάολος μπορεί να τα βάλει με ένα παιδικό γέλιο ;

Θα ηθελα να μου πεις ,αν θεωρεις πιθανο ,η καθε αισθηση ,να δρα και εκτος χρονου εκδηλωσης της

Με χρηση χονδροειδους παραδειγματος ...........

Αν νευριασεις με εμενα πιστευεις οτι υπαρχει καποιο ενδεχωμενο να συγκρατησεις ενταση απο αυτο

Αν ζηλεψεις ,αν δεις ενα ερεθισμα που θα σου προκαλεσει αισθηση λαγνειας ,λιγουρας ευχαριστησης κλπ κλπ κλπ ..............

Θεωρεις οτι μετα απο την απομακρυνση σου ,απο το ερεθισμα που προκαλεσε τις παραπανω αισθησεις ,,θα απαλαχτεις αυτοματα και απο αυτες ,η μηπως θα παραμεινουν στο πεδιο κεντρο της ενστικτης λειτουργιας κεντρου ....... η της συγκινησης

Γιατι αν πεις .......ειμαστε ταυτισμενοι για λιγο η περισσοτερο .....τοτε θα ειναι δυσκολο να ταυτοποιησεις συγκεκριμενοποιησης την στιγμη ........

Αυτες οι στιγμες οπως και ολες οι αισθησεις πρεπει αναγαστικα να τις ταυτοποιουμε .......

Να ΞΕΡΕΙΣ και να ΞΕΡΩ οτι ΤΩΡΑ ειμαι ταυτισμενος με ΑΥΤΟ ......

Τοτε και μονο τοτε .....θα μπορεσουμε να δωσουμε την καταληλη σημασια και να επιμεινουμε στην παρατηρηση ερευνα και μελετη των κομματιων μας

Και κατι ακομα

Επειδη βλεπω οτι μπαινω στην διαδικασια να διορθωνω καποια πραγματα .....η οποια δεν μου αρεσει και πολυ ......αν γινομαι ενοχλητικος η βαρετος ,θα ηθελα να μου το επισημανεις

Ο νομος της ταυτισης και οι αρχες που τον διεπουν ειναι κατι που βρισκεται σε συνεχη λειτουργια και εξελιξη

Λαμβανει χωρα καθε στιγμη

Πληθος δηλαδη ταυτισεων λειτουργουν την καθε στιγμη ....δημιουργωντας ψυχισμο......και καθοριζοντας πραγματικοτητα

quote:

---

όχι απλώς υποχωρούν αλλά αφανίζονται και εξαφανίζονται μπροστά σε μία αληθινή και γνήσια ανθρώπινη επαφή και επικοινωνία.

Ποιος Διάολος μπορεί να τα βάλει με ένα παιδικό γέλιο

---

Η αίσθηση δεν δρα εκτός χρόνου. Πάντα δρα, κατά την γνώμη μου, εντός ορισμένου χρόνου. Αυτό που γίνεται είναι ότι αλλάζει χαρακτήρα. Π.χ αν νευριάσω μαζί σου μπορεί να αισθανθώ θυμό. Ο θυμός αυτός δρα για ορισμένο χρόνο και όσο διαρκεί η ... φαγωμάρα μας ας πούμε. Μόλις όμως η φαγωμάρα μας πάψει, ο θυμός αυτός θα αλλάξει χαρακτήρα και θα μείνει σαν ένα ίχνος του ας πούμε. Αυτό το ίχνος μπορεί να εξασθενίσει ώσπου να φύγει εντελώς ή μπορεί να μετατραπεί (αν συγκρατηθεί και αυξηθεί από ένα "εγώ" η έντασή του όπως λες) σε μίσος ή μνησικακία και επιθυμία για εκδίκηση. Πάντως, σε κάθε περίπτωση, την επόμενη στιγμή μετά την παύση του καυγά δεν θα είναι ο ίδιος θυμός που ήταν, ούτε μπορεί να χαρακτηρισθεί ως αίσθηση. Το αν συγκρατηθεί ή όχι η ένταση ενός συναισθήματος είναι δουλειά του συναισθηματικού κέντρου. Αλλά εγώ νομίζω πως συνδέεται και με την ουσία ενός ανθρώπου.

Το σιγουρο ειναι οτι θα αλλαξει τις περισσοτερες φορες η ενταση του συναισθηματος αυτου επειδη πλεον θα φυγει απο το προσκηνιο η πηγη που τον συντηρουσε και αναπαρηγαγε

Ναι οτι εξασθενιζει στις περισσοτερες περιπτωσεις .......σε αυτο συμφωνω

Αλιμονο και αν αυτο δεν γινοταν

Διαφοροποιειται ομως απο ανθρωπο σε ανθρωπο ο χρονος

Ο χρονος εξασθανισης ειναι αναλογος με την ελειψη των εγω που συντηρουσαν τον θυμο

Αναιπαισθητα και ασυνειδητα τετοια εγω........ αν συνεχιζουν να βρισκονται στο προσκηνιο της συνειδητοτητος ....σιγουρα διαφοροποιουν τον χρονο εξαφανισης του εγω του θυμου ......που πλεον και κανονικα εκφραζεται η θα επρεπε να εκφραζεται ..... μονο μεσα απο το κεντρο του ενστικτου η του συναισθηματος

Αυτο το κανονικα ομως δεν γινεται σχεδον ποτε

Αυτο γιατι το συναισθημα και οι ενστικτες διαδικασιες και εγω ερεθιζουν και επηρεαζουν την διανοηση

Δεν σου εχει ποτε τυχει να φαγωθεις με καποιον και ενω θελεις να μην αναπαραγεις τα συναισθηματα αυτα εσυ μεσα σου .........σκεπτεσαι με ποιον τροπο θα ανταποδωσεις

Εκει ειναι αυτο που λεμε ......,οτι η αποθηκευμενη ενεργεια συναισθηματικου και ενστικτου ........συνεχιζει να επιδρα πανω στην διανοηση......η οποια με την σειρα της σκεπτεται συμφωνα με .......

Ετσι συμπαρασυρονται και παλι ολα μας τα κεντρα

Σκεπτεται σε αλλους ....να ανταποδωσει...... να εκδικηθει..... σ

Περιπτωσεις που διαφοροποιουνται απο ανθρωπο σε ανθρωπο .....

Σε ενταση αλλα και σε ποιοτητα........,αναλογα τις αποθηκευμενες στο υποσεινηδητο ...... μορφες και αποψεις ......που εχουν για το συγκεκριμενο ζητημα ,

Επισης αναλογα με τα επιπεδα υγειας που βρισεται το ενστικτο κεντρο........... σωμα τους

Απο την αλλη .....αφου ισχυριζεσαι οτι η αποθηκευση αυτη......=δεν υπαρχει .........σκεψου οτι την επομενη μερα .....και ειδικοτερα μετα απο εναν υπνο .......,που το εγω που κυριαρχουσε σε ενστικτο και συναισθημα εχει υποχωρησει αρκετα ......το φαινομενο που προανεφερα εχει επισης υποχωρησει

Σε μια επομενη μερα ενδεχωμενως να βρισκεται στο συστημα μονο σαν μια αναμνηση

Σημεια που δινουν χερι να αναρωτηθει κανεις για το τι συμβαινει μεσα μας

quote:

---

Πάντως, σε κάθε περίπτωση, την επόμενη στιγμή μετά την παύση του καυγά δεν θα είναι ο ίδιος θυμός που ήταν, ούτε μπορεί να χαρακτηρισθεί ως αίσθηση.

---

Μερικές διορθώσεις.

quote:

---

xristosxatz

Αναιπαισθητα και ασυνειδητα τετοια εγω........ αν συνεχιζουν να βρισκονται στο προσκηνιο της συνειδητοτητος ....σιγουρα διαφοροποιουν τον χρονο εξαφανισης του εγω του θυμου ......που πλεον και κανονικα εκφραζεται η θα επρεπε να εκφραζεται ..... μονο μεσα απο το κεντρο του ενστικτου η του συναισθηματος

Αυτο το κανονικα ομως δεν γινεται σχεδον ποτε

Αυτο γιατι το συναισθημα και οι ενστικτες διαδικασιες και εγω ερεθιζουν και επηρεαζουν την διανοηση

Δεν σου εχει ποτε τυχει να φαγωθεις με καποιον και ενω θελεις να μην αναπαραγεις τα συναισθηματα αυτα εσυ μεσα σου .........σκεπτεσαι με ποιον τροπο θα ανταποδωσεις

Εκει ειναι αυτο που λεμε ......,οτι η αποθηκευμενη ενεργεια συναισθηματικου και ενστικτου ........συνεχιζει να επιδρα πανω στην διανοηση......η οποια με την σειρα της σκεπτεται συμφωνα με .......

Ετσι συμπαρασυρονται και παλι ολα μας τα κεντρα

Σκεπτεται σε αλλους ....να ανταποδωσει...... να εκδικηθει.....

---

Θα πρεπει να σου πω οτι αυτα που προσπαθω να εκφρασω ειναι αποτελεσμα μελετης ερευνας και πειραματισμου βιωματος

Και το βιωμα δεν ειναι ευκολο να το μεταδωσει κανεις

Οσο για το ενστικτο κεντρο σαφως και δεν ειναι ετσι οπως το λες

Το ενστικτο κεντρο ....ειτε αφορα την κινηση οπως σωστα ειπες ,ειτε αφορα το σεξ ειτε το σωμα γενικοτερα συμετεχει σαφως στην δημιουργια ψυχισμου επειδη αντιπροσωπευει εντασεις .....εγω .....οι οποιες συνδημιουργουν ψυχισμο

Παραδειγμα ....Οταν κανεις ειναι κουρασμενος αισθανεται δυσφορια κλπ ... ειναι πολυ πιο πιθανο να νευριασει

Η οραση και η ακοη συμετεχουν σαφως σε οοιαδηποτε ψυχολογικη διαδικασια

Καποιος που τρεφεται με κρεατα εχει πολυ περισσοτερες πιθανοτητες να ειναι οξυθημος

Καποιος που εκσπερματωνει η τρωει ζαχαρες σιγουρα επηρεαζει την λειτουργια του νευρικου του συστηματος με αποτελεσμα να ανισοροπει ολοκληρο το συστημα του ψυχισμου

Ολα αυτα ειναι ομως οπως σου ειπα αποτελεσμα μακροχρονιων μελετων ,και οχι ζητημα αποδοχης η αποριψης

Μπορει κανεις να αρχισει την μελετη αυτη παρατηρωντας συμπτωματολογικα .....αφαιρωντας η προσθετοντας

Για παραδειγμα να αναρωτηθει .....

Τι θα γινοταν στην συγκεκριμενη συμπεριφορα αν εξελειπαν καποια στοιχεια

Με αυτον τον τροπο εξαγωνται συμπερασματα και αρχιζει κανεις να υποψιαζεται τι καλειται να παρατηρησει

Με αυτην την σιγουρια πεποιθηση του τι καλειται να παρατηρησει .......αναποφευκτα θα ερευνησει ...καποια στιγμη.... στο πως να παρατηρησει

quote:

---

Ωστόσο, δεν πρέπει να μπερδεύουμε τις αισθήσεις με τα συναισθήματα. Οι αισθήσεις δημιουργούνται από εξωτερικά ερεθίσματα ενώ τα συναισθήματα δημιουργούνται από το εσωτερικό συναισθηματικό κέντρο του ανθρώπου, τα δημιουργεί δηλ. ο ίδιος ο άνθρωπος.

---

Ναι, το κατάλαβα ότι τα θεωρείς έτσι. Εδώ διαφωνούμε.

quote:

---

Εγω και παλι σου λεω οτι οποιαδηποτε αισθηση μενει και διαποτιζει το σωμα για λιγοτερο η περισσοτερο

---

Μιας και το πιάνετε από κει,
τι σημαίνει τελικά το "Εγώ" ?

Μήπως του δίνει ο καθένας ερμηνείες κατά το δοκούν?

Γιατί να μην βλέπουμε λίγο πιο απλά τα πράγματα:
Εγώ, είναι ό,τι εκφράζει τον εαυτό μας. Δηλαδή, αυτό που είμαστε, το 'είναι' μας, αλλά και το 'φαίνεσθαι' μας (που είναι οι εκδηλώσει του 'είναι' άλλωστε)

Ο άλλος λέει για "Εγώ" λαγνείας, θυμού, ζήλειας κλπ
Αυτά όλα δεν είναι Εγώ. Είναι κάποιες εκφράσεις/συναισθήματα/συναισθηματικές καταστάσεις/βουλήσεις/ενέργειες/ κλπ μέσω των οποίων εκφράζεται ένα Εγώ. Δεν είναι δηλαδή ξεχωριστά "Εγώ".
Είναι αποχρώσεις του ιδίου του Ενός Εγώ, που έχει ο καθένας μας.

Μην το ρίξουμε σε σχιζοφρενικά μοτίβα δηλαδή.

Αν με (=εμέ, =εμένα, δηλ. το Εγώ μου) τσατίσει πχ ο Χατζηχρήστος,
και θέλω (=Εγώ) να τον πλακώσω στο ξύλο (=Εγώ), τότε όλα αυτά τα κάνω ή θα τα κάνω ή εν πασει περιπτώσει τα Σκέφτηκα να τα κάνω ...Εγώ, όχι κάποιος άλλος , όχι κάτι άλλο, όχι ένα άλλο "Εγώ" θυμού ή αγανάκτησης ή αντίδρασης κλπ.

Είναι δηλαδή αντιδράσεις, ενέργειες, σκέψεις, Δικές μου.

quote:

---

Αυτό είναι κάτι που μπορεί να εξηγηθεί με πολύ λίγα λόγια αλλά δεδομένου οτι αυτά τα λίγα λόγια, θα χρειαζόντουσαν στην συνέχεια μεγάλη επεξήγηση, θα ξεκινήσω με το θεωρητικό μέρος και έπειτα λίγα πράγματα για το πρακτικό.
Ο άνθρωπος είναι η κορυφή του ζωικού Βασιλείου, ναι;
Τα ζώα όπως και ο άνθρωπος, έχουν μιας μορφής Ουσία, περνάνε δηλαδή και αυτά απο μια διαδικασία εξέλιξης - στο δικό τους βέβαια επίπεδο - χωρίς τη δυνατότητα μιας επανάστασης. Το ίδιο και τα φυτά και αυτά έχουν μια Ουσία που περνάει απο τη δική της διαδικασία εξέλιξης. (μιλάμε για εξέλιξη σε επίπεδο Ουσίας, οχι τη Δαρβινικού τύπου εξέλιξης του φυσικού σώματος κάθε φυτού ή ζώου κ.ο.κ.)
Ο άνθρωπος λοιπόν ως η κορυφή του ζωικού βασιλείου, έχει διττή φύση: ζωική και ανθρώπινη, υλική - πνευματική, κατώτερη και ανώτερη.
Ο ισχυρισμός που γίνεται απο τις διάφορες στοές, πνευματικες-πνευματιστικές ομάδες κ.ο.κ. είναι οτι μπορεί να επιτευχθεί η κυριαρχία της ανώτερης φύσης, πάνω στην κατώτερη. Άλλες το πάνε πιο μακριά και ισχυρίζονται οτι μέσα απο μια σειρά πρακτικών ένας άνθρωπος μπορεί να καλλιεργήσει την ανώτερη φύση και να εξαλείψει ή έστω παθητικοποιήσει την κατώτερη.
Όλοι αυτοί οι ισχυρισμοί είναι πολύ λογικοφανείς, πλην όμως καμία ριζική αλλαγή δεν μπορεί να υπάρξει αν η ίδια η βιολογική βάση της ζωικής φύσης δεν μετατραπεί ή δεν αντικαταστάθει απο μια βιολογική βάση η οποία να υποστηρίζει ανώτερες λειτουργίες (να υποστηρίζει την εκδήλωση της "ανώτερης" φύσης). Χωρίς την ύπαρξη μιας βάσης η οποία να υποστηρίζει τις λειτουργίες του πνεύματος, ο άνθρωπος καταλήγει απλά να καταπιέζει την κατώτερη φύση - η οποία φυσικά εκδηλώνεται απο ένα όχημα που έχει φτιαχτεί για την δική της εκδήλωση - και στις καλύτερες περιπτώσεις, ο άνθρωπος καταλήγει όχι να καταπιέζει αλλά να διαχειρίζεται ή να ελέγχει τις εκδηλώσεις αυτής της φύσης, χωρίς αυτό να συνεπάγεται αλλαγή της φύσης αυτής (το να διαχειρίζεσαι μια εσφαλμένη κατάσταση, δεν σημαίνει οι η κατάσταση μετατράπηκε σε σωστή).

Εδώ λοιπόν είναι που έρχεται η επιστήμη της αλχημείας, η επιστήμη της μετατροπής του μόλυβδου σε χρυσό ή αλλιώς ειπωμένη, η επιστήμη της μετατροπής κατώτερων υλών σε ανώτερες ύλες.
--Ο Δάσκαλος Σαμαέλ λέει κάτι αρκετά συνταρακτικό πάνω σε αυτό το κομμάτι, λέει οτι ο άνθρωπος δεν έχει αληθινή ύπαρξη--

---

.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "

Κανένα πρόβλημα και καμία αντίρρηση.

quote:

---

Αν με (=εμέ, =εμένα, δηλ. το Εγώ μου) τσατίσει πχ ο Χατζηχρήστος, και θέλω (=Εγώ) να τον πλακώσω στο ξύλο (=Εγώ), τότε όλα αυτά τα κάνω ή θα τα κάνω ή εν πασει περιπτώσει τα Σκέφτηκα να τα κάνω ...Εγώ, όχι κάποιος άλλος , όχι κάτι άλλο, όχι ένα άλλο "Εγώ" θυμού ή αγανάκτησης ή αντίδρασης κλπ.

Είναι δηλαδή αντιδράσεις, ενέργειες, σκέψεις, Δικές μου.

---