- ΣΙΓΟΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΜΕΡΑ - vol 3 - - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

Ατέλειωτα ταξίδια
ΠΥΞ ΛΑΞ

Μικρό κορίτσι έφυγες μια μέρα απ' το χωριό σου
δέκα χιλιάδες όνειρα δεν θα ξαναγυρίσεις
Θα είσαι η αρχόντισσα στον τόπο το δικό σου

σ' όσους σε πίκραναν πολύ δεν θα ξαναμιλήσεις

Έλενα πώς τα περνάς μες στην ψυχή μου βόλτες γυρνάς

Την πόλη την εγνώρισες χειμώνα καλοκαίρια
πολλοί που σε αγάπησαν μονάχα για μια ώρα
τους έδινες λίγο στοργή σου άπλωναν μαχαίρια
πόσες φορές δεν σκέφτηκες τι θα απογίνω τώρα

Έλενα πώς τα περνάς μες στην ψυχή μου βόλτες γυρνάς

Πόσες φορές δεν άνοιξες με τρέλα την καρδιά σου
σε κάποιον που σε πλάνεψε με λόγια απελπισμένα
σε κάποιον που ήθελε απλά να κλέψει τη ματιά σου
δώρο για τη γυναίκα του και όλα ξεχασμένα

Έλενα πώς τα περνάς μες στην ψυχή μου βόλτες γυρνάς

Μνήμες του νερού

Διάφανα κρίνα

Ζω στον κολπίσκο με τους λίγους επισκέπτες
στο λιμανάκι μου όταν ο άνεμος φυσάει
βρίσκουν απάγκιο σπάνιων κοραλλιών συλλέκτες
ταξιδευτές που η ζωή δεν τους χωράει

Σ' αυτή την έρημη ακτή κοιμάται η Πασιφάη
Μες στα ναυάγια του βυθού, η αγάπη μου η πικρή
που το κλειδί της μοίρας μου στα χέρια της κρατάει
καμιά χαρά δεν κάνει ότι ο πόνος στην ψυχή

Κάποια βραδιά την έφερε εδώ το κύμα
νεκροί αστερίες λαμπύριζαν στα μαλλιά της
"Η ομορφιά" κάποιος ψιθύρισε "είναι μνήμα
που αφήνουν δώρα οι ξεχασμένοι της αγάπης"

Αφού στο φως λουζόμουν κάποτε μαζί της
τώρα που της ζωής το σούρουπο πλησιάζει
σε μια σπηλιά που να θυμίζει το κορμί της
θ' αποσυρθώ και θ' αγαπήσω το σκοτάδι
Ααααα ιιιι αααα

Για τα Δελφίνια ...

Who wants to live forever

There's no time for us
There's no place for us
What is this thing that builds our dreams yet slips away
from us

Who wants to live forever
Who wants to live forever....?

There's no chance for us
It's all decided for us
This world has only one sweet moment set aside for us

Who wants to live forever
Who wants to live forever?

Who dares to love forever?
When love must die

But touch my tears with your lips
Touch my world with your fingertips
And we can have forever
And we can love forever
Forever is our today
Who wants to live forever
Who wants to live forever?
Forever is our today

Who waits forever anyway?

Γιατί...τελικά...there can be more than one...

Ο κόσμος που αλλάζει

Αλκίνοος Ιωαννίδης

Μεγάλο δέντρο ο στεναγμός, μεγάλη κι η σκιά του
απλώνει ρίζες στην ψυχή, στο σώμα τα κλαδιά του
Μα όπως ανοίγει ένα πουλί φτερούγα στον αέρα
το δέντρο γίνεται γιορτή και φτερουγίζει η μέρα

Πόσες φορές να σου το πω, πόσες να στο μηνύσω?
Να σου το πω ψιθυριστά ή να στο τραγουδήσω?
Θα σου το πω ψιθυριστά, όπως μιλάει το βλέμμα
που κρύβει μες τη σιγαλιά του κόσμου όλο το αίμα

Αυτός ο κόσμος που αλλάζει
πως σου μοιάζει, πως σου μοιάζει
Αυτός ο κόσμος που αλλάζει
με τρομάζει, με τρομάζει

Χαμένοι μοιάζουμε, λοιπόν, στο γύρο του θανάτου
στην παγωνιά του οριστικού, στον τρόμο του αοράτου
Μα οριστικά θα 'χεις χαθεί, μονάχα αν το διαλέξεις
όπως διαλέγει η μουσική τα λόγια και τις λέξεις

Αυτός ο κόσμος που αλλάζει
πως σου μοιάζει, πως σου μοιάζει
Αυτός ο κόσμος που αλλάζει
με τρομάζει, με τρομάζει

ΜΟΥΣΙΚΗ: Δ. ΛΑΓΙΟΣ
ΣΤΙΧΟΙ: Δ. ΛΑΓΙΟΣ

Είναι το χρώμα που με τρελαίνει
Που με τρελαίνει
Φτιάχνει στεφάνι στο πρόσωπο μου
Με σημαδεύει

Πως το φοβάμαι τέτοιο χρώμα
Πως με μεθάει πως το μισώ πως το μισώ
Πως νοιώθω φόβο με τέτοιο χρώμα
Πως με μεθάει πως το μισώ πως το μισώ

Πόθοι κλεισμένοι φυλακισμένοι
φυλακισμένοι
Στο αίμα με πάθος μου φέρνουν δίψα
Μόνος καίγομαι

Πως νοιώθω φόβο με τέτοιο χρώμα
Πως με μεθάει πως το μισώ πως το μισώ

Το χρώμα σπάζει πάνω στη πέτρα
μέσα στην άμμο
Παει στην μανά στο πένθος πάει
Μ' όλα ταιριάζει

Πως το φοβάμαι τέτοιο χρώμα
Πως με μεθάει πως το μισώ πως το μισώ
Πως νοιώθω φόβο με τέτοιο χρώμα
Πως με μεθάει πως το μισώ πως τ αγαπώ
αυτό το μοβ

ΜΟΥΣΙΚΗ: ΑΝ. ΜΙΤΖΕΛΟΣ
ΣΤΙΧΟΙ: ΕΛ. ΖΙΩΓΑ

Έρχονται ώρες που όλα τα φοβάμαι
Όσα θυμάμαι κι ακόμα με πονούν
Αυτές τις ώρες να το θυμάσαι
Πλάι μου να ’σαι όταν θα ’ρθουν
Δίπλα μου να ’σαι μαζί σου να με βρουν

Να μ’ αγκαλιάζεις για να σε αισθάνομαι
Κι αν δεις να χάνομαι να μ’ ανεβάζεις
Να με ησυχάζεις και να με νοιάζεσαι
Να με χρειάζεσαι όπως κι εγώ

Έρχονται ώρες που οι σκέψεις με πληγώνουν
Και δεν τελειώνουν τα πως και τα γιατί
Για αυτές τις ώρες κι οι δυο μας φταίμε
Κι ό,τι κι αν λέμε τι ωφελεί
Φτάνει που κλαίμε και που είμαστε μαζί

Όσα η αγάπη ονειρεύεται

Αλκίνοος Ιωαννίδης

Παίρνω απόσταση απ'το χθες
να'ρθούνε κι άλλες εποχές.
Να'ρθουνε λύπες και χαρές
καινούριες να σου τις χαρίσω.

Παίρνω απόσταση απ'το χθές
για να μπορέσω να με θες
να βρω τραγούδια, μουσικές
καινούριες να σου τραγουδήσω.

Έλα μη μου καίγεσαι,
θα σου χαρίσω ό,τι θες
έλα μη μου καίγεσαι,
όλα μου τ'αύριο και τα χθες
στο τώρα θα τα κλείσω

Όσα η αγάπη ονειρεύεται,
τα αφήνει όνειρα η ζωή.
Μα όποιος στ'αλήθεια ερωτεύεται
κάνει τον πόνο προσευχή,
βαρκούλα κάνει το φιλί
και ξενιτεύεται.

Παίρνω απόσταση αμα θες
κι από τις πρώτες μας ματιές,
για να μπορέσω με γητειές
καινούργιες να στις ξαναδώσω.

Βρίσκω στον έρωτα γιατριές
να τον γιατρέψω απ'της πληγες
και στολισμένο χαρακιές
καινούριες να τον ξανανιώσω.

Έλα μη μου καίγεσαι
θα σου χαρίσω ό,τι θες
έλα μη μου καίγεσαι
όλα μου τ'αύριο και τα χθές
στο τώρα θα τα κλείσω

Όσα η αγάπη ονειρεύεται
τα αφήνει όνειρα η ζωή
μα όποιος στ'αλήθεια ερωτεύεται
κάνει τον πόνο προσευχή,
βαρκούλα κάνει το φιλι
και ξενιτεύεται.

Μουσική: Ορφέας Περίδης
Ερμηνευτές: Ορφέας Περίδης

Μια φωτοβολίδα μες στη νύχτα σκάει
κι η καρδιά μου σπάει μες στο φως σε είδα
Γίναν τα κομμάτια μια καινούργια γη
μες στην αλλαγή βλέπω μ’ άλλα μάτια

Γίναν τα κομμάτια...

Όλα είναι ίδια αν δε τ’ αγαπάς
όλα μένουν ίδια άμα δε τα πας
Κι όλα αυτά που είναι γίνονται ξανά
μέσα απ’ τη δικιά σου τη ματιά
μέσα απ’ τη δικιά σου τη ματιά

Μια φωτογραφία κομματάκια δυο
έχω να σε δω χρόνια αστεία-αστεία
Πιάνω την κολλάω σε ξανακοιτώ
πιο όμορφη θαρρώ δείχνεις μου όσο πάω

Όλα είναι ίδια...

Στην καρδιά σου καίει μια μικρή φωτιά
κι από τη ματιά ένα φως που ρέει
Σα φωτοβολίδα μες στη νύχτα σκάει
κι ας ξαναγυρνάει πίσω η σελίδα

Σα φωτοβολίδα μες στη νύχτα σκάει
κι ας ξαναγυρνάει πίσω η σελίδα

Όλα είναι ίδια...

Απόψε

Μελίνα Κανά

Απόψε το τραγούδι θα'ναι σαν προσευχή,
θα είναι ελαιώνας σε ξεχασμένη γη.
Απόψε το τραγούδι θα γίνει αγκαλιά
που θα χωράει κι εσένα κι ας είσαι μακριά

Απόψε τη σελήνη δεν τη γελάει κανείς,
βασιλικό χαϊδεύει με το'να χέρι της,
κι εγώ που δεν κοιμάμαι, εγώ που ξαγρυπνώ,
δεν ξέρω αν θα πεθάνω, ή αν θα γεννηθώ.

Απόψε η καρδιά μου θα γίνει ένα παλιό
ποδήλατο που θέλει να βγει στον ουρανό,
τον Μάσσιμο Τροϊζι να βρει και να του πει,
πως μέσα σε μια νύχτα αλλάζει η ζωή.

Απόψε το τραγούδι θα γίνει αγκαλιά
που θα χωράει κι εσένα κι ας είσαι μακριά.

quote:

---

Καλημέρα
ναι έχεις δίκαιο αγαπητέ μου Εαρινέ, πίστη στον εαυτό μας, αλλά εσύ πιστεύεις ότι δεν χρειαζόμαστε άλλους γύρω μας? Δηλαδή δεν πιστεύεις ότι με τη συζήτηση με τους γύρω μας (φίλους, οικογένεια, ακόμα και άγνωστους όπως π.χ. εδώ) δεν γνωρίζουμε καλύτερα ίσως τον εαυτό μας και όχι μόνο?
Αν κατάλαβα λάθος αυτό που έγραψες σου ζητώ συγνώμη, έτσι το κατάλαβα όμως:) και αν είναι έτσι θα διαφωνήσω μαζί σου. Εξάλλου κάποιος είπε ότι σοφός δεν είναι μόνο αυτός που διδάσκεται από τα λάθη του, αλλά και από τα λάθη των άλλων:)
Ελενα

"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"

---

soul

εφοσον εχουμε κανει την επιλογη μας εκ των υστερων ερχομαστε να κρινουμε αυτη μας την επιλογη με τα νεα δεδομενα που προεκυψαν , κρινοντας ομως κερδιζουμε , μαθαινουμε , κατι που δεν θα συνεβαινε εαν επιλεγαμε την "σωστή" επιλογη , καθως τοτε δεν θα μπαιναμε σε αυτη την διαδικασια ...

αυτο για μενα μου "δηλωνει" οτι οι επιλογες μου δεν μπορει να ειναι σωστές ή λαθος , ολες σωστες ειναι , απλα δεν πηρα το επιθυμητο αποτελεσμα ή ισως η αλλαγη των δεδομενων αλλαξε και τα δεδομενα που θα επερνα και ετσι το αποτελεσμα ειτε ειναι αδιαφορο ειτε εχει τις επιπτωσεις του

εαν σε ολα αυτα δουμε και την περιπτωση οτι οι επιλογες μας επιρεαζονται αμμεσα απο την ψυχικη μας κατασταση αλλα και την ορμονικη μας (που ισως αυτα τα δυο ειναι ενα !!!) θα δουμε οτι εχουμε ενα "εκρηκτικο" μειγμα που μας οδηγει να παρουμε την αποφαση μας

εχουμε την γνωση , την εμπερια , εχουμε την ψυχοσωματικη μας κατασταση , εχουμε τα θελουμε , τα πρεπει και ισως πολλα αλλα που θα μας ΠΟΥΝ τι θα "κανουμε" ... και δεν ξερω κατα ποσο ΜΠΟΡΟΥΜΕ να τα επιρεασουμε ΟΛΑ ΑΥΤΑ , οπως και το οτι εαν τα επιρεασουμε ΕΑΝ ΑΥΤΟ θα μας εδινε φυσικη ζωη και "σωστες" επιλογες ...

ομως , παντα κατα την αποψη μου , αφαιροντας το "σωστο-λαθος" , στις επιλογες μας , αμμεσως γινονται ολα ΛΙΓΟ ποιο απλα, γιατι δεν νιωθουμε το βαρος ΤΟΥΣ ΛΑΘΟΥΣ

(εαρινε οπως καταλαβες δεν μου αρεσουν οι διαχωρισμοι χαχαχα ειδικοτερα δε των δυο καταστασεων )

[
ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΗΣ - Όποιος πραγματικά έχει γνώση για κάποιο θέμα λέει «κατάλαβα». Όποιος δεν έχει γνώση λέει «πιστεύω».

quote:

---

Το πλέον σίγουρο είναι ότι ο άνθρωπος είναι κοινωνικό όν και ασφαλώς , ως κοινωνικό όν...έχει "ανάγκη" απο επαφή με τους συνανθρώπους του!

Όμως , πόσο καλά μπορεί ο καθένας μας να έρθει σε επαφή και να συζητήσει .. να αγκαλιάσει ...να σεβασθεί και να επικοινωνήσει με οποιονδήποτε συνανθρωπό του , όταν δεν μπορεί να επικοινωνήσει και να σεβασθεί τον ίδιο του τον εαυτό???

Ως προυπόθεση λοιπόν -κατα την γνώμη μου- εμφανίζονται διάφορα προαπαιτούμενα για τις "έξωθεν" καλές μας καθημερινές συνδιαλέξεις που έχουν να κάνουν με την συγκρότηση και θεμελίωση καλής εσωτερικής επικοινωνίας και καλής αναγνώρισης τοτ εαυτού μας..!

Η επιδραστικότητα επι εσωτερικών διεργασιών και οι οποίες συνεισφέρουν στην εμφάνιση πολλών συναισθηματικών "ταλαντεύσεων" που μας οργίζουν..και μας θέτουν στην υπηρεσία τους καθημερινά..με άμμεσο αποτέλεσμα την απώλεια της εσωτερικής ισσοροπίας και αρμονίας ..κρίνεται -ακτ'εμέ...- επιβεβλημένη ...!

Η επιδραστικότητα -επι του εαυτού- θα φέρει στην πορεία και την απαραίτητη ενσυναίσθηση -καταννόηση της συναισθηματικής κατάστασης του απέναντί μας...- ...η οποία με την σειρά της θα αποτελέσει τον θεμέλιο λίθο και μια υγιή βάση για τις περαιτέρω συνδιαλέξεις μας με τον υπόλοιπο κόσμο και θα είναι αυτά τα στοιχεία , που θα είναι οι γέφυρες συναντησής μας , με τους υπολοίπους..!

---

Φίλε Εαρινέ, σαφώς κι είμαστε κοινωνικά όντα κι η επιρροή μας από και προς τους άλλους είναι ένα γεγονός αδιαμφισβήτητο.
Έχουν γεννηθεί εκατοντάδες φιλοσοφικές, θρησκευτικές, εσωτερικές κλπ θεωρήσεις που σκοπό έχουν να βοηθήσουν τον άνθρωπο και να τον "συντροφεύσουν" στο ταξίδι της ζωής του.
Τουλάχιστον αυτό είναι ένα από τα αρχικά κίνητρα των περισσότερων υγιών θεωριών, εάν στην πορεία τα πράγματα αλλάζουν αυτό οφείλεται κυρίως στις επιθυμίες των ανθρώπων που διαδραματίζουν ένα ρόλο σε αυτές.

Πολλοί άνθρωποι ταυτίζονται με μια θεωρία διότι εξυπηρετεί καλύτερα τις ανάγκες τους από τις υπόλοιπες - ή τουλάχιστον από όσες γνωρίζουν σε κάποιο βαθμό - και διότι δίνει κάποιες απαντήσεις στα ερωτήματα τους.
Από κει και πέρα, ένας άνθρωπος μπορεί να έχει μια στάση όπου να συνδυάζει πράγματα από διάφορες θεωρίες, να τις ερευνά σε μεγαλύτερο βάθος και να ψάχνει τυχόν διασυνδέσεις μεταξύ τους ή μπορεί να προσκολληθεί υπερβολικά σε κάποια θεωρία και να απορρίπτει ασυζητητί όλες τις υπόλοιπες.
Θεωρώ ότι ένας λόγος που συμβαίνει η δεύτερη περίπτωση είναι ο κεκαλυμμένος φόβος του ότι αν ερευνήσει τις υπόλοιπες θεωρίες που απλώνονται μπροστά του και των οποίων μπορεί να είναι κοινωνοί αρκετοί συνάνθρωποι του με τους οποίους έρχεται σε επαφή, τότε το οικοδόμημα που έχει για τον κόσμο, για την ζωή, για τον θάνατο κλπ και το οποίο είναι επηρεασμένο από την θεωρία την οποία πρεσβεύει, μπορεί να καταρρεύσει.
Κι η αλήθεια είναι ότι αυτή η κατάρρευση είναι αρκετά επίπονη διότι το άτομο νιώθει "ξεκρέμαστο" κι αντιλαμβάνεται ότι έως τώρα πίστευε σε κάτι το οποίο στην ουσία δεν το εξέφραζε.

Μια υπερβολική λοιπόν προσκόλληση μπορεί να κάνει έναν άνθρωπο φανατικό, φοβισμένο απέναντι σε πράγματα που αντιτίθενται στην θωρία του οπότε αυτός ο φόβος μπορεί να εκφραστεί ως επιθετικότητα σε αυτούς που πρεσβεύουν τις υπόλοιπες θεωρίες, απόρριψη ακόμη και να τις ερευνήσει κλπ.

Για εμένα, σχεδόν όλες οι θεωρίες κι η έρευνα αυτών μπορούν να σε οδηγήσουν σε σκέψεις, σε συμπεράσματα και σε συλλογισμούς που ίσως σου φανούν χρήσιμοι και μπορούν να σου μάθουν κάτι για εσένα τον ίδιο, τους ανθρώπους γύρω σου και τον κόσμο γενικότερα.
Είναι πολύ όμορφο να ανακαλύπτεις διασυνδέσεις και κοινά σημεία μεταξύ θεωριών που φαινομενικά είναι αντίθετες.
Αντίθετες τις κάνει ο ανθρώπινος νους.

In anticipation of my resurrection...

quote:

---

Νομίζω ότι όταν υπάρχει καλή θέληση, από όλους όλα γίνονται:)
Σίγουρα πάντως πρέπει να έχουμε ισορροπία με τον εαυτό μας και να τα έχουμε βρει κάπως μαζί του για να είμαστε εντάξει και με τους άλλους. Πάντως ίσως να μπορούσαμε να τα κάνουμε και ταυτόχρονα, δηλαδή δεν πιστεύω ότι χρειάζεται να απομονωθούμε από όλους και από όλα για να βρούμε τον εαυτό μας, για να ισορροπήσουμε. Εσύ τι λες?

"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"

---

soul

quote:

---

quote:

---

Το πλέον σίγουρο είναι ότι ο άνθρωπος είναι κοινωνικό όν και ασφαλώς , ως κοινωνικό όν...έχει "ανάγκη" απο επαφή με τους συνανθρώπους του!

Όμως , πόσο καλά μπορεί ο καθένας μας να έρθει σε επαφή και να συζητήσει .. να αγκαλιάσει ...να σεβασθεί και να επικοινωνήσει με οποιονδήποτε συνανθρωπό του , όταν δεν μπορεί να επικοινωνήσει και να σεβασθεί τον ίδιο του τον εαυτό???

Ως προυπόθεση λοιπόν -κατα την γνώμη μου- εμφανίζονται διάφορα προαπαιτούμενα για τις "έξωθεν" καλές μας καθημερινές συνδιαλέξεις που έχουν να κάνουν με την συγκρότηση και θεμελίωση καλής εσωτερικής επικοινωνίας και καλής αναγνώρισης τοτ εαυτού μας..!

Η επιδραστικότητα επι εσωτερικών διεργασιών και οι οποίες συνεισφέρουν στην εμφάνιση πολλών συναισθηματικών "ταλαντεύσεων" που μας οργίζουν..και μας θέτουν στην υπηρεσία τους καθημερινά..με άμμεσο αποτέλεσμα την απώλεια της εσωτερικής ισσοροπίας και αρμονίας ..κρίνεται -ακτ'εμέ...- επιβεβλημένη ...!

Η επιδραστικότητα -επι του εαυτού- θα φέρει στην πορεία και την απαραίτητη ενσυναίσθηση -καταννόηση της συναισθηματικής κατάστασης του απέναντί μας...- ...η οποία με την σειρά της θα αποτελέσει τον θεμέλιο λίθο και μια υγιή βάση για τις περαιτέρω συνδιαλέξεις μας με τον υπόλοιπο κόσμο και θα είναι αυτά τα στοιχεία , που θα είναι οι γέφυρες συναντησής μας , με τους υπολοίπους..!

---

Φίλε Εαρινέ, σαφώς κι είμαστε κοινωνικά όντα κι η επιρροή μας από και προς τους άλλους είναι ένα γεγονός αδιαμφισβήτητο.
Έχουν γεννηθεί εκατοντάδες φιλοσοφικές, θρησκευτικές, εσωτερικές κλπ θεωρήσεις που σκοπό έχουν να βοηθήσουν τον άνθρωπο και να τον "συντροφεύσουν" στο ταξίδι της ζωής του.
Τουλάχιστον αυτό είναι ένα από τα αρχικά κίνητρα των περισσότερων υγιών θεωριών, εάν στην πορεία τα πράγματα αλλάζουν αυτό οφείλεται κυρίως στις επιθυμίες των ανθρώπων που διαδραματίζουν ένα ρόλο σε αυτές.

Πολλοί άνθρωποι ταυτίζονται με μια θεωρία διότι εξυπηρετεί καλύτερα τις ανάγκες τους από τις υπόλοιπες - ή τουλάχιστον από όσες γνωρίζουν σε κάποιο βαθμό - και διότι δίνει κάποιες απαντήσεις στα ερωτήματα τους.
Από κει και πέρα, ένας άνθρωπος μπορεί να έχει μια στάση όπου να συνδυάζει πράγματα από διάφορες θεωρίες, να τις ερευνά σε μεγαλύτερο βάθος και να ψάχνει τυχόν διασυνδέσεις μεταξύ τους ή μπορεί να προσκολληθεί υπερβολικά σε κάποια θεωρία και να απορρίπτει ασυζητητί όλες τις υπόλοιπες.
Θεωρώ ότι ένας λόγος που συμβαίνει η δεύτερη περίπτωση είναι ο κεκαλυμμένος φόβος του ότι αν ερευνήσει τις υπόλοιπες θεωρίες που απλώνονται μπροστά του και των οποίων μπορεί να είναι κοινωνοί αρκετοί συνάνθρωποι του με τους οποίους έρχεται σε επαφή, τότε το οικοδόμημα που έχει για τον κόσμο, για την ζωή, για τον θάνατο κλπ και το οποίο είναι επηρεασμένο από την θεωρία την οποία πρεσβεύει, μπορεί να καταρρεύσει.
Κι η αλήθεια είναι ότι αυτή η κατάρρευση είναι αρκετά επίπονη διότι το άτομο νιώθει "ξεκρέμαστο" κι αντιλαμβάνεται ότι έως τώρα πίστευε σε κάτι το οποίο στην ουσία δεν το εξέφραζε.

Μια υπερβολική λοιπόν προσκόλληση μπορεί να κάνει έναν άνθρωπο φανατικό, φοβισμένο απέναντι σε πράγματα που αντιτίθενται στην θωρία του οπότε αυτός ο φόβος μπορεί να εκφραστεί ως επιθετικότητα σε αυτούς που πρεσβεύουν τις υπόλοιπες θεωρίες, απόρριψη ακόμη και να τις ερευνήσει κλπ.

Για εμένα, σχεδόν όλες οι θεωρίες κι η έρευνα αυτών μπορούν να σε οδηγήσουν σε σκέψεις, σε συμπεράσματα και σε συλλογισμούς που ίσως σου φανούν χρήσιμοι και μπορούν να σου μάθουν κάτι για εσένα τον ίδιο, τους ανθρώπους γύρω σου και τον κόσμο γενικότερα.
Είναι πολύ όμορφο να ανακαλύπτεις διασυνδέσεις και κοινά σημεία μεταξύ θεωριών που φαινομενικά είναι αντίθετες.
Αντίθετες τις κάνει ο ανθρώπινος νους.

In anticipation of my resurrection...

---

quote:

---

αραγε κατα ποσο μπορουμε να πουμε οτι οι επιλεγες μας ή οι σκεψεις μας ειναι λαθος ?

εφοσον εχουμε κανει την επιλογη μας εκ των υστερων ερχομαστε να κρινουμε αυτη μας την επιλογη με τα νεα δεδομενα που προεκυψαν , κρινοντας ομως κερδιζουμε , μαθαινουμε , κατι που δεν θα συνεβαινε εαν επιλεγαμε την "σωστή" επιλογη , καθως τοτε δεν θα μπαιναμε σε αυτη την διαδικασια ...

αυτο για μενα μου "δηλωνει" οτι οι επιλογες μου δεν μπορει να ειναι σωστές ή λαθος , ολες σωστες ειναι , απλα δεν πηρα το επιθυμητο αποτελεσμα ή ισως η αλλαγη των δεδομενων αλλαξε και τα δεδομενα που θα επερνα και ετσι το αποτελεσμα ειτε ειναι αδιαφορο ειτε εχει τις επιπτωσεις του

εαν σε ολα αυτα δουμε και την περιπτωση οτι οι επιλογες μας επιρεαζονται αμμεσα απο την ψυχικη μας κατασταση αλλα και την ορμονικη μας (που ισως αυτα τα δυο ειναι ενα !!!) θα δουμε οτι εχουμε ενα "εκρηκτικο" μειγμα που μας οδηγει να παρουμε την αποφαση μας

εχουμε την γνωση , την εμπερια , εχουμε την ψυχοσωματικη μας κατασταση , εχουμε τα θελουμε , τα πρεπει και ισως πολλα αλλα που θα μας ΠΟΥΝ τι θα "κανουμε" ... και δεν ξερω κατα ποσο ΜΠΟΡΟΥΜΕ να τα επιρεασουμε ΟΛΑ ΑΥΤΑ , οπως και το οτι εαν τα επιρεασουμε ΕΑΝ ΑΥΤΟ θα μας εδινε φυσικη ζωη και "σωστες" επιλογες ...

ομως , παντα κατα την αποψη μου , αφαιροντας το "σωστο-λαθος" , στις επιλογες μας , αμμεσως γινονται ολα ΛΙΓΟ ποιο απλα, γιατι δεν νιωθουμε το βαρος ΤΟΥΣ ΛΑΘΟΥΣ

(εαρινε οπως καταλαβες δεν μου αρεσουν οι διαχωρισμοι χαχαχα ειδικοτερα δε των δυο καταστασεων )

[
ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΗΣ - Όποιος πραγματικά έχει γνώση για κάποιο θέμα λέει «κατάλαβα». Όποιος δεν έχει γνώση λέει «πιστεύω».

ΠΕΡΙ ΘΕΟΥ - Δεν σε ενοχλεί το ότι βάζεις περισσότερη λογική σκέψη στην επιλογή ενός αυτοκινήτου παρά στην επιλογή ενός θεού;
]

---

Αγαπητέ makfor, ναι οι επιλογές μας μπορεί να είναι σωστές ή λάθος πάντα με τα γεγονότα της δεδομένης στιγμής που όταν τα εξετάζουμε πια είναι παρελθόν, όμως σίγουρα συμφωνώ μαζί σου ότι κερδίζουμε και μαθαίνουμε
Θα μου επιτρέψεις όμως να σε ρωτήσω, εντάξει έχουμε τα θέλω και τα πρέπει, όμως τη γνώση την έχουμε?

"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"

quote:

---

καλησπερα...η ανθρωπινη φυση για πολλους ειναι κατι το απλο που απλα πρεπει να επιβιωνει στην καθημερινοτητα του...δεν ειναι λιγοι αυτοι που απορριπτουν τις μεταφυσικες ανησυχιες της ψυχης κ απομωνοντε μονο σε αυτα που αντιλλαμβανονται με τις 5 αισθησεις..ακομα κ την αγαπη την περιοριζουν σε κατι απτο ...η πορεια του ανθρωπου πανω στη γη εχει αρχη κ τελος.η πορεια ομως του ανθρωπου μεσα στον εαυτο του δεν εχει ουτε αρχη ουτε τελος...καλα χριστουγεννα σε ολους..

d.k

---

Νομίζω ότι θα συμφωνήσω μαζί σου, πόσο άγνωστος μπορεί να μας είναι ο εαυτός μας, θα τον μάθουμε άραγε ποτέ?
Καλά χριστούγεννα και σε σένα
Ελενα

"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"

quote:

---

quote:

---

Το πλέον σίγουρο είναι ότι ο άνθρωπος είναι κοινωνικό όν και ασφαλώς , ως κοινωνικό όν...έχει "ανάγκη" απο επαφή με τους συνανθρώπους του!

Όμως , πόσο καλά μπορεί ο καθένας μας να έρθει σε επαφή και να συζητήσει .. να αγκαλιάσει ...να σεβασθεί και να επικοινωνήσει με οποιονδήποτε συνανθρωπό του , όταν δεν μπορεί να επικοινωνήσει και να σεβασθεί τον ίδιο του τον εαυτό???

Ως προυπόθεση λοιπόν -κατα την γνώμη μου- εμφανίζονται διάφορα προαπαιτούμενα για τις "έξωθεν" καλές μας καθημερινές συνδιαλέξεις που έχουν να κάνουν με την συγκρότηση και θεμελίωση καλής εσωτερικής επικοινωνίας και καλής αναγνώρισης τοτ εαυτού μας..!

Η επιδραστικότητα επι εσωτερικών διεργασιών και οι οποίες συνεισφέρουν στην εμφάνιση πολλών συναισθηματικών "ταλαντεύσεων" που μας οργίζουν..και μας θέτουν στην υπηρεσία τους καθημερινά..με άμμεσο αποτέλεσμα την απώλεια της εσωτερικής ισσοροπίας και αρμονίας ..κρίνεται -ακτ'εμέ...- επιβεβλημένη ...!

Η επιδραστικότητα -επι του εαυτού- θα φέρει στην πορεία και την απαραίτητη ενσυναίσθηση -καταννόηση της συναισθηματικής κατάστασης του απέναντί μας...- ...η οποία με την σειρά της θα αποτελέσει τον θεμέλιο λίθο και μια υγιή βάση για τις περαιτέρω συνδιαλέξεις μας με τον υπόλοιπο κόσμο και θα είναι αυτά τα στοιχεία , που θα είναι οι γέφυρες συναντησής μας , με τους υπολοίπους..!

---

Φίλε Εαρινέ, σαφώς κι είμαστε κοινωνικά όντα κι η επιρροή μας από και προς τους άλλους είναι ένα γεγονός αδιαμφισβήτητο.
Έχουν γεννηθεί εκατοντάδες φιλοσοφικές, θρησκευτικές, εσωτερικές κλπ θεωρήσεις που σκοπό έχουν να βοηθήσουν τον άνθρωπο και να τον "συντροφεύσουν" στο ταξίδι της ζωής του.
Τουλάχιστον αυτό είναι ένα από τα αρχικά κίνητρα των περισσότερων υγιών θεωριών, εάν στην πορεία τα πράγματα αλλάζουν αυτό οφείλεται κυρίως στις επιθυμίες των ανθρώπων που διαδραματίζουν ένα ρόλο σε αυτές.

Πολλοί άνθρωποι ταυτίζονται με μια θεωρία διότι εξυπηρετεί καλύτερα τις ανάγκες τους από τις υπόλοιπες - ή τουλάχιστον από όσες γνωρίζουν σε κάποιο βαθμό - και διότι δίνει κάποιες απαντήσεις στα ερωτήματα τους.
Από κει και πέρα, ένας άνθρωπος μπορεί να έχει μια στάση όπου να συνδυάζει πράγματα από διάφορες θεωρίες, να τις ερευνά σε μεγαλύτερο βάθος και να ψάχνει τυχόν διασυνδέσεις μεταξύ τους ή μπορεί να προσκολληθεί υπερβολικά σε κάποια θεωρία και να απορρίπτει ασυζητητί όλες τις υπόλοιπες.
Θεωρώ ότι ένας λόγος που συμβαίνει η δεύτερη περίπτωση είναι ο κεκαλυμμένος φόβος του ότι αν ερευνήσει τις υπόλοιπες θεωρίες που απλώνονται μπροστά του και των οποίων μπορεί να είναι κοινωνοί αρκετοί συνάνθρωποι του με τους οποίους έρχεται σε επαφή, τότε το οικοδόμημα που έχει για τον κόσμο, για την ζωή, για τον θάνατο κλπ και το οποίο είναι επηρεασμένο από την θεωρία την οποία πρεσβεύει, μπορεί να καταρρεύσει.
Κι η αλήθεια είναι ότι αυτή η κατάρρευση είναι αρκετά επίπονη διότι το άτομο νιώθει "ξεκρέμαστο" κι αντιλαμβάνεται ότι έως τώρα πίστευε σε κάτι το οποίο στην ουσία δεν το εξέφραζε.

Μια υπερβολική λοιπόν προσκόλληση μπορεί να κάνει έναν άνθρωπο φανατικό, φοβισμένο απέναντι σε πράγματα που αντιτίθενται στην θωρία του οπότε αυτός ο φόβος μπορεί να εκφραστεί ως επιθετικότητα σε αυτούς που πρεσβεύουν τις υπόλοιπες θεωρίες, απόρριψη ακόμη και να τις ερευνήσει κλπ.

Για εμένα, σχεδόν όλες οι θεωρίες κι η έρευνα αυτών μπορούν να σε οδηγήσουν σε σκέψεις, σε συμπεράσματα και σε συλλογισμούς που ίσως σου φανούν χρήσιμοι και μπορούν να σου μάθουν κάτι για εσένα τον ίδιο, τους ανθρώπους γύρω σου και τον κόσμο γενικότερα.
Είναι πολύ όμορφο να ανακαλύπτεις διασυνδέσεις και κοινά σημεία μεταξύ θεωριών που φαινομενικά είναι αντίθετες.
Αντίθετες τις κάνει ο ανθρώπινος νους.

In anticipation of my resurrection...

---