- ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΡΟΜΟΥ! - - Κινηματογράφος -
No Method, No Guru, No Teacher
Η ταινία λαμβάνει χώρα στην Ιρλανδία, σε ένα κάστρο όπου κατοικεί μια πλούσια οικογένεια. Η ηλικιωμένη μητέρα της οικογένειας ακόμα δεν έχει ξεπεράσει το θάνατο της κόρης της στην παιδική της ηλικία απο πνιγμό στο διπλανό ποτάμι. Ακόμα έχει παραισθήσεις,λιποθυμάει μπροστά στο τάφο της κόρης της και νομίζει ότι η μικρή της αδικοχαμένη Καθλίν, είναι κάπου εκεί έξω και θέλει να "εποικηνωνήσει" μαζί της.
Το γεγονός αυτό το εκμεταλλεύεται η νύφη ενός μέλους της οικογένειας ο οποίος πεθαίνει ξαφνικά ένα βράδυ από καρδιά. Η συγκεκριμένη κοπέλα κρύβει το πτώμα του συζήγου της ώστε να μην αποκλειστεί από την διαθήκη της ηλικιωμένης μητέρας της οικογένειας. Επίσης αρχίζει διάφορες ραδιουργίες επηρρεάζοντας την ηλικιωμένη μητερα με σκοπό να την πείσει ότι η ψυχή της κόρης της όντως θέλει να επικοινωνήσει με αυτήν.
Ωστόσο, στο κάστρο και στο ποτάμι παραδίπλα, εμφανίζεται μια μυστηριώδης σκοτεινή φιγούρα, που κρατώντας ένα τσεκούρι τρομοκρατεί και παίρνει ζωές. Θα μπορούσε να είναι κάποιο από τα μέλη της οικογένειας?? Με τι σκοπούς? Εγώ πάντως είχα μαντέψει σωστά τον/την δολοφόνο
Η ταινία, τουλάχιστον αυτή που έχω δει εγώ, είναι ασπρόμαυρη και διαρκεί μία ώρα και κάνα τέταρτο περίπου. Για την εποχή της αρκετά καλή θα έλεγα και ατμοσφαιρική/σκοτεινή. Δεν ξέρω μήπως έχει βγει και καμιά έγχρωμη βελτιωμένη έκδοση.
ΥΓ.Την Παρασκευή είδα το καινούργιο Leather Face Texas Chainsaw Massacre το οποίο αποτελεί ουσιαστικά prequel της αντίστοιχης ταινίας που είχε παιχτεί πριν δύο χρόνια αν θυμάμαι καλά. Μπορώ να πω ότι έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος. Πολύ αίμα, εντυπωσιακοί φόνοι, υπέρτατη παράνοια!! Και κλασικά λόγω της πείρας μου σε τέτοιες ταινίες πρόβλεψα πάλι 3-4 σκηνές
Δεν θυμάμαι βέβαια τον ελληνικό τίτλο...
Χεχε!
In anticipation of my resurrection...
Το Dementia 13 είναι μια καταπληκτική αλλά σχετικά άγνωστη ταινία που αξίζει να δείτε αν σας αρέσει η ατμόσφαιρα και το σασπένς.
quote:
Δεν ξέρω μήπως έχει βγει και καμιά έγχρωμη βελτιωμένη έκδοση.
Όχι δεν υπάρχει καμιά άλλη έκδοση, δυστυχώς η ταινία είναι ξεχασμένη και από τον Κόππολα και από τους περισσότερους που τους αρέσουν οι ταινίες τρόμου. Εγώ την αγόρασα τυχαία σε μια πειρατική έκδοση για 3 δολλάρια πριν από πολλά χρόνια αλλά δεν νομίζω να έχει κυκλοφορίσει επίσημα (εννοώ σε προσεγμένη έκδοση όπως οι άλλες ταινίες των στούντιο).
Τώρα εάν εγώ ρωτήσω εάν είναι λογικό και ψυχολογικό ορθό να βλέπουμε ταινίες τρόπμου - φρίκης - ή γενικά εξόντωσης ανθρώπων με ιδιαίτερα σκληρούς τρόπους, γίνομαι κακός και σας την σπάω;
Ή μήπως απλός πρέπει να ανοίξω κενούργιο τόπικ;
OANNHSEA ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΕΡΩΤΗΣΗ ΔΕΝ ΤΟ ΚΡΥΒΩ ΟΤΙ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΡΟΜΟΥ ΚΑΙ ΒΛΕΠΩ ΟΤΙ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕΙ.
ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΟΥ ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙ ΤΕΤΟΙΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΙΣΩΣ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΔΡΕΝΑΛΙΝΗ ΚΑΘΩΣ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΑ ΝΑ ΝΟΙΩΣΕΙ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΕΙ ΤΗΝ ΑΔΡΕΝΑΛΙΝΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΚΤΕΘΕΙ ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΙΝΔΥΝΟ.
με την κωμωδία.
στα αμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα,οι ταινίες τρόμου παίζονται κατά κανόνα παρασκευή βράδυ,
τελευταία εργάσιμη ημέρα που σημαίνει εκτόνωση αδρεναλίνης.
για να απντήσω στην ερώτηση του φίλου μας,
δεν είναι κακό να βλέπει κανείς ταινίες τρόμου,αρκεί να μην τις παίρνει και πολύ σοβαρά.
THE ΗΟUSE CAT
...and the Predators will prevail...
quote:
Τώρα εάν εγώ ρωτήσω εάν είναι λογικό και ψυχολογικό ορθό να βλέπουμε ταινίες τρόπμου - φρίκης - ή γενικά εξόντωσης ανθρώπων με ιδιαίτερα σκληρούς τρόπους, γίνομαι κακός και σας την σπάω;
Πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση, φίλε OANNHSEA.
Πριν μπω στο ζουμί θα σχολιάσω τα εξής: δε νομίζω πως ταιριάζουν εύκολα οι όροι "λογικό" και "ψυχολογικά ορθό" σε πράγματα που αφορούν επιλογές καλλιτεχνικών δημιουργημάτων (ακόμα κι αν είναι κακοφτιαγμένα, αποτύχημένα ή ... άτεχνα!). Δεν είναι "λογικό" ή "παράλογο" να σου αρέσει η όπερα, το ambient, το μπαλέτο, οι αισθηματικές ταινίες ή οι ταινίες τρόμου. Δεν αποφασίζεις πρώτα με τη λογική σε τέτοια πράγματα. Η λογική έρχεται μετά και αναλύει τις εμπειρίες που πήρες. Ούτε οι αισθητικές επιλογές μας οφείλουν να διαβαθμίζονται ανάλογα με κάποια ψυχολογική ορθότητα: ποιός θα κρίνει; με τι κριτήρια;
Ακόμα, η λογοτεχνία και οι ταινίες τρόμου και φρίκης δεν σημαίνουν πάντα εικόνες "εξόντωσης ανθρώπων με ιδιαίτερα σκληρούς τρόπους". Υπάρχει κι αυτό το στοιχείο συχνά ή κυριαρχεί σε κάποιες υποκατηγορίες του χώρου.
Τώρα, στο θέμα μας.
Τις καλύτερες σκέψεις επ'αυτού τις έχω βρει στα βιβλία Danse Macabre και On Writing του Στήβεν Κινγκ. Δεν είναι μυθιστορήματα, είναι απλές και ζουμερές πραγματείες πάνω στον τρόμο σε λογοτεχνία/σινεμά/TV το πρώτο, και πάνω στη γραφή το δεύτερο. Αν σε ενδιαφέρει πολύ το ερώτημά σου θα σου αρέσουν οι σκέψεις του.
Εγώ πιστεύω τα εξής:
Τέτοια δημιουργήματα (στη χειρότερη περίπτωση) ή έργα τέχνης (στην καλύτερη) χρησιμεύουν σε κάμποσα πραγματάκια σε όσους τα αγαπούν.
1. Εξωτερικεύουν και "εξορκίζουν" τους φόβους και τις ανασφάλειές μας.
2. Δίνουν τη χαρά του να μπαίνεις σε κίνδυνο -εκ του ...ασφαλούς!- και να τη γλιτώνεις: προσφέρουν μια ψυχολογική κάθαρση.
3. Με ένα λίγο περίεργο τρόπο εξυμνούν τη χαρά της ζωής όσο και άλλα έργα τέχνης: Όταν τα τρομερά και φοβερά τελειώσουν και ανοίγουν τα φώτα της αίθουσας, κλείνεις το βιβλίο, ή πατάς το eject στο DVD επιστρέφεις στο "φως" ακόμα πιο ευγνώμων και ανακουφισμένος, αφού πήρες μια γεύση από τον τρόμο του "σκότους"! Στην πραγματικότητα, λίγα πράγματα αναγνωρίζουν την ψυχολογική ανάγκη για το "νορμάλ" όσο αυτά τα έργα που προβάλλουν το "αλλοιωμένο", κι ας μην το καταλαβαίνουμε άμεσα!
4. Σε φέρνουν τετ-α-τετ με ένα πιο πρωτόγονο κομμάτι του εαυτού σου και ίσως -λέω ΙΣΩΣ- να σε συμφιλιώνουν λίγο με μια πλευρά μας που συνήθως προτιμούμε να μην αναγνωρίζουμε.
5. Εκτονώνουν με ελεγχόμενο τρόπο περίσσεια ενέργειας, θυμού ή επιθετικότητας. Ίσως δεν είναι τυχαίο που αρέσουν συνήθως σε νέους ανθρώπους.
Φυσικά δεν τα βάζω όλα στο ίδιο σακούλι. Και ομολογώ πως σε κάποιο βαθμό η υπερβολική ενασχόληση με ένα υπερ-βίαιο κομμάτι μπορεί να έχει και κάτι νοσηρό ή να αυξάνει τις φοβίες μας. Ίσως να πάει ανάλογα με τον χαρακτήρα, τις ψυχολογικές άμυνες και το πώς τα αντιμετωπίζει κανείς. Μέσα στα χρόνια βλέπω πολύ λιγότερες ταινίες τρόμου απ'ό,τι κάποτε. Δεν ξέρω ακριβώς τι σημαίνει αυτό.
Έχω παρατηρήσει, πάντως, πως οι περισσότεροι θιασώτες τέτοιων έργων είναι άνθρωποι με καλό χιούμορ και ευχάριστοι στην παρέα. Μπορεί ένα ποσοστό της απόλαυσης να έχει να κάνει με το κατά πόσο μπορείς να μην τα παίρνεις πολύ σοβαρά όλα αυτά: όπως δέχεσαι να τρομάξεις στο τραινάκι του λούνα-παρκ και να χαρείς την ευχάριστη τσίτα που σου προσφέρει (την αδρεναλίνη που ανέφεραν πιο πάνω οι άλλοι φίλοι).
Η ηλικία, πάλι, ίσως να μπορεί να παίζει σημαντικό ρόλο στο πόσο υγειώς μπορεί να φιλτράρει κανείς τέτοια ερεθίσματα. Σε ένα παιδί που δέχεται τέτοιες εικόνες μπορεί να δημιουργούνται φοβίες χωρίς λόγο. Αλλά πάλι, ένα παιδί που βλέπει σήριαλ και ταινίες δράσης (φαινομενικά πιο ήπιες από τρόμου, που δεν θεωρούνται "ακατάλληλες"!) εκτίθεται σε τόσους φόνους και βία που παίρνει το μήνημα πως "life is cheap". Ενώ και τα πιο παραδοσιακά παραμύθια είναι γεμάτα με σενάρια τρόμου (παιδιά εγκαταλλειμένα στο δάσος, λύκοι που τα τρώνε, μάγισσες που τα ψήνουν!) πράγμα που δεν τα εμπόδισε να είναι σε συνεχή δημοτικότητα εδώ και αιώνες. Μήπως η "πολιτική ορθότητα" των τελευταίων ετών μας οδηγεί σε πλασματικούς, μη-ρεαλιστικούς διαχωρισμούς; Ακούω απόψεις!
No Method, No Guru, No Teacher
quote:
Τώρα εάν εγώ ρωτήσω εάν είναι λογικό και ψυχολογικό ορθό να βλέπουμε ταινίες τρόπμου - φρίκης - ή γενικά εξόντωσης ανθρώπων με ιδιαίτερα σκληρούς τρόπους, γίνομαι κακός και σας την σπάω;
Καθόλου my friend
Καμιά φορά μέσα από ταινίες με αίμα, θανάτους, σκοτωμούς, τρόμο κτλ μπορεί ένα άτομο να εκτιμήσει περισσότερο την αξία της ζωής.
Για μένα οι ταινίες τρόμου είναι και ένας καλός τρόπος να ξεφεύγεις για λίγο από την πραγματικότητα ακριβώς λόγω της φαντασίας(ακραίας καμια φορά είναι η αλήθεια) που τις χαρακτηρίζει. Είναι τέχνη πως να το κάνουμε
Ασε που σε πολλες ταινίες τρόμου δε νικάει πάντα ο "καλός". Υπάρχει χώρος και για τα "evil" τερατάκια να γίνουν αυτά οι τελικοί νικητές της περιπέτειεας. Εχω βαρεθεί τις κλισαρισμένες γκλαμουράτες αστυνομικές περιπέτειες όπου ο "καλός" μπάτσος ή ο "καλός" κομάντο καθαρίζει με το όπλο του και τις γροθιές του τους "κακούς", σώζει την όμορφη γκόμενα και της τραβάει και ένα παθιασμένο γλωσσόφιλο στο τέλος.
Αντιθέτως ο Φρέντυ Γκρούκερ και ο Τζέισον Βόρχις θα είναι πάντα εκεί να στοιχειώνουν τα όνειρα των φλώρων που νόμιζαν ότι θα μπορούσαν να τους υπερνικήσουν!!!
Πεθαίνουν ρε αυτοί που είναι ήδη νεκροί!!!???
(πώς τα λέω έτσι)
ΥΓ 1. Σε γενικές γραμμές συμφωνώ και με το πολύ καλό και περιεκτικό ποστ του φίλου wendigo
ΥΓ 2. Οποιαδήποτε τάση μου για βία τη βγάζω βλέπωντας μια βίαιη ταινία τρόμου κι έτσι είμαι πολύ ήσυχο παιδάκι στην καθημερινότητά μου
Edited by - Agnostic on 06/11/2006 09:48:47
Edited by - Agnostic on 06/11/2006 09:53:44
Καλά, δεν έχει κάποια ιδιαίτερη υπόθεση, αλλά τα παιχνίδια/κουκλάκια αφενός και το μπόλικο αίμα για μια τέτοια ταινία αφετέρου, καθιστούν το θρίλερ αυτό προτεινόμενο...έστω για μια ιδέα ρε παιδί μου.
Συνοπτικά, το έργο διαδραματίζεται σε μια αποθήκη παιχνιδιών, όπου για ένα βράδυ βρίσκονται παγιδευμένοι 5-6 άνθρωποι.
Ελα όμως που στο κτήριο της αποθήκης βρισκόταν το πνεύμα ενός αρχαίου δαίμονα(εξηγεί πως και γιατί, δυστυχώς όμως χωρίς να ικανοποιεί η εξήγηση)το οποίο ξυπνάει από το αίμα ενός εγκληματία που βρέθηκε στην αποθήκη σε σημείο "ιερό" ύστερα από κυνηγητο μπατσίνας(η οποία βρίσκεται και αυτή στην αποθήκη και είναι η βασική πρωταγωνιστρια).
Ε και η δύναμη αυτού του δαιμονικού πνεύματος χρησιμοποιεί ορισμένα παιχνίδια/κουκλάκια της αποθήκης για να εξοντώσει τους παγιδευμένους και μέσω της πρωταγωνίστριας η οποιά είναι και έγκυος, να αναγεννηθεί από τη μήτρα της(τι σας λέω τώρα)!!!
Το έργο μπαίνει κατευθείαν στο ψητό...υπερβολικά κατευθείαν θα έλεγα. Εν πάση περιπτώσει, δεν διεκδικεί δάφνες για το σενάριο. Ολα τα λεφτά είναι τα κουκλάκια/παιχνίδια τα οποία μετατρέπονται σε φονικά μέσα από το δαιμονικό αυτό πνεύμα. Είναι μεγάλα μούτρα πώς να το κάνουμε. Το φρικιαστικό κουκλάκι του κλόουν με τα μεγάλα κοφτερά δόντια, το ρομποτάκι που εκτοξεύει επικίνδυνα "λέηζερ", το κακάσχημο μωρό-κουκλάκι με το διαβολικό του ύφος και ο σκατουλί αρκούδος, ο οποίος προς το τέλος μεταμορφώνεται σε extra-large αρκούδο για να σπείρει τον πανικό, είναι αν μη τι άλλο τρομερές φιγούρες!! Και σκοτώνουν με στιλ και ομαδική καμιά φορά εργασία
Θα σας συμβούλευα να το δείτε μαζί με το παιδάκι σας ή το ανηψάκι σας ώστε να χεστεί από το φόβο του κι έτσι να μη ζητάει παιχνίδια για δώρο Χριστουγέννων.
ΥΓ. Υπάρχουν και κάποια σίκουελ αλλά δεν τα έχω δει.
Edited by - Agnostic on 26/11/2006 07:19:53
quote:
Θα σας συμβούλευα να το δείτε μαζί με το παιδάκι σας ή το ανηψάκι σας ώστε να χεστεί από το φόβο του κι έτσι να μη ζητάει παιχνίδια για δώρο Χριστουγέννων
Άσε, είναι και περίεργη εποχή!
Θυμάται μήπως κανείς ένα θρίλερ με τίτλο Birds?
Πρέπει να βγήκε πριν 3 χρόνια το πολύ και δείχνει μια ομάδα ανθρώπων που πηγαίνουν σε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι ψάχνοντας ένα θησαυρό κτλ.
Ήταν καλό αλλά δεν το πολυθυμάμαι και για να το παρουσιάσω θα πρέπει να το νοικιάσω πάλι ώστε να το θυμηθώ.
Agnostic, εσύ μήπως?
In anticipation of my resurrection...
Μόνο το κλασσικό "The Birds" του Χιτσκοκ θυμάμαι αυτή τη στιγμή.
Κανεις άλλος ρε παιδιά?
οι ταινίες που με έχουν τρομάξει πάντως ήταν ο Εξορκιστής(ίσως να φταίει ότι το είδα σε "τρυφερή" ηλικία
),the Fog,η προφητεία.Και πιο πρόσφατα μπορώ να πώ ότι μου άρεσε(και με ψιλοτρόμαξε κιόλας) το Jeepers Creepers,το Saw,και το Silent Hill.Κι επειδή διάβασα να λέτε για το Κακό,ντρέπομαι να πω ότι το είδα.Δεν θα το έβλεπα,αλλά κέρδισα πρόσκληση από το ραδιόφωνο και πήγα.Και να σημιεώσουμε ότι δεν ήξερα ότι ήταν ελληνικό,πουθενά δεν ειπώθηκε κάτι τέτοιο!!!!για να μην πολυλογώ,όποιος έχει ακεφιές,είναι στις μαύρες του κτλ,ας το νοικιάσει(αν κυκλοφορεί).Θα ψοφήσει από τα γέλια,εγώ πάντως στο σινεμά,γέλασα πιο πολύ από κάθε κωμωδία που έχω δεί,το ίδιο και οι υπόλοιποι θεατές.Όταν βλέπεις μια τύπισσα να καρφώνει το παπούτσι της στο δοξα πατρί ενος ζομπιού,έ,θα γελάσεις!!!!Ή ένα χείμαρρο από ζόμπι να κυκλοφορούν στην Κλεισθένους και στην Πατησίων,πάλι κάπως σου έρχεται!!!!
Dying Incubus, νομίζω ότι εννοείς το Dead Birds του 2004.
http://www.imdb.com/title/tt0377749/
Τι κερδίζω;
Αυτή την ταινία έλεγα...
Την έχεις δει?
quote:
Τι κερδίζω;
Θα σου στείλω την επιταγή να την συμπληρώσεις εσύ!
Χεχεχε!
In anticipation of my resurrection...
Ναι την είχα δει όταν βγήκε στους κινηματογράφους και μου είχε αρέσει αρκετά. Σου προτείνω να την ξανανοικιάσεις.
Προσπαθώ να κρατάω ένα αρχείο με τις ταινίες τρόμου που έχω δει και βλέπω γιαυτό και την βρήκα.
Κάτι ενδιαφέρον. Ο κύριος πρωταγωνιστής ονόματι Henry Thomas έκανε τον μικρό Elliot στο Ε.Τ. αν θυμάστε.
Τα λέμε.
Αρχείο των ταινιών τρόμου που έχω δει δυστυχώς δεν έχω κρατήσει.
Κι επειδή γυρίζω σε 2 - 3 video clubs έχω πάρει πολλές ταινίες από 2 φορές...
Χεχε!
quote:
Κάτι ενδιαφέρον. Ο κύριος πρωταγωνιστής ονόματι Henry Thomas έκανε τον μικρό Elliot στο Ε.Τ. αν θυμάστε.
Χμμμ!
Αυτό πραγματικά δεν το ήξερα...
In anticipation of my resurrection...
Πρόκειται για τα Anatomy και Anatomy 2.
Η υπόθεση είναι πάνω κάτω όμοια. Σε μία μεγάλη κλινική λειτουργεί "υπόγεια" μια ομάδα "περίεργων" ιατρών οι οποίοι δοκιμάζουν "εναλλακτικές" ιατρικές μεθόδους οι οποίες αν θυμάμαι καλά αφορούν σε εμφυτεύσεις βιονικών μυών ή κάτι τέτοιο(είμαι και άσχετος από ιατρική ) Αυτός ο μυστικός κύκλος γιατρών, οι οποίοι αυτοαποκαλούνται "αντι-Ιπποκρατικοί" (ουάου), αποτελούμενος και από μερικά νέα άτομα-φοιτητές ιατρικης τα οποιά έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου από τον ιθύνοντα νου του όλου σχεδίου, πειραματίζεται πάνω σε άτυχα θύματα από το χώρο της κλινικής.
Στο πρώτο Anatomy πρωταγωνιστεί μια νεαρή φοιτήτρια ιατρικής, η οποία αφού ανακαλύπτει στην κλινική το πτώμα ένός συμφοιτητή της, προσπαθεί να λύσει το μυστήριο, με κίνδυνο τυης ζωής της. Στο Anatomy 2 πρωταγωνιστεί ένας νεαρός, ο οποίος έχει βάλει σκοπό να βρει μια ιδανική θεραπεία για τον ανάπηρο αδερφό του, κι έτσι μπλέκει χωρίς να το καταλάβει με την ίδια ομάδα των "αντι-Ιπποκρατικών" που εφαρμόζουν τα εναλλακτικά και συνάμα επικίνδυνα ιατρικά τους "πειράματα". Και φυσικά αφού τους ανακαλύπτει προσπαθεί να τους σταματήσει με κίνδυνο της ζωής του(άντε να ξεφύγεις αμα μπλέξεις)
Οι ταινίες είναι σχετικά πρόσφατες(2000 και 2003), έχουν ενδιαφέρον, πρωτοτυπία, αν και θα περίμενα πιο πολύ αίμα ειδικά λαμβάνοντας υπόψιν το σενάριο. Δεν τρελάθηκα όταν τις είδα αλλά έστω για μια φορά αξίζουν.
Τουλάχιστον θα σας κάνει πιο επιφυλακτικούς όταν εμπιστεύεστε έναν γιατρό ο οποίος προωθεί μια "εναλλακτική" θεραπεία
(αστειεύομαι)
Δεν θυμάμαι τον Ελληνικό τίτλο. Πάντως θα το βρείτε εύκολα στα βίντεο-κλαμπ της γειτονιάς σας.
Edited by - Agnostic on 02/12/2006 17:07:12