- Χρεοκοπεί η Ελλάδα.(Λόγοι-Αιτίες.) - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
Όποιος δεν του αρέσει, ιδού η έξοδος.
Οι δυνάμεις τους ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι οι "δημοκρατικές" δυνάμεις όπως αναφέρει γλαφυρά το βίντεο, είναι οι δυνάμεις κρατισμού. Και έχουν ήδη κάνει ζημιά στη τσέπη τη δική σου και τη δική μου.
Πρέπει να θυμηθούμε οτι είμαστε απόγονοι του Αριστοτέλους και του Ομήρου, για να σταματήσουμε να ψηφίζουμε αυτούς που μας πουλάνε κουτόχορτο και να θυμηθούμε οτι οι πράξεις έχουν συνέπειες και να σταματήσουμε να προφασιζόμαστε άγνοια.
Το οτι μετά απο 150 μνημόνια η ανάγκη του κόσμου για ψευδαισθήσεις όχι απλά δε μειώθηκε αλλα γιγαντώθηκε, είναι τρομακτικό. Τρομακτικό για το μέλλον.
Θεωρείς ότι το χρέος που μου/ μας καταλογίζουν είναι νόμιμο και σωστό;
Να το εξετάσουμε αν είναι.
Μετά Τιμής...ο μικρός Κθούλου
Ολοι οι άλλοι είναι είτε κρατικοί υπάλληλοι, είτε κρατικοδίαιτοι. Οπότε αυτή η υπερπληθώρα αρνητικότητας, εχει μάλλον σαν σκοπό στο ποιός θα πληρώσει τελικά το μάρμαρο, τα +300δις επι του προκειμένου, και όχι κάτι άλλο. Εγω πάντως λέω να μην τους πληρώσουμε το μάρμαρο.
Και δεν είναι ψευδαίσθηση. Χρέος που δεν μπορεί να εξοφληθεί, δεν θα εξοφληθεί. Ρητό που προέρχεται απο την φιλελεύθερη οικονομία. Η σοσιαλιστική οικονομία λέει να μην δανείζεσαι καθόλου, ξέρεις...
Edited by - Heretic on 16/03/2015 18:28:46
quote:Απο τη στιγμή που τα χρέη μας δεν είναι πλέον σε ιδιώτες αλλά σε κράτη, το θέμα της αποπληρωμής τους ή μη, δεν είναι μόνο οικονομικό αλλά και πολιτικό.
Italos
Θεωρείς ότι το χρέος που μου/ μας καταλογίζουν είναι νόμιμο και σωστό;
Να το εξετάσουμε αν είναι.
Επίσης είτε τα χρήματα των δανείων πάρθηκαν με "επαχθείς" όρους είτε όχι, αυτό δεν αλλάζει το γεγονός οτι τα κατανάλωσες.
Εκτός λοιπόν και αν μπορείς να πάρεις πίσω όλη τη κατανάλωση που έκανες, θα πρέπει να τα επιστρέψεις.
Όσο για το αν είναι νόμιμο το χρέος... είχε κανείς το πιστόλι στο κρόταφο στις αναξιόπιστες κυβερνήσεις που ο λαός εν γνώση του ψήφιζε; Δεν νομίζω...
Τέλος πάντων, εγώ δε λέω οτι θα πρέπει να πληρωθεί το σύνολο του χρέους υπο ποια έννοια: υπο την έννοια οτι ο λαός δεν ήταν πλήρως ενημερωμένος για τα δημοσιονομικά της χώρας.
Παρόλα αυτά και να ήταν ενημερωμένος δε ξέρουμε για το αν θα έπραττε διαφορετικά. Υπάρχουν ενδείξεις για το αντίθετο.
Παρόλα αυτά, αν βρεθεί ο τρόπος νομικά και μέσα από τα διεθνή δικαστήρια να διαγραφεί μέρος του χρέους, αυτό είναι ευπρόσδεκτο. Μονομερώς όμως δεν μπορεί να διαγραφεί και να μείνεις εντός ευρώ.
Άρα πρέπει να επιλέξεις.
ή θα πηγαίνεις σαν τον επαίτη και θα ζητάς λεφτά απο εδώ και απο εκεί ή θα προκαλέσεις τη μεγαλύτερη ίσως ανθρωπιστική κρίση της Ελλάδας μετά τη κατοχή, κηρύττοντας πτώχευση.
Εγώ προτιμάω, να κάνουμε αυτά που πονάνε: Να αλλάξουμε το κράτος μας και να αποτάξουμε, επιτέλους, το φάντασμα της αστικοτραφείσας αριστεράς απο πάνω μας.
quote:Το "πράγμα" που κυβερνάει την Ευρώπη; Πόση αριστερή προπαγάνδα έχεις φάει;
Μπορείς Πύρινε να μου εξηγήσεις πως έχουν συνέπειες οι δικές μου πράξεις ως προς αυτό το πράμα που κυβερνάει την Ευρώπη αυτή τη στιγμή;
Το μοναδικό "πράγμα" που εγώ βλέπω, είναι αυτή η γλίτσα, αυτό το γλοιώδες πράγμα, που αυτοαποκαλείται αριστερά.
"πως έχουν συνέπειες οι δικές μου πράξεις"
Είναι απλό: όταν ακούς να σου λένε την Τρόικα "θεσμούς" και χειροκροτάς, φυσικά και έχει συνέπειες αυτή σου η στάση. Η αντίδρασή σου συνολικά ως έλληνας πολίτης, διαμορφώνει ποσοστιαία και τη κατεύθυνση που θα ακολουθήσουν οι πολιτικοί της χώρας σου. Αν εσύ επικροτείς μια πολιτική βαθέως κράτους, αν εσύ στέλνεις με τη ψήφο σου να διαπραγματευτεί μια κυβέρνηση που είναι διεφθαρμένη ή ανίκανη και παρανοϊκή, φυσικά και έχει συνέπειες.
Οι έλληνες δεν είναι παιδιά για να μην αναγνωρίζουν οτι οι πράξεις έχουν συνέπειες.
Edited by - Πύρινος on 16/03/2015 18:32:22
quote:
Απο τη στιγμή που τα χρέη μας δεν είναι πλέον σε ιδιώτες αλλά σε κράτη, το θέμα της αποπληρωμής τους ή μη, δεν είναι μόνο οικονομικό αλλά και πολιτικό.
Επίσης είτε τα χρήματα των δανείων πάρθηκαν με "επαχθείς" όρους είτε όχι, αυτό δεν αλλάζει το γεγονός οτι τα κατανάλωσες.
Εκτός λοιπόν και αν μπορείς να πάρεις πίσω όλη τη κατανάλωση που έκανες, θα πρέπει να τα επιστρέψεις.
Όσο για το αν είναι νόμιμο το χρέος... είχε κανείς το πιστόλι στο κρόταφο στις αναξιόπιστες κυβερνήσεις που ο λαός εν γνώση του ψήφιζε; Δεν νομίζω...
Το μεγαλύτερο μέρος του δημιουργηθέντος χρέους μας, απεχθές ή μη, κατέλληξε στις τσέπες των ιδιωτών, της οικονομικής ελίτ των περισσότερων χωρών που έτρεξαν προθυμες ή πιέστηκαν απο άλλες, για να μετατρέψουν το ομολογιακό χρέος (Ελληνικού δικαίου), σε διακρατικό ενυπόθηκο (Αγγλικού δικαίου), όπως αναθέρθηκε κάπου προηγουμένως. Αρα είναι συνένοχοι στον όλο υπερδανεισμό μας. Φυσικά δεν θα πληρώσει ο Ευρωπαίος φορολογούμενος τίποτα. Θα υποστεί τη ζημιά ο πραγματικός ένοχος, τα πιεστήρια του €, η ΕΚΤ δηλαδή. Ας πάνε να βρούν και τον Μποδοσάκη να του ζητήσουν τα λεφτά του σχεδίου Μάρσαλ πίσω.
quote:Η αλήθεια έιναι οτι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να το φτάσει σε αυτό το σημείο το χρέος που πράγματι και η παραμικρή πιθανότητα να εξοφληθεί - ακόμα και με πολιτική διαπραγμάτευση - να φύγει από τον χάρτη. Αλλά θέλω να είμαι αισιόδοξος οτι ο ΣΥΡΙΖΑ θα πέσει και ο λαός επιτέλους θα περάσει την εφηβεία του, έστω και καθυστερημένα.
Heretic
Χρέος που δεν μπορεί να εξοφληθεί, δεν θα εξοφληθεί.
Το θέμα όμως δεν είναι αν θα εξοφληθεί το χρέος, το θέμα είναι αν όταν και εφόσον εσύ αποφασίσεις να χτυπήσεις κανόνι, έχεις τις παραγωγικές δυνατότητες για να συντηρήσεις τον εαυτό σου.
Η χώρα έχει ήδη πτώχευσει. Τα δάνεια δεν ήρθαν να αποτρέψουν την πτώσευση γιατί αυτή έχει ήδη συμβεί.
Το θέμα είναι τι παραγωγικό ιστό έχεις, όταν αποφασίσεις να σηκωθείς και να τα βγάλεις πέρα μόνος σου.
Για αυτό όλοι φωνάζουν 'ανάπτυξη' και 'ανάπτυξη'.
Ακόμα και οι ΚΚΕδες παραδέχονται οτι... δεν έχουμε παραγωγικά μέσα.
Άρα τι θα κοινωνικοποιήσουμε;Αυτό που δεν έχουμε;
quote:Όχι σύμφωνα με τους σοσιαλιστές του ΠΑΣΟΚ όμως. Ως γνωστόν ένας νεότερος νόμος καταργεί τον παλιότερο. Έτσι και η νεότερη έκδοση της αριστερής ιδεολογίας καταργεί την παλιότερη. Πώς αλλιώς θα επιβίωνε η σύγχρονη αριστερά; Με δηλώσεις τύπου "εντός ευρώ, εκτός μνημόνιο";
Η σοσιαλιστική οικονομία λέει να μην δανείζεσαι καθόλου, ξέρεις...
Edited by - Πύρινος on 16/03/2015 19:13:06
quote:Το ζήτημα δεν είναι αν εμείς αποδεχόμαστε να τα πληρώσουμε. Αν σκοπεύεις να ζήσεις με δικά σου χρήματα, δηλαδή να μη ξαναπάρεις δανεικά, τι σε νοιάζει το αν θα αποπληρώσεις τα χρέη σου; Δε χρειάζεσαι καν επιτροπή... γιατί δεν σε αφορά.
Το μεγαλύτερο μέρος του δημιουργηθέντος χρέους μας, απεχθές ή μη, κατέλληξε στις τσέπες των ιδιωτών, της οικονομικής ελίτ των περισσότερων χωρών που έτρεξαν προθυμες ή πιέστηκαν απο άλλες, για να μετατρέψουν το ομολογιακό χρέος (Ελληνικού δικαίου), σε διακρατικό ενυπόθηκο (Αγγλικού δικαίου), όπως αναθέρθηκε κάπου προηγουμένως. Αρα είναι συνένοχοι στον όλο υπερδανεισμό μας. Φυσικά δεν θα πληρώσει ο Ευρωπαίος φορολογούμενος τίποτα. Θα υποστεί τη ζημιά ο πραγματικός ένοχος, τα πιεστήρια του €, η ΕΚΤ δηλαδή. Ας πάνε να βρούν και τον Μποδοσάκη να του ζητήσουν τα λεφτά του σχεδίου Μάρσαλ πίσω.
ΑΝ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ με δικά σου χρήματα, ΤΟΤΕ και ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ σε απασχολεί αν μπορεις ΝΟΜΙΚΑ στα ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ να αποξείξεις οτι κακώς πληρώνεις κάποιο χρέος - αποδεχόμενος και το τυχόν ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ μιας τέτοιας απόφασης - γιατί ακόμα και έτσι και με μια δηλαδή δικαστική απόφαση υπέρ σου, θα δυσαρεστήσεις κάποιους.
Edited by - Πύρινος on 16/03/2015 19:28:01
Απλά δύσκολο (ή απίθανο) να επιτευχθεί με αυτόν τρόπο
Edited by - Πύρινος on 16/03/2015 19:31:51
πολύ δυστυχισμένοι. Όλο κλαίγανε και κλαίγανε, καθένας για το
κακό της μοίρας του. Ο ένας ήτανε κουτσός, ο άλλος μουγκός,
ο τρίτος τυφλός, ο τέταρτος τραυλός, ο πέμπτος κοντός, ο έκτος
χοντρός και πάει λέγοντας...
Καθένας από αυτούς έκλαιγε και αλοιμονούσε το Θεό για την τρομερή
τη μοίρα και τη συφορά του και μέσα στη μιζέρια και τη δυστυχία του
έβλεπε όλους τους γύρω του ως ανθρώπους ευτυχισμένους και τον
εαυτό του ως άνθρωπο κακόμοιρο...
Οι προσευχές και τα παρακάλια σε Θεόυς και δαίμονες δεν είχαν τέλος!
Ακόμη κι ο παπάς, τραυλός ο καημένος, προσευχότανε για τον εαυτό του
και για τους συχωριανούς του να βρεί το χωρίο τους γαλήνη και
ευτυχία...
Κάποτε, εισακούστηκαν φαίνεται οι προσευχές των χωριανών και
εμφανίστηκε στο χωριό ένας πολύ παράξενος επισκέπτης, που τους
έταζε να τους κάνει όλους καλά και ευτυχισμένους. Οι άνθρωποι τον
πιστέψανε και δώσανε χρήματα και γη για να γιατρευτούν...
Τους μάζεψε λοιπόν την συμφωνημένη μέρα στην πλατεία του χωριού
και τους ζήτησε να γράψουν σε ένα χαρτί ο καθένας το κουσούρι που
τον δυστυχούσε πιό πολύ και να το ρίξουν μέσα σε ένα σακκούλι...
Αφού λοιπόν μάζεψε αυτός ολονών τα κουσούρια μέσα στο σακκούλι,
έβαλε τον καθένα να διαλέξει στην τύχη ένα από αυτά. Ο τυφλός
διάλεξε την αλλαλία, ο κουτσός τη χαζομάρα, ο τραυλός την
κουφαμάρα και πάει λέγοντας...
"Φύγετε τώρα άνθρωποι", είπε ο ξένος, "σας απάλλαξα από τα
κουσούρια που τόσο πολύ σας τυρρανούσαν. Από τώρα και στο εξής
αυτά έχουν αντικατασταθεί με αυτό που διαβάζετε στο χαρτάκι που
πήρατε!"
Πράγματι, αν και ο κάθε χωριανός απέκτησε έτσι ένα καινούργιο
κουσούρι, τόσο πολύ είχε χαρεί που απαλλάχτηκε από το παλιό του
το κουσούρι, που ήταν όλοι στο χωριό πλέον ευτυχισμένοι!
-----------------------------------------------------------
Είμαστε όλοι άνθρωποι και έχουμε τα ελλατώματά μας. Δύσκολο να
δεχτεί κάποιος το ελλάτωμά του, όλοι νομίζουμε ότι το δικό μας
το ελλάτωμα είναι το χειρότερο από όλα! Αυτό είναι υπεύθυνο για
την αποτυχία και τη δυστυχία μας!
Δεν μπορούμε να δούμε το γεγονός ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν
ελλατώματα, ότι αυτά είναι μεταξύ τους διαφορετικά, όπως και οι
άνθρωποι μεταξύ μας διαφέρουμε, αλλά όλοι μας δυστυχούμε τελικά
για τον ίδιο λόγο: το ελλάτωμά μας, που μέσα από τον εγωισμό μας
το βλέπουμε σαν ένα βάρος που βαραίνει μόνο εμάς.
Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν κάποια ελλατώματα που σε μικρό ή
μεγαλύτερο βαθμό τα έχουμε όλοι μας. Αυτό δεν μπορούμε εύκολα να
το δούμε και πιστεύουμε ότι εμείς το έχουμε μόνο στο μέγιστο
βαθμό.
Πολλά από τα ελλατώματα που αναγνωρίζουμε στον εαυτό μας όμως,
είναι οι αντίθετες όψεις κάποιων προτερημάτων και αρετών. Άμα
μπορέσουμε να βγάλουμε από τα ελλατώματα, που είναι στοιχεία
του χαρακτήρα μας το θετικό, τότε θα μπορέσουμε να εξελιχθούμε.
--------------------------------------------------------------
Αυτό το θέμα ξεκινά σήμερα και τηρώντας την παράδοση του
προηγούμενου θέματός μου, σχετικά με τη ζήλια, την ανασφάλεια,
την αυτοπεποίθηση και την ωριμότητα, του δίνω μια επίσημη διάρκεια
επεξεργασίας 21 ημερών, και μια ανεπίσημη, όσο πάρει.
Θα ήθελα εδώ, ο καθένας από εμάς που το επιθυμεί, να μας
εκμυστηρευτεί αυτό ή αυτά που θεωρεί ως βασικά του ελλατώματα, να τα
συζητήσουμε, να ανακαλύψουμε κοινά ελλατώματα, να τα απομυθοποιήσουμε,
να βγάλουμε το θετικό από κάθε ένα από αυτά!
Θέλω να στοχαστούμε ελεύθερα, χωρίς ντροπή, να φέρουμε το φως
στις σκιές που μας βασανίζουν...
Βέβαια, αυτό το θέμα ΔΕΝ ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ. Αφορά ΜΟΝΟ αυτούς που
ΕΧΟΥΝ ΕΛΛΑΤΩΜΑΤΑ! 
Σας προσκαλώ λοιπόν σε ετούτη τη συζήτηση και εύχομαι το τέλος αυτού
του θέματος να βρεί όλους μας κατά κάτι σοφότερους, ελαφρότερους,
πιό χαρούμενους και με λίγο περισσότερη αυτογνωσία!
ΚΑΛΩΣ ΝΑ ΟΡΙΣΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ !!! 
Λιλιθάκι, μου αρέσει κι αυτό το θέμα σου, ομολογώ!
Καταρχάς, έχω αρκετά ελαττώματα και τα αναγνωρίζω.
Άλλα είναι πιο εμφανή κι άλλα όχι και τόσο.
Μερικά προσπαθώ να τα καταπολεμήσω και τα καταφέρνω πιο εύκολα ενώ με κάποια άλλα η προσπάθεια είναι μεγαλύτερη.
Ως βασικό μου ελάττωμα θεωρώ πως είμαι αρκετά περήφανος.
Αν και θεωρείται πλεονέκτημα, όταν ισχύει σε μεγάλο βαθμό το θεωρώ ως ελάττωμα.
Και δυστυχώς έχω φερθεί σκληρά σε όσους/ες πλήγωσαν την περηφάνια μου...
Ένα άλλο ελάττωμα μου είναι οτι είμαι αρκετά ψύχραιμος με αποτέλεσμα πολλές φορές να δείχνω ψυχρός ως άνθρωπος.
Ένα άλλο είναι οτι είμαι αρκετά ξεροκέφαλος.
Θέλω να κάνω αυτό που θέλω κι ας μου λένε όλοι οτι είναι λάθος.
Θα το κάνω κι ας "φάω" το κεφάλι μου.
Τέλος, πιστεύω πως πολλές φορές είμαι στον δικό μου κόσμο, χαμένος στις δικές μου σκέψεις, με αποτέλεσμα να δείχνω απαθής σε όσα συμβαίνουν γύρω μου ή αδιάφορος.
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
Ευχαριστώ για την επιδοκιμασία της πρόσκλησης Dying_Incubus!
Ξέρεις, θα ήθελα να επεκταθείς λίγο περισσότερο σε αυτό που
γράφεις σχετικά με την περιφάνεια. Δεν καταλαβαίνω πώς μπορείς
να θεωρείς την περιφάνεια ένα τόσο μεγάλο ελλάτωμα!
Καταλαβαίνω την έπαρση, το σνομπισμό ή τη ματαιοδοξία ως τέτοια,
αλλά όχι την περιφάνεια. Μήπως εννοείς κάτι άλλο;
Θέλεις να δώσεις ένα παράδειγμα;
Φιλικά, θα επανέλθω με δικά μου ελλατώματα αργότερα
Η ανόητη και ηλίθια δοτικότητά μου. Χρόνια μου το ψιθυρίζω και μου το λένε. Το έχω πληρώσει ακριβά τούτο το χάδι της προσφοράς. Λαβαίνω χαστούκια.
Και κάποιος πρόσφατα μου είπε πως το μεγαλύτερο ελάττωμά μου είναι η καλωσύνη μου.
Με αποκάλεσε και αγαθή.
Αστείο; Μάλλον όχι και τόσο.
Ωστόσο λυπάμαι που τα αλλοτινά προτερήματα σήμερα καταντούν ειρωνικές φρασούλες στα χείλη κάποιων τέλειων άραγε; Ανθρώπων...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Τα χέρια μου ντυθήκαν τα δικά του,ταξίδεψα στη λήθη του θανάτου,και της ζωής, φιλί βροχής.Πριν μέρες γνώρισα τα δάκρυά του, κι ας είχε όλο τον κόσμο χάρισμά του,και άντρας,και τραγούδι, και παιδί,δεν ήξερα πως κλαίνε κι οι Θεοί!!!
Πολλές φορές κάποιο στοιχείο μας που θεωρείται γενικά προτέρημα παρερμηνεύεται από τον κόσμο ως μειονέκτημα.
Στην προκειμένη περίπτωση η περηφάνεια πολύ συχνά θεωρείται έπαρση, σνομπισμός κι υπεροψία ακόμα.
Να σου φέρω ένα παράδειγμα.
Πρίν κάμποσο καιρό δίενυα μία πολύ άσχημη περίοδο της ζωής μου.
Ένας "φίλος" μου είπε χαρακτηριστικά "σε λυπάμαι".
Αυτό με σκότωσε και με εξαγρίωσε επίσης.
Δε μπορώ να ανεχθώ τον οίκτο κανενός, το θεωρώ προσβολή.
Ειδικά από ένα άτομο που γνώριζα οτι δε λυπόταν πραγματικά...
Αφροδίτη μου, πιστεύω πως σε διακατέχει μία τάση δοτικότητας και μία καλοσύνη απέναντι στους συνανθρώπους σου.
Δεν ξέρω, απλά έτσι πιστεύω.
Κι αυτό κάθε άλλο παρά άσχημο είναι.
Μακάρι όλοι μας να δίναμε μία τόσο ευχάριστη νότα στον σημερινό κόσμο.
Ελπίζω να μην το αλλάξεις ποτέ σου αυτό, αγαπητή μου!
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
quote:Προσπάθησα αλλά δεν τα κατάφερα. Θα ήταν όλα τόσο ανώδυνα, αν δεν ήμουν τόσο τρυφερή και προστατευτική ακόμα και σε άτομα που δεν άξιζαν. Και δεν το αξίζουν.
Αφροδίτη μου, πιστεύω πως σε διακατέχει μία τάση δοτικότητας και μία καλοσύνη απέναντι στους συνανθρώπους σου.
Δεν ξέρω, απλά έτσι πιστεύω.
Κι αυτό κάθε άλλο παρά άσχημο είναι.
Μακάρι όλοι μας να δίναμε μία τόσο ευχάριστη νότα στον σημερινό κόσμο.
Ελπίζω να μην το αλλάξεις ποτέ σου αυτό, αγαπητή μου!
Η ελπίδα αυτή του να μην το αλλάξω πραγματοποιήθηκε. Κάθε μέρα πραγματοποιείται. Είμαι η ίδια. Προτιμώ να κοιμάμαι με ένα παράπονο, παρά να ξυπνάω με μία τύψη. Πίστεψέ με!
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Τα χέρια μου ντυθήκαν τα δικά του,ταξίδεψα στη λήθη του θανάτου,και της ζωής, φιλί βροχής.Πριν μέρες γνώρισα τα δάκρυά του, κι ας είχε όλο τον κόσμο χάρισμά του,και άντρας,και τραγούδι, και παιδί,δεν ήξερα πως κλαίνε κι οι Θεοί!!!
quote:
Προτιμώ να κοιμάμαι με ένα παράπονο, παρά να ξυπνάω με μία τύψη. Πίστεψέ με!
Αυτό δείχνει το μεγαλείο ενός ανθρώπου!
Πιστεύω οτι οι φορές που έχεις πληγωθεί επειδή έδωσες πράγματα σε ανθρώπους που δεν άξιζαν πρέπει απλά να σου γίνει μάθημα και να προσέχεις τι δίνεις και πού.
Μόνο αυτό μπορώ να προτείνω, αγαπητή μου!
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
1. Εχω δολοφονικά ένστικτα τα οποία εκδηλώνονται με εικόνες αλλά και χειρονομίες πολύ επικίνδυνες. Αυτά τα ένστικα χρησιμοποιούν με άριστο τρόπο ένα άλλο μου ελάττωμα, αυτό του θυμού, που κάποτε θα με καταστρέψει φοβάμαι...
2. Είμαι (τελικά) πολύ λάγνα, αλλά με τους πλέον ανώμαλους τρόπους (αυτό το ανακάλυψα τελευταία, αλλά δεν είναι καινούργιο βέβαια)
3. Εχω μία απίστευτη υπερηφάνεια που εκφράζεται μέσα απο πολλές διαφορετικές δραστηριότητές μου, και χαζές και σημαντικές για μένα. Θα σε στεναχωρήσω καλέ μου incubus, αλλά η υπερηφάνεια ποτέ και για κανέναν λόγο δεν είναι προτέρημα.
4. Η λαιμαργία μου έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο μετά την γέννα της κορούλας μου.
5. Πολύ συχνά χαίρομαι με τον πόνο των άλλων και στεναχωριέμαι (λόγω ζήλειας) όταν τους συμβαίνει κάτι καλό. Πολύ σπάνια συμβαίνει το αντίθετο, και βέβαια εννοώ να συμβαίνει πραγματικά, όχι να προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου οτι συμβαίνει, όπως κάνουμε οι περισσότεροι μου φαίνεται!!!
Αυτά θυμάμαι προς το παρόν, αν θυμηθώ κάτι άλλο θα κάνω update στην λίστα.
Χαίρομαι που μιλάμε ΑΝΟΙΧΤΑ!
Την αγάπη μου (αυτή που παλεύω να φτάσω δηλαδή) σε όλους,
Πέγκυ
Edited by - Pagwna on 27/09/2005 11:58:05
ΩΡΑ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΤΙΣ ΜΑΣΚΕΣ!
ΓΙΑ ΜΕΝΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΜΙΛΑΩ ΠΟΛΥ.. ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΟΜΩΣ, ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ! ΟΧΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΒΑΛΩ ΚΑΝΕΝΑΝ, ΣΥΝΗΘΩΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΦΕΡΝΩ ΣΕ ΔΥΣΚΟΛΗ ΘΕΣΗ. ΣΕΡΒΙΡΩ ΣΕ ΠΙΑΤΑΚΙ ΤΟΥ ΚΑΦΕ ΟΛΕΣ ΜΟΥ ΤΙΣ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΤΑ ΦΥΛΑΩ ΓΙΑ ΜΕΝΑ...
ΚΑΙ ΜΙΛΑΩ ΠΟΛΥ ΓΕΝΙΚΑ ΓΙΑ ΟΛΑ! ΕΧΩ ΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΓΙΝΟΜΑΙ ΚΟΥΡΑΣΤΙΚΗ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ
!
ΑΛΛΟ ΕΛΑΤΤΩΜΑ ΚΑΙ ΕΔΩ ΘΑ ΜΕ ΝΙΩΣΕΙ Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΑΝ ΚΡΙΝΩ ΑΠΟΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ ΤΗΣ. ΕΜΕΝΑ ΔΕΝ ΜΕ ΕΧΟΥΝ ΠΕΙ "ΑΓΑΘΗ" ΜΕ ΛΕΝΕ ΚΑΙ ΠΙΣΩ ΚΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ "ΧΑΖΟΦΙΛΟΤΙΜΗ ΣΕ ΣΗΜΕΙΟ ΒΛΑΚΕΙΑΣ".. ΙΣΧΥΕΙ, ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΧΩ ΠΡΟΣΠΕΡΑΣΕΙ ΤΑ ΘΕΛΩ ΜΟΥ, ΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΙΚΑΝΙΠΟΙΗΣΩ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΑΛΛΩΝ ΕΙΤΕ ΕΙΝΑΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΦΙΛΟΙ ΟΙ ΑΠΛΟΙ ΓΝΩΣΤΟΙ. ΕΠΑΘΛΟ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ? Η ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΤΟ ΛΕΕΙ "ΠΑΡΑΣΗΜΟ ΤΗΣ ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΠΑΛΑΜΗΣ" ΑΠΆΥΤΑ ΕΧΩ ΣΥΛΟΓΗ ΟΛΟΚΛΗΡΗ!!!!
ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙ ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ. ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙ ΠΟΥ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΤΑΚΤ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ ΠΛΑΤΗ ΚΑΙ ΤΟ "ΕΙΣ ΥΓΕΙΑΝ ΤΟΥ ΚΟΡΟΪΔΟΥ" ΔΙΑΔΡΑΜΑΤΙΖΕΤΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ!!!!
ΤΕΛΟΣ ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟΤΕΡΟ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΑΤΩΜΑΤΩΝ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΤΑΝ (ΣΠΑΝΙΑ) ΑΠΟΦΑΣΙΣΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΒΓΑ ΒΓΑΙΝΩ ΕΚΤΟΣ ΕΑΥΤΟΥ... ΧΑΛΙΑ ΟΜΩΣ... ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΕΓΑΙΡΑ....
ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΠΟΛΥ 
ΚΑΛΕΕΕΕΕ....!
ΠΟΥ ΠΑΤΕ?