- το φαντασμα..... - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
quote:
zip- αλλά elo, φίλε, πρόσεξε ... μέτα για ότι συμβεί δεν θα είμαι εγώ υπεύθυνος, 'ντάξει ;
Εντάξει μην αγχώνεσαι, θα φροντίσουμε εμείς πριν από εσένα ώστε να μην συμβεί οτιδήποτε …![]()


η προσευχή είναι καθαρισμός πνεύματος κι όχι ανταποδοτικό
τέλος, όσο και στο ότι η προσευχή, μπορεί να ηρεμήσει...
Το ίδιο λένε κι οι βουδιστές και άλλοι...
Η προσευχή έχει πνευμτική χροιά και γι αυτό πρέπει να ειναι
και μακρυά απο υλικές ανάγκες.Αν έχεις πνευματική διαύγεια,
μπορείς να κατανοείς νόμους συμπαντικούς που να σε βοηθούν
να ζεις πιο ήρεμα, ας πούμε....
Πολλά μπορεί να πετύχει ο άνθρωπος με την προσευχή....Αδιαλλείπτως
προσεύχεσθαι, που έλεγε κι ο απόστολος...
ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ.
quote:Δεν ξέρω γιατί έχεις την εντύπωση ότι σε "κάθε προσευχή" που κάνει κανείς ζητάει "χάρες". Υπάρχουν πολλά "είδη" προσευχής, και "μορφές" προσευχής. Σε κάποιες υπάρχουν αιτήματα, σε άλλες όχι, ούτε και χρειάζεται.
elo:
Εγώ πάλι δεν μπορώ να καταλάβω γιατί πρέπει η προσευχή (η κάθε προσευχή !!!) που θα κάνω, να πρέπει και να ζητήσω και μια χάρη ως ανταπόδοση…...
Η προσευχή, ως μέσω επικοινωνίας, μπορεί να είναι οτιδήποτε, συνήθως θέλουμε να "επικοινωνίσουμε". Και μεταξύ μας οι άνθρωποι, άλλοτε διηγούμαστε, άλλοτε ζητάμε, άλλοτε παινεύουμε, άλλοτε ευχαριστούμε που λάβαμε, κι άλλοτε μας πιάνει το παράπονο που δεν. Η προσευχή μπορεί να περιέχει παρόμοια.
Ανταπόδοση... ασφαλώς. Ανταπόκριση καλύτερα. Γιατί κανείς δεν επιχειρεί να "επικοινωνίσει" χωρίς να περιμένει κάποια ανταπόκριση - που είναι μια μορφή ανταπόδοσης:
quote:Η ίδια η λέξη "προσευχή" περιέχει την έννοια της "ευχής" (έκφραση επιθυμίας για κάτι - όχι αναγκαστικά "χάρη", αλλά "κάτι"http://homepages.pathfinder.gr/prayercraft/prayercraft.htm).
...γιατί εκείνος που προσέρχεται στο Θεό πρέπει να πιστέψει ότι υπάρχει και ότι γίνεται μισθαποδότης σ’ αυτούς που τον αναζητούν...(προς Εβραίους 11,6)
Edited by - panpam on 27/02/2009 11:24:08
- Όταν μιλάμε στο θεό είναι προσευχή
- Όταν μας μιλάει ο θεός είναι σχιζοφρένεια

macedon
πεις στους φιλους σου αρχαιολάτρες, γιατί κάποιον που
μιλούσε σε μια ..πάπια, τον πήρανε κάτι κύριοι με τα λευκά...
Γι αυτο, ας σταματήσουν αυτές οι περιηγήσεις σε φύση, δέντρα και λατρείες ζώων και δέντρων...Θα υπάρχει πρόβλημα...Εμείς,με
ποιούς θα συζητάμε εδώ μέσα;...Και τι θα γίνουμε χωρίς βαρβάρους...
quote:
Και καλό είναι να έχουμε υπόψη μας ότι:- Όταν μιλάμε στο θεό είναι προσευχή
- Όταν μας μιλάει ο θεός είναι σχιζοφρένειαmacedon
Και όταν μιλάει ο macedon είναι... Ελληνοφρένεια!!!![]()
![]()
•Πρέπει να είσαι η αλλαγή που εύχεσαι να δεις στον κόσμο.
quote:Κάνεις λάθος. Αναφέρσαι σε ψύχωση. Υπάρχει ιατρικό συμπέρασμα που κάνει διάκριση μεταξύ θρησκευτικής ή άλλης μεταφυσικής εμπειρίας και ψυχωσης.
Και καλό είναι να έχουμε υπόψη μας ότι:- Όταν μιλάμε στο θεό είναι προσευχή
- Όταν μας μιλάει ο θεός είναι σχιζοφρένεια...
Η βασική διαφορά, εν συντομία, είναι ότι τα πρόσωπα με ψύχωση αδυνατούν να ζήσουν ως "φυσιολογικοί" άνθρωποι. Ενώ άνθρωποι με μεταφυσικές εμπειρίες* μπορούν.
*Η προσευχή, ως "Ευχή" είναι γενικό φαινόμενο υπάρχει σε όλες της θρησκείες και σε μερικές μη θρησκευτικές μορφές, όπως η μαγεία, μορφές φιλοσοφίας κτλ. Το ίδιο και οι εμπειρίες. Το πως ερμηνεύονται διαφέρει.
πεδίο...Εκεί, όπου οτ πνεύμα του έχει λόγο...Εκεί, όπου
ζητάμε να έχουμε επικοινωνία με τον Θεό...Αλλοιώς, είμαστε μόνο ζώαμ υλικές ανάγκες και δεν είναι έτσι...
Η προσευχή, όταν αυτη γίνεται σωστά, δείχνει αμέτοχη
των γήινων δρωμένων γύρω μας, πάει τον άνθρωπο σε μια άλλη πραγματικότητα και έχει να κάνει με το τι βλέπουμε
στον εαυτό μας ως ιδανικό και ως ζητούμενο...
Η ανάταση πάντως της ψυχής με την προσευχή, είναι ζωής αιωνίου
ζητούμενο και πραγματικά η προσευχή, σώζει...Απο τη ύλη, εννοείται...
quote:
και πραγματικά η προσευχή, σώζει...Απο τη ύλη, εννοείται
Βρε μανία να σωθείς από την ύλη. Μη βιάζεσαι ρε παιδί μου λέμε!
φίλη mimosa, δεν μπορεί να ειναι κακή επιλογή...Η ύλη έχει πολλές
εκφράσεις κι εκφάνσεις...Αλλά είναι και θέμα ηλικίας, εμπειριών
και καταστάσεως,ομολογώ....
Ωστόσο, σίγουρα κι εσύ πιστεύεις ότι η προσευχή, μπορεί να
ενισχύσει πνευματικά και υλικά τον άνθρωπο...Όπως κι ΄οτι
είναι κάτι σαν χαλάρωση και τόνωση του σώματος μαζί...Το έχεις
δοκιμάσει;
Ή κι εσύ σαν τον ζίπ,ρωτάς τους άλλους τι κάνουν αυτοί;
Προσεύεχεσαι συνειδητά ή μονο όταν υπάρχει ανάγκη;
Εκτιμάς την προσωπική σχέση με τον Θεό, μέσω της προσευχής;
quote:
panpam - Δεν ξέρω γιατί έχεις την εντύπωση ότι σε "κάθε προσευχή" που κάνει κανείς ζητάει "χάρες". Υπάρχουν πολλά "είδη" προσευχής, και "μορφές" προσευχής. Σε κάποιες υπάρχουν αιτήματα, σε άλλες όχι, ούτε και χρειάζεται.
Η προσευχή, ως μέσω επικοινωνίας, μπορεί να είναι οτιδήποτε, συνήθως θέλουμε να "επικοινωνίσουμε". Και μεταξύ μας οι άνθρωποι, άλλοτε διηγούμαστε, άλλοτε ζητάμε, άλλοτε παινεύουμε, άλλοτε ευχαριστούμε που λάβαμε, κι άλλοτε μας πιάνει το παράπονο που δεν. Η προσευχή μπορεί να περιέχει παρόμοια.
Ανταπόδοση... ασφαλώς. Ανταπόκριση καλύτερα. Γιατί κανείς δεν επιχειρεί να "επικοινωνίσει" χωρίς να περιμένει κάποια ανταπόκριση - που είναι μια μορφή ανταπόδοσης:
Δεν είπα πουθενά ότι η «κάθε» προσευχή έχει να κάνει μόνο με μια ανταλλαγή (χάρες), άλλωστε για αυτό και έγραψα και ότι η προσευχή που μας αντέγραψε ο Michael Design είναι πραγματικά υπέροχη .
Γιατί υπερβαίνει το προσωπικό (ατομικό) εγώ του ανθρώπου και αγγίζει αποκλειστικά μόνο το συλλογικό…
.
Βλέπεις panpam η επικοινωνία (προσευχή) μπορεί να είναι μια ανθρώπινη εσωτερική ανάγκη, αλλά θα πρέπει να μάθουμε πως αυτή η ανάγκη πρέπει να είναι πέρα από κάθε ανταπόκριση και ανταπόδοση, απλά μια πηγή άντλησης .
Απλά ένα καλημέρα το πρωί και ένα καληνύχτα το βράδυ….
"Η προσευχή σήμερα λέγεται πράξη. Να ασκητεύεις σήμερα θα πει: να ζεις με τους ανθρώπους και να ανεβαίνεις κάθε μέρα, κάθε μέρα και όχι μονάχα τη Μεγάλη Παρασκευή με το Χριστό στο Γολγοθά. Και να σταυρώνεσαι".
"Και ποια είναι η πιο αψηλή εντολή; Ν’ αρνηθείς όλες τις παρηγοριές-θεούς, πατρίδες, ηθικές, αλήθειες - ν’ απομείνεις μόνος και ν’ αρχίσεις να πλάθεις εσύ, με μοναχά τη δύναμή σου, έναν κόσμο που να μην ντροπιάζει την καρδιά σου... Ποια ‘ναι η πιο αντρίκια χαρά; Ν’ αναλαβαίνεις την πάσα ευθύνη"
Νίκος Καζαντζάκης
