- Χριστιανισμός & Άνθρωπος - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Το 2003 ας είναι, κατά τον δυνατόν, χρονιά συνειδητοποιήσεων και προσφοράς, τουλάχιστον για όσους λειτουργούμε στους χώρους της Πνευματικής Αναζήτησης!
Φίλε Ελεύθερε, ειλικρινά χαίρομαι για τις θέσεις σου!
Ξεκίνησα από τα απλά για να θέσουμε μια, όσο το δυνατόν, σωστή βάση για διάλογο.
Φίλε μου εγώ δεν μιλάω για την μωαμεθανική αγάπη, ή την χριστιανική αγάπη.
Μιλώ, σκέπτομαι και επιζητώ την Αγάπη!
Την Αγάπη, που όπως είπες, εκδηλώνεται ως Νομοτέλεια μέσα από τον άνθρωπο.
Έχουν ουσία οι τίτλοι και οι ταμπέλες, ή η Ουσία της Ουσίας;
Αν διακρίνουμε δηλαδή πράξεις Ελευθερίας και δημοκρατικές εκδηλώσεις σε έναν άνθρωπο θα τον ταξινομήσουμε μήπως ως Δημοκράτη του Διαφωτισμού ή της Αμερικάνικης Επανάστασης;
Ή μήπως θα ψάχνουμε να δούμε κατά πόσο έχει επηρεαστεί από την Ελληνική Γραμματεία, πριν τον συγχαρούμε για το ήθος του;
Φίλε μου αν οδηγήσουμε την αναζήτησή μας σε αυτό το επίπεδο, θα καταλήξουμε να αντιμετωπίζουμε με φανατισμό κάθε συνάνθρωπό μας και δεν θα αναγνωρίζουμε την Αρετή όπου κι αν την συναντάμε!
Συμφωνώ βέβαια στις περισσότερες θέσεις σου.
Φυσικά και αναγνωρίζω Χριστό στο Σωκράτη. Δεν θεωρήθηκε τυχαία Χριστιανός πριν τον Χριστό! Δεν τον προσεταιρίζομαι βέβαια σε κανένα δόγμα ούτε αυτόν, ούτε και τον Γκάντι!
Αναγνωρίζω όμως το Πνεύμα του καθενός και υποκλίνομαι στην Πνευματική τους Εξουσία!
Και όσο για τον Κολοκοτρώνη, ναι έσφαξε! Δεν είναι πρότυπο φυσικά χριστιανικού Αγίου.
Μα για αυτό ακριβώς το λόγο τον ανέφερα!
Μήπως μειώνεται όμως το έλεος που κατέδειξε στην Τριπολιτσά ;
Μήπως δεν έβαλε, σχεδόν, τον εαυτό του ενέχυρο για να μην χυθεί το αίμα Ελλήνων προεστών;
Δεν ήταν με το χαμόγελο και την καλή κουβέντα ακόμα και μέσα στον αχό της μάχης;
Τι αναζητάμε, την Τέλεια Εκδήλωση της Αγάπης στη γη;
Ιησούς ο Χριστός!
Από εκεί και πέρα έχουμε τις προσπάθειες του ανθρώπου να εκδηλώσει αυτή την Αγάπη!
Και βέβαια έγιναν και γίνονται πολλά λάθη. Εδώ μια έρμη Δημοκρατία δεν μπορούμε ακόμη να στεριώσουμε, που, στην Ελλάδα!
Ακόμα και σε αυτό το Φόρουμ απόγονοι του Σωκράτη και του Περικλή και τρωγόμαστε σαν λυσσασμένα αγριόσκυλα!
Και απορούμε γιατί δεν έχει ακόμη εκδηλώσει άνθρωπος την Τέλεια Αγάπη σε κάθε της λεπτομέρεια;
Πες μου που διαφέρει η Τέλεια Αγάπη από τον Τέλειο Άνθρωπο;
Κατ’ εμένα είναι «παιδικό» να κατηγορούμε τους συνανθρώπους μας χριστιανούς, που δεν είναι ακόμη η Ενσάρκωση του Περιπατούντος Λόγου Χριστού στη γη.
Όχι φυσικά ότι αυτό δικαιολογεί και κάθε είδους ατιμία, ή έγκλημα που συντελέστηκε σε αυτό τον πλανήτη στο Όνομα του Ιησού Χριστού!
Θα σου θυμίσω ότι ο Ίδιος είχε πει στους Μαθητές Του για την Μέρα της Κρίσης πως:
«Πολλοί θα έρθουν και θα πουν Κύριε στο Όνομά Σου διδάξαμε, ευλογήσαμε, διώξαμε δαιμόνια κλπ (ελεύθερη απόδοση) και Εγώ θα πω ΔΕΝ ΣΑΣ ΓΝΩΡΙΖΩ!
Γιατί ήμουν στο κρεβάτι του πόνου και δεν με επισκεφτήκατε, ήμουν στην φυλακή και δεν μου συπμαρασταθήκατε κλπ, -Μα Κύριε πότε ήσασταν και δεν το κάναμε;
Το κάνατε σε κάθε συνάνθρωπό σας!» (Αν θες να σου παραθέσω ακριβώς το χωρίο του Ευαγγελίου, για να μη μπερδευόμαστε).
Η Κρίση λοιπόν σύμφωνα με τον Χριστό έχει μέτρο την Αγάπη και το Έλεος προς τον κάθε συνάνθρωπό μας. Και όπως παρατηρείς δεν είναι Χριστιανός όποιος χρησιμοποιεί το Όνομα του Ιησού Χριστού. «Δεν σας Γνωρίζω!» Δεν είναι απλό!
Διαφωνώ λοιπόν φίλε μου πως η Αγάπη είναι μια γενική κατάσταση καλής θελήσεως, καλών ανθρώπων!
Είναι Νόμος και διέπεται από Νόμους!
Αν θέλουμε το ερευνούμε!
Από την άλλη ειλικρινά χαίρομαι για την ιδέα σου.
Έναν μοχλό για την πίεση και τον έλεγχο των Κοινωφελών Ιδρυμάτων!
Αν το θες ειλικρινά, επικοινώνησε μαζί μου να δούμε πως μπορεί να υλοποιηθεί!
Είμαι και εγώ άνθρωπος της εφαρμογής.
Σίγουρα μια τέτοια προσπάθεια θέλει ελεύθερους ανθρώπους και ικανούς να αντισταθούν στα ποτάμια της διαφθοράς, της αδιαφορίας, του εγωισμού, της αδράνειας και κάθε κατεστημένου που μας «έχει κάτσει στο σβέρκο»! Από την διαχείριση των κονδυλίων του 2004 ως και τις μορφές φθηνής ενέργειας που μπορεί να έχει κάθε πολίτης!
Είμαστε φίλε μου ικανοί να γίνουμε κριτές των συνανθρώπων μας;!
Και αν ναι, τότε ποιος θα κρίνει τους «κριτές»;
Με Σεβασμό και Αγάπη.
Edited by - ΦΩΤΙΟΣ on 02/01/2003 11:26:08
Είχαμε δεν είχαμε το πήγαμε στην Αγάπη το θέμα, ε;
Το παρακάτω το φύλαγα για κάποιο από τα ομώνυμα θέματα αλλά με την εξέλιξή τους νομίζω πως κολλάει καλύτερα εδώ. Λοιπόν:
quote:
Οι επιπόλαιοι ιεροκήρυκες, που αρέσκονται στα ασαφή και ηχηρά συνθήματα, εξακολουθούν να μας μιλούν για την υπέρτατη των αρετών, την αγάπη, που εκήρυξε ο Χριστός. Αν όμως καλοκοιτάξουμε την αγάπη θα δούμε ότι δεν μπορεί με κανένα τρόπο να είναι αρετή. Πρώτ’ απ’ όλα όλες οι αρετές έχουν και το επίθετό τους: η δικαιοσύνη έχει το δίκαιος, η τιμιότητα το τίμιος, η μεγαλοψυχία το μεγαλόψυχος, η φιλανθρωπία το φιλάνθρωπος και ούτω καθεξής. Για την αγάπη όμως δεν υπάρχει αντίστοιχο επίθετο και αυτό πρέπει να μας προβληματίσει. Δεν θα έπρεπε, αν η αγάπη ήταν η ύψιστη των αρετών να έχει και αυτή το επίθετό της με το οποίο θα χαρακτηρίζαμε τον φορέα της;Δεύτερο είναι παράλογο, ακατανόητο και ανειλικρινές να λέει κάποιος ότι αγαπά όλους τους ανθρώπους, ακόμη και τους εχθρούς του. Δεν θα μας προβλημάτιζε αν κάποιος μας έλεγε ότι αγαπά τους απατεώνες, τους βιαστές, τους εγκληματίες και τους απάνθρωπους; Συγκρίνετε την αγάπη, που δεν είναι αρετή, με την φιλανθρωπία που είναι. Η φιλανθρωπία δεν είναι αδιάκριτη σαν την υποτιθέμενη χριστιανική αγάπη. Ο φιλάνθρωπος είναι διακριτικός στις ενέργειές του: έχει ένα όραμα της καλής κοινωνίας και βοηθά επιλεκτικά τα άτομα που έχουν ανάγκη βοηθείας και τα ιδρύματα και τους θεσμούς που εξυπηρετούν την αγαθοεργία, την ισότητα, τη συνεργασία και την παιδεία. Εκείνος που αγαπά και βοηθά τους βασανιστές και τους εκμεταλλευτές του λαού δεν είναι φιλάνθρωπος αλλά παλιάνθρωπος.
Τέλος, η αγάπη, σαν το μίσος, τον οίκτο, την ζήλια και τον φόβο είναι ένα συναίσθημα και όχι μιά αρετή. Τα συναισθήματα διακρίνονται για την παθητικότητά τους, δηλαδή, είναι ψυχικές καταστάσεις που συμβαίνουν σ’ εμάς δεν είναι κάτι που εμείς κάνουμε.
Ο δίκαιος, ο γενναίος και ο μεγαλόψυχος ενεργούν σύμφωνα με ορισμένες αρχές και γι’ αυτό τους θεωρούμε ενάρετους, ενώ αυτός που φοβάται, αγαπά ή μισεί, κυριεύεται, διακατέχεται καταλαμβάνεται ή συγκλονίζεται από συναισθήματα. Έχουμε το δικαίωμα να απαιτούμε από τους συνανθρώπους μας να είναι πιο ευγενείς ή πιο έντιμοι, αλλά θεωρούμε αξιολύπητο το μικρόμυαλο άνδρα που απαιτεί από την γυναίκα του να τον αγαπά!
Αυτά για την ώρα.
Και πάλι καλή χρονιά 
Αντιφών ερωτηθείς τί εστι μαντική απεκρίθη: ανθρώπου φρονίμου εικασμός.
quote:
Οι επιπόλαιοι ιεροκήρυκες, που αρέσκονται στα ασαφή και ηχηρά συνθήματα, εξακολουθούν να μας μιλούν για την υπέρτατη των αρετών, την αγάπη, που εκήρυξε ο Χριστός. Αν όμως καλοκοιτάξουμε την αγάπη θα δούμε ότι δεν μπορεί με κανένα τρόπο να είναι αρετή. Πρώτ’ απ’ όλα όλες οι αρετές έχουν και το επίθετό τους: η δικαιοσύνη έχει το δίκαιος, η τιμιότητα το τίμιος, η μεγαλοψυχία το μεγαλόψυχος, η φιλανθρωπία το φιλάνθρωπος και ούτω καθεξής. Για την αγάπη όμως δεν υπάρχει αντίστοιχο επίθετο και αυτό πρέπει να μας προβληματίσει. Δεν θα έπρεπε, αν η αγάπη ήταν η ύψιστη των αρετών να έχει και αυτή το επίθετό της με το οποίο θα χαρακτηρίζαμε τον φορέα της;
Αυτό τώρα ...τι να πώ ?Είναι επιχείρημα αυτό? ας σοβαρευτούμε λίγο ....
quote:
Δεύτερο είναι παράλογο, ακατανόητο και ανειλικρινές να λέει κάποιος ότι αγαπά όλους τους ανθρώπους, ακόμη και τους εχθρούς του. Δεν θα μας προβλημάτιζε αν κάποιος μας έλεγε ότι αγαπά τους απατεώνες, τους βιαστές, τους εγκληματίες και τους απάνθρωπους; Συγκρίνετε την αγάπη, που δεν είναι αρετή, με την φιλανθρωπία που είναι. Η φιλανθρωπία δεν είναι αδιάκριτη σαν την υποτιθέμενη χριστιανική αγάπη. Ο φιλάνθρωπος είναι διακριτικός στις ενέργειές του: έχει ένα όραμα της καλής κοινωνίας και βοηθά επιλεκτικά τα άτομα που έχουν ανάγκη βοηθείας και τα ιδρύματα και τους θεσμούς που εξυπηρετούν την αγαθοεργία, την ισότητα, τη συνεργασία και την παιδεία. Εκείνος που αγαπά και βοηθά τους βασανιστές και τους εκμεταλλευτές του λαού δεν είναι φιλάνθρωπος αλλά παλιάνθρωπος.
Τα ερωτήματα αυτά έχουν λυθεί εδώ και χιλιάδες χρόνια...και απορώ που δεν πήρες χαμπάρι. Αυτή η απλούστευση που κάνεις είναι τελείως παιδική....
Η αγάπη Λυκόφρων δεν είναι ένα είδος συναισθήματος που σε κάνει να υπερασπίζεσαι, να συμπαθείς, να γλυκοκοιτάς...δεν είναι τα λόγια που λένε τα ζευγαράκια στα πάρκα και οι πρωταγωνιστές στις σαπουνόπερες...
Ανέλυσε σε παρακαλώ την λέξη "ΑΓΑΠΗ" και θα δείς οτι δεν έχει σχέση με αυτά...Αυτά όλα είναι προϊόντα του ευτελισμού της λέξης αυτής...
Η αγάπη είναι για τον Χριστιανισμό η συνισταμένη ενέργεια των αρετών που πρέπει να έχει ο άνθρωπος.Η αγάπη εμπεριέχει την διάκριση,τον σεβασμό,την αλήθεια,την δικαιοσύνη,την φιλανθρωπία,την σοφία εμπεριέχει και εμπεριέχεται στα πάντα ,γιαυτό και "ο θεός αγάπη εστίν" Αυτό δε σου λέει τίποτα ? δεν σε βάζει να προβληματιστείς ?
Ασε λοιπόν τα παιδικά παραδείγματα και προσπάθησε να αγγίξεις την ουσία ...
Η αγάπη προς έναν βασανιστή,απατεώνα,βιαστή θα είναι να του καταδείξεις πόσο λάθος έχει και να προσπαθήσεις να τον ελεήσεις για τα λάθη του και να του υποδίξεις τον σωστό δρόμο. Ξέρεις μήπως κάτι καλύτερο ή είσαι υποστηρικτής του "οφθαλμός αντί οφθαλμού" ?
quote:και εδώ κάνεις μια παιδική απλούστευση...σου ξαναλέω οτι ο Χριστός είπε "Θεός αγάπη εστιν" Είναι δυνατόν να πίστευε οτι ο θεός είναι ένα απλό συναίσθημα?
Τέλος, η αγάπη, σαν το μίσος, τον οίκτο, την ζήλια και τον φόβο είναι ένα συναίσθημα και όχι μιά αρετή. Τα συναισθήματα διακρίνονται για την παθητικότητά τους, δηλαδή, είναι ψυχικές καταστάσεις που συμβαίνουν σ’ εμάς δεν είναι κάτι που εμείς κάνουμε.
Ο δίκαιος, ο γενναίος και ο μεγαλόψυχος ενεργούν σύμφωνα με ορισμένες αρχές και γι’ αυτό τους θεωρούμε ενάρετους, ενώ αυτός που φοβάται, αγαπά ή μισεί, κυριεύεται, διακατέχεται καταλαμβάνεται ή συγκλονίζεται από συναισθήματα. Έχουμε το δικαίωμα να απαιτούμε από τους συνανθρώπους μας να είναι πιο ευγενείς ή πιο έντιμοι, αλλά θεωρούμε αξιολύπητο το μικρόμυαλο άνδρα που απαιτεί από την γυναίκα του να τον αγαπά!
Την ανάλυση της λέξης αγάπης που κάνει ο ΕΟΝ τη δέχομαι σαν κατάκτηση του ανθρωπίνου πνεύματος. Είναι αρετές που νομίζω δεν αμφισβητεί κανένας. Είναι μόνο Χριστιανικές; Ασφαλώς όχι. Ποιος μπορεί να διαφωνήσει με τέτοιες αρετές;
Όμως και το μεγαλύτερο μέρος του κειμένου που βάζει ο ΛΥΚΟΦΡΩΝ το βρίσκω σωστό. Ε δεν μπορώ να αγαπήσω παλιανθρώπους και φονιάδες ρε παιδιά πως θα το κάνουμε;
Κάνει μια προσπάθεια ο ΕΟΝ να μας πει πως θα πράξουμε μ’ αυτούς αλλά …..αν τον ρωτούσαμε να μας πει τι θα έπρεπε να γίνει, σε περίπτωση που ο βιαστής συνεχίζει όχι μόνο να βιάζει αλλά και να σκοτώνει πλέον τα θύματα του τι διαφορετικό από μας θα έλεγε; Εγώ θα έλεγα ισόβια ή θάνατος. Εσείς; ΕΟΝ ΣΥΓΓΝΩΜΗ για την επιθεσούλα στα πρώτα μου μυνήματα. Χμ…..το πληκτρολόγιο…..εεεε……
Δηλαδή η δικαιοσύνη δεν πρέπει να παραλύσει από την…αγάπη. Αυτό εννοώ.
Εκεί όμως που διαφωνώ πιο πολύ δεν είναι η χρησιμοποίηση της λέξης αγάπη. Είναι τα παρελκόμενα της που με προβληματίζουν. Είναι η λέξη κλισέ της Χριστιανικής θρησκείας. Θέλουν οι Χριστιανοί ντε και καλά να βάζουμε τον Ιησού, ότι αυτός
έχει τα πνευματικά της δικαιώματα Κανένας άλλος. Οι τόσες αρετές των λαών όλου του κόσμου πρέπει να γίνουν μία. Η αγάπη που δίδαξε ο Ιησούς Χριστός. Θα το αποδεκτούν αυτό ποτέ οι άλλόδοξοι; Δεν νομίζω. Οι άθρησκοι που βλέπουν τον Χριστιανικό Χριστό όχι σαν θεό αλλά σαν πολλά πρόσωπα και ιδέες πολλών εθνικοτήτων και φιλοσοφιών θα το δεκτούν; Όχι.
Επίσης πάρα πολλοί λένε ότι ο Ιησούς είναι πρόσωπο της φαντασίας των αποστόλων. Πως θα τον αποδεκτούν σαν την τέλεια εκδήλωση της αγάπης; Γιατί επιμένετε;
Χώρια ότι μπαίνει και ο Αβραάμ, ο Μωϋσής, ο Ιησούς του Ναυή κ.λ.π. από το παράθυρο με αυτή τη μέθοδο. Αγάπη αγάπη αλλά πολύ εύκολα μετατρέπεται σε διχόνοια όταν φανερωθεί ότι χρησιμοποιήται σαν προκάλυμμα επέλασης μιας θρησκείας ή στακτη στα μάτια για να μη βλέπουμε το πραγματικό πρόσωπο του ιερατείου.
Φίλε Φώτιε, μπορεί να μην κολλάει με τα πιο πάνω αλλά μια και το ανέφερες.
Γράφεις:
«Πολλοί θα έρθουν και θα πουν Κύριε στο Όνομά Σου διδάξαμε, ευλογήσαμε, διώξαμε δαιμόνια κλπ (ελεύθερη απόδοση) και Εγώ θα πω ΔΕΝ ΣΑΣ ΓΝΩΡΙΖΩ!»
Η πιο πάνω περικοπή από την καινή διαθήκη εμένα μου λέει ότι ο συγγραφέας της δεν είχε αρκετή αντίληψη. Βάζει ένα ΘΕΟ να δίνει δύναμη και εξουσία σε κάποιους να βγάζουν δαιμόνια και μετά να αποφασίζει ότι κακώς έπραξε ( Ο ΘΕΟΣ ) και ότι δεν τους αναγνωρίζει πλέον. Με ποιά κριτήρια τους έδωσε αυτή τη δύναμη; Δεν ήξερε ότι στο τέλος θα ήσαν ανάξιοι; Τι λογής θεός ήταν; Κι’ όλοι αυτοί που παρασύρθηκαν απ’ αυτούς τους ανάξιους; Τους είδαν να βγάζουν δαιμόνια και τους
πίστεψαν, τι να έκαναν;
Την αγάπη κλπ φίλε Φώτιε από τέτοιους συγγραφείς την μάθαμε κι’ εσύ κι’ εγώ.
Καλές προθέσεις Φώτιε, καλές προθέσεις. Τέτοιες νάχουμε. Όσοι θεοί και να υπάρχουν δεν θα μας τιμωρήσουν. Αλλά έστω και αντίρρηση να είχαν οι θεοί, εμείς πάλι καλές προθέσεις έπρεπε να έχουμε.
Ελεύθερος
quote:
«Πολλοί θα έρθουν και θα πουν Κύριε στο Όνομά Σου διδάξαμε, ευλογήσαμε, διώξαμε δαιμόνια κλπ (ελεύθερη απόδοση) και Εγώ θα πω ΔΕΝ ΣΑΣ ΓΝΩΡΙΖΩ!»
Αυτό ελεύθερε σημαίνει οτι πολλοί στο μέλλον θα χρησιμοποιούσαν το όνομα του Χριστού αλλά δεν παέι να πεί οτι είναι αληθινοί Χριστιανοί όπως και συνέβη... Αν θες να το δείς πιο διευριμένα ανάλυσε το εσωτερικά. Πότε θα έχεις Χριστό μέσα σου ? Αν θα μπορείς π.χ. να κάνεις απλά ένα αστρικό ταξίδι ή αν θα μπορείς να μετουσιώσεις το εγώ σου? Με λίγα λόγια...είναι ακετά εύκολο μέσω τεχνικών ο άνθρωπος να ΄χρησιμοποιήσει δυνάμεις και να κάνει υπερ-φυσικά πράγματα αλλά αυτό δεν τον κάνει πνευματικό...
Ο Χριστός το μόνο που ζήτησε ήταν να αγαπήσουμε τον πλησίον ως εαυτόν και να γίνουμε τέλεια όντα όπως μας αξίζει. Όλα τα άλλα έρχονται δεύτερα και αυτό είναι το νόημα των λόγων αυτών.
quote:Είπαμε Ελεύθερε...το να αγαπήσεις παλιανθρώπους δεν σημαίνει να πας να τους αγκαλιάσεις και να τους φιλήσεις... αλλά να δεχτείς οτι υπάρχουν αυτά τα στοιχεία στον άνθρωπο και να δεχτείς και να χωρέσεις και να κατανοήσεις την υπαρξή τους. Ειλικρινά πές μου δεν έχεις εσύ τέτοια στοιχεία? Είσαι σίγουρος οτι ποτέ δεν θα έρθεις σε σημείο να σκοτώσεις πχ ? ή να αδίκήσεις? Άφου ξέρουμε καλά πως μέσα μας υπάρχουν όλες οι τάσεις οι οποίες χρειάζονται τις κατάλληλες συνθήκες ή πιέσεις για να εκδηλωθούν. Πιστεύεις οτι το να σκοτώσεις σε ένα πόλεμο π.χ. υπερασπιζόμενος την πατρίδα σου δεν θα είναι έγκλημα ? Φυσικά και θα είναι !!!! αφαίρεση ζωής...
Όμως και το μεγαλύτερο μέρος του κειμένου που βάζει ο ΛΥΚΟΦΡΩΝ το βρίσκω σωστό. Ε δεν μπορώ να αγαπήσω παλιανθρώπους και φονιάδες ρε παιδιά πως θα το κάνουμε;
Κάνει μια προσπάθεια ο ΕΟΝ να μας πει πως θα πράξουμε μ’ αυτούς αλλά …..αν τον ρωτούσαμε να μας πει τι θα έπρεπε να γίνει, σε περίπτωση που ο βιαστής συνεχίζει όχι μόνο να βιάζει αλλά και να σκοτώνει πλέον τα θύματα του τι διαφορετικό από μας θα έλεγε; Εγώ θα έλεγα ισόβια ή θάνατος. Εσείς; ΕΟΝ ΣΥΓΓΝΩΜΗ για την επιθεσούλα στα πρώτα μου μυνήματα. Χμ…..το πληκτρολόγιο…..εεεε……
Δηλαδή η δικαιοσύνη δεν πρέπει να παραλύσει από την…αγάπη. Αυτό εννοώ.
Η μήπως πιστεύεις και σύ πως όλα είναι θέμα γονιδίων και οτι οι εγκληματίες γεννιούνται και δεν γίνονται...ή μήπως δε φταίει η παγκόσμια οικονομική κλίκα για το αν ένας μετανάστης ζεί σαν αγρίμι με τον νόμο της επιβίωσης και της ζούγκλας για οδηγό και είναι έτοιμος για όλα...
Δεν μπορείς να κατανοήσεις την δικαιοσύνη αν δε δείς τον άνθρωπο σαν ΕΝΑ ,σαν μια ολότητα.
Σου προτείνω να διαβάσεις την Πολιτεία του Πλάτωνα αν δεν το έχεις κάνει ήδη...
(συγνώμη για την καθυστέρηση αλλά εργάζομαι εντατικά αυτές τις μέρες)
Φίλοι μου, πιστεύω πως έχουμε τη διάθεση να ερευνήσουμε, αν έχει «κάτι» για να προσφέρει Χριστιανισμός στο θέμα της Αγάπης.
Είχα αναφερθεί σε ένα παλαιότερο προβληματισμό μου για την σύγκρουση που παρατηρούσα σε πολλούς συνανθρώπους μου προς το Πρόσωπο του Ιησού Χριστού.
Παρατήρησα πως σχεδόν όλοι (να μην πω όλοι) δυσκολεύονταν με την Αγάπη!
Είτε ήταν άνθρωποι που είχαν πληγωθεί στην ζωή τους με αποτέλεσμα να κρατούν κλειστή την καρδία τους και γίνονταν σκληροί και πικρόχολοι προς τους συνανθρώπους τους, είτε απλά αδυνατούσαν (ή αρνιόντουσαν) να κατανοήσουν την Νομοτέλεια που διέπει την Αγάπη.
Φίλε Ελεύθερε κανείς δεν κατέχει τα «πνευματικά δικαιώματα» της Αγάπης ή του Θεού.
Συμφωνώ μαζί σου, είναι τουλάχιστον χαριτωμένο.
Όμως ο Ιησούς παρουσίασε μια άλλη Αγάπη, Νέα για την ανθρωπότητα!
Μια Αγάπη πέρα από τα συναισθήματα Φίλε Λυκόφρων.
Μια Αγάπη που υπερβαίνει την ατομικότητα της προσωπικότητα και καταλύοντάς την, ενώνει τον Άνθρωπο με τον Θεό!
Ήταν Νέο! (τουλάχιστον!)
Και είναι ακόμη!
Μέσω του Ιησού Χριστού η Αγάπη φανερώθηκε όχι ως Αρετή, (οι Αρετές είναι ανθρώπινες κατακτήσεις) αλλά ως Νόμος!
Ως ο Ύψιστος των Νόμων που ισούται με το ΘΕΟ!
Δεν είναι κάτι απλό.
Στην Τέλεια μορφή της η Αγάπη είναι Θέωση!
Το να λες: «ΑΓΑΠΩ» στην Τελειότητα ισούται με το να λες: «ΕΓΩ ΕΙΜΙ»,
δηλαδή «ΕΙΜΑΙ Ο ΘΕΟΣ»!
Δεν είναι απλό.
Και αν ο Θεός είναι Αγάπη, τότε αγαπάει και τους ληστές, και στους βιαστές, και τους δολοφόνους!
Αγαπώ δεν σημαίνει «γούτου-γούτου»!
Πως να το πω πιο απλά!
Η θέση που παίρνει ο καθένας στην κοινωνία σε σχέση με τους συνανθρώπους του επηρεάζεται, άμεσα, μέσα από την διττή οπτική του «Καλού και του Κακού»!
Είναι δηλαδή καλός ο φίλος μας που μας υποστηρίζει, ή μας κερνάει το βράδυ, είναι καλή η μητέρα μας που μας θωπεύει, είναι καλή μια γκόμενα που τα «κάνει όλα», είναι καλή η γυναίκα μας γιατί μας είναι πιστή!
Είναι κακός ο κλέφτης που μας πήρε το πορτοφόλι, είναι κακός ο βιαστής που βίασε την κόρη μας κλπ.
Τι γίνεται όμως όταν ο βιαστής είναι ο γιος μας ή ο «κολλητός» μας;
Μήπως η κακία τώρα είναι η «σκρόφα που του κουνιότανε» και ο βιαστής είναι απλά το θύμα της;
Τι γίνεται αν η γυναίκα μας είναι η «γκόμενα» του προηγούμενου παραδείγματος και δεν μας είναι πιστή;
Που το καλό και το κακό όταν οι ρόλοι μας αγγίζουν προσωπικά;
Και αν εγώ είμαι ο κλέφτης, μήπως δεν έχω δικαίωμα στη ζωή;
Οι σχέσεις μας λοιπόν στην κοινωνία ορίζονται αρχικά από τα κτητικά «μου», & «σου».
Είναι με απλά λόγια, Ιδιοτελείς!
Εδώ η Αγάπη παρεμβαίνει ΚΑΤΑΛΥΤΙΚΑ!
Δεν είναι ολοφάνερο;
Υπερβαίνεται η περιοριστική τοποθέτηση για τους συνανθρώπους μας με το
«Αγάπα τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου»!
Δηλαδή ΑΝ ήμουν ο κλέφτης, ΑΝ ήμουν ο ληστής, ΑΝ ήμουν ο βιαστής;
Πως θα με αντιμετώπιζα;
Και όχι μόνο αυτό αλλά «Αγάπα ως εαυτόν!»
Ο Ιησούς μας δίδαξε να Αγαπάμε όπως ο Θεός.
ΤΕΛΕΙΑ!
Απορείς φίλε Ελεύθερε για την Εξουσία που έχουν οι άνθρωποι στα χέρια τους;
Μα δεν είναι Ελεύθερος να αξιοποιήσει (ή και να κακοποιήσει) ο κάθε άνθρωπος τις εξουσίες που έχει ή κατέχει;
Δεν φέρει ο άνθρωπος μέσα του Θεία Ουσία και την στρέφει ή την ενεργοποιεί σύμφωνα με την Ελεύθερή του Βούληση;
Δεν έχει Δύναμη η ανθρώπινη Πίστη;
Τι πρέπει δηλαδή να ρίχνει κεραυνούς ο Θεός όποτε κακοποιεί ο άνθρωπος τις εξουσίες του;
Τι εύκολη που θα ήταν τότε η ζωή σε ένα απόλυτο φασιστικό και θείο καθεστώς! 
Με Σεβασμό και Αγάπη.
quote:
Που το καλό και το κακό όταν οι ρόλοι μας αγγίζουν προσωπικά;
Και αν εγώ είμαι ο κλέφτης, μήπως δεν έχω δικαίωμα στη ζωή;
Οι σχέσεις μας λοιπόν στην κοινωνία ορίζονται αρχικά από τα κτητικά «μου», & «σου».
Είναι με απλά λόγια, Ιδιοτελείς!
Εδώ η Αγάπη παρεμβαίνει ΚΑΤΑΛΥΤΙΚΑ!
Δεν είναι ολοφάνερο;
Υπερβαίνεται η περιοριστική τοποθέτηση για τους συνανθρώπους μας με το
«Αγάπα τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου»!
Δηλαδή ΑΝ ήμουν ο κλέφτης, ΑΝ ήμουν ο ληστής, ΑΝ ήμουν ο βιαστής;
Πως θα με αντιμετώπιζα;
Και όχι μόνο αυτό αλλά «Αγάπα ως εαυτόν!»
Ο Ιησούς μας δίδαξε να Αγαπάμε όπως ο Θεός.
ΤΕΛΕΙΑ!
Η αγάπη η δική σου Φώτιε απέχει πολύ από τη Χριστιανική αγάπη. ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ. Την πήρες από άλλες θρησκείες-φιλοσοφίες και την σερβίρεις για Χριστιανικές, αφού απ’ αυτή τη θρησκεία δεν έμεινε πια τίποτε άλλο που να μπορεί να σταθεί όρθιο. Σαν ξένο προϊόν που είναι όμως, χρησιμοποιείται κατά περίσταση και όλως αντιφατικά. Μου θυμίζεις το στρατιωτικό γιατρό που μας έδινε όλους τα ίδια χαπάκια και για όλες τις αρρώστιες.
Τελικά βέβαια μάθαμε ότι τα χαπάκια εκείνα δεν περιείχαν κανένα φάρμακο. Όπως ακριβώς η Χριστιανική αγάπη.
Γιατι η Χριστιανική αγάπη όπως και κείνα τα χαπάκια, δεν έφερε ποτέ πραγματικό αποτέλεσμα. Μόνο ψευδαίσθηση θεραπείας η οποία πάντα επανερχόταν δριμύτερη.
Δεν είναι ο Χριστός που μέσα στο ναό επιτέθηκε στους εμπόρους; Γιατί δεν έδρασε τότε με περίσκεψη σαν τη δική σου και να αναρωτηθεί «αν είμουν εγώ ο έμπορος;» Έκανε ζημιές εκεί. Μπορεί να πείνασαν παιδάκια. Το σκέφτηκες αυτό; Γιατί νομίζεις ότι έκανε καλά εκεί; Που ήταν η τέλεια αγάπη; Σώθηκε;
Δεν είναι ο Θεός ή ο Χριστός του τέλος πάντων που, σκότωσε εκείνο το αντρόγυνο, επειδή δεν έδωσε όλη την περιουσία του στον Πέτρο, αλλά κράτησε και λίγη για τον εαυτό του; Κάπου στις πράξεις των αποστόλων είναι θα το έχεις υπ’ όψιν σου. Γιατί δεν είδανε αυτό το αντρόγυνο ως εαυτόν; Εκτός αν συμφωνείς κι’ εσύ ότι τους καθάρισε ο Πέτρος και τα ‘ριξε στο Θεό.
Στην αποκάλυψη τι τάζει στους ανθρώπους ο Χριστός του Χριστιανισμού; Τις σάλπιγγες, τις φιάλες κλπ θα τις έχεις υπ’ όψιν σου. Θα μου πεις και συ ότι είναι για τους αμαρτωλούς; Αν αυτοί δεν αντιμετωπιστουν με την νομοτέλεια της αγάπης που λες, αυτοί δηλαδή που έχουν ανάγκη να σωθούν τότε ποιοί;
Θυμήσου ότι υποτίθεται ότι είπε «δεν ήλθα να σώσω δικαίους αλλά αμαρτωλούς». Αλλά και το άλλο: «Εάν αγαπάτε μόνον όσους σας αγαπούν ποιό το ώφελος; Το ίδιο δεν κάνουν και οι αμαρτωλοί;» Αυτός ο ίδιος όμως αλλού υποτίθεται ότι κάνει αυτό που λέει στους άλλους να μην κάνουν.
Πόσο τέλεια μας αγαπά ο Χριστιανικός Θεός Φώτιε; Στη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων υπόσχεται το αιώνιον πυρ της κολάσεως. Αυτούς δηλαδή που ούτε οι διάφορες γραφές του (δεν είναι μια και δυό}, ούτε τα διάφορα ιερατεία του {δεν είναι ένα και δυό}, δεν κατάφεραν να πείσουν για την ύπαρξη του ή για την αναγκαιότητα πίστης προς αυτόν. Αυτούς δηλαδή που δεν θεωρούν την τυφλή πίστη ως ορθό τρόπο πορείας.
Θυμάσαι τους Μαδιανίτες; Πόσο τέλεια τους αγάπησε αυτούς; Εκείνους όλους που υποτίθεται ότι έδωσε οδηγίες και βοήθεια στους Εβραίους για να τους ξεκληρίσουν και τους ξεκλήρισαν τελικά; Σώθηκε κι’ εκεί η τέλεια του αγάπη;
Μη νομίσεις ότι είμαι «Εβραιοφάγος». Οι Εβραίοι είναι εκείνος ο λαός που πλήρωσε πιο πολύ από όλους την εξουσιομανία του ιερατείου του, αρχής γενομένης από τον Αβραάμ και συνεχίζει να πληρώνει μέχρι τώρα. Μην εκπλαγείς να μ’ ακούσεις να λέω ότι βρίσκονται ακόμη κάτω από την καταπίεση αυτού του ιερατείου και της παράδοσης που έχει εν τω μεταξύ δημιουργηθεί και ότι εγώ δεν έχω καμία αμφιβολία ότι το μέλλον τους είναι το πιο δυσοίωνο μέλλον που έχει λαός. Είναι μέσα στο στώμα του λύκου. Πόσο θ’ αντέξουν άραγε;
Η αγάπη που αναφέρεσαι Φώτιε, δεν είναι η Χριστιανική. Ξέρεις που είσαι τώρα εσύ αλλά και ο ΕΟΝ; Είσαστε πιο ψηλά από το Χριστιανισμό και δεν το καταλάβατε. Σαν κι’ εσάς υπάρχουν εκατομύρια. Πιασμένοι δυστυχώς στα πλοκάμια θρησκειών και ιερατείων τα οποία καταντούν το λόγο και τις ιδέες σας ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΕΣ διότι τα κολλούν στις δικές τους φλυαρίες. Το κάνετε κι’ εσείς χωρίς να το θέλετε χάνοντας τελικά την ουσία που είναι η μετατροπή του λόγου σε πράξη.
Ελεύθερος
Φίλε Ελεύθερε μ’ απογοήτευσες.
Για κάποιες στιγμές πίστεψα πως θα μπορέσουμε να συνομιλήσουμε με ειλικρίνεια! 
Ήδη όμως η κρίση σου είναι προκαθορισμένη
Έχεις αποφασίσει για το ποιος είμαι και το τι πιστεύω πριν ακόμη το εκδηλώσω!
Κρίμα.
Από την άλλη σε ευχαριστώ που θεωρείς εμένα και τον ΕοΝ σούπερ-Χριστιανούς!!!
Αυτό πραγματικά είναι κάτι καινούριο!
Αν ακόμα με την «περιορισμένη συνειδητότητα» που ο καθένας μας έχει βρισκόμαστε «ψηλότερα» από τον Χριστιανισμό, που δηλαδή να μας κρίνεις και στα επόμενα εξελικτικά μας βήματα!!!
Στην Ουσία λοιπόν.
Φίλε έως τώρα δεν σε έχω κατηγορήσει ή κρίνει σε κάτι.
Δεν με γνωρίζεις και ούτε γνωρίζεις τις πράξεις μου για να με κρίνεις!
Απλά βλέπεις εδώ τους διάλογους μας.
Το αν λοιπόν και πόσο συμβαδίζουν οι πράξεις με τους λόγους μου, συγνώμη αλλά, δεν έχεις δικαίωμα κρίσης! (για την ώρα )
Από την άλλη η Αγάπη που Πιστεύω και αποζητώ να εκδηλώνω δεν είναι «Καλύτερη» αλλά «ΤΕΛΕΙΑ»!
Τίποτα λιγότερο!
Όπως αναφέρθηκα ήδη, η Αγάπη είναι Νόμος.
Αν θες το ερευνούμε!
Βέβαια το ότι αναγνωρίζεις κάτι «καλό» σε αυτό που εκφράζω, είναι ελπιδοφόρο για την συνέχεια του διαλόγου μας!
Προσωπικά θεωρώ πως βλέπεις ανάστροφα το θέμα.
Δεν κρίνεται το σύμπαν από την περιορισμένη αντίληψη που έχει ο άνθρωπος για αυτό!
Το ίδιο και η Αγάπη.
Καθότι είναι (σύμφωνά πάντα με τον Χριστιανισμό και όχι με άλλες θρησκείες-φιλοσοφίες) ο Νόμος των Νόμων, είναι προφανές πως η αντίληψή μας περί Αγάπης είναι ακόμη πολύ περιορισμένη!
Το να κρίνεις λοιπόν από τα φτωχά, στην πλειοψηφία τους, αποτελέσματα στην εφαρμογή της Αγάπης τους ως τώρα Χριστιανούς είναι ένα λανθασμένο μέτρο κρίσης.
Αυτό συμβαίνει σε κάθε θρησκεία, κάθε φιλοσοφία, κάθε πολιτισμό.
Πόσοι βουδιστές (ανάμεσα από εκατομμύρια και για αιώνες) βρέθηκαν σε απόλυτη Νιρβάνα;
Πόσοι Έλληνες στην αρχαιότητα εφάρμοσαν το απόλυτο της Αρμονίας και της Αρετής;
Κλπ. (μην το επεκτείνουμε, γιατί θέλουμε σελίδες!)
Δεν είναι λοιπόν μέτρο σύγκρισης η δυσκολία του ανθρώπου να εκδηλώσει έμπρακτα την Αγάπη.
Είναι το ίδιο σαν να του ζητάμε να εκδηλώσει Τέλεια το Θεό που είναι!
Μπορούμε όμως να δούμε τα λάθη στην πορεία των αιώνων και να κατανοήσουμε.
Όσο για τις θέσεις σου για τον Ιησού Χριστό και την Αγάπη, συγνώμη αλλά γνωρίζεις το ανέκδοτο «για το φεγγάρι και το δάχτυλο»;
Ο Ιησούς στην γη ως Λόγος που είναι, κατέδειξε Νομοτέλεια.
Σε κάθε του βήμα.
Θυσιάστηκε για τον Άνθρωπο, δίχως να οφείλει τίποτε.
Μόνο η συγχώρεσή Του προς του σταυρωτές του και η Νομοτέλεια που καταδεικνύει σε αυτό και μόνο το σημείο, θα έπρεπε να σου αρκεί για να προβληματιστείς!
Αν δεν σε «αγγίζει» Φίλε Ελεύθερε η Αγάπη, θα δυσκολευτούμε να επικοινωνήσουμε.
Είσαι ελεύθερος να πιστεύεις ότι θέλεις για μένα.
Αν σε ικανοποιεί και δικαιολογεί τις απόψεις που ήδη έχεις, κανείς δεν μπορεί να σε εμποδίσει.
Μην υποστηρίζεις όμως πως γνώμη που έχεις για μένα είναι και Αλήθεια!
Εδώ φίλε μου και η γνώμη που έχουμε ακόμα και για τον εαυτό μας είναι περιορισμένη!
Για να συνοψίσω στα επιχειρήματά σου, θα πρέπει να τονίσω πως αν (που έτσι είναι) ο Χριστιανισμός ταυτίζει την Αγάπη ως Νόμο με τον Θεό:
Α. Είναι κάτι ολοκληρωτικά Νέο για την ανθρώπινη συνείδηση.
Β. Ακόμη το «ψηλαφίζουμε» και δεν το γνωρίζουμε!
Υπάρχουνε επιλογές που μας θέτουν μέσα στην Νομοτέλεια που προσεγγίζουμε.
Υπάρχουν και άλλες που μας αφήνουν να περιφερόμαστε.
Η Αγάπη δεν είναι κάτι απλό.
Δεν την κατέχουμε ακόμη!
Ούτε καν την κατανοούμε στο μεγαλύτερο μέρος της.
Αν θέλουμε, το ερευνούμε.
Στο κάτω-κάτω την ζωή μας αφορά!
Με Σεβασμό και Αγάπη.
quote:αχ πολύ συγκινούμαι με κάτι τέτοια....
Η αγάπη που αναφέρεσαι Φώτιε, δεν είναι η Χριστιανική. Ξέρεις που είσαι τώρα εσύ αλλά και ο ΕΟΝ; Είσαστε πιο ψηλά από το Χριστιανισμό και δεν το καταλάβατε. Σαν κι’ εσάς υπάρχουν εκατομύρια. Πιασμένοι δυστυχώς στα πλοκάμια θρησκειών και ιερατείων τα οποία καταντούν το λόγο και τις ιδέες σας ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΕΣ διότι τα κολλούν στις δικές τους φλυαρίες. Το κάνετε κι’ εσείς χωρίς να το θέλετε χάνοντας τελικά την ουσία που είναι η μετατροπή του λόγου σε πράξη.
Λοιπόν για να σοβαρευτούμε λιγάκι...Δεν έχεις ιδέα τι πράξεις μπορεί να έχω κάνει εγώ και ο Φώτης (χρόνια πολλά και καλά Φώτη) δεν έχεις ιδέα τι πιστεύουμε και με ποιόν τρόπο , δεν έχεις ιδέα τι αποτέλεσμα μπορεί να έχουν φέρει οι πράξεις μας , οι ενέργειες μας και οι προσευχές μας . Φαίνεται πως κινείσαι επιφανειακά επηρεασμένος απο την t.v. που δείχνει δέκα γριές και έναν παππά και απο κάτω γράφει "οι συγκεντρωμένοι πιστοί εν ώρα κατάνυξης ακούν το κύρηγμα".
Οσο και αν συμφέρει μερικούς να τα βάζουν όλα στο ίδιο τσουβάλι δεν γίνεται και παρακαλώ τους πάντες να μην προσπαθούν να μας κατατάξουν κάπου. Εγώ δεν έχω να αποδείξω τίποτα σε κανέναν όσο και αν μερικοί θέλουν να με φέρνουν σε αυτή τη θέση ,το μόνο που κάνω είναι να παραθέτω σκέψεις και βιώματα και να βλέπω και αυτά που παραθέτουν οι άλλοι. Τ ο τι κάνω και πώς το κάνω δεν αφορά κανέναν απλά έχω να παρατηρήσω πως καλό θα ήταν να προσέχουμε πως μιλάμε γιατι ποτε δεν ξέρουμε τι έχουμε απέναντί μας...
Το αν είμαι σε πλοκάμια και χταπόδια με βεντούζες πάλι κανείς δεν μπορεί να το κρίνει και τέλος πάντων συνεχίζω να απορώ με τη σιγουριά που όλοι βγάζουν τόσο εύκολα πορίσματα...
Ελεύθερε ... ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σου να με σώσεις απο τα πλοκάμια της μαφίας εμ...λάθος του Χριστιανισμού αλλά θα σε συμβούλευα να κάνεις πρώτα κάτι για τον εαυτό σου .