- τι ειναι ο χρονος? - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΑΝΦΕΡΘΩ ΣΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ ΤΟΥ/ΤΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.

ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΑΝΑΣΙΑ. ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ ΕΚΛΕΚΤΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΑΠΟΚΤΟΥΝ ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ.

ΕΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΣΩΣΤΑ ΘΑ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙΣ ΝΑ ΔΙΑΦΩΝΗΣΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ.

ΔΙΟΤΙ ΕΓΩ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΝ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΑΘΑΝΑΤΟΣ. ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΛΟΓΟ. ΘΑ ΖΟΥΣΑ ΕΓΩ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ/ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ ΜΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΘΑ ΠΕΘΑΙΝΑΝ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΜΠΡΟΣΤΑ. ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ ΝΑ ΑΝΤΕΞΕΙΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.

ΔΕΝ ΘΕΩΡΩ ΤΗΝ ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΔΩΡΟ ΑΛΛΑ ΒΑΡΟΣ.

ΠΡΟΤΙΜΩ ΝΑ ΖΗΣΩ ΕΝΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΖΗΣΩ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΟΥ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ.

ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ.

Γιώργος

http://forum.cretan-music.com/omorfias.php?action=view

με απεραντο σεβασμο και αγαπη, ο μανος σας

ξερω πως τα λινκς που ειχα παραθεσει ηταν αρκετα ισως εκτος του θεματος.

απολογουμαι.

αν ημουν ο χρονος,θα με γυριζα πισω,να διορθωνα τις ατελειες μου.

αν ημουν ο χρονος ισως να αποφασιζα να μην υπηρχα.

αν ημουν ο χρονος , θα κραταγα τα παντα πλαι μου,για να μην νιωθω μονος.

αν ειχα τον χρονο θα γινομουν παιδι.

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

Στον ολιστικό τρόπο της αρχαίας σκέψης, όλες οι πλευρές είναι ταυτόχρονα έγκυρες. H αρχαία σοφή φράση του σκοτεινού φιλόσοφου Hράκλειτου "όπως πάνω και κάτω", είναι ακριβώς μια έκφραση αυτής της ενότητας. Oι κινήσεις των αστεριών και των πλανητών ήθελαν να εκφράσουν ίδιες ενέργειες και ίδιους φυσικούς νόμους μ' εκείνους που κυβερνούν την κοινωνία αλλά και τις εσωτερικές λειτουργίες του ανθρώπινου σώματος. Oι βασικές ιδέες της αστρολογίας γεννήθηκαν από αυτήν την ιδέα του πάνω και κάτω. O νυχτερινός ουρανός έμοιαζε με μαυροπίνακα, στον οποίο εμφανίζονταν μηνύματα γραμμένα με μυστηριώδη κινούμενα φώτα. Aν ο άνθρωπος μπορούσε να καταλάβει τα σημάδια των θεών και να προβλέψει κάποια από τα χαρακτηριστικά τους, θα μπορούσε να συμμετάσχει στη θεότητα ο ίδιος και να αλλάξει το πεπρωμένο του.
Tα ακίνητα άστρα, από τότε που οι μορφές τους στους αστερισμούς δεν δείχνουν να αλλάζουν για μεγάλες περιόδους, συμβολίζουν την αιωνιότητα, το υπερβατικό βασίλειο που βρίσκεται πέρα και έξω από τον χρόνο και το χώρο. ο Kρόνος που κάνει τον περισσότερο χρόνο από όλους τους πλανήτες να κάνει έναν ζωδιακό κύκλο, είχε συσχετιστεί γι' αυτό το λόγο μ το σύμβολο του Xρόνου και αναγνωρίστηκε σαν παντοδύναμος Θεός. Aυτός είναι υπεύθυνος για την κατασκευή του σύμπαντος που παρατηρούμε στη φύση. Aπεικονίζεται συχνά σαν ένας γιγάντιος σιδηρουργός και είναι ο κάτοχος του μαγικού μύλου. Mόνο που αυτός ο μύλος δεν παράγει αλεύρι με την περιστροφή του, αλλά Xρόνο. Δεν σταματάει ποτέ να γυρίζει για μέρες, χρόνι, χιλιετίες. H χαμηλότερη πέτρα του μύλου είναι η Γη σαν θεμέλιο του ουρανού και η ψηλότερη πέτρα ο ουρανός που γυρίζει μέρα και νύχτα γύρω από τον άξονά του.
O Παντοδύναμος Θεός, με πολλά ονόματα σε πολλές κουλτούρες, κυβερνάει τους άξονες περιστροφής της Γης και τη μηχανή που γεννάει Xρόνο.

(θα επανέλθω ξανά στο θέμα, σύντομα...)

Carpe Diem

quote:

---

H αρχαία σοφή φράση του σκοτεινού φιλόσοφου Hράκλειτου "όπως πάνω και κάτω"

---

Μπερδεύτηκα Oannes. Αυτήν την φράση δεν νομίζω να την ανάφερε ο Ηράκλειτος. Μάλλον φράση από την Ερμητική φιλοσοφία είναι.

"ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ"

Υπάρχει ο Χρόνος δίχως σκέψη... η ο Χρόνος είναι η σκέψη?

Χμμ αν είναι έτσι *(Λέμε τώρα…γιατί να μην πούμε πως η (σκέψη / λόγος) ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ τον χρόνο?
ΩΩΩ τι ωραία….και γιατί να μην δημιουργεί και το Χώρο? ΧρονοΧωρος μαζί!

ΩΩΩ τι ωραίες σκέψεις Πλάτωνα….!!!

Λοιπόν με την σκέψη, πάω να δημιουργήσω…. χρησιμοποιώντας και τα Χέρια…. ένα καταπληκτικό παστίτσιο…(με σόγια) *

(Ατμουλα δεν δοκίμασα το δικό σου… μου το χρωστάς!)

Το εχει πει και ο ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ....πανω / κατω

«Εγώ τον ζυγόν [τη σκλαβιά] δεν τον γνωρίζω / ούτε ξεύρω να τον νομίζω /

Τρώγω, πίνω, ψάλλω με ευθυμίαν / δεν υποφέρω ποτέ τυραννίαν /...

Αυτή του Τούρκου η τυραννία / σ' εμέ είναι ζωή μακαρία. /

Αφού το ράσο τούτο φόρησα / πλέον τινά ζυγόν δεν γνώρισα. /

Δύο ποθώ, ναι, μα τες εικόνες / άσπρα [λεφτά] πολλά και καλές κοκόνες [ομορφογυναίκες] /

Περί δε της Ελλάδος, που λέτε / δεν με μέλει κι αν τυραγνιέται»

---

ΜΑΡΙΟΣ ΠΛΩΡΙΤΗΣ
ΦΡΙΤΤΕΙ και απορεί το πανελλήνιο για τους κληρικούς άθλους, που αποκαλύπτονται μέρα με τη μέρα αθλιέστεροι. Τη φρίκη την καταλαβαίνω - την απορία, όχι. Επειδή όλοι ξέρουμε (ή θα έπρεπε να ξέρουμε) πως οι αθλιότητες που καταγγέλλονται κρουνηδόν, δεν αποτελούν πρωτόγνωρα κρούσματα στο σώμα της Εκκλησίας. Αντίθετα, συνεχίζουν μια μακρότατη παράδοση, που έχει αιώνες κι αιώνες ταλανίσει πιστούς και μη, και έχει ευτελίσει τον εκκλησιαστικό θεσμό. Και η Εκκλησία τηρεί πιστά τις παραδόσεις...

Διά του λόγου το αληθές, δεν χρειάζεται ν' ανατρέξω σε πολύ παλιούς καιρούς. θα περιοριστώ στους δυο τελευταίους αιώνες - της προεπαναστατικής και της ελεύθερης Ελλάδας - και σε κάποια κείμενα (πολύ γνωστά άλλοτε, ξεχασμένα - φοβάμαι - σήμερα) που καταδείχνουν ότι το Ιερατείον πολύ συχνά μετατρέπεται σε τερατείον, σε γεννήτρα και τροφό τεράτων και τερατουργημάτων.

ΠΡΙΝ δύο ακριβώς εκατονταετίες, το 1806, η έξοχη «Ελληνική Νομαρχία - ήτοι Λόγος περί ελευθερίας», παρ' «ανωνύμου του Ελληνος»1, οδυρόταν:

«Ω γλυκύτατε Ιησού! Ω δίκαιοι Απόστολοι! Ω φιλόσοφοι Πατέρες! Πού είσθε την σήμερον να ιδήτε τους απογόνους σας, και να συγκλαύσητε, μαζί με όσους την αλήθειαν γνωρίζουσι, διά την αθλιότητά τους;... Εσείς εδιωρήσατε τας ελεημοσύνας, διά να στερεώσητε την αρετήν, αυτοί δε αρπάζουσι και από πλουσίους και από πτωχούς, όσα περισσότερα δυνηθώσι... Εσείς εκηρύξατε την ομόνοιαν, την αδελφότητα, την ομοιότητα [ισότητα] και την ελευθερίαν, αυτοί δε διδάσκουσι με τα παραδείγματά των το εναντίον. Εσείς, τέλος πάντων, είχετε την αρετήν διά οδηγόν, αυτοί έχουσι τα χρήματα» (Δ, 40).

Και ο Αδαμάντιος Κοραής υπερθεμάτιζε:

«Οσοι μετέβαλον τους οίκους προσευχής εις σπήλαια ληστών... πωλούντες ανερυθριάστως και μυστήρια και ευλογίας και αυτάς τας προς τον Θεόν ικεσίας... όσοι νομίζουσι τον βίον αβίωτον, αν δεν τρυφώσιν [χαροκοπούν] ως Σαρδανάπαλοι... περιέρχονται, ως λιμώττοντες λύκοι, τας επαρχίας, διά να αρπάζωσιν ανηλεώς από των πεινώντων χριστιανών τα στόματα τον ολίγον εκείνον άρτον, τον οποίον και αυτή των Τούρκων η απληστία εντρέπεται να αρπάση»2...

Ενώ η (περίπου σύγχρονη της «Νομαρχίας») ανώνυμη σάτιρα «Ρωσσοαγγλογάλλος» παρουσιάζει έναν Μητροπολίτη να «εκθέτει» σε τρεις ξένους περιηγητές (έναν Ρώσο, έναν Αγγλο κι ένα Γάλλο) τη «φιλοσοφία» του, τον καιρό της υπόδουλης Ελλάδας:

«Εγώ τον ζυγόν [τη σκλαβιά] δεν τον γνωρίζω / ούτε ξεύρω να τον νομίζω /

Τρώγω, πίνω, ψάλλω με ευθυμίαν / δεν υποφέρω ποτέ τυραννίαν /...

Αυτή του Τούρκου η τυραννία / σ' εμέ είναι ζωή μακαρία. /

Αφού το ράσο τούτο φόρησα / πλέον τινά ζυγόν δεν γνώρισα. /

Δύο ποθώ, ναι, μα τες εικόνες / άσπρα [λεφτά] πολλά και καλές κοκόνες [ομορφογυναίκες] /

Περί δε της Ελλάδος, που λέτε / δεν με μέλει κι αν τυραγνιέται».

Εμβαθύνοντας, ο Κοραής «ερμηνεύει» την ψυχολογία των τοιούτων κληρικών και συνοψίζει:

«Επαρατηρήθη και σήμερον ακόμη το από την ιστορίαν προ πολλού αποδεδειγμένον, ότι τα ψυχικά πάθη εις τους ιερωμένους πλέον παρά εις τους κοσμικούς εξάπτονται, και γίνονται θηριωδέστερα, αφού μίαν φοράν λάβωσιν είσοδον εις τας ψυχάς των... Ο φίλαρχος ιερωμένος καταντά φονικός τύραννος, ο φιλόπλουτος αισχροκερδής γόης, και ο φιλήδονος γίνεται ίππος θηλυμανής»3.

Σε πολύ νεότερη εποχή, ο διακεκριμένος θεολόγος-φιλόσοφος και καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του εδώ Πανεπιστημίου, Χρήστος Ανδρούτσος, στο βιβλίο του «Σύστημα ηθικής» (1925), στηλίτευε την «ιερή» χρηματολαγνεία.

«H τοιαύτη καθόλου [γενική] προς το χρήμα τάσις, αναπτυχθείσα κατά τα τελευταία έτη, απέβη, ιδίως μετά τον πόλεμον, φοβερά νόσος, των πάντων φερομένων σήμερον ακαθέκτως προς την αισχροκέρδειαν και την πλεονεξίαν (σελ. 211-212).

Ο ΧΩΡΟΣ δεν επιτρέπει να συνεχίσω το δυσώδες αυτό ανθολόγιο. Ούτε να παραθέσω καταλόγους με ονόματα πλείστων όσων αρχιμανδριτών, ιερέων, διακόνων, μοναχών, που έχουν καθαιρεθεί για (κατά λέξη) «κιναιδισμό», «ομοφυλοφιλία» (τα αμαρτωλά «κουσούρια», κατά τον Μακαριώτατο), «πορνεία», «παράνομες συμβιώσεις», «κλοπές» κλπ., κλπ.4.

Βέβαια, η πρόοδος των ημερών μας πρόσθεσε και άλλο χοντρότατο αλάτι σ' αυτό το ηδύγευστο συμπόσιο: κασέτες, κοριούς, βίντεο, φωτογραφίες - που χαρίζουν οπτική γλαφυρότητα στην ως τώρα περιγραφική τοιαύτη. H τεχνολογία δεν μπορούσε ν' αφήσει ασυντρόφευτη τη θεολογία...

ΤΩΡΑ, οι άγιοι πατέρες κηρύσσουν την αυτοκάθαρση της Εκκλησίας. Αλλά ποιοι θα χειριστούν αυτή την απαραίτητη κολυμβήθρα του Σιλωάμ, αφού όλο και περισσότεροι ιεράρχες κατηγορούνται για κάθε λογής βδελύγματα και τερατουργήματα; Ενοχος ένοχον ου ποιεί! Και αν κρίνει κανείς από την ως τώρα στάση της I. Συνόδου - που γνώριζε πλείστες όσες ατασθαλίες, αλλά τις αποσιωπούσε ή τις κουκούλωνε - φοβόμαστε πως η αυτοκάθαρση θα καταλήξει σε αυτο-κάλυψη των θεόπνευστων Σαρδανάπαλων...

...................................

1. Οι παραπομπές στην έκδοση Γ. Βαλέτα, Βιβλιοεκδοτική, 1957. - 2. Αδελφική Διδασκαλία, σε Απαντα Κοραή, εκδ. Γ. Βαλέτα (χ.χ.), τομ. A, I, σελ. 52. - 3. Προλεγόμενα στα «Ατακτα A´», ό.π., τόμ. A, 2, σελ. 1246. - 4. Βλ. αφθονία παραδειγμάτων σε Γ. Καρανικόλα, Ρασοφόροι, Συμφορά του έθνους, Γραμμή, 1976.

ΤΟ ΒΗΜΑ , 13-02-2005
Κωδικός άρθρου: B14390B472

http://tovima.dolnet.gr/demo/owa/tobhma.print_unique?e=B&f=14390&m=B47&aa=2&cookie=

---

quote:

---

quote:

---

Εδώ φαίνεται χαρακτηριστικά ότι το σημερινό "ιερατείο" ακολουθεί την ΚΑΤΗΡΓΗΜΕΝΗ Λευϊτική ιερωσύνη κατά την τάξη Ααρών της Παλαιάς Διαθήκης, και όχι την εντολή του Κυρίου Ιησού.

---

Με ενημέρωσε ήδη γι αυτό ο eythalos, αλλά δεν πρόλαβα ακόμα να ολοκληρώσω το διάβασμα των πηγών που μου παρέθεσε.
Ξεκίνησα να διαβάζω το Λευιτικόν της Π.Δ., αλλά βρίσκομαι ακόμα στο 3ο κεφάλαιο (που χρόνος ρε παιδιά; ).
Μέχρι το σημείο που έχω φτάσει, παραδίδονται οδηγίες για το πως να γίνονται οι θυσίες ζώων... Πράγμα που απορρίπτει η Ορθόδοξη Εκκλησία.
Δεν αμφιβάλλω καθόλου ότι το ορθόδοξο ιερατείο έχει μπλέξει πολλά από την Π.Δ. που έρχονται σε αντίφαση με την Κ.Δ. (άλλωστε ήδη παρέθεσα ένα απ΄ αυτά ) αλλά μέχρι το σημείο που βρίσκομαι στο Λευιτικόν, δεν βρήκα ακόμα κάποια ομοιότητα......Help?...

---

----

quote:

---

Η λέξη Άγιος είχε κατά την αρχαία εποχή διττή σημασία.
Άγιος δεν ήταν μόνο ο αγνός αλλά και ο μιαρός.

---

Το λυχνάρι του σώματος είναι το μάτι.
Εάν το μάτι είναι καθαρό,
όλο το σώμα είναι φεγγοβόλο.
Εάν το μάτι είναι πονηρό,
όλο το σώμα είναι σκοτεινό.

Εσύ γνωρίζεις τον Ευστάθιο?
Αρχιεπίσκοπο Ευστάθιο?
Λέει λοιπόν ο Ευστάθιος σχολιάζοντας την Ιλιαδα Ψ.429,1357,59

“ούτω και άγιος παρα τοις παλαιοίς ου μόνον ο καθαρός αλλα και ο μιαρός
δια το του άγους διπλόσημον.”

Και είναι ακριβώς έτσι.

Ίσως σου φανεί παράδοξο που παραθέτω επιχείρημα γραπτο Αρχιεπισκόπου αλλά
ο συγκεκριμένος υπήρξε οξυδερκής παρατηρητής της ανθρώπινης συμπεριφοράς και της γλώσσας την εποχή που έζησε.

----

Δεν σε ρώτησα το ετυμολογικό της λέξης για να διαπιστώσω εάν το γνωρίζεις, αλλά για να το αναλύσης και να το γνωρίσω και εγώ.

Ευχαριστώ.

Τον Ευστάθιο, δεν τον γνωρίζω. Πρώτη φορά τον ακούω, από σένα.

quote:

---

Αγαπητή Νεφέλη,
σου παραθέτω μερικά σχετικά σημεία :

---

_______________
...Not all those who wonder are lost... (lotr)

---