- XA - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

-Για να μιλάτε μόνοι σας.

Και μεις όταν λέμε "Χριστιανός", εννοούμε άλλο πράγμα (αφελής, ανόητος, αγράμματος, αμαθής, βλάκας, Ιουδαιόφερτος, μισέλληνας, ταλιμπάν, Γιαχβεδογκαγκά) , αλλά το νόημα που δίνουμε στη λέξη είναι τελείως διαφορετικό απ'αυτό που έχει η ίδια η λέξη.

quote:

---

Για αυτό το λόγο ναζί σας ανεβάζουν, φασιστες σας κατεβάζουν.

---

Μόνον όσοι αποτελούν μέρος του συστήματος και όσοι είναι τελείως ανίδεοι, φίλε μου. Εσύ τι απ'τα δύο είσαι (αν δεν είσαι και τα δύο;)

ΥΓ: Μην γράφεις με τόσο μεγάλα γράμματα. Δεν κάνεις το "επιχείρημά" σου πειστικότερο με το να φωνάζεις.

macedon

Edited by - macedon on 01/07/2012 02:58:35

Είπα να σου απαντήσω μόνον αυτό, σαν δείγμα της άγνοιας που έχεις για τα τεκταινόμενα στον εθνικιστικό χώρο και της εντύπωσης που έχεις ότι γνωρίζεις τα πάντα.

Ο Πλεύρης ήταν χαφιές των μυστικών υπηρεσιών του Καραμανλή τη δεκαετία του '70. Το παραδέχθηκε ο ίδιος ενώπιον του δικαστηρίου, όταν μήνυσε τον ήδη φυλακισμένο Αριστοτέλη Καλέντζη για ... συκοφαντική δυσφήμηση, λέγοντας "Κύριε εισαγγελεύ, δε νομίζω ότι είναι κακό για έναν πολίτη να υπηρετεί τις μυστικές υπηρεσίες της χώρας του".

(Ο λόγος της μήνυσης του Πλεύρη προς τον Καλέντζη ήταν γιατί ο τελευταίος στο βιβλίο του "Δημοκρατία 80: Κάτεργο", τον αποκαλεί "χαζοχαφιέ", "αργυρώνητο απατεωνίσκο", "σεσημασμένο ρουφιάνο", "μίασμα", και πολλά άλλα χαρακτηριστικά).

Ο Πλεύρης λοιπόν, όντας πρόεδρος του "Κόμματος 4ης Αυγούστου", στις 10 Μαρτίου του 1977 κατέδωσε στην Ασφάλεια τέσσερα από τα μέλη του κόμματός του: Μιχαλολιάκο, Καλέντζη, Γερονικολάου και Γιαννόπουλο, ως "βομβιστές". Απ' αυτούς, ο Καλέντζης καταδικάστηκε σε 12 χρόνια ενώ οι υπόλοιποι αθωώθηκαν (Τον Καλέντζη τον είχε καταδώσει και πιο πριν, στις 26 Φεβρουαρίου, οπότε και είχε συλληφθεί για πρώτη φορά).

Στην εφημερίδα "Βραδυνή" της 8ης Δεκεμβρίου του 1979, παρουσιάζεται ένα απόσπασμα από το ημερολόγιο του τέως διευθυντή των Φυλακών Κορυδαλλού, Γιάννη Παπαθανασίου, ο οποίος επιβεβαιώνει πως ο Πλεύρης επισκέφτηκε στη φυλακή τον Καλέντζη το 1976, ζητώντας του "εμπιστευτικά" να καρφώσει τους συναγωνιστές του (τον Μιχαλολιάκο δηλαδή και τους άλλους) και ότι αυτό αποτελούσε μέρος σχεδίου της ΚΥΠ.

Με άλλα λόγια, ο Πλεύρης δεν θέλει να ακούει για Μιχαλολιάκο γιατί βρίσκονταν σε αντίθετα στρατόπεδα: Ο ένας με τις καραμανλικές μυστικές υπηρεσίες (στις οποίες κάρφωνε τους εθνικιστές) κι ο άλλος με τους εθνικιστές.

Κατάλαβες τώρα;

macedon

Αίολε,ασφαλώς και αυτή η πράξη είναι καλή.Κανείς δεν το αμφισβητεί αυτό.Είναι όμως πέρα για πέρα φανερή η πρόθεσή τους.Ει,εδώ που τα λέμε,μήπως εσύ είσαι αυτός που πρέπει να ανοίξει και τα ΔΥΟ του μάτια?Το ένα μάτι βλέπει μια πράξη βοήθειας,το άλλο τί βλέπει

Μιας και το συνεχίζεις να σου πώ γιατί την θεωρώ κακή και ύπουλη.Γιατί απο την μία έχουμε τους τραμπουκισμούς,τα μαχαίρια και τις ψευτομαγκιές σε ανήμπορους ανθρώπους,και απο την άλλη έχουμε τα καλά παιδάκια που βοηθάνε τις γιαγιάδες που βάφουν τα σπίτια και άλλα τέτοια συμπαθή περιστατικά.

quote:

---

Το άλλο βλέπει ότι οι άλλοι περιορίζονται στα λόγια και στα ψέματα.

---

Δεν θα δικαιολογήσω τους άλλους.Εχεις δίκιο σε αυτό.

Γιατί φίλε Notirk,είναι πάνω απ'όλα θέμα συνείδησης.Είναι ενας πόλεμος συνειδήσεων.

Δηλαδή, εγώ δεν αμφιβάλλω ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν καλό μέσα τους. Απλά αυτό το καλό συνδυάζεται με ένα σκοτάδι. Έχουμε δει και άλλους να κάνουν καλές πράξεις, αλλά πίσω απο αυτές... Και όταν το φως συνυπάρχει με το σκοτάδι, ξέρουμε ποιο επικρατεί συνήθως..

Άλλωστε και το κόμμα του Χίτλερ έκανε καλές πράξεις για τον ταλαιπωρημένο Γερμανικό λαό, και λοιπόν;

Αν η Χρυσή Αυγή γινόταν ένα καθαρά δημοκρατικό κόμμα, χωρίς καμία αιχμή απο άλλες καταστάσεις, και αυτό φαινότανε και στη πράξη. Οκ.
Ο ελληνικός λαός, χρειάζεται ένα δυναμικό κόμμα στη βουλή. Όμως μόνο δυναμικό, όχι τραμπούκικο. Απο την άλλη, και ο τραμπουκισμός ίσως αν εφαρμοστεί με έναν ορισμένο τρόπο να έχει κάποιο ας πούμε θετικό αποτέλεσμα. Αλλά τι είδους τραμπουκισμός; Τραμπουκισμός με διάκριση και χωρίς κάποιο ιδεολογικό υπόβαθρο του παρελθόντος και δη της Χιτλερικής πρακτικής.

Ας πούμε, θες να μπεις σε ένα νοσοκομείο να πετάξεις έξω λαθρομετανάστες. Ε δε θα πετάξεις έξω ένα μικρό παιδάκι ή ένα βρέφος, ούτε κάποιον που ενδεχομένως να τον σκοτώσεις με αυτή τη κίνηση. Θες υπο το φόβο της βίας, να βγάλεις έξω κάποιον που δεν κινδυνεύει; Οκ, βγάλ'τον. Δε χρειάζεται να τον δείρεις όμως, αρκεί ο φόβος που θα του προκαλέσεις. Στη χειρότερη πάρ'τον μαζί με το κρεβάτι και βγάλ'τον έξω, αλλά μην τον δείρεις!
Ακόμα δηλαδή και αν θες να κάνεις κάτι 'κακό', κάν'το με σύνεση και διάκριση, όχι στα τυφλά.