- Όρος Πεντελικόν - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
δεν νομίζω να υπάρχει κάποιος που να διαφωνήσει οτι αυτό το Βουνό των Θαυμάτων, η ΠΕΝΤΕΛΗ, είναι το μοναδικό Βουνό στην Αττική που κρατάει επάξια τα σκήπτρα της μοναδικότητας σε όλους σχεδόν τους τομείς, είτε μιλάμε για φυσικό περιβάλλον, είτε για Ιστορία, είτε για ποίηση, είτε για τον κόσμο του Υπερφυσικού και πάει λέγοντας. Η Πεντέλη ΜΑΣ, πολλές φορές γίνεται μοναδική όχι μόνο όσον αφορά την Αττική, ούτε την Ελλάδα, αλλά τον κόσμο ολόκληρο. Ναί, είμαστε τυχεροί, πολύ τυχεροί, είμαστε ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΙ που αξιωθήκαμε να ζούμε σε αυτό εδώ τον τόπο, τον έστω και κατεστραμένο, στην ΑΤΤΙΚΗ ΓΗ, δίπλα στο πιο προνομιούχο Βουνό του κόσμου. Τι ήταν όμως αυτό που έκανε την Πεντέλη μοναδική στον κόσμο πέραν του οτι έβγαλε μέσα απο τα σπλάχνα της όλη την Αρχαία Αθήνα και τον περήφανο Παρθενώνα ; Τι ήταν αυτό που την έκανε μοναδική πέραν του οτι χάρη σε αυτήν οι Έλληνες θριάμβευσαν στη Μάχη του Μαραθώνα ;
Στους νότιους πρόποδες του Πεντελικού, στην περιοχή του Πικερμίου, βρίσκονταν κάποτε οι μεγαλύτεροι και πιο σημαντικοί παλαιοντολογικοί θησαυροί της Ελλάδος. Αναφέρομαι φυσικά στην λεγόμενη Πικερμική Πανίδα, που αντίστοιχη της δεν υπάρχει στη χώρα μας, ενώ θεωρείται μοναδική σε παγκόσμιο επίπεδο !
Πρόκειται για ανεκτίμητους παλαιοντολογικούς θησαυρούς που υπήρχαν εκεί πολύ πριν απο την εμφάνιση του ανθρώπου. Η ανακάλυψη αυτών των ευρημάτων ήταν εντελώς συμπτωματική.
Όλα ξεκίνησαν όταν ένας Βαυαρός στρατιώτης, σε μια διάσχιση της χαράδρας του Μεγάλου Ρέματος που ξεκινάει απο την Πεντέλη και καταλήγει στην Ραφήνα, βρήκε οστά, στις κοιλότητες των οποίων υπήρχαν πλήθη λαμπερών κρυστάλλων. Ο στρατιώτης νόμισε οτι βρήκε κάποιο θησαυρό και επιστρέφοντας στο Μόναχο, τα έδωσε στον καθηγητή Α.Wagner για να τα εξετάσει. Ο Wagner είπε πως ένα απο τα οστά αυτά, άνηκε σε πίθηκο που έζησε πρίν απο 10.000.000 χρόνια περίπου ! Τα αποτελέσματα των μελετών του καθηγητή, παρουσιάστηκαν απο τον ίδιο στην Βαυαρική Ακαδημία.
Έτσι πραγματοποιήθηκε μια σειρά ανασκαφών απο τους : Dr.Lindermayer (1848) J.Roth - A.Wagner (1852-53) Ηρακλή Μητσόπουλο (1853) Gaudry και Lartet (1854 και 1859) W. Dames (1882) Neumayr και L.von Tausch, (1885) Α.Smith - Woodward σε συνεργασία με τον Θ.Σκούφο (1901) Αρκετές ανασκαφές πραγματοποιήθηκαν και απο τον ίδιο τον Θ.Σκούφο για λογαριασμό του Πανεπιστημίου Αθηνών ενώ η τελευταία, έγινε το το 1912 απο τον O.Abel. Aπο τότε εγίνοντο μονάχα μελέτες πάνω σε όλα αυτά τα ευρήματα.
Μια νέα σειρά ανασκαφών άρχισε αρκετά αργότερα, το 1971 απο το Μουσείο Παλαιοντολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1978 έγινε και η τελευταία ανασκαφή. Την τοποθεσία των ανασκαφών επισκέφθηκαν και θαύμασαν επιστήμονες απο όλο τον κόσμο και όλοι συμφωνούσαν πως επρόκειτο για κάτι το μοναδικό στον κόσμο.
Στην ΠΕΝΤΕΛΗ, έζησε κάποτε η πιο πλούσια πανίδα χορτοφάγων και σαρκοφάγων ζώων των οποίων τα ονόματα συνδέονται πάντα με το όνομα του Βουνού όπως : Mesopithecus Pentelicus, Mestodon Pentelici και Pliocervus Pentelici. Εκεί υπήρχαν κάποτε Ιππάρια, Δεινοθήρια, Μαστόδοντες, Μαχαιρόδοντες, Χαλικοθήρια, Ρινόκεροι, Χοίροι, Καμηλοπαρδάλεις, Ελάφια, Αντιλόπες, Λιοντάρια, Ύαινες, Πίθηκοι, πτηνά όπως Υερακοειδή, αλλά και γιγάντιες χελώνες.
Δυστηχώς η ανακάλυψη αυτών των ευρημάτων συντέλεσε και στην άμεση καταστροφή, κατακρεούργηση και λεηλάτηση τους απο τους ξένους αλλά και φυσικά απο εμάς τους.... "Έλληνες". Τόσα και τόσα σημαντικότατα ευρήματα κοσμούν σήμερα τα Μουσεία της Ευρώπης αποκομμένα εντελώς απο την Ιερή Γή του Πεντελικού που για τόσες χιλιάδες χρόνια βαστούσε μέσα στα άγια χώματα του ενώ θα μπορούσε κάλλιστα να δημιουργηθεί ένα ωραιότατο μουσείο στην εν λόγω περιοχή που να φιλοξενεί όλα αυτά τα ευρήματα. Εμείς όμως, προτιμήσαμε να τα παραδώσουμε στα ξένα αρπακτικά που το μόνο που κάνουν, είναι να ριμάζουν αυτό τον τόπο δίχως έλεος και μετά έχουν το θράσος να μας λένε με περιφρονητικό ύφος οτι η ιστορία μας, τους ανήκει και πως η κληρονομιά μας είναι ασφαλέστερη στα δικά τους χέρια. Βέβαια αυτό δεν σημαίνει οτι εμείς οι Ελληνάρες πάμε πίσω. Συγκεκριμένα, το Υπουργείο Πολιτισμού είχε δηλώσει κάποτε, οτι ο χώρος αυτός θα χαρακτηριστεί ώς "Φυσικό Μνημείο" αλλά μάλλον το Υπουργείο...ξεχάστηκε και έτσι η περιοχή οικοπεδοποιήθηκε.
Έτσι χάθηκε μια για πάντα κάτω απο τα τσιμέντα μια αληθινή "Ακρόπολη της Παλαιοντολογίας" όπως πολύ όμορφα απεκάλεσε ο Γ.Ε.Θεοδώρου την περιοχή του Πικερμίου. Αυτή ήταν και η ιστορία της καταστροφής ενός πραγματικού κοσμήματος της Αττικής....
Μόλις τελείωσα το διάβασμα του συγκεκριμένου post, και του σιτε του iranon. Εχω να πω λοιπον τα εξης:
Νταβελη, keep up the good work. Πραγματικα με συγκινισε το γεγονος οτι σε καποια φαση εγραψες οτι "πρεπει να καθαριζουμε τα σκουπιδια, οχι μονο να πηγαινουμε εκδρομουλες"¨. Καλο κουραγιο τωρα με τις πυρκαιες. Λυπαμαι ειλικρινα που δεν γνωριζα την υπαρξη του forum πιο νωρις. Εχω βρεθει στην Πεντελη πολλες φορες, μαλλιστα εχω διανυκτερευσει κιολας αρκτετες. Το επομενο post μου θα περιεχει και τις φοτογραφιες απο εκεινες τις εξορμισεις 1994 και μετα. Και δεν μιλαω για ανεβασμα μονο απο τον δρομο, απο την Νεα Πεντελη, αλλα μιλαω για σκαρφαλωμα μεσα απο τα παλια νταμαρια, απο την πλευρα της Παλαιας Πεντελης.
Επισης. Δεν εχω φοτογραφιες μονο απο την σπηλια, αλλα και απο την διαδρομη μεχρι εκει. Το τοποιο σε σθνεπερνει. Ειναι κατανυκτικο πραγματικα.
Ειμαι με ελειψη χρονου, συγχωρεστε τα ορθογραφικα μου λαθη.
Υ.Γ.: Ποτε θα κανονισετε για να πατε παλι στην Πεντελη????? Pliz pliz pliz pliz????? Εχω να παω χρονια, και οπως καποιος χαρακτηριστικα ειπε, το βουνο με καλει.......
Καλημερα κοσμε!!!!!!!!!
Is this happening? Is this fantasy?
All my dreams coming true... all because of you
I can't believe its true...all because of you...
Is this happening? Is this fantasy?
All my dreams coming true... all because of you
I can't believe its true...all because of you...
Φίλε Νταβέλη η περίπτωση των ευρημάτων του Πικερμίου έχει πραγματικά μεγάλο ενδιαφέρον!
Στις ανασκαφές που έγιναν μεταξύ του 1839 και 1912 στην
χαράδρα Μεγάλο Ρέμα στο Πικέρμι της Αττικής,
ανακαλύφθησαν απολιθωμένα λείψανα ζώων της Πλειστοκαίνου
Περιόδου (ρινόκεροι, καμηλοπάρδαλεις, ύαινες, λέοντες,
μαχαιρόδοντες, πίθηκοι, σκύλοι, ελάφια, χοίροι, χελώνες,
πουλιά, βραχυπόδαρα άλογα με τρία δάχτυλα κλπ).
Μέχρι σήμερα δεν έχει διευκρινιστεί ποιά αιτία ανάγκασε
όλα αυτά τα ζωά να βρεθούν μαζί στην χαράδρα, αλλά οι
απόψεις των ειδικών μιλούν για μιά οικολογική καταστροφή
(πλημμύρα, πυρκαγιά ή ξηρασία) η οποία προκάλεσε τον
θάνατο όλων αυτών των ειδών.
Λείψανα παρόμοια πανίδας βρέθηκαν στην περιοχή της
Θεσσαλονίκης, στην Θεσσαλία, την Σάμο κλπ.
Φίλε Jander_Sunstar, καλώς ήρθες στην παρέα μας
Αν μπορείς ανέβασε τις φωτογραφίες σου σε κάποιο site (πχ. στο webshots.com) και δώσε μας την σελίδα για να τις δούμε.
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Η Σπηλιά των Νυμφών
( Νυμφαίον )
Το Νυμφαίο ή Άντρο Νυμφών, βρίσκεται σε υψόμετρο 800μ και 100μ. ψηλότερα απο το Σπήλαιο Νταβέλη. Είναι χωμένο κυριολεκτικά μέσα στο χάος των λατομείων και αρκετά δύσκολο για να το βρεί κανείς εφόσον (ευτηχώς) δεν υπάρχει ουδεμία πρόσβαση για να πάει κάποιος εκεί με αυτοκίνητο.
Το κοίλωμα του αποτελείται απο μαρμάρινους βράχους, έχει μήκος 6,50 μ. και πλάτος 6,40 μ, ενώ η είσοδος έχει πλάτος 1,13 μ. Η οροφή του γκρεμίστηκε απο τους αρχαίους κιόλας χρόνους και μάλιστα την εποχή που η λατρεία υφίσταντο ακόμα μέσα στο σπήλαιο. Χρησιμοποιήθηκε ως χώρος λατρείας απο τον 5ο αιώνα π.Χ έως και τον 2ο μ.Χ αιώνα.
Με την πάροδο του χρόνου, η λατύπη του γύρω λατομείου κάλυψε ολοκληρωτικά το σπήλαιο μέχρι και το 1952 όταν η Ιερά Μονή Πεντέλης νοίκιασε την περιοχή σε μια επιχείρηση για να ερευνήσει το πέτρωμα που υπήρχε κάτω απο το στρώμα της λατύπης. ( Όταν εγώ λέω οτι τα μοναστήρια δεν είναι παρά πληγή για έναν τόπο ύστερα γίνομαι κακός για μερικούς )
Οι εργάτες λοιπόν έφτιαξαν ένα λακκοειδές όρυγμα και "έπεσαν" εντελώς....τυχαία μέσα στο εσωτερικό του Νυμφαίου ! Αυτή η ανακάλυψη ήταν απο τις σπουδαιότερες που είχαν συμβεί στην Ελλάδα, για τον λόγο του οτι είναι απο τις σπάνιες περιπτώσεις που έρχεται στο φώς ένα Άντρο των Νυμφών κυριολεκτικά άθικτο απο την εποχή της λατρείας μέσα σε αυτό. Εκεί λοιπόν βρέθηκαν άθικτα τα εξής :
1.Δύο ανάγλυφα που δεν υπερβαίνουν τον 4ο αιώνα π.Χ τοποθετημένα πάνω σε κάτι βάσεις σαν σπόνδυλοι κυλινδρικού κίονα.
Το ένα χρονολογείται το 350 π.Χ και παρουσιάζει το θεό Πάνα και τις Νύμφες αλλά και τα ονόματα των αναθετών που μάλλον πρέπει να ήταν λατόμοι της εποχής. Η βάση του ανάγλυφου φέρει την επιγραφή " Τηλεφανης, Νικηρατος, Δημοφιλος ταις Νυμφαις ανεθηκεν ". Το δεύτερο χρονολογείται το 310 π.Χ και φέρει την επιγραφή "Αγαθημερος ταις Νυμφαις ανεθηκεν "
2.Κομμάτια μιας μαρμάρινης λεκάνης.
3.¨Ενα μισοτελειωμένο γλυπτό.
4.Δύο πλάκες χωμένες βαθιά μέσα στο χώμα που πρέπει να στήριζαν τράπεζα προσφορών.
5.Τμήμα αγωγού νερού στη βόρεια πλευρά του σπηλαίου μέσα σε κοιλότητα που όπως δείχνει το αμμουδερό χώμα πρέπει να υπήρχε πηγή.
6.Δύο μαρμάρινες πλάκες οι οποίες είναι μάλλον τμήμα απο την πλακόστρωση του μικρού δρόμου που οδηγούσε στη βόρεια γωνία της σπηλιάς.
7.Πήλινα ειδώλια και πολλά λυχνάρια που βρέθηκαν σε δεύτερη ανασκαφή.
8.Πήλινες πλάκες και κεραμύδια όπου έβαζαν ή έκαιγαν τις προσφορές.
Οι Νύμφες, σαν θεότητες του νερού, εκτός απο τις θεραπευτικές ιδιότητες, είχαν και την ικανότητα να προφητεύουν για αυτό και πολλά απο τα άντρα τους χρησίμευαν και ως μαντεία. Η λεκάνη που βρέθηκε εκεί δείχνει οτι μάλλον πρόκειται για Νυμφαίο - Μαντείο. Άλλωστε η υδρομαντική και η λεκανομαντεία, ήταν γνωστές απο αρχαιοτάτων χρόνων, αλλα η μεγάλη διάδοση τους, γίνεται κατα τη Ρωμαϊκή περίοδο.
Το Σπήλαιο των Ευμενίδων
Το άνοιγμα της σπηλιάς είναι 27μ. μήκος και 7μ. ύψος και δεσπόζει στις όχθες του αρχαίου ποταμού της Πύρνας.
Στα χρόνια του Ηρώδη του Αττικού, ο οποίος είναι στενά συνδεδεμένος με το Σπήλαιο, υπάρχε ένας πανέμορφος δρόμος διακοσμημένος με ηρώα, που ξεκινούσε απο την Κηφισιά στην κεντρική πλατεία με τον πλάτανο, διέσχιζε τον ποταμό της Πύρνας, περνούσε μπροστά απο τη σπηλιά και κατέληγε εκεί που βρίσκεται σήμερα το παμπάλαιο ξωκκλήσι του Αγ. Γεωργίου.Υπολείματα αυτού του δρόμου είναι τα ίχνη των τοιχωμάτων που βρίσκονται ακόμα μέσα στη ρεμματιά, καθώς και τα δύο πλατώματα απο πέτρες στην είσοδο της σπηλιάς. Μπροστά απο τη σπηλιά υπήρχαν οι περίφημοι "Νυμφαίοι Κήποι" που σκίαζαν με τα γιγάντια πλατάνια την είσοδο της.
Κομμάτια επιγραφών με τα ονόματα της Σελήνης και του Διονύσου βρέθηκαν εντοιχισμένες στα ερείπια μιάς εκκλησούλας του Αγ.Στεφάνου τα οποία πρέπει να μεταφέρθηκαν απο τη σπηλιά και πιστοποιούν κατα κάποιο τρόπο τη λατρεία αυτών των θεοτήτων εκεί. Τα ερείπια της εκκλησούλας σώζονταν μέχρι το 1910 στη δεξιά όχθη του ρέμματος, λίγα βήματα πιο πέρα απο τη γέφυρα, στα οποία βρέθηκε το 1898 μια άλλη επιγραφή η οποία πιστοποιούσε τη μεγάλη επίδραση του Ηρώδη του Αττικού στην περιοχή και την συμμετοχή του ίσως στις τελετές της σπηλιάς. Η επιγραφή λέει : "Πολυδευκιονα Ποσειδω / νι Ουιβουλια / Αλκια τον φιλτατοντω / εαυτης ανδρι / Ηρωδη και εαυτη ".
Κατα μήκος της ρεμματιάς διακρίνονται σπηλαιώδη χάσματα με χτιστά ανοίγματα, τα οποία ήταν οι " Νυμφαίες Σκοπιές ". Όλος ο τόπος τριγύρω θεωρούνταν ιερός και χρησίμευε για άσυλο και καταφύγιο. Οι άνθρωποι που ζούσαν εκεί ονομάζονταν " Νυμφαίοι " και η πηγή του Κεφαλαρίου ονομαζόταν "Νυμφαία Πηγή".
Στο εσωτερικό της σπηλιάς υπήρχε ο περίφημος "Νυμφών" όπου τελούσαν μυστική τελετή στην οποία έπαιρναν μέρος μόνο γυναίκες. Εκεί προσφέρονταν σπονδές απο μέλι και νερό που έπαιρναν απο τρείς ιερές πηγές. Θυσίαζαν μαύρα κριάρια και στο διάστημα της θυσίας κρατούσαν νεκρική σιγή.
Αρχικά οι θεότητες που λατρεύονταν εκεί ήταν οι Κηφισσίδες Νύμφες, αργότερα οι Ευμενίδες ενω τη λατρεία των Ευμενίδων διαδέχτηκε αργότερα η λατρεία των Μοιρών.
Ο Ηρώδης Τιβέριος Κλαύδιος ήταν αυτός που αξιοποίησε την Κηφισιά εφόσον απο την εποχή του ακόμα ( 101 - 178 μ.Χ ) και μέχρι πρόσφατα αποτελούσε μέρος παραθερισμού. Ήταν το ομορφότερο προάστειο.Ο Ηρώδης αναζωπύρωσε επίσης τη λατρεία των Ευμενίδων και αργότερα των Μοιρών.
Το Σπήλαιο του Διονύσου
Δίπλα απο την πευκόφυτη περιοχή του Βωμού του Διονύσου, υπάρχει μια καταπράσινη πεδιάδα και μια ρεμματιά όπου εκεί, δίπλα σε ένα καταρράκτη 20 μέτρων, δεσπόζει επιβλητικό το σπήλαιο όπου εγίνοντο τελετές πρός τιμήν του Διονύσου. Το σπήλαιο έχει άνοιγμα ύψους 3-4 μέτρα περίπου ενώ στην είσοδο του, σώζονται τα αρχαία σκαλοπάτια που οδηγούν στην πρώτη αίθουσα του σπηλαίου. Στα αριστερά υπάρχει δεύτερη αίθουσα πιο μεγάλη και βαθιά μέσα στο βράχο. Αν και δεν υπάρχουν κάποιες προσβάσεις πρός το υπέδαφος, ο επισκέπτης μπορεί να διακρίνει πολλά μικρά ανοίγματα έξω και δίπλα απο τη σπηλιά τα οποία οδηγούν άγνωστο που. Εκεί υπήρχε κάποτε αρχαία πηγή καθώς και ερείπια απο προϊστορικό οικισμό.
Φίλε Jander Sunstar KAΛΩΣΟΡΙΣΕΣ και απο 'μένα !! Εγώ δυστηχώς στα τεχνολογικά δεν μπορώ να σε βοηθήσω. Υπάρχουν όμως άλλοι όπως η Φίλτατη OSTRIA, που μπορούν. Εύχομαι να δούμε τις φωτογραφίες σου.
Ευχαριστώ για το χρόνο και την υπομονή σας
Νταβέλης 666
Μετά από κάποια απουσία μου από το αγαπητό μας forum και το συγκεκριμένο topic ΜΑΣ,επέστρεψα!!!!
Έχετε τις καλλίτερες ευχές μου για ένα δημιουργικό χειμώνα και
περισσότερη έρευνα!!!!
Θα τα ξαναπούμε σύντομα.
Φιλικώτατα
Πέτρος
Έφυγα απο το γνωστό χωματόδρομο. Λίγο πρίν την έξοδο στην άσφαλτο, υπάρχει μια στροφή στα δεξιά που οδηγεί ψηλά στα λατομεία. Στην αρχή αυτής της στροφής είχε πέσει ένα τεράστιο πεύκο και είχε φράξει το δρόμο. Πήδηξα πάνω απο το πεύκο και συνέχισα για το ερημοκκλήσι. Ξαφνικά και ενώ περπατούσα, δύο τεράστιοι προβολείς άναψαν απο πίσω μου. Τρελάθηκα. Γυρνάω πίσω μου και σε μια απόσταση γύρω στα δέκα μέτρα απο'μένα, είδα ένα αυτοκίνητο με τα φώτα του στραμμένα καταπάνω μου. Τα φώτα έσβησαν και τότε ήταν που βρήκα την ευκαιρία να τρέξω γρήγορα πάνω σε μια μικρή πλαγιά όπου κρύφτηκα πίσω απο κάτι θάμνους. Είχα κατατρομοκρατηθεί. Νόμιζα οτι με παρακολουθούσαν. Πρός μεγάλη μου έκπληξη διαπίστωσα οτι το αυτοκίνητο είχε εξαφανιστεί και το είδα να τρέχει με μεγάλη ταχύτητα σε ένα άλλο χωματόδρομο αρκετά μέτρα πιο μακριά απο το προαναφερθέν σημείο, ώσπου εξαφανίστηκε στα λατομεία. Μου έκανε τρομερή εντύπωση το οτι έτρεχε σε μια τέλεια ευθεία, λές και είχε άσφαλτο. Απ'όσο μπόρεσα να διακρίνω μέσα απο το σκοτάδι, το αυτοκίνητο πρέπει να 'ταν μάλλον μοντέλο του 60' ή του 70', πράγμα που αν ήταν όντως έτσι, κάνει την υπόθεση ακόμα πιο περίεργη διότι ακόμα και τζιπάκι να'ταν, δεν θα μπορούσε να τρέχει τόσο ομαλά πάνω σε ένα χωματόδρομο. Και φυσικά όλοι μας γνωρίζουμε τους χωματόδρομους της Πεντέλης. Σίγουρα δεν είναι ό'τι καλύτερο για ένα αυτοκίνητο. Έφτασα στο ξωκκλήσι και περίμενα απ'εξω σε περίπτωση που ξαναδώ το αυτοκίνητο. Έκατσα πολύ ώρα αλλά το αυτοκίνητο άφαντο. Κάποια στιγμή βαρέθηκα να περιμένω και μπήκα στο εκκλησάκι να ετοιμάσω τα πράγματα για να κοιμηθώ. Είχα ξαπλώσει και ατένιζα το ταβάνι σκεπτόμενος το συμβάν. Πράγματι, έλεγα μέσα μου, είναι τρομερά περίεργο, πώς αυτό το αυτοκίνητο κατάφερε και πετάχτηκε απο τον ένα δρόμο στον άλλο εντός λίγων μόνο δευτερολέπτων και έτρεχε με τόση ταχύτητα σε ένα πετρώδη δρόμο. Όχι, τζίπ δεν ήταν σίγουρα. Έμοιαζε με παλιό αυτοκίνητο. Η ατμόσφαιρα μέσα στο εκκλησάκι με την απόλυτη σιωπή και τα κεριά που τρεμόπαιζαν καθώς και οι μαγικοί ήχοι της νύχτας έξω, μου δημιουργούσαν διάφορες σκέψεις. Σκεφτόμουν μήπως δεν ήταν ακριβώς αυτοκίνητο αλλά κάτι άλλο με αυτό το σχήμα. Σκεφτόμουν μήπως ήταν μέν αυτοκίνητο, αλλά δεν το οδηγούσε άνθρωπος. Πέρασε η ώρα και γελούσα μόνος μου κοροϊδεύοντας τον εαυτό μου για αυτές τις σκέψεις, ώσπου κάποια στιγμή πετάχτηκα πάνω απο την τρομάρα μου όταν θυμήθηκα κάτι πραγματικά εξωφρενικό που συνέβη κατά τη "συνάντηση" μου με το όχημα. Θεέ μου δεν είναι δυνατόν !! Το αμάξι...πώς βρέθηκε ξαφνικά ΜΠΡΟΣΤΑ, απο το πεσμένο πεύκο ;;; Γιατί δεν είχα δεί τίποτα όταν περνούσα απο εκείνο το πεύκο ; Γιατί δεν είδα ούτε ένα αυτοκίνητο σε όλη την περιοχή ; Απο που ήρθε ; Πώς ήρθε ; Γιατί δεν έκανε θόρυβο ;;; Έτρεμα ολόκληρος εκείνη τη στιγμή και ήταν ίσως η μοναδική φορά στα χρόνια που πηγαίνω στην Πεντέλη, που κοιτούσα την Αθήνα απο κάτω και ένιωθα μια νοσταλγία για το σπίτι μου, μιάς και το να βρίσκεσαι αντιμέτωπος με τέτοιες καταστάσεις δεν είναι και ό'τι καλύτερο. Βγήκα αμέσως έξω για να πιώ λίγο νερό απο την πηγούλα και να ηρεμήσω. Το σκεφτόμουν συνέχεια. Σκεφτόμουν μήπως και "αυτοί" που ήταν στο "αυτοκίνητο" είδαν που πήγα και με παρακολουθούσαν. Κι'αν ερχόντουσαν ; Άρχισε να με κυριεύει φόβος. Παντού σκοτάδι, δεν ήξερα που να πάω. Παραπέρα υπήρχε μια μικρή τσάπα την οποία είχα δίπλα μου όλο το βράδυ. Η κατάσταση ήταν κάτι παραπάνω απο κωμικοτραγική. Μέσα σε όλο αυτό το κλίμα ανησυχίας και φόβου, θυμήθηκα μια ακόμα σημαντική λεπτομέρεια που ήταν και το κερασάκι στην τούρτα. Ο δεύτερος δρόμος όπου είδα το αυτοκίνητο να κινήται και έπειτα να χάνεται...δεν υπήρχε ! Δεν έκλεισα μάτι όλο το βράδυ...
Θα τα πουμε οταν γυρισω Αθηνα ,,,,τ'ωρα γραφω απο ενα labtop και πρεπεο να συνηθησψ τοπληκτρολογιο !!!!!!!!!!
Jander_Sunstar μπορείς να μου στείλεις στο mail μου της φωτογραφίες και θα στης ανεβάσω εγ'ώ !!
"ΚΑΙ μη ΧΕΙΡOΤΕΡΑ να ΛΕΜΕ"
Αν πραγματικά συνέβη κάτι παράξενο, δεν σημαίνει πως πρόκειται για χριστιανικό "θαύμα", αλλά για τη Δύναμη του ίδιου του Τόπου διότι στο χώρο της Μονής κυριαρχούσε κάποτε η Θεά με τα αστραφτερά μάτια. Εκτός και αν ο Κιλίφης είναι γνώστης Fhotoshop, τι να πώ...Αλλά και πάλι αν έκανε "κομπίνα" με τη φωτογραφία δεν θα βγαινε και θα διατυμπάνιζε πως πρόκειται για θαύμα ; Kι'όμως, ούτε κουβέντα.
Αν ποτέ βρεθήτε στην Παλαιά Πεντέλη, κάντε ένα κόπο και αγοράστε το βιβλίο του. Έχει κι'άλλα ενδιαφέροντα πράγματα. Μπορείτε να το βρήτε ακόμα και στα περίπτερα της περιοχής. Θα ήθελα πολύ τη γνώμη σας για τη φωτογραφία.
Ξέχασα να σας πώ, πως υπάρχει ακόμα μια φωτογραφία η οποία τραβήχτηκε κάπου το 30' αν θυμάμαι καλά στην πλατεία της Παλαιάς Πεντέλης. Στην φωτογραφία ποζάρουν πολλοί παλιοί Πεντελιώτες και κάπου στα δεξιά, φαίνεται πεντακάθαρα μια φωτεινή στήλη.
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕ ΒΑΛΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΤΗΝ ΣΥΖΗΤΗΣΗ???
-------------------------
Μόνο τα μικρά μυστικά χρειάζονται
προστασία.Τα μεγάλα προστατεύονται
από την δημόσια δυσπιστεία...
-------------------------
Τον χαιρετήσαμε και του μιλήσαμε για λίγο αλλά αυτό για το οποίο ήθελα να του μιλήσω, το ξέχασα εντελώς ! Σαν να μην έκανα κάν αυτή τη σκέψη. Ενώ αυτός ήταν ο διακαής μου πόθος, εντούτις, έσβησαν όλα απο το μυαλό μου εκείνη τη στιγμή. Ομοίως και του φίλου μου. Και να σκεφτήτε οτι του μιλούσαμε για περίπου δέκα λεπτά.
Τον αποχαιρετήσαμε και συνεχίσαμε πρός τη Σπηλιά. Φτάνωντας εκεί, θυμήθηκα αυτό που έπρεπε να είχαμε ρωτήσει το βοσκό.
" Δεν είναι δυνατόν να είμαστε τόσο βλάκες", είπα στο Σταύρο. "Γιατί ;" αποκρίθηκε αυτός. "Διότι καλέ μου άνθρωπε θυμάσαι τι λέγαμε για τον Μαγγίνα λίγο πρίν τον συναντήσουμε ; Να τον πείσουμε να μας διηγηθεί κάποια περίεργη ιστορία που πιθανώς να έχει ζήσει ;" "Δεν είναι δυνατόν" είπε αυτός. "Κι'όμως Αγαπητέ. Το ξεχάσαμε εντελώς, σαν να μην είχαμε κάνει κάν αυτή την κουβέντα".
Ύστερα απο λίγο, φτάσαμε μπροστά ακριβώς απο το Αρχαίο Λατομείο που βρίσκεται πρίν τη Σπηλιά. Συζητούσαμε, ώσπου κάποια στιγμή βλέπω απο την κορυφή του Λατομείου να κατεβαίνουν πρόβατα. Πίσω απο τα πρόβατα ακολουθούσε ένας τύπος ο οποίος φορούσε μια γκριζόμαυρη κάπα με τεράστια κουκούλα και το πρόσωπο του δεν φαινόταν καθόλου. Τον παρατηρούσα συνέχεια. Σε κάποια στιγμή ο τύπος αυτός περνάει μπροστά απο τα πρόβατα και κάθεται πάνω σε μια πέτρα, ακίνητος και φαινόταν σαν να κοιτάει εμάς. Ο Σταύρος εκείνη τη στιγμή έβγαζε σχοινιά και φακούς κ.λ.π απο το αυτοκίνητο του για να εξερευνήσουμε ένα μικρό βάραθρο που ήταν εκεί κοντά. Γυρνάω το κεφάλι μου πρός το Σταύρο και του λέω "Κοίτα, πάνω στο Λατομείο, είναι ο Μαγγίνας. Πάμε να του μιλήσουμε για αυτό που λέγαμε". Ο Σταύρος κοίταξε πάνω και μου είπε : "Δεν βλέπω κανένα Μαγγίνα". Αυτομάτως γυρνάω το κεφάλι μου να κοιτάξω και ο "βοσκός" είχε εξαφανιστεί ! Τα πρόβατα όμως ήταν εκεί !! Μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα είχε γίνει καπνός ! Κάθησα σκεφτικός για κάμποσο και τότε θυμήθηκα αρκετές λεπτομέρειες που αποδεικνύουν οτι αυτό που είδα ήταν οτιδήποτε άλλο εκτός απο τον Μαγγίνα, διότι ο Μαγγίνας δεν φορούσε κάν κάπα με κουκούλα και βεβαίως δεν θα προλάβαινε σε καμία περίπτωση να φτάσει εκεί που είμασταν εμείς μαζί με το κοπάδι. Και φυσικά δεν υπάρχει άλλος βοσκός στην περιοχή της Σπηλιάς μέχρι την κορυφή. Ή μήπως υπάρχει ; Τότε θυμήθηκα οτι πράγματι υπάρχει και κάποιος άλλος που γυρνοβολάει για αιώνες εκεί μαζί με το κοπάδι του και σιγοπαίζει τον αυλό του τις νύχτες. Κάποιοι τον έχουν ακούσει. Απήγγειλα ένα σιωπηλό ύμνο πρός αυτόν, τον ευχαρίστησα και κατευθήνθηκα πρός το βάραθρο.
Ίσως τελικά να μην ήταν αυτός που νόμιζα, αλλά μπορεί και να'ταν. Ποιός ξέρει ;
ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΕΡΘΟΥΜΕ ΣΕ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΘΕΩΡΩ ΚΑΥΤΟ ΘΕΜΑ!
ΘΑ ΧΑΙΡΟΜΟΥΝ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΕΙΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΦΙΛΕ ΝΤΑΒΕΛΗ !!!
ΤΟ E-MAIL ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ: AgentMulder@pathfinder.gr
ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΟΥ!
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ!
Agent Mulder
A.M
ΤΕΛΙΚΑ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΠΑ? Ή ΜΑΛΛΟΝ ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ??
Communicating at an unknown rate...
Αγαπητή Φίλη Valnta, οι ιστορίες αυτές είναι παλιές. Θα ήθελα να σας διηγηθώ κι'άλλες πολλές, αλλά η συζήτηση θα καταλήξει ένας άκρως βαρετός μονόλογος και δεν βρίσκω σωστό κάτι τέτοιο. Σίγουρα θα υπάρχουν κι'άλλοι που θα έχουν να διηγηθούν και αυτοί με τη σειρά τους κάποια δικιά τους ιστορία. Αν υπάρχει κάποιος, είμαστε όλο αυτιά να ακούσουμε.
Το Άντρο του Διονύσου βρίσκεται στην πίσω πλευρά της Πεντέλης στην περιοχή Ραπεντώσα κάτω απο τα μεγάλα λατομεία Διονύσου. Θέλει περπάτημα και σκαρφάλωμα. Πρόσεχε !
Αχ βρε Sunny μου, τι δύσκολες ερωτήσεις είναι αυτές που μου κάνεις...πραγματικά ντρέπομαι να πώ γιατί θα με πείτε τρελό. Δεν ισχυρίστηκα άλλωστε οτι "αυτός" με την κάπα και την κουκούλα ήταν σώνει και καλά αυτός που φαντάστηκα...ίσως και να θέλω να πιστεύω οτι ήταν αυτός. Πάντως κάποια απο τα χαρακτηριστικά και τις ιδιότητες του, σύν το γεγονός οτι εξαφανίστηκε μέσα σε -χωρίς υπερβολή- δύο δευτερόλεπτα, με βάζει σε πολλές υποψίες. Πάντως σκέψου λίγο και πιστεύω οτι θα τον βρείς. Τον ξέρεις πολύ καλά να είσαι σίγουρη για αυτό. Όλοι τον ξέρουν.
Φίλε Agent Mulder, σε ευχαριστώ και 'γώ για το ενδιαφέρον σου ! Θα τα πούμε.
Ευχαριστώ
Ελπίζω να τα βγάλω πέρα κ να μην καταλήξω...
Communicating at an unknown rate...
Περιμένω !!
Υ.Γ: Keep Well
Agent Mulder
Α.Ε.Δ.Α.Φ
A.M
αυτοι οι τοποι στην ουσια λειτουργουν σαν πυκνωτες φορτιζονται και αποφορτιζονται με λιγα λογια οταν επισκεπτονται καποιο χωρο πολλοι ανθρωποι αυτοι αποφορτιζουν την περιοχη σιγα σιγα με αποτελεσμα να χανει την δυναμη του ο χωρος (δεν ξερω αν τα εξηγω σωστα και αν με νοιωθεται) και οταν υπαρξει μια παυση της κοσμοσυροης ο χωρος να φορτιζεται παλι με αποτελεσμα ο αμεσος επομενος που θα επισκεφτει τον χωρο φορτισμενο πλεον να δει τον πανα να βοσκει προβατα και φυσικα να κανει το λαθος να το αναφερει στους υπολοιπους που με την σειρα τους θα του βγαλουν το ονομα και οχι το ματι
οπως θα προτιμουσε ο εν λογω κυριος.ελπιζω να μην σας φανηκαν κουταμαρες τα λεγομενα μου.
στο κατω κατω αυτο δεν εννοουμε οταν αναφερομαστε σε ενεργειακους χωρους? αυτα τα λιγα προς το παρον
και οχι με τα γραφομενα μου δεν θελω να πω οτι πρεπει να κοψουμε τον δρομο που οδηγει στην πεντελη για να την βρισκουν οι λιγοι και οι εκλεκτοι
και δυο ερωτηματα μαλλον ασχετα με το topic αλλα μιας και ειμαι εδω θα τα πω: γιατι οπου παει ο ηλεκτρισμος εξαφανιζονται τα "παραξενα"? και γιατι ολα τα "παραξενα" συμβαινουν συνηθως καλοκαιρι?
Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you