- ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΠΑΛΙΑ ΠΑΙΔΙΚΑ! - ΕΙΚΟΝΕΣ
σε αφθονία, τα οποία δημοπρατούνται και
συνοδεύονται άπό εικόνες εξώφυλλων.
http://www.ibid.gr/ViewSubCategory.asp?CategoryId=28
http://www.fleamarket.gr/category.cfm?type=1&order=5&mode=1&categoryID=173
Το ευχάριστο? Βρέθηκε μέχρι και η Φρουτοπία!!
Το δυσάρεστο? Ούτε Μανίνα, ούτε ελληνικό CandyCandy
αλλά όντως δυσάρεστο για τη μανίνα, και γω τη ψάχνω.
Προχθές πήρα κατερίνα για να θυμηθώ τα νιάτα μου αλλά .. καμία σχέση. Μάλλον δεν την πήρα εγώ, μου την πήρε ο γιος μου επειδή του είχα πει τι διάβαζα μικρή
Το ότι αρθρογραφούσε ο μέγας Μουρατίδης στη Μανίνα το θυμάσαι?
Δεν το θυμάμαι από τότε, γιατί δυστυχώς δεν θυμάμαι πολλά απο
Μανίνα, κυρίως ότι το διαβάζαν κάποια κορίτσια στη
γειτονιά, κάπως μεγαλύτερα από εμένα και θυμάμαι έντονα
κάτι αφίσες με γατάκια. Και ένα περιοδικό Πάττυ θυμάμαι.
Στις παραπάνω διευθύνσεις με δημοπρασίες, από τις εικόνες
στα εξώφυλλα μπορούμε να βρούμε τους εκδοτικούς οίκους και να
απευθυνθούμε αν λειτουργούν ακόμη.
Κάποια στιγμή θα προκύψει και η..Μανίνα.
Παρακολουθώ τα post σου another star, πολλή αγάπη
φαίνεσαι να έχεις για την εποχή και πολύ καλή μνήμη. :-))
Και ποιος δεν θυμάται τα παιδικά του χρόνια με αγάπη?
θυμάμαι που είχα αγοράσει το πρώτο τεύχος της βαβούρα. Αλλά λόγω πολλών μετακομίσεων με τους γονείς μου αναγκαζόμουν να πετάξω πολλά πράγματα και από τα πρώτα ήταν φυσικά τα καρτούνς. Δυστυχώς.
Θυμαμαι ότι κάποια στιγμή αγόρασα τη μανίνα με 25 δρχ και η μάνα μου μου είχε πει "δεν πρόκειται να σου τη ξαναπάρω, ακρίβηνε πολύ" και όσο για τη σούπερ κατερίνα θυμάμαι ότι πήγα με το χαρτζιλίκι μου να τη πάρω και έκανε κάπου 120δρχ και έλεγα "ωχ πάλι ακρίβηνε??"
Επίσης στην εφηβεία θυμάμαι ότι δεν έχανα το seventeen. Δεν ξέρω αν εσύ το πρόλαβες.
Χαίρομαι που πρόλαβα τις αλάνες, το λάστιχο, το τζαμί, και ένα σωρό άλλα παιχνίδια γύρω γύρω στη γειτονιά, και τη γειτόνισα να μας απειλεί ότι θα μας καταβρέξει άμα δεν φύγουμε να πάμε να παίξουμε κάτω από τα σπίτια μας (γνωστή ατάκα). Επίσης θυμάμαι άμα παίζαμε με τη μπάλα και καμιά φορα πήγαινε σε κανένα μπαλκόνι κάποιας στρίγγλας και δεν μας την έδινε εμείς λέγαμε το γνωστό "Ελα ρε Θειαααααα, δεν θα το ξανακάνουμεεεεε"
Πλεον ζω εκτός πόλης, και χαίρομαι οταν ο γιος μου κατεβαίνει στην αυλή να παίξει, και δεν με νοιάζει πόσο θα λερωθεί.
HELLO KITTY
LITTLE TWIN STARS (ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ)
MY MELODY
TUXEDO SAM
SANRIO'S CREATIONS....
quote:
Χαίρομαι που πρόλαβα τις αλάνες, το λάστιχο, το τζαμί, και ένα σωρό άλλα παιχνίδια γύρω γύρω στη γειτονιά, και τη γειτόνισα να μας απειλεί ότι θα μας καταβρέξει άμα δεν φύγουμε να πάμε να παίξουμε κάτω από τα σπίτια μας (γνωστή ατάκα). Επίσης θυμάμαι άμα παίζαμε με τη μπάλα και καμιά φορα πήγαινε σε κανένα μπαλκόνι κάποιας στρίγγλας και δεν μας την έδινε εμείς λέγαμε το γνωστό "Ελα ρε Θειαααααα, δεν θα το ξανακάνουμεεεεε"
Χα χα χα!!! Μήπως μέναμε στην ίδια γειτονιά, another star? Έκτός από το τζαμί όλα τα υπόλοιπα αποτελούν μέρος και των δικών μου αναμνήσεων...
Και ΄τωρα που μιλάμε για γειτονιές, θυμάσαι κάτι τραγουδάκια που κυκλοφορούσαν και παίζαμε τραγουδώντας τα? Τα παίζαμε τουλάχιστον δύο μαζί και κάνοντας κάποια συγκεκριμένη χορογραφία με τα χέρια μας (Αχελόξ του μποξ ελληνικός του σι παρόντος ελληνικός.....). Ενιότε χοροπηδούσαμε κιόλας και τα χέρια μας ενώνονταν (Στο στάδιο μια μέρα καθώς περνούσα συνάντησα μια νέα ξανθομαλλούσα, φορούσε μπικινάκι και μπλε σορτσάκι.....).
Σε κάποιο τραγούδι γινόταν και μεγάλος κύκλος (Σι μαριάμ μαριάμ μαριάμ σι ντορεμί μακαρό μακαρό λέο λέο πι πι πι..... ουάν του θρι).
Ή όταν τα βγάζαμε να δούμε ποιος θα τα φυλάει?(Ακατα μάκατα σου κου ντου μπέ , άμπε φάμπε ντομινέ,.... άμπε φάμπε ΒΓΕΣ)
Εμμμ, το "μιλάμε κορακίστικα" είναι άλλο παιχνίδι...
Κάποιο τραγούδι, δεν θυμάμαι ποιο, τελείωνε με τα λόγια "ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΟΥΠΕΡ ΜΙΝΙ", φράση που λέγαμε πιο δυνατά, με πάθος και χοροπηδώντας.
Δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή το σεβεντην.
Σκεφτόμουν όμως ότι μάλλον είχα διαβάσει Μανίνα αλλά λίγο.
Εκεί δεν ήταν διάφορες ίστορίες εικονογραφημένες σε συνέχειες?
Μια απο αυτές ήταν με δύο κοριτσάκια αδελφάκια που το ένα ήταν σταρ του θεάτρου, σγουρόμαλλο ξανθό και το άλλο το παραμελούσε η μαμά του και το αγαπούσε λιγότερο?
Α τώρα που το θυμάμαι, διάβαζα και την βεντέτα..Την έπαιρνε μία φίλη της μαμάς μου.
Ακριβή η βαβούρα ε? 25 δρχ.. Κι εμένα μόνο Ποπάυ και Κάντυ μου έπαιρναν, κάθε εβδομάδα όμως. Έπεφτε λογοκρισία αλλά αυτά τα
δύο τα αποδέχονταν οι γονείς μου. Και καλά κάναν βέβαια και ελέγχαν. Κάποιες φορές έπαιρνα και την Αστραπή, 80 δρχ.Και σε κάποιες φάσεις βαβούρα, λίγο μεγαλύτερη όμως. Γελούσα πολύ.
Αχ και όταν πρωτοπήρα τηνΣούπερ, διάβασε ο μπαμπάς μου εκεί ένα άρθρο που έλεγε πώς να κάνουμε κοπάνα... Όμως θεωρούσε ότι είχα
ωριμάσει πλέον και μου επέτρεψε να την παίρνω...
Οι παραπάνω εικόνες σου θυμίζουν κάτι? Αγαπημένα μου τα "παιδάκια των ονείρων", της μαμάς μου η "Κίττυ". Κόλλες αλληλογραφίας και χαρτοπετσέτες που ανταλλάσαμε, τσάντες, κασσετίνες (και μαγνητικές,)αυτοκόλλητα κτλ κτλ κτλ
Η μέρα της μετακόμισης έγινε η αιτία να πεταχτούν πολλές Κάντυ και πολλές Μανίνα, πίστεψε με, another star....
Το έπαθα κι εγώ και το έχω ακούσει και απο πολλές συνομήλικες...
Edited by - candywhite-for ever on 05/05/2006 23:58:43
ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΟΥΣ
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΤΟ ΘΥΜΑΣΤΕ,ΠΑΙΖΟΤΑΝ ΣΤΟ ΝΕW CHANNEL ΤΟ 1998 ΚΑΤΑ ΤΙΣ 8:00 TO ΑΠΟΓΕΥΜΑ.Η ΥΠΟΘΕΣΗ:
15 ΠΑΙΔΙΑ (ΑΠΟ 6-17 ΕΤΩΝ)ΕΙΧΑΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΜΙΑ ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΤΟΥΣ ΕΠΕΣΕ ΣΕ ΜΙΑ ΧΡΟΝΙΚΗ ΔΥΝΗ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΜΕΤΕΦΕΡΕ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΛΛΟ ΠΛΑΝΗΤΗ ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΚΑΤΟΙΚΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΧΑΜΗΛΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ,(ΣΠΑΘΙΑ ΚΛΠ), ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΟΙ!ΕΤΣΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΕΝΑ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΝ ΠΙΣΩ !
ΨΑΧΝΩ ΝΑ ΒΡΩ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΝΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΚΑΠΟΥ (ΣΕ VHS ΜΑΛΛΟΝ)
τώρα όμως που το σκέφτομαι ίσως να έχει σωθεί κάποιο τεύχος από τα περιοδικά που λέμε, γιατί στο χωριό μου έπερνα αρκετά, και εκεί δεν έχει γίνει μετακόμιση. Ελπίζω να τα βρω δηλαδή γιατί μετά από τόσο καιρό παρατημένο το σπίτι, εύχομαι να μη τα εχουν φάει τα ποντίκια. Ίσως να βρω και τα λευκώματά μου και φυσικά αρωματικά σετ από χαρτιά και φακέλους και τις χαρτοπετσέτες μου.
Αμα βρω θα σου στείλω mail.
Πάντως οι ιταλομαθείς λάτρεις της Κάντυ είναι πιο τυχεροί!
Όλα τα περιοδικά , εξώφυλλο και το περιέχομενό τους, τουλάχιστον
η εικονογραφημένη ιστορία της Κάντυ στο διαδίκτυο, αρκεί να έχετε υπομονή....
http://www.robozzy.com/cataloghi_giornali/Candy/giorn_candy.htm
(Ποιος θυμάται τη Λούνα?)
Σε αυτό το site θα βρείτε και τα άλμπουμ της Panini
http://www.robozzy.com/figurine/catalogofigurineAK.htm
Από παιδικά κινούμενα σχέδια (έτσι τα λέγαμε τότε όχι καρτούν) θυμάμαι τον Γύρο του κόσμου σε 80 μέρες, τον Νιλς Χόλγκερσον, λίγο αργότερα στην ιδιωτική τηλεόραση Τζι αϊ τζο και από μαριονέτες φυσικά τη Φρουτοπία και τον Παραμυθά με τον Πιλάβιο που ήταν μια περίεργη μίξη οπτικών εφέ.
Από παιδικές εκπομπές το Το Ουράνιο τόξο με τις μαριονέτες (ποιος θυμάται τον Φόντα Λαδοπρακόπουλο;) που έδειχνε μεταξύ των άλλων και βουβό κινηματογράφο Μπάστερ Κήτον και Τσάπλιν και το Πες το και θα γίνει.
Από σειρές το Κάμπινγκ και το Πήδημα του βατράχου και οι Μπουρμπουλήθρες. Και πιο συγκεκριμένα από παιδικές σειρές το Καπλάνι της βιτρίνας και κάνα δυο άλλες που δε θυμάμαι τίτλους (μια είχε προταγωνιστή ένα αγοροκόριτσο και μια άλλη ένα αγόρι που το βρήκε μια οικογένεια του Αϊ Γιαννιού και το ονόμασε Γιάννη, αν κάποιος θυμάται τίτλους ας βοηθήσει) και ακόμα if I have not turned stark mad, θυμάμαι μια τηλεοπτική εκδοχή από την Αργώ του Θεοτοκά.
Να πάμε και στα ξένα: Ιππότης της ασφάλτου και Ντιούξ (πόσα αγοράκια μαλώνανε για το πιο αυτοκίνητο τρέχει πιο γρήγορα;) και Μαγκάιβερ. Από εφηβικές σειρές τα Πριν χτυπήσει το κουδούνι, και το πιο προβληματισμένο Γυμνάσιο Ντεγκράσι αλλά και τα Σουσάμι άνοιξε και Μάπετ σόου αμερικάνικα του 70 που ήρθαν σε μας με μια δεκαετία καθυστέρηση.
Σόρρυ ρε παιδιά αλλά ίσως είμαι ο μόνος που δεν έβλεπε Κάντυ κάντυ και Καμπαμαρού…
quote:
Επίσης τον Φώντα Λαδρολακόπουλο που έλεγε τον καιρό στο Ουράνιο Τόξο. Αύριο, έλεγε, μπορεί να βρέξει μπορεί και να μη βρέξει. Επίσης όταν έκανε δίαιτα έτρωγε μόοονο ένα ταψί γιουβέτσι.
Μήπως κάποιος έχει εικόνες της Ροζαλίας και του Τιμολέοντα?
(σελ 17 του forum)
Κώστα79 όπως βλέπεις δεν ξεχνιέται ο Φώντας Λαδρολακόπουλος ή Λαδροπακόπουλος, ή τέλος πάντων...
Θυμάστε μια σειρά της τηλεόρασης που λεγόταν
"Με το Αλφα με το Βήτα με το Νι και με το Σίγμα..."
Όταν είχαν θέμα πχ το γράμμα Π πήγαιναν στην Πάτρα και ψάχναν γράμματα που ξεκινάνε από Π.
Εμένα όμως το αγαπημένο μου ήταν το "πες το και θα γίνει" με την Τζοβάνα Φραγκούλη. Είχα στείλει και γράμμα.
YΓ: ο παππους Munster πεθανε πριν απο 3 μηνες(Φεβρουαριο).Το διαβασα και σταναχωρεθηκα...
Jimmy the Weed
Long Live Rock N Roll
Long Live RAINBOW
Θα σου συνιστούσα να έγραφες με ελληνικούς χαρακτήρες γιατί οι λατινικοί δεν βοηθούν στην ανάγνωση των μηνυμάτων.
In anticipation of my resurrection...
quote:
YΓ: ο παππους Munster πεθανε πριν απο 3 μηνες(Φεβρουαριο).Το διαβασα και σταναχωρεθηκα...
Ηταν καταπληκτική σειρά το Munsters.Συνδύαζε τρομο με χιούμορ. Καταπληκτικός συνδυασμός αφού και τα δύο τα λατρεύω(ειδικά τον τρόμο). Κρίμα που μας άφησε ο παππούς. Θα τον θυμόμαστε πάντα εννοείται.
Αστρονομική απόδειξη περί της υπάρξεως φούξια ελεφάντων...
T_Chameleon of Rodos
Ψαχνω εδώ και καιρό ένα παιδικό που έπαιζε παλιά στην ΤV.....
Ήταν κάτι τύποι οι οποίοι πολεμούσαν τους κακούς με διαφορα οχήματα (νταλίκες,μηχανές,αυτοκίνητα...) με την διαφορά ότι κατεβαίναν κάτι μάσκες στα προσωπά τους...
Επίσης ο ΄γιός του αρχηγού είχε ένα ρομποτάκι που γινόταν και μηχανή....
όποιος γνωρίζει πως το έλεγαν παρακαλώ πάρα πολύ να στείλει......
Υ.Γ. Το καλύτερο παιδικό ever τα παλιά TRANSFORMERS και όχι τα καινούρια ARMADA....