- Στις 21 Δεκεμβρίου του 2012 εμφανίζεται ο Αντίχριστος! - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
Δεν κάνει ερμηνεία κανένας πάνω στα λόγια τους,είναι αυτούσια,αλλα εξαιτίας του μεγάλου όγκου τους δεν έχω την δυνατότητα να το κάνω σήμερα...Υπόσχομαι οτι θα γίνει τις επόμενες μέρες!
Κοιτα τη βρηκα στο αχανες ιντερνετ...
Ειναι απο την επισιμη σελιδα ΤΗς ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΣΟΥ
quote:
http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/holysynod.asp?id=974&what_sub=d_typou
Λεει διαφορα για τις αποφασεις της ,
προσεξε ομως τι γραφει στο Δ'
quote:
Ἡ Δ.Ι.Σ. κατόπιν σχετικών Γνωμοδοτήσεων των Συνοδικών Επιτροπών Δογματικών και Νομοκανονικών Ζητημάτων και επί των Αιρέσεων, σχετικά με το εκδοθέν βιβλίο του φερομένου ως μοναχού κ. Μαξίμου Βαρβαρή, με τον τίτλο: «Ο Αντίχριστος ήλθεν 1983-2013 », ενημερώνει ότι το εν λόγω βιβλίο γέμει κακοδοξιών, δεν εκφράζει την Ορθόδοξη Θεολογία και Πίστη και συνιστά στους πιστούς να είναι προσεκτικοί σε κείμενα και λόγους που δεν στηρίζονται στην Αγία Γραφή και την Παράδοση της Εκκλησίας μας. Επί των κανονικών προβλημάτων σχετικά με την αποπομπή του ανωτέρω από την Ιερά Μητρόπολη Κορίνθου, η Δ.Ι.Σ. απεφάνθη ότι ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορίνθου κ. Διονύσιος ορθώς έπραξε.
edit: Εβαλα εγω σε εντονες καποιες φρασεις
Τι μας γραφει η εκλησια σου σου Χ.Ο. ;
(με την σειρα που εινια εντονα)
1) Επειτα απο δωγμοδοτιση σχετικης με αιρεσεις
ασχοληθηκαν με την θεωριση του οπως αυτη εκφαζεται
μεσα απο τα βιβλια του για το 2013.
Αντιμετοπιστικε σαν αιρεση η κοσμοθεωρηση του!!!
2) Δεν αναγνωριζει την ιδιοτητα του μοναχου στον
συνγραφεα του βιβλιου κ. Μαξίμου Βαρβαρή.
3) Γραφει οτι αυτα που εχει στην σχετικη του θεωρηση
ο κ. Μαξίμος Βαρβαρής δεν βασιζονται στην Ορθοδοξη πιστη
των Χριστιανων !!!
Μαλλον των μαρτυρων του χρηματος μιας που συνεχιζεις
να προσπαθεις να κανεις διαφημιση!!!!
4) Τελος μα ς γραφει οτι εχει γινει αποπομπή του
κ. Μαξίμου Βαρβαρή απο την Μητροπολη Κορινθου και
γραφουν οτι ορθως εγινε .
Συνολικα βγαινει το συμπερασμα οτι παραπεμθηκε
σαν αιρετικος για το περιεχομενο του βιβλιου
σχετικα με αυτη την κοσμοθεωριση του και οτι
Ορθως εγινε αποπομπή του .
τωρα εχουμε καινουριο βιβλιο με καινουριες
"χαζομαρες" για την εκλησια σας ...
αντε να δουμε λοιπον
Αντε ρε Χρηστιανε Αιρετικε να σε δω τι μπορεις
να απαντησεις οταν η Εκλησια σου θεωρει αυτες
τις ιδεες που ΔΙΑΦΗΜΙΖΕΙΣ σαν αιρετικες.
ΥΣ1. Αλαξε ονομα χρηστη γινε "Χρηστιανος ΑΝορθοδοξος" ή απο την πλευρα της εκλησιας "Αιρετικος".
ΥΣ2.Βεβαια υπαρχει και ενα πιο ωραιο
"Ολα τα σφαζω,ολα τα μαχαιρωνω".
Φιλικα "αυτος που δεν χαθηκε στο αχανες διαδυκτιο".
Edited by - gewkwn on 06/01/2013 19:56:49
Edited by - gewkwn on 06/01/2013 20:18:26
quote:Όχι να το υπερηφανευτώ, αλλά έχω μεγάλη φαντασία ο φούστης
gewkwnquote:
"A new scientific study indicated that in approximately 69.678.992.614 farts there will be enough methane in the atmosphere for the whole earth to explode with the striking of a simple match. So far, scientists have counted 67.756.914.529 farts some of which have been escaping the earths atmosphere and accumulating in the atmosphere of Zeus thus increasing its gassy content and bringing it closer to what is now known in the scientific world as the superfart explosion. Scientists suggest that if the total population of the earth doesn't decrease by at least 90% in next few years, by the end of the year 2019 the whole planet will have a 98.7% percent chance of exploding into a fiery methane hell thus confirming the passage of the mormon scriptures "For, behold, the day cometh, that shall burn as an oven".Διαδώστε το!!
που τα βρισκειςαυτα;
(υγ: Παίζει να είσαι ο μόνος εδώ που ξέρει αγγλικά για να το διαβάσει 
)
quote:quote:Όχι να το υπερηφανευτώ, αλλά έχω μεγάλη φαντασία ο φούστης
gewkwnquote:
"A new scientific study indicated that in approximately 69.678.992.614 farts there will be enough methane in the atmosphere for the whole earth to explode with the striking of a simple match. So far, scientists have counted 67.756.914.529 farts some of which have been escaping the earths atmosphere and accumulating in the atmosphere of Zeus thus increasing its gassy content and bringing it closer to what is now known in the scientific world as the superfart explosion. Scientists suggest that if the total population of the earth doesn't decrease by at least 90% in next few years, by the end of the year 2019 the whole planet will have a 98.7% percent chance of exploding into a fiery methane hell thus confirming the passage of the mormon scriptures "For, behold, the day cometh, that shall burn as an oven".Διαδώστε το!!
που τα βρισκειςαυτα;
(υγ: Παίζει να είσαι ο μόνος εδώ που ξέρει αγγλικά για να το διαβάσει
)
Δες στο διαδυκτιο για ορια εκρηκτικοτητας θα σε βοηθησει αρκετα.
ειναι λιγο ακραια τα ποσοστα για την εκρηξη .
φιλικα "Ενας επιζων απο εκρηξη".
Edited by - gewkwn on 06/01/2013 20:28:11
ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟΝ "ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ ΤΗΣ ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΟΣ"
«Οὐκ ἐκάθισα μετὰ συνεδρίου ματαιότητος καὶ μετὰ παρανομούντων οὐ μὴ εἰσέλθω· ἐμίσησα ἐκκλησίαν πονηρευομένων καὶ μετὰ ἀσεβῶν οὐ μὴ καθίσω»
(Ψαλμ. κε΄4-6)
Πρόσφατα, ἀπό 15 ἕως 17/10/2012, πραγματοποιήθηκε η ΚΔ´ Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη Ἐντεταλμένων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί Ἱερῶν Μητροπόλεων γιά θέματα αἱρέσεων καί παραθρησκείας, ὑπό τήν αἰγίδα τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου, στό Ἐκπαιδευτικό καί Πολιτιστικό Ἵδρυμα «Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς» στή Θεσσαλονίκη, μέ τήν φροντίδα τοῦ Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Ἀνθίμου, Προέδρου τῆς Σ. Ε. ἐπί τῶν Αἱρέσεων καί ὑπό τήν προεδρίαν Αὐτοῦ, μέ θέμα:
«Ἡ ἐλπίδα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας γιά τήν αἰωνιότητα καί οἱ πλάνες τῶν "ἐσχατολογικῶν" αἱρέσεων».
Μετά ἀπό ἐκτενή συζήτηση ἐπί τῶν εἰσηγήσεων, ἡ Συνδιάσκεψη ἐνέκρινε ὁμοφώνως τά ἀκόλουθα Πορίσματα, πού ὅσοι ἐνδιαφέρεστε μπορεῖτε νά δεῖτε ἐδῶ:
ΟΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΠΛΑΝΕΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΠΤΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΔ΄ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ
Η “Ιερή” αυτή Συνδιάσκεψη αμφισβητούμενης θεολογικής τοποθέτησης, προσφέρει αόριστη γενική καταδίκη της εσχατολογικής ενασχόλησης και διατύπωσης θέσεων στα ορθόδοξα πλαίσια, και υποκρύπτει σκοπιμότητες περί ταυτοτήτων και επερχόμενου χαράγματος.
Η προφητευμένη αποστασία είναι εδώ. Διαφαίνεται η προετοιμασία στο να ακολουθήσουν οι πιστοί τους οικουμενιστές που θα τους ρίξουν στο στόμα του επερχόμενου ψευτομεσσία.
Η επισκοπικοκεντρικότητα της Θείας Λειτουργίας, ενισχύεται τώρα από την επικίνδυνη άποψη της πανορθόδοξης συνεδριακής έγκρισης σε οποιοδήποτε θέμα (άρα και στην αντίχριστη εσχατολογία), αλλιώς χαρακτηρίζουν κάτι πλανερό, κακόδοξο και αστήρικτο αγιογραφικά, χωρίς μάλιστα να χρειάζεται να εξηγούν επαρκώς, συγκεκριμένα και αδιαμφισβητήτως θεολογικά το γιατί.
Στην προσπάθεια τους δε να πολεμήσουν την εσχατολογία των αιρέσεων, καίνε στην πυρά μαζί και την ορθόδοξη εσχατολογική ερεύνα.
Με αφορμή λοιπόν την ανακοίνωση του συνεδρίου θα μπορούσε να παρατηρήσει κανείς συνοπτικά τα εξής:
1.
Η Αγιοπατερικώς, άρα και ορθοδοξότατα αμφισβητούμενη θεολογική τοποθέτηση του εν λογω συνεδρίου που προσφέρει αόριστη γενική καταδίκη της εσχατολογικής ενασχόλησης και διατύπωσης θέσεων στα ορθόδοξα πλαίσια, και πιθανόν να υποκρύπτει σκοπιμότητες περί ταυτοτήτων και επερχόμενου χαράγματος ακολουθεί στο κείμενο.
Με την ανακοίνωση της αυτή η συνεδρία, περνάει λάθος μήνυμα, κάτι σαν απαγόρευση και αποδοκιμασία για όποιον ασχοληθεί με την περαιτέρω ανάπτυξη και εμβάθυνση της ορθόδοξης εσχατολογίας. Την ώρα που δεν συγκεκριμενοποιεί τα κριτήρια και τα όρια τέτοιων “παράλογων συλλογισμών και αντιλήψεων”, αλλά με γενικόλογους και ανεξήγητους όρους, στην προσπάθεια της να προφυλάξει το ποίμνιο από αιρετικές ακρότητες, συμπαρασύρει και το υγιές εσχατολογικό ερευνητικό κομμάτι εκ του πληρώματος της. Έκτος από την υπερβολική της αυτάρκεια, απορρίπτει κάθε παλαιό και νέο κομμάτι της ορθόδοξης σχετικής παρακαταθήκης, και πιστεύει ότι μόνη αυτή η πανορθόδοξη συνεδρία μπορεί να αψηφεί τα από αιώνων αναγνωρισμένα και παραδομένα.
2.
Οι διατυπώσεις περί ανακαίνισης του κόσμου άνευ επισήμανσης του κινδύνου, που κατά το τέλος του κόσμου θα είναι μέγιστος, λόγω του υπέρτατου διωγμού και της μεταφοράς του εκκλησιαστικού πληρώματος εκτός πόλεων, είναι επικίνδυνος. Διότι ελάχιστα πριν τον Ιησού Χριστό, έρχεται μια επίγεια βασιλεία μέσα από μια δυναμική πολεμική μεταμόρφωση του σύμπαντος κόσμου και μια διαβολοκεντρικά επιχειρούμενη μεταμόρφωση και πλάνη του γήινου έστω κόσμου. Επίσης η ατόνηση της υπενθύμισης της στενής οδού, αποτέλεσμα της οποίας θα είναι και η απώλεια των περισσοτέρων ανθρώπων επι της γής κατα την ανακαινιση του συμπαντος κόσμου, διοτι δεν δεκτηκαν την Αλήθεια Του, δημιουργεί επιπλέον χαλάρωση και εκκοσμικευση στο ποιμνιο. Είναι δε έγκυρα προφητευόμενο από πολλούς Αγίους και επιβεβαιωμένο από σύγχρονους εξαίρετους κληρικούς, ότι θα υπάρξει αποστασία και αποδοχή του Αντίχριστου μέσα στις Εκκλησίες. Και εδώ υπάρχει ο κίνδυνος της πλάνης για το ορθόδοξο πλήρωμα, που εμπιστεύεται τυφλά και χωρίς διάκριση τους επικίνδυνους ρασοφόρους λύκους ή ανεπαρκείς για την σωτηρία τους ποιμένες.
3.
Η εμπεριεχόμενη εσχατολογική διασύνδεση στην ευρύτερη διδασκαλία της Εκκλησίας δεν σημαίνει επάρκεια περί της προαπαιτούμενης γνώσης, ειδικά για τα γεγονότα που θα λάβουν μέρος στην πλέον δύσκολη και αποκαλυπτική εποχή του αντιχρίστου. Ανέκαθεν η Αποκάλυψη ήταν ένα δυσερμήνευτο “μυστήριο”, όπου λίγοι μόνο Άγιοι Πατέρες και συγγραφείς την μελέτησαν και προσπάθησαν να ερμηνεύσουν. Δεν συμπεριλήφθηκε στην λατρευτική ή κατεξοχήν διδακτική ζωή της εκκλησίας.
Ουδέποτε κάποιος Άγιος ή οικουμενική Σύνοδος ισχυρίστηκαν ερμηνευτική επάρκεια με την υπάρχουσα τότε διδασκαλία, καθώς εξ ορισμού το θέμα θα αποσαφηνιζόταν περισσότερο όταν και θα ερχόταν η ώρα, κατά επισήμανση του Κυρίου μας μέσω και του Προφήτη Δανιήλ. Η ανακοίνωση αυτή υπονοεί ερμηνευτική επάρκεια ή απαγόρευση ενασχόλησης και πρόσθετης μελέτης του πληρώματος, υπό τον κίνδυνο να χαρακτηριστούν “αιρετικοί”, αντορθόδοξοι κτλ, σε ένα κατεξοχήν θεολογούμενο θέμα. Ενώ εμπεριέχει την αλήθεια ως προς την αποφυγή της στείρας αντιχριστολογίας, γίνεται συνάμα επικίνδυνη και δίνει την εντύπωση ότι η προστασία των πιστών του τέλους, όποτε αυτό έρθει, θα επαφίεται στην τότε προδότρια διοικούσα και τύποις εκκλησία, όπως προφητεύεται συγκεντρωτικά. Η εκκλησία δεν μπορεί να απαγορέψει στους πιστούς να ερευνούν τις γραφές , ούτε να σχηματίζουν ιδιαίτερες γνώμες, απόψεις, αντιλήψεις και ερμηνείες επί θεολογούμενων θεμάτων που δεν άπτονται του δογματικού και αδιαπραγμάτευτου περιεχόμενου.
Οι βαρύγδουποι χαρακτηρισμοί κακοδοξία και αίρεση, δεν ισχύουν επί θεολογούμενων θεμάτων. Το προηγούμενο συμπέρασμα είναι ενισχυμένο όταν υπάρχει Αγιοπατερική και Αγιογραφική συνάμα τεκμηρίωση της άποψης. Η πλευρά που αδυνατεί να τοποθετηθεί με ανάλογο κύρος απέναντι σε αγιοπατερικά επιχειρήματα, και προσπαθεί με στομφώδη διακηρύξεις να εκμεταλλευτεί πιθανές θέσεις “εξουσίας”που απορρέουν σεβασμό, είναι καθαρά ενέργειες εκ του εμπαιγμού του πονηρού.
4.
Οι παρερμηνείες της Γραφής χωρίς Αγιοπατερικούς συσχετισμούς γίνονται κατά κανόνα στις ευρύτερες αιρετικές χριστιανικές ομάδες και δόγματα, όχι μόνο στις εσχατολογικές ερμηνείες, αλλά και στην ευρύτερη θεολογία τους και δοξασία τους. Απορίας άξιον είναι βέβαια πως εκπρόσωποι της Ορθόδοξης Εκκλησίας, έχουν υπογράψει συγκριτιστικού περιεχόμενου διακηρύξεις, που εξισώνουν την ορθόδοξη αλήθεια με τους εμπνευστές αυτών των ομάδων.
Όμως θα πρέπει να γίνεται σαφής διαχωρισμός των αιρετικών, αυτών δηλαδή που εξορισμού διαφωνούν στα Πατερικώς παραδομένα δόγματα της ανατολικής Ορθόδοξου Εκκλησίας.
Επ’ ουδενί δεν θα πρέπει να στρέφονται συγκριτιστικές τάσεις αιρετικών, έναντι μελών του ορθοδόξου πληρώματος, που σε οργανωμένους συλλόγους ή μη, αποσκοπούν σε πρόσθετη εμβάθυνση, ερμηνευτική προσέγγιση ή και εκ Θεού Αποκάλυψη, προς κοινόν εκκλησιαστικό, και όχι ίδιο, όφελος.
Δεν υπάρχει ορθόδοξο δόγμα ή κανόνας λοιπόν, που να απαγορεύει μέσα στο ορθόδοξο πάντα πρίσμα, και με συγκερασμό των Αγιοπατερικών παραμέτρων, την διαφορετική ερμηνευτική απόδοση. Επιβάλλεται λένε οι ειδικοί μελετητές. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι άλλο ο δηλωμένος μη ορθόδοξος και άλλο ο ορθόδοξος αλλά έχων διαφορετική άποψη για ένα θεολογούμενο θέμα. Άλλωστε αυτό που πολλές φορές κατηγορούμε τους αιρετικούς, η κατά γράμμα δηλαδή ερμηνεία, γίνεται και από ορθόδοξους Επισκόπους ή και Αγίους ακόμη, όπως η περίπτωση του συνεδρίου, και θα το αναλύσουμε συνοπτικά παρακάτω.
5.
Όταν βγαίνουν στην δημοσιότητα όχι από αιρέσεις, αλλά από το σώμα της εκκλησίας θεωρίες που αντιβαίνουν τα γραπτώς παραδομένα, ή προσπαθούν να διαστρέψουν διδασκαλίες οι οποίες είναι θεμελιωμένες με ορθόδοξα στοιχεία και κριτήρια, τότε η Εκκλησία οφείλει στο σύνολο της να δώσει στην διάθεση των πιστών και επαρκή βιβλιογραφική αναίρεση των εσφαλμένων θέσεων. Εάν δε οι αντίθετες θέσεις είναι συνδυασμένες με την απαραίτητη πατρολογία και όχι με την Αγία Γραφή και μόνο, που αποδείχτηκε στον ρου της ιστορίας ότι από μόνη της τροφοδότησε και ποικίλες αιρέσεις, τότε η ανάγκη γίνεται επιτακτικά μεγαλύτερη. Η με πληρότητα αναιρετική αυτή ενέργεια, θα πρέπει να είναι σαφής, με τα μέσα και την από αιώνων γνώση που διαθέτουμε σήμερα. Θα πρέπει να είναι συγκεκριμένη και με την αδιαμφισβήτητη θεολογική βαρύτητα, η οποία χρειάζεται την θεολογική συνδρομή αναγνωρισμένων Αγίων. Ο περιορισμός με υπεροπτικό ύφος σε βαρύγδουπες ανακοινώσεις, χωρίς εμφανές και κατανοητό υπόβαθρο ή ανάλογη παραπομπή, και η αποφυγή αναιρέσεων των νέων θέσεων και συσχετισμών, δεν είναι πρακτική των Αγίων μας που πολέμησαν με αναιρέσεις και απολογίες παρόμοια κρούσματα.
Αυτό που παρατηρείται σε ορισμένες περιπτώσεις είναι η απλή στυγνή εκμετάλλευση της επίσημης θέσης κληρικών και Συνόδων, με ανακοινώσεις σοβαροφάνειας και μόνο, και χωρίς την αντίστοιχη παραπομπή σε βιβλιογραφία και άλλες γραπτές θέσεις, συγχρόνων και μη.
Όταν δεν συμφωνούμε με μια αντίληψη μέσα στην ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά αυτή προέρχεται από μέλη της, δεν μπορούμε άνευ εκτενέστατης μελέτης με πλήρη διαφάνεια, και κυρίως Πατερική τεκμηρίωση και άλλους Αγιογραφικούς συσχετισμούς, να ονομάζουμε αυθαιρετώντας και αερολογώντας, “κακοδοξία” η “αιρετική” μια άποψη που δεν συμφωνεί ή δεν συμφέρει κατά την άποψη μας το όποιο ποιμαντικό μας έργο ή βιωτή.
Το να επικαλείται κάποιος τους εκκλησιαστικούς ερμηνευτικούς κανόνες, και παράλληλα να θεωρεί ότι οι Άγιοι δεν τους εφάρμοσαν, αλλά η άποψη των σύγχρονων υπερισχύει των Αγίων, άνευ επεξήγησης του γιατί προκύπτει αυτή η διαφορά ή το υποτιθέμενο λάθος των Αγίων, δημιουργεί περαιτέρω προβλήματα.
6.
Αν κρίνουμε από την βιβλιογραφική επιχειρηματολογία του μακαριστού αρχιεπίσκοπου Αθηνών Χριστοδούλου, για το θέμα της γνώσης ή μη της Β παρουσίας, αυτή πάσχει και δεν έχει καμιά Αγιοπατερική υποστήριξη. Ότι δηλαδή η “σαφή” θέση στα παραπάνω αγιογραφικά χωρία που επικαλούνται, δεν υπάρχει πρακτικά στην ορθοδοξία και αμφισβητείται εκτενώς και έμπρακτα από λόγους σπουδαίων και επιφανών Αγίων.
7.
Διότι εάν βασίστηκαν στην φιλότιμη εσχατολογική μελέτη μερικών πανεπιστημιακών και μόνο, οι οποίοι ανακάλυψαν ένα τεράστιο εύρος ορθόδοξων πηγών, αλλά, όλως τυχαίως, ξέχασαν να σχολιάσουν τα ήδη επίκαιρα δημοσιευμένα επιπλέον στοιχεία από μεγάλους Αγίους, που θα οδηγούσαν σε ανατροπή ορισμένων θέσεων τους, τότε κάτι ύποπτο ή ημιτελές συμβαίνει το λιγότερο. Παρά τις θεολογικές επισημάνσεις με αγιογραφική και αγιοπατερική τεκμηρίωση από γνωστό μοναχό, έπεσαν στο ατόπημα να μην χρησιμοποιούν λόγους Αγίων Πατέρων για τα σημεία που αναφέρονται.
Yπάρχει μια ορθόδοξη διαχρονική αντίληψη αποτυπωμένη σε έγκυρα συγγράμματα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, του Αγίου Νικοδήμου, και πολλών άλλων Αγίων, οι οποίοι μίλησαν σαφώς χρονολογικά περί της ώρας και ημέρας, ενώ δεν είναι άγνωστη μεταξύ των Αγίων, όπως Ιωάννου του Δαμασκηνού, Μαξίμου του Ομολογητού, Νήφωνος Κωνσταντιανής, Νείλου του Αγιορείτου, Κοσμά του Αιτωλού και πολλών άλλων, και η τακτική χρησιμοποίησης της Γραφής προς εξαγωγή λανθάνουσας χρονικής γνώσης. Παράλληλα δεν υπάρχει κάποια διόρθωση στην διαχρονική ορθόδοξη γραμματεία περί των ανωτέρω συγγραμμάτων, αλλά ούτε οι σύγχρονοι υποστηρικτές της κυριολεκτικής άποψης δείχνουν να γνωρίζουν την ύπαρξη διαφορετικής άποψης και ορθόδοξων στοιχείων, μιλώντας για σαφήνεια του Κυρίου. Φυσικά, αυτοί πλανώνται μακράν. Τα στοιχεία δεν δείχνουν καμιά τέτοια σαφήνεια, παρά μόνο σαφήνεια στην ερμηνευτική προχειρότητα σύγχρονων ταγών, με πιθανόν περήφανο φρόνημα και αποφυγή παραδοχής λάθους. Δεν γνώριζαν οι Άγιοι Πατέρες την επικαλούμενη “απόκρυφη” πληροφορία στην Γραφή; Ήταν όλοι μαζί συλλογικά σε πλάνη;
Ερμήνευσαν τελικά λάθος ή αμελώς όλοι μαζί οι Άγιοι; Μήπως οι σύγχρονοι αυτοί κληρικοί του συνεδρίου, πολοί συνειδητοί ή μη θιασώτες της οικουμενιστικής παναίρεσης, κάνουν συνέδριο ερμηνείας και στηλίτευσης των αντίθετων απόψεων, θεωρώντας εαυτούς ανώτερους των αναγνωρισμένων Αγίων και Πατέρων;
8.
Επίσης αναπάντητο μένει το γιατί, εάν ισχύει η διατεινόμενη “σαφήνεια”, εδόθησαν ημερολογιακά διαστήματα τόσο στον Προφήτη Δανιήλ όσο και στην Αποκάλυψη, όπου οι πιστοί της αντίχριστης περιόδου θα γνωρίσουν την ημέρα εάν μετρήσουν μέρες από κάποιο γεγονός ανάληψης εξουσίας. Γιατί υπάρχουν καταγεγραμμένα οράματα αναγνωρισμένων Αγίων που προσδιορίζουν Αιώνα – χιλιετία και γιατί εδόθησαν τα σημεία του τέλους, ώστε να αναγνωριστεί η έλευση της περιόδου ή γενιάς που θα τα ζήσει; Πως αυτές οι πράξεις του Υψίστου είναι αντιφατικές στο αναλλοίωτο εξ’ ορισμού Άγιο και διαχρονικό θέλημα Του;
9.
Για να χαρακτηρίσουμε κάποιον ψευδοπροφήτη εντός ορθόδοξου χώρου ειδικά, θα πρέπει να έχουμε ανεξίτηλα τεκμήρια και δη του χρόνου, που είναι αμείλικτος στο να αποκαλύπτει την αλήθεια, όσο πικρή και εάν είναι για έναν ή για όλους. Σε διαφορετική περίπτωση εάν το πράττουμε εν Αγιοπνευματική απουσία και μη συγκεκριμένη εκ Θεού δικαιοδοσία κρίσης, κινδυνεύουμε να πέσουμε στο βαρύτατο παράπτωμα της προσβολής της προφητικής ιδιότητος του Αγίου Πνεύματος, που εν δυνάμει φέρει κάθε ορθόδοξο μέλος της Εκκλησίας μας, σύμφωνα με τον Σεβ. Μητρ. Ναυπάκτου κ. Ιερόθεο, αλλά και την Αγία Γραφή. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να δεχόμαστε τις ρήσεις οποιουδήποτε, αλλά να κρατούμε επιφυλακτική και ερευνητική στάση, στο μέσον δηλαδή.
10.
Πιστεύουν άραγε αλήθεια όσοι ενάρετοι άνθρωποι βλέπουν την επερχόμενη απόλυτη δικτατορία με αντιχριστιανικά και αποχριστιανοποιητικά κίνητρα, ότι θα κρατήσει χρόνια και δεκαετίες και αιώνες χωρίς τον αντίχριστο που ως γνωστόν θα την εκμεταλλευτεί;
11.
Γιατί υπάρχει άραγε αυτός ο φόβος περί αναγνώρισης της σύντομα διαφαινόμενης επερχόμενης έλευσης του; Δεν γνωρίζουν τα λόγια σύγχρονων επιφανών Ιερέων και Μοναχών περί Έλευσης του τέλους μετά το προστάδιο του οικουμενισμού; Διότι το πρόβλημα πολλών αντιρρησιών δεν είναι το αδύνατον της παραδοχής της ακριβούς ημέρας της Β’ Παρουσίας, αλλά της αποφυγής της παραδοχής ότι θα βιωθεί στην γενιά μας, καθώς όντως η ημέρα ή και το έτος δεν έχουν σπουδαιότερη σημασία από το αναμφισβήτητο γεγονός για ένα μέρος του ποιμνίου ότι πλησιάζει. Εδώ φοβούνται να βγάλουν ανακοίνωση καταδίκης των βλάσφημων θεατρικών έργων, πολύ δε περισσότερο να τσαλακώσουν την κοινωνική τους εικόνα, κατεβαίνοντας σε πορείες.
12.
Η στείρα εσχατολογία σαφώς δεν μπορεί από μόνη της να θεραπεύσει, ακόμα και αν ωθούσε στην σωτηρία μερικές ψυχές δια του φόβου ή στην αγιότητα δια της αυταπάρνησης και του μαρτυρίου. Δεν θα μπορούσε όμως από μόνη της να δημιουργήσει έμπειρους και πνευματικά καθαρισμένους ανθρώπους. Δεν είναι το ζητούμενο η εσχατολογία να αντικαταστήσει την ασκητική ζωή της μετανοίας, αλλά εντάσσεται μέσα στο ευρύτερο ψυχοθεραπευτικό πλαίσιο. Το εάν υπάρχει πνευματική ωφέλεια από την ιδιαίτερη ενασχόληση για τους αρχάριους πνευματικά, είναι κάτι που πράγματι χρήζει ποιμαντικής ευθύνης, πάντοτε με μια ισορροπία μεταξύ αγώνα και υπενθύμισης της εσχατολογικής προσμονής για την δοκιμασία κάθε πνευματικού αθλητή.
Είναι λάθος η σύγκριση και η αντιπαράθεση με το ψευτοδίλημμα, υποκειμενική εσχατολογία ή εκκλησιαστική θεραπευτική με περιορισμένη εσχατολογική έκφραση, δίνοντας την εντύπωση ότι είναι δύο διαφορετικοί δρόμοι. Είναι αυτονόητο ότι οι όποιες ερμηνευτικές προσπάθειες πρέπει να γίνονται από ανθρώπους που είναι σε κάποιο βαθμό ενταγμένοι στην διαδικασία Κάθαρσης και Φωτισμού, και με σεβασμό με Θεωμένους προκατόχους τους.
Κατηγορείται γενικώς η εσχατολογία ότι δεν θεραπεύει την ψυχή και όχι η αίρεση γενικότερα. Η πλανερή εσχατολογία υπάρχει μέσα στην αίρεση, όπως και η υγιής εσχατολογία δύναται να υπάρξει μέσα στους κόλπους της ορθόδοξης εκκλησιάς. Η Ελπίδα της σωτηρίας στερείται στην αίρεση γενικότερα κατά κανόνα και όχι στην αιρετική εσχατολογία και μόνο. Αντίθετα κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί τεκμηριωμένα, ότι κάθε ορθόδοξος πιστός που αναμένει σε κοντινή ημερομηνία ή εύλογο σύντομο διάστημα την Β’ Παρουσια θα απολέσει την ψυχή του. Αντίθετα έχουμε Αγίους που το υπολόγισαν εσφαλμένα και όμως αγιοποιήθηκαν.
Να υπενθυμίσουμε σε όσους με προχειρότητα ομιλούν και κρίνουν με ημιμάθεια, ανεξαρτήτου θέσεως ή άλλης περίφημου γνώσεως και εμπειρίας, ότι οι Άγιοι Ειρηναίος, και Ιππόλυτος, αλλά και μεγάλοι Διδάσκαλοι και Ποιμένες της Εκκλησίας μας, όπως ο Ιωσήφ ο Βρυένιος και άλλοι, έδωσαν ημερομηνίες-χρονολογίες του τέλους, αλλά δεν κατηγορήθηκαν ως αιρετικοί ή κακόδοξοι, ούτε απέκτησαν κώλυμα στην Αγιοποίηση τους.
Να υπενθυμίσουμε λοιπόν ότι όποιος ορθόδοξος πει περί πιθανής ημερομηνίας της Β’ Παρουσίας ή κατ’ αποκάλυψη Θεού ομολογήσει μπροστά σε κάμερα ότι δεν έχουμε μέρες και έρχεται η συντέλεια, όπως ο αείμνηστος Γέροντας Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός, δεν έπεται ότι είναι αιρετικός ή πλανεμένος από καμιά ορθόδοξη τεκμηρίωση.
Συμπέρασμα
Τα αποτελέσματα του συνεδρίου λοιπόν, δεν γίνονται δεκτά στο σύνολο τους με την υπάρχουσα διατύπωση. Από μια μερίδα έστω πιστών αυτό είναι αληθές, διότι είναι σε αντίθεση με λόγια και πράξεις Αγίων μας. Επίσης δεν υπάρχει διαφάνεια εξήγησης και τεκμηρίωσης, ενώ αποφαίνεται ευκόλως η ερμηνευτική προχειρότητα της στείρας Αγιογραφικής παράθεσης δύο και μόνο χωρίων.
Προσδοκούν να αποδημήσουν την εγκυρότητα κάθε φωνής στην εκκλησία που δίνει εσχατολογικές λεπτομέρειες για τον επερχόμενο αντίχριστο και το χάραγμα του, κάθε φωνής που εκφέρει ανησυχία για την κάρτα του πολίτη και την αντίχριστη παγκοσμιοποίηση.
Το ορθόδοξο πλήρωμα θέλει συγκεκριμένη βιβλιογραφία και εξήγηση, που να καλύπτει όλες τις θεολογούμενες απόψεις όπου αυτές έχουν Αγιοπατερική και Ορθόδοξη γραμματειακή υποστήριξη.
Κάτι τέτοιο δεν δόθηκε και η συνεδριακή ανακοίνωση είναι πλανερή και προκαλεί σύγχυση, μην κάνοντας τον διαχωρισμό μεταξύ ορθοδόξου πληρώματος, απόψεων και πλανερών ανορθόδοξων θεωριών.
Μαζί με τις αιρετικές και παραθρησκευτικές ομάδες, συγκαταλέγονται και οι “εσφαλμένες μελλοντολογικές ἀντιλήψεις”, δημιουργώντας υπονοούμενα για το ποιες και σε ποιους κύκλους υπάρχουν αυτές οι αντιλήψεις. Ποιά συλλογή κριτηρίων ορίζει άραγε το τι είναι εσφαλμένο στην θεολογούμενη και κρυπτογραφημένη σε πολλά σημεία εσχατολογία; Και ενώ η έλευση του αντιχρίστου ως προσώπου δεν είναι δογματικό θέμα, αλλά είναι αληθινή διδασκαλία καταγεγραμμένη στην πατερική γραμματεία, μη αμφισβητήσιμη ανά τους αιώνες, υπάρχουν αδιευκρίνιστα κενά στην ορθόδοξη εσχατολογία, η οποία αποκτά εξ ορισμού ολοένα και μεγαλύτερη σημασία, μέσω της συνεχούς συντόμευσης του χρόνου.
Ο καθένας έχει δικαίωμα διαφορετικής άποψης σε ένα θεολογούμενο θέμα, και απόψεις επιβολής της μιας άποψης με άδικο τρόπο, έχει πνευματικές κυρώσεις. Ο χρόνος και ο Θεός και μόνο μπορούν να κρίνουν όσους ορθοδόξους ισχυρίζονται ότι ίσως και να γνωρίζουν τον χρόνο ή την εποχή της Β’ Παρουσίας.
Οι υπόλοιποι έχουμε δικαίωμα να αμφιβάλλουμε με επιφύλαξη, αλλά όχι να κατηγορούμε, να συκοφαντούμε και να καταδιώκουμε με μειωτικό τρόπο τα μέλη της εκκλησίας του Χριστού.
Καλή μετάνοια σε όλους μας.
Με αγάπη Χριστού
Β. Π.
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΟΣ ΜΟΥ
ΥΠΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ
«Αι Συνοδοι κατεδίκαζον τούς μη πειθομένους τη εκκλησία αλλ’ εις δόξαν τινά εναντίαν αυτής ενισταμένους και ταύτην κηρύττοντας και υπέρ αυτής αγωνιζομένους· δι’ ο και αιρετικούς εκάλουν αυτούς και κατεδίκαζον πρώτον την αίρεσιν, είτα τούς αντεχομένους αυτής· εγώ δεν κηρύττω ιδίαν μου δόξαν, ουδέ εκαινοτόμησα, ουδέ υπέρ αλλοτρίου τινός δόγματος και νόθου ενίσταμαι, αλλ’ εις την ακραιφνή δόξαν τηρώ εμαυτόν ην παρέλαβε και κατέχει η Εκκλησία... πως αν κατακριθείην δίκην, ην οι αιρετικοί κατεδικάζοντο; δει γαρ πρώτον την δόξαν ην δοξάζω κατακρίναι. Ει δε αύτη ευσεβής και ορθόδοξος ομολογείται πως εγώ καταδίκης άξιος;» (Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός)
Είναι κάποιοι που ισχυρίζονται, ότι: «Ο πατήρ Μάξιμος και το βιβλίο του "Ο Αντίχριστος Ήλθεν 1983, 2013" έχουν καταδικαστεί από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος» προκειμένου να αποδείξουν, ότι όλα αυτά που λέγω, σχετικά με τον Αντίχριστον και την Δευτέρα Παρουσία δεν είναι ορθά, δεν ισχύουν και ότι δεν πρέπει οι πιστοί να τους δίνουν καμμία σημασία.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Κατ’ αρχάς να πούμε, ότι η Διαρκής Ιερά Σύνοδος (Δ.Ι.Σ) ουδέποτε κατεδίκασε την ταπεινότητά μου ως κακόδοξο η ως αιρετικό, αφού για να το πράξει θα έπρεπε πρωτίστως, να με καλέσει προς διάλογον και απολογίαν, ως ορίζουν οι θείοι και ιεροί Κανόνες, πράγμα το οποίον βεβαίως, ουδέποτε έχει συμβεί.
Ούτε όμως, όπως φαίνεται, πρόκειται να με καλέσουν ποτέ, αφού όπως αποδεικνύεται και όπως πολύ καλά γνωρίζω, δεν έχουν ούτε το θάρρος, ούτε και το σθένος να με αντιμετωπίσουν προσωπικά, αλλά ούτε και την βούληση.
Γι’ αυτό, ο,τι και εάν έχουν πράξει μέχρι τώρα, και ο,τι και εάν πράξουν στο μέλλον, ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ ΤΟ, θα γίνουν όλα, απόντος εμού. Εκτός, εάν δεν μπορέσουν, κάποια στιγμή, να κάνουν διαφορετικά και λάβουν τέτοια εντολή από τους εντολοδότες τους, όταν βέβαια θα έλθει η ώρα...
Σχετικά δε με την καταδίκη του βιβλίου μου, όπως θα δούμε παρακάτω, η Σύνοδος προέβη πράγματι σε καταδίκη του, χωρίς όμως να με καλέσει ποτέ προς διάλογον ή απολογία, ως ώφειλε, για να με «συμβουλεύσει» και «καλόπιστα» να μου υποδείξει το τυχόν «λάθος» μου, πριν προβεί στην όποια καταδικαστική της απόφαση.
Βέβαια, για τέτοιους «αρχιερείς» και για τέτοιες «ιερές» Συνόδους, που όπως αποδεικνύεται καθημερινά δεν έχουν, οι περισσότεροι εξ αυτών, ούτε ιερό ούτε και όσιο, όλα είναι δυνατά και πιθανά. Τα πάντα μπορεί να πράξουν, αρκεί να εξυπηρετεί τα συμφέροντα, τους ιδιοτελείς σκοπούς και τους ισχυρούς εντολοδότες τους...
Όχι βέβαια ότι δια εμέ, θα είχε καμμία ουσιαστική σημασία εάν με κατεδίκαζον τέτοιου είδους «αρχιερείς» και Σύνοδοι. Ειλικρινά σας το λέγω, ότι αυτό για μένα θα ήταν μεγάλος τίτλος τιμής και αληθινό βραβείο, επί γης και εν ουρανοίς. Και μακάρι να το πράξουν.
Μήπως άλλωστε θα ήταν η πρώτη φορά στα χρονικά, που θα δίκαζαν και θα κατεδίκαζαν αθώους για θέματα πίστεως, δικαιοσύνης και εκκλησιαστικών παραδόσεων;
Καταδίκη μεγάλων Αγίων
από "ιερές" Συνόδους της εποχής τους
Μήπως δεν έχουμε ανά τους αιώνας, πλήθος από άδικες αποφάσεις και καταδίκες, ακόμη και για μεγάλους Αγίους της Εκκλησίας μας;
Ξεχνάμε τον Άγιον Ιωάννην τον Χρυσόστομον, που τον κατεδίκασε και τον καθαίρεσε μία ολόκληρη Σύνοδος από «Αγίους» Αρχιερείς στην Κωνσταντινούπολη και πέθανε, καθηρημένος και μακριά από τον θρόνον του, στην εξορία;
Ξεχνάμε τον Άγιον Μάξιμον τον Ομολογητήν, που όχι μόνον τον κατεδίκασαν ως αιρετικόν όλα τα Πατριαρχεία, αλλά τον αναθεμάτισαν κιόλας και πέθανε μάλιστα, εξόριστος και αναθεματισμένος;
Ξεχνάμε τους Αγίους μας, Θεόδωρον Στουδίτην, Μέγαν Αθανάσιον, Μάρκον Ευγενικόν, Γρηγόριον Παλαμά, Αθανάσιον Πάριον, τους Κολλυβάδες και τόσους άλλους Αγίους;
Λέγει σχετικά ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, για τις Συνόδους της εποχής του, που προσπαθούσαν να τον καταδικάσουν ως αιρετικό:
«Οι αληθινές Συνοδοι κατεδίκαζον όλους αυτούς που δεν επείθοντο στην εκκλησίαν, αλλά είχαν κάποια διαφορετική δόξα και πιστεύω, από Αυτήν και ταυτόχρονα αγωνιζόντουσαν, το πιστεύω τους αυτό, να το κηρύξουν και να το διαδώσουν και σε άλλους. Δια τούτο και αιρετικούς καλούσαν αυτούς και κατεδίκαζον πρώτα την αίρεση τους και έπειτα αυτούς που την υποστήριζαν.
Εγώ όμως δεν κηρύττω δική μου δόξα, ούτε εκαινοτόμησα σε κάτι, ούτε υπερασπίζομαι ξένα και νόθα δόγματα, αλλά τηρώ τον εαυτόν μου εις την καθαρή και γνήσια δόξα την οποία παρέλαβε και κατέχει η Εκκλησία του Χριστού... Πως λοιπόν θα καταδικαστώ σε δίκη, την οποίαν οι αιρετικοί κατεδικάζοντο; Πρέπει πρώτα να καταδικάσετε την δόξαν την οποία πιστευω και κηρύττω. Εάν δε αυτή ομολογείται και είναι ευσεβής και ορθόδοξος, πως εγώ είμαι άξιος καταδίκης;». [569]
Εάν λοιπόν, τόσους και τόσους Αγίους κατεδίκασαν, καθήρεσαν, αφόρισαν και αναθεμάτισαν αδίκως ανά τους αιώνας, τότε εμείς οι πραγματικά ανάξιοι και αμαρτωλοί, θα γλυτώσουμε;
Και εάν τόσοι και τόσοι Πατριάρχες, Αρχιεπίσκοποι, Αρχιερείς, Τοπικές και «Οικουμενικές» Σύνοδοι στο παρελθόν υπήρξαν «ληστρικές», (=πειρατικές) και είχαν άδικο, έκαναν λάθος, ενήργησαν με ιδιοτέλεια, με σκοπιμότητα, με φθόνο, κακία, μίσος κ.λ.π., γιατί να μην μπορεί να συμβεί το ίδιο και με τους σημερινούς «αρχιερείς», και με την σημερινή «ιερά» Σύνοδο;
Μήπως, επειδή τότε υπήρχε λειψανδρία από «μεγάλα» πνευματικά αναστήματα, ενώ σήμερα δεν υπάρχει και ως εκ τούτου οι σημερινοί, δεν θα μπορούσαν να κάνουν ποτέ τα λάθη που έπραξαν κάποτε οι ληστρικές εκείνες σύνοδοι του παρελθόντος; Ίσως...
Σε τι διαφέρουν λοιπόν, αυτοί οι σύγχρονοι, από τους τότε «αρχιερείς»;
Σε τίποτε.
Ή μάλλον σε πολλά, αφού οι σημερινοί έχουν ξεπεράσει κατά πολύ τους τότε «αρχιερείς» στην πλάνη, στην αίρεση, στην κακία και στην αμαρτία.
Λέγει πολύ εύστοχα, για τους Αρχιερείς της εποχής του και τις Συνόδους που έκαναν, ο Άγιος και Ομολογητής Θεόδωρος Στουδίτης:
«Σύνοδος λοιπόν, δέσποτα, δεν είναι όταν απλά συγκεντρώνονται ιεράρχες και ιερείς, έστω και αν είναι πολλοί. Γιατί λέγει η Γραφή ότι, “είναι προτιμότερος ένας που εκτελεί το θέλημα του Κυρίου, παρά δέκα χιλιάδες που το παραβαίνουν” (Σοφ. Σειρ. ιστ ,3). Αλλά η τήρηση των κανόνων να γίνεται με ειρήνη στο όνομα του Κυρίου, και το “δέσιμο και το λύσιμο” να γίνεται όχι στην τύχη, αλλά όπως φαίνεται καλό στην αλήθεια και στον κανόνα και στον γνώμονα της ακρίβειας. Η να αποδείξουν λοιπόν, αυτοί που συνήλθαν, ότι το έκαναν αυτό, και θα είμαστε και εμείς μαζί τους, η, εάν δεν το αποδείξουν, να αποβάλουν τον ανάξιο από την Εκκλησία, για να μη παραδοθεί στις επερχόμενες γενεές ως κατηγορία εναντίον τους. “Γιατί ο λόγος του Θεού είναι τέτοιος από τη φύση του που δεν δένεται” (Β’, Τιμ. β’, 9), και σε κανένα ιεράρχη δεν δόθηκε εξουσία να παραβαίνει τους κανόνες, παρά μόνο να συμβαδίζει με τα δόγματα και να ακολουθεί τους προηγουμένους...
Δεν επιτρέπεται, δεν επιτρέπεται, δέσποτά μου, ούτε η δική μας εκκλησία, ούτε άλλη να κάνει κάτι αντίθετα προς τους νόμους και τους κανόνες που υπάρχουν. Γιατί, αν αυτό επιτραπεί, είναι μάταιο το Ευαγγέλιο, μάταιοι και οι κανόνες. Ο καθένας δηλαδή κατά το διάστημα της δικής του αρχιερωσύνης, επειδή του επιτρέπεται να ενεργεί όπως νομίζει μαζί μ’ αυτούς που συμφωνούν μαζί του, πρέπει να είναι νέος ευαγγελιστής, άλλος απόστολος, άλλος νομοθέτης; Αλλά κατά κανένα τρόπο. Γιατί έχουμε εντολή από τον ίδιο τον απόστολο (Γαλ. α’, 8), εκτός από αυτό που παραλάβαμε, και εκτός από αυτό που ορίζουν οι κανόνες των κατά καιρούς συνόδων, οικουμενικών και τοπικών, εάν κανείς διδάσκει η μας διατάζει να κάνουμε, να τον θεωρούμε απαράδεκτον, και να μη τον συγκαταλέγουμε ανάμεσα στον κλήρο των αγίων».[570]
Η μίμηση των Αγίων
Βέβαια, έρχονται πάλι κάποιοι δοκησίσοφοι και λένε με στόμφο και πονηρία!
«Τολμάς εσύ, να συγκρίνεις τον εαυτόν σου με τους Αγίους; Άλλο οι Άγιοι και άλλο εσύ. Οι Άγιοι ήταν Άγιοι. Εσύ τι σχέση έχεις με τους Αγίους, ένας αμαρτωλός και καταφρονημένος Μοναχός; Έχεις μεγάλο εγωϊσμό και οίηση...»!
Τι να πω! Πραγματικά στέκομαι άναυδος μπροστά σε όλες αυτές τις «εξυπνάδες» και κουτοπονηριές, όλων αυτών των πονηρών και αδαών ανθρώπων!
Δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω το θράσος, την αναίδεια, αλλά και το σκεπτικό όλων αυτών των ανθρώπων, εάν βέβαια πρόκειται για πιστούς και όχι για πολέμιους της Πίστεώς μας και του Χριστού.
Αλλά όμως, όπως λέγει ο Προφήτης, αλλοίμονον σε όσους μιλάνε και γράφουν με πονηρία και διαστρέφουν την αλήθεια.
«Ουαί τοις γράφουσι πονηρίαν... Ουαί οι λέγοντες το πονηρόν καλόν και το καλόν πονηρόν, οι τιθέντες το σκότος φως και το φως σκότος, οι τιθέντες το πικρόν γλυκύ και το γλυκύ πικρόν». [571]
Βέβαια, το «σπουδαίο» τους αυτό επιχείρημα είναι πολύ συχνό, αφού κάθε φορά που προκύπτει κάποιο εκκλησιαστικό θέμα και φέρει κανείς ένα αγιοπατερικό ή αγιογραφικό επιχείρημα, για να τους αποδείξει ότι έχουν άδικο σε αυτό που λένε και υποστηρίζουν, αυτοί, όχι μόνον δεν δέχονται την αλήθεια, αλλά και τον κατηγορούν, είτε ως εγωϊστή και υπερήφανο, επειδή τολμά να φέρνει ως παράδειγμα προς μίμηση κάποιον Άγιο, που έπραξε ακριβώς τα αντίθετα που λένε αυτοί, είτε (ισχυρίζονται), ότι λέγοντας όλα αυτά, είναι σαν να συγκρίνει κανείς τον εαυτόν του με τον τάδε Άγιο, το οποίον πάλιν από μόνο του, είναι εγωϊστικό και αδιανόητον.(!)
Δεν καταλαβαίνω, ειλικρινά.
Γιατί δηλαδή, εάν φέρει κανείς κάποιον Άγιον ως παράδειγμα, σε ένα θέμα που προκύπτει και μας ενδιαφέρει άμεσα, για να δούμε τι πρέπει να πράξουμε και εμείς, θα πρέπει ταυτόχρονα και να συγκρίνεται μαζί του;
Εάν δηλαδή εμείς, σε κάποιο ζήτημα που μας απασχολεί, όπως π.χ. τι πρέπει να κάνει ένας πιστός ή ένας κληρικός σε περίπτωση που ο ποιμένας του γίνει αιρετικός και κηρύττει «γυμνή τη κεφαλή» αίρεση, φέρουμε ως παράδειγμα κάποιον Άγιον, τον Άγιο Θεόδωρο τον Στουδίτη π.χ., για να δούμε τι έπραξε εκείνος κατά την διάρκεια της ζωής του: Πολέμησε τους αιρετικούς; Είχε πνευματική επικοινωνία μαζί τους; Μνημόνευε τον αιρετικό επίσκοπό του, όσο ευρισκόταν στην αίρεση; Και άλλα παρόμοια, γιατί θα πρέπει όπως δήποτε, να συγκριθούμε μαζί του;
Απλώς, τον έχουμε ως ασφαλή οδηγό, για να μιμηθούμε κι εμείς τον τρόπο του σε ανάλογη περίπτωση.
Που είναι το μεμπτό δηλαδή;
Εάν δεν έχουμε καθοδηγητές την ζωή και την πίστη των Αγίων μας, που στην συντριπτική τους πλειοψηφία, έδιναν και το ίδιο τους το αίμα για να μην νοθευτεί η πίστις του Χριστού, τότε ποιά πρέπει να είναι τα κριτήριά μας για να αποφεύγουμε την πλάνη; Μήπως ο βίος και το παράδειγμα των συγχρόνων ιεραρχών;
Υπάρχει κανείς σήμερα, που να πιστεύει πραγματικά κάτι τέτοιο;
Και εάν εμείς προσπαθώντας να μιμηθούμε τους Αγίους και φέρνοντάς τους ως παραδείγματα στην ζωή μας, αμαρτάνουμε ή κάνουμε κάτι κακό, τότε όσοι δεν το πράττουν αυτό τι κάνουν;
Έλεγε σε παρόμοια περίπτωση ο Άγιος Μάξιμος ο Όμολογητής, στους τότε αιρετικούς κληρικούς της εποχής του, όταν τον κατηγορούσαν ότι με αυτά που έλεγε και υποστήριζε «έσχιζε» την Εκκλησία του Χριστού.
«Εάν αυτός που λέγει και χρησιμοποιεί λόγια των Αγίων Γραφών και των Αγίων Πατέρων σχίζει την εκκλησία, τότε τι κάνει στην εκκλησία αυτός ο οποίος αναιρεί τα δόγματα των Αγίων και της Γραφής, χωρίς τα οποία δεν είναι δυνατόν να υπάρξει η Εκκλησία του Χριστού;» [572]
Σημειωτέον μάλιστα ότι όλοι αυτοί, επειδή ευρίσκοντο μέσα στην τότε επίσημη «εκκλησία» μαζί με όλους τους Αρχιερείς και ιερείς της εποχής εκείνης, και κάτω βέβαια από την προστασία του Αυτοκράτορα, νόμιζαν ότι ήταν και «ορθόδοξοι» και ότι ευρίσκοντο και μέσα στην Εκκλησία του Χριστού. Κάθε άλλο όμως όπως απεδείχθη από την εκκλησιαστική ιστορία και από την ΣΤ’ Οικουμενική Σύνοδο, η οποία τους κατεδίκασε και τους αναθεμάτισε ως αιρετικούς.
Όταν προκύπτει λοιπόν, ένα θέμα εκκλησιαστικής φύσεως, που θα πρέπει να ανατρέχουμε όλοι οι πιστοί, για να δούμε τι πρέπει να πράξουμε, εάν όχι στην Αγία Γραφή που είναι θεόπνευστη και στους Αγίους Πατέρες μας;
«Πάσα Γραφή θεόπνευστος και ωφέλιμος», [573] λέγει ο Απόστολος Παύλος.
«Όποιος ερευνά με φόβο Θεού τα της Γραφής και μόνο για τη θεία δόξα... «θα βρει τα πάντα εμπρός του» (Παρμ. η , 9) σύμφωνα με το λόγο της σοφίας και δε θα βρεθεί κανένα εμπόδιο για την άψογη πορεία της διανοίας προς τα θεία», [574] αναφέρει ο Άγιος Μάξιμος.
«Και αν καμμίαν φορά ομιλήσωσι λόγον της Γραφής, κατ’ άλλον τρόπον να μην τον εξηγούσι, πάρεξ καθώς τον εξήγησαν εις τα συγγράμματά των οι της Εκκλησίας διδάσκαλοι∙ και περισσότερον να σπουδάζουν να ευδοκιμούν εις το να διδάσκουν τα των θ. Πατέρων, η εις το να συνθέτουν λόγους εδικούς των, μήπως μεταχειριζόμενοι νοήματα εδικά των και μη δυνάμενοι μερικαίς φοραίς να τα νοούν καλώς, εκπέσωσι από το πρέπον και την αλήθειαν», [575] ορίζει και νομοθετεί η ΣΤ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος.
Ποιούς θέλουν δηλαδή όλοι αυτοί, να ακολουθούμε και να μιμούμεθα;
Μήπως αυτούς τους ίδιους ή μήπως τους αιρετικούς και τους αλλόθρησκους;
Γιατί η Γραφή άλλα μας λέγει: «Μακάριος ανήρ, ος ουκ επορεύθη εν βουλή ασεβών και εν οδώ αμαρτωλών ουκ έστη και επί καθέδρα λοιμών ουκ εκάθισεν. αλλ ἤ εν τω νόμω Κυρίου το θέλημα αυτού, και εν τω νόμω αυτού μελετήσει ημέρας και νυκτός». [576]
Στο Απολυτίκιον του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού ψάλλομεν:
«Θείας πίστεως διδασκαλία κατεκόσμησας την Εκκλησίαν ζηλωτής των αποστόλων γενόμενος συ γαρ τη θεία αγάπη πτερούμενος Ευαγγελίου τον λόγον διέσπειρας. Κοσμά ένδοξε Χριστόν τον Θεόν ικεέτευε δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος».
Και η Εκκλησία μας, τι λέγει για την τιμή ενός Αγίου;
«Τιμή Αγίου μίμησις αυτού».
Αλλά και ο Απόστολος Παύλος μας προτρέπει:
«Μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς καγώ Χριστού». [577]
Ακούτε τι μας προτρέπει εδώ ο Απόστολος;
Να γίνουμε μιμητές του. Δηλαδή, να του ομοιάσουμε. Να τον μιμηθούμε σε ο,τι έκανε εκείνος, όπως άλλωστε και αυτός, προσπαθούσε να μιμηθεί τον Χριστόν.
Εάν λοιπόν οι Άγιοί μας, μας προτρέπουν να τους μιμηθούμε, ποιός είναι εκείνος που τολμά να πει κάτι διαφορετικό;
Και εν τοιαύτη περιπτώσει, πως θα μπορέσουμε να το πράξουμε αυτό, αφού σύμφωνα με όλους αυτούς, κάθε φορά που προσπαθεί κάποιος κοινός θνητός να ομοιάσει σε κάποιον Άγιο η να τον μιμηθεί σε κάποιον λόγο, πράξη η ενέργεια του, έρχονται αυτοί και μας λένε, ότι αυτό που λέμε η προσπαθούμε να κάνουμε είναι εγωϊστικό, εωσφορικό η δεν ξέρω εγώ τι άλλο;
Αλλά, εάν εμείς παρόλα αυτά, δεν πρέπει ή δεν μπορούμε να πράττουμε και να λέμε ο,τι έλεγαν ή έπρατταν οι Άγιοί μας, γιατί συγκρινόμενοι μαζί τους είμαστε ένα τίποτε και εάν το πράξουμε αμαρτάνουμε ή πέφτουμε σε υπερηφάνεια, τότε μήπως μπορεί να μας απαντήσει κάποιος απ΄ όλους αυτούς, τους μεγάλους «σοφούς», γιατί μας προτρέπει ο Απόστολος Παύλος σε κάτι τέτοιο;
Και εάν είναι έτσι τα πράγματα, τότε εκείνος, πως συγκρίνει τον εαυτόν του με τον Θεάνθρωπον Ιησούν Χριστόν, λέγοντας ότι είναι μιμητής του Χριστού;
Μπορεί άραγε, ακόμη και ένας Απόστολος Παύλος, όσο ψηλά πνευματικά και εάν ευρισκόταν, να συγκριθεί σε ο,τι δήποτε με τον Κύριόν μας; Φυσικά και όχι.
Άρα, γιατί το κάνει ο ίδιος και γιατί προτρέπει και εμάς;
Γιατί ακριβώς, όχι μόνον δεν απαγορεύεται, αλλά αντιθέτως, είναι θεάρεστον και ευλογημένον, αφού αυτός είναι και ο σκοπός του κάθε ανθρώπου, να φθάσει στην αγιότητα, την κατά χάρη θέωση και στο καθ΄ ομοίωση. «Άγιοι γίνεσθε, ότι εγώ άγιός ειμι».. [578]
Τώρα, το κατά πόσον εμείς, μετά την προσπάθεια μας να μιμηθούμε κάποιον άγιο ή τον Κύριόν μας, φρονούμε ταπεινά η υψηλά, αυτό είναι ένα άλλο θέμα και έχει να κάνει με τον καθένα μας ξεχωριστά, και με το κατά πόσο πράγματι, είναι ταπεινός ή όχι κάποιος.
Έτερον εκάτερον όμως αυτό.
Γιατί λοιπόν, δεν μπορούμε η δεν επιτρέπεται να μιμούμεθα τους Αγίους μας η ακόμη και τον Κύριόν μας;
Η δήθεν καταδίκη μου από την Ιερά Σύνοδο
Ας επανέλθουμε όμως στο θέμα μας, μετά απ’ όλα τα παραπάνω αυτονόητα που αναγκαστήκαμε να θίξουμε, που όμως έπρεπε να διευκρινιστούν, για ορισμένους που αγνοούν τους λόγους του ευαγγελίου και των αγίων μας, και προβάλλουν τις ενστάσεις και τα επιχειρήματά τους.
Έτσι λοιπόν, για το θέμα της καταδίκης μου από την Δ.Ι.Σ, η πραγματικότητα είναι ότι μπορεί να μην κατεδίκασαν ΑΚΟΜΗ την ταπεινότητά μου, ούτε και να έκαναν πράξη ΑΚΟΜΗ την απειλή τους ότι θα με αφορίσουν, εάν δεν αποσύρω το βιβλίον μου και δεν μετανοήσω, κατεδίκασαν όμως, πράγματι, στις 12/12/2007 ως «κακόδοξο» το Βιβλίον μου «Ο Αντίχριστος Ήλθεν 1983, 2013», χωρίς βέβαια να τηρήσουν την νόμιμον και κανονικήν διαδικασίαν, καλώντας με προς διάλογο και απολογία, όπως ορίζουν οι θείοι και Ιεροί Κανόνες, και χωρίς να παρουσιάσουν έστω και ΜΙΑ μόνον απόδειξη η κάποιο στοιχείο, για τον ισχυρισμόν τους αυτόν.
Αλλά ακόμη και αυτή τους, την άδικη και αστήρικτη απόφαση, την πήραν, όχι επειδή είχαν πράγματι ασχοληθεί με το βιβλίον μου και είδαν μέσα τις δήθεν κακοδοξίες του, ούτε γιατί ήθελαν να προφυλάξουν το ποίμνιό τους από τις δήθεν πλάνες και κακοδοξίες μου. Αυτό έλειπε! Εδώ οι ίδιοι καταπατούν καθημερινά, αμέτρητους ιερούς κανόνας και πλήθος ιερών Παραδόσεων της Εκκλησίας μας, διδάσκουν σωρεία πλανών και αιρέσεων, συμπροσεύχονται και συγχρωτίζονται με όλη την πανσπερμία των αιρετικών και παρ ὅλα αυτά, δεν νοιάζονται για τίποτε και θα τους απασχολούσε η προστασία του ποιμνίου τους, από τις δήθεν κακοδοξίες του βιβλίου που έγραψε ο πατήρ Μάξιμος;
Αλλά το έπραξαν, κινούμενοι από εκδίκηση και εμπάθεια προς εμέ, επειδή λίγες ώρες πριν (στη μία η ώρα το πρωΐ, της 12ης Δεκεμβρίου του 2007), η τηλεόραση έδειχνε, σκόπιμα, μία δήλωσή μου, που έλεγε ότι στις ημέρες μας, δυστυχώς, δύσκολα γίνεται κανείς αρχιερεύς, εάν δεν πληρώσει, δεν είναι ανήθικος και εάν δεν τον «κρατάνε στο χέρι» από κάτι, ο,τι δήποτε, προκειμένου να μην ομιλεί όταν πρέπει και να τον ελέγχουν, ανά πάσα ώρα και στιγμή.
Ο νοών νοείτω... Εξαιρέσεις βέβαια, τόνισα και τότε, πάντοτε υπάρχουν.
Ας δούμε όμως τα πράγματα με την σειρά.
Όσο και εάν φαίνεται περίεργο η παράξενο, όχι μόνον δεν ενδιαφέρθηκε η δεν ενήργησε πρώτη η «ιερά» Σύνοδος, όσον αφορά εμέ και το βιβλίον μου, αλλά αντιθέτως, η ταπεινότης μου ήταν εκείνη που ενήργησε πρώτη, αποστέλλοντας την από 26.2.07 επίσημη επιστολή μου προς την Δ.Ι.Σ., η οποία έχει λάβει τον υπ. αριθμ. πρωτ. 1222/22/-3-07 (Βλέπε πρωτότυπο σχετικό έγγραφο εδώ), πιέζοντάς την έμμεσα να λάβει θέση θετική η αρνητική, δια εμέ και το βιβλίον μου, «Ο Αντίχριστος Ήλθεν 1983, 2013».
Έγραφα λοιπόν, από τον Φεβρουάριον του 2007 στην Δ.Ι.Σ.:
Προς
την Δ.Ι.Σ. της Εκκλησίας της Ελλάδος
Ιωάννου Γενναδίου 14 - 115 21 Αθήναι
26.2.2007
Μακαριώτατε Άγιε Πρόεδρε και Σεβαστοί Συνοδικοί Αρχιερείς,
την ευχή Σας.
Χάριτι Θεού, και με τας ευχάς και ευλογίας του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μου, αειμνήστου Μητροπολίτου Κορίνθου κυρού Παντελεήμονος Καρανικόλα, εκυκλοφόρησα προ ενός έτους το νέον μου βιβλίον με τίτλον "Ο Αντίχριστος Ήλθεν 1983, 2013" καρπός εικοσαετούς μελέτης και εμβριθούς ερεύνης, το οποίον και απέστειλα αμέσως εις τον Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον Αθηνών και πάσης Ελλάδος, κ.κ. Χριστόδουλον, εις όλους τους Σεβασμιωτάτους Αρχιερείς της Εκκλησίας μας, καθώς και εις τα τέσσαρα Πρεσβυγενή Πατριαρχεία.
Κατόπιν αυτού, εδέχθην πλήθος συγχαρητηρίων επιστολών, οι οποίες περιείχον εγκωμιαστικά και θετικά σχόλια, δια το ταπεινόν μου πόνημα, αλλά και δια την ελαχιστότητά μου.
Παρά ταύτα όμως, με αφορμή το θέμα της ως άνω μελέτης μου, πληροφορήθηκα πρόσφατα, ότι έχουν προκύψει ορισμένες διχογνωμίες, μεταξύ θεολόγων κυρίως, οι οποίες ενδέχεται να δημιουργήσουν σύγχυση εις τον πιστόν λαόν του Θεού.
Δια τούτο, παρακαλώ θερμώς και υιϊκώς, την Διαρκή και Ιερά Σύνοδον της Εκκλησίας μας, όπως ευαρεστηθεί και ασχοληθεί με το τόσο σοβαρό και καίριο θέμα, που διαλαμβάνεται εις το ταπεινόν μου πόνημα και αποφανθεί τεκμηριωμένα και εμπεριστατωμένα, ώστε να λάμψη η αλήθεια επί του θέματος.
Μετά βαθυτάτου Σεβασμού
Ασπαζόμενος την Υμετέραν Δεξιάν
Ο Καθηγούμενος
π. Μάξιμος Μοναχός
Έκτοτε, πέρασε σχεδόν ένας ολόκληρος χρόνος, χωρίς να λάβω καμμία απάντηση, θετική ή αρνητική, από την Δ.Ι.Σ.
Σημειωτέον, ότι όλο αυτό το διάστημα το βιβλίον μου κυκλοφορούσε ελεύθερα σε όλα τα βιβλιοπωλεία, διαφημιζόταν στην τηλεόραση, έκανα δεκάδες σχετικές εκπομπές, παρουσιαζόμουν ως προσκεκλημένος σε μεγάλα Κανάλια για το θέμα αυτό, και άλλα πολλά. Γεγονός που δείχνει ότι εάν πράγματι τους ενδιέφερε ουσιαστικά, ή εάν πράγματι μπορούσαν να αντικρούσουν το βιβλίον, έπρεπε να το είχαν πράξει, όχι μόνον αμέσως μετά την επιστολήν μου αυτήν, αλλά νωρίτερα, αμέσως μόλις τους το απέστειλα, σε όλους ανεξαιρέτως (έχω τις αποδείξεις εις τας χείρας μου), από το Πάσχα του 2006 που κυκλοφόρησε.
Και ενώ λοιπόν πέρασε όλο το 2006, χωρίς να πει ή να γράψει κανείς το παραμικρό αρνητικό, χωρίς να κινηθεί φύλλο, όπως λέει ο λαός μας, ενώ πέρασε και όλο το 2007 μετά που κατέθεσα την ανωτέρω επιστολή, όπου και πάλιν τους προέτρεπα να ασχοληθούν, όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά για να είναι αναπολόγητοι, και στον ευσεβή πιστό λαόν αλλά και στον Θεόν, ξαφνικά, στις 12 Δεκεμβρίου του 2007, στις 12 περίπου το μεσημέρι, βγαίνει ένα Δελτίο Τύπου από την Δ.Ι.Σ το οποίο έγραφε τα εξής:
«Συνήλθε σήμερα Τετάρτη 12.12.2007, στην τρίτη Συνεδρία Της για το μήνα Δεκέμβριο η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος της 151ης Συνοδικής Περιόδου, του Μακαριωτάτου Προέδρου, Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Χριστοδούλου απουσιάζοντος, προεδρεύοντος δε του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Προκοπίου.
Κατά την σημερινή Συνεδρία η Δ.Ι.Σ.... κατόπιν σχετικών Γνωμοδοτήσεων των Συνοδικών Επιτροπών Δογματικών και Νομοκανονικών Ζητημάτων και επί των Αιρέσεων, σχετικά με το εκδοθέν βιβλίο του φερομένου ως μοναχού κ. Μαξίμου Βαρβαρή, με τον τίτλο: «Ο Αντίχριστος ήλθεν 1983-2013», ενημερώνει ότι το εν λόγω βιβλίο γέμει κακοδοξιών, δεν εκφράζει την Ορθόδοξη Θεολογία και Πίστη και συνιστά στους πιστούς να είναι προσεκτικοί σε κείμενα και λόγους που δεν στηρίζονται στην Αγία Γραφή και την Παράδοση της Εκκλησίας μας. Επί των κανονικών προβλημάτων σχετικά με την αποπομπή του ανωτέρω από την Ιερά Μητρόπολη Κορίνθου, η Δ.Ι.Σ. απεφάνθη ότι ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορίνθου κ. Διονύσιος ορθώς έπραξε».
(Βλέπε πρωτότυπο σχετικό έγγραφο εδώ...)
Ω, της μεγάλης «συμπτώσεως»! Ω, της απίστευτης «συγκυρίας»!
Προσέξτε! Στις 11 Δεκεμβρίου του 2007 το βράδυ γύρω στις 11, ξεκίνησε η εκπομπή «ΑΘΕΑΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ» στον Τηλεοπτικόν Σταθμόν ALTER, που είχε θέμα την δίωξη της ταπεινότητός μου από τον Δεσπότην Κορίνθου κ. Μάνταλον, ο οποίος μάλλον θα υποκίνησε και όλη αυτή την στημένη εκπομπή εναντίον μου.
Στις 01:30 το πρωί της 12ης Δεκεμβρίου του 2007, παρουσίασαν την παλαιότερη δήλωσή μου σχετικά με το πως γίνεται σήμερα κάποιος αρχιερεύς και τα όσα ήδη ανέφερα παραπάνω, και ω του θαύματος!!!
Μετά από λίγες μόνο ώρες, λιγότερες από δέκα, είχαν ήδη συνέλθει οι «Άγιοι Αρχιερείς», είχαν ήδη εξαντλήσει όλα τα θέματα της ημερησίας διατάξεως και ασχολήθηκαν και με το θέμα της ταπεινότητός μου και του βιβλίου μου! Η λέτε να ήμουνα από πριν, μέσα στα προκαθορισμένα θέματα της ημερησίας διατάξεως και απλώς να «έτυχε» να παίξει η εκπομπή αυτή και η δήλωσή μου αυτή, λίγες ώρες πριν την ίδια μέρα;
Μπορεί! Ποιός ξέρει! Τα συμπεράσματα δικά σας.
Ας έλθουμε όμως και στην ουσία του ανακοινωθέντος.
Το συγκεκριμένο Δελτίο Τύπου θίγει ταυτόχρονα, δύο διαφορετικά θέματα μεταξύ τους.
α) Ότι έχει δίκαιο ο νυν Δεσπότης Κορίνθου δια τα όσα έπραξε εις βάρος μου και ότι πράγματι δεν αποδεικνύεται από πουθενά ότι είμαι Μοναχός και Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Κοσμά Κορινθίας. Και,
β) ότι το βιβλίον μου, περιέχει πολλές πλάνες και κακοδοξίες και θα πρέπει οι πιστοί να μην το διαβάζουν.
Όσον αφορά το πρώτον θέμα, απαντώ σε άλλο δημοσίευμα. (Όσοι θέλουν μπορούν να διαβάσουν εδώ...)
Εδώ, έχω να πω μόνον το εξής, το οποίον βέβαια ισχύει και για το δεύτερον θέμα, της καταδίκης του βιβλίου μου:
Πως είναι δυνατόν να ασχολούνται με ένα τόσον σοβαρόν θέμα (με το εάν είμαι ή όχι Μοναχός και Ηγούμενος), που αφορά καίρια και άμεσα το πρόσωπο, την τιμή, την υπόληψη, την προσωπικότητα, το έργον, και ολόκληρον την ζωήν ενός απλού Μοναχού και πιστού, ενός πνευματικού τους τέκνου, έστω και αμαρτωλού ή πλανεμένου, κατ’ αυτούς, ενός ζωντανού μέλους της Εκκλησίας και του σώματος του Χριστού μας, και να μην επιδεικνύουν την στοιχειώδη αγάπη, καλοσύνη, ανθρωπιά, δικαιοσύνη και ιεροκανονικότητα; Αλλά, να αφαιρούν και το στοιχειώδες δικαίωμα που έχει ο κάθε άνθρωπος επί της γης, ακόμη και ο μεγαλύτερος εγκληματίας, σύμφωνα όχι μόνον με τους νόμους του Θεού, «μη ο νόμος ημών κρίνει τον άνθρωπον, εάν μη ακούση παρ’ αυτού πρότερον και γνω τι ποιεί;» [579] αλλά ακόμη και με τους ανθρώπινους νόμους, που είναι η γνώση και κοινοποίηση του συγκεκριμένου θέματος στον ενδιαφερόμενο, η επίσημη κλήτευσή του, η γνώση του κατηγορητήριου, η εξέταση μαρτύρων και στοιχείων, και κυρίως, το αναφαίρετον δικαίωμα της απολογίας του «κατηγορουμένου»;
Πως είναι ποτέ δυνατόν, χωρίς να έχει συμβεί ΠΟΤΕ τίποτε, μα τίποτε απ ὅλα αυτά, ούτε από τον Δεσπότη Κορίνθου τον κ. Μάνταλον, αλλά ούτε και από την Ιερά Σύνοδον, να συνεδριάζουν (αν συνεδρίασαν κιόλας, γιατί απ ό,τι πληροφορήθηκα από αξιόπιστες πηγές, εκ των έσω, ούτε αυτό έκαναν), να με δικάζουν και να με καταδικάζουν ερήμην, χωρίς να γνωρίζω απολύτως τίποτε και χωρίς καν να είμαι πουθενά παρών;
Απίστευτο; Και όμως αληθινό!!!
Και μετά ομιλούμε μόνο για, πολιτική Χούντα και δικτατορία!
Εδώ να δείτε, στυγνή εκκλησιαστική ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ και ΔΕΣΠΟΤΟΚΡΑΤΙΑ! Εδώ να δείτε, απόλυτη εφαρμογή του «ΑΠΟΦΑΣΙΖΩΜΕΝ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΖΩΜΕΝ».
Και αυτό δυστυχώς, συμβαίνει μέσα στην «εκκλησία» του Χριστού και σε ανθρώπους που έχουν το ύψιστο αξίωμα της αρχιερωσύνης και είναι, όπως ομολογούν και οι ίδιοι, «εις τύπον και εις τόπον Χριστού».
Σκεφθείτε και να μην ήταν εις «τύπον Χριστού» τι άλλο θα έπρατταν ακόμη... Αλλοίμονόν μας...
Είχε άραγε άδικο ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος που έλεγε, ότι:
«Τίποτε άλλο δεν φοβήθηκα περισσότερο στην ζωήν μου από τους Επισκόπους»;...
Η δήθεν καταδίκη του βιβλίου μου
Όσον αφορά τώρα το θέμα του βιβλίου μου.
Όπως είδαμε, το Δελτίο Τύπου της Δ.Ι.Σ, το μόνον που κάνει είναι να αποφαίνεται «εκ καθέδρας», ότι το βιβλίον της ταπεινότητός μου «γέμει κακοδοξιών».
Ναι! Αλλά ποιές, όμως, είναι αυτές οι «κακοδοξίες» και γιατί είναι «κακοδοξίες» δεν μας λέει, ούτε ενημερώνει τους πιστούς, όπως οφείλει να πράξει και όπως λένε οι Πατέρες μας.
«Παν ρήμα και πράγμα πιστούσθαι δει τη μαρτυρία της Θεοπνεύστου Γραφής προς πληροφόρησιν μεν των ευσεβών καταισχύνην δε των πονηρών». (Μέγας Βασίλειος) Και,
«Το γαρ επιτιμάν μόνον, ράστον· και του βουλομένου παντός ως αναγινώσκεις. Το δε αντισάγειν την εαυτού γνώμην δια μαρτυρίας της θεοπνεύστης Γραφής, ανδρός όντως υγιούς και νουν έχοντος». [580]
Το να λέει λοιπόν κανείς ο,τι θέλει, είναι πολύ εύκολο. Το να αποδεικνύει όμως τα λεγόμενά του, δεν είναι εύκολο και ιδιαίτερα όταν έχει άδικο.
Αλλά, αφού όπως γράφουν, οι «κακοδοξίες» αυτές είναι τόσες πολλές, γιατί δεν αναφέρουν ΟΥΤΕ ΜΙΑ, έτσι, ενδεικτικά και επιγραμματικά; Γιατί, άρα γε;
Μήπως γιατί δεν πρόλαβαν, επειδή δεν είχαν τον απαιτούμενο χρόνο από το Πάσχα του 2006, που τους απέστειλα το εν λόγω βιβλίον ή και από τον Φεβρουάριο του 2007, που τους κατέθεσα την ανωτέρω επιστολήν μου; (!)
Η μήπως, γιατί δεν είχαν τους κατάλληλους ανθρώπους και τις επιτροπές, για να ασχοληθούν με τα θέματα αυτά;
Η μήπως, γιατί δεν υπάρχει καμμία κακοδοξία και πλάνη μέσα στο βιβλίο μου, αφού περιλαμβάνει τουλάχιστον 1.000 παραπομπές μέσα από την Αγία Γραφή και τους Πατέρες της Εκκλησίας και ο,τι μα ο,τι έχω γράψει και καταθέσει μέσα σ αὐτό, στηρίζεται επάνω σε Αγιογραφικά και Αγιοπατερικά κείμενα, θέσεις και απόψεις;
Αλλά, παρ’ όλα αυτά, έπρεπε όπως δήποτε να με καταδικάσουν εκείνη την ημέρα, αφ ἑνός μεν, για να με εκδικηθούν άμεσα, για τα όσα είπα το προηγούμενο βράδυ, και αφ’ ετέρου, για να βγάλουν τα απωθημένα όλων των προηγουμένων ετών, επειδή όλα αυτά τα χρόνια στεκόμουν, πάντοτε, εμπόδιο σε πολλές ενέργειες, πράξεις και αποφάσεις τους.
Πως να έλεγαν λοιπόν, ότι το τάδε πράγμα που ισχυρίζεται ο πατήρ Μάξιμος είναι κακόδοξο και πλανεμένο, αφού έβλεπαν ότι δεν το έχει πει ο πατήρ Μάξιμος, αλλά η Γραφή και οι Πατέρες μας και απλώς ο πατήρ Μάξιμος, το επαναλαμβάνει και το καταγράφει;
Δεν «μπορούσαν», θα «εκτίθεντο» στους πιστούς. Εάν το έπρατταν, αυτό θα ήταν σαν να έλεγαν πλανεμένους και κακόδοξους όλους τους Αγίους μας, αλλά και την Αγία Γραφή. Γι’ αυτό δεν τόλμησαν μέχρι και σήμερα, αλλά ούτε και θα τολμήσουν!
Και έτσι, έβγαλαν μία απλή ανακοίνωση ολίγων σειρών, που απλώς, γενικά και αόριστα, μιλάει για κακοδοξίες και πλάνες και ξεμπέρδεψαν, νομίζουν...
Και βέβαια, για να μην προτρέξει κανείς και πει, ότι η Ανακοίνωση αυτή της Δ.Ι.Σ ήταν απλά ένα Δελτίο Τύπου και γι αὐτό ήταν συνοπτικό και περιληπτικό, σας λέγω ότι, όχι μόνον αμέσως μετά, δεν εξέδωσαν και δεν κυκλοφόρησαν κανένα επίσημο κείμενο η έγγραφό τους που να αναλύει διεξοδικά το όλον θέμα, ως είχαν χρέος και καθήκον, επισημαίνοντας μία - μία τις δήθεν πλάνες και κακοδοξίες μου, και αναιρώντας τες με στοιχεία και ντοκουμέντα μέσα από την Αγία Γραφή και τους Αγίους Πατέρες μας, αλλά μέχρι και σήμερα, Απρίλιος του 2011 δεν το έπραξαν, ως όφειλαν, παρ ὅλες μου τις ενέργειες, προσπάθειες και Επιστολές που τους απέστειλα, όπως θα δείτε στο Β΄ Παράρτημα του βιβλίου μας. (Βλέπε Παράρτημα Β σελ. 588-595)
Το κωμικοτραγικόν δε, εκτός όλων των άλλων, είναι που με καλούν κιόλας να μετανοήσω για όλες αυτές τις «κακοδοξίες» μου, γιατί αλλιώς θα αναγκαστούν (οι καϋμένοι!) να με τιμωρήσουν με τον Μεγάλο ΑΦΟΡΙΣΜΟΝ, (Βλέπε ανωτέρω σύνδεσμον) χωρίς όμως ούτε στο ίδιο αυτό έγγραφο, αλλά ούτε και σε κανένα άλλο μεταγενέστερο, να μου αναφέρουν, τουλάχιστον επιγραμματικά, ποιές είναι αυτές οι «κακοδοξίες», αν όχι και να μου τις αποδείξουν κιόλας, προκειμένου να μπορέσω να ζητήσω συγγνώμη και να μετανοήσω ειλικρινά γι’ αυτές!
Απίστευτα και όμως αληθινά!!!
Ίσως βέβαια τελικά, επειδή δεν θα μπορούν να βρουν κάτι άλλο, να ισχυριστούν ότι οι «κακοδοξίες» που αναφέρουν, έχουν να κάνουν με τις ημερομηνίες και τους προσδιορισμούς της γεννήσεως και εμφανίσεως του Αντιχρίστου, καθώς και της Δευτέρας Παρουσίας.
Και πάλιν όμως θα έχουν πρόβλημα, αφού αυτοί ομιλούν για πλήθος «κακοδοξιών», ενώ το θέμα των ημερομηνιών είναι ΕΝΑ.
Οι άλλες «κακοδοξίες» όμως, ποιές είναι; Θα μας πουν ποτέ;
Αλλά και εάν ακόμη σταθούμε στο ζήτημα των ημερομηνιών και πάλιν έχουν άδικο, αφού το θέμα αυτό, δεν είναι Δόγμα της Πίστεώς μας ούτως ώστε, όποιος πει κάτι διαφορετικό, να καθίσταται αμέσως κακόδοξος και αιρετικός.
Εκτός εάν υπάρχει και δεν το γνωρίζω, κάποιο Δόγμα της Πίστεώς μας που να λέγει, ότι η Δευτέρα Παρουσία θα γίνει σε μία συγκεκριμένη και προκαθορισμένη από τον Θεόν ημερομηνία, η κάποιο άλλο Δόγμα, που να λέει ότι ο χρόνος της Δευτέρας Παρουσίας είναι τελείως άγνωστος και δεν επιτρέπεται σε κανέναν να ορίζει καμμία ημερομηνία, οπότε τότε, έχουν δίκαιο. Υπάρχει όμως τέτοιο Δόγμα; Φυσικά και ΟΧΙ.
Προσέξτε, μιλάμε για Δόγμα της Πίστεώς μας και όχι για κάποιο χωρίο της Αγίας Γραφής, που το ερμηνεύουμε εμείς και του δίνουμε την σημασία που θέλουμε, η που νομίζουμε, η που μας ταιριάζει κάθε φορά!
Δεν υπάρχει λοιπόν, κανένα τέτοιο Δόγμα.
Άρα υπό ποία λογική και με ποιά τεκμηρίωση, γίνεται κάποιος «αυθωρεί και παραχρήμα» κακόδοξος και αιρετικός, επειδή ορίζει κάποια ημερομηνία-χρονολογία;
Επειδή το λέτε εσείς; Επειδή έτσι πιστεύετε; Η επειδή έτσι σας εξυπηρετεί να αναμασάτε μία έκφραση το «ουδείς γνωρίζει» ως μία εύκολη λύση;
Αλλά και εάν ακόμη χάριν της συζητήσεως, υποθέσουμε ότι πράγματι έτσι είναι, όπως τα λέτε και πιστεύετε, τότε μήπως μπορείτε να μας απαντήσετε, γιατί τόσοι και τόσοι Άγιοί μας, όπως: Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, Άγιος Νείλος ο Μυροβλήτης, Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, Άγιος Νήφων Κωνσταντιανής, Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, Άγιος Μητροπολίτης Άρτης, Δαμασκηνός ο Στουδίτης και πλήθος άλλων Αγίων, ορίζουν ημερομηνίες, χρόνους, αιώνες και καιρούς και άλλα παρόμοια, για το πότε θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία, όπως βλέπουμε με πλήθος στοιχεία μέσα στο βιβλίον "2018 το Τέλος του Κόσμου - Η Δευτέρα Παρουσία";
Και μήπως μπορείτε ακόμη να μας απαντήσετε, γιατί όλοι αυτοί οι Άγιοι, όχι μόνον δεν καταδικάστηκαν ΠΟΤΕ από την Ορθόδοξη Εκκλησία μας ως κακόδοξοι και αιρετικοί, αλλά αγίασαν κιόλας και είναι επίσημοι και μεγάλοι Άγιοι της Εκκλησίας μας και τους τιμάμαι καθ ἔτος;
Μπορεί κάποιος «σοφός» εξ υμών να μας απαντήσει;
Δεν νομίζω, αλλά θα περιμένω!!!...
Για ποιά καταδίκη λοιπόν της ταπεινότητός μου η του βιβλίου μου, μιλάμε; (*)
(*) Τα ανωτέρω έχουν ληφθεί από το βιβλίο του π. Μαξίμου "2018 το Τέλος του Κόσμου - Η Δευτέρα Παρουσία" σελ. 439-454
ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:
569. «Αι Συνοδοι κατεδίκαζον τούς μη πειθομένους τη εκκλησία αλλ’ εις δόξαν τινά εναντίαν αυτής ενισταμένους και ταύτην κηρύττοντας και υπέρ αυτής αγωνιζομένους· δι’ ο και αιρετικούς εκάλουν αυτούς και κατεδίκαζον πρώτον την αίρεσιν, είτα τούς αντεχομένους αυτής· εγώ δεν κηρύττω ιδίαν μου δόξαν, ουδέ εκαινοτόμησα, ουδέ υπέρ αλλοτρίου τινός δόγματος και νόθου ενίσταμαι, αλλ’ εις την ακραιφνή δόξαν τηρώ εμαυτόν ην παρέλαβε και κατέχει η Εκκλησία... πως αν κατακριθείην δίκην, ην οι αιρετικοί κατεδικάζοντο; δει γαρ πρώτον την δόξαν ην δοξάζω κατακρίναι. Ει δε αύτη ευσεβής και ορθόδοξος ομολογείται πως εγώ καταδίκης άξιος;». (Αγίου Μαρκου Ευγενικού. Εκκλησ. Ιστορία, Μέγα Εκκλησιάρχη Σίλβεστρου Συρόπουλου σελ. 304. Βλέπε και Συναξαριστή Φεβρουαρίου, σελ. 655).
570. «Συνοδος τοίνυν, δέσποτα, ου το απλώς συνάγεσθαι ιεράρχας τε και ιερείς, καν πολλοί ώσι. Κρείσσων γαρ, φησι, εις ποιών το θέλημα του Κυρίου, η μυρίοι παραβαίνοντες· αλλά το εν ονόματι Κυρίου, εν τη ειρήνη και φυλακή των κανόνων· και το δεσμείν και λύειν ουχ ως έτυχεν, αλλ’ ως δοκεί τη αληθεία, και τω κανόνι και τω γνώμονι της ακριβείας... και εξουσία τοις ιεράρχαις εν ουδενί δέδοται επί πάση παραβάσει κανόνος· η μόνον στοιχείν τα δεδογμένα, και έπεσθαι τοις προλαβούσιν. ...Ουκ έστιν ουν, ουκ έστιν, ω Δεσποτα, ούτε την καθ’ ημάς Εκκλησίαν, ούτε ετέραν, παρά τούς κειμένους νόμους και κανόνας ποιείν τι. Επεί ει τούτο δοθείη, κενόν το Ευαγγέλιον, εική οι κανόνες· και έκαστος κατά τον καιρόν της οικείας αρχιερωσύνης, επειδή έξεστιν αυτώ ως δοκεί μετά των συν αυτώ πράσσειν, έστω νέος Ευαγγελιστής, άλλος Απόστολος, έτερος νομοθέτης. Αλλ’ουδαμώς. Παραγγελίαν γαρ έχομεν εξ αυτού του Αποστόλου, παρ’ ο παρελάβομεν, παρ’ ο οι κανόνες των κατά καιρούς Συνόδων καθολικών τε και τοπικών, εάν τις δογματίζη η προστάσση ποιείν ημάς, απαράδεκτον έχειν αυτόν, μηδέ λογίζεσθαι αυτόν εν κλήρω αγίων».
(Αγίου Θεοδώρου Στουδίτου P.G. 99, 985-988 και Φιλοκαλία 18 Β’, 117 )
571. Ἡσαῒας ι’, 1 & ε’, 20
572. «-Ταύτα λέγων έσχισας την Εκκλησίαν. -Ει ο λέγων τα των αγίων Γραφών και τα των αγίων Πατέρων σχίζει την Εκκλησίαν, ο αναιρών τα των αγίων δόγματα, τι δεχθήσεται τη Εκκλησία ποιών, ων χωρίς ουδέ αυτό τούτο Εκκλησίαν είναι δυνατόν;». (Άγιος Μάξιμος ο Όμολογητής P.G. 90, 117)
573. Β’ Τιμ. γ’, 16
574. ἉγίουΜαξίμου του Ομολογητού, Φιλοκαλία Τόμος 14 Β σελ. 109
575. «Αλλά και ει γραφικός ανακινηθείη λόγος μη άλλων τούτον ερμηνευέτωσαν, η ως αν οι της εκκλησίας φωστήρες και διδάσκαλοι δια των οικείων συγγραμμάτων παρέθεντο· και μάλλον εν τούτοις ευδοκιμείτωσαν, η λόγους οικείους συντάττοντες, ίνα μη, έστιν ότε, προς τούτο απόρως έχοντες αποπίπτοιεν του προσήκοντος». (ΙΘ’ Κανών της ΣΤ’ Οικουμενικής Συνόδου)
576. Ψαλμ. α’1-2
577. Α Κορ. ια , 1
578. Α’ Πέτρ. α’, 16
579. Ἰωάννου ζ, 51
580. Ἁγίου Θεοδώρου Στουδίτου P.G. 99, 925
Τι γραφεις, "την παλευεις";
Λυπαμαι που στο θεμα αυτο σε αναγκασαμε
(Ουσιαστικα οι αλλοι χρηστες)
να παραδεχτεις(εμεσα βεβαια) την προθεση
σου να πουλησεις ενα "εσχατολογικο πονηρεμα"
που αντιτιθεται στις επισημες θεσεις της
εκλησιας για τον συγκεκριμενο συνγραφεα.
Μας εδωσες μια απαντηση που περικλειει την αποψη
του "κ.Μαξιμου" επι του θεματος .
Οποτε σιγουρα την γνωριζεις , αρα μια που συνεχιζεις,
δειχνεις οτι την οικιοποιεισαι, που συνεπαγεται οτι
δεν αναγνωριζεις την εξουσια που σου ασκει η
Ορθοδοξη Εκλησια σε καποια θεματα , αρα εισαι αιρετικος!!!!
Περα απο το γεγονος οτι εισαι κακος πωλητης βιβλιων ,
δεν ξερεις να διαλεγεις και σωστο ονομα χρηστη ...
Ακου εκει ονομα χρηστη :Χ.Ο. ....
χαχαχαχαχα
ΥΣ1:
(τωρα μου ηρθε)
Ρε μπας και δεν αγοραζενε το βιβλιο οι χρηστιανοι
και ειπες να κανεις μια αποπειρα και εδω;
Οχι τιποτα αλλο αλλα γενικα αυτοι που δεν ειναι
Χρηστιανοι ,αν και εχουν μεγαλωσει σε Χρηστανικο
περιβαλλον , εχουν καταλειξει να μην πιστευουν στην
υπαρξη του "θεου" των χρηστιανων , οπτε και των προφητειων
που εκανε το "παπαδαριο" εξ ονοματος του Χρηστιανικου
θεου.
Φιλικα ο "πελατης" που δεν ειχες ποτε...
http://www.agioskosmas.gr/themata.asp?isue=76&artid=4403
Οι πρόγονοί μου έλεγαν "ΤΟ ΛΑΚΩΝΙΖΕΙΝ ΕΣΤΙΝ ΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ"
*
quote:
Φίλε Χριστιανέ Ορθόδοξε , αντί να γεμίζης την σελίδα του forum με copy-paste σεντόνια από τις χριστιανοσελίδες , είναι προτιμότερο να παραθέτης την σελίδα από την οποία αντέγραψες , για να τη διαβάσουμε και να γνωρίζουμε από που προέρχονται όλες αυτές οι μπούρδες .http://www.agioskosmas.gr/themata.asp?isue=76&artid=4403
Οι πρόγονοί μου έλεγαν "ΤΟ ΛΑΚΩΝΙΖΕΙΝ ΕΣΤΙΝ ΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ"
*
Sesostris
Μπηκα μες την σελιδα και ανακαλυψα
πολυ ενδιαφερον πραγματα !!!
*)Ο κ.Μαξιμος ειναι το ιδιο
και το αυτο με τις εκδοσεις.
*)Ο ¨"Συνδεσμος" οπως των αποκαλουν
εχει ενα "εσωτερικο" μαλλον πρωτοκολο
με "μεσσια" τον "κ.Μαξιμο".
Αντιλανβανομαι πολυ καλα τον ρολο
του Χ.Ο. εδω ...
quote:
Φίλε Χριστιανέ Ορθόδοξε , αντί να γεμίζης την σελίδα του forum με copy-paste σεντόνια από τις χριστιανοσελίδες , είναι προτιμότερο να παραθέτης την σελίδα από την οποία αντέγραψες , για να τη διαβάσουμε και να γνωρίζουμε από που προέρχονται όλες αυτές οι μπούρδες .http://www.agioskosmas.gr/themata.asp?isue=76&artid=4403
Οι πρόγονοί μου έλεγαν "ΤΟ ΛΑΚΩΝΙΖΕΙΝ ΕΣΤΙΝ ΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ"
*
Sesostris
Μπηκα μες την σελιδα και ανακαλυψα
πολυ ενδιαφερον πραγματα !!!
*)Ο κ.Μαξιμος ειναι το ιδιο
και το αυτο με τις εκδοσεις.
*)Ο ¨"Συνδεσμος" οπως των αποκαλουν
εχει ενα "εσωτερικο" μαλλον πρωτοκολο
με "μεσσια" τον "κ.Μαξιμο".
Αντιλανβανομαι πολυ καλα τον ρολο
του Χ.Ο. εδω ...
Ο Χριστιανοορόδοξος αμνός,δεν ψάχνει για πελάτες.Αυτο είναι το μόνο σίγουρο.
Στο φόρουμ οι χριστιανοί ορθόδοξοι τύπου "παρωπίδας", μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού.Αρα ο σκοπός του δεν είναι να αποκτήσει πελατεία ή προσύλητους για τον Μάξιμο.
Πρόκειται προφανώς για έναν ακόμη "δούλο" του θεού, που περιφέρεται βληθείς δια πυροβόλου όπλου και φέρων τραύμα διαμπερές και αεί...αεριζόμενον!!!
Δεν έχει πλέον,ύστερα απο όλα αυτα που γράφει απτόητος και εν ηρεμία διατελών, κανένα νόημα η ενασχόλησις μαζί του.
Αντιθέτως νομίζω ότι τον "τρέφουμε".
DO NOT FEED TROLL
Εστω και εκκλησιαστικό τρόλ...!!1
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Edited by - ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ on 07/01/2013 19:56:19