- Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΧΕ ΑΔΕΛΦΟ !!! - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Μετα απο λιγο ομως, με βλεμμα εντονης αποριας, ρωτησε...
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΓΩ ΤΙ ΘΑ ΠΙΣΤΕΥΩ;
Δυστυχως η γνωση, το πρωτο πραγμα που ελεγχει, ειναι τα δογματα, η πιστη στις πλανες, στη φαντασια.
Το πρωτο πραγμα που ανατρεπει ειναι ο δογματισμος.
Η γνωση οδηγει στην αληθεια.
Η πιστη, αν δεν ελεγχεται απο τη γνωση, μπορει να υποστηριζει τη μεγαλυτερη πλανη.
Η αληθεια, εγραφε ο Πλατωνας, ειναι κατι ωραιο και σταθερο, ομως δεν ειναι καθολου ευκολο να πειθει καποιος τους αλλους γιαυτην.
Απο την αλλη ομως, αντεχει ο καθενας την αληθςεια;
Ενοιωσε να του παιρνουν το χαλι κατω απο τα ποδια ο φιλος μου, οταν με αγωνια ρωτουσε: "Τωρα τι θα πιστευω;"
Δεν πειράζει άγνωστε φίλε, τι και αν έχουμε το ίδιο ονοματεπώνυμο και σε παρεξήγησαν όπως λες?
Το e-mail μου το άλλαξα, έβαλα και υπογραφή να το βλέπουν. Το όνομα μου δυστυχώς(!!!) δεν γίνετε να το αλλάξω.
quote:
exoterica,και ποιός είπε ότι ο "Ιωσήφ" υπήρξε? Οι ίδιοι της παρέας?
Γιατί δέν θέλουνε άραγε να παραδεχτούνε τα αδέρφια? Μήπως γιατί....τα αδέρφια αυτά ΕΧΟΥΝΕ πατέρα, αλλά ΜΕ ΑΛΛΟ ΟΝΟΜΑ??
Γιατί ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΧΑΡΤΗ ΤΩΝ ΙΟΥΔΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΓΑΜΑΛΑ??
Πλην όμως μεγάλη σπουδή για να ΒΡΕΘΕΙ η......ναζαρέτ της φαντασίας τους!!
Η υπόθεση πάει πράγματι ποοοοολύ μακριά, αλλά όχι και απαραίτητα εκεί που φαντάζονται.
ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝΕ!
Σου αντιγράφω αυτά που έγραψα χθες για το ίδιο περίπου θέμα στο
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=2935 . . .
Νομίζω ότι η απόδειξη της ιστορικότητας του Χριστού είναι οι μαθητές του που τον είδαν και έδωσαν το αίμα τους γι΄ αυτή την αλήθεια, και οι τόσο άνθρωποι του αγίασαν μετά τον Χριστό και επιτέλεσαν και θαύματα στο όνομά Του. Αλλά το κυριότερο υπόγραψαν με το αίμα τους αυτή την αλήθεια μπροστά στους οπαδούς του 12 θέου που φώναζαν ΟΛΕ από τις κερκίδες όταν τρώγανε χριστιανούς τα λιοντάρια.. . .
exot.
επειδη δεν το εχυσε ο χριστος, οπως λετε... μηπως το αιμα των χριστιανων το εχυσε το δωδεκαθεο και δεν το ξερουμε?
πάρτο χαμπάρι και μην χάνεις τον χρόνο σου με τα γνωστά κείμενα και "απαντήσεις" του παπαδαριού: ούτε "χριστός" υπήρξε, ούτε "μαθητές", ούτε "Ιωσήφ", ούτε τίποτα φίλτατε!
Ενας ΜΥΘΟΣ ειναι, που φτιάχθηκε για να εξυπηρετεί καλύτερα ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ.
Όλες οι Αβρααμικές θρησκείες ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΝΟΥΝΕ.
Αν το χωνέψεις, θα νιώσεις και πολύ καλύτερα, παρα με όλη αυτή την παρωδία.
Αυτά.
ΕΠΕΙΔΗ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΣΑΣ ΘΕΟΙ -ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΔΗΛΑΔΗ- ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΟΥΝ ΙΣΤΟΡΙΚΑ, ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΝΗ ΑΛΗΘΙΝΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ...
Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΣΑΣ ΛΥΠΗΘΕΙ. Η ΑΡΡΩΣΤΕΙΑ ΣΑΣ ΕΓΙΝΕ ΧΡΟΝΙΑ...
ΧΑΙΡΕΤΕ ΠΑΝΤΟΤΕ ΕΝ ΚΥΡΙΩ!
http://clubs.pathfinder.gr/SYNTAKTIKO
ΚΑΙ...ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΝΔΟΥΙΣΜΟ...
quote:
ΣΑΣ ΕΧΕΙ ΒΑΡΕΣΕΙ Ο ΙΝΔΟΥΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ. ΕΙΣΑΣΤΕ ΠΙΟ ΦΑΝΤΑΣΙΟΠΛΗΚΤΟΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΑΝ ΤΑ ΑΠΟΚΡΥΦΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ. ΑΥΤΑ ΤΑ ΦΑΙΔΡΑ ΠΕΡΙ ΑΝΙΣΤΟΡΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΟΠΩΝ ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΕΙΑ. ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ ΣΑΣ ΠΡΟΣ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΑ...Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΠΕ ΠΩΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΝΑ ΜΙΛΑΝΕ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΓΙ ΑΥΤΟΝ, ΚΑΙ ΟΙ ΛΙΘΟΙ ΚΕΚΡΑΞΟΝΤΑΙ...
ΕΠΕΙΔΗ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΣΑΣ ΘΕΟΙ -ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΔΗΛΑΔΗ- ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΟΥΝ ΙΣΤΟΡΙΚΑ, ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΝΗ ΑΛΗΘΙΝΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ...
Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΣΑΣ ΛΥΠΗΘΕΙ. Η ΑΡΡΩΣΤΕΙΑ ΣΑΣ ΕΓΙΝΕ ΧΡΟΝΙΑ...
Ποιος ινδουισμος και πρασινα αλογα ρε μεγαλε? Μηπως αυτα που περνεις ειναι λιγμενα?
Δαιμονας εισαι και φαινεσε (χαχαχα, δικο σου αυτο αλλα καλοοο).
Καποιοι σαν και σενα κανουν και καποιους σωστους ομοθρησμους σου (οπως εμενα) να βγαινουν απ'τα ρουχα τους.
Εισαι τελικα πολυ *ντουγκ*
όποιος φίλτατε ασχολείται για μεγάλο χρονικό διάστημα με τα ΕΒΡΑΪΚΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΠΕΡΙ ΜΕΣΣΙΑΝΙΣΜΟΥ αυτά παθαίνει!!
Κάποια στιγμή θα πρέπει να καταλάβεις ότι τόσο ο εβραϊκός μύθος, αλλά ακόμα χειρότερα ο δικός σας, είναι ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ.
Εξάλλου, για να μείνουμε στον μύθο, ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΣΑ ΛΕΤΕ ΔΕΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ.
Αν θέλεις να μάθεις και τίποτα φρόντισε να ρίξεις μια ματιά στο topic που έχω σχετικά ανοίξει.
Εως τότε μελέτησε ΤΗΝ ΓΝΗΣΙΑ ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ και όχι την κόπια!
quote:esoterica
Νομίζω ότι η απόδειξη της ιστορικότητας του Χριστού είναι οι μαθητές του που τον είδαν και έδωσαν το αίμα τους γι΄ αυτή την αλήθεια, και οι τόσο άνθρωποι του αγίασαν μετά τον Χριστό και επιτέλεσαν και θαύματα στο όνομά Του. Αλλά το κυριότερο υπόγραψαν με το αίμα τους αυτή την αλήθεια μπροστά στους οπαδούς του 12 θέου που φώναζαν ΟΛΕ από τις κερκίδες όταν τρώγανε χριστιανούς τα λιοντάρια.. . .
.
"Νομιζω οτι η αποδειξη της ιστορικοτητας του Αλλαχ ειναι οι μαθητες του που τον ειδαν και εδωσαν το αιμα τους γιαυτην την αληθεια και οι τοσοι ανθρωποι που αγιασαν μετα τον Μωαμεθ και επιτελεσαν και θαυματα στο ονομα του"...
Νομιζω αγαπητε μου οτι, με το πεζο αυτο σκεπτικο, το μονο που αποδεικνυεται ειναι η αληθεια περι μουσουλμανικης πιστης, αφου οι χριστιανοι αποστασιοποιηθηκαν απο το να δινουν το αιμα τους, ενω οι μουσουλμανοι (τζιχαντ αλ καϊντα κλπ) συνεχιζουν και θυσιαζονται για την "αληθεια" !!!
Βεβαια οι χριστιανοι απο νωρις ειχαν βρει ευχαριστο τροπο να συνεχιζουν να χυνουν το αιμα για την πιστη τους, οχι ομως το δικο τους, αλλα των "αλλων".
Αμφιβαλλω παντως οτι τα λιονταρια ετρωγαν χριστιανους...
Εσεις, φιλε μου, δεν τρωγεστε με ΤΙΠΟΤΑ!!!
χαιρετίζω φίλε μου την διαύγεια της σκέψης σου αλλά και τον λιτό σου τρόπο να κεντρίζεις το ζητούμενο χωρίς πολλά πολλά.
Να'σαι καλά, και έχεις όντως δίκαιο: ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ!
Πολλοί θα αναρωτηθούν: γιατί ήρθαμε σ’ αυτόν τον κόσμο; Ποιος είναι ο σκοπός της ενσάρκωσής μας; Και επί το ακριβέστερον- ποιος ο σκοπός των βασανιστικών και ατελείωτων ενσαρκώσεών μας; Οι μεν θα πουν: για να ζήσουμε καλά και όμορφα. Εντάξει, ας πούμε έτσι είναι- και μετά τι;
Μετά ο θάνατος, που αλύπητα θα κατασχέσει τα πάντα και θα προκαλέσει τέτοιο πόνο της απώλειας, που θα μετανιώνεις, που έζησες όμορφη ζωή με το τελικό τέρμα- φρίκη, απώλεια, απόγνωση. Και τις περισσότερες φορές η ζωή είναι τόσο ευχάριστη και όμορφη; Να ζήσεις μια όμορφη ζωή με το τραγικό τέλος αυτής της ομορφιάς δεν αξίζει δραχμή τσακιστή. Οι άλλοι θα πούνε, ότι ο σκοπός της ενσάρκωσης είναι στην εργασία, στην μάχη με την ζωή, όπου πρέπει να εκδηλώσεις το θάρρος και την ευγένεια.
Ο τελικός σκοπός δηλαδή είναι το θάρρος και η ευγένεια; Δεν πείθει… Τι ανάγκη έχει ο Ουρανός από το θάρρος και την ευγένειά μας; Ο Ουρανός υπήρξε, και θα υπάρξει και χωρίς το θάρρος μας και την ευγένειά μας.
Με άλλα λόγια σκασίλα έχει ο Ουρανός αν είμαστε θαρραλέοι η δειλοί, ευγενείς η αγενείς.
Στην συγκεκριμένη για τον καθένα ώρα ο Ουρανός σκοτώνει αλύπητα και του θαρραλέους και τους δειλούς, τους ευγενείς και τους αισχρούς. Και τους παίρνει όλους Επάνω.
Τα προσωπικά χαρακτηριστικά μας (καλός- έτσι κι έτσι- κακός) εκεί στον Ουρανό θα είναι άχρηστα σκουπίδια, άλλωστε και στην Γη- το ίδιο. Ούτως η άλλως θα γίνουμε διαφορετικοί στην επόμενη ενσάρκωση. Οι μεν ζουν παίζοντας τον ρόλο των καλών, οι άλλοι- των κακών, σύμφωνα πάντα με τις δοξασίες μας περί του καλού-κακού. Και ποιος είπε, ότι οι δοξασίες μας είναι οι σωστότερες; Όλοι οι πολιτισμοί μας, οι ιδέες, οι ιδεολογίες, οι αρχές, οι πεποιθήσεις και οι έννοιες- είναι σκουπίδια, αυταπάτες, ναρκωτικά και τρόποι αποφυγής των ίδιων των εαυτών μας. Σε τελική ανάλυση αλλάζουν οι πολιτισμοί, οι ιδέες, οι ιδεολογίες, οι ηθικές… Ο Χρόνος αλύπητα σβήνει τα πάντα. Τα πάντα σβήνουν. Και ότι σβήνεται- δεν έχει αξία μπροστά στους Ουρανούς. Γι’ αυτό σβήνονται τα πάντα. Είναι σήμα προς εμάς, ότι δεν βρισκόμαστε στην σωστή οδό. Γεννιόμαστε, ζούμε και πεθαίνουμε στα σκουπίδια. Και ο καλός και ο κακός, βάσει των γήινων προδιαγραφών – ζουν μέσα στα σκουπίδια. Και τους δυο θα τους σβήσουν…
… Τι είναι ο πόνος;
Είναι η βίαια αφαίρεση των σκουπιδιών, που σε εμποδίζουν να δεις τον εαυτόν σου.
Τι είναι ο πόνος;
Είναι η χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης των σκουπιδιών, όταν η απλή θεραπεία δεν ταιριάζει πια και η οποία δεν μπορεί πια να σε σώσει. Θα χρειαστεί να πέσει ξύλο, να προκληθεί ο πόνος.
Όταν δεν περνάει ο λόγος-περνάει ο βούρδουλας, και κει που δεν περνάει ο βούρδουλας- περνάει ο θάνατος και η βιαία απομάκρυνσή σου απ’ τα σκουπίδια. Κατά κανόνα, ο θάνατος- είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος θεραπείας απ’ τα σκουπίδια. Γι’ αυτό στην επόμενη ενσάρκωση ερχόμαστε πιο συνετοί και πιο ανεπτυγμένοι. Για ορισμένους ο θάνατος είναι μια προσωρινή ανάπαυλα στην οδό της εξέλιξης, για τους άλλους- ο καταναγκαστικός τρόπος να προχωράς μπροστά. Που; Στον Θεό. Όλοι οι δρόμοι της εξέλιξης οδηγούν στον Θεό. Χωρίς την τελική στάση στον Θεό- καμία εξέλιξη δεν έχει νόημα και είναι άχρηστη.
Αλήθεια, τι είναι σκουπίδι; Είναι το πάν γήινο, στο οποίο προσκολληθήκαμε και το μετατρέψουμε σε σκοπό. Ενώ στην πραγματικότητα αυτό ήταν μέσον. Ήταν βοήθημα. Όταν το βοήθημα, το μέσον μετατρέπουμε σε σκοπό- αυτό αυτόματα γίνεται για μας σκουπίδι, που μας εμποδίζει να προχωράμε. Γι’ αυτό θα αφαιρεθεί με τον πιο επώδυνο τρόπο. Γιατί με τον επώδυνο και όχι, π.χ. πολιτισμένο;
Ο πόνος απομνημονεύεται χωρίς πολλή εξάσκηση μνήμης, χωρίς τα παρακάλια να τον θυμούμαστε. Ο πόνος απλά απομνημονεύεται και συμβάλει στην πρόοδό μας. Γιατί υπάρχει τόσος πόνος στην Γη; Διότι υπάρχουν πολλοί προσκολληθέντες στα σκουπίδια… Και όμως, τι είναι σκουπίδι; Είναι το πάν καλό η κακό, στο οποίο προσκολληθήκαμε και το μετατρέψαμε σε σκοπό της ζωής. Όλες οι αξίες που δημιουργήθηκαν κατά την εξέλιξη- είναι ΜΕΣΑ στην οδό προς το Γνώθι σεαυτόν. Σταματήσαμε. Γευόμαστε τα επιτευχθέντα. Αυτά έγιναν φρένα. Έγιναν σκουπίδια. Τώρα πρέπει να αφαιρεθούν. Δεν θα τα δώσουμε με το καλό. Συνεπώς θα αφαιρεθούν με τον επώδυνο τρόπο.
… Μας πήραν τον αγαπημένο μας άνθρωπο: πέθανε, έφυγε στον άλλον, η μένει μαζί μας σωματικά, απόμακρος ψυχικά.
Μας τον αφαίρεσαν. Διότι οι ίδιοι τον μετατρέψαμε σε σκουπίδι για τον εαυτόν μας. Προσκολληθήκαμε σ’ αυτόν. Τον κάναμε σκοπό. Ενώ αυτός ήταν το μέσον στην επίγνωση των εαυτών μας. Τον μετατρέψαμε σε σκουπίδι βλάπτοντας τους εαυτούς μας και αυτόν. Η λύση του προβλήματος- σωτηρία και των δύο, άρα χωρισμός.
Η πίκρα, η απογοήτευση, η προδοσία, η έλλειψη κατανόησης, η πρόκληση πόνου, η προσβολή, και όλα τα υπόλοιπα «αισχρά και σιχαμερά» σ’ αυτήν την ζωή- είναι απλά οι μέθοδες του Ουρανού να μας αποκολλήσουν από τα έξω και να μας σπρώξουν προς τα μέσα, στους ίδιους τους εαυτούς μας, δηλ. στο γνώθι σεαυτόν.
Γιατί επιλέγονται αυτοί οι τρόποι; Διότι οι άλλοι, οι πολιτισμένοι- δεν θα μας αποκολλήσουν.
Το παν, που είναι έξω από εμάς- είναι μέσον και μόνον μέσον για το γνώθι σεαυτόν.
Το παν, που είναι έξω από εμάς- δεν μπορεί να είναι σκοπός της ζωής, διότι αν γίνει- θα μας αφαιρεθεί…
Πρωτον να σου πω οτι μου εκανε πολυ εντυπωση η εκθεση σου. Πρεπει πραγματικα να σε απασχολει πολυ αυτο το ζητημα!Οσο για αυτα που λες θα προσπαθησω να απαντησω αλλα δεν ειμαι σιγουρη οτι πιανω ακριβως μερικα απο αυτα.
quote:
Όλοι οι πολιτισμοί μας, οι ιδέες, οι ιδεολογίες, οι αρχές, οι πεποιθήσεις και οι έννοιες- είναι σκουπίδια, αυταπάτες, ναρκωτικά και τρόποι αποφυγής των ίδιων των εαυτών μας.
Δεν μπορω να καταλαβω γιατι το λες αυτο. Παντως διαφωνω καθετως! Πιστευω πως ολα αυτα οχι απλα δεν ειναι τροποι αποφυγης του εαυτου μας αλλα ισα ισα δηλωνουν την τρομερη εξελιξη που εχει κανει ο ανθρωπος στην πορεια του προς την κατανοηση της ζωης και ειδικα του εαυτου του. Και φυσικα οι πολιτισμοι και οι ιδεολογιες αλλαζουν. Ο καιρος ερχεται και φευγει. Αυτο ομως δεν σημαινει πως τα πραγματα σβηνουν επειδη ειναι σκουπιδια. Και δεν νομιζω οτι κανενανας πολιτισμος σταματησε και γευτικε κατι και γιαυτο εσβησε. Τα παντα προχωρανε θελει δεν θελει καποιος. Δηλαδη πιστευεις πως αυτη τη στιγμη εχουμε σταματησει και γευομαστε κατι? Και ουτε ζουμε μες τα σκουπιδια.Μαλλον αυτο αντιπροσωπευει αποκλειστικα και μονο τη δικη σου αποψη.Ισως εσυ να νοιωθεις πως ζεις μεσ τα σκουπιδια γι'αυτο και νομιζεις πως ετσι ειναι γενικα. Εγω δεν νοιωθω καθολου ετσι. Σιγουρα υπαρχει πονος οπως λες και δεν ειναι ευκολο το ταξιδι στη ζωη αλλα το οτι τελειωνει δεν σημαινει οτι προσκοληθηκαμε πανω της και γιαυτο τελειωνει. Τα παντα γεννιουντε και πεθαινουν, ειναι η φυσικη ροη της επιγειας ζωης.Ακομα και να απεχεις τελειως απο τα παντα, να μην εισαι προσκολλημενος πουθενα παλι θα πεθανεις. Δεν το αποφευγεις.
quote:
Όλοι οι δρόμοι της εξέλιξης οδηγούν στον Θεό. Χωρίς την τελική στάση στον Θεό- καμία εξέλιξη δεν έχει νόημα και είναι άχρηστη.
Φανταζομαι οτι πιστευεις στον Θεο για να το λες αυτο. Απο αρχαιοτατων χρονων ο ανθρωπος θελει να πιστευει σε κατι ανωτερο. Αυτο τον κανει να νοιωθει πως εχει καποιο νοημα η ζωη του, πως δεν ζει τελειως τζαμπα που λεμε. Πως ξερουμε ομως πως πραγματικα υπαρχει αυτος ο Θεος? Και πως μπορουμε να λεμε πως ολοι οι δρομοι της εξελιξης οδηγουν εκει? Για μενα δεν υπαρχει Θεος. Πιστευω πως κατι ανωτερο υπαρχει. Δεν ειναι ομως ο Θεος της χριστιανοσυνης, ουτε ο Θεος του μουσουλμανισμου, ουτε κανενας Θεος αλλης θρησκειας! Για μενα αυτη η εννοια αντιπροσωπευει την φυση, τον κοσμο, το συμπαν, το υλικο και το αϋλο, το γνωστο και το αγνωστο, αυτο που ειναι μεσα μας και αυτο που βρισκεται εξω, αυτο το ανωτερο στο οποιο ανηκουμε. Πιστευω πως ειμαστε μερος αυτου που λες Θεο. Δεν χρειαζεται να αποκοληθουμε απο κατι για να τον βρουμε. Βρισκεται μεσα μας οσο βρισκεται και εξω μας. Υπαρχει παντου, ειτε ζουμε ειτε οχι.
Αρα και να ξεκινησουμε για να τον βρουμε παλι σε εμας θα καταληξουμε. Το μονο που μας κανει, το να προσκολουμαστε στα δικα μας και στα επιγεια, ειναι οτι λιγοστευει τη συναισθηση του οτι ειμαστε σε επαφη, ενωμενοι με το Ολο. Αλλοι νοιωθουν πιο πολυ την ενωση αυτη αλλοι λιγοτερο. Ομως δεν παυουμε ολοι να ειμαστε κομματι αυτου του ανωτερου. Για μενα τα παντα ειναι ενα. Ολα σε αυτον και σε οποιοδηποτε αλλο κοσμο ειναι ενα, ενωμενα. Αρα δεν πρεπει να αποκολληθουμε απο κατι εξωτερικο ή εσωτερικο. Απλα πρεπει να συνειδητοποιησουμε, να το καταλαβουμε οτι ειμαστε ηδη παντα σε συνεχη επαφη με το ανωτερο, με το Ολο αρα και με τον εαυτο μας.
Δεν χρειαζεται να 'γνωρισουμε' τον εαυτο μας. Απλα πρεπει να τον θυμηθουμε.
Βεβαια δεν μπορω να πω οτι εγω θυμαμαι τον εαυτο μου. Ακομα το ψαχνω. Ειναι ομως τοσες πολλες οι πτυχες του εαυτου μου που το ενα κομματι πολλες φορες δεν γνωριζει την υπαρξη του αλλου. Ολα ομως σαν συνολο αποτελουν τον ενα και μοναδικο εαυτο μου. Τον ανωτερο, τον αληθινο εαυτο μου. Η αποστολη του εγω μου ειναι να μπορεσει να τον δει. Αλλα πως μπορεις να πεις σε καποιον να δει τον εαυτο του αν δεν υπαρχει καθρευτης?Δεν μπορει. Γι'αυτο ο Εαυτος(ο ανωτερος) ισως να δημιουργει καθρευτες (το εγω, τις διαφορετικες προσωπικοτητες μεσα μας, την καλη Αθηνα, την ζηλιαρα Αθηνα, την διασκεδαστικη Αθηνα κτλ) για να μπορει να κοιταχτει. Γιατι οτιδηποτε ειμαστε ειναι ενας καθρευτισμος του Εαυτου.
Τωρα που το σκεφτομαι ισως γι'αυτο να ταυτιζομαστε τοσο πολυ με τα σωματα μας. Και νομιζουμε πως ειμαστε αυτα. Γιατι τα βλεπουμε. Ενω πραγματικα το σωμα μας ειναι ενα μεσον, ενα αυτοκινητο να πω, για να μετακινουμαστε πανω στη γη.
Ετσι λοιπον κατα τη γνωμη μου:
Το παν που ειναι εξω απο εμας- ειναι μερος του μεσα μας
Το παν που ειναι μεσα μας- ειναι μερος του εξω
Και τα δυο μαζι αποτελουν το Ενα...