- Βυζάντιο - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Κατα τη γνώμη μου, όπως δήλωσα και σε εκείνο το topic, το Βυζάντιο δεν ήταν κατα τη γνώμη μου και απο τις πιο ένδοξες σελίδες της ελληνικής ιστορίας. Ήταν μια περίοδος αρωστημένης θρησκοληψίας, ανελευθερίας και συνεχών δολοπλοκιών. Πολλοί αυτοκράτορες αποδείχτηκαν ανίκανοι , και το χειρότερο ήταν πως αυτό συέβη σε κρίσιμες περιόδους για την Αυτοκρατορία.
Ωστόσο, δεν παύει να αποτελεί (κατα τη γνώμη μου) μέρος της συνολικής ιστορίας του Ελληνισμού. Υπήρξαν και αυτοκράτορες που κράτησαν ψηλά τα ελληνικά ιδανικά, αγωνίστηκαν για την Αυτοκρατορία καί πολέμησαν σαν ήρωες, πράγμα που αναγνωρίστηκε και απο τους εχθρούς τους( όπως π.χ. ο Ρωμανός Διογένης).
Επίσης,το Βυζάντιο έκανε και αξιόλογο εκπολιτιστικό έργο, όπως π.χ. το γεγονός οτι έδωσε αλφάβητο στους Σλάβους. Εκτός αυτού, ήταν μια περίοδος οπου η Ελλάδα ήταν αυτό που πάντα προορίζονταν να είναι, μια κοσμοκράτειρα υπερδύναμη.
Κατα τη γνώμη μου, εάν δεν υπήρχε η καταπιεστική χριστιανική θρησκεία απο πάνω, το Βυζάντιο όχι μόνο θα είχε επιβιώσει, αλλά θα ήταν και σήμερα ακόμα μια μεγάλη υπερδύναμη, και ο πολιτισμός που θα είχε αναπτύξει θα ήταν υπεράνω οποιουδήποτε άλλου πολιτισμού έιχε ποτέ δημιουργηθεί.
Οφείλω να ομολογήσω πως οι γνώσεις μου για αυτή την περίοδο είναι περιορισμένες, διότι αυτή η περίοδος απο μικρό δεν μου ασκούσε τη γοητεία που μου ασκούσε η Αρχαία Ελλάδα. Ελπίζω, λοιπόν, μέσω αυτού του opic να μου δοθεί η ευκαιρία να εμπλουτίσω τις γνώσεις μου.
Για να βοηθήσω το topic στην αρχή του, θα θέσω μια σειρά απο ερωτήσεις. Ήταν το Βυζάντιο συνέχεια της Αρχαίας Ελλάδας? Απο ποιό σημείο μπορούμε να πούμε πως η Αυτοκρατορία ελληνοποιείται πλήρως? Γιατί η θρησκεία έπαιζε τόσο μεγάλο ρόλο σε αυτό το κράτος? Τι ήταν αυτό που έκανε το πανίσχυρο κράτος που άφησε πεθαίνοντας ο Βασίλειος ο Βουλγαροκτόνος να καταρεύσει στους Σταυροφόρους 200 μόλις χρόνια αργότερα? Τι ρόλο έπαιξε η Δύση στην κατάρευση του Βυζαντινού κράτους? Ήταν όντως αναπόφευκτη η πτώση του Βυζαντίου στους Οθωμανούς το 1453? Εν τέλει, τι ήταν το Βυζάντιο? Άλλη μία ένδοξη περίοδος του Ελληνισμού ή μία περίοδος σκοταδισμού και μισαλλοδοξίας?
Να τονίσω πως οι ερωτήσεις αυτές είναι ενδεικτικές και πως ελπίζω το topic να εξελιχθεί σε μια συζήτηση που να αφορά συνολικά το Βυζάντιο.
Θελω καταρχην πριν περασω στο "ψητο" να πω και εγω δυο λογακια για το Topic, μιας και συμμετειχα στις συζητησεις και προτροπες για τη δημιουργια του.
Με ανακουφιση διαπιστωνω πως ο φιλος μου ο Kaizer το προλογιζει με τον καλυτερο τροπο και θετει τα σημαντικοτερα θεματα προς συζητηση.
Ελπιζω σε μια δημιουργικη συζητηση και αναπτυξη των θεματων.
Το Βυζαντιο ειναι μια ονομασια που δοθηκε στην Ανατολικη Ρωμαικη Αυτοκρατορια εκ των υστερων απο ξενους κυριως ιστορικους. Ο ορος Βυζαντινος ειναι νεολογισμος.τον εισηγαγε για πρωτη φορα ο Ιερωνυμος Wolf το 1562, οταν εισηγηθηκε την δημιουργια του Corpus Historiae Byzantinae και το καθιερωσε ο Ph. Labbe o ιδρυτης της βυζαντιδος του Λουβρου. Το ονομα προηλθε απο την αρχαια ελληνικη πολη του βοσπορου Βυζαντιον.
Το μεσαιωνικο τμημα της ελληνικης ιστοριας συμπιπτει με την ιστορια της Βυζαντινης αυτοκρατοριας.
Η Βυζαντινη αυτοκρατορια ως ανατολικο τμημα και αργοτερα ως συνεχεια της Ρωμαικης αυτοκρατοριας, ειναι αυτονοητο οτι κληρονομησε το γεωγραφικο χωρο στον οποιο εδρασε η αυτοκρατορια εκεινη.
Τα συνορα της ρωμαικης αυτοκρατοριας στη μεγιστη ακμη της ηταν τα εξης:
η αφρικανικη ερημος, ο ατλαντικος ωκεανος , η βορεια θαλασσα, ο Ρηνος και ο Δουναβης, ο Ευξεινος Ποντος, η Αρμενια , η Μεσοποταμια , η συριακη και αραβικη ερημος , η Ερυθρα θαλασσα , η Αιγυπτος και η Κυρηναικη.
Οταν αναφερομαστε στη Βυζαντινη αυτοκρατορια εννοουμε το τμημα εκεινο της ελληνικης ιστοριας που αρχιζει με τη μονοκρατορια του Μ. Κωνσταντινου το 324 μ.Χ. και τελειωνει με τη πτωση της Κωνσταντινουπολεως το 1453.
Αλλοι ιστορικοι βεβαια πιστευουν πως η εναρξη της Βυζαντινης περιοδου οριζεται με το θανατο του Μ. Θεοδοσιου το 395 μ.Χ. , οταν το ρωμαικο εννιαιο εως τοτε κρατος, διαιρειται σε ανατολικο και δυτικο.
Η πολιτικη θεωρια του Βυζαντινου κρατους βασιζοταν στην αυτοκρατορικη ιδεα. Οι βυζαντινοι αυτοκρατορες θεωρουσαν την βασιλεια τους ως συνεχεια του Imperium Romanum και ως συνεχεια της βασιλιας των παλαιων ρωμαιων αυτοκρατορων.
Αυτα ως μια γενικη εισαγωγη στο Βυζαντιο. Ευχομαι καλη συνεχεια στο Topic.
Φιλικους χαιρετισμους!!
ΕΛΛΑΣ = ΕΛ-ΛΑΣ = ΓΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ
Edited by - Loco on 02/09/2004 10:53:40
Να σου πω ακόμα μία φορά πόσο χαίρομαι που άνοιξες αυτό το θέμα. Μπράβο, γιατί εμένα από πολύ μικρό με συγκινούσε το Βυζάντιο. Και διαβάζοντας κάποιες σκόρπιες απόψεις μελών σε διάφορα topic, μου δημιουργήθηκαν αρκετές απορίες που ελπίζω μέσω αυτής της συζήτησης να λυθούν.
Βέβαια από ότι κατάλαβα το θέμα “καίει”, δηλαδή υπάρχουν κάποιοι που το θαυμάζουν και άλλοι που το “σιχαίνονται”. Δεκτές όλες οι απόψεις, μήπως και βγάλουμε κάποια άκρη για τα 1100 περίπου χρόνια ιστορίας του.
Λοιπόν, στο θέμα μας. Όπως πολύ σωστά ανέφερες θα έπρεπε να δούμε το κατά πόσο ή όχι ήταν Ελληνικό. Αλλά σε αυτό θα υπάρξουν πάρα πολλές απόψεις και μάλλον δεν θα μας έρθει γρήγορα η απάντηση, αν μας έρθει.
Κατ΄ αρχάς δεν νομίζω ότι ήταν και τόσο σκοταδιστική η περίοδος της βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην ακμή της. Η περιγραφή σου, μου θυμίζει περισσότερο τον μεσαίωνα της Δύσης. Σύμφωνοι, δεν έφτασε ποτέ την ελευθερία και δημοκρατία που παρείχε η Αθήνα στους πολίτες της (που αν το αναλύσουμε και εκεί υπήρχαν .κακώς κείμενα, αναγκαία κατά την γνώμη μου), την φιλοσοφία, τις τέχνες κ.α. Δεν ήταν όμως όλα μαύρα. Και θέατρα υπήρχαν και τέχνες άκμασαν, επιστήμονες, φιλόσοφοι, πάντα βέβαια υπό τον ανελέητο έλεγχο της θρησκείας, μα υπήρξαν. Μην ξεχνάμε όμως και τον όγκο των υπηκόων που έπρεπε να διαχειριστεί και να ελέγξει. Δύσκολα θα μπορούσε εκείνη την εποχή να ελεγχθεί με δημοκρατικό τρόπο, μία τέτοια πολυεθνική Αυτοκρατορία.
Στις ερωτήσεις σου:
1) Σίγουρα δεν ήταν συνέχεια της Αρχαίας Ελλάδας. Αναμφισβήτητα ήταν άμεση συνέχεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Άλλωστε “βυζαντινή” Αυτοκρατορία δεν υπήρξε ποτέ. Τα εδάφη όμως που έμελλε να συνεχιστεί, κατοικούνταν κατά πλειοψηφία νομίζω από Έλληνες ή ομιλούντες την Ελληνική σαν δεύτερη γλώσσα (πλειοψηφία σε σχέση με Λατίνους υπηκόους εννοώ). Για αυτό και γύρω στο 620μ.χ., τα Ελληνικά έγιναν και επίσημη γλώσσα του Κράτους, αφού ήδη οι υπήκοοι και ο στρατός, μόνο αυτά μιλούσαν. Άρα πιστεύω πως τότε είναι και η περίοδος που μπορούμε να ορίσουμε (αν μπορούμε) ως την πλήρη Ελληνοποίησή του. Βέβαια δεν ξέρω αν μπορούμε να μιλάμε για Ελληνικότητα γιατί η Αυτοκρατορία ήταν πολυεθνική.
2) Γιατί η θρησκεία έπαιξε τόσο μεγάλο ρόλο δεν μπορώ να το απαντήσω. Άλλωστε και στην Δύση έγινε αυτό. Η βάση της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής του Βυζαντίου ήταν το ότι ο Αυτοκράτορας ήταν ο μοναδικός εκπρόσωπος του Θεού στη Γη. Όλοι οι υπόλοιποι χριστιανοί ηγεμόνες της Δύσης ήταν υπό την κυριαρχία του. Έτσι ίσως έπρεπε να δίνεται μεγάλη βαρύτητα στην θρησκεία, ώστε να μπορούνε να στηρίζουν αυτή την πολιτική.
3) Από το 1025μ.χ., έτος θανάτου του Βασιλείου Β΄, υπήρξε μία περίοδος άθλιων Αυτοκρατόρων. Άθλιων όσο και ο Φωκάς (602-610) που έφερε την Αυτοκρατορία στο χείλος της καταστροφής. Εδώ κολλάει πιο πολύ αυτό που είπες για σκοταδισμό. Η Αυτοκρατορία αφέθηκε να ρημαχτεί και σε συνδυασμό με την εμφάνιση σε αυτή την κρίσιμη περίοδο Τουρκικών φύλων, που δεν λεηλατούσαν απλά, αλλά κατελάμβαναν πλέον εδάφη, ήρθε σε σχεδόν μη αναστρέψιμη κατάσταση. Η Δυναστεία των Κομνηνών, λίγα πράγματα κατάφερε να αλλάξει. Ήταν απλά μία τελευταία λάμψη.
Επειδή καταλαβαίνω πόσο κουραστικό έχει γίνει λόγω μεγέθους το κείμενο (σκεφτείτε όμως και το μέγεθος του θέματος), θα επανέλθω αργότερα για το ρόλο της Δύσης και τα υπόλοιπα.
Περιμένουμε τις απόψεις και των άλλων μελών ή τις διορθώσεις τους για λάθη που κάναμε.
stemix
Μόλις είδα το post σου. Ξεκίνησα να γράφω από τις 9.30, αλλά λόγω εργασίας τώρα το έστειλα και δεν είδα το δικό σου. Άψογη ιστορική αναδρομή. Τυχερός είσαι που σου βρίσκονται τα 2 500σέλιδα, έστω και αν είναι για εξετάσεις. Τι σπουδάζεις;
Α, έχεις δίκιο. Πολύ καλή η εισαγωγή που έκανε ο Kaizer. Πολύ εύστοχες οι ερωτήσεις του.
Edited by - stemix on 02/09/2004 11:54:12
Φιλε μου stemix σωστα τα οσα ανεφερες στο Post σου.
Σπουδαζω ιστορια και αρχαιολογια στο Αριστοτελειο Πανεπιστημιο Θεσσαλονικης. Βαδιζω αισιως προς το 5ο ετος σπουδων.Τα 500σελιδα που πρεπει να διαβασω τα θεωρω ατυχια εγω. Αστειευομαι αγαπαω την ιστορια και δεν με κουραζει σχεδον ποτε η μελετη της.
Χαιρομαι που σου αρεσε η μικρη μου εισαγωγη.
Πιστευω πως καλα κανουμε και εγκαινιαζουμε ο Kaizer εγω κι εσυ το Topic, μιας και ειμαστε κατι σαν πνευματικοι μπαμπαδες του απο το προηγουμενο Topic. Εκει δηλαδη μας γεννηθηκε η ιδεα δημιουργιας του μετα απο δικη σου επιθυμια ,δικη μου προτροπη και τελικη πραγματοποιηση απο τον Kaizer.
Ελπιζω να προσελκυσουμε οσο το δυνατον περισσοτερους στην συζητηση/αναζητηση μας.
Φιλικους χαιρετισμους!
ΕΛΛΑΣ = ΕΛ-ΛΑΣ = ΓΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ
Ας πιάσω το θέμα από την αρχη,ξεκινοντας από τον ιδρυτή του Μ . Κωνσταντινο με μια σημειολογική παρατήρηση που αν μη τι άλλο θα ενδιαφέρει κάποιους από εδώ μέσα.
Έχουμε και λέμε λοιπόν:
Θεμελίωση της πόλης στις 8 Νοεμβρίου 324,επισημα εγκαίνια της πόλης στις 11 Μαΐου 330 και τελική άλωση της από τους Οθωμανούς στις 29 Μάιου 1453 υπό την ηγεσία του τελευταίου Κωνσταντίνου.
Και συνεχίζομαι λοιπόν με μια εμπρηστική αναφορά ίσως για τον Μέγα Κωνσταντίνο.
« ο Κωνσταντινος,συμφωνα με τον Ευσέβιο ,τον χριστιανό βιογράφο του ,αντιμετώπισε τα αγάλματα των αρχαίων θεών ως παιχνιδάκια που θα συνέβαλαν στην διασκέδαση των θεατών αποτελώντας τον περίγελο.»
Οι ειδωλολατρικές μορφές ,με την απομάκρυνση τους από τους ναους,σαφεστατα αποστασιοποιήθηκαν από τη θεϊκή τους υπόσταση, στοιχείο που χαρακτηρίζει τη νέα βυζαντινή στάση απέναντι στην κλασική παράδοση.
Ο Κ. κατήργησε τους βωμούς θυσιών και οι ειδωλολατρικοί ναοί έκλεισαν παντελώς στα χρόνια του Θεοδοσίου.
Βέβαια στα σχολεία μας μέχρι το λύκειο τουλάχιστον μαθαίνουμε την άποψη του Ρανσιμαν που λέει ότι ο Κ γέμισε τους δρόμους τις πλατείες και τα μουσεία της νέας πρωτεύουσας με αρχαίους ελληνικούς θησαυρούς για να δώσει έμφαση στον ελληνισμό του. Οι κάτοικοι που κυκλοφορούσαν κάθε μέρα μέσα στην πόλη δεν θα ήταν δυνατό να ξεχάσουν τη δόξα της μεγάλης ελληνικής κληρονομιάς.
Τι να πιστέψει κανείς?
μήπως την άποψη του Μέγα Βασιλείου που ήταν ο πιο επιφανής θεολόγος της εποχής εκείνης, ο οποίος σπούδασε και στην πόλη και στην Αθήνα τα κλασσικά γράμματα και υπήρξε λάτρης των αρχαίων συγγραφεων,πιστευε
Ότι ένας καλός χριστιανός θα μπορούσε να διαβάσει τα έργα τους χωρίς να ενδώσει στην ειδωλολατρία?
Παρότρυνε τους σπουδαστές να κάνουν επιλεκτική χρήση των κλασικων,ο Όμηρος θα μπορούσε να θεωρηθεί λογοτεχνικό έργο και όχι πηγή θεολογικών σκέψεων.
Και να κλείσω και μια παρατήρηση .
Η εκκλησία και η αυτοκρατορική εξουσία αποτελούν ισότιμους παράγοντες όσο αφορά την διασφάλιση του χριστιανικού πνευματοςκαι τη διευθέτηση των ανθρωπίνων υποθέσεων.
Το βυζαντινό κράτος στηρίχθηκε σε πνευματικές και πολιτισμικές συνεκτικές δυναμεις,τη χριστιανική θρησκεία και την ελληνική γλώσσα οι οποίες δημιούργησαν σταδιακά ένα ομόδοξον και ομογλωσσον περιβάλλον μέσα από το οποίο αναπλάθοντας και αφομοιώνοντας διαφορετικούς κόσμους και παραδόσεις προήλθε και παγιώθηκε το ομοτροπον.
Αυτά για αρχή από εμένα.
Σκάβε βαθειά-τρέξε γρήγορα!
Εγω θα προσαθησω, αφου καναμε τις εισαγωγες μας, να βαλω σε αλλη βαση το θεμα και να το κανω ισως πιο ελκυστικο. Θα θελα να συζητησουμε για το μεγαλο μυστικο οπλο του Βυζαντιου, το υγρο πυρ! Οποιος γνωριζει αλλα μυστικα οπλα του Βυζαντιου και μυστικη τεχνολογια ας τα μοιραστει μαζι μας.
Για το υγρο πυρ (Greek fire) ξερουμε πως η ακριβης συσταση του παραμενει αγνωστη.
ΕΛΛΑΣ = ΕΛ-ΛΑΣ = ΓΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ
Edited by - Loco on 02/09/2004 18:41:00
Το υγρό πυρ ήταν ένα μίγμα χημικών ουσιών που εφηύρε ο Έλληνας μηχανικός Καλλίνικος, κατά τον 7ο μ.Χ. αιώνα.Οι πιο σημαντικές χρήσεις του ήταν εναντίον των Αράβων το 673 και το 717 καθώς και εναντίον των Ρώσων το 10ο αιώνα μ.χ.
Το μυστικό της κατασκευής του ήταν απο τα πιο καλοφυλαγμένα μυστικά του Βυζαντίου. Στους κατασκευαστές του έκοβαν τη γλώσσα για να μην αποκαλύψουν το μυστικό.
Σύμφωνα με την πιθανότερη επιστημονική εκδοχή, ήταν μίγμα θείου, νιτρικών αλάτων και νάφθας. Έμοιαζε, δηλαδή, με την πυρίτιδα, με τη διαφορά οτι αντί για άνθρακα, το υγρό πυρ περιείχε νάφθα.
Εκτοξεύονταν εναντίον των εχθρικών πλοίων απο ειδικά διαμορφωμένους δρόμονες, τους λεγόμενους πυροφόρους,με καταστροφικά αποτελέσματα για τον εχθρό.
Φίλε τυχερούλη, δεν νομίζω πως όσα λέει ο Ευσεβιος ισχύουν. Είναι αμφίβολο εάν ο Μ.Κωσταντίνος ήταν καν χριστιανός, αφού απ'όσο γνωρίζουμε ήταν λάτρης του θεού Ήλιου. Επίσης, ως καλός πολιτικός και κυβερνήτης μιας αυτοκρατορίας οπου η πλειοψηφία εξακολουθούσε να είναι ειδολωλατρική, δεν θα ήταν δυνατό να προσβάλει με αυτό τον τρόπο τους παγανιστές υπηκόους του απλά και μόνο για να ικανοποιήσει μια μειοψηφία. Επίσης, ο Κωσταντίνος διατήρησε ως το τέλος της ζωής του τον τίτλο του Μέγιστου Ποντίφικα, του αρχιερέα δηλαδή των ειδολωλατρών.
Οι πηγές χριστιανών χρονικογράφων δεν χαρακτηρίζονται για την αντικειμενικότητα τους. Η Εκκλησία, όμως, χρειαζόταν μια πρόφαση για να ανακυρήξει άγιο τον Κωσταντίνο, και έτσι τον αναγόρευσε σε προστάτη του χριστιανισμού, μια άποψη που κατα τη γνώμη μου απέχει πολύ απο το να είναι αληθινή. Ο Κωσταντίνος ήταν απλά προστάτης της ανεξιθρησκίας, πράγμα χρήσιμο για τους τότε χριστιανούς, που εώς τότε διόκωνταν ανελέητα. Επίσης, ήξερε να χρησιμοποιεί τον χριστιανισμό και απο πολιτικής και στρατιωτικής άποψης, όπως π.χ. με το δήθεν όραμα που είχε σχετικά με το <<εν τούτω νίκα>>, λίγο, πριν απο τη μάχη εναντίον του Μαξέντιου στη Μουλβία γέφυρα, που είχε ως συνέπεια την τόνωση του ηθικού των χριστιανών στρατιωτών του.
Η εκκλησία χρειαζόταν όμως έναν αυτοκράτορα χριστιανό προκειμένου να αποκτήσει κύρος, και έτσι εκμεταλεύτηκε την υπαγορευόμενη απο πολιτικά κίνητρα περιστασιακή υποστήριξη του Κωσταντίνου προς τον χριστιανισμό για να τον παρουσιάσει αργότερα σαν χριστιανό.
Ως εκτούτου, θεωρώ την άποψη του Ρανσιμαν πιο κοντά στην πραγματικότητα.
ΑΝΙΚΗΤΩΝ ΑΠΤΕΤΑΙ ΟΥΔ'ΑΙΔΗΣ
ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΕΛΙΕΦ.
ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ Η ΠΟΙΟ ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ...
ΑΞΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΑΒΑΣΕΤΑΙ....
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
Το θέμα έχει βέβαια, σε σχέση με τους έλληνες, ευρύτερες προεκτάσεις οι οποίες και έχω την αίσθηση ότι ελάχιστα αγγίζονται στην σημερινή πραγματικότητα.
Το έχω πει και αλλού, ότι μια ενδιαφέρουσα ερώτηση είναι εάν τελικά μαθαίνουνε οι έλληνες την αλήθεια περί των όσων διαδραματίστηκαν κατά την μακρόχρονη πορεία της υποταγής τους.
Υπήρξανε για παράδειγμα έτσι απλά, όπως διδάχθηκαν και γαλουχήθηκαν εδώ και αιώνες, ειδωλολάτρες αυτοί οι περίφημοι πρόγονοι τους ή πλαστογραφήθηκε η ιστορία και παραποιήθηκε η αλήθεια?
Από το 146π.χ. ξεκινάει η οριστική υποταγή των ελλήνων στους Ρωμαίους όπου και χάνεται η πολιτική τους υπόσταση ουσιαστικά. Από το 146π.χ. έως το 325μ.χ. διαρκεί η λεγόμενη «Ύστερη Ελληνιστική περίοδος».
Από το 325μ.χ. ξεκινά η θεμελίωση της Ρωμαϊκής θεοκρατίας, που εγκαινιάζεται με την επίσημη εγκατάσταση του Χριστιανισμού από τους Ρωμαίους κατακτητές, καθώς ταυτόχρονα κάνει και την εμφάνιση της στο στερέωμα της ιστορίας η Κωνσταντινούπολη ως έδρα των μελλοντικών εξελίξεων.
Οι έλληνες διδάσκονται ότι η χρονική περίοδος από το 146π.χ. έως το 325μ.χ. χαρακτηρίζεται ως «περίοδος της παρακμής», και η περίοδος από το 325μ.χ. και μετά ως περίοδος άνθισης και ανάδειξης του βυζαντινισμού και του «ελληνοχριστιανισμού».
Ισχύει όμως πραγματικά κάτι τέτοιο ή είναι μια σκόπιμη παραπλάνηση?
Είναι πράγματι έτσι λοιπόν? Αναπτύχθηκε η φιλοσοφία και το ελληνικό ιδεώδες μετά ή πριν το 325μ.χ.? Υπήρξε η μετάβαση από την μια στην άλλη περίοδο ομαλή ή επιβλήθηκε βιαίως? Διατηρήθηκε η ποιότητα των ελλήνων φιλοσόφων ή συντηρήθηκε ένα μετείκασμα?
Εκδιώχθηκε ο Έλληνας και όσα τον εξέφραζαν μετά το 325μ.χ. από τους πνευματικούς ταγούς του Χριστιανισμού, και γενικότερα υποβολείς της εξουσίας, ή πραγματικά τον προφύλαξαν και ανέδειξαν τις πατρώες αξίες του?
Τέλος, μπορεί να χαρακτηριστεί ως έγκλημα κατά του ελληνισμού ο σταδιακός εκχριστιανισμός τους από την θεοκρατική μηχανή εξουσίας της Νέας Ρώμης ή ως ευεργετική πράξη όπως υποστηρίζει το σημερινό θρησκευτικό κατεστημένο της πατρίδας μας?
quote:
Τέλος, μπορεί να χαρακτηριστεί ως έγκλημα κατά του ελληνισμού ο σταδιακός εκχριστιανισμός τους από την θεοκρατική μηχανή εξουσίας της Νέας Ρώμης ή ως ευεργετική πράξη όπως υποστηρίζει το σημερινό θρησκευτικό κατεστημένο της πατρίδας μας?
Φίλε Schwabe νομίζω ότι ξέρεις την απάντηση. Ακόμα περιμένω να μου δείξει κάποιος στοιχεία για τη συμβολή των εκπροσώπων της εκκλησίας στην ανάπτυξη του πνεύματος. Κάποια σοβαρή συμβολή τους στην εξέλιξη των επιστημών και γενικότερα στην ανθρώπινη εξέλιξη. Και ξέρω πως θα περιμένω πολύ ακόμα. Εκτός από προσευχές και ικεσίες τόσα χρόνια δεν είδαμε τίποτε άλλο. Ναι, χρειάζονται και αυτά, αλλά δεν είναι αρκετά για μια συγκροτημένη πνευματική εξέλιξη και ανέλιξη, έτσι όπως την εξέφρασαν οι έλληνες φιλόσοφοι και (παν)επιστήμονες.
Το γεγονός αυτό δεν μου προκαλεί έκπληξη καθώς η όλη προσέγγιση της ζωής για την εκκλησία είναι η προετοιμασία για... την άλλη ζωή. Επικρατεί μια τάση αποχής από τη Ζωή, από το να γνωρίσουμε τον κόσμο μας, τη Φύση, τον εαυτό μας. Η εντύπωση είναι πεσιμισμός στο μέγιστο βαθμό χωρίς καμία διάθεση για έρευνα. Όμως ο Κόσμος-Θεός δεν αποκαλύπτεται, ανακαλύπτεται! Κι όμως, ελάχιστες οι προσπάθειες να εντρυφήσουν στην επαφή με τον κόσμο μας...
Κάτω από αυτό το πέπλο, δε βρίσκω λογική εξέλιξη την υιοθέτηση των ελληνικών τάσεων. Η εκκλησία ήταν αντιδιαμετρικά αντίθετη στην ελληνική προσέγγιση της Ζωής. Η συνεχής και επίμονη ανάγκη για αυτοταπείνωση, υποβιβασμό της αξίας του Εαυτού και αποστασιοποίηση από τη "γήϊνη" ζωή απέχουν κατά πολύ από τα ελληνικά ιδεώδη. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως η περίοδος που η εκκλησία είχε πάρει τον έλεγχο της Ευρώπης, ονομάστηκε "Dark ages" 
. Ευτυχώς που υπήρχε και η Royal Society γιατί θα ήμασταν ακόμα σ' εκείνες τις εποχές...
Συνεπώς ναι, ο εκχριστιανισμός του ελληνισμού ήταν έγκλημα. Ο χριστιανισμός ήθελε να ονομαστεί "νέα" θρησκεία. Κάτι τέτοιο δεν μπορούσε να γίνει βραχυπρόθεσμα, καθώς πρέσβευε κάτι το εξόχως διάφορο του ελληνικού πνεύματος. Έτσι κάποιοι φόρεσαν τον μανδύα του προβάτου για να οδηγήσουν το κοπάδι... Κάτι μου θυμίζει αυτό...
Edited by - Oculatis Abis on 06/09/2004 01:00:37
Φίλε Oculatis Abis συμφωνώ σε αρκετά από όσα έγραψες. Σίγουρα το Βυζάντιο σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί συνέχεια του Ελληνικού πνεύματος και η νέα θρησκεία επίσης δεν συνέβαλε στην ανάπτυξη των επιστημών, της τέχνης και της φιλοσοφίας.
Όμως είναι πολύ πιθανό και η “παλαιά” θρησκεία να είχε φτάσει στο τέλος της. Ίσως ο Χριστιανισμός να μην κατέστρεψε κάτι το ιδεώδες, αλλά να αποτελείωσε κάτι που είχε παρακμάσει. Η διαφθορά και η ηθική κατάπτωση ήταν πολύ μεγάλες. Ρωμαίοι Αυτοκράτορες επιβάλλονταν σαν Θεοί. Δεν νομίζω λοιπόν ότι αυτός ο τρόπος ζωής θα υπήρχε για πολύ ακόμα. Ας μην ξεχνάμε ότι όλοι οι λαοί στέναζαν υπό την κυριαρχία της Ρώμης, μίας Ρώμης που έχανε τον έλεγχο και που η ίδια πλέον άρχιζε να φοβάται για την ίδια της την ύπαρξη.
Και μέσα σε όλα αυτά υπήρχε και μία χαμένη πλέον Ελληνική συνείδηση. Και μπορεί αυτή να μην συνεχίστηκε, συνέχισαν όμως να υπάρχουν οι Έλληνες (Ρωμαίοι πλέον), οι οποίοι και αποτέλεσαν την βάση της “νέας” Αυτοκρατορίας. Παρόλο τον διωγμό των Εθνικών, την εισβολή του Αλάριχου, οι Έλληνες δεν σταμάτησαν να υπάρχουν. Μπορεί βέβαια να κάνω και λάθος. Πάντως πιστεύω ότι αυτό που λένε Dark Ages, αφορά κυρίως την Δύση. Όσες ίντριγκες, συνωμοσίες και δολοπλοκίες να γινόταν στο Βυζάντιο, ο πολιτισμός του, το βιοτικό επίπεδο και η δύναμή του, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να συγκριθεί με οτιδήποτε άλλο της εποχής του. Το Βυζάντιο πέρασε τον πρώτο του Μεσαίωνα μετά την άλωση του 1204 και τον χειρότερο μετά την άλωση το 1453.
Δεν μπορούμε μονόπλευρα να το κατηγορούμε για τα παραπάνω (δολοπλοκίες κλπ). Το έχω ξαναπεί πως πρόσφερε πάρα πολλά, όχι τόσο στον πολιτισμό και τις επιστήμες, αλλά στην ύπαρξη της Ευρώπης με την σημερινή της μορφή και την ιστορία της. Άλλωστε λίγες ήταν οι ίντριγκες, οι δολοπλοκίες και γενικά η όλη κατάσταση κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο ή την εποχή των διαδόχων του Μ. Αλεξάνδρου;
Τέλος, θα ήθελα να ρωτήσω αν κάποιος γνωρίζει, Καπαδόκες, Ίσαυροι, Παφλαφόνες, τι ήταν. Ήταν Έλληνες ή άλλοι λαοί;
stemix
quote:
Όμως είναι πολύ πιθανό και η “παλαιά” θρησκεία να είχε φτάσει στο τέλος της. Ίσως ο Χριστιανισμός να μην κατέστρεψε κάτι το ιδεώδες, αλλά να αποτελείωσε κάτι που είχε παρακμάσει. Η διαφθορά και η ηθική κατάπτωση ήταν πολύ μεγάλες. Ρωμαίοι Αυτοκράτορες επιβάλλονταν σαν Θεοί. Δεν νομίζω λοιπόν ότι αυτός ο τρόπος ζωής θα υπήρχε για πολύ ακόμα. Ας μην ξεχνάμε ότι όλοι οι λαοί στέναζαν υπό την κυριαρχία της Ρώμης, μίας Ρώμης που έχανε τον έλεγχο και που η ίδια πλέον άρχιζε να φοβάται για την ίδια της την ύπαρξη.
Πως αποδεικνύεις ότι η "παλαιά" θρησκεία πέθαινε; Άλλωστε το Ελληνικό πνεύμα είναι αειθαλές. Εδώ δεν τίθεται ζήτημα του αν ο Ελληνισμός-εθνισμός ήταν η επικρατούσα θρησκεία (πάντως οι αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν θρησκεία αλλά κοσμοθεωρία) αλλά αν ο χριστιανισμός κατάφερε να αλλοιώσει το νόημα και την αξία του αρχαίου Ελληνικού πνεύματος. Αυτή ήταν η απορία του Schwabe.
Όσο για το αν η Ρωμαϊκή κυριαρχία έπαψε, δες λίγο το ρόλο της ρωμαϊκής-λατινικής εκκλησίας και θα πάρεις απάντηση...
quote:
Πάντως πιστεύω ότι αυτό που λένε Dark Ages, αφορά κυρίως την Δύση. Όσες ίντριγκες, συνωμοσίες και δολοπλοκίες να γινόταν στο Βυζάντιο, ο πολιτισμός του, το βιοτικό επίπεδο και η δύναμή του, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να συγκριθεί με οτιδήποτε άλλο της εποχής του.
Θεωρώ ότι το Βυζάντιο ήταν άμεσα συνδεδεμένο τόσο με τη Δύση όσο και με την Ανατολή. Τι εννοείς όμως όταν μιλάς για βυζαντινό πολιτισμό, δύναμη και βιοτικό επίπεδο;
Δεν προσπάθησα να πείσω, ούτε να αποδείξω κάτι. Δεν έχω τις απαιτούμενες γνώσεις άλλωστε. Απλά μία σκέψη έκανα, γι’ αυτό και το “ίσως” που έβαλα. Μπορεί να ήταν σωστή, μπορεί και όχι. Το να αλλάξει μία θρησκεία (ή κοσμοθεωρία), δεν είναι κάτι εύκολο. Γι’ αυτό και σκέφτηκα ότι ίσως ένας από τους λόγους που βρήκε ανταπόκριση ο χριστιανισμός ήταν αποτέλεσμα παρακμής της παλαιάς, ιδίως έτσι όπως είχε καταντήσει από τους Ρωμαίους. Πάντως πρέπει να παραδεχτώ ότι δεν έχω καμία ιδέα για την κατάσταση που ήταν ο Ελληνικός κόσμος κατά την Ρωμαϊκή εποχή. Όσα πολύ σωστά έθεσε ο Schwabe, είναι και δικές μου απορίες.
Για τον ρόλο της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας, αν εννοείς αυτό που κατάλαβα, ότι πολύ λίγο ασχολήθηκε με τα του Θεού και πολύ περισσότερο με τα κοσμικά, την επιρροή της και τον πλουτισμό της, συμφωνώ.
Τέλος, για τον πολιτισμό και το βιοτικό επίπεδο που ανέφερα, εννοώ ότι την στιγμή που στην Δύση (και δεν το λέω εθνικιστικά) η πείνα θέριζε, η σωματική καθαριότητα ήταν κάτι άγνωστο, έπιναν μηλίτη λόγω του ότι δεν γνώριζαν τον τρόπο να κάνουν το νερό πόσιμο, το ταξίδι από μία πόλη σε μία άλλη έπρεπε να συνοδεύεται από μία μικρή στρατιωτική δύναμη και ακόμα το ότι όχι μόνο ο απλός λαός αλλά και ευγενείς δεν ξέρανε γράμματα, στο Βυζάντιο τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά.
Η αρχιτεκτονική και η πολυτέλεια των κτιρίων κάνει εντύπωση ακόμα και σήμερα. Τα ψηφιδωτά, η ζωγραφική, τα κοσμήματα, ακόμα και οι ηθοποιοί που παίζανε στους ιππόδρομους της Αυτοκρατορίας, είναι ένα δείγμα πολιτισμού, το οποίο δεν αναφέρω σε σχέση με τον αρχαίο πολιτισμό, αλλά σε σχέση με την Δύση και το μεσαίωνα που είπες. Το ίδιο και όσο αφορά το βιοτικό επίπεδο του λαού. Δεν λέω ότι τους τρέχανε τα λεφτά από τα μπατζάκια ή ότι όλοι είχανε λυμένα όλα τους τα προβλήματα, αλλά μιλάω πάντα σε σχέση με την δυτική Ευρώπη. Όσο για την δύναμη της Αυτοκρατορίας, το ότι για 600 χρόνια συγκράτησε τους Πέρσες, τους Άραβες και τόσους άλλους λαούς, το νόμισμά της για άλλα τόσα χρόνια ήταν παντοδύναμο και η εξωτερική της πολιτική επηρέαζε όλα τα γειτονικά της κράτη, τα λέει όλα.
stemix
«Το να αλλάξει μία θρησκεία (ή κοσμοθεωρία), δεν είναι κάτι εύκολο. Γι’ αυτό και σκέφτηκα ότι ίσως ένας από τους λόγους που βρήκε ανταπόκριση ο χριστιανισμός ήταν αποτέλεσμα παρακμής της παλαιάς, ιδίως έτσι όπως είχε καταντήσει από τους Ρωμαίους.»
Δεν θέλω να κάνω τον δικηγόρο κανενός, αν και προσωπικά πιστεύω ότι ο αγαπητός Oculatis Abis θέτει σωστά το όλο πλαίσιο, αλλά νομίζω φίλε μου ότι αξίζει να ρίξουμε μια ματιά στα όσα έλαβαν χώρα εκείνη τη μαύρη περίοδο του ελληνισμού.
Βλέπεις, πολλοί νομίζουν ότι ο χριστιανισμός έτυχε «θερμής υποδοχής» από τα πλήθη, και δη από τους έλληνες, ή ακόμη και ότι «περιέσωσε» την κληρονομιά των πνευματικών ταγών του ελληνισμού. ΟΥΔΕΝ ΨΕΥΔΕΣΤΕΡΟ!
Για να αντιληφθούμε όμως καλύτερα το ΤΙ ΕΣΤΙ πραγματικά για τους έλληνες και τη κοσμοθεωρία τους η εκχριστιανισμένη πλέον ρώμη, ας δούμε μια χαρακτηριστική καμπή της εκχριστιανιστικής μηχανής του θρησκόληπτου βυζαντίου.
Μία από τις χειρότερες θηριωδίες κατά του ελληνικού γένους, η οποία και σημάδεψε ανεξίτηλα την ελληνική ιστορία και τον πολιτισμό, που επιμελώς αποσιωπήθηκε από τη βυζαντινή γραφίδα των «ρωμιών» καθώς και από την νεότερη ιστορική καταγραφή υπό την επιρροή συσκότισης των θρησκευτικών ταγών της ορθοδοξίας μετά το 1821 (βλέπετε έχουμε ΑΚΟΜΑ ένα Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων…), είναι Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ-«ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥΣ»- που εκτελέσθηκε στην Σκυθόπολη τον 4ο αιώνα μ.Χ. (είναι η σημερινή πόλη Μπετσηάν του Ισραήλ).
Στην αρχαία αυτή πόλη του δυτικού Ισραήλ εγκαινιάστηκε και λειτούργησε ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ «ΑΝΤΙΦΡΟΝΟΥΝΤΩΝ», το πρώτο Άουσβιτς της ιστορίας!
Για δύο ολάκερες δεκαετίες μεταξύ 341 και 361, δηλαδή καθ’όλη την διάρκεια της βασιλείας του βυζαντινού θρόνου από τον Κωνστάντιο το Β’ (δευτερότοκο γιο του άλλου «μπουμπουκιού», του «Μέγα» Κωνσταντίνου), συγκεντρώνονταν, βασανίζονταν και ΘΑΝΑΤΩΝΟΝΤΑΝ όσοι Έλληνες αρνούνταν να απαρνηθούνε και να καταργήσουνε την πατρώα θρησκεία τους και να ασπαστούνε την «Χριστιανική οδό της αγάπης» που διαχειρίζονταν οι βυζαντινοί.
Το «ιερό σφαγείο» των βυζαντινών υπήρξε επινόηση ενός ευσεβέστατου επισκόπου της ορθοδόξου εκκλησίας, του Γεωργίου της Αλεξάνδρειας. Το πρόβλημα που κατέτρωγε τα σωθικά του Γεωργίου ήταν οι εναπομείναντες έλληνες στις διάφορες διοικητικές θέσεις της αυτοκρατορίας (Έλληνες όμως ΚΑΙ στο θρήσκευμα), και η αντίσταση που μέσω αυτών προέρχονταν στα μεγαλεπήβολα σχέδια του περί μίας ολοκληρωτικά χριστιανικής αυτοκρατορίας.
Προσφέρθηκε λοιπόν να παίξει τον ρόλο του προστάτη των βυζαντινών συμφερόντων και να καταγγέλλει στον αυτοκράτορα, καθώς και να καταπνίγει, οποιαδήποτε συνομωσία εξυφαίνετο τάχα εναντίον του. Η αρχή του κακού είχε εγκαινιαστεί!
Ο θρησκόληπτος Κωνστάντιος δέχθηκε τις παροτρύνσεις του ευσεβούς επισκόπου και απέστειλε στην Ανατολή τον γνωστό για την σκληρότητα του, αποκαλούμενο και ως «Τάρταρο», αρχιγραμματέα της Αυλής Παύλο. Αυτός και ο Γεώργιος οργάνωσαν τον στρατόπεδο συγκέντρωσης το οποίο έμελλε να γίνει ο φρικιαστικός τάφος χιλιάδων ελλήνων.
Οι κατηγορίες «επί εσχάτη προδοσία» άρχισαν να απαγγέλλονται δίχως προσχήματα εναντίων ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. Τους χαρακτήριζαν ως υπονομευτές του αυτοκράτορα, συλλαμβάνονταν επ’αυτοφώρω από εντεταλμένα όργανα τους σε όλη την αυτοκρατορία, και οδηγούνταν σιδηροδέσμιοι στο στρατόπεδο της Σκυθόπολης.
Σχετικά μας μεταφέρει ο ιστορικός Αμμιανός Μαρκελλίνος (Ammianus Marcellinus): «Έφτανε να φορά κανείς στο λαιμό του ένα φυλακτό κατά του ελώδους πυρετού ή άλλης ασθένειας ή να κάθεται κοντά σε τάφο (ειδωλολατρικό), για να κατηγορηθεί ότι επικαλείται φαντάσματα και δαίμονες και να θανατωθεί»! (19,12 παρ.14)
Ο Α.Μαρκελλίνος είναι Λατίνος ιστορικός, και σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια Πυρσός ελληνικής καταγωγής, υπηρέτησε ως ιστορικός τον αυτοκράτορα Κωνστάντιο το Β’ και επίσης συνόδευσε τον Ιουλιανό στην εκστρατεία του κατά των Πάρθων. Το έργο του αναγνωρίζεται για την σπάνια αμεροληψία, την έγκυρη πληροφόρηση και το ζωντανό ύφος.
Οι περιουσίες όσων οδηγούνταν στο Άουσβιτς των βυζαντινών κατάσχονταν και όποιο κτίσμα «ειδωλολατρικό» έβρισκαν το κατέστρεφαν. Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφέρουμε ότι τα κοινόβια των χριστιανών της εποχής ετρέφοντο σχεδόν αποκλειστικά από αυτές τις χιλιάδες κατασχέσεις, μιας και οι περιουσίες των «άπιστων ειδωλολατρών» ήταν στους σφαγιασθέντες πλέον άχρηστες, αλλά επιπλέον έχριζαν και……Χριστιανικού εξαγνισμού!
Επί είκοσι συναπτά έτη θανατώνονταν «εθνικοί ειδωλολάτρες», έλληνες δηλαδή, στο βωμό της «απρόσκοπτης συνέχειας του ελληνισμού» από τους βυζαντινούς που και σήμερα ακόμη τιμούμε στη χώρα μας με εορτές και περισσή ιεροπρέπεια.
Ναι, είμαστε τόσο γενναιόδωροι με την ιστορία ώστε εορτάζουμε τους σφαγείς μας καθώς και τους ηθικούς αυτουργούς των εγκλημάτων που διέπραξαν!
Έτσι μπορούνε ενδεχομένως ορισμένοι να κατανοήσουνε καλύτερα γιατί τα μετέπειτα αυτοκρατορικά διατάγματα που θεσμοθετούσαν την «επί ελληνισμό» ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ, εφαρμόστηκαν δίχως την παραμικρή αντίσταση ή εξέγερση, μιας και στους εναπομείναντες ο τρόμος και ο πανικός τους οδήγησαν στον συμβιβασμό με την χριστιανική θρησκεία, με αποτέλεσμα ΤΗΝ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΤΟΥΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ στο πέρασμα των αιώνων.
Ας αναλογιστεί λοιπόν ο καθένας μας ΠΩΣ θα αντηχούσε τότε στα αυτιά των Ελλήνων αν τους μίλαγε κάποιος για την «Ελληνικότητα του βυζαντίου» ή για τον «ελληνοχριστιανικό πολιτισμό» και τους φορείς του.
Ουδέν θέσφατο, αλλά η ιστορική πραγματικότητα είναι χρήσιμη για την διεξαγωγή συμπερασμάτων.
Φίλε Schwabe δεν υπάρχει καμία διαφορά για να κάνεις τον δικηγόρο :)Συζήτηση κάνουμε από την οποία ελπίζουμε να μάθουμε κάτι.
Πάντως έχεις απόλυτο δίκιο. Η πραγματική ιστορία έχει κρατηθεί επιμελώς κρυφή. Εγώ πρώτη φορά, εδώ μέσα στο forum έμαθα για τους διωγμούς κατά των Ελλήνων και πριν λίγο καιρό το διάβασα και σε ένα βιβλίο, που το ανέφερε πολύ περιληπτικά, δίνοντας την εντύπωση ότι οφείλονταν απλώς σε έναν φανατικό Αυτοκράτορα.
Πολύ ενδιαφέροντα όσα μας είπες. Απίστευτο. Πρόσφατα διάβαζα για την Υπάτια. Και να σκεφτεί κανείς ότι αυτή η θρησκεία πρεσβεύει την αγάπη προς τον πλησίον. Κρίμα.
Αυτό που θα ήθελα να μάθω είναι αν ισχύει ότι η βάση της Αυτοκρατορίας ήταν οι Έλληνες, άσχετα αν είχαν χάσει την Εθνική τους ταυτότητα (αν μπορούμε να το δούμε έτσι) ή όχι.
stemix
υπήρξανε σαφέστατα αγαπητέ και ορισμένες εξαιρέσεις στο πολυφυλετικό βυζάντιο. Υπήρξανε όμως ελάχιστες και ανήμπορες να ορθώσουνε «αντίλογο» στην θρησκοληψία που διακατείχε την εξουσία.
H ιστορία, Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ κατά την άποψη μου, αρχίζει με μια γοερή αντίφαση: Οι «Βυζαντινοί», αλλοεθνείς στην πλειονότητα, μας λένε ότι ένιωθαν συνεχιστές των αρχαίων Ελλήνων, διατηρούσαν πάμπολλα έθιμά τους, μιλούσαν τη γλώσσα τους, οι λόγιοί τους μελετούσαν την αρχαία Γραμματεία, τη «συντηρούσαν» αντιγράφοντας τα κείμενά της.
Αυτό όμως που δεν μας απάντησαν ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ, είναι το ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ διέσωσαν τα κείμενα?
Από την άλλη όμως, ΑΠΟΣΤΡΕΦΟΝΤΑΝ την Ελλάδα και τους Έλληνες, επειδή τους ταύτιζαν με την επάρατη ειδωλολατρία, τον εχθρό και αλλοτινό διώκτη της χριστιανικής θρησκείας. Έτσι, έγιναν αυτοί διώκτες ανελέητοι των υποτιθέμενων παλιών διωκτών τους. Με μια διαφορά: Οι Έλληνες ΠΟΤΕ δεν κυνήγησαν κανέναν για τα θρησκευτικά πιστεύω του!
Και φυσικά, πρωταρχικό ρόλο στο μίσος κατά «παντός του ελληνικού» και στον λυσσαλέο κατατρεγμό του, έπαιξε η Εκκλησία, που ήταν ο φορέας και λειτουργός της νέας θρησκείας και ο μοναδικός σχεδόν πνευματικός οδηγητής των «Βυζαντινών».
Η πρώτη τους κίνηση ήταν να καταστρέφουν τους ναούς και τα αγάλματα των Ελλήνων, στερώντας έτσι τον κόσμο από ανεπανάληπτα δημιουργήματα της αρχαίας τέχνης, για να μη μείνει ίχνος από τη «βδελυρή θρησκεία των ειδώλων».
Ο πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφιλος, πρωτοστάτησε, το 391, στην πυρπόληση της βιβλιοθήκης του Σεραπείου, με τους 42.000 τόμους της μοναδική κιβωτό της αρχαίας γνώσης και λογοτεχνίας. Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α' κατάργησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες (395) και ο…..πολύς Ιουστινιανός έκλεισε τις φιλοσοφικές σχολές της Αθήνας (529).
Και να ήταν μόνο τα άψυχα? Καλά θα’τανε! Οι πρόδρομοι των σημερινών ζηλωτών του ιουδαιοχριστιανισμού επιδόθηκαν σε φοβερούς διωγμούς και σφαγές των «εθνικών» (ελλήνων μη εκχριστιανισμένων δηλαδή), που τις ομολογούν και οι χριστιανοί χρονικογράφοι ακόμη. Ο ελληνολάτρης αυτοκράτορας Ιουλιανός όχι μόνο συκοφαντήθηκε και αναθεματίστηκε σαν «αποστάτης» και «παραβάτης» αλλά και δολοφονήθηκε (πιθανότατα) από χριστιανό, ενώ πολεμούσε εναντίον των Περσών.
Ο ανεψιός και διάδοχος του πατριάρχη Θεόφιλου, ο Κύριλλος, θεωρείται ηθικός αυτουργός της δολοφονίας της σπουδαίας νεοπλατωνικής φιλοσόφου Υπατίας (415). Και το 797, η Σύνοδος της Νικαίας αναθεμάτιζε όσους «μελετούσαν διεξοδικώς τα ελληνικά μαθήματα»...
ΑΚΟΜΑ και το όνομα «Ελλην» πήρε νόημα υβριστικό και αποκρουστικό από τους εκχριστιανισμένους κατακτητές των ελλήνων! Το Βυζάντιο «πολέμιον υπελάμβανε (θεωρούσε εχθρικό) το των Ελλήνων όνομα, καθ' όσον ανέκαθεν το όνομα τούτο εταυτίσθη μετά της εννοίας του ειδωλολάτρου», γράφει ο κάθε άλλο παρά «αντίχριστος», βέβαια, ιστορικός Κ. Παπαρηγόπουλος. «Ανόσιους, μυσαρούς, παμμίαρους» αποκαλούσαν τους Ελληνες οι αυτοκρατορικοί νόμοι και οι εκκλησιαστικοί πατέρες.
Ο Αθανάσιος κατακεραύνωνε τους «μιαρούς» Ελληνες, ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός στηλίτευσε την «κίβδηλον ποίησιν» των αρχαίων, και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος θεωρούσε πως Χριστιανισμός και Ελληνισμός είναι ασυμβίβαστοι, διαφωνώντας με τους νυν ελληνοχριστιανικούς κήρυκες.
«Το όνομα Ελλην κατήντησε θρησκευτικόν και ελέγετο περί μη χριστιανών και αν ακόμη ούτοι ήσαν Σαρακηνοί», λέει ο ιστορικός Κ. Αμαντος. Και, αυτό, όχι μόνο από τους τότε ζηλωτές και «θεούσες». Ακόμα και κορυφαίοι διανοητές, όπως ο πατριάρχης Φώτιος (9ος αιώνας) έγραφε πως οι Ρώσοι, προτού εκχριστιανισθούν, είχαν «ελληνικήν και άθεον δόξαν», ενώ ο «πλατωνιστής» Μιχαήλ Ψελλός (11ος αιώνας) έλεγε πως οι Κινέζοι ήταν «Ελληνες το δόγμα«!!
Όταν το 968, απεσταλμένοι του Πάπα εγχείρισαν στον αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά γράμματα του Ποντίφηκα με την προσφώνηση «αυτοκράτωρ των Ελλήνων», ο Φωκάς…….τους έριξε στη φυλακή για την προσβολή ετούτη!!
Αλλά βλέπεις αγαπητέ, τότε ΟΥΔΕΙΣ ΓΝΩΡΙΖΕ ΤΟ ΜΟΡΦΩΜΑ «ΒΥΖΑΝΤΙΟ» ΠΟΥ ΘΑ ΦΕΡΝΑΝΕ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ ΟΙ ΗΤΤΗΜΕΝΟΙ ΡΑΣΟΦΟΡΟΙ ΤΟΥ 1821…..
Είναι αλήθεια πως από τον 10ο και περισσότερο από τον 13ο αιώνα, λιγοστοί βυζαντινοί ανθρωπιστές προσπάθησαν να ξαναδώσουν στα ονόματα «Ελλάς» και «Έλληνες» την παλιά τους αίγλη, και διεκδίκησαν την πνευματική «κληρονομιά» της Αθήνας.
Ωστόσο, αυτή η «αποκατάσταση» δεν εξάλειψε τον (κληρικό προπάντων) ανθελληνισμό ως το τέλος της αυτοκρατορίας. Ο μέγας λογοθέτης (πρωθυπουργός) του Ανδρόνικου Β' Παλαιολόγου, Θεόδωρος Μετοχίτης (αρχές 14ου αιώνα), θεωρούσε τους Έλληνες «εχθρούς του κράτους» και ευχόταν να «εξολοθρευθούν με την βοήθειαν του Θεού», ενώ ο προοδευτικός θεολόγος Βαρλαάμ (14ος αιώνας) θα κατηγορηθεί, ανάμεσα στ' άλλα, και σαν «ελληνομανής»!
Και ο Γεννάδιος Σχολάριος (ο κατοπινός πρώτος πατριάρχης της Τουρκοκρατίας), όταν ρωτήθηκε, τρία χρόνια πριν απ' την Άλωση, αν είναι Έλλην, απάντησε με αποστροφή: «... ει τις έροιτό μοι (αν με ρωτήσει κανείς) τις ειμί, αποκρινούμαι Χριστιανόν είναι».
Και ο ιστορικός Παύλος Καλλιγάς επιλέγει: «Αυτούς τους διώκοντας τον Χριστιανισμόν Τούρκους, αποκαλεί η Εκκλησία "νέους Ελληνας", διότι το όνομα Ελλην ήτο τότε συνώνυμον τω αντιχρίστω... Οι περισωθέντες επίσημοι αναθεματισμοί του ελληνικού ονόματος, αποδεικνύουν ότι οι ακαταλόγιστοι εκείνοι άνθρωποι ενόσουν (έπασχαν από) αληθή ελληνοφοβίαν»
Δεν εθελοτυφλούμε φίλε μου, σε αντίθεση με το θρησκευτικό κατεστημένο, και είναι αυτονόητο ότι δεν παραγνωρίζω διόλου τη συμβολή μερίδας του κλήρου στην στήριξη του υπόδουλου γένους καθώς και κάποιων ολίγων κυβερνητικών εξαιρέσεων.
Άλλο όμως αυτό και άλλο οι κορώνες πως «ορθοδοξία και ελληνισμός είναι ταυτόσημοι» ή το βυζάντιο ήταν ελληνικό. Ο βυζαντινός ιερός πόλεμος κατά των Ελλήνων, που κράτησε έντεκα αιώνες, απόδειξε πόσο τυφλώνει ο δογματικός φανατισμός, αλλά και ποια η δύναμη που έχει ο ελληνικός πολιτισμός, ΚΑΙ ΟΧΙ Ο ΔΗΘΕΝ «ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ», αφού κατόρθωσε να επιβιώσει ακόμα κι όταν τον μαχόταν ανένδοτα η πιο κραταιή (μαζί με τον αυτοκράτορα) δύναμη του Βυζαντίου, η ιεραρχία των χριστιανών.
Ηταν ιδεολογικη και οχι φυλετικη συγκρουση, ενας ιδιοτυπος εμφυλιος μεταξυ Ελληνων...Ισχυριζεται κανεις οτι το 1944-1949 ητανε πολεμος μεταξυ διαφορετικων εθνων...;(Εστω και αν η Νικη του Ελληνικου Στρατου εσωσε την Πατριδα, Ελληνες σκοτωσαν Ελληνες με απιστευτη αγριοτητα)
Το οτι σχεδον ολοι οι Ιστορικοικαι οι πηγες της εποχης εκεινης θεωρουν την Ελληνικη Αυτοκρατορια ως την πλεον προοδευμενη, το γεγονος οτι υπηρχαν εκκλησιες αλλων δογματων, το οτι οι αλλοφυλλοι αποκαλουσαν Ελληνες τους κατοικους της ειναι τυχαια...Ελεος....!!!
ΜΕ ΤΟ ΞΙΦΟΣ ΚΑΙ ΤΗ ΓΝΩΣΗ
Φίλε thyamis, αν και με μπέρδεψαν κάποια πράγματα που έγραψες, κάπως έτσι το βλέπω και εγώ.
Δυστυχώς όσα πολύ σωστά αναφέρει ο Schwabe, είναι γεγονότα. Και ίσως να χάθηκε το Ελληνικό πνεύμα αλλά δεν πιστεύω ότι χάθηκαν οι Έλληνες ως φυλή. Αυτό που πιστεύω (αλλά και δεν μπορώ ακόμα να είμαι σίγουρος) είναι ότι Έλληνες χριστιανοί (και όχι μόνο, αφού το Βυζάντιο ήταν πολυεθνικό) έκαναν διωγμούς εις βάρος Ελλήνων που δεν ήταν χριστιανοί. Δεν ήταν ένα ξεχωριστό έθνος που την “έπεσε” στους Έλληνες και μόνο. Δεν μπορούμε να πούμε ότι επειδή κυνήγησαν το Ελληνικό πνεύμα, δεν ήταν φυλετικά Έλληνες.
Πάντως αυτό που λες ότι οι αλλόφυλοι αποκαλούσαν τους Ρωμαίους Έλληνες (Greeks), άρα πίστευαν στην Ελληνικότητα των Βυζαντινών, δεν είναι ακριβώς έτσι. Αυτό αποτελεί ένα τέχνασμα του Καρλομάγνου, ο οποίος ήθελε να σπάσει κάθε δεσμό των Λατίνων της Ιταλίας με τους Βυζαντινούς. Όπως θα ξέρεις, η λέξη “Βυζάντιο” ως χαρακτηρισμός της Αυτοκρατορίας δεν υπήρξε ποτέ. Λέγονταν “Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία” και ήταν η μοναδική και πραγματική συνέχεια της Ρώμης (αντίφαση με την Ελληνικότητα που θέλω να πιστεύω χε χε). Επίσης τον τίτλο του Καίσαρα πολλοί ζήλεψαν (και οικειοποιήθηκαν) βλ. “Τσάρος”, “Κάιζερ” κ.α. Ο Καρλομάγνος λοιπόν επίσης τον γούσταρε και από την στιγμή που οι Βυζαντινοί τον αναγνώριζαν απλά σαν Βασιλιά (και μετρούσε η γνώμη τους), αυτός άρχισε την προπαγάνδα χαρακτηρίζοντας τους Βυζαντινούς (Ρωμαίους), “Greeks”. Βρήκε την ευκαιρία να οικειοποιηθεί τον τίτλο του Αυτοκράτορα των Ρωμαίων με την βοήθεια ενός Πάπα ελεγχόμενου από αυτόν, όταν στον θρόνο του Βυζαντίου ανέβηκε γυναίκα. Αυτό για τους Φράγκους (το να είναι γυναίκα στο θρόνο) δεν ήταν αποδεκτό και ο Καρλομάγνος υποστήριξε ότι ο θρόνος “χήρεψε” και έτσι θεώρησε τον εαυτό του (αυθαίρετα) ως τον μόνο που μπορούσε πλέον να φέρει τον τίτλο του Καίσαρα.
Τέλος να πω ότι όπως σωστά είπε και ο Schwabe, το να αποκαλέσει κάποιος τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα “Βασιλιά των Ελλήνων”, η ποινή ήταν από ακρωτηριασμό έως και διαμελισμό αν θυμάμαι καλά.
stemix
Συγνωμη εαν σε μπερδεψα.
Εννοουσα με παραδειγματα οτι η διαφορά σε θρησκεια ειναι δυνατο να χωρισει και εθνη ομογενη.
Η συνειδηση οτι οι Ελληνες ηταν το κυριαρχο εθνος της Αυτοκρατοριας υπηρχε και στους Αραβες αυτοι τι συμφερον ειχαν; (βλεπε τη Σουρα του Κορανιου που μιλαει για το πως ο Θεος αλλαζει τις τυχες των ανθρωπων...(Οι Ελληνες νικηθηκαν αλλα θα νικησουνε παλι και αυτοι...κτλ)). Τον τιτλο του Ρωμαιου αυτοκρατορα τον οικιοποιηθηκαν και οι Ρωσσοι τσαροι ως και οι Βουλγαροι και Σερβοι ηγεμόνες.
Το οτι Καρολος ο Μεγας θελει να θεωρειται Ρωμαιος ειναι φυσικο του οτι η Αυτοκρατορια τού ηταν η διαδοχη κατασταση στη Δυση. Με την διαιρεση της αυτοκρατοριας απο τον (Θεοδοσιο;) τοσο το Ανατολικο οσο και το Δυτικο τμημα ειχαν δικαιωματα στη δοξα ασχετα εαν ως το 1071 τουλαχιστον η κυριαρχια της Ανατολης σε πλουτο και ισχυ ηταν αναμφισβητητη. Ο Γενναδιος ηταν η μια αποψη Ο Πληθων η αλλη....
Το πως τελικα μεσα Οθωμανικη κυριαρχια εκατομμυρια ανθρωποι επελεξαν να αφυπνιστουν-προσδιοριστουν ως Ελληνες, αντι να κανουν το βολικο και να γινουν Οθωμανοι (απο αντιδραση στο παλαιο καταπιεστικο καθεστως)δεν εξηγειται απο την θεωρια της ολικης γενοκτονιας....Εχουμε και την εποχη των Παλαιολογων βεβαια που εκτος και εαν θεωρησουμε το Λογο του Αυτοκρατορα Κωνσταντινου εως μυθο η αναφορα σε Ελλαδα εχει γινει πλεον συνειδηση.
Φιλικα
Θυαμις
ΥΓ Μην παρεξηγησεις το οτι δεν βαζω τονους γιατι ο ρυθμος πληκτρολογησης θα πεσει στη μιση λεξη ανα ωρα....:)
ΜΕ ΤΟ ΞΙΦΟΣ ΚΑΙ ΤΗ ΓΝΩΣΗ