- ΙΟΥΔΑΣ Ο ΙΣΚΑΡΙΩΤΗΣ. ΠΡΟΔΟΣΙΑ Η' ΘΕΪΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

quote:

---

Φίλε hrismig , τα 30 αργύρια δεν τα χρησιμοποίησε ο Ιούδας για να αγοράσει γη αλλά οι Αρχιερείς όπως αναφέρεται ο Ματθαίος στο 27/1-8.

---

«Οτε δε έγινε πρωί , συνεβουλεύθησαν πάντες οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροιτου λαού κατά του Ιησού δια να θανατώσωσιν αυτόν. Και δέσαντες αυτόν , έφεραν και παρέδωκαν αυτόν εις τον πόντιον Πιλάτον τον ηγεμόνα. Τότε ιδών ο Ιούδας ο παραδώσας αυτόν ότι κατεδικάσθη , μεταμεληθείς επέστρεψε τα τριάκοντα αργύρια εις τους πρεσβυτέρους , λέγων Ήμαρτον παραδόσας αίμα αθώον. Οι δε είπων , Τι προς ημάς; Συ όψει.
Και ρίψας τα αργύρια εν τω ναώ , ανεχώρησε. Και απελθών εκρεμάσθη. Οι δε αρχιερείς λαβόντες τα αργύρια είπων , Δεν είναι συγκεχωρημένον να βάλωμεν αυτά εις το θησαυροφυλάκιον. Διότι είναι τιμή αίματος. Και συμβουλευθέντες ηγόρασαν με αυτά τον αγρόν του κεραμέως, δια να ενταφιάζονται εκεί οι ξένοι. Δια τούτο ονομάσθη ο αγρός εκείνος αγρός αίματος , εως την σήμερον. »

Και πιο κάτω …
«Ο δε Ιησούς εστάθη έμπροσθεν του ηγεμόνος. Και ηρώτησεν αυτόν ο ηγεμών, λέγων , Συ είσαι ο βασιλεύς των Ιουδαίων; Ο δε Ιησούς είπε προς αυτόν, Συ λέγεις.»

Πολύ συχνά διαβάζουμε με την ιδέα ότι ο δεσμός ο οποίος συνδέει τα παραπάνω γεγονότα είναι χρονικός (αυτό έγινε πρώτο , αυτό δεύτερο , τρίτο κτλ.)
Στην πραγματικότητα , είναι πολύ συνηθισμένο όταν περιγράφουμε κάτι πολύ σημαντικό , αντί να κάνουμε συνεχείς αναφορές σε άλλα γεγονότα μικρότερης σημασίας , να τα περιγράφουμε ανοίγοντας σύντομες παρενθέσεις.
Με αυτό τον τρόπο αποφεύγουμε την συνεχή αφαίρεση της προσοχής του αναγνώστη από το γεγονός που θεωρούμε σαν κεντρικό θέμα της αφήγησης.
Το κεντρικό θέμα στο κατά Ματθαίου 27 δεν είναι ο Ιούδας και το τέλος του , ούτε και οι αρχιερείς και τα 30 αργύρια. Είναι ο Ιησούς Χριστός και τα πάθη του.
Επομένως , πέρα από την ιστορία του Ιησού Χριστού, οι ιστορίες άλλων προσώπων και γεγονότων, αναγκαστικά θα πρέπει να γίνουν σε σύντομες παρενθέσεις.

Ο στίχος 3 ανοίγει παρένθεση για να μας πει τι συνέβη στον Ιούδα και συνεχίζεται μέχρι τον στίχο 5 ( μετάνοιωσε , επέστρεψε τα 30 αργύρια , οι πρεσβύτεροι δεν τα δέχτηκαν , τα έριξε κάτω και έφυγε και ότι τελικά αυτοκτόνησε)
Ο παρενθετικός χαρακτήρας αυτών των στίχων γίνεται ακόμα πιο ξεκάθαρος από τους στίχους 6-10 οι οποίοι μας λένε τι έγινε με τα 30 αργύρια.

Ετσι σύμφωνα με το απόσπασμα αυτό οι αρχιερείς πήραν τα 30 αργύρια και αφού έκαναν συμβούλιο , αγόρασαν με αυτά τον αγρό του κεραμέως. Είναι προφανές ότι για να καταλήξουν να αγοράσουν τον αγρό υπάρχουν κάποιες συγκεκριμένες διαδικασίες χρειάζονται δηλαδή πολλές ημέρες , αν όχι εβδομάδες , για την αγορά.

Εάν λοιπόν διαβάζαμε αυτή την παρενθετική παράγραφο τότε θα πρέπει να συμπεράνουμε ότι ο Ιησούς όσο ήταν μπροστά στον Πόντιο Πιλάτο (στίχοι 1-2) ο Ιούδας μετάνοιωσε , επέστρεψε τα χρήματα , κρεμάστηκε , οι αρχιερείς πήραν τα χρήματα , έκαναν συμβούλιο , βρήκαν κάποιον πρόθυμο να πουλήσει έναν αγρό , είδαν τον αγρό , συμφώνησαν να τον αγοράσουν και να κάνουν κα τα συμβόλαια αγοράς.

Όλα αυτά είναι φυσικά αδύνατο να έγιναν όσο ο Ιησούς βρισκόταν μπροστά στον Πιλάτο και μάλιστα χωρίς αυτός να του κάνει καμιά ερώτηση.

Αλλα τα πράγματα δεν είναι έτσι. Το κεντρικό θέμα στον Ματθαίο 27 είναι το πάθος του Χριστού. Έτσι άλλες αναφορές θα πρέπει να συζητηθούν σε σύντομες παρενθέσεις. Οι στίχοι 1-2 μας λένε ότι ο Ιησούς παραδόθηκε στον κυβερνήτη. Έπειτα με τον στίχο 3 ανοίγει μια παρένθεση όπου μαθαίνουμε πολύ σύντομα τι συνέβη στον Ιούδα. Δε μας αναφέρεται πότε ο Ιούδας αυτοκτόνησε αλλά το ΤΙ έκανε. Και στη συνέχεια με μια νέα παρένθεση ξεκινώντας από τον στίχο 6 μαθαίνουμε πολύ σύντομα τι απέγιναν τα τριάντα αργύρια που και πάλι δε μας λέει το πότε αλλά το ΤΙ συνέβη.
Εαν δοκιμάσουμε να παραλείψουμε τους στίχους 3-10 η απλή ανάγνωση δεν προξενεί καμία απώλεια στην κατανόηση του αποσπάσματος.

«Οτε δε έγινε πρωί , συνεβουλεύθησαν πάντες οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροιτου λαού κατά του Ιησού δια να θανατώσωσιν αυτόν. Και δέσαντες αυτόν , έφεραν και παρέδωκαν αυτόν εις τον πόντιον Πιλάτον τον ηγεμόνα…… (στ.3-10)……Ο δε Ιησούς εστάθη έμπροσθεν του ηγεμόνος. Και ηρώτησεν αυτόν ο ηγεμών, λέγων , Συ είσαι ο βασιλεύς των Ιουδαίων; Ο δε Ιησούς είπε προς αυτόν, Συ λέγεις.»

Τα συμπεράσματα δικά σας.

Ετοιμάζω και το νέο κείμενο που σύμφωνα με αυτά που έχω ερευνήσει στην Καινή Διαθήκη ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ οτι ο Ιούδας ζούσε μετά την ανάσταση του Χριστού και τον είδε και 2 φορές όπως και υπόλοιποι μαθητές τις πρώτες 8 ημέρες μετά την Ανάσταση.

Περιμένετε τη συνέχεια...

quote:

---

Ετοιμάζω και το νέο κείμενο που σύμφωνα με αυτά που έχω ερευνήσει στην Καινή Διαθήκη ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ οτι ο Ιούδας ζούσε μετά την ανάσταση του Χριστού και τον είδε και 2 φορές όπως και υπόλοιποι μαθητές τις πρώτες 8 ημέρες μετά την Ανάσταση.

---

Με τη συμβολή όλων σας αυτό θα είναι πιο εφικτό.

Adonios

quote:

---

-Το να κρίνουμε κατά τρόπο απόλυτο, προϋποθέτει την κατοχή όλων των δεδομένων που διαμόρφωσαν εκείνη την κατάσταση, μεταφυσικά και ιστορικά. Συνεπώς, ας μη μιλάμε με τρόπο απόλυτο.

---

The Truth Is Out There..

ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΟΛΑ ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΣΤΟ ΔΙΠΟΛΟ "ΚΑΛΟ-ΚΑΚΟ". ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ "ΚΑΛΟΙ ΚΑΙ ΚΑΚΟΙ". ΟΥΤΕ Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΑΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΥΟ. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΕΝΔΙΑΜΕΣΑ ΣΤΑΔΙΑ, ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΠΟΛΟ ΟΡΙΖΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ.

ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ Ο ΙΟΥΔΑΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΤΟΝ "ΚΑΚΟ". ΑΛΛΩΣΤΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΣΩΚΡΑΤΗ-ΠΛΑΤΩΝΑ "ΟΥΔΕΙΣ ΕΚΩΝ ΚΑΚΟΣ".
ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ : ΟΤΙ Ο ΙΟΥΔΑΣ ΠΑΡΕΔΩΣΕ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ. ΤΟΝ ΠΑΡΕΔΩΣΕ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ. ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΗΤΑΝ ΠΛΕΟΝ ΑΡΓΑ.

ΑΝ ΔΕΧΤΟΥΜΕ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΗΞΕΡΕ ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΝ ΡΟΛΟ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ Ο ΙΟΥΔΑΣ ΤΟΤΕ ΤΟΥ ΑΦΑΙΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΤΕΝΕΡΓΕΙΑ. ΤΟΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΘΕΙΟ ΔΡΑΜΑ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΑΙΧΤΕΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΤΩΝ ΠΡΟΦΗΤΩΝ.
ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΤΑΙΡΙΑΖΟΥΝ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΟΣΟ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΑ ΜΥΗΤΙΚΑ ΣΤΑΔΙΑ, ΟΠΟΥ Ο ΜΥΣΤΗΣ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΟΣΟ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΔΡΑ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΪΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕΙ ΣΤΟ ΒΑΘΜΟ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ Η ΑΓΝΟΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΥΤΟ.

Εάν κοιτάξουμε στα ευαγγέλια (Ματθαίος 10/1-4 , Μάρκος 3/14-18 και Λουκάς 6/13-16 ) διαβάζουμε την αρχική σύνθεση ΔΩΔΕΚΑ μαθητών του Χριστού μέσα στην οποία γίνεται αναφορά κα στο όνομα του Ιούδα του Ισκαριώτη.
Είναι φανερό λοιπόν ότι η σύνθεση της ομάδας των δώδεκα μαθητών δεν αλλάζει παρα μόνο με την αποχώρηση ή την εισχώρηση ενός μέλους σε αυτή.
Επομένως όποτε συναντούμε την φράση «οι δώδεκα» πρέπει να γίνεται κατανοητό ότι συμπεριλαμβάνεται και ο Ιούδας ανάμεσά τους.

Ποια ήταν λοιπόν η σύνθεση της ομάδας των μαθητών του Χριστού κατά την Ανάσταση του Χριστού και κατά τις εμφανίσεις του που την ακολούθησαν;

Την πρώτη απάντηση την έχουμε από την επιστολή προς Κορινθίους Α’ 15/3-5 :
« Διότι παρέδωκα εις εσάς εν πρώτοις εκείνο , το οποίον και παρέλαβον , ότι ο Χριστός απέθανε δια τας αμαρτίας ημών κατά τας γραφάς. Και ότι ετάφη , και ότι ανέστη την τρίτην ημέραν κατά τας γραφάς και ότι εφάνη εις στον Κηφάν έπειτα εις τους ΔΩΔΕΚΑ»

Νομίζω όλοι καταλαβαίνουμε από το παραπάνω ότι μετά την Ανάσταση του Κυρίου η σύνθεση των μαθητών δεν έχει αλλάξει.

Εχουμε όμως και αλλού σχετικές αναφορές…

Η εμφάνιση του Χριστού η οποία συνέβη το βράδυ της πρώτης μέρας της εβδομάδας , δηλαδή της ημέρας που εμείς αποκαλούμε Κυριακή του Πάσχα , περιγράφεται σε τρία Ευαγγέλια.

Πρώτα η μαρτυρία του Ιωάννη κεφάλαιο 20/19 :
«Το εσπέρας λοιπόν της ημέρας εκείνης , της πρώτης της εβδομάδος , ενώ αι θύραι ήσαν κεκλεισμένε , όπου οι μαθηταί ήσαν συνηγμένοι διά τον φόβον των Ιουδαίων , ήλθεν ο Ιησούς και εστάθη εις το μέσον , και λέγει προς αυτούς , Ειρήνη υμίν.»

και παρακάτω , Κατά Ιωάννη 20/24 :
«Θωμάς δε , εις εκ των δώδεκα , ο λεγόμενος Δίδυμος , ΔΕΝ ήτο μετ’αυτών ότε ήλθεν ο Ιησούς»

Αυτή η πληροφορία έχει μεγάλη σημασία γιατί εδώ ο Ιωάννης δεν μας λέει τον ακριβή αριθμό των μαθητών που ήταν εκεί , αλλά ότι ο Θωμάς ήταν απών. Για την σωστή κατανόηση των αντίστοιχων αναφορών του Μάρκου και του Λουκά θα πρέπει να την κρατήσουμε στο μυαλό μας. Μην ξεχνάμε ότι τα 4 Ευαγγέλια αλληλοσυμπληρώνονται.

Στο κατά Λουκά 24/33-36 αναφέρεται :
«σηκωθέντες τη αυτή ώρα , υπέστρεψαν εις Ιερουσαλήμ, και εύρον συνηθροισμένους τους ΕΝΔΕΚΑ και τους μετ’αυτών οίτινες έλεγον, ότι όντως ανέστη ο Κύριος , και εφάνη εις τον Σίμωνα. Και αυτοί διηγούντο τα εν τη οδό και πως εγνωρίσθη εις αυτούς ενώ έκοπτε άρτον. Ενώ δε ελάλουν ταύτα , αυτός ο Ιησούς εστάθη εν μέσω αυτών, και λέγει προς αυτούς , Ειρήνη υμίν.»

Ενώ δηλαδή πριν ο Ιωάννης δεν μας λέει πόσοι είναι οι μαθητές αλλά μας λέει ότι ο Θωμάς ήταν απών , στη συνέχεια ο Λουκάς μας πληροφορεί ότι οι παρόντες μαθητές σ’αυτή την εμφάνιση είναι ΕΝΤΕΚΑ.
Με τη σειρά του αυτό σημαίνει ότι ο Ιούδας ήταν παρών σ’αυτή την εμφάνιση και είδε τον αναστημένο Χριστό.

Η μαρτυρία του κατά Μάρκου σχετικά με την εμφάνιση του αναστημένου Χριστού που συνέβη «το εσπέρας της πρώτης (ημέρας) της εβδομάδας» επιβεβαιώνει τα συμπεράσματα στα οποία έχουμε καταλήξει μέχρι τώρα.

Κατά Μάρκο 16/14 :
«Ύστερον εφάνη εις τους ΕΝΔΕΚΑ ενώ εκάθηντο εις την τράπεζα και ωνείδησε την απιστίαν αυτών και σκληροκαρδίαν , διότι δεν επίστευσαν εις τους ιδόντας αυτόν αναστάντα»

Αφού και με τον Μάρκο επιβεβαιώνουμε ότι οι μαθητές είναι 11 με απών τον Θωμά είναι ξεκάθαρο ότι ο Ιούδας ήταν ζωντανός κατά της πρώτη εμφάνιση του αναστημένου Χριστού και τον είδε.

Στο κατά Ιωάννης 20/25-26 αναφέρεται ότι ο Ιησούς ξαναεμφανίζεται μετά από οκτώ ημέρες στους μαθητές του. Ποιοι είναι οι μαθητές οι οποίοι είναι παρόντες σ’αυτήν την εμφάνιση;
Ήταν οι ΕΝΤΕΚΑ συν το Θωμά δηλαδή οι ΔΩΔΕΚΑ.
Επομένως δεν είναι καθόλου παράξενο ότι η επιστολή προς Κορινθίους Α’ που αναφέρεται σε αυτή την εμφάνιση , μιλάει ότι είναι παρών και οι 12 μαθητές.

Αυτά όσον αφορά το αν ο Ιούδας είναι ζωντανός μετά την ανάσταση και για τις επόμενες 8 ημέρες που ακολούθησαν.

Φίλε Νίκο η ιδέα που ως «νομοτέλεια» παρουσιάζει ο Graves είναι υποτιμητική, κατά την γνώμη μου, προς τον ίδιο το Θεό. Με την θέση του παρουσιάζει τον Θεό «εγκλωβισμένο» στο Νόμο της Διτότητας και της Ανταπόδοσης και που υποχρεώνεται να «θαφτεί» η ψυχή του Ιούδα για να Αναληφθεί ο Ιησούς.
Μα τι νόημα θα είχε τότε η θυσία Του;

Αν ο Ιησούς Χριστός, Θεάνθρωπος με επίγνωση της Θεότητάς Του, πρότυπο Προσφοράς και Θυσίας είναι εξαρτώμενος από την καταδίκη μια Ψυχής στην Αιώνια Κόλαση ώστε να επιτελέσει το Έργο Του (αλήθεια τότε ποιο είναι το Έργο Του;) συγγνώμη, αλλά αυτόν το «Θεό» δε θα τον αναγνωρίσω!!!!

Ο καθένας μπορεί να πει ότι θεωρεία του αρέσει για το Χριστό. Να πει μια περιπέτεια, ένα δακρύβρεχτο ρομάντζο, μια πονηρή ιστορία συνωμοσίας, ή ότι άλλο μπορεί.
Εξάλλου αυτό έχει γίνει εκατοντάδες (ίσως και χιλιάδες) φορές στην ιστορία μας.
Και λοιπόν;
Θέλουμε να κατανοήσουμε την Αλήθεια;
Αν ο Ιησούς Χριστός είναι η ενσάρκωση του Λόγου στη γη;
Και αν ναι, είμαστε πρόθυμοι να διδαχθούμε, να αγαπήσουμε τους εχθρούς μας (και τον εαυτό μας φυσικά), να συγχωρήσουμε, να αλλάξουμε σε νέο Πνευματικό Άνθρωπο;
Αυτό πιστεύω είναι το κύριο ερώτημα!

Φίλε Αντώνιε, δεν είναι ξεκάθαρο από τα Ευαγγέλια πως ο Ιούδας αυτοκτόνησε την ημέρα της Σταύρωσης;

Δεν μας αναφέρει όμως το πότε!

Δεν γνωρίζουμε αν είναι την μέρα της Σταύρωσης γιατί μιλάει χωρίς χρονικό προσδιορισμό και όπως αναφέρω και παραπάνω είναι παρενθεντικός ο τρόπος που γράφει το Ευαγγέλιο και βασίζεται στις προφητείες.

Ακόμα και για την αυτοκτονία υπάρχουν αντιρρήσεις γιατί , όπως αναφέρει και ο φίλος hrismig , στις Πράξεις των Αποστόλων στο κεφάλαιο 1 ο Απόστολος Πέτρος αναφέρει οτι ο Ιούδας σκοτώθηκε...

Ο φίλος hrismig έχει παραθέσει το αυτούσιο κείμενο των Πράξεων των Αποστόλων λίγο παραπάνω.