- ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ-υψηλη τεχνη επαφης με τον θεο μεσα μας η απλως μια μεθοδος χαλαρωσης;;; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Η ταινία "The Insider" θα ήταν μια καλή αρχή. Τώρα βέβαια με το νεοπουριτανισμό του αντικαπνιστικού κινήματος τα πράγματα έχουν
αντιστραφεί, όμως μέχρι τη δεκαετία του '80 κάθε φορά που ένας
καπνιστής με καρκίνο του πνεύμονα έκανε μήνυση σε καπνοβιομηχανία[*],
υπήρχαν στρατίες από "επιστήμονες" που ορκίζονταν ότι το τσιγάρο
είναι άκακο.

Η λογική τους είναι αξιοπρόσεκτη για τη συζήτησή μας:
1) Έχουμε κάποιους που παθαίνουν καρκίνο (ομάδα Ε).
2) Έχουμε και κάποιους που καπνίζουν (ομάδα Ε΄).
3) Το 90% των Ε΄ είναι και Ε, το 40% (ας πούμε) των Ε είναι και Ε΄.

Άρα το τσιγάρο προκαλεί καρκίνο; ΘΑ ΘΕΛΑΤΕ! Ποιος μας λέει ότι
οι πραγματική κατάσταση δεν είναι:
1) Έχουμε αυτούς που έχουν προδιάθεση (π.χ. γενετική) για καρκίνο.
2) Έχουμε αυτούς που έχουν προδιάθεση (π.χ. γενετική) για κάπνισμα.
3) Το 90% όσων έχουν προδιάθεση για κάπνισμα, όλως τυχαίως, ανήκει
και σε αυτούς που έχουν προδιάθεση για καρκίνο.

Τη διαφορά την καταλάβατε: στην πρώτη περίπτωση το κάπνισμα προκαλεί
καρκίνο. Στη δεύτερη το κάπνισμα είναι παντελώς αθώο, μη σας πω
κιόλας ότι ο καρκίνος προκαλεί κάπνισμα!...

[*] Το οποίο από μόνο του είναι απόδειξη ότι το τσιγάρο θεωρούνταν υγιεινό στις ΗΠΑ, αφού αν υπήρχαν προειδοποιήσεις για την υγεία δε
θα μπορούσε κάποιος να μηνύσει τις καπνοβιομηχανίες για εξαπάτηση.

Και για να το πολιτικοποιήσω λίγο:

Νομίζετε ότι η εκστρατεία με τις προειδοποιήσεις στην ΕΕ έχει σκοπό
μόνο να προστατέψει τους καπνιστές;

Συμφωνώ εν μέρη.

Κοίτα, μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων μπορεί να πιέσει την κυβέρνηση και να αλλάξει ένα νόμο. Αυτο δεν λέγεται ομαδικός σολοψισμός, αλλα συνδικαλισμός (είναι άλλος -ισμος). Μια ακόμα πιο μεγάλη ομάδα ανθρώπων μπορεί να αλλάξει όλη την κοινωνία (αυτό λέγεται Μαρξισμός, αλλα ας μη το συζητήσουμε γιατί θα μας την πέσουνε οι φιλοι του junk απο το τόπικ με την ινδοευρωπαική γλώσσα). Σε κάθε περίπτωση για να αλλάξεις ένα νόμο η μια κοινωνία πρέπει να τη μελετήσεις (αυτό λέγεται επαναστατικός ρεαλισμός).

Αν όμως η ίδια ομάδα ανθρώπων θέλει να καταργήσει το Νόμο της Βαρύτητας, τότε αυτό λέγεται ομαδικός παροξυσμός.

Δυστυχώς τους νόμους της φύσης σε αντίθεση με τους ανθρώπινους δεν μπορείς να τους καταργήσεις επειδή είναι άδικοι. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να τους γνωρίσεις και να τους χρησιμοποιήσεις προς όφελος σου. (να και ο επιστημονικός ρεαλισμός).

quote:

---

Άγγελε, τώρα που το θυμήθηκα, η Δυτική επιστημονική άποψη, είναι από μόνη της πολύ δυνατη μαγεία - very strong medicine - που λένε και οι ερυθρόδερμοι. Αν την ασκείς, θα χρειαστεί να είναι κανείς και γα** τους μάγους για να σε επιρεάσει, αλλά καλού-κακού κράτα και καμμιά καβάντζα!

---

Η ερώτηση όμως, φίλε Άγγελε, άν μου επιτρέπεις, δεν ήταν αν μόνο άν το δέχεσαι, αλλά και ΠΩΣ το εξηγείς (ίσως αυτό το είχα αφήσει υπονοούμενο) , και επίσης άν το δέχεσαι σαν ένα ξεκάθαρο παράδειγμα της επίδρασης του υποκειμενικού επι του αντικειμενικού.

Επί πλέον, αναγκάζομαι να σε ρωτήσω -- το πιστεύεις MONO γιατί το είδες τεκμηριωμένο σε κάποιο περιοδικό;; Δηλαδή, αν δεν το έβλεπες στο περιοδικό, δεν θα το πίστευες;; Αν ζούσες π.χ. σε μια υποθετική "φαρμακοκρατική" κοινωνία, με πολιτική καταστολή αυτής της ιδέας, και απόλυτη έλλειψη τεκμηρίωσης, δεν θα το πίστευες; Άν σου είχε μπεί η ιδέα (ακόμα κι άν κανείς γνωστος σου δεν το πίστευε), δεν θα το πίστευες; Πού θα το πάμε δηλαδή - «σουβαρός κύριος, φουρούσε κι κουστόυμ'» ;
Υπάρχει κάποια επικύρωση για αυτό μέσα σου, ή απλά ενστερνίζεσαι μια ιδέα αποδεκτή στην κοινή γνώμη;;
Θα επανέρθω στο θέμα τις "αξιοπρέπειας" της απόδειξης ξανά σε λίγο.

quote:

---

Σε ένα πείραμα που μάλιστα δημοσιεύτηκε σε fringe επιστημονικό περιοδικό προσπάθησαν κάποιοι με τη δύναμη της σκέψης να επηρρεάσουν την κβαντική συμπεριφορά σωματιδίων. Αποτέλεσμα όπως ομολογούν με ειλικρίνια και οι ίδιοι, τζίφος.

---

Εδώ, θεωρώ οτι είσαι σωστός. Αν μή τι άλλο, υπάρχουν ένα κάρο μπουμπούνες ερευνητές που νομίζουν ότι άν συγκεντρώσουν την σκέψη τους, μέχρι του σημείου... δυσκοιλιώτητας, σε κάτι θα μπορέσουν να αλλάξουν την φυσική πορεία υπ/ατομικών σωματιδίων!
Ωραίο! Να σου πώ, αν το είχαν πετύχει, τότε πραγματικά θα ανησηχούσα! . Κάποιοι εδώ μέσα θα καταλάβουν ακριβώς τι εννοώ.

Παρ'όλα αυτά ή αποτυχία της ομάδας που αναφέρεις, και των ομοίων τους, δεν σημαίνει για εμένα οτι δεν είναι εφικτό, απλώς οτι οι συγγεκριμένες προσπάθειες γίναν με το λάθος τρόπο. (Thank goodness)

Καί για αυτό, θα ήθελα να αφήσουμε πρός το παρόν το θέμα της ΑΜΕΣΗΣ επίδρασης επί των νόμων της φύσεως, με τη δύναμη της σκέψης (ή του σφιξίματος) όσο διασκεδαστική και άν είναι η ιδέα.

ΑΝ όντως υπάρχει θέση στη συζήτησή μας για την προαναφερθείσα πιθανότητα, τολμώ να πώ οτι ανήκει σε έναν πιό προχωρημένο κύκλο, αφού πρώτα θέσουμε κάποια κοινά σημεία αποδοχής. (Για αυτό και σαν πρώτο σημείο έθεσα την ανάρρωση).

=====

Για να μήν ορμούμε λοιπόν στα πολύ αμφιλεγόμενα πρίν την ώρα μας/τους, και καταλήγουμε σε παράλογα, θα προτείνω εδώ ένα δεύτερο παράδειγμα επιρροής επί τού αντικειμενικού, σχετικό με την ιδέα οτι η θετική σκέψη μπορεί να επιρρεάζει και το περιβάλλον, όχι μόνο τό σώμα... αλλά χωρίς κβαντικές επιβαρύνσεις.

Πές οτι στέκεσαι μπροστά σε έναν τοίχο που σου είναι εμπόδιο. Μίας μορφής "μαγεία" φαντάζομαι, είναι να συγκεντρωθείς και να προσπαθήσεις να κάνεις τα μόρια του τοίχου να... καταρεύσουν. Καλά κρασιά!
Απ'την άλλη πές οτι μπορούσες να κάνεις κάποια Χ-Ψ μάγεια που χωρίς να είχες προβλέψει τον ΤΡΟΠΟ, μόνο έχοντας καθωρίσει το ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ (να μην σου είναι ο τοίχος εμπόδιο), να συνέβαινε κάτι (σχεδόν σαν σύμπτωση) πού να σού έδινε το αποτέλεσμα που ήθελες.

Ἰσως να εμφανιζόταν ένας γνωστός σου με μπουλντόζα! Ή να πέρναγε ένα κοπάδι από βίσωνες! Ή (ξαφνικά, τυχαία) να άνακάλυπτες οτι δεν σου είχε σωθει όλη η δυναμίτιδα από το περσινό ψάρεμμα.
Ακόμα μπορεί να ανακάλυπτες οτι δεν χρειαζόταν να ρίξεις τον τοίχο. Ίσως να έβρισκες οτι μπορούσες να τον σκαρφαλώσεις - και κάποιος να σου προσέφερε ξαφνικά μιά σκάλα. Αυτά και χίλια δυο άλλα.

Το θέμα είναι οτι η υπκειμενική σου απόφαση επέφερε μια αντικειμενική αλλαγή. Τώρα η πιστοί της "μαγείας" (και εγώ μέσα) θα σου πούνε ότι η απόφασή σου ήταν η μαγεία που επέδρασε πάνω στο "αντικεμενικό" -- με τρόπο που υπερβαίνει κατα πολύ την "σύμπτωση" που κάποιοι ίσως αποδώσουν στα "τυχαία" γεγονότα που συντέλεσαν στο να ξεπεράσεις το εμπόδιο του τοίχου.

Αυτή είναι η μαγεία πού εκφράστηκε τόσο ποιητικά από τον Murray της Σκωτσέζικης Εκστρατεία των Ιμαλαΐων, ωστέ να γίνει ένα από τα αγπημένα κείμενα των απανταχού εσωτεριστών. Μια μεατφυσική έκφραση έκφραση του νόμου της ζήτησης και της προσφοράς, αν θέλεις. Η Ελληνική μετάφραση από την σελίδα http://www.translatum.gr/poetry/murray.htm Οι προσθέσεις έμφασης δικές μού...

quote:

---

Until one is committed there is hesitancy,
the chance to draw back,
always ineffectiveness.
Concerning all acts of initiative (and creation),
there is one elementary truth,
the ignorance of which kills countless ideas
and splendid plans:
that the moment one definitely commits oneself,
then Providence moves too.
All sorts of things occur to help one
that would never otherwise have occurred.
A whole stream of events issues from the decision,
raising in one's favour all manner
of unforeseen incidents and meetings
and material assistance,
which no man could have dreamt
would come his way.

I have learned a deep respect
for one of Goethe's couplets:
'Whatever you can do, or dream you can, begin it.
Boldness has genius, power and magic in it.'

===========

Η Σκωτσέζικη Αποστολή στα Ιμαλάια

Μέχρι να δεσμευτεί κανείς σ' ένα σκοπό
υπάρχει διστακτικότητα, η πιθανότητα του πισωγυρίσματος
και πάντα αναποτελεσματικότητα.
Σχετικά με κάθε ενέργεια πρωτοβουλίας (και δημιουργίας)
υπάρχει μια βασική αλήθεια,
της οποίας η άγνοια σκοτώνει αμέτρητες ιδέες
και σχέδια θαυμαστά:
ότι τη στιγμή που δεσμεύεται κάποιος σε κάτι
τότε μαζί του κινείται και η Πρόνοια.
Ένα σωρό πράγματα συμβαίνουν προς συνδρομή του
που δε θα είχαν συμβεί διαφορετικά.
Ένας ολόκληρος χείμαρρος γεγονότων εκπηγάζει από αυτή την απόφαση
επιφέροντας κάθε είδους
απρόβλεπτων συμβάντων και συναντήσεων
και υλικής βοήθειας,
που κανείς δε θα ονειρευόταν καν
ότι θα μπορούσε να βρεθεί στο δρόμο του.

Έχω μάθει να έχω βαθύ σεβασμό
σε ένα από τα δίστιχα του Γκαίτε:

"Ό,τι μπορείς να κάνεις ή ονειρεύεσαι να κάνεις, ξεκίνα το.
Η τόλμη κρύβει μέσα της ευφυΐα, δύναμη και μαγεία".

---

Μου θυμίζει με άλλα λόγια το ρητό των αρχαίων Ελλήνων.
«Έν το άμα και το ΘΑΜΑ.»
Εννοείται κυριολεκτικά.

Και θέτω δεύτερο ερώτημα: Μπορούμε να αποδεχθούμε την μαγεία με αυτήν την μορφή ως κάτι άλλο, κάτι παραπάνω από μια ωραία ποιητική μορφή.

Ή είναι όλα τα θετικά στον δρόμο του "αποφασισμένου μάγου" μοναχά ευτυχείς συμπτώσεις;;

====

Άγγελε, επανέρχομαι σύντομα στο θέμα του "ομαδικού σολιψισμού", οπου φοβούμαι οτι με παρεξήγησες

Φιλικά...

και

quote:

---

H πρακτική θεουργία ή η “τελετουργική μαγεία” που τόσο συχνά κατέληξε σε εξορκισμούς από τον Ρωμαιοκαθολικό κλήρο -είχε απορριφθεί από τους Θεόσοφους. Και μόνον ο Ιάμβλιχος, υπερβαίνοντας τους άλλους Εκλεκτικούς, πρόσθεσε το δόγμα της θεουργίας στη Θεοσοφία. Οταν ο άνθρωπος δεν γνωρίσει το αληθές νόημα των εσωτερικών θε:ϊκών συμβόλων της φύσης, είναι επιρρεπής στο να μην υπολογίσει σωστά τις δυνάμεις της ψυχής του και αντί να επικοινωνήσει πνευματικά και νοητικά με τα ανώτερα ουράνια όντα, τα καλά πνεύματα (τους θεούς των θεουργών της Πλατωνικής Σχολής) θα προκαλέσει ασυναίσθητα κακές, σκοτεινές δυνάμεις που παραμονεύουν την ανθρωπότητα -τα αθάνατα, απαίσια δημιουργήματα των ανθρώπινων αμαρτημάτων και σφαλμάτων- και έτσι θα: εκπέσει από τη θεουργία (λευκή μαγεία) στη “γοητεία” (ή μαύρη μαγεία,μαγγανεία).

Παρόλα αυτά, ούτε η λευκή ούτε η μαύρη μαγεία αντιπροσωπεύουν αυτό που η λαϊκή δεισιδαιμονία αντιλαμβάνεται με αυτούς τους όρους. Η δυνατότητα να “ανυψώσει τα πνεύματα” κανείς σύμφωνα με το Κλειδί του Σολομώντα είναι το αποκορύφωμα της δεισιδαιμονίας και της άγνοιας. Μόνο η καθαρότητα της πράξης και της σκέψης μπορεί να μας εξυψώσει σε μια επικοινωνία “με τους θεούς” και να πετύχει για μας τον στόχο που επιθυμούμε.

---