- Ερώτηση...απορία (Το μυστικό όλων των εποχών D. Acke) - Περιοδικά - Βιβλία
Τι γνώμη έχεις για τα έργα του Τζέτζη και του Ευσεβίου Καισαρείας;
quote:
όπως σημειώνει ο ιστορικός Ιωσήφ Μακόμπε
Μπορείς να αναφέρεις κάτι περισσότερο για το έργο του;
Επίσης, πως οριοθετείται χρονολογικά η Βυζαντινή πνευματική παρουσία;
Λουκάς
Edited by - ΕΡΙΩΠΙΣ on 17/02/2007 01:56:25
quote:
ΕΡΙΩΠΙΣ
Μπορείς να αναφέρεις κάτι περισσότερο για το έργο του;
Κατ'αρχήν να διορθώσω το όνομά του, είναι Ιωσήφ Μακέιμπ και υπήρξε Φραγκισκανός παπάς. Αηδιασμένος από την κατάσταση που συνάντησε μέσα στην εκκλησία αποσχηματίστηκε και ασχολήθηκε με τη μελέτη της ιστορίας. Εγραψε πολλά βιβλία σχετικά με την ιστορία της Εκκλησίας και ειδικότερα με την Ιστορία που η εκκλησία (ανατολική και δυτική) δεν επέτρεψαν ποτέ να διδαχτεί. Το έργο του χαίρει μεγάλης εκτίμησης στην ακαδημαϊκή κοινότητα, άλλο που δεν είναι τόσο γνωστός σε μερικούς από δω μέσα όπως π.χ. ο Παχούμιος ή ο Αββακούμ. Εδωσε πάνω από 4.000 διαλέξεις στις Η.Π.Α., Αγγλία και Αυστραλία ακόμη και στην ηλικία των 80 ετών.
Το όνομά του το είδα σαν βιβλιογραφική αναφορά στο βιβλίο του Δρος Φραγκόπουλου "Ιστορία της Τεχνολογίας" και παρακινήθηκα να αγοράσω ένα από τα βιβλία του, το "Οι μεγαλύτεροι ψεύτες της Ιστορίας".
Εχει γράψει περίπου 250 βιβλία μεταξύ των οποίων:
Οι Πάπες και οι εκκλησίες τους, Η ψυχολογία της θρησκείας, Η ανθρώπινη προέλευση της ηθικής, Το μεγάλο γαλάζιο βιβλίο, Η ιστορία της εκκλησιαστικής διαμάχης, Η άρνηση του πολιτισμού από το Φασιστικό Ρωμαιοκαθολικισμό, και διάφορα άλλα.
Μπορείς να διαβάσεις σχετικά μ'αυτόν εδώ
Τα βιβλία του απευθύνονται σε ανθρώπους που μπορούν να σκεφτούν από μόνοι τους και άρα όχι σε χριστιανούς τύπου Ampere και λοιπών ... χριστιανικών δυνάμεων.
macedon
Θα απαντήσω στους παραπάνω φίλους με την σειρά μου οτι οι αγιογραφίες, οι ξυλογραφίες με εικόνες αγίων, τα εκκλησιαστικά συγγράματα αναλύσεων της βίβλου, της Κ.Δ., των βίων αγίων και πατέρων των πρωτοχριστιανικών χρόνων απο τα οποία είναι διάσπαρτα η βυζαντινή λογοτεχνία σε όλα τα μήκη και πλάτη δέν μπορούν να αποτελέσουν σοβαρό επιστημονικό έργο.
Η συντριπτική πλειοψηφία όλων των έργων περιστρέφονται γύρω απο την Ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία. Οι περιπτώσεις που ανέφερε ο ψηλός έίναι μεμονωμένες ανθρώπων που αντέγραψαν κείμενα του Ιπποκράτη λέγοντας και την δική τους γνώμη σποραδικά χωρίς να προσφέρουν τίποτα ουσιαστικά το καινούργιο.
quote:
Θέση δική μου είναι πως η Μακεδονική Αυτοκρατορία ουδόλως υπήρξε «Ελλάδα», αλλά αντιθέτως φέρει σημαντικότατες ομοιότητες με την Βυζαντινή. Θα μπορούσε μάλιστα, κανείς να χαρακτηρίσει τη δεύτερη και διάδοχο της πρώτης. Μάλιστα, το όραμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, δεν ήταν «ελλαδικό».
Φίλε Trainman, εδώ παίρνεις "Άριστα". Συμφωνώ απόλυτα μ' αυτή τη θέση.
Θέλει όμως λίγο δούλεμα το θέμα.
Χόρεψες πάλι Σ----- μου(δεν το λέω γιατί μπορεί να σε στενοχωρεί).
Κατάφερες όμως και τους κατέβασες όλους πάλι στο ...Mobil Ave και....!
Για να δούμε πως θα επανέλθουν στην επιφάνεια και με τί προγράμματα στη τσέπη.
Λουκάς
Ρώτησες κάτι και να η απάντηση:
Τακτικά - Λέοντα Σοφού.
Στρατηγικόν - Κεκαυμένου
Αλεξιάδα (Μεταχειρισμένο)
Χρονικό του Μορέως
Έπος Διγενή Ακρίτα
Μιχαήλ Ψελλός - ανθολογία (παλαιό και μεταχειρισμένο)
Παύλος Αιγινήτης - ανθολογία (ιατρικό, παλαιό και μεταχειρισμένο)
Ψάχνω το Δυναμερόν του Νικολάου Μυρεψού
και το Τακτικά του Νικηφόρου Ουρανού..
Σε ολη την Ευρωπη οι συνεπιες μετα την Αλωση ηταν καταστρεπτικες,με το που μπηκε μεσα στην Κωνσταντινουπολη ο Μωαμεθ λεγεται οτι ειπε ευχαριστω τον Αλλαχ που με αξιωσε να κατακτησω την Ν.Ρωμη αλλα μακαρι να με αφησει να ζησω αρκετα ωστε να καταλαβω και την Παλαια.Πολυ πριν εισβαλουν στην Ιταλια οι Τουρκοι ορμουσαν στην μαχη με την κραυγη Ρομα Ρομα!Ο Μωριας υποταχχθηκε στον Μουσουλμανικο ζυγο το 1464 ,το 1462 κατακταει την Μολδοβλαχια και τον επομενο χρονο την Βοσνια και το 1476 την Αλβανια και την Μολδαβια.Οι Βενετοι ενιωθαν την καυτη ανασα του Μουσουλμανικου ζυγου αφου το 1481 Τουρκικος στρατος εκανε αποβαση στην ν.Ιταλια με προορισμο την Ρωμη!!οταν κατεκτησαν στο διαβα τους το Οτραντο μια μικρη πολη θανατωσαν τον Αρχιεπισκοπο και εσφαξαν 12000 Ιταλους!!Στη Ρωμη ο Παπας Πιος σκεφτοταν να διαφυγει και ο πλυθησμος πανηκοβληθηκε αλλα εκεινες τις ωρες εφτασαν τα νεα του θανατου του Μωαμεθ και η εκστρατεια στην Ιταλια κατερρευσε.
Απο το ιστορικο βιβλιο η τελευταια μεγαλη πολιορκια του Ροτζερ Κραουλι
Άρχισα να διαβάζω το τελευταίο σου μήνυμα κι επειδή δεν είδα εισαγωγικά κτλ, νόμιζα οτι ο Γεώργιος Σφραντζής ήσουν εσύ!
Όταν είδα το 1401 απέκλεισα το ενδεχόμενο να είσαι Αθάνατος οπότε κοίταξα στο τέλος του μηνύματος κι είδα την πρόταση:
quote:
Απο το ιστορικο βιβλιο η τελευταια μεγαλη πολιορκια του Ροτζερ Κραουλι
Sorry, αλλά δε μπορούσα να μην το πω! 
In anticipation of my resurrection...
Ευχαριστώ
quote:
Sorry, αλλά δε μπορούσα να μην το πω!
xexe
quote:
Συνοδινός: Ο Αλέξανδρος πέθανε, έχοντας κατακτήσει με θαυμαστό τρόπο τον κόσμο και χαίρει εκτίμησης, εδώ και δυό χιλιάδες χρόνια.Το βυζάντιο πέθανε, έχοντας παραδώσει την πόλη στους Τούρκους και δεν χαίρει κανενός είδους εκτίμησης από κανέναν. Η ιστορία αδιαφόρησε για το βυζάντιο. Το παρέλαβε σαν ένα τόπο θρησκοφλυαρίας, όπου ανθούσαν, οι Άγιοι και τα θαύματα. Έτσι πετάχτηκε στο καλάθι των αζήτητων.
Τους ηττημένους και ασήμαντους δεν τους θέλει κανείς, κι αυτό είναι λογικό. Δεν βλέπω τον λόγο της σύγκρισης που επιχειρείς. Από πότε οι χαμένοι και ασήμαντοι, απαιτούν ρόλο, στην ιστορία ενός τόπου..;
Φίλε μου Συνοδινέ
Το ζήτημα που συζητάμε, δεν είναι ακριβώς η άποψή μας για το Βυζάντιο. Είναι η σχέση του με τον Ελληνισμό – κι ακόμα περισσότερο τον νεώτερο: Εμάς δηλαδή.
Αν απλά επιθυμούμε να ικανοποιούμε τη φαντασία μας, μπορεί ο καθένας να επιλέγει μια ιστορική περίοδο, μια τοποθεσία, ένα πρόσωπο και να ταυτίζεται μαζί του. Από την αρχαία Ελλάδα, ο δημοκράτης μπορεί να επιλέγει την αρχαία Αθήνα και είναι καλυμμένος. Ο εθνικοσοσιαλιστής την αρχαία Σπάρτη και να είναι καλυμμένος. (Οι Αργείτες, οι Λευκαδίτες, οι Ρόδιοι, οι Θεσσαλοί, οι Σαλαμίνιοι είναι εξίσου αγνοημένοι από την ιστορία, αλλά αυτό δεν φαίνεται να σε απασχολεί ιδαίτερα). Ο καθένας μπορεί να τσιμπολογήσει κάτι από αυτό το μοναδικό συνεθνικό μόρφωμα που λέγεται αρχαία Ελλάδα και να λέει «οι πρόγονοί μας πίστευαν αυτό και έκαναν το άλλο».
Σε καλύπτει εσένα αυτή η μεθοδολογία;
Οι Αυτοκρατορίες είναι πολυεθνικά μορφώματα, ενιαίοι οικονομικοί και πολιτισμικοί χώροι, όπου συνήθως, πίσω από το παραπέτασμα γίνεται μια κλοτσοπατινάδα. Με τα μακεδονικά κράτη, σβήνει ο αρχαίος ελληνικός κόσμος. Με τα βυζαντινά κράτη, ανίσταται ο νέος ελληνικός. Βρίσκονται στον ίδιο χώρο, μιλάνε την ίδια γλώσσα, συμμερίζονται κάποιες κοινές λειτουργίες. Αλήθεια – πιστεύεις πως η νεοελληνική εθνική συνείδηση ήρθε με γονιμοποίηση κατεψυγμένων ωαρίων από την αρχαιότητα;
Δεν είμαστε εμείς οι απόγονοι των αρχαίων. Εκείνοι είναι οι πρόγονοί μας.
Θα σε παρακαλέσω να μείνεις στη συζήτηση πάση θυσία. Με τον Macedon έχω διανύσει τόσους πυγμαχικούς γύρους που κοντεύουμε να γίνουμε…αδελφοποιτοί! 
quote:
ΕΡΙΩΠΙΣ: Φίλε Trainman, εδώ παίρνεις "Άριστα". Συμφωνώ απόλυτα μ' αυτή τη θέση. Θέλει όμως λίγο δούλεμα το θέμα.
Χόρεψες πάλι Σ----- μου(δεν το λέω γιατί μπορεί να σε στενοχωρεί).
Φίλε Λουκά, είσαι ο από μηχανής θε(σμ)ός του forum! Πάνω που είχα αρχίσει να ανησυχώ σοβαρά για σένα, εμφανίζεσαι εκ νέου!
Χώρια που μας άφησες μια παραβολή στη μέση!
Κάθε θέμα θέλει δούλεμα – και ποιος να το κάνει…
Όσο για το Σίγμα, το δέχομαι υπό τον όρο να είναι, αρσενικού γένους! Πώς το λέγανε οι μάγκες; S…O…S…
quote:
ΕΡΙΩΠΙΣ: Κατάφερες όμως και τους κατέβασες όλους πάλι στο ...Mobil Ave και....!
Για να δούμε πως θα επανέλθουν στην επιφάνεια και με τί προγράμματα στη τσέπη.
Οι Δάσκαλοι έχουν προειδοποιήσει: ‘’The Trainman: I don't like him. But my papa says we have to do what the Trainman says, or else he will leave us here forever and ever’’.
quote:
VELISSARIOS: Ζητω συγνωμη που θα ανατρεξω σε ενα θεμα που γραφτηκε 2 σελιδες πριν αλλα τον τελευταιο καιρο δεν ειχα συνδεση και ετσι εκατσα και διαβασα ολες τις σελιδες του θεματος (…)πεθανε ο Αρκαδιος ο αυτοκρατορας του Ανατολικου τμηματος και ο στρατος του ηταν απασχολημενος σε ενα ακομη πολεμο με τους Περσες αρκετα χιλιομετρα μακρυα στην Κασπια Θαλλασα στους λεγομενους δρομους του μεταξιου. Αυτα εγιναν και ετσι εγιναν.
Βελισσάριε, βάλε κανέναν τόνο, άνοιξε καμιά παράγραφο, πάρε καμιά ανάσα, πιές κανένα ποτήρι νερό!...
Τέτοιο οπλισμένο σκυρόδεμα αδελφέ μου! Ούτε ο Κεκαυμένος δεν θα το έγραφε έτσι! 
Για το Βυζάντιο δεν ξεκινήσαμε να λέμε;
macedon
quote:
Macedon: Διαβάζοντας τα επιχειρήματά σου διαπίστωσα (για ακόμη μία φορά) ένα πράγμα. Πως μερικές απλές έννοιες είναι τελικά τόσο δυσνόητες όταν δεν εξυπηρετούν και θα πρέπει να γίνουν λάστιχο προκειμένου να εφαρμόσουν στην άποψή μας.
Φίλε Αναγνώστη
Προκειμένου το νεότευκτο ελληνικό κράτος να αποκτήσει την εσωτερική του ομοιογένεια, αλλά και να επεκταθεί κατά το δυνατόν προς Βορράν και προς Ανατολάς, έκανε αναγκαστικά χρήση μιας εθνικιστικής ιστορικής εκδοχής, με κύριο γνώρισμά της (όπως και σε κάθε παρόμοια περίπτωση) την προβολή του παρόντος στο παρελθόν.
Στα μάτια του μαθητή του σχολείου, οι διαρκείς πόλεμοι μεταξύ των κρατών-πόλεων της αρχαίας Ελλάδας και η αμφισβήτηση των Μακεδόνων, έμοιαζαν τελείως παράλογοι – ένας συνεχής «εμφύλιος» που οδήγησε στην ρωμαϊκή κατοχή.
Για να δέσει το γλυκό, από τα σχολικά εγχειρίδια αφαιρέθηκε οτιδήποτε θα μπορούσε να βλάψει την καλή φήμη των Μακεδόνων, αφαιρέθηκαν τα στοιχεία που τεκμηρίωναν τις συνεχείς προσπάθειες των υπολοίπων Ελλήνων να ξεφύγουν από την απειλή τους – με κορυφαίες βεβαίως, τις προσκλήσεις Ελλήνων προς τους Ρωμαίους για βοήθεια.
Πριν από τους Μακεδόνες βεβαίως, είχαμε τις Συμμαχίες, όπου κουμάντο έκαναν η Αθήνα και η Σπάρτη. Όταν οι δύο μεγάλοι παίκτες της αρχαίας ελληνικής ιστορίας, πήγαιναν στις ελάσσονες πόλεις-κράτη για να εισπράξουν το φόρο τους, ή να επιστρατεύσουν οπλίτες, η γνώση ότι και οι δυο τους ήσαν Έλληνες, δεν σήμαινε πάρα πολλά για τους μικρούς.
Ακόμα μικρότερη σημασία όμως, είχε η γνώση της ελληνικότητας του Φιλίππου και του Αλέξανδρου, στα μάτια ενός αρχαίου Αθηναίου, Θηβαίου, Αργίτη, Κορίνθιου, Σπαρτιάτη, που έβλεπε τους Μακεδόνες να πλησιάζουν στην πόλη του. Και αυτό, γιατί οι Μακεδόνες, δεν ήσαν καν μέτοχοι του δικού του πολιτισμού.
Οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν είχαν αλφάβητο.
Οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν είχαν να επιδείξουν έναν συγγραφέα, έναν πολεμιστή ήρωα, έναν επιστήμονα, έναν καλλιτέχνη, έναν πολιτικό, έναν φιλόσοφο.
Οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν είχαν καν πολεμήσει εναντίον των Περσών.
Οι Μακεδόνες δεν είχαν συμμετοχή στις Ολυμπιάδες (και ο Αλέξανδρος ο Α’ αναγκάστηκε να αποδείξει την προσωπική δική του καταγωγή για να λάβει μέρος), δεν είχαν συμμετοχή στις Αμφικτιονίες πριν από τον Φίλιππο.
Σήμερα όμως, η λέξη «Έλληνας» αρκεί, προκειμένου να ομογενοποιεί τις έννοιες. Αν σήμερα είμαστε «Έλληνες» και τότε ήμασταν επίσης «Έλληνες», τότε οι πόλεμοι μεταξύ Αθηναίων και Σπαρτιατών, μεταξύ Ελλήνων και Μακεδόνων, μεταξύ Αχαιών και Αιτωλών, ήταν εμφύλιοι πόλεμοι. Η παραδοχή αυτή, αναζητά μοιραία και την αιτία του εμφυλίου: Και το σχολείο εφηύρε το «σαράκι της φυλής».
«Το σαράκι της φυλής», η «διχόνοια των Ελλήνων», εκλήθη να διερμηνεύσει την πάσα νόσο και μαλακία που διαπίστωνε ο απορημένος μαθητής – και ο «Θεός της Ελλάδος», ένα περίεργο ημι-ειδωλολατρικό μόρφωμα, επιστρατεύθηκε σε ρόλο προστάτη του έθνους. Αυτό υπήρξε το πνεύμα της σχολικής εκπαίδευσης από το 1821 μέχρι τις μέρες που πήγαινα εγώ στο γυμνάσιο (τη δεκαετία του ‘70).
Έτσι λοιπόν, είναι φυσικό να εγκαλούμαι κι εγώ με τη σειρά μου, ότι
- «καθιστώ την απλή έννοια της ελληνικότητας δυσνόητη, επειδή δεν με εξυπηρετεί» και πως
- «κάνω λάστιχο την απλή έννοια της ελληνικότητας για να εφαρμόσει στην άποψή μου»
Είναι όμως έτσι τα πράγματα;
Υποστηρίζω λοιπόν, πως η έννοια της ελληνικότητας δεν γίνεται δυσνόητη από εμένα, αλλά από εκείνον που επέλεξε να την κάνει «λάστιχο», σε πρωτοφανή βαθμό: Και αυτός, δεν ήταν άλλος από τον Μέγα Αλέξανδρο.
quote:
Schwabe: «…προνόμιο θα ήταν να λέγεσαι ΕΛΛΗΝΑΣ και όχι να αποκαλείσαι ως ταμπέλα της υποδούλωσης σου, δηλαδή «ρωμιός». Και εάν θέλεις να ψάξεις φίλτατε για ΗΡΩΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, τότε θα βρεις αρκετούς. Υπάρχει ο Μέγας Αλέξανδρος για παράδειγμα.
Ο Μέγας Αλέξανδρος λοιπόν:
- Ενώνει τους Έλληνες στο συνέδριο της Κορίνθου στα 334 π.Χ. (αφού τους είχε «ενώσει» πρώτα ο πατέρας του, με τη σάριζα στο κρόταφο της κάθε πόλης-κράτους)
- Εκστρατεύει και σμπαραλιάζει το κράτος των Περσών. Προχωρά μέχρι τις εσχατιές της Ασίας, ψάχνοντας να βρει τον μεγάλο Ωκεανό, το όριο της οικουμένης.
- Δημιουργεί μια τεράστια Αυτοκρατορία. Μπορεί να είναι ελληνική η Αυτοκρατορία του; Γνωρίζει εκ των πραγμάτων πως αυτό δεν είναι δυνατόν. Οι Έλληνες δεν έχουν, ούτε την εγγεγραμμένη παράδοση, ούτε και την επιθυμία να κατακτήσουν άλλους λαούς – και, όταν ιδρύουν αποικίες, το κάνουν συντεταγμένα. Δεν επιθυμούν κατά κανόνα να ζήσουν μακριά από τον τόπο τους, και δεν διαθέτουν ούτε και τον πληθυσμό που θα μπορούσε να στελεχώσει την Αυτοκρατορία και το στρατό της. Οι Έλληνες, είναι μια ισχνή μειοψηφία στην Αυτοκρατορία του Μεγαλέξανδρου.
- Ο βασιλιάς λοιπόν, αντιλαμβάνεται πως θα πρέπει να δημιουργήσει μια κυβερνητική ελίτ που θα έχει ασιατική καταγωγή, ελληνική, παιδεία και μακεδονική πολεμική τεχνογνωσία. Το σύνθημα το δίνει ο ίδιος:
- Σπάει την κλασσική ελληνική μονογαμική παράδοση και νυμφεύεται τέσσερις Περσίδες - ούτε μία Ελληνίδα. Η πρώτη είναι η Βαρσίνη η κόρη του Αρτάβαζου (αυτήν και το γιό της τον Ηρακλέα, δολοφόνησε ο Πολυσπέρχων). Η δεύτερη είναι η Ρωξάνη, η κόρη του Οξυάρτου (αυτήν και το γιό της τον Αλέξανδρο, τους δολοφόνησε ο Κάσσανδρος). Η τρίτη είναι η κόρη του Δαρείου, η Στάτειρα – και η τέταρτη η κόρη του προκατόχου του Δαρείου, του Ώχου, η Παρύσατις. (Η Στάτειρα και – πιθανώς – η Παρύσατις, δολοφονήθηκαν από τη Ρωξάνη με τη βοήθεια του Περδίκκα).
- Στέλνει 30.000 Περσόπουλα (τα παιδιά του «εχθρού» δηλαδή) στις πόλεις που έκτισε στην Ασία για να εκπαιδευτούν στην ελληνική γλώσσα και την μακεδονική πολεμική τέχνη. («Να μάθετε ελληνικά γράμματα και να εντρέφεσθε μακεδονικοίς όπλοις»). Τα παιδιά αυτά, τα ονομάζει «επιγόνους».
- Μεταχειρίζεται με απόλυτη ισοτιμία πέρσες και μακεδόνες στρατιωτικούς. Η ασιατική φάλαγγα επρόκειτο να έχει 4 Μακεδόνες και 12 Ασιάτες στον ίδιο στοίχο - ανάμεικτος στρατός μέχρι βάθους. Ο ίδιος κυκλοφορεί δημόσια με μηδοπερσική στολή, ενώ προσλαμβάνει συντεταγμένα ασιατικά στρατεύματα για το στρατό του. Πέρσες εισάγονται στο βασιλικό άγημα των «Εταίρων» και παύει να υπάρχει, ακόμα και στον οπλισμό, η διάκριση μεταξύ Μακεδόνων και μη, καθώς στους βάρβαρους μαχητές δίνονται πλέον μακεδονικά δόρατα.
- Επαινεί τον παλιό του σωματοφύλακα και πιστό του φίλο τον Πευκέστα, (τον οποίο διόρισε σατράπη στην Περσία), επειδή, μόνος απ’ όλους τους άλλους Μακεδόνες, είχε εγκολπωθεί τον περσικό τρόπο ζωής: «…μόνος των άλλων Μακεδόνων εσθήτα τε ευθύς μεταβαλών την Μηδικήν και φωνήν την Περσικήν εκμαθών και τάλλα ξύμπαντα ες τρόπον τον Περσικόν κατασκευασάμενος» (Αρρίωνος Ανάβασις ΣΤ’ 30)
- Δίνει το σύνθημα για εκτεταμένες επιμειξίες μεταξύ Μακεδόνων και Ασιατών: 80 από τους εταίρους του Αλέξανδρου (στρατηγοί, τιτλούχοι, άρχοντες), καθώς και πάνω από 10.000 στρατιώτες του, παντρεύτηκαν με Ασιάτισσες. (Πόσοι άραγε απ’ αυτούς είχαν ήδη νυμφευθεί στην Ελλάδα;). Καθώς μάλιστα κάποιοι από τους στρατιώτες του, ενδεχομένως και να ήσαν διστακτικοί, είτε δυσαρεστημένοι με την Aσιάτισσα που τους είχε λάχει, ο Αλέξανδρος, όχι μόνον πληρώνει κρατική προίκα σε κάθε οικογένεια, (προίκας δε ξυμπάσαις επέδωκεν Αλέξανδρος) αλλά δίνει και εντολή για διαγραφή των όποιων χρεών των στρατιωτών, επιβαρύνοντας το δημόσιο ταμείο κατά 20.000 τάλαντα.
- Υπόσχεται ότι θα στείλει τις συζύγους και τα παιδιά πίσω στη Μακεδονία, αλλά γνωρίζει πως αυτό θα δημιουργούσε μεγάλο πρόβλημα στην τοπική κοινωνία. Όσοι λοιπόν από τους στρατιώτες του επιστρέφουν πίσω στην Ελλάδα, αφήνουν γυναίκα και παιδί στην Ασία και αναλαμβάνει ο ίδιος να χρηματοδοτήσει την ανατροφή τους.
quote:
Macedon: Και όπως είπε ο Αλαίν Ντε Μπενουά, "Αποφασίστε που θα προσκυνάτε, στην Ιερουσαλήμ ή στην Αθήνα". Εμείς (οι Ελληνες) αποφασίσαμε. Προσκυνάμε στην Αθήνα.
Η συγκλονιστικότερη παραβίαση ωστόσο, των ελληνικών θεσφάτων, έρχεται με την αξίωση του Αλέξανδρου να λατρεύεται ως θεός – ένα δάνειο που έρχεται από την μηδική παράδοση, για να επιβληθεί μέσω ψυχολογικών και διπλωματικών χειρισμών, όχι μόνον στους στρατιώτες του, αλλά και στις ελληνικές πόλεις.
Αν ο Φίλιππος τόλμησε να διανοηθεί να εμφανίσει εαυτόν ως σύνθρονο των δώδεκα θεών του Ολύμπου, ο Αλέξανδρος το εφαρμόζει στην πράξη. Κι η πράξη, είναι ακόμα βαρύτερη - γιατί, σύμφωνα με την μυστική παράδοση της Αρχαίας Ελλάδας, ο 13ος θεός, είναι εκείνος που θα εκθρονίσει το Δία.
Για την αποκάλυψη αυτή, στον «Προμηθέα Δεσμώτη», ο Αισχύλος κόντεψε να χάσει τη ζωή του – και σώθηκε αγκαλιάζοντας τη θυμέλη του θεάτρου. Διόλου ανύποπτος της προφητείας, ο Αλέξανδρος αναλαμβάνει να την εκπληρώσει.
Στην αρχή, τον προσκυνούν μόνον οι Πέρσες. Μετά αξιώνει το ίδιο από τους Μακεδόνες. Αντιδρώντας ελληνικότατα, πέφτουν διαδοχικά, ο Παρμενίων και ο Φιλώτας (ο γιός του πρώτου), ο Κλείτος (παιδικός φίλος του Αλέξανδρου) και ο φιλόσοφος Καλλισθένης, ανιψιός του ίδιου του Αριστοτέλη.
Ο Αλέξανδρος, θα καταφέρει τελικώς, να εξαναγκάσει τις πόλεις της Ελλάδας να αποδεχθούν, έστω και με ειρωνείες, γέλωτες, ή κατάρες, την αξίωσή του να λατρευτεί ως θεός. Ή θα αποδέχονταν αυτό, ή θα αναγκάζονταν να αποδεχθούν μια άλλη του επιθυμία: Να επιστρέψουν στις πόλεις καταγωγής τους, όσοι είχαν εξοστρακιστεί στο παρελθόν για μη θρησκευτικούς λόγους.
Οι πόλεις της Ελλάδας, σκέφτηκαν το συμφέρον τους. Είτε θα ταπεινώνονταν πολιτικά, με μακροχρόνιες κοινωνικές συνέπειες από την επιστροφή των εξορίστων (οι οποίοι μοιραία θα ήσαν και φιλο-μακεδόνες), είτε θα ταπεινώνονταν ηθικά και θρησκευτικά, ελπίζοντας ότι μετά το θάνατο του Αλέξανδρου, τα πράγματα θα μπορούσαν να επιστρέψουν στην προτεραία κατάσταση. Επέλεξαν το δεύτερο. Ακόμα και ο Δημοσθένης, ζήτησε να λατρευτεί ο Αλέξανδρος ως θεός.
«Ούτως εγένετο κατ’ ουσίαν δεκτή αγογγύστως η κατάλυσις της πανελληνίου συμμαχίας, κατηργείτο εν τη πράξει το συνέδριον της Κορίνθου και ο Αλέξανδρος ανεγνωρίζετο έχων εξουσίας, αι οποίαι, εν ουδεμία συνθήκη προεβλέποντο έως τότε, πλήττουσαι καιρίως την αυτοτέλειαν των πόλεων. Αυτό επετέλει τον θρίαμβον των πολιτικών σχεδίων του Αλεξάνδρου, ανεξαρτήτως ακόμη του αν θα εξετελείτο αμέσως, ή θα επεβραδύνετο η εκτέλεσις των διαταγών περί επιστροφής των εξορίστων.
Ο Αλέξανδρος ανεγνωρίζετο υπό σύμπαντος του Ελληνικού κόσμου ως θεός. Τα σκωπτικά σχόλια των ρητόρων και αι ειρωνικαί διατυπώσεις των ψηφισμάτων δεν θα είχον σημασίαν, αν έζη ο Αλέξανδρος, ο οποίος, άνευ αμφιβολίας, δεν θα εβράδυνε να δώση έμπρακτον έννοιαν εις την αναγνώρισίν του ως θεού υπό των Ελλήνων, μεταφέρων την ανεγνωρισμένην θεία ιδιότητά του εις απορρέοντα εκ ταύτης δικαιώματα και εις δικαιοδοσίας επί του πεδίου των πολιτικών επιδιώξεων. Μόνον ο θάνατός του, επισυμβάς ελάχιστον χρόνον κατόπιν, έσωσε τας ελληνικάς πόλεις από των συνεπειών της τόσον ευκόλου αποδοχής της θεοποιήσεως του Αλεξάνδρου (καθ. Απ. Δασκαλάκης: Ο Μέγας Αλέξανδρος και ο Ελληνισμός - Αθήνα ΟΕΔΒ 1963)»
Αν ο Αλαίν ντε Μπενουά επιθυμούσε να εντρυφήσει στην ελληνική Ιστορία, (εκτός από το να θέλει να κρατήσει τους Αφρικάνους μακριά από την Ευρώπη), ίσως και να άλλαζε την προτροπή του: «Αποφασίστε που θα προσκυνάτε: Στην Αθήνα, ή στην Αλεξάνδρεια και στα Σούσα;».
(Μερικά πρώτα μου συμπεράσματα, στη συνέχεια επί της οθόνης…)
quote:
MacedonΔεν ξέρω φίλτατε Trainman αλλά η τακτική σου μου θυμίζει "το οποίον σκουλήκι...".Για το Βυζάντιο δεν ξεκινήσαμε να λέμε;
Για τις εθνικές καταγωγές ξεκινήσαμε να λέμε φίλτατε Macedon.
Και για τα...λάστιχα!
quote:
Βελισσάριε, βάλε κανέναν τόνο, άνοιξε καμιά παράγραφο, πάρε καμιά ανάσα, πιές κανένα ποτήρι νερό!...Τέτοιο οπλισμένο σκυρόδεμα αδελφέ μου! Ούτε ο Κεκαυμένος δεν θα το έγραφε έτσι
Eχεις δικιο αλλα δεν βαζω τονους κακη συνηθεια!!!Οσο για ανασα δεν υπαρχει χρονος γιαυτα.Ακομη παντως δεν μπορουν να καταλαβουν οτι το Βυζαντιο χτιστηκε πανω στο Αλεξανδρινο οραμα, οι ιδιοι που καταδικαζουν την Ρωμανια λογω της πολυμορφηκοτητας της ειναι οι ιδιοι που εκθειαζουν τον Αλεξανδρο γισ τον ιδιο ακριβως λογο.Αν δεν υπηρχε ο Αλεξανδρος δεν θα υπηρχε η Ρωμαικη αυτοκρατορια και αν το Βυζαντιο αποτυγχανε να διατηρησει την πολυμορφηκοτητα του τοτε θα απογοητευε τον ιδιο τον Αλεξανδρο.Το Βυζαντιο ειναι η πραγματικη κληρονομια των Ελληνιστικων χρονων ειναι η μεταβαση του Ελληνισμου απο τις πολεις κρατος που τοσο μισουσε ο Αλεξανδρος σε κρατος με πολεις χωρια και μια πρωτευουσα.Ενας Θεος, ενας Αυτοκτρατορας, ενα κρατος μια ιδεα.Το μεγαλειοτου Ελληνισμου μπορει να λεχθει οτι ειναι η συνεχης εξελιξη του χωρις να χανει τα βασικα του στοιχεια γλωσσα, ηθη, εθιμα και τα τελευταια 1800 χρονια θρησκεια.
Αν καταδικασουμε το Βυζαντιο καταδικαζουμε εμας,αληθεια εχεται σκεφτει ποσο μοιαζουμε με τους Βυζαντινους προγονους μας?
quote:
Αν δεν υπηρχε ο Αλεξανδρος δεν θα υπηρχε η Ρωμαικη αυτοκρατορια και αν το Βυζαντιο αποτυγχανε να διατηρησει την πολυμορφηκοτητα του τοτε θα απογοητευε τον ιδιο τον Αλεξανδρο.Το Βυζαντιο ειναι η πραγματικη κληρονομια των Ελληνιστικων χρονων ειναι η μεταβαση του Ελληνισμου απο τις πολεις κρατος που τοσο μισουσε ο Αλεξανδρος σε κρατος με πολεις χωρια και μια πρωτευουσα.Ενας Θεος, ενας Αυτοκτρατορας, ενα κρατος μια ιδεα.Το μεγαλειοτου Ελληνισμου μπορει να λεχθει οτι ειναι η συνεχης εξελιξη του χωρις να χανει τα βασικα του στοιχεια γλωσσα, ηθη, εθιμα και τα τελευταια 1800 χρονια θρησκεια.
Kατα βάθος δέν έχεις άδικο αλλά με μια ουσιαστική διαφορά, ο Αλέξανδρος δέν ισοπέδωσε ναούς, δέν απαγόρευσε θρησκείες, να αναφέρονται ονόματα λαών, γιορτές, έθιμα ούτε τα ποινικοποίησε με θανατικά βασανιστήρια. Οι βυζαντινοί που δέν λέγονταν ποτέ βυζαντινοί που τους λές εσύ τώρα αλλα Ρωμαίοι το έκαναν απέναντι σε οτιδήποτε θύμιζε αρχαία Ελλάδα.
quote:
Αν καταδικασουμε το Βυζαντιο καταδικαζουμε εμας,αληθεια εχεται σκεφτει ποσο μοιαζουμε με τους Βυζαντινους προγονους μας?
Κάποιοι μεγάλοι εκπρόσωποι του κλήρου μοιάζουν πολύ, αλλά δέν είναι έτσι όπως ακριβώς τα λές. Η χριστιανική ανατολική Ρώμη ιδιαίτερα τα πρώτα χρόνια ήταν ένα πολυεθνικό τουρλουλούμ. Μετά την διάλυση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ξεκαθάρησαν λίγο τα πράγματα ώστε κάθε εθνικότητα να ανεξαρτητοποιηθεί.
Το όνομα Ελλάδα στην χριστιανική ανατολική Ρώμη αναφέρθηκε ελάχιστα και μονάχα τα τελευταία χρόνια της ιστορίας της.
Edited by - EPAITHS on 18/02/2007 14:36:13
quote:
ERAITHS
Kατα βάθος δέν έχεις άδικο αλλά με μια ουσιαστική διαφορά, ο Αλέξανδρος δέν ισοπέδωσε ναούς, δέν απαγόρευσε θρησκείες, να αναφέρονται ονόματα λαών, γιορτές, έθιμα ούτε τα ποινικοποίησε με θανατικά βασανιστήρια. Οι βυζαντινοί που δέν λέγονταν ποτέ βυζαντινοί που τους λές εσύ τώρα αλλα Ρωμαίοι το έκαναν απέναντι σε οτιδήποτε θύμιζε αρχαία Ελλάδα.
quote:
Ο Αλεξανδρος ισοπεδωσε ενα απο τα πιο λαμπρα κτιρια του τοτε κοσμου το παλατι της Βαβυλωνας.Αλλα δεν θελω να μιλησω ουτε να μπω στο τρυπακι να κατηγορησω τους προγονους ανεξαρτητος θρησκειας.Η φιλοσοφια της Ρωμανιας ηταν μια ΘΡΗΣΚΕΙΑ ενας ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ ενα ΚΡΑΤΟς παρολα αυτα οι περισσοτερες καταστροφες ναων εγιναν απο τους Γοτθους του Αλλαριχου οπως προειπα 2 μηνυματα πριν.Καθετι νεο χτιζεται πανω στο παλιο φιλε μου αλλα αναλογιδου ποσουσ αρχαιους θησαυρους κατεστρεψε το νεοελληνικο κρατος για την κατασκευη του μετρο και υστερα πες μου.Στην Ρωμανια επισης ειχε απαγορευτει η θανατικη ποινη ισχυε μονο η παραδειγματικη τιμωρια κοψιμο μυτης η τυφλωση.
quote:
Κάποιοι μεγάλοι εκπρόσωποι του κλήρου μοιάζουν πολύ, αλλά δέν είναι έτσι όπως ακριβώς τα λές. Η χριστιανική ανατολική Ρώμη ιδιαίτερα τα πρώτα χρόνια ήταν ένα πολυεθνικό τουρλουλούμ. Μετά την διάλυση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ξεκαθάρησαν λίγο τα πράγματα ώστε κάθε εθνικότητα να ανεξαρτητοποιηθεί.
Το όνομα Ελλάδα στην χριστιανική ανατολική Ρώμη αναφέρθηκε ελάχιστα και μονάχα τα τελευταία χρόνια της ιστορίας της.
Προτιμω το οραμα του Αλεξανδρου μια πολυεθνικη αυτοκρατορια με επισημη γλωσσα την Ελληνικη φιλε μου παρα μια σημερινη Ψωροκωσταινα που το μονο που εχει να δειξει ειναι παθη εριδες υποκουλτουρα και εναν ακρατο θαυμασμο στον αρχαιο Ελληνικο κοσμο μοιαζουμε με τους Ευρωπαιους που κολλανε στον μουσακα και στο σουβλακι,δεν σημαινει ομως πως εχουν αποψη για την ελληνικη κουζινα ετσι και εμεις σημερα.
Πρεπει να μαθουμε να αγαπαμε ολα τα κοματια της ιστοριας μας και να ειμαστε υπερηφανοι οπως οι Εβραιοι λογου χαρη και οχι να ειμαστε επιλεκτικοι .Και ο νοων νοειτω.
quote:
VELISSARIOS
Η φιλοσοφια της Ρωμανιας ηταν μια ΘΡΗΣΚΕΙΑ ενας ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ ενα ΚΡΑΤΟς
Κοίτα σύμπτωση. Την ίδια φιλοσοφία είχε και το Γ΄ Ράιχ. Ein Volk, Ein Reich, Ein Fuhrer - Ενας λαός, μια αυτοκρατορία ένας αρχηγός. Λες από τη Ρωμανία να είχε εμπνευστεί; Αν και μεταξύ μας δεν θα μπορούσε να βρει καλύτερο πρότυπο...
quote:
VELISSARIOS
Στην Ρωμανια επισης ειχε απαγορευτει η θανατικη ποινη ισχυε μονο η παραδειγματικη τιμωρια κοψιμο μυτης η τυφλωση.
Σύμφωνα με τον Θεοδοσιανό Κώδικα, με αποκεφαλισμό τιμωρούνταν:
- Οσοι θυσίαζαν στους αρχαίους θεούς (XVI.x.4)
- Οσοι λατρεύανε τους αρχαίους θεούς (XVI.xvi.10.6)
- Οσοι συλληφθούν σε αρχαίους ναούς (XVI.x.23)
Σύμφωνα με τον Ιουστινιάνειο Κώδικα, με αποκεφαλισμό τιμωρούνται:
- Οποιος μπει σε αρχαίο ναό ή εκτελέσει θυσίες στους αρχαίους θεούς (11.1)
- Οποιος τελεί θυσία ή στεφανώνει αγάλματα ή τιμάει τους θεούς (11.7)
Επίσης ο ίδιος νόμος προβλέπει "το βασανισμό με μεταλλικά εργαλεία"(!) σε οποιονδήποτε συλληφθεί να τιμάει τους αρχαίους θεούς (11.8)
macedon
NOMOI ΣΤΗΝ ΡΩΜΑΝΙΑ.
Ο Αυτοκρατορας τους πρωτους αιωνες της Ρωμαικης αυτοκρατοριας ηταν ο απολυτος δικαστης και αυτος ομως περιοριζοταν απο το consensus omnium .Η εξουσια αναμεσα στον Αυτοκρατορα και στον λαο στηριζετε σε πρακτικους λογους.Ετσι ασκουσε ειτε ο ιδιος την δικαστικη εξουσια ειτε ο πραιτωρ η ο κοιαιστωρ.Οι τιμωριες που ασκουνταν ηταν ειτε δημευσεις περιουσιων ειτε αποκλεισμο απο δημοσιες θεσεις.Πραγματι επι Θεωδοσιου ακουνταν θανατικες ποινες ομως αυτο αλλαξε τον 6 αιωνα και η θανατικη ποινη περιοριστηκε κυριως για προδοσια εναντια στον Αυτοκρατορ ειτε για ασκηση μαγειας η ανθρωποκτονια.Αυτο δεν εχει να πει κατι γιατι να μην ξεχναμε πως θανατικη ποινη υπαρχει ακομη και σημερα σε καποιες πολιτειες της Αμερικης αλλα και στην χωρα μας μεχριν πριν 25 χρονια.
quote:
Κοίτα σύμπτωση. Την ίδια φιλοσοφία είχε και το Γ΄ Ράιχ. Ein Volk, Ein Reich, Ein Fuhrer - Ενας λαός, μια αυτοκρατορία ένας αρχηγός. Λες από τη Ρωμανία να είχε εμπνευστεί; Αν και μεταξύ μας δεν θα μπορούσε να βρει καλύτερο πρότυπο...
Μαλλον απο τον Μ.Αλεξανδρο αγαπητε καθως ειναι γνωστο πως για να διατηρηθει μια αυτοκρατορια πρεπει να ειναι οσο το δυνατον πιο συμπαγης βρισκοντας κοινα σημεια.Σημερα δεν γινεται το ιδιο με την Ευρωπαικη Ενωση?δεν μας σπρωχνουν προς ενα καθορισμενο τροπο ζωης ?η εννοια παγκοσμοιοποιηση σου λεει κατι?Οποιος συμμεριζεται το οραμα του Μ.Αλεξανδρου πιστευω οτι καταλαβαινει,οποιος ομως σαν αλλος Δημοσθενης δεν το συμμεριζεται ας κοιταξει την ιστορια να δουμε ποιον θα δικαιωσει.
quote:
Πρεπει να μαθουμε να αγαπαμε ολα τα κοματια της ιστοριας μας και να ειμαστε υπερηφανοι οπως οι Εβραιοι λογου χαρη και οχι να ειμαστε επιλεκτικοι .Και ο νοων νοειτω.
Θεωρείς δηλαδή το Βυζάντιο σάν ένα κομμάτι της Ελληνικής ιστορίας;;
Kοίταξε αγαπητέ υπάρχει μιά σημαντική διαφορά με εσένα σάν σύγχρονο Έλληνα συγκριτικά με τον υποτιθέμενο Βυζαντινό ή ανατολικορωμαίο. ΕΣΥ αναγνωρίζεις την Ελληνικότητα σου άσχετα με τα θρησκευτικά σου πιστεύω με τα οποία δέν έχω το παραμικρό πρόβλημα, θεωρείς τον εαυτό σου ΕΛΛΗΝΑ και εγώ δέν έχω κανέναν λόγο να αμφιβάλλω στην Ελληνικότητα σου απο την στιγμή που είσαι, το πιστεύεις και το δηλώνεις.
Για μένα Έλληνας δέν είναι μονάχα όποιος είναι απο θέμα καταγωγής αφού και ο αρχιχασάπης του Ελληνισμού Κεμάλ είχε Ελληνικές ρίζες αυτό δέν σημαίνει απολύτως τίποτα. Και οι σημερινοί Σκοπιανοί έχουν κατα πλειοψηφία Ελληνικές ρίζες εσύ τους αναγνωρίζεις για πατριώτες σου?
ΕΛΛΗΝΑΣ είναι όποιος το δηλώνει έχοντας συναίσθηση της καταγωγής του, κάτι που δέν ίσχυε για τους περισσότερους Βυζαντινούς. Άν εσύ πήγαινες κατα πρόσωπο στον Ιουστινιανό το μεγάλο σου είδαλμα και τον αποκαλούσες ΕΛΛΗΝΑ προβλέπω οτι θα σε έβλεπα με κομμένη μύτη και πιθανώς ακόμα χειρότερα.
Ο λόγος είναι οτι αυτός δέν θεωρούσε με κανέναν τρόπο τον εαυτό του Έλληνα, ήταν η χειρότερη προσβολή γι'αυτόν η συγκεκριμένη ονομασία προσπάθησε να μπείς λίγο στην θέση του να το καταλάβεις καλύτερα, προσπάθησε να το δείς το θέμα με το δικό του πρίσμα, και όχι με το πρίσμα ενός ανθρώπου που ζεί μερικές χιλιετίες αργότερα σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες.
Και ο νοών νοείτω.