- ΑΣΤΡΙΚΗ ΠΡΟΒΟΛΗ, 3ο μέρος, επίσημη έκδοση - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Oh dear, oh dear, oh dear....

Dentist search their teeth for gold
Frisk the Jews for bank notes rolled
When they found out what they got
Line them up and shoot the lot

Kill a man, be a man, kill a man...

Αντε... και καλή τύχη μάγκες!...
(Π.Σ. Αλέκος Αράπης)
Ληστέψανε την τράπεζα
και τι με νοιάζει εμένα
δεν είμαι με κανέναν.
Σου λέω καλά της κάνανε
γιατί μας προκαλούσε...
γεμάτη εκατομμύρια, ενώ κι ο Θεός πεινούσε!
Περαστικοί, αδιάφορα,
εκάτσαν κι εκοιτούσαν.
Του διευθυντή της οι κοιλιές,
κι αυτούς τους ενοχλούσαν.
Κάποιος πανικοβλήθηκε
μπας κι ήτανε ο γυιός του
κι ο ιδρωμένος λογιστής,
μπας κι ήταν ανεψιός του
κι όσο για τον ταμία
που πήγε ν' αμυνθεί,
όταν αναρωτήθηκε για ποιόν και το γιατί,
"στα τέτοια μου" ψυθίρησε
και γέμισε τις τσάντες.
"Αντε και καλή τύχη μάγκες!"
Στο μπάτσο βλέπεις πέρασε μονάχα η κοροϊδία,
να έχει την ψευδαίσθηση πως είναι εξουσία,
και τώρα η χήρα του με δυο ορφανά,
με τρεις κι εξήντα σύνταξη, τη μοίρα βλαστημά
και μια γνωστή αιτία...
Ψωρο-κορώνα-γράμματα
στο τζόγο της ζωής
"Επάγγελμα;" "Ποιό επάγγελμα;"
"Τί επάγγελμα;" "Ληστής"
Τα τέρατα δικάστηκαν με μάρτυρα την πείνα,
αποκλεισμένα μια ζωή σε ακούσια καραντίνα.
Η απελπισιά περίστροφο και σφαίρες της, οι ανάγκες
Αντε... και καλή τύχη μάγκες.

Γυναίκα
Είσαι εκεί μέσα στο όνειρο
είσ' αλλού μέσα στου όχλου τη βουή
στο φιλί του ανώνυμου
και σ' αυτόν που πάντα για σένα είναι εκεί
Πάνω σου άτσαλα,
σώματα θα προσγειωθούν
για αυτό γίνε εσύ χώμα γόνιμο
άδοξα τ' άνθη τους πριν μαραθούν
Γυναίκα μεσολάβησε στον άντρα και τη γνώση
σαν προβολή του όφι
δυστυχώς ο πλούσιος τω πνεύματι
έβαλε στόχο ιδανικό Θεό
Γυναίκα γίνε η ανασταλτική αιτία
γιατί τελειώσανε τ' αστεία
ο στόχος άλλαξε
και μετατράπηκε σε από μηχανής Θεό

Της Εθνικής συμφιλίωσης
Δώδεκα μέτρα από την πόρτα σας
και σας πέρα βρέχει
με το γνωστό τροπάριο
του λόγος δεν πέφτει
κι ο μήνας εννιά
να 'στε καλά
κι ας πάει να φάει τα μούτρα της
κι ετούτη η γενιά
Βρασίδα Λούλη και Τέλη
αρκεί να τρώτε απ' το μέλι
της μόδας ρεμπέτ-ασκέρι
αρκεί να τρώτε καλά
Δώδεκα μέτρα από την πόρτα σας
φωτιά στο χημείο
κι αυτοί που ξεχαστήκανε
στο Πολυτεχνείο
φαντάσματα, πια αντιστασιακά
πλανιώνται στην πλατεία
πρώην Ε.Α.Τ.-Ε.Σ.Α.
Βρασίδα Λούλη και Τέλη
μπορεί να τρώτε απ' το μέλι
μα που και που να σας μέλλει
αν κάτι πάει στραβά
Δώδεκα μέτρα από την πόρτα σας
κι ο νους ταξιδεύει
μπουχτίσατε απ' αντίσταση
και δε σας περισσεύει
Επληροφορήθην
ότι ομάς αναρχικών
ενεκλείσθη εις το Πολυτεχνείον
με σκοπό τη δημιουργία
ψευδών εντυπώσεων
όσον αφορά την τάξιν
ασφάλειαν και ήπιον κλίμα
των πολιτών.
Χρόνια πολλά, στο σπίτι καλά
και στου κουφού την πόρτα βρόντα ξανά μανά
Βρασίδα Λούλη και Τέλη
αφού η μαμά σας το θέλει
να φάμε απ' το ίδιο καρβέλι
με τη γενιά του ΕΑΜ
να φάμε απ' το ίδιο καρβέλι
με τη γενιά του ΕΔΕΣ ... κάτι πράγματα.

Ποιοί είσαστε εσείς
Ποιοί είσαστε εσείς
που τα λόγια μας
τα κάνετε μπροσούρες
οτοβλεψίες, κρυπτομούρες
μ' ένα καλάμι στα μπαλκόνια
για άνοιξης λέτε χελιδόνια
Ποιοί είσαστε εσείς
Ποιοί είσαστε εσείς
που τα λόγια μας
συνεντεύξεις σε φυλλάδες
και άρες μάρες κουκουνάρες
να σας το πω κωλοαγάδες
απόκληροι παραμυθάδες

ΠΛΗΓΗ ΠΟΥ ΣΠΑΕΙ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ
Η ΛΟΓΙΚΗ ΜΟΥ ΚΑΙ Η ΤΡΕΛΑ ΜΟΥ
ΜΙΑ ΜΟΛΥΒΙΑ ΣΤΗΝ ΦΑΝΕΛΑ ΜΟΥ
ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΑΝ ΞΥΠΝΗΣΩ ΓΕΛΑ ΜΟΥ
ΦΟΒΑΜΑΙ ΦΩΣ ΜΟΥ
ΕΝΑ ΣΩΜΑ ΜΙΑ ΨΥΧΗ ΔΥΔΙΜΟΣ ΓΚΡΕΜΟΣ Η ΕΝΟΧΗ

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΔΥΟ ΚΑΙ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ
ΨΩΜΙ ΖΕΣΤΟ ΠΟΥ ΚΟΒΕΙ
ΕΝΑΣ ΕΡΓΑΤΗΣ ΑΠΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ
ΟΣΑ ΣΟΥ ΔΙΝΩ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΝΤΙ
ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΜΟΥ
ΜΙΑ ΖΩΗ ΝΑ ΧΩΡΑΕΙ ΣΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΜΟΥ

'ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ΄ΤΗΣ ΧΑΡΙΣ ΑΛΕΞΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ 'ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΑΙ ΤΗΝ ΦΩΤΙΠΟΛΛΑ ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΝ 'SPIRIT'ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ. ΠΡΟΠΑΝΤΩΣ ΓΙΑ 'ΛΟΥΔΙΒΙΚΟ ΤΩΝ ΑΝΟΓΙΩΝ' ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ 'ΓΑΡΓΑΝΟΥΡΑΚΗ'

PINK FLOYD...

quote:

---

Καλώς ήρθες παράξενε στον τόπο μου

Καλημέρα σε όλους...

Φιλε The seventh son of a seventh son μόλις απέκτησες ένα νέο φίλο! Αυτό το κομμάτι είναι από τα αγαπημένα μου.
Παραθέτω τους στίχους!

Active Member

Μουσική/Στίχοι: Μυτακίδης Mιχάλης

Νικήτας:

Βάζω λίγο σκοτάδι και λιγάκι βροχή

για να σου φτιάξω μια παράξενη αρχή

και να σε ξεμακρύνω λίγο από την σκέψη σου

που έτσι κι αλλιώς, ξεσυνερίζεται το κέφι σου

Σε πάω σε δρόμο μικρό, σε σοκάκι παλιό

σ’ ένα αιώνια ποτισμένο απ’ το κρασί καπηλειό

Μέρος κακόφημο ακόμα και για τον στοχασμό μου

που ούτε κι ο φόβος δεν με φέρνει στ’ όνειρό μου

Εδώ λοιπόν θα μοιραστώ μια ιστορία μαζί σου

που ‘ναι σα να συνέβη χτες και ορκίσου

αν σε πειράξει, τόσο που ντραπείς

πουθενά να μην την πεις

Μιχάλης:

Καλώς ήρθες ξένε στον τόπο μου

άραξε δίπλα να σου βάλω ένα κρασί να πιεις

συγχώρεσέ με λιγάκι για τον τρόπο μου

μα με βρήκες στην αγκαλιά της ντροπής

Ξέμεινα μόνος μου πάρε και κάτσε όπου θες

κουρασμένο σε βλέπω πρέπει καιρό να γυρίζεις

όμως μέσα στην ζαλάδα μου και πίσω απ’ τις σκιές

σα να μου φαίνεται πως κάτι μου θυμίζεις

Νικήτας:

Γεια σου και σένα, έλειπα χρόνια, ήμουνα κάπου μακριά

με φέραν πίσω δυνατές φωνές

και κάποιες τύψεις που μου είπαν πως εδώ κοντά

έχω γεννηθεί κι έχω πεθάνει δυο χιλιάδες φορές

Μιχάλης:

Ω, νάτα μας, καλά είπα όταν σε είδα

πως σίγουρα παράξενα θα πρέπει να μιλάς

από άλλο κόσμο έχεις απάνω σου σφραγίδα

αυτά τ’ αγκάθια στο κεφάλι και τα ρούχα που φοράς

Νικήτας:

Κάποτε, κάποιοι μου το φόρεσαν για στέμμα

και με χλευάζανε μεγάλο βασιλιά

ακόμα τρέχει από τότε φρέσκο αίμα

σ’ αυτά που ανέβηκαν του χρόνου τα σκαλιά

Γι αυτό με βλέπεις μέσα στις σκιές

σα να φοβάμαι και να θέλω να γλιτώσω

Μια προσευχή σ’ ένα περβόλι με ελιές

δεν με αφήσανε ποτέ να την τελειώσω

Μιχάλης:

Κι όμως μυρίζεις ουρανό και χώματα

κι αυτήν την όμορφη δροσιά της σιωπής

Νικήτας:

Είναι που μ’ έφεραν εδώ αλλόκοτα μαλώματα

άκου λοιπόν τι θα τους πεις

Ρεφρέν (Νικήτας):

Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί

κι αφού σκοτώνουν στ’ όνομά μου

πες αναβάλλεται η γιορτή

πάω να ξαπλώσω στα καρφιά μου

Πες τους ο χρόνος πως τρελάθηκε

δεν κάνει στάση Γολγοθά

πες ο παράξενος πως χάθηκε

κι έφυγε οριστικά

Μιχάλης:

Μπερδεμένα μου τα λες αλλά γουστάρω

πρέπει να σπούδασες την τέχνη του μυαλού

ή σαν και μένα όταν με πιάνει και σαλτάρω

και πίνω εδώ, με πιάνει αλλού

Νικήτας:

Γι αυτό κι εγώ ήρθα εδώ και σε διάλεξα πιωμένο

για να μπορέσεις την αλήθεια να τους πεις

κάτω απ’ το φως το μέτωπο έχεις ιδρωμένο

μα το προσέχεις, καθαρό, δεν θα ντραπείς

Οι άλλοι παίξανε μαζί μου στους αιώνες

αυτοκράτορα με χρίσανε, με κάναν στρατηγό

τ’ απλά μου λόγια τα σκορπίσαν σαν κανόνες

και δεν ήξερα τίποτα εγώ

Μιχάλης:

Που με βρήκες εδώ κάτω, τι μ’ έφερες;

Το μυαλό μου δεν σαλεύει από κούνια

σα να γεννήθηκα μου φαίνεται χτες

ενώ έξω υπάρχουνε έξυπνοι μιλιούνια

Νικήτας:

Αυτούς τους είδα, τους άκουσα, τους νιώθει το πετσί μου

προτιμώ τα καρφιά που με κρατάνε στον σταυρό

αυτοί πουλήσανε ακριβά την γέννησή μου

αυτοί φυλάνε το σκοτάδι θησαυρό

Πες στους εχθρούς μου ότι είχαν λόγο καλό

και θα τους σέβομαι γιατί πιο τίμια σταθήκαν

όταν με σκότωναν κοιτούσαν ουρανό

κι έτσι προλάβαν από ‘κει συγχωρεθήκαν

Μιχάλης:

Ωραίος, παράξενε φίλε μου, απόψε

για την ανημποριά μου βρήκες σκοπό

πάρε μια κούπα, πάρε ψωμί και κόψε

να τελειώσω το κρασί μου και θα πάω να τους πω

Ρεφρέν (Μιχάλης):

Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί

κι αφού σκοτώνουν στ’ όνομά σου

θα πω αναβάλλεται η γιορτή

πάς να ξαπλώσεις στα καρφιά σου

Θα πω ο χρόνος πως τρελάθηκε

δεν κάνει στάση Γολγοθά

θα πω ο παράξενος πως χάθηκε

κι έφυγε οριστικά

Υγεία... Αγάπη... Ζωή..!
Όλα είναι όμορφα..!

Edited by - cube on 23/10/2003 11:45:52

---

Το τρυφερό σου Ροζ
Αρλέτα

1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...

τι σε νοιαζει, δεν με νοιαζει,

οι δρομοι που τραβανε

κι ο δικος σου, κι ο δικος μου,

στο πουθενα μας πανε...

Γεωργιος Μαργαριτης - οι δρομοι του πουθενα