- ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ . - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Ο λόγος ;
Για να υπάρξει η ορατή μορφή , το σχήμα ,ο χρόνος , το αποτέλεσμα , διενήργησε κάτι προς αυτόν τον σκοπό.
Αυτό που διαπίστωσα προς μεγάλη μου έκπληξη , είναι η συμμετοχή του άθεου .
Παρότι δεν συμφωνεί με όσα γράφουμε , έριξε ένα αρκετά εξελιγμένο ανέκδοτο .
ασώματοι, είτε λειτουργικά, είτε πυρός φλόγα, alfa-omega,
είναι όλοι άγγελοι, μεταφορείς μηνυμάτων του Θεού...
Αυτό το ρόλο εξυπηρετουν κι όχι κατ επιλογήν, αλλά
εξ αγγέλειν....
Καλέ μου φίλε, τα πάντα είναι ο άνθρωπος...Και βέβαια θα
αποκτήσουμε την αυτογνωσία κάποια στιγμή και τα πάντα...
Γιατί είμαστε θεοί και Υιού Υψίστου πάντες...
Στο τέλος όλα θα φανούν απλά, αλλά η τωρινή μας άγνοια τα
κάνει να δείχνουν πολλά πράγματα...Εμείς ας προσηλωνομαστε
σε ότι έχουμε εντεταλθεί και όλα θα βγούν στην πορεία...
Εξηγήσεις,αντιληψεις και δυνάμεις...
επειδή δεν προσωποληπτεί, ο άθεος που λές, μπορεί να
δει πράγματα που εμείς δεν α δούμε, όχι γιατί είναι
άθεος, αλλά γιατί το πνεύμα του βλέπει καλά....
Αυτό το σχέδιο, φίλε μου, δεν θέλει βοήθεια..Ενεργεί μόνο
του και εμείς το βλέπουμε και συμμετέχουμε.....
Πρέπει να αφήσουμε κάτι πίσω μας και να πάμε μπροστά...Αυτό
μοιάζει κάπως σνα τη γέννα..Πονάει, δηλαδή...Αξίζει τον κόπο
όμως, φίλε μου..Μιλάμε για ένα άλλο κόσμο....
Eχω την αίσθηση ότι πρέπει να διευκρινίσουμε τι καταλαβαίνει ο καθένας μας ,όταν αναφέρεται στην Α Π Ρ Ο Σ Ω Π Ι Α .
Από την γέννηση και μετέπειτα ο καθένας ,έχει μία συγκεκριμένη μορφή .
Σε αυτήν αφοσιώνεται .
Το σύστημα των αντιθέτων το ανακαλύπτουμε ούλοι ,αλλά ολίγοι είναι αυτοί οι συνάνθρωποί μας , οι οποίοι εμπέδωσαν ότι πρέπει να ξεπεραστεί ,για τον απλούστατο λόγο, ότι εξυπηρετεί κάποιον σκοπό και συγκεκριμένα την προσωπικότητα .
Ναι καλά διαβάσατε , το σύστημα των αντιθέτων υπηρετεί την εξέλιξη γενικά και συγκεκριμένα την διαμόρφωση της προσωπικότητας ,της κάθε προσωπικότητας .
Συμβαίνει κάτι το οποίο μοιάζει με παράδοξο γεγονός ,το οποίο όμως δεν είναι .
Η προσωπικότητα υπηρετεί τα αντίθετα ζεύγη ,ιδιοτελώς .
Φυσικά και πως θα ήτο δυνατόν να τα υπηρετεί διαφορετικά ?
Η ανιδιοτέλεια είναι χαρακτηριστικό , που αναφέρεται σε προσωπικότητες που ωρίμασαν .
Στο κοντινό περιβάλλον μας ,μέσα από την καθημερινότητα .
Υπάρχουνε βέβαια .
Λοιπόν αυτές οι ολίγες προσωπικότητες , που ωρίμασαν περνάνε δύο στάδια ,αν μπορώ να το γράψω έτσι .
Το ένα είναι το θεωρητικό .
Σε αυτό μαθαίνουνε για μία θεώρηση των πραγμάτων ,η οποία είναι διαφορετική ,από αυτήν που όλοι μας βιώνουμε καθημερινά .
Γενικά θα γράψω μαθαίνουνε για την ύπαρξη της διάστασης που καλούμε Α Ι Ω Ν Ι Ο Τ Η Τ Α .
Αυτό το στάδιο είναι σημαντικό ,αν και θεωρητικό για τον εξής απλούστατο λόγο.
Η πραγματικότητα διαφεύγει των αισθήσεών μας ,δηλαδή εξαπατούνται οι αισθήσεις μας και ζούμε συνήθως σε έναν κόσμο ,ο οποίος αποδέχεται μονάχα την διάσταση που ,αγγίζει ,γεύεται ,μυρίζει ,ακούει & οράται .
Εδώ βέβαια το άτομο που προσπαθεί να μελετήσει σοβαρά την νέα αυτήν θεώρηση των πραγμάτων ,δεν έρχεται σε αντίθεση με τους συνανθρώπους του .
Τουλάχιστον για το χρονικό διάστημα ,κατά το οποίο θα είναι ενθουσιασμένος για το ΑΙΩΝΙΟ .
Οι έντονες αντιπαραθέσεις αρχίζουνε ,από το σημείο κατά το οποίο αυτό το άτομο προσπαθεί να αποστασιοποιηθεί από την προσωπικότητα .
Μα το θέμα δεν είναι βέβαια οι καθιερωμένες αντιλήψεις των συνανθρώπων του ,αλλά η ουσία .
Το άτομο που επιδιώκει ΑΠΡΟΣΩΠΙΑ , έχει μάθει στην θεωρία , ότι τα πάντα είναι αιώνια και ότι αυτό είναι ένα μέρος της μοίρας του .
Για να μην αναφερθώ και πάλι στην ψυχή ,θα μιλήσω μεταφορικά .
Μία προσωπικότητα που έχει τα πάντα σε υλικά αγαθά , θα έπρεπε φυσιολογικά να είναι ευτυχισμένη .
Είναι ;
Ο λόγος που δεν καταφέρνει να φτάσει στην διαχρονική ευτυχία , είναι η σχετικότητα .
Δηλαδή το γεγονός ,ότι δεν μπορεί μία προσωπικότητα ,από την φύση της να ενεργεί απρόσωπα .
Θα πρέπει να το ξεπεράσει .
Όταν συμβεί , βρίσκεται ουσιαστικά εν πνεύματι (με το ένα πόδι ) σε έναν κόσμο άυλο ,άπειρο ,ατελείωτο ,άφθαρτο και σωματικά σε αυτόν που αντιλαμβανόμεθα ούλοι μας .
Στην απλούστατη μορφή ,η διαφοροποίηση της προσωπικότητας , από την μορφή & τα αντίθετα ζεύγη , επέρχεται στην φαντασίωσή μας .
Όσο και να νομίζουνε κάποιοι ότι είναι μωρία ,η γραφικό ,η εκτός πραγματικότητας , η φαντασίωση απεικονίζει ρεαλιστικότατα την διάσταση από την οποία κατάγεται η ανθρωπότητα .
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΒΕΒΑΙΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΙΚΑ και ομοιάζουνε με ένα παράμυθο.
Η προσωπικότητα που είναι απρόσωπη ( συμπεριφέρεται απρόσωπα ) , γνώρισε την διαφορά μεταξύ αυτών των δύο εννοιών .
Κλείνω με το χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτής της απροσωπίας το οποίο είναι , η αδιαφορία της για τα προσωπικά και το έντονο ενδιαφέρον για κάτι ανώτερο, το οποίο βέβαια και υφίσταται .
Η ευθυγράμμιση της προσωπικότητας με την ψυχή είναι εφικτή, μόνον όταν το άτομο που το επιδιώκει , συμπεριφέρεται απρόσωπα .
Εδώ υπάρχει μεγάλη άγνοια .
Ο κόσμος νομίζει ότι αν χάσει την προσωπικότητά του ,χάνει τα πάντα .
Αντίθετα όπως έγραψες αγαπητέ trexagireve , είναι όπως και με την γέννα ,γεννιέται κάτι καινούριο και ο πόνος βέβαια κρατάει, όσο η προσωπικότητα αντιστέκεται σε αυτήν την μεταμόρφωση .
γράφεις, αλλά η διαδικασία της γέννας, ισχύει για τον άνθρωπο,
αφού εξελίσεται και δεν είναι στην τέλεια μορφή του για να
μπορεί να διαμορφώσει μόνο προσωπικότητα...Έχουμε μια παράλληλη
εξέλιξη, μέσα απο την ζωή, όπου, πρέπει να μάθει την υποκειμενική
οπτική ο άνθρωπος για να μην έχει αυτή την απροσωπία που λές...
Η απροσωπεία είναι αρχική κατάσταση, καθώς, δεν έχεις ενδιαφέροντα,
επιθυμίες, καλές και κακές σκέψεις, είσαι αφασία, που λέμε...
Αδιάφορος και απρόσωπος....
Για να γίνεις θεός, όμως, δεν χρειάζεται να είσαι απρόσωπος,
αλλά ευσπλαχνικός, συμπαθείας πλήρης..Αντέχεις, να νοιώσεις τον
πόνο όλου του κόσμου; Να σκεφτείς όλους τους πονεμένους και να
νοιώσεις αυτόν τους το πόνο;
Έτσι γίνεσαι θεός...Απο την συνειδητοποίηση,του πόνου, βγαίνουν
δυνάμεις...
Αυτό που, πιστεύω, ότι πρέπει να επισημανθεί είναι ότι το θέμα δεν είναι να μετατραπεί το άτομο στο αντίθετό του, αλλά να διατηρήσει τις προηγούμενες αξίες του, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα και τις αντίθετές τους.
Φυσικά αυτό σημαίνει σύγκρουση και διχασμό. Είναι φυσικό το άτομο να θέλει να αποφύγει μια τέτοια κατάσταση, τόσο από φιλοσοφική όσο και από ηθική άποψη.
Στο βαθμό που η όλη κατάσταση εκδηλώνεται με την απόρριψη γενικά παραδεκτών και αναμφισβήτητων αξιών, το αποτέλεσμα είναι μια μοιραία απώλεια. Όποιος φέρεται με αυτό τον τρόπο, αδειάζει τον εαυτό του από τις αξίες του, όπως έχει πει ο Νίτσε.
Ο μόνος που διαφεύγει από τον σκληρό νόμο της εναντιοδρομίας (κατά την Ηρακλείτειο ονομασία αυτής της έννοιας), είναι εκείνος που γνωρίζει πώς να διαχωρίζει τον εαυτό του από το ασυνείδητο, όχι απωθώντας το αλλά τοποθετώντας το φανερά μπροστά του και αναγνωρίζοντάς το σαν εκείνο το οποίο δεν είναι ο ίδιος.
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Αυτό όμως που δεν βλέπουμε είναι ο ανώτερος εαυτός ,η ψυχή και γενικά οι αόρατοι κόσμοι , τους οποίους η δεχόμαστε ότι υφίστανται η όχι .
Δέχομαι κάτι ανώτερο από την προσωπικότητα ,δεν σημαίνει ότι πρέπει απαραίτητα και να το δώσω ένα σχήμα ,η μορφή .
ΠΟΙΑ ΜΟΡΦΗ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ , ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ,ΤΟΝ ΘΕΟ ;
Εμείς εδώ ασχολούμαστε με την προσωπικότητα και την προσωπική συμπεριφορά μας ,δηλαδή με κάτι το οποίο θα πρέπει κάποτε να ξεπεράσουμε .
Αναζητάμε λοιπόν έναν τρόπο .
Μελετάμε τις συμπεριφορές μας και προσπαθούμε να κατανοήσουμε ,τους λόγους και τα αίτια που συμπεριφερόμαστε ,όπως συμπεριφερόμαστε .
Δεν αναφέρομαι στα αυτονόητα .
Ο κόσμος αυτός (αυτός που βιώνουμε καθημερινά όλοι ) είναι πεπερασμένος και αν υφίσταται , υπάρχουνε συγκεκριμένα αίτια .
Ήδη ανέφερα ,ότι εξυπηρετεί μία σκοπιμότητα .
Αυτή δεν είναι να είμαστε αντίθετοι από την προσωπικότητα ,αλλά από ότι συμπέρανα αυτά σας έδωσα να καταλάβετε από το προηγούμενο μήνυμά μου .
Εδώ υπάρχει διαφορετική αντίληψη, για τα πράγματα τα οποία βρίσκονται υπεράνω της προσωπικότητας .
Για να δούμε πως προκύπτει αυτή η διαφοροποίηση , θα πρέπει να εντρυφήσουμε στα εσώτερα του εαυτού μας ( εύκολο να το γράφεις και να το λες ,δύσκολο όμως να το εφαρμόσεις ).
Εν πάση περιπτώσει ,υπάρχει τρόπος για να δούμε την διαφορά .
Συγκεκριμένα προτείνω να δούμε που εντάσσει ο καθένας μας την προσωπικότητα ?
Ως προς αυτό θα πρέπει να δούμε αν η προσωπικότητα μας ανήκει , η δεν μας ανήκει .
Ήδη έχω γράψει , ότι τίποτα δεν μου ανήκει .
Η προσωπικότητα ,η ζωή, η ύπαρξη ανήκουνε σε δυνάμεις που είναι ΑΟΡΑΤΕΣ ,η μη ορατές δια γυμνού οφθαλμού .
Αυτό μπορούμε να το δεχτούμε όλοι μας ,έστω και θεωρητικά ;
Θα εκτυπώσεις όλα αυτά τα ποστ που έχεις κάνει στο συγκεκριμένο θέμα (τα δικά σου εννοώ). Κατόπιν, θα βρεις έναν κοινωνικό λειτουργό ή έναν ψυχολόγο και - πρέπει να έχεις θάρρος όμως - θα πας να τους τα διαβάσεις - δυνατά όμως. Μετά, έλα να μας πεις τι σου είπαν ...
υπόσταση, δίνει και τη μορφή στο όν.Η προσωπικότητα,
εκτός απο αυτή που δημιουργείται απο τις κοινωνικές
συνθήκες, είναι ίδιον του καθενός και δεν γίνεται να
πάψει να υπάρχει.Αποτελεί τμήμα του εγώ μας και την ύπαρξης μας
ευρύτερα...Δεν είναι άσχετη με εμάς η προσωπικότητα μας.Εμείς
είμαστε λίγο άσχετοι με αυτή...
Η ύπαρξη με την ιδιοκτησία, ειδικά σε πνευματικές καταστάσεις και
ζητήματα, δεν έχουν καμιά σχέση..Η ύπαρξη έχει ιδιότητες και
χαρίσματα, αυτό δεν είναι δέσμιο αλλά απελευθερωτικό...Ο άνθρωπος,
ως δύναμη, παίρνει μια άλλη θέση στην πνευματική ολότητα..Αποτελεί
τμήμα του όλου και γι αυτό και έχει συναίσθηση....
Πρέπει, όμως, ο καθένας να γίνει κάτι, μια ουσία, συμπληρωματικό
τμήμα και παραπληρωματικο με το οικοδόμημα του πνεύματος.....
Αν δεν υιοθέτησες καμία ,πως το φαντάζεσαι ;
Νομίζω ότι δεν μπορεί να ειπωθεί φίλε μου τίποτα συγκεκριμένο .
Όσα ελέχθησαν σε βιβλία π.χ αγία γραφή , είναι προσεγγίσεις .
Μόνο ο ZIP ( όπως δήλωσε σε προηγούμενο μήνυμα του ) γνωρίζει το ΑΠΟΛΥΤΟ .
Πως να το κάνουμε , έχει την γνώση .
quote:
Μόνο ο ZIP ( όπως δήλωσε σε προηγούμενο μήνυμα του ) γνωρίζει το ΑΠΟΛΥΤΟ .
Μπορείς να μου πεις ρε φίλε μου, ΠΟΥ ακριβώς φαίνεται αυτό ; Σε ποιο προηγούμενο μήνυμά μου το λέω εγώ αυτό ;
Συμπεραίνεις πως εγώ δεν μπορώ να μιλάω για πράγματα που έχω άγνοια. Και σε ρωτάω "ποιος σου είπε πως έχω άγνοια ;". Εσύ απ' αυτό συμπεραίνεις πως εγώ γνωρίζω το απόλυτο. Άγνωστο το πως το συμπεραίνεις αυτό. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως εγώ ισχυρίστηκα κάτι τέτοιο. Γιατί έχετε μάθει αυτόν τον σκατο-τρόπο να κάνετε διάλογο μεταξύ σας ;
Η απάντηση είναι πως ΟΔΗΓΕΙΣΑΙ από κάποια σκέψη. Διαβάζοντας π.χ το ποιος σου είπε πως έχω άγνοια ;" - το οποίο σημειωτέον είναι ΕΡΩΤΗΣΗ - δίνεις μια συμπερασματικού τύπου απάντηση εσύ ο ίδιος στον εαυτόν σου κι όχι μόνο αυτό, αλλά ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ και την απάντηση που δίνεις χωρίς να την υποβάλλεις ούτε κατά διάννοια δηλ. σε κάποιο είδος ελέγχου. Αυτήν την συμπεριφορά σου, μπορείς εσύ ο ίδιος να την εξηγήσεις ; Γιατί γίνεται αυτό ; Με ποιον τρόπο δηλ. οδηγείσαι στο να συμπεράνεις αυτό για μένα ενώ εγώ ο ίδιος ποτέ δεν το έχω πει ; Κάτι συμβαίνει δηλ. στο νοητικό σου. Αυτό προσπάθησε να κατανοήσεις. Τα υπόλοιπα που λες είναι μπούρδες γιατί ΕΚΤΟΣ του ότι ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ένα συμπέρασμά ΣΟΥ - ξέρεις πως λέγεται αυτό στην ψυχολογία ; κάνε μια ψιλο-έρευνα αν θες ... - αυτό το εσφαλμένο συμπέρασμά του το κάνεις ΛΟΓΟ του συνομιλητή σου, το βάζεις δηλ. στα χείλη του χωρίς ο ίδιος ποτέ να το έχει πει.
Έχετε μάθει να δημιουργείτε συνεχώς εντυπώσεις. Οι εντυπώσεις όμως που δημιουργείτε κατ' ουσίαν βασίζονται σε ψέμα, σε απάτη ή σε ψυχολογικές διαταραχές που εσείς πρώτοι δεν έχετε το θάρρος να τις δείτε, να τις μελετήσετε και κατόπιν να τις ερμηνεύσετε κατάμουτρα. Προσπαθείς να κατανοήσεις την προσωπική συμπεριφορά ενώ μπρος στα μάτια σου διαδραματίζεται μια συμπεριφορά - η δική σου - ακατανόητη. Αυτό που εσύ σκέφτεσαι όταν διαβάζεις εμένα είναι μια συμπεριφορά. Το να δημιουργήσεις μια εντύπωση - ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΕΨΕΙΣ κιόλας - είναι η τροφή σου. Χωρίς αυτό, δεν μπορείς να τραφείς. Και όταν δεν μπορείς να τραφείς, δεν μπορείς και να αναπτυχθείς. Σε ξέρω χρόνια. Λες τα ίδια πράγματα, εδώ και χρόνια. Καμία πρόοδος, καμία εξέλιξη. Εκεί που σε άφησα είσαι. Ούτε ένα βήμα μπρος. Αναπαράγεις τα ίδια και τα ίδια. Προχώρα λίγο ρε φίλε, προχώρα ...
Μπλα, μπλα, μπλα, μπλου, μπλου, μπλου, γεμίζετε σελίδες με κουβέντες που δεν έχουν ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΗΜΑΣΙΑ και ΑΞΙΑ, γιατί αν σε ρωτήσω το νόημα όλων αυτών, θα με κοιτάς σαν χάνος. Αυτές οι 4 σελίδες της παραφιλολογίας και της απίστευτης μπούρδας ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΣΟΥ. Άντε τώρα να την ερμηνεύσεις ... άμα είσαι μάγκας. Και άμα την ερμηνεύσεις, πες μας και μας ΤΙ κατάλαβες από αυτά που λες.
Edited by - zip on 09/02/2009 14:39:54
πές το με πέτρες.....Ειρήνη ημίν αδελφοί....zip alfa-omega
Τον διάλογο όλοι ψάχνουμε, όσο απαισιόδοξοι ή αισιόδοξοι
είμαστε γι αυτόν...
Και η προσωπική συμπεριφορά, αποτελεί ένα κράμα του εαυτού μας και
του ατόμου που φτιάχνουμε για να επικοινωνούμε....Αυτό το άτομο
υπάρχει,θέλει την επικοινωνια και αυτό που μπορεί και πρέπει να
επικοινωνεί, ο εαυτός μας,δλδ, δεν αποκαλύπτεται ολόκληρος κι έχουμε
παρεξηγήσεις...
Αν ήμασταν αληθινοί, τότε θα γίνονταν κι αληθινοί διάλογοι...
Ποιός τολμάει να είναι αληθινός;
quote:
Αν ήμασταν αληθινοί, τότε θα γίνονταν κι αληθινοί διάλογοι...
Σωστά. ΓΙΝΕΤΕ λοιπόν πρώτα αληθινοί και μετά ότι θέ'τε το κουβεντιάζουμε. Για γύρνα πίσω λοιπόν στην πρώτη σελίδα και διάβασε τι λέω στο φίλο εδώ τον alfa-omega
quote:
Φίλε μου, δεν άνοιξα εγώ το θέμα. Εσύ το άνοιξες. Το ζήτημα είναι ΓΙΑΤΙ το άνοιξες. Τι θέλεις να μάθεις ; Κατ' αρχήν, θέλεις να μάθεις ; ή θέλεις να ΜΕ μάθεις ; Απάντησε ειλικρινά, και θα σου πω ποια είναι η έννοια του απόλυτου, αν τόσο πολύ σε ενδιαφέρει δηλ. αυτό. Το να λες "πιστεύω πως είμαι ειλικρινής", πάει να πει πως ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ αν είσαι ειλικρινής και γι' αυτό πιστεύεις. Ε, πίστευε, ok, αλλά άλλο πράγμα η πίστη, άλλο η πραγματικότητα. Άλλο δηλ. τι πιστεύεις πως είσαι κι άλλο τι είσαι.
Τώρα θα μου πεις πως γίνεται κάποιος αληθινός ; Βασικά, πρέπει να δει το ψέμα του. Αν το δει, αμέσως θα δει και την αλήθεια του. Έτσι γίνεται. Ξαναρωτάω λοιπόν >
Γιατί αγαπητέ μου alfa-omega άνοιξες ένα τέτοιο θέμα ; Τι θέλεις να μάθεις ;
quote:
Και η προσωπική συμπεριφορά, αποτελεί ένα κράμα του εαυτού μας και του ατόμου που φτιάχνουμε για να επικοινωνούμε...
Μερικές φορές όμως κατ' ουσίαν η προσωπική συμπεριφορά είναι προσωπική συμπεριφορά. Δεν γίνεται κράμα του εαυτού μας με το άτομο που επικοινωνούμε κι αν γίνεται, κακώς γίνεται γι' αυτό και σήμερα όλοι είναι ένας αχταρμάς και όλοι βράζουν σε μια συμπαντική σκατόσουπα. Η προσωπική συμπεριφορά είναι η ΔΙΚΗ ΣΟΥ συμπεριφορά. Επηρρεασμός σαφώς υπάρχει - και από τον άλλο άνθρωπο - αλλά κατ' ουσίαν είναι ΔΙΚΗ ΣΟΥ. Εγώ δεν βλέπω την συμπεριφορά σου ΣΕ ΣΧΕΣΗ με κάποιον τρίτο. Βλέπω την δική σου συμπεριφορά. Όχι το πως συμπεριφέρεσαι στο τάδε σε σχέση με τον δήνα. Αυτά είναι υπεκφυγές ... Ο ΑΚΕΡΑΙΟΣ άνθρωπος δεν επηρρεάζεται από τίποτε. Συμπεριφέρεται μοναδικά και η συμπεριφορά του είναι ΔΙΚΗ ΤΟΥ.
Edited by - zip on 09/02/2009 15:04:20
Αυτήν την φορά όμως αποκάλυψες την εμπάθειά σου .
Με παρακολουθείς λοιπόν χρόνια τώρα και συνεχίζεις να ασχολείσαι με εμένα .
Γιατί δεν ασχολείσαι με τον εαυτό σου ;
Γιατί δεν μπορείς να ελέγξεις την προσωπική σου συμπεριφορά ,έχεις αναρωτηθεί ?
Γιατί διαβάζεις και παρακολουθείς το θέμα και δεν προσφέρεις σε αυτό ,αφού εσύ είσαι γνώστης ,της εξωτερικής & εσωτερικής σύνθεσης του ανθρώπου .
Γιατί δείχνεις μόνο τον προβληματικό σου εαυτό ?
Δεν είναι ανάγκη να είσαι επιθετικός ,γιατί κανένας δεν διεκδίκησε τίποτα από εσένα , μέσα από αυτό το θέμα ,ηρέμησε λοιπόν και χαλάρωσε .
Ο σκοπός σου βέβαια είναι να μειώσεις την προσωπικότητα μου δημόσια .
Συνέχισε μέχρι να κουραστείς .
Ίσως κάποτε να αναρωτηθείς για τον χρόνο που σπατάλησες άδοξα .
μπαίνει το προσωπικό στοιχείο σε μια κουβέντα,φίλε zip
και καταλαβαινω πόσο σημαντικό είναι η προαωπικότητα....
quote:
Η προσωπικότητα ,η ζωή, η ύπαρξη ανήκουνε σε δυνάμεις που είναι ΑΟΡΑΤΕΣ ,η μη ορατές δια γυμνού οφθαλμού .Αυτό μπορούμε να το δεχτούμε όλοι μας ,έστω και θεωρητικά ;
Αυτό που αναφέρεις, αγαπητέ alfa-omega: ότι η προσωπικότητα ανήκει σε δυνάμεις αόρατες, ας προσπαθήσουμε να το προσεγγίσουμε με πιο βατούς (ευκολοκατανόητους) όρους. Εννοώ με ψυχολογικούς όρους:
Τα συλλογικά ένστικτα και οι θεμελιώδεις μορφές σκέψης και συναισθήματος των οποίων η δραστηριότητα αποκαλύπτεται από την ανάλυση του ασυνειδήτου , αποτελούν για τη συνειδητή προσωπικότητα ένα στοιχείο που δεν μπορεί να αφομοιώσει χωρίς να παρουσιάσει σημαντικές διαταραχές .
Επομένως , είναι σημαντικό να διατηρούμε κατά νου στην πορεία της ζωής μας , την ακεραιότητα της προσωπικότητας .
Γιατί , αν η συλλογική ψυχή θεωρηθεί προσωπικό «κτήμα» του ατόμου , θα έχουμε σαν αποτέλεσμα μια διαστρέβλωση ή μια υπερφόρτωση της προσωπικότητας .
Επομένως είναι απαραίτητο να γίνει μια καθαρή διάκριση ανάμεσα στα προσωπικά περιεχόμενα και στα στοιχεία της συλλογικής ψυχής .
Αυτή η διάκριση δεν είναι καθόλου εύκολη , γιατί το προσωπικό αναπτύσσεται μέσα από τη συλλογική ψυχή και συνδέεται στενά μαζί της . Έτσι είναι δύσκολο να κρίνει κανείς ποια στοιχεία πρέπει να θεωρηθούν προσωπικά και ποια συλλογικά .
Για παράδειγμα δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι αρχαίοι συμβολισμοί είναι συλλογικοί παράγοντες .
Όλα τα βασικά ένστικτα και οι βασικές μορφές σκέψης και συναισθήματος είναι συλλογικές .
Όλα τα στοιχεία που θεωρούν οι άνθρωποι παγκόσμια είναι συλλογικά . Το ίδιο ισχύει για οτιδήποτε γίνεται κατανοητό σε όλο τον κόσμο , απαντάται σε όλο τον κόσμο , λέγεται και γίνεται σε όλο τον κόσμο .
Αν εξετάσει κανείς προσεκτικότερα την κατάσταση , νιώθει έκπληξη βλέποντας πόσο μεγάλο μέρος της επιλεγόμενης ατομικής μας ψυχολογίας , είναι στην πραγματικότητα συλλογικό .
Το μέρος αυτό είναι πραγματικά τόσο μεγάλο ώστε να επισκιάζει εντελώς τα ατομικά χαρακτηριστικά .
Αφού όμως η εξατομίκευση είναι μια αναπόφευκτη ψυχολογική αναγκαιότητα , βλέπουμε από την άνοδο του συλλογικού πόσο μεγάλη προσοχή πρέπει να δίνουμε σε αυτό το ντελικάτο φυτό της «ατομικότητας» , ώστε να μην ποδοπατηθεί εντελώς .
Με την λέξη «εξατομίκευση» , θεωρούμε τη διαδικασία διαφοροποίησης , που έχει για στόχο της την ανάπτυξη της ατομικής προσωπικότητας . Αφού το άτομο δεν είναι μοναδικό και μεμονωμένο ον , αλλά με την ίδια του την ύπαρξη προϋποθέτει μια συλλογική σχέση , έπεται ότι η διαδικασία της εξατομίκευσης πρέπει να οδηγεί σε πιο έντονες και πλατύτερες συλλογικές σχέσεις και όχι στην απομόνωση .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.