- ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ . - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
quote:
Ωστόσο και η βιολογική ανάλυση των νοητικών φαινομένων δεν μειώνει τον θαυμασμό μας για την ανθρώπινη σκέψη , τη δημιουργικότητα , τη φαντασία , τη μουσική ή την ποίηση , ούτε έχει σκοπό να ανάγει τα προϊόντα του ανθρώπινου πνεύματος στη χημεία ή τη φυσική .
Ούτε λόγος γι' αυτό Κηφεύς, εννοείται. Συμφωνώ.
quote:
alfa-omega
Όταν εστιάζουμε ( ζουμάρουμε την σκέψη μας αν μπορεί να ειπωθεί ) σε κάποια προσωπικότητα , θα πρέπει να μπορούμε να ελέγχουμε την σκέψη μας .
Αυτό είναι εφικτό , όταν εγκαταλείπουμε το συναισθηματικό μας κέντρο .
Μέσω του συναισθήματος , η εικόνα που θα αποκομίσουμε από την προσωπικότητα ,θα είναι θολή ,διότι οι αισθήσεις μας είναι απατηλές .
Δημιουργούνε συνήθως συναισθήματα , που μας εμποδίζουνε να διακρίνουμε την ποιότητα της ενέργειας ,η οποία προηγήθηκε και μας ώθησε να επικεντρωθούμε σε μία προσωπικότητα .
Όταν βέβαια τα συναισθήματα που δημιουργούνται είναι μόνον θετικά ,τότε έχουμε εστιάσει την σκέψη μας ,σε μία εξαιρετικά ισορροπημένη προσωπικότητα .
Πράγμα σπάνιο ,διότι συνήθως δημιουργούνται θετικά και αρνητικά συναισθήματα .
Αν κατορθώσουμε και ενεργοποιηθούμε μόνον νοητικά ,κατά την διάρκεια του εστιασμού της σκέψεώς μας σε μία προσωπικότητα , τότε θα έχουμε διαμορφώσει τις κατάλληλες συνθήκες ,ώστε να πάρουμε καθαρές εικόνες από αυτήν την προσωπικότητα .
Στην ουσία εισπράττουμε ενέργεια και όχι εικόνες .
Αυτή η ενέργεια μπορεί να είναι θετική , όπως επίσης και αρνητική .
Τον βαθμό θετικότητας ,η αρνητικότητας , τον καθορίζει το σύνολο των ιδιοτήτων που χαρακτηρίζουνε την προσωπικότητα, στην οποία εστιάζουμε την σκέψη μας ,η με την οποία συναναστρεφόμαστε ,συζητάμε, κάνουμε διάλογο, τσακωνόμαστε , η συνεργαζόμαστε .
Αυτό τώρα που λες ρε alfa-omega, τι είναι ; Μέθοδος υποβολής των συνανθρώπων μας ; Μέθοδος για να παίρνουμε “καθαρές εικόνες” από την προσωπικότητα που έχουμε απέναντί μας ; Γιατί να μας ενδιαφέρει ένα τέτοιο πράγμα ; Ποιος σου είπε πως μπορείς να πάρεις “καθαρές εικόνες” από μια προσωπικότητα που έχεις απέναντί σου ; Γιατί να εισπράξουμε ενέργεια από μια προσωπικότητα ; Δεν έχουμε εμείς δική μας ενέργεια ; Γιατί να εισπράξουμε του αλλουνού την ενέργεια ; Τι είμαστε ρε alfa-omega ; Βαμπίρια ; 'Ντάξει, το ξένο είναι πιο γλυκό αλλά όχι κι έτσι ρε φίλε, όχι κι έτσι.
Πιθανώς πιάστηκες από μια κουβέντα που είπα, γι' αυτό το λες αυτό. Ο τρόπος με τον οποίο κάποιος μπορεί να δει βαθύτερα στο “είναι” ενός συνανθρώπου του – αν σε ενδιαφέρει αυτό δηλ. - δεν επιτυγχάνεται μέσω της σκέψης αλλά μέσω του συντονισμού των κέντρων - είτε νοητικό, είτε συναισθηματικό, είτε με τον συνδυασμό και των δύο, εξαρτάται. Έτσι όπως τον περιγράφεις αυτόν τον τρόπο, ξε'ς τι θα γίνει κατά πάσα πιθανότητα ; Θα εισπράξεις, όχι εικόνες, αλλά ένα ξεγυρισμένο μπουνίδι, έτσι και τον κοιτάς τον άλλον συνέχεια καρφωμένος με το βλέμμα σου πάνω του. Θα γίνει τρελή μανούρα σου λέω φίλε. Θα έρθει ο άλλος και θα σου πει “τι κοιτάς ρε αγόρι ; τρέχει τίποτε ;”. Κι άντε μετά να του εξηγήσεις ότι προσπαθείς να πάρεις “καθαρές εικόνες” από την προσωπικότητά του.
Επειδή ανέφερα τον συντονισμό, ξέρεις φαντάζομαι τι είναι ο συντονισμός. Έχεις ακούσει ότι εξ' αιτίας του φαινομένου του συντονισμού, μπορεί να πέσουν και κάστρα ακόμη ; Αν λοιπόν καταφέρεις να συντονίσεις το συναισθηματικό ή το νοητικό σου κέντρο με το συναισθηματικό ή το νοητικό κέντρο ενός άλλου ανθρώπου, τότε εξ' αιτίας αυτού του συντονισμού, το κάστρο που έχει φτιάξει ο συνάνθρωπός σου γύρω από το συναισθηματικό ή το νοητικό του κέντρο, θα πέσει σαν τραπουλόχαρτο. Πρόσεξε όμως, μην πας για μαλλί και βγεις κουρεμένος, γιατί από τον συντονισμό, δεν μπορεί να πέσει μόνο του αλλουνού το κάστρο, αλλά μπορεί να πέσει και το δικό σου. (χεχεχε, αμ τι νόμιζες καημένε μου ;) Ένα από τα δύο πάντως, θα πέσει. Ας υποθέσουμε ότι θα είναι του αλλουνού. Ε, μόλις του αλλουνού το κάστρο πέσει, είσαι ελεύθερος να ... μπουκάρεις. Γρήγορα όμως και με το μαλακό, ε ; Αφ' ενός γιατί η πτώση δεν κρατάει πολύ - δηλ. o άλλος μπορεί να το ξαναφτιάξει το κάστρο του σε χρόνο dt και να σ' αφήσει “στην απ' έξω” πάλι - , αφ' ετέρου γιατί δεν ξέρεις τι μπορεί να υπάρχει εκεί μέσα ... Α, και μην ξεχάσεις να πάρεις και τις απαραίτητες προφυλάξεις. Ένα κάστρο μέσα του μπορεί να κρύβει και δράκους. Δεν θα ήθελες να σε φάνε στην πρώτη στροφή, ε ; Σκόπος σου δεν πρέπει να είναι μόνο να μπεις μέσα σ' αυτό το κάστρο του “είναι” ενός συνανθρώπου σου, αλλά να μπορέσεις και να βγεις από εκεί που μπήκες σώος και αβλαβής. Χωρίς γρατζουνιά δηλ. Θα πρέπει δηλ. να έχεις και τρόπο να επιστρέψεις, να διαφύγεις ή να έχεις μια έξοδο κινδύνου για παν ενδεχόμενο. Γιατί άμα μπεις και βγεις σακατεμένος, ε, τότε είναι αμφίβολο ποιος μπήκε που και ποιος πήρε “καθαρές εικόνες” από ποιον. Εσύ πήρες από τον άλλον ή ο άλλος πήρε από εσένα ; Άντε τράβα βρες το!
Βασική προυπόθεση για να πετύχει το κέικ ; Να θέλει κι ο άλλος να συντονιστεί μαζί σου. Γιατί άμα δεν θέλει, άσ' το φίλε, τίποτε δεν μπορείς να κάνεις, όσο και να χτυπιέσαι δηλ. Άσε δηλ. που αν συνεχίσεις να “συντονίζεσαι” μονάχος σου, πάει αλλού το πράμα ...
quote:
alfa-omegaΜία προσωπικότητα συναναστρέφεται με μία άλλη, η οποία είναι κατά πολύ περισσότερο εξελιγμένη στο νοητικό επίπεδο .
Με ποιον τρόπο θα το αντιληφθεί ;
Γιατί νομίζεις πως χρειάζεται να το αντιληφθεί ;
quote:
pyramidΚατά την άποψή μου δεν μπορεί να υπάρξει λάθος αποκρυστάλλωση διότι εάν υπάρχει λάθος δεν υπάρχει αποκρυστάλλωση, είναι αδύνατον να συμβεί.
Υπάρχει μια αναφορά για την αποκρυστάλλωση στην Καινή Διαθήκη
«Πᾶς οὖν ὅστις ἀκούει μου τοὺς λόγους τούτους καὶ ποιεῖ αὐτούς, ὁμοιώσω αὐτὸν ἀνδρὶ φρονίμῳ, ὅστις ᾠκοδόμησε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ ἐπὶ τὴν πέτραν·»
Όταν λέω "λάθος κρυστάλλωση", εννοώ κρυστάλλωση σε λάθος βάση, σε εσφαλμένη βάση, sorry που δεν το διευκρίνησα. Τέτοια κρυστάλλωση, δεν είναι αδύνατο να συμβεί, μπορεί να συμβεί. Αν π.χ ένας άνθρωπος στην ουσία του, διαπνέεται από αρνητικά συναισθήματα, απο αρνητισμό δηλ. τότε αυτό είναι πολύ δύσκολο να αντιστραφεί. Μπορεί να έχει φτιάξει μια προσωπικότητα πολύ ευχάριστη, πολύ θετική, να είναι πολύ ανοιχτός που λέμε, κοινωνικός κτλ. αλλά στην ουσία του, ο άνθρωπος αυτός παραμένει μοχθηρός, κακός, πονηρός. Βέβαια, 'ντάξει, εγώ προσωπικά δεν πιστεύω πως υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι, δηλ. στην ουσία τους κακοί, αλλά αυτό είναι μια δική μου προσωπική πίστη και μια ιδιαίτερη εμπιστοσύνη που τρέφω προς τους πάντες, ανεξαρτήτου φυλής, χρώματος, θρησκείας κτλ, κτλ, κτλ.
Κάτι άλλο που ήθελα να πω > Ένα παράδειγμα που φαίνεται ξεκάθαρα αυτός ο διαχωρισμός προσωπικότητας και ουσίας ενός ανθρώπου είναι ... δέστε τις ζώνες σας > Η αγκαλιά μιας γυναίκας. Έχετε ακούσει φαντάζομαι αυτό που λένε πως οι άντρες στην αγκαλιά μιας γυναίκας, είναι σαν μωρά. Όσο ισχυρή προσωπικότητα κι αν έχει ένας άντρας, όσο κύρος και σεβασμό κι αν εμπνέει, στην αγκαλιά μιας γυναίκας, γίνεται μωρό, μπέμπης. Αυτό συμβαίνει επείδη στην αγκαλιά μιας γυναίκας - άγνωστο το πως, λόγω μήτρας πιθανώς - η ουσία αυτού του ανθρώπου διαχωρίζεται από την προσωπικότητά του.
Και τώρα που σας είπα το μυστικό, μην το εκμεταλλευτείτε, έτσι κορίτσ'α ;
Edited by - zip on 07/04/2009 09:59:19
Παράδειγμα > ένας άνθρωπος θέλει να ξυπνήσει πρωϊ. Ένα "εγώ" του, του λέει "πρέπει αύριο να ξυπνήσεις πρωϊ". Ένα άλλο "εγώ" του, του λέει "γιατί ρε παλικάρι μου να ξυπνήσεις πρωϊ ; τι θα κάνεις έτσι και ξυπνήσεις πρωϊ ;", και ένα τρίτο "εγώ" του, του λέει "ε, ξάπλωσε λίγο ακόμη, 5 λεπτά, δεν έγινε και τίποτε για 5 λέπτα, άκομη λίγο". Το αν εν τέλει, θα ξυπνήσει αυτός ο άνθρωπος πρωϊ εξαρτάται από το πιο "εγώ" του θα καταφέρει να επιβληθεί στα υπόλοιπα. Αυτό που θα επιβληθεί, είναι και το τελευταίο που θα προηγηθεί της πράξης του. Αυτό το "εγώ" που θα επιβληθεί, καθορίζει τις πράξεις ενός ανθρώπου. Αυτό το "εγώ" γίνεται αφέντης των άλλων "εγώ", γίνεται καθοδηγητής για την συμπεριφορά του ανθρώπου, γίνεται ένας κινητήριος μοχλός με τον οποίο ο άνθρωπος θα συμπεριφερθεί. Και μπορεί αυτό το "εγώ" να οδηγήσει τον άνθρωπο σε εσφαλμένες πράξεις, σε εσφαλμένες αποφάσεις.
Συνήθως οι άνθρωποι πληρώνουν καθ' όλην την διάρκεια της ζωής τους, αυτές τις ακάλυπτες επιταγές του τελευταίου τους "εγώ". Αυτή είναι η δυστυχία τους δηλ. Θα πρέπει ο άνθρωπος να μπορεί όλα αυτά τα διάφορα "εγώ" του που διαφωνούν μεταξύ τους - π.χ στο προηγούμενο παράδειγμα για το αν θα ξυπνήσει αυτός ο άνθρωπος πρωϊ - να μπορεί να τα κάνει να συμφωνήσουν, να ομοφωνήσουν. Να πουν και τα τρία μαζί, με μια φωνή : "αύριο θα ξυπνήσεις πρωί!". Έτσι και συμβεί αυτό, ο άνθρωπος γλυτώνει από έναν πολύ μεγάλο μπελά που ονομάζεται ενοχή ή αυτό που λέμε για κάποιον πως έχει "ενοχική συμπεριφορά".
Στην ουσία, αυτό που δημιουργεί αυτές τις ενοχές στον άνθρωπο είναι κάποιο από τα υποτακτικά του "εγώ", δηλ. ένα "εγώ" που δεν εισακούστηκε από το τελευταίο, από το πιο δυνατό. Έρχεται αυτό το "εγώ" και λέει "να, είδες ; δεν μ' άκουσες, σου έλεγα να κάνεις αυτό, εσύ δεν μ' άκουσες, γιατί ; γιατί ; γιατί ;" Έτσι, με αυτόν τον τρόπο, εμφανίζεται η ενοχή, η ενοχική συμπεριφορά σε έναν άνθρωπο. Όταν όμως όλα τα "εγώ" του συμφωνούν για την πράξη ενός ανθρώπου, όταν όλα τα "εγώ" του συνεργάζονται αρμονικά, τότε δεν υπάρχει ούτε προϊστάμενο "εγώ", ούτε υφιστάμενο "εγώ". Δεν υπάρχει ενοχή, δεν μπορεί να δημιουργηθεί.
Edited by - zip on 07/04/2009 10:58:45
quote:
«Πᾶς οὖν ὅστις ἀκούει μου τοὺς λόγους τούτους καὶ ποιεῖ αὐτούς, ὁμοιώσω αὐτὸν ἀνδρὶ φρονίμῳ, ὅστις ᾠκοδόμησε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ ἐπὶ τὴν πέτραν·»
pyramid, ετοιμάσου τώρα ... έρχεται το blanco του esoterica ... europaios2, quick dry διορθωτικό υγρό ...
κάπως αυτά που γράφεις...Λές δλδ,ότι ο συντονισμός
δεν πετυχαίνει και λές για επίμονη ματιά και τέτοιες αρλούμπες,
όταν ο συντονισμός, έρχεται απο το αν είναι απο πριν
συντονισμένοι με ένα μήκος κύμματος, δυο ή περισσότεροι
άνθρωποι..Κάνεις τα ίδια λάθη που κατηγορείς τον φίλο μας...
Και φυσικά, ο συντονισμός δεν έχει καμία σχεση με την ζωώδη
ανταγωνιστικότητα, που παρουσιάζεις...Συντονισμός,πέρα απο
τη ζωώδη συναντίληψη, δεν προσφέρει στην ουσία συντονισμό,αλλά
εκτόνωση μέσω ενστίκτων....
Ο συντονισμός είναι κατι άλλο...
quote:
Λές δλδ,ότι ο συντονισμός
δεν πετυχαίνει και λές για επίμονη ματιά και τέτοιες αρλούμπες,
όταν ο συντονισμός, έρχεται απο το αν είναι απο πριν
συντονισμένοι με ένα μήκος κύμματος, δυο ή περισσότεροι
άνθρωποι..Κάνεις τα ίδια λάθη που κατηγορείς τον φίλο μας...
Και φυσικά, ο συντονισμός δεν έχει καμία σχεση με την ζωώδη
ανταγωνιστικότητα, που παρουσιάζεις...Συντονισμός,πέρα απο
τη ζωώδη συναντίληψη, δεν προσφέρει στην ουσία συντονισμό,αλλά
εκτόνωση μέσω ενστίκτων....
Ο συντονισμός είναι κατι άλλο...
Τι λέω ; Αυτό λέω ; Κοίτα να δεις που δεν το ήξερα ρε παιδί μου ... σοβαρά ;
και προσπάθησε επιτέλους να αρθρώσεις μια ολοκληρωμένη πρόταση που να μπορεί κάποιος να βγάλει νόημα από αυτήν ! Άντε μπράβο ...
Edited by - zip on 07/04/2009 13:59:54
quote:
Ο συντονισμός είναι κατι άλλο...
Ο συντονισμός, ξέρουμε εδώ και χρόνια, τι είναι. Ταλάντωση, μηχανική. Τώρα, αν για σένα είναι κάτι άλλο ... 'ντάξει ... τι να πω ; Ok.
Edited by - zip on 07/04/2009 14:06:25
ρωτάς...Δεν είναι κακό...
Φίλε μου με συγχωρείς αν μιλάω δυσνόητα για σένα,αλλά για μένα
είναι απλά ελληνικά..Δηλαδή, όταν λέμε ότι λές δυο πράγματα,
γι αυτό και "λές" και "λές" δίς, πρέπει να τα διαχωρίζουμε...Αλλοιώς
τα κάνουμε ένα....
Ισχυρίζεσαι ότι ο συντονισμός δεν πετυχαίνει όταν δυο άνθρωποι το
προσπαθούν, ή ένας, αλλά το θέμα είναι ότι ο συντονισμός πρέπει
να υπάρχει, ή έστω ή προδιάθεση του...Και ξαναλές ότι μπορεί να
προκαλέσει αντιπαλοτητα,όταν ο συντονισμός συμβολίζει την κοινωνία...
Ο συντονισμός, υπάρχει στον άνθρωπο,σε λανθάνουσα κατάσταση...Με
την άσκηση, γίνεται μόνιμη σύνδεση σε μια παγκόσμια αντιληψη και
συνειδητότητα....Αυτά υπάρχουν,δεν τα φτιάχνουμε...
quote:
Ισχυρίζεσαι ότι ο συντονισμός δεν πετυχαίνει όταν δυο άνθρωποι το
προσπαθούν, ή ένας, αλλά το θέμα είναι ότι ο συντονισμός πρέπει
να υπάρχει, ή έστω ή προδιάθεση του...Και ξαναλές ότι μπορεί να
προκαλέσει αντιπαλοτητα,όταν ο συντονισμός συμβολίζει την κοινωνία...
Αυτό λέω ; Αυτό ισχυρίζομαι ;
Edited by - zip on 07/04/2009 14:41:36
quote:
Στην ουσία, αυτό που δημιουργεί αυτές τις ενοχές στον άνθρωπο είναι κάποιο από τα υποτακτικά του "εγώ", δηλ. ένα "εγώ" που δεν εισακούστηκε από το τελευταίο, από το πιο δυνατό. Έρχεται αυτό το "εγώ" και λέει "να, είδες ; δεν μ' άκουσες, σου έλεγα να κάνεις αυτό, εσύ δεν μ' άκουσες, γιατί ; γιατί ; γιατί ;" Έτσι, με αυτόν τον τρόπο, εμφανίζεται η ενοχή, η ενοχική συμπεριφορά σε έναν άνθρωπο. Όταν όμως όλα τα "εγώ" του συμφωνούν για την πράξη ενός ανθρώπου, όταν όλα τα "εγώ" του συνεργάζονται αρμονικά, τότε δεν υπάρχει ούτε προϊστάμενο "εγώ", ούτε υφιστάμενο "εγώ". Δεν υπάρχει ενοχή, δεν μπορεί να δημιουργηθεί.
Με αυτόν τον τρόπο, εμφανίζεται επίσης στον άνθρωπο και η υπόθεση, η υποθετική σκέψη. - Κηφεύς, μπαίνουμε λίγο στα χωράφια σου τώρα καλέ μου φίλε - Εδώ, εμφανίζεται το νοητικό και λέει "τι θα συνέβαινε αν δεν είχα κάνει αυτό και είχα κάνει το άλλο ;". Κι αρχίζει το τρένο σιγά σιγά να ξεκινάει στις ράγες μιας υπόθεσης. Το τρένο στριγκλίζει στις γραμμές, η μηχανή φορτζάρει και τσάφα τσούφα, ο άνθρωπος αρχίζει να υποθέτει. Και δωσ' του η μία υπόθεση και δώσ' του η άλλη, στο τέλος το μυαλό του ... γίνεται ένα μάτσο χάλια.
Ήσουν σαφής και από το προηγούμενο μήνυμα, μάλλον εννοώ κάτι διαφορετικό με το όρο αποκρυστάλλωση και εκεί έγινε το μπέρδεμα.
Όταν λέω αποκρυστάλλωση εννοώ την κατάσταση του ανθρώπου που επιτρέπει την έκφραση ενός εγώ. Με τo «ένα εγώ» δεν εννοώ την συμφωνία των διαφόρων εγώ της προσωπικότητας, αυτά κατά την γνώμη μου πάντα θα προσπαθούν να πάρουν τον έλεγχο -πότε το ένα και πότε το άλλο- και να υποχρεώσουν σε χ συμπεριφορές, εννοώ αυτό που ονομάζουμε ανώτερο εαυτό, ΕΓΩ, άγιο φύλακα άγγελο κλπ.
quote:
zipΚαι τώρα που σας είπα το μυστικό, μην το εκμεταλλευτείτε, έτσι κορίτσ'α ;
Α πα πα πα πα, ούτε συζήτηση
Με έχεις εμένα για τέτοιο παλιοχαρακτήρα να εκμεταλλευτώ αυτή την πολλή ενδιαφέρουσα πληροφορία?
quote:quote:
alfa-omega
Όταν εστιάζουμε ( ζουμάρουμε την σκέψη μας αν μπορεί να ειπωθεί ) σε κάποια προσωπικότητα , θα πρέπει να μπορούμε να ελέγχουμε την σκέψη μας .
Αυτό είναι εφικτό , όταν εγκαταλείπουμε το συναισθηματικό μας κέντρο .
Μέσω του συναισθήματος , η εικόνα που θα αποκομίσουμε από την προσωπικότητα ,θα είναι θολή ,διότι οι αισθήσεις μας είναι απατηλές .
Δημιουργούνε συνήθως συναισθήματα , που μας εμποδίζουνε να διακρίνουμε την ποιότητα της ενέργειας ,η οποία προηγήθηκε και μας ώθησε να επικεντρωθούμε σε μία προσωπικότητα .
Όταν βέβαια τα συναισθήματα που δημιουργούνται είναι μόνον θετικά ,τότε έχουμε εστιάσει την σκέψη μας ,σε μία εξαιρετικά ισορροπημένη προσωπικότητα .
Πράγμα σπάνιο ,διότι συνήθως δημιουργούνται θετικά και αρνητικά συναισθήματα .
Αν κατορθώσουμε και ενεργοποιηθούμε μόνον νοητικά ,κατά την διάρκεια του εστιασμού της σκέψεώς μας σε μία προσωπικότητα , τότε θα έχουμε διαμορφώσει τις κατάλληλες συνθήκες ,ώστε να πάρουμε καθαρές εικόνες από αυτήν την προσωπικότητα .
Στην ουσία εισπράττουμε ενέργεια και όχι εικόνες .
Αυτή η ενέργεια μπορεί να είναι θετική , όπως επίσης και αρνητική .
Τον βαθμό θετικότητας ,η αρνητικότητας , τον καθορίζει το σύνολο των ιδιοτήτων που χαρακτηρίζουνε την προσωπικότητα, στην οποία εστιάζουμε την σκέψη μας ,η με την οποία συναναστρεφόμαστε ,συζητάμε, κάνουμε διάλογο, τσακωνόμαστε , η συνεργαζόμαστε .[font=Trebuchet MS]Αυτό τώρα που λες ρε alfa-omega, τι είναι ; Μέθοδος για να παίρνουμε “καθαρές εικόνες” από την προσωπικότητα που έχουμε απέναντί μας ;
Ναι ρε zip ,γιατί δεν σου άρεσε ? .
quote:
Γιατί να μας ενδιαφέρει ένα τέτοιο πράγμα ;Διότι οι προσωπικότητες έχουνε πολλά εγώ και φοράνε μάσκες .
Πάρα πολύ σπάνια μία προσωπικότητα ,συμπεριφέρεται με τον αληθινό χαρακτήρα που έχει διαμορφώσει.
quote:
Ποιος σου είπε πως μπορείς να πάρεις “καθαρές εικόνες” από μια προσωπικότητα που έχεις απέναντί σου ;
Η εμπειρία .
Σύμφωνα με αυτήν από τον τρόπο για παράδειγμα που μία προσωπικότητα γράφει , μπορεί να νοηθεί ο τρόπος με τον οποίο σκέφτεται.
quote:
Γιατί να εισπράξουμε ενέργεια από μια προσωπικότητα ; Δεν έχουμε εμείς δική μας ενέργεια ;Και για να γεμίσουμε την άδεια μπαταρία μας ,όταν μας τελειώσει η θετική ενέργεια .
quote:
Γιατί νομίζεις πως χρειάζεται να το αντιληφθεί ;Για να εξασκηθεί και να δυναμώσει το συναισθηματικό και τον νοητικό του κέντρο .
[quote]Επειδή ανέφερα τον συντονισμό, ξέρεις φαντάζομαι τι είναι ο συντονισμός. Έχεις ακούσει ότι εξ' αιτίας του φαινομένου του συντονισμού, μπορεί να πέσουν και κάστρα ακόμη ; Αν λοιπόν καταφέρεις να συντονίσεις το συναισθηματικό ή το νοητικό σου κέντρο με το συναισθηματικό ή το νοητικό κέντρο ενός άλλου ανθρώπου, τότε εξ' αιτίας αυτού του συντονισμού, το κάστρο που έχει φτιάξει ο συνάνθρωπός σου γύρω από το συναισθηματικό ή το νοητικό του κέντρο, θα πέσει σαν τραπουλόχαρτο. Πρόσεξε όμως, μην πας για μαλλί και βγεις κουρεμένος, γιατί από τον συντονισμό, [b]δεν μπορεί να πέσει μόνο του αλλουνού το κάστρο, αλλά μπορεί να πέσει και το δικό σου. (χεχεχε, αμ τι νόμιζες καημένε μου ;) Ένα από τα δύο πάντως, θα πέσει. Ας υποθέσουμε ότι θα είναι του αλλουνού. Ε, μόλις του αλλουνού το κάστρο πέσει, είσαι ελεύθερος να ... μπουκάρεις. Γρήγορα όμως και με το μαλακό, ε ; Αφ' ενός γιατί η πτώση δεν κρατάει πολύ - δηλ. o άλλος μπορεί να το ξαναφτιάξει το κάστρο του σε χρόνο dt και να σ' αφήσει “στην απ' έξω” πάλι - , αφ' ετέρου γιατί δεν ξέρεις τι μπορεί να υπάρχει εκεί μέσα ... Α, και μην ξεχάσεις να πάρεις και τις απαραίτητες προφυλάξεις. Ένα κάστρο μέσα του μπορεί να κρύβει και δράκους. Δεν θα ήθελες να σε φάνε στην πρώτη στροφή, ε ; Σκόπος σου δεν πρέπει να είναι μόνο να μπεις μέσα σ' αυτό το κάστρο του “είναι” ενός συνανθρώπου σου, αλλά να μπορέσεις και να βγεις από εκεί που μπήκες σώος και αβλαβής. Χωρίς γρατζουνιά δηλ. Θα πρέπει δηλ. να έχεις και τρόπο να επιστρέψεις, να διαφύγεις ή να έχεις μια έξοδο κινδύνου για παν ενδεχόμενο. Γιατί άμα μπεις και βγεις σακατεμένος, ε, τότε είναι αμφίβολο ποιος μπήκε που και ποιος πήρε “καθαρές εικόνες” από ποιον. Εσύ πήρες από τον άλλον ή ο άλλος πήρε από εσένα ; Άντε τράβα βρες το!
Αφού μπορεί μία προσωπικότητα να συντονιστεί και να ευθυγραμμισθεί πλήρως με την ψυχή της , δεν νομίζω να είναι περισσότερο δύσκολος ο συντονισμός και η ευθυγράμμιση δύο προσωπικοτήτων .
Η προσωπικότητα δεν ανήκει στον άνθρωπο .
Κάτι που δεν του ανήκει είναι λογικό να το απαρνηθεί ,όταν ωριμάσει η διάνοιά του .
Όταν και οι δύο προσωπικότητες το κατορθώσουνε , τότε πλέον ενεργούνε ενωτικά ,διότι τους καθοδηγεί ο πρώτος δάσκαλος του ανθρώπου ,η ψυχή .
αυτό είναι που τον διαχωρίζει απο τα ζώα...Η υποθετικότητα
τη μη επικοινωνίας, δείχνει ότι δεν είναι πρωταρχική ανάγκη
του ανθρώπου,αλλά και ότι αποτυχαίνει,αυτός, στην πιο κύρια έκφραση του...
Δεν είναι κόλπο η επικοινωνία,ή ο συντονισμός, είναι έκφραση και
κατάσταση..Το μόνο που έχει να κάνει κάποιος,είναι να βρεθεί
σε αυτή την κατάσταση.....
quote:
α-ω:
Και για να γεμίσουμε την άδεια μπαταρία μας ,όταν μας τελειώσει η θετική ενέργεια .
Ωπα ώπα, στάσου ρε μεγάλε, ποιός νομίζεις ότι είσαι?
Καλά σε είπε ο zip βαμπίρ...σε μυρίστηκε απ'την αρχή και να που το ξεστόμισες!
Τί λες? Πως τολμάς και παραδέχεσαι ότι το κάνεις για να γεμίζεις ενέργεια όταν αδειάζεις?
Αμ δεν φταίς εσύ, βρίσκεις και κάνεις...
Προφανώς όσοι αδειάζουν για να γεμίσεις, δεν το παίρνουν χαμπάρι αλλιώς τώρα δε θα βρισκόσουν εδώ να το λές με τόσο θράσσος, αλλά, πιθανότατα να βρισκόσουν σε κανά νοσοκομείο με βουλωμένο μάτι!
Είδες φίλε zip που υπάρχουν και τέτοιοι τύποι, που βαμπιρίζουν?
Μα τι λέω? Το παραδέχονται και μόνοι τους...
Άκου, να γεμίσουν ενέργεια!
Τόσες πηγές ενέργειας υπάρχουν (θάλασσα, κρύσταλλοι, σύμπαν κ.τ.λ.) και όμως μερικοί βολεύονται στην εύκολη λύση.Στο διπλανό τους!
Φίλε τρέχα, μάλλον δεν κατάλαβες τι μας λέει ο zip!Ειδικά σ'αυτό το σημείο περίμενα να συμφωνήσεις με τον αγαπητό zip.Οπότε μήπως να ξαναδιάβαζες αυτά που έγραψε ο φίλος μας ή θα εξακολουθήσεις να λές τα δικά σου και να παραβλέπεις ό'τι ειπώθηκε απ'τον α-ω???
Δεν φαντάζομαι να βαμπιρίζεις και σύ εις βάρος συνανθρώπων σου...!
Υ.Γ. Zip, η παρομοίωση του Κάστρου, που έκανες, είναι υποδειγματική και φυσικά συμφωνώ με το σύνολο της περιγραφής που μας έκανες...
Respect my friend, respect!
Το φεγγάρι .
Ο zip ;
Τον -την helios2012 .
Τι σημαίνει για εσένα δορυφόρε του zip helios2012 , ενέργεια 
Το έγραψα επειδή η σκέψη μου ,ήτανε εστιασμένη στο ΑΠΕΙΡΟ .
Την σκέψη μου , ακολούθησε η συμπαντική ενέργεια .
Αυτή μου έδωσε το πνευματικό δικαίωμα να γράψω ότι είμαι αιώνιος .
Πιστεύω ότι ο κάθε άνθρωπος διακατέχεται από την αιωνιότητα .
Ο λόγος που η πλειοψηφία το θεωρεί γραφικό, η μη λογικό , η ακόμη τρελό , είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης σε κάτι ανώτερο από την προσωπικότητα .
Η απόλυτη εμπιστοσύνη στο ΣΥΜΠΑΝ , ΤΗΝ ΨΥΧΗ , ΣΤΟ ΑΠΕΙΡΟ ΟΝ του οποίου είμαστε ζωντανά κύτταρα και εντός αυτού κινούμαστε , είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να κάνει κάποιος υπέρβαση της προσωπικής του λογικής και να πει και να γράψει :
Ε Ι Μ Α Ι Α Ι Ω Ν Ι Ο Σ.
αιώνιος και χρειάζεται να επικοινωνεί...Ας το λένε άλλοι
βαμπιρισμό, ενώ την ειρωνία και την αντιπαράθεση αρετές.....
Εσύ ξέρες ότι ο άνθρωπος,΄οπως τα μικρά χελωνάκια τραβιούνται
προς τη θάλασσα, έτσι κι ο άνθρωπος τραβιέται απο την επικοινωνία...
Κι αν καταλαβαίνεις συμπεριφορές άλλων, μπορείς να καταλάβεις
και την δική σου..Φτάνει να μην υπάρχει συμφέρον...
Σε κατηγόρησαν άμεσα δύο άνθρωποι πως βαμπιρίζεις.
Το είπες και σύ ξεκάθαρα.
Τώρα μας τα γυρνάς?!
Είπες πως μέσω της επικοινωνίας με άλλους ανθρώπους, όταν είσαι "άδειος", ρουφάς την ενέργειά τους για να γεμίσεις.
Το κάνεις ναι ή ού?
Και άσε εκ των υστέρων,τα περί σύνδεσης με συμπαντική ενέργεια, γιατί αν όντως έκανες κάτι τέτοιο ποτέ δε θα επέλεγες συνειδητά να χρησιμοποιήσεις ανθρώπινες δεξαμενές ενέργειας, ως πηγές άντλησης αυτής.