- Νέα Ακρόπολη... Νο.1 - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
quote:
Βρε zip, μια και γνώρισες την οργάνωση (δεν ξέρω αν έγινε επί αρχηγίας του γιάννη γαραντζωτη) και πέρασες και το ψυχολογικό τεστ, σε ερωτώ ...
Ο γαραντζώτης γιάννης λέει πως παραιτήθηκε το 1991. Εγώ μιλάω για 5 ή 6 χρόνια από τώρα, δηλ. 2005 ή 2006, δεν θυμάμαι καλά. Συνεπώς, όταν πήγα εγώ, μάλλον είχε ήδη παραιτηθεί ο γαραντζώτης γιάννης.
Το ψυχολογικό τεστ, δεν το "πέρασα" ακριβώς. Στο τέστ έπρεπε να κλείσουμε τα μάτια μας και να φανταστούμε πως ήμασταν σε ένα δάσος και κάτι τέλος πάντων συνέβαινε εκεί. Εγώ έκλεισα μεν τα μάτια μου, αλλά δεν μπορούσα να φανταστώ τίποτε, συνεπώς όταν ήρθε η σειρά μου να τους πω τι έκανα στο δάσος, δεν τους είπα τίποτε. Θυμάμαι με ρώτησαν "που ήσουν ; που πήγες ;" και τους είπα "Πουθενά, εδώ ήμουν, στη θέση μου".
quote:
Η εντύπωση που αποκόμισες, συμφωνεί με την ανατριχιαστική νοοτροπία των ατόμων που περιγράφει ο πρώην – κατά δήλωσή του – αρχηγός?
Δεν τα ξέρω τα άτομα. Σου είπα, δεν ήμουν μέλος. Δυο φορές πήγα σε κάτι συζητήσεις.
quote:
Πως θα χαρακτήριζες εσύ αυτή την οργάνωση, και ποιους σκοπούς κατά την γνώμη σου υπηρετεί, η ύπαρξη τη.
Έχεις κάποια ιδέα ?
Σαν ομάδες μελέτης φιλοσοφικών κειμένων ίσως, κάπως έτσι.
Ευχαριστώ πολύ για την ανταπόκρισή σου
Ελπίζω να κατάλαβες τον σκοπό των ερωτήσεων μου, που δεν ήταν να ελέγξω τα λεγόμενά σου, αλλά τα ανατριχιαστικά – κατα την δική μου ηθική και φιλοσοφική προσέγγιση – που καταθέτει ο φερόμενος ώς πρώην αρχηγός της ΝΑ, υπεύθυνος μάλιστα , οργανωτής, καθοδηγητής, και στρατολόγος νέων μελών, στην δική σου – αν δεν κάνω λάθος – πόλη/νομό.(αν και αυτό δεν σχετίζεται με σένα)
Δεν πιστεύω δηλαδή (προσωπική μου εκτίμηση ) πως η οργάνωση άλλαξε φυσιογνωμία/φιλοσοφία μετά την αποχώρηση του αρχηγού.
Καταλαβαίνω από τα λεγόμενα σου, πως η σύντομη σχέση σου με την οργάνωση, δεν σου επέτρεψε να έχεις αυτή την εικόνα για την οργάνωση, ώστε να μπορείς να συμπεράνεις σαν πιθανά αυτά που μας περιγράφει ο πρώην αρχηγός.
Το ψυχολογικό τεστ το οποίο υποβάλουν τα νέα μέλη (όπως αυτό που ανέφερες), και με την προϋπόθεση πως θα ακολουθήσει και άλλο, παρέχει στην “εξεταστική ομάδα” στοιχεία απαραίτητα που τους βοηθούν στην ψυχολογική χειραγώγηση των νέων μελών.
Θα ήθελα να ακούσω τον γιαννη γαραντζιωτη – όταν με το καλό επιστρέψει στην συζήτηση – ποιος ή ποιοι έκαναν τις αξιολογήσεις των νέων μελών, και ποιοι καθόριζαν τους ρόλους.
Είμαι επήσεις πολύ περίεργος να ακούσω πως πέρασε στο “αντίθετο στρατόπεδο”
Αυτές οι μεταλλαγές δεν γίνονται στο “τσακ – μπαμ”
Άν αυτά που αναφέρει ο πρώην αρχηγός ισχύουν, τότε η οργάνωση αυτή είναι ΠΟΛΥ επικίνδυνη για την νεολαία.
Αυτή είναι εκτίμηση δική μου.
Μην κρίνεις από τον εαυτό σου που δεν “τσίμπησες”.
Δεν έχουν όλοι οι νέοι την δική σου κρίση.
δεν ξέρω αν έχεις προσωπική εμπειρία με τον λεγόμενο "οργανωμένο εσωτερισμό" και αν γνωρίζεις εσύ ο ίδιος προσωπικά ως μέλος π.χ ομάδες και οργανώσεις τέτοιου τύπου, όμως θα ήθελα να σου πω [ και στους υπόλοιπους αναγνώστες ασφαλώς ] κάποια πράγματα που προσωπικά εγώ έχω συμπεράνει από την πολύχρονη ενασχόλησή μου μ' αυτό που ονομάζουμε "Εσωτερισμό".
Προσωπικά ήμουν μέλος για κάποιο σεβαστό χρονικό διάστημα μιας μικρής ομάδας εργασίας πάνω στην διδασκαλία του Γ. Γκουρτζίεφ. Ξεκινήσαμε καμιά 30αρία άτομα και είχαμε μείνει στο τέλος μονάχα 6. Αυτό βέβαια δεν έχει και τόσο σημασία γιατί η διδασκαλία αυτή είναι συγκεκριμένη και δύσκολη. Δεν περιορίζεται δηλ. μονάχα σε μελέτες, σε αναγνώσεις και σε ας πούμε διαλέξεις αλλά συμπεριλαμβάνει πολλά πράγματα, περισσότερο διαδραστικά, θα έλεγα. Τέλος πάντων, εγώ μέσα από αυτή την ομάδα έμαθα πάρα πολλά πράγματα και συνεχίζω ακόμη την "εργασία" μόνος μου.
Αυτό που θέλω να σου πω είναι πως το κάθε άτομο όταν πλησιάζει κάποια ομάδα ή κάποια οργάνωση, το κάνει ασφαλώς για τους δικούς του λόγους. Ένας από αυτούς τους λόγους μπορεί να είναι και η περιέργεια, αυτό το "Nα δω τι κουμάσια είναι" όπως λέει ο Dr Jekyll Mr Hyde και κάποιος άλλος λόγος μπορεί να είναι λίγο πιο σοβαρός ας πούμε. Ο γαραντζώτης γιάννης στην αρχή λέει κάτι πολύ σωστό με το οποίο συμφώνησα ευθύς εξ' αρχής. Λέει :
quote:
γαραντζώτης γιάννηςΤο πρόβλημα δεν είναι πρόβλημα πληροφόρησης αλλά ψυχολογικό. έχουμε να κάνουμε με προβληματικούς ανθρώπους, όπως ήμουν και εγώ κάποτε.
Η πλειοψήφια αυτών των ανθρώπων είναι "προβληματικοί", με την έννοια πως έχουν κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα, άλλος μικρό, άλλος μεγάλο. Αυτό δεν είναι κατακριτέο ασφαλώς και σε πληροφορώ πως σε μια ψυχολογική θεραπευτική αγωγή πολλοί ψυχολόγοι προτείνουν οι ίδιοι στους ασθενείς τους την ένταξή τους σε διάφορες ομάδες, φιλοσοφικού ενδιαφέροντος, μελέτης του αρχαιοελληνικού πνεύματος κλπ. ανάλογα δηλ. της περίπτωσης και των ενδιαφερόντων του ασθενή. Αυτό συμβαίνει σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν είναι δηλ. απίθανο.
Συνεπώς, μην διακατέχεσαι από ... έτσι, κάποιον αρνητισμό γι' αυτές τις ομάδες τύπου Ν.Α.
'Ντάξει, κάποιος μπορεί να πηγαίνει εκεί για να περνάει ευχάριστα δυο - τρεις ώρες του απογεύματός του κάνοντας παρέα με τα άλλα μέλη και να μαθαίνει συνάμα και κάτι που τον ενδιαφέρει σχετικά με την φιλοσοφία κλπ. Δεν είναι κακό αυτό.
Το πράγμα αρχίζει να χαλάει, όταν το μέλος νιώθει πως πιέζεται[ με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο ] το ίδιο από την ομάδα ή την οργάνωση. Και τότε, το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να απομακρυνθεί και να ασχοληθεί με κάτι άλλο.
Αυτή τη στιγμή ο αγαπητός γαραντζώτης γιάννης, μπορεί να λέει πως
quote:
Το πρόβλημα δεν είναι πρόβλημα πληροφόρησης αλλά ψυχολογικό. έχουμε να κάνουμε με προβληματικούς ανθρώπους, όπως ήμουν και εγώ κάποτε.
δηλ. ήταν κάποτε και ο ίδιος προβληματικός άνθρωπος [ ενώ τώρα δεν είναι ], όμως εξακολουθεί να έχει πρόβλημα, με την διαφορά πως είναι ένα άλλο είδος προβλήματος που ο ίδιος δεν το αντιλαμβάνεται.
Αυτή η επιθυμία που του έχει δημιουργηθεί στο να ενημερώνει ας πούμε τον κόσμο για τα κακώς κείμενα της Ν.Α. είναι στην ουσία μια προβληματική συμπεριφορά. Αν δεν είχε κανένα πρόβλημα, δεν θα τον ενδιέφερε διόλου πια η Ν.Α., δεν θα ασχολείτο καθόλου !
quote:
γαραντζώτης γιάννηςΤον Ιούνιο του ίδιου έτους έφυγα και από μέλος της Ν.Α. και τον Οκτώβριο μετά από εντατική έρευνα στην προϊστορία της οργάνωσης, ξεκίνησα ένα αγώνα ενημέρωσης για το τι πραγματικά ήταν αυτή η οργάνωση.
Αυτός λοιπόν ο αγώνας ενημέρωσης, που ασφαλώς δεν είναι κατακριτέος, κρύβει από πίσω του ένα πρόβλημα. Ο γαραντζώτης γιάννης δεν το αντιλαμβάνεται αυτό, ακόμη. Κάποια στιγμή όμως, αργά ή γρήγορα, θα το αντιληφθεί ΚΑΙ αυτό [ πως όλο αυτό δηλ. είναι ένα πρόβλημα ] και θα πάψει να ασχολείται εντελώς. Αν διαβάζει αυτές τις γραμμές ο φίλος κι αν έχει προχωρήσει λίγο βαθύτερα μέσα του, ξέρει πως έχω δίκιο.
Εμένα με ενδιαφέρει να δω, όχι τι "κακό" έκανε η Ν.Α στον γαραντζώτης γιάννης, αλλά - πρόσεξε - τι "κακό" άφησε ο γαραντζώτης γιάννης να του κάνει η Ν.Α. Γιατί καμία ομάδα και καμία οργάνωση δεν μπορεί να κάνει κάτι στον οποιονδήποτε, αν πρώτα ο οποιοσδήποτε δεν αφήσει αυτή την ομάδα ή την οργάνωση να του κάνουν ότι του κάνουν.
Συνεπώς, δεν φταίει η N.A. [ και η κάθε Ν.Α. ] για τα "δεινά" των μελών της. Τα ίδια τα μέλη φταίνε [ ως ανθρώπινες μονάδες δηλ. ] για τα "δεινά" που αφήνουν αυτές τις οργανώσεις να τους φέρουν. Δεν φταίει το τηλεοπτικό σκουπίδι που υπάρχει στην τηλεόραση, δηλ. Φταις εσύ κι εγώ που παρακολουθούμε αυτό το σκουπίδι. Συνεπώς, το να βγαίνω εγώ που παρακολουθούσα επί 8 χρόνια αυτό το σκουπίδι, το να βγαίνω τώρα και να το κατηγορώ, είναι σαν να κατηγορώ εμένα τον ίδιο.
O γαραντζώτης γιάννης θα μπορούσε να κάνει το εξής. Να βγει και να πει [ αναφερόμενος όμως στον εαυτό του, όχι στη Ν.Α. ] : "Παίδες, εγώ ήμουν 8 χρόνια στη Ν.Α, ήμουν αρχηγός της στην Θεσσαλονίκη, τώρα καταλαβαίνω τι μαλακία έκανα!" [ Εγώ, εγώ την έκανα την μαλακία, δεν φταίει η Ν.Α. Εγώ φταίω. Αυτό είναι το ειλικρινές, το ντόμπρο, το αληθές, το σωστό και το ... υγιές ]. Όταν όμως βγαίνει και κατηγορεί την Ν.Α. δηλ. κατηγορεί όχι τον τηλεθεατή του σκουπιδιού αλλά το ίδιο το σκουπίδι, αυτό σημαίνει ... problem.
quote:
zipΤο πράγμα αρχίζει να χαλάει, όταν το μέλος νιώθει πως πιέζεται [ με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο ] το ίδιο από την ομάδα ή την οργάνωση. Και τότε, το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να απομακρυνθεί και να ασχοληθεί με κάτι άλλο.
Ο τρόπος της πίεσης το πως ασκείται δηλ. αυτή, δεν έχει σημασία. 10 άτομα εγκατέλειψαν π.χ την δική μας την ομάδα γιατί δεν μπορούσαν να ήταν συνεπείς στα ραντεβού της ομάδος για λόγους οικογενειακούς ή επαγγελματικούς. Το να καλείσαι 2 ή 3 φορές την εβδομάδα να συγκεντρωθείς σε ένα μέρος που αποφασίζεται την τελευταία στιγμή, ε, δεν είναι και τόσο εύκολο, ειδικά στις μέρες μας με τις τόσες υποχρεώσεις που έχει ο καθένας μας. Συνεπώς, είναι και αυτό ενα είδος πίεσης που ασκεί η ομάδα στο μέλος. Αν μπορείς να ανταποκριθείς, ok. Αν όχι, λες "παιδιά, εγώ δεν μπορώ να έρχομαι γιατί π.χ δεν έχω που να αφήσω τα παιδιά μου", χαιρετάς και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Κανένας δεν θα σου πει τίποτε. Άλλα ούτε κι εσύ θα βγεις να κατηγορήσεις την ομάδα επειδή συγκεντρωνόταν 2 ή 3 φορές την εβδομάδα σε μέρη που αποφασιζόταν την τελευταία στιγμή. Δηλ. επειδή εσύ δεν μπορείς να έρθεις, φταίει η ομάδα ; Όχι φυσικά.
Εγώ δεν νομίζω δηλ. πως τον γαραντζώτης γιάννης τον πείραξε η μη εθελοντική διάθεση των υπολοίπων μελών όταν δεν τους "διέταξε" να βοηθήσουν και περίμενε ο ίδιος να βοηθήσουν στις όποιες εργασίες από μόνοι τους.
Έπειτα, η Ν.Α. δεν προβάλλει, ούτε ασχολείται με τον εθελοντισμό. Να πω ότι ήταν π.χ η Ελληνική Ομάδα Διάσωσης, που κατ' εξοχήν απαρτίζεται από εθελοντές, να πω ναι, δεν έδειξαν τα παιδιά εθελοντική διάθεση, με πείραξε ρε παιδί μου αυτό. Αλλά η Ν.Α. τώρα, τι σχέση έχει με τον εθελοντισμό ;
Θέλω να πω δηλ. την δεύτερη φορά που πήγα, υπήρχε ένα συγκεκριμένο θέμα συζήτησης. Θυμάμαι ήταν για την αύρα. Ε, η "δασκάλα" παρέδειδε μάθημα σαν να ήταν ωρομίσθιος εκπαιδευτικός υπάλληλος στο εξατάξιο Γυμνάσιο της Ψαροκώσταινας. Άνοιξε εκεί ένα βιβλίο και ουσιαστικά το διάβαζε χωρίς την παραμικρή δική της γνώμη ή άποψη ή σκέψη τέλος πάντων. Ε, ΄ντάξει, αυτό το βιβλίο μπορεί ο οποιοσδήποτε να πάει σε ένα βιβλιοπωλείο, να το αγοράσει και το διαβάσει ο ίδιος. Γιατί δηλ. θα πρέπει να πάει στη Ν.Α ; Για να έχει μια κοπελίτσα να του το διαβάζει ;
Υπήρχαν βέβαια και θετικά πράγματα, όπως η βιβλιοθήκη π.χ που είχαν τα παιδιά της Ν.Α. εκεί ή το μπαράκι που 'φτιάχναν καφέ, ωραία στημένο, παρεϊστικο δηλ.
Πάντως, η άποψή μου [ από τις ελάχιστες φορές που πήγα ] σχετικά με την Ν.Α είναι : Μεταξύ μιας ομάδας ορειβασίας και μιας ομάδας της Ν.Α, προτιμώ αναμφίβολα την πρώτη.
Άγγιξες σε ένα βάθος το ζήτημα και αν μου επιτρέπεις να σου πω ότι θέαμα μας ει ναι τι είναι η Νέα Ακρόπολη, οπότε είναι φυσιολογικό να μιλάμε για το τι συναντάει κάποιος στην Νέα Ακρόπολη και όχι τι πρόβλημα έχει ο Γιάννης Γαρατζιωτης , αυτό σημαίνει ότι μιλάμε για το μέρος που είναι μια πηγή πολλών στρεβλών και προβληματικών καταστάσεων.
Το ότι κάποιος που φεύγει από την Νέα Ακρόπολη και συνεχίζει να έχει προβλήματα και πως θα τα λύσει είναι ένα άλλο θέμα αρκετά ενδιαφέρον άλλα δεν είναι αυτό το θέμα μας. Ελπίζω να μη το πάρεις στραβά,
καταλαβαίνω τι θέλεις να πεις ,απλά το θέμα που άγγιξες ίσως μπορούμε να το συζητήσουμε ποιο εύκολα κάποιοι που την έχουμε πατήσει,
σαφώς για όλα φταίμε πρώτα εμείς αλλά δεν ακυρώνει αυτό το ότι η Νέα Ακρόπολη είναι Πηγή προβλημάτων.
Όταν προχωράς και σκοντάφτεις σε μια πέτρα τι θα πεις, φταίω εξολοκλήρου εγώ ας τι πατήσουν όλοι για να μάθουν, θα πεις φταίω εγώ και ας πω και στους άλλους τι μου συνέβη,
μου φαίνεται υγιές αυτό και έξαλλου αν προσέξεις πόσο χρόνο καταναλώνουμε εμείς σε αυτό το θέμα σε σχέσει με την υπόλοιπη ήμερα, δεν είναι δα και τόσο πολύς, λίγα λεπτά είναι,
πριν γινόταν το μεγάλο λάθος και υπήρχε το μεγάλο ψυχολογικό πρόβλημα που αφιερώναμε χρόνο και χρήμα.
Τώρα δεν είναι και τόσο φανατικό που ίσως θέλουν κάποιοι να λένε.
Tώρα έχουμε οικογένεια παιδια, δουλεύουμε, έχουμε κοινωνική δράση και δημόσια Ζωή και το βραδάκι η οπότε μπορεί ο καθένας μας θα πει την γνώμη του στο esoterica όσο σκληρά θέλει και το βίωσε.
ελπίζω να μην με παρεξηγείς
Ωραία και κατανοητά τα λες ζιπ. Το σίγουρο πάντως που καταλαβαίνω είναι ότι αρκετές από αυτές τις οργανώσεις θυμίζουν κάτι από Hotel California, "μπορείς να μπεις όποτε θέλεις, αλλά δεν μπορείς να φύγεις"...διότι εάν μείνεις για ένα μεγάλο διάστημα μοιραίως δένεσαι με την οργάνωση, και ειδικά κι αν προαχθείς σε κάποιο αξίωμα, τότε το δέσιμο αυτό ισχυροποιείται.
Τώρα αν για κάποιο λόγο τελικά αποφασίσει κάποιος από τους παλιούς να φύγει ή τον διώξουν τότε το "στοιχειό" της οργάνωσης τον κυνηγάει για καιρό (ο "απόστρατος" πάντα νοσταλγεί τις παλιές ημέρες...). Το να υπογράφει δηλαδή ο γαραντζώτης ακόμα και μετά από 20 χρόνια ως "πρώην αρχηγός ΝΑ" υποδηλώνει, εκτός από "μόστρα", ότι ένα μέρος του ακόμα ταυτίζεται με την εν λόγω οργάνωση, όσο κι αν την αντιπαθεί.
Ένας από τους λόγους πάντως που κάνουν κάθε οργάνωση ιεραρχίας ή εταιρία πυραμίδας αντιπαθή (από τις δεύτερες έχω και εμπειρία), είναι ότι ακριβώς επειδή τρέμουν την διαρροή αρνητικής ενέργειας και την αλυσιδωτή άποχώρηση μελών, φροντίζουν να στιγματίζουν τους αποχωρούντες (ή ακόμα και όσους σκέφτονται να αποχωρήσουν) ως αδύναμους που δεν αντέχουν την πίεση και τις ευθύνες, κάτι που ανέφερε και ο γαραντζώτης σε προηγούμενο μήνυμα.
Από εκεί και πέρα είναι θέμα ιδιοσυγκρασίας...υπάρχουν άνθρωποι που επιθυμούν σφόδρα να ενταχθούν σε μία ομάδα-"οικογένεια" ιεραρχικής δομής, με την προοπτική μάλιστα να αποκτήσουν αξιώματα και τίτλους, αρεσκόμενοι στην ιδέα του ότι "πρέπει να μάθεις να υποτάσσεσαι ώστε να μάθεις και να διοικείς"...όσοι όμως απεχθάνονται κάθε είδους ιεραρχία και απεχθάνονται να δέχονται ή να δίνουν "εντολές" τότε δεν είναι για αυτές τις εταιρίες ούτε οι εταιρίες είναι για αυτούς.
quote:
Το σίγουρο πάντως που καταλαβαίνω είναι ότι αρκετές από αυτές τις οργανώσεις θυμίζουν κάτι από Hotel California, "μπορείς να μπεις όποτε θέλεις, αλλά δεν μπορείς να φύγεις"...διότι εάν μείνεις για ένα μεγάλο διάστημα μοιραίως δένεσαι με την οργάνωση, και ειδικά κι αν προαχθείς σε κάποιο αξίωμα, τότε το δέσιμο αυτό ισχυροποιείται.
Ναι, αν η οργάνωση αυτή έχει ιεραρχία, τότε ναι, συμβαίνει αυτό που λες και είναι σαφώς πιο δύσκολο να αποχωρήσεις λόγω της ανάληψης ίσως κάποιων καθηκόντων που συνοδεύουν αυτό το αξίωμα. Όταν όμως είσαι απλό μέλος, δεν έχεις καμιά δέσμευση. Εγώ τουλάχιστον δύο οργανώσεις που ξέρω από προσωπική εμπειρία δηλ. δεν σου απαγορεύουν να φύγεις όποτε εσύ το θελήσεις.
Το θέμα είναι ότι το μέλος, επειδή όπως είπαμε πρόκειτε για προβληματικό άνθρωπο [ με κάποιο μικρό ή μεγάλο ψυχολογικό πρόβλημα δηλ. ] δεν έχει την δύναμη να φύγει. Πολλές φορές αντιλαμβάνεται πως πρέπει να φύγει από την οργάνωση, αλλά του λείπουν ψυχικά αποθέματα ικανά ώστε να τον κάνουν να εγκαταλήψει την οργάνωση. Αυτό το πράγμα [ αυτή την αδυναμία δηλ. του κάθε μέλους ] την γνωρίζουν όσοι είναι ψηλά στην ιεραρχία της κάθε οργάνωσης και την εκμεταλλεύονται κατά το δοκούν.
quote:
Το να υπογράφει δηλαδή ο γαραντζώτης ακόμα και μετά από 20 χρόνια ως "πρώην αρχηγός ΝΑ" υποδηλώνει, εκτός από "μόστρα", ότι ένα μέρος του ακόμα ταυτίζεται με την εν λόγω οργάνωση, όσο κι αν την αντιπαθεί.
Εγώ γι' αυτό στην αρχή του είπα πως δεν καταλαβαίνω γιατί το κάνει αυτό. Μπορούσε ας πούμε να πει : "Παιδιά γεια σας, είμαι ο τάδε και ήμουν αρχηγός της Ν.Α της θεσσαλονίκης για 8 χρόνια. Επειδή εγώ την "πάτησα" με αυτήν την οργάνωση, θα σας πω δυο πράγματα κι αν θέλετε τα πιστεύετε, αν δεν θέλετε, με γεια σας με χαρά σας". Ένα απλό πράγμα δηλ. ανθρώπινο, αληθινό. Τώρα, το να έρχεται και να υπογράφει κατ' αυτόν τον τρόπο, το να λέει με στόμφο "εγώ κάνω αγώνα ενημέρωσης κατά της Ν.Α.", το να χαρακτηρίζει "βλάκες" όσους βρίσκονται σε μια τέτοια οργάνωση, ε, κάτι άλλο δείχνει. 'Ντάξει, μπορεί να γινόμαστε και καχύποπτοι τώρα ... αλλά, τι να πω ;
quote:
Από εκεί και πέρα είναι θέμα ιδιοσυγκρασίας...υπάρχουν άνθρωποι που επιθυμούν σφόδρα να ενταχθούν σε μία ομάδα-"οικογένεια" ιεραρχικής δομής, με την προοπτική μάλιστα να αποκτήσουν αξιώματα και τίτλους, αρεσκόμενοι στην ιδέα του ότι "πρέπει να μάθεις να υποτάσσεσαι ώστε να μάθεις και να διοικείς"...όσοι όμως απεχθάνονται κάθε είδους ιεραρχία και απεχθάνονται να δέχονται ή να δίνουν "εντολές" τότε δεν είναι για αυτές τις εταιρίες ούτε οι εταιρίες είναι για αυτούς.
Συμφωνώ. Είναι και θέμα του να αρέσει σε κάποιον να βρίσκεται μέσα σε μια ομάδα, να ανοίκει κάπου δηλ.
quote:
Άγγιξες σε ένα βάθος το ζήτημα και αν μου επιτρέπεις να σου πω ότι θέαμα μας ει ναι τι είναι η Νέα Ακρόπολη, οπότε είναι φυσιολογικό να μιλάμε για το τι συναντάει κάποιος στην Νέα Ακρόπολη και όχι τι πρόβλημα έχει ο Γιάννης Γαρατζιωτης , αυτό σημαίνει ότι μιλάμε για το μέρος που είναι μια πηγή πολλών στρεβλών και προβληματικών καταστάσεων.Το ότι κάποιος που φεύγει από την Νέα Ακρόπολη και συνεχίζει να έχει προβλήματα και πως θα τα λύσει είναι ένα άλλο θέμα αρκετά ενδιαφέρον άλλα δεν είναι αυτό το θέμα μας.
Συμφωνώ. Μια παρατήρηση απλώς έκανα koukou1.
quote:
Όταν προχωράς και σκοντάφτεις σε μια πέτρα τι θα πεις, φταίω εξολοκλήρου εγώ ας τι πατήσουν όλοι για να μάθουν, θα πεις φταίω εγώ και ας πω και στους άλλους τι μου συνέβη, [...]
Χμμ ... όταν προχωράς και σκοντάφτεις σε μία πέτρα, θα πεις "Ωπ, σκόνταψα! Εγώ φταίω που δεν είδα την πέτρα, αλλά ας πάρω την πέτρα παραπέρα, ας την απομακρύνω από τον δρόμο καλού - κακού, μήπως και κάποιος δεν την δει και σκοντάψει κι αυτός όπως σκόνταψα εγώ". Καταλαβαίνεις τι λέω ; Δεν θα βγεις να πεις "Προσέξτε! Σε εκείνον τον δρόμο υπάρχει μια πολύ μεγάλη και απαίσια πέτρα!" [ Θα την έχεις ΗΔΗ απομακρύνει εσύ που σκόνταψες ! ] Αφού υπάρχει και εσύ σκόνταψες πάνω της, ε, γιατί δεν την μάζεψες παραπέρα ; Γιατί δεν την απομάκρυνες απ' τον δρόμο ; Αν το έκαναν όλοι αυτό, αν όλοι μάζευαν δηλ. τις πέτρες που σκόνταψαν απ' τους δρόμους, τώρα η δρόμοι θα ήταν πεντακάθαροι φίλε/η [ δεν ξέρω ] και δεν θα μας απασχολούσε καμιά Ν.Α. και καμιά πέτρα. Με εννοείς ;
quote:
[...]μου φαίνεται υγιές αυτό και έξαλλου αν προσέξεις πόσο χρόνο καταναλώνουμε εμείς σε αυτό το θέμα σε σχέσει με την υπόλοιπη ήμερα, δεν είναι δα και τόσο πολύς, λίγα λεπτά είναι,[...]
'Ντάξει, κουβέντα κάνουμε.