- Η βία - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Κατ αρχας Ένα καλωσωρησες στον styv που δεν έχω ξανά συνομιλήσει, και φυσικά στον Αντώνη, αν είναι αυτο το όνομα σου, μιας και με όσα εγραψες, όχι μόνο με εξεπληξες, μα πιστεύω πως θα προσφέρεις παρά πολλα στην προσπάθεια μας, στην έρευνα και κατανόηση  του εαυτού μας, που είναι κάτι περισσωτερο απο αγώνας. Ίσως το δυσκολότερο πράγμα προς επίτευξη σήμερα, είναι ακριβώς αυτο.

Πριν λοιπόν βάλουμε πλώρη για κάποιο άλλο πλανήτη, κάποια άλλη επανίδρυση κατα το φίλο νικομαχο, για να γίνει αυτο, χρειάζεται να γνωρίσουμε αυτό που ειμαστε και να το βάλουμε απαλά στην άκρη, γιατί όσο δεν το γνωρίζουμε, αυτο θα προβάλει αυτο που έμαθε, αυτο που είναι και δεν είναι, που στην ουσία είναι αν θελουμε να ειμαστε αντικοιμενικοι, κάτι όχι όμορφο, αν και υπάρχει μέσα στην ασχημοσυνη του, πισω απο την βία, βαθειά κρυμενη η ομορφιά και το μεγαλείο.

Αυτός είναι όχι μόνο σκοπός, μα ιερός σκοπός, το οφείλουμε στον εαυτό μας και στην ανθρωπότητα, γιατί αν Ένας μικρός πυρήνας ανθρώπων πραγματικά ελευθερωθεί, θα είναι σε θέση να επιρεασει τους άλλους γύρω του, θα ειναι σε θεση πραγματικά να βοηθήσει, στον αγώνα ενάντια στη πραγματική άγνοια, που είναι η άγνοια του εαυτού μας.

Έτσι η βία δεν είναι θεμα μόνο χρημάτων,  να έχεις η να μην έχεις, μα παει πολυ ποιο πίσω, και θα τα βρούμε στη συνέχεια.

Ρωτάει λοιπόν ο νικομαχος. Τι κάνουμε?

Και δίνει μια απάντηση, επανιδρυουμε την ανθρωπότητα, μα δεν είναι του παρόντος θέματος.

Είναι αγαπητέ, γιατί όταν ελευθερωνεσαι σιγά σιγά απο τη βία, αρχίζει κάτι καινούργιο, ένας άνθρωπος χωρίς βία! Γίνεται αυτόματα, η ελευθερία απο το Ένα, φέρνει σε ζωη τον ελεύθερο άνθρωπο. Αυτο που θα δει ο άλλος σε Ένα ελεύθερο άνθρωπο, αυτη θα είναι η αλυσίδα, η αιτία που θα πυροδωτησει στον άλλο, να δει αν υπάρχει διαφορετικός τρόπος του ζειν, σε ομορφιά και σε μεγαλείο.

Δεν χρειάζεται να δουμε λοιπόν Ένα σεισμό, μια καταστροφή, η να καταστραφουμε για να δουμε τι θα κάνουμε,
μα αυτός ο μικρός πειρηνας, 
μπορει να αρχίσει αμέσως, συνεισφέροντας Ένα πνευματικό κομμάτι εδω μέσα, και σιγά σιγά μιλώντας προς τον συνάνθρωπο 
με τα τόσα του προβλήματα, 
δειχνωντας του τις αιτίες, το γιατί υποφέρει.

Δεν είναι θέμα ελπίδας, μα δράσης, ολικής δράσης φίλε στυβ, δεν δεχόμαστε το παλιό, γιατί εκει υπάρχει σαπίλα, αυτός είναι ο μοχλός της μεγαλύτερης επανάστασης, η αρχή της κατανόησης του πως λειτουργούμε.

Έτσι φτάνω σε ότι ο αντώνης αποκαλεί θέατρα ελέγχου. Δεν θα κάνω ουδεμία πρόσθεση, μα θα το αφήσω έτσι ως έχει, ζητώντας απο όλους να το ξαναδιαβασουν εξ ολόκληρου.

..............
Τρελαντωνης

Η βία είναι μια μορφή εκδήλωσης αυτών που αποκαλούμε θέατρα ελέγχου.
Αυτό είναι ανεξάρτητο απο κοινωνικά συστήματα, κοινωνικές τάξεις και δομές.
Είναι στοιχείο της ιδιοσύστασης της ανθρώπινης φύσης στον πυρήνα της.
Θέατρα ελέγχου βρίσκουμε παντού.
Ακόμα και μέσα στην οικογένεια.
Ο σύζυγος με τη σύζυγο.
Ο γονιός είτε είναι ο πατέρας ή η μητέρα με το παιδί ή τα παιδιά τους.
Τα αδέλφια αναμεταξύ τους.
Οι φίλοι μεταξύ τους σε μια παρέα.
Οι συνάδελφοι στο εργασιακό τους περιβάλλον.
Σε κάθε συζήτηση και κοινωνική συναναστροφή.
και πάει λέγοντας...

Είναι ένα απο τα παιχνίδια ενέργειας που παίζεται αναμεταξύ μας, ανάμεσα σ' όλους ανθρώπους.
Δεν έχει να κάνει με πλούσιους ή με φτωχούς.
Δεν έχει να κάνει με τα χρήματα.
Παντού συμβαίνει αυτό και απ' όλους μας.
Σ' αυτό το φυσικό επίπεδο που ζούμε, υπάρχει σπατάλη της ζωτικής ενέργειας του καθενός μας μέσα απ' όλες τις δραστηριότητες και τις σκέψεις και η οποία χρειάζεται αναπλήρωση.
Η συντριπτική πλειοψηφία των περισσοτέρων απο εμάς εκτός απο τις εξαιρέσεις του Χριστού, του Βούδα, κ.τ.λ, είμαστε αποκομμένοι απο την συμπαντική πηγή της άπειρης ενέργειας της ύπαρξης.
Δεν γνωρίζουμε το πώς να συνδεόμαστε και να είμαστε συνδεδεμένοι μ' αυτή την ας την πούμε Θεική πηγή όταν το χρειαζόμαστε, για αναπληρώσουμε τη χαμένη ζωτική μας ενέργεια.
Γι' αυτό πολλές φορές καταφεύγουμε συνειδητά ή τις περισσότερες φορές ασυνείδητα στην εκδήλωση διαφόρων μορφών βίας όπως η λεκτική βία, η ψυχολογική βία, σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα και στη σωματική βία.
Όλα αυτά συμβαίνουν στο background.
Ας δούμε ένα παράδειγμα.
Ανάμεσα σε δύο ανθρώπους για παράδειγμα που συζητούν, ο ένας απο τους δύο λόγω δικής του έλλειψης ενέργειας μπορεί να νοιώσει την επιθυμία της κυριαρχίας έναντι του άλλου, κάτι το οποίο νομίζει ότι θα του δώσει ευχαρίστηση και θα τον γεμίσει ενέργεια.
Αυτή η ενέργεια θα προέλθει απορροφώντας ένα κομμάτι της ενέργεια του άλλου.
Αυτό θα συμβεί στο background.
Έτσι μπορεί να στηθεί ένα θέατρο ελέγχου απο τον έναν για απορρόφηση ενέργειας του άλλου.
Ο άλλος μπορεί να το αντιληφθεί ή να το νοιώσει ή μπορεί και να μην το καταλάβει καν, αλλά μετά να νοιώσει αποδυναμωμένος.

Αυτό για να γίνει σαφέστερο με όρους της καθημερινότητας είναι ένα παράδειγμα της ζήλιας και της αυτοεπιβεβαίωσης που παίζεται μεταξύ δύο ή και περισσοτέρων ανθρώπων.

Αν μπορούσαμε να συνδεόμαστε όλοι με την θεική πηγή της άπειρης ενέργειας, δεν θα υπήρχε λόγος να συμβαίνουν όλα αυτά τα θέατρα ελέγχου και να εκδηλώνονται διάφορες μορφές βίας φαινομενικά ή μη, ακίνδυνης ή ακόμα και επικίνδυνης.
Σ' αυτήν την περίπτωση θα αμβύλονταν μέχρι εξαφάνιση τους πάσης μορφής φαινόμενα βίας μέσα στις κοινωνίες.

Θέλετε να πάμε κι ένα σκαλί ακόμα πιο πάνω?

Η αποκοπή μας απο την άπειρη συμπαντική θεική ενέργεια και η άγνοια του τρόπου επανασύνδεσης μας μ' αυτήν, συνδέεται με αυτό το background νοιώσιμο της έλλειψης ενέργειας που στην πλειονότητα των περιπτώσεων το καλλιεργεί ο φόβος και τότε είναι που στήνονται τα θέατρα ελέγχου μικρά ή μεγάλα, οπουδήποτε και ανάμεσα σε οποιουσδήποτε χωρίς καμιά διάκριση.

.........................

quote:

---

libero Διεγραμμένος Λoγαpιασμoς :

Υπάρχουν ορισμοί για τις ενέργειες που αναφέρεις, trelantonis? Εγώ τουλάχιστον δεν κατάλαβα αυτα που έγραψες.

---

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

Γαμώτο, ξεφεύγουμε απ' το θέμα αλλά τι να κάνω κιόλας, που δεν καταλαβαίνω για ποια μορφή ενέργειας μιλάει και πως την μετράει.

Ubi Dubium Ibi Libertas

Τι καλείται ενέργεια:

Kάθε φυσικό σύστημα περιέχει (ή εναλλακτικά αποθηκεύει) μία ποσότητα που ονομάζεται ενέργεια. Οποιαδήποτε μορφή δράσης από τα παιδικά παιχνίδια μέχρι τη λειτουργία των μηχανών και από το μαγείρεμα τροφών μέχρι τη γραμμή παραγωγής στο εργοστάσιο προϋποθέτει κατανάλωση ενέργειας. Οι πράγματι πολυποίκιλες μορφές ενέργειας βρίσκονται πίσω από την ασύλληπτη ποικιλία των φυσικών φαινομένων.
Η ενέργεια με την οποία τροφοδοτείται ο πλανήτης μας προέρχεται σχεδόν εξ' ολοκλήρου από τον Ήλιο.

Η Ενέργεια χαρακτηρίζεται, τόσο στη θεωρία όσο και στη πράξη, περισσότερο ως μια λογιστική έννοια, που μας δίνει τη δυνατότητα να προβλέψουμε την εξέλιξη ή την κίνηση ενός συστήματος.

Ορίζεται σαν το ποσό του έργου που απαιτείται προκειμένου το σύστημα να πάει από μια αρχική κατάσταση σε μια τελική.

Ακριβώς πόση ενέργεια περιέχεται σε ένα σύστημα μπορεί να υπολογιστεί παίρνοντας το άθροισμα ή το ολοκλήρωμα ενός αριθμού ειδικών εξισώσεων (όπως οι εξισώσεις Λαγκράνζ ή οι εξισώσεις Χάμιλτον), καθεμιά από τις οποίες δίνει την ενέργεια που έχει αποθηκευτεί κατά έναν ιδιαίτερο τρόπο.

Ανάλογα με τον τρόπο που έχει αποκτηθεί, ανταλλαχθεί ή αποθηκευτεί, μπορούμε να μιλήσουμε για πολλές μορφές ενέργειας:

1.Μηχανική ενέργεια, που συνδυάζει την κινητική και τη δυναμική.
2.Ηλεκτρομαγνητική ενέργεια, που συνδυάζει την ηλεκτρική και τη φωτεινή ή ενέργεια ακτινοβολίας,
3.Πυρηνική ενέργεια
4.Θερμική ενέργεια
5.Χημική ενέργεια

Η κυριότερη ιδιότητά της είναι ότι η συνολική ενέργεια ενός απομονωμένου (κλειστού) συστήματος είναι σταθερή, πρόταση που έχει αποδειχθεί από πλήθος πειραμάτων και χαρακτηρίζεται ως μία από τις πλέον θεμελιώδεις αρχές διατήρησης της φυσικής.

Δεν αναφέρθηκε κανείς για τη θερμική ενέργεια μόνο .

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BD%CE%AD%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CE%B1

Τολμω να εξηγησω για ποια ενεργεια μιλα ο Τρελαντωνης και οταν το δει
με διαψευδει η συμφωνει.

Η ενεργεια στην οποια αναφερεται ο δυνδικτυος,ειναι καθαρα νοητικη.
Ειναι η ενεργη σκεψη του ανθρωπου,που μπορει να παραγει εργο.καλο η κακο.
Οταν λεει αναλωνομαστε καθημερινα χανοντας ζωτικη ενεργεια,ακριβολογει εννοωντας οτι την σπαταλαμε σε μικροπραγματα
ανευ ουσιας,οπως τσακωμοι,προσπαθεια προβολης,εγωισμο,διακριση σε
βαρος αλλων,κ.λ.π.

Θα μπορουσαμε καλλιστα να διαθεσουμε αυτη την χαμενη ζωτικη ενεργεια προς την οικουμενικη επανιδρυση,αρχιζοντας απο τον στενο μας κυκλο
επεκτεινομενοι στον επεκεινα κυκλο μας και ετσι πυροδοτουμε την
αλυσιδωτη αντιδραση προς τον σκοπο της μη βιας.

Φιλε Κηφεα ειναι πολυ κοντα στην εξηγηση το παραδειγμα σου της θερμποδυναμικης μονο ως προς το δευτερο σκελος του,οπου ο νους αντιδρα συνηθως σε σχεση με το περιβαλλον του.Ο Τρελαντωνης και
συμφωνω μαζι του,λεει να αλλαξουμε την ταση αυτη του νου να αντιδρα σε σχεση με το περιβαλλον,ενισχυοντας την εντροπια του.
Δηλαδη την ταση ολων προς την αταξια.
Αταξια στην προκειμενη περιπτωση,ειναι η διαφυγη του νου,της σκεψης
απο τα κατεστημενα,που διδαχθηκαμε,μας εντρηφησαν απο μωρα και μας
διαποτησαν στην εκπαιδευση μας.

Φιλε Πλατωνα δεν ειναι και το ξερεις η μεταφορα σε αλλο πλανητη το
θεμα της επανιδρυσης,ουτε μεσω καταστροφων της κειμενης ανθρωποτητας.
Ειναι αυτο που ειπες και ειπα και οι φιλοι λενε.
Μιλατε,μιλατε συνεχως να προκαλεσουμε την αλυσιδωτη αντιδραση.

Εδω θα ταιριαζε να αφιερωσω στην συζητηση το ποιημα του Αζιζ Νεσιν
η σιωπη ειναι χρυσος μας εμαθαν...!!

Φιλε Τρελαντωνη με συγχωρεις αν βιαστηκα να απαντησω,αλλα ειμαι σιγουρος δεν θα με δειρεις...

Μερικές φορές εντούτοις τα συναισθήματα που υποβάλλονται απο τις ΕΙΚΟΝΕΣ , είναι αρκετά δυνατά για να τείνουν , όπως οι συνηθισμενες υποβολές , να μεταβληθούν σε πράξεις...το εξωπραγματικό έχει πάντα τόση σημασία στα μάτια τους όσο και το πραγματικό και έχουν μια φανερή τάση να μην τα διαχωρίζουν.

Ακόμα και όλοι εμείς , που υποτίθεται ότι στεκόμαστε "παρατηρητικά" απέναντι στον εαυτό μας , θα έχουμε πολλές φορές παρατηρήσει ότι "διολισθαίνουμε" σε συγκινησιακές πειρατείες που είναι ικανές να μας οδηγήσουν -και μας οδηγούν- σε κάποιες μορφές βίας που δεν είναι ανάγκη να αποτελούν σωματική βία αλλα μπορεί να αποτελούν ψυχολογική ή και συναισθηματική βία έναντι των απέναντί μας , συμπεριφορές που πολλές φορές προσπαθούμε να δικαιολογήσουμε ως εκ των πραγμάτων και των καταστάσεων "αναπόδραστες" και οφειλόμενες σε εξωγενείς παράγοντες ή εν πάσει περιπτώσει σε λάθη και συμπεριφορές άλλων...

Μέσα στην ιστορία το "φαινομενικό" έπαιξε πάντα ένα ρόλο πολύ πιο σπουδαίο απο το πραγματικό....

Μπορούμε να θεωρήσουμε δε ως βέβαιο , ότι το εξωπραγματικό κυριαρχεί στο πραγματικό...και κεί -κατα την άποψή μου- θα πρέπει -μαζί με άλλα που μπορούν στην συνέχεια να συζητηθουν- να εστιάσουμε την προσοχή μας , οριζοντας την αρχή -εκκίνηση- απο το "Γνώθι σ'αυτόν"...

Καλησπέρα σε όλους ,

Ας χαλαρώσουμε λίγο, αναγνωρίζοντας και φέρνοντας στην επιφάνεια τα θέατρα ελέγχου.
Έχοντας επίγνωση...
Έχοντας αγάπη και όχι φόβο...
Το αντίθετο της αγάπης δεν είναι το μίσος, είναι ο φόβος.

Ναι Πλάτωνα!
Η γνώση των θεάτρων ελέγχου υπήρχε στο μυαλό μου εδώ και αρκετό καιρό.
Η κατανόηση της λειτουργίας του νού όμως σε μεγαλύτερο βάθος, ξεκλείδωσε την πόρτα του μυαλού για να κατανοηθεί κι αυτή η έννοια σε ακόμα μεγαλύτερο βάθος.

Με τη σειρά μου θα ήθελα να προτείνω σε όλους μας και στον εαυτό μου να ξαναδιαβάσουμε τα σχόλια του Πλάτωνα πάνω στη έννοια θέατρα ελέγχου και το μηχανισμό λειτουργίας τους.
(το ακριβώς επόμενο σχόλιο μετά το πρώτο δικό μου στο θέμα)

Δεν το κάνω χάριν ανταπόδωσης κάποιας φιλοφρόνησης, αλλά γιατί τα λόγια του Πλάτωνα κρύβουν όλη τη πεμπτουσία της μετέπειτα πορείας και εξέλιξης τόσο καθενός ανθρώπου ξεχωριστά όσο και στο σύνολο της ανθρωπότητας.

Η κατανόηση του εαυτού μας όπως είπες είναι κάτι περισσότερο απο αγώνας και το δυσκολότερο πράγμα για να επιτευχθεί, δηλαδή θα λέγα κι εγώ πως είναι ένας πραγματικός άθλος.

Χρειάζεται να γνωρίσουμε όπως λες αυτό που είμαστε και να το βάλουμε απαλά στην άκρη.
Δηλαδή θα λεγα κι εγώ, να γνωρίσουμε το νού μας και να τον βάλουμε στην γωνιά του όπως ένα εργαλείο στην εργαλειοθήκη.

Αυτό που δημιουργεί τα θέατρα ελέγχου είναι ο νούς μας.
Αν το γνωρίσουμε και το βάλουμε στη γωνιά του και το χρησιμοποιούμε όταν το χρειαζόμαστε για να λειτουργούμε μέσα στην κοινωνία, τότε έχουμε επίγνωση και ελέγχουμε εμείς οι ίδιοι τα θέατρα ελέγχου και δεν ελεγχόμαστε απ' αυτά.

Αυτή η άγνοια του εαυτού μας, θα έλεγα πως είναι η πρωτογενής μορφή βίας που συμβαίνει απο εμάς τους ίδιους στον ίδιο μας τον εαυτό.
Δηλαδή η βία αρχίζει πρώτα απο εμάς απο τον καθένα ξεχωριστά και συμβαίνει στο εσωτερικό του εαυτού του και μετά εξωτερικεύεται και εκδηλώνεται στους συνανθρώπους του.
Δηλαδή η εξωτερική προβολή με ένα θέατρο ελέγχου στους συνανθρώπους μας πηγάζει απο μια εσωτερική προβολή, ένα εσωτερικό θέατρο ελέγχου του νού μας στον ίδιο μας τον εαυτό.

Αυτός είναι ο αγώνας που δίνει ο ειρηνικός πολεμιστής, είναι ένας αγώνας με τον εαυτό του, την άγνοια αυτής της εσωτερικής βίας.

Η μεταμόρφωση ενός ανθρώπου όταν γνωρίσει τον εαυτό του οδηγεί αυτόματα σε αυτό που είπε ο Πλάτωνας, στην πυροδότηση ενός διαφορετικού τρόπου ζειν και σε μια αλυσιδωτή αντίδραση.
Είναι σαν να πέφτει φώς σε διάφορα κομμάτια ενός σκοτεινού χώρου και κάποια στιγμή αλυσιδωτά τα φωτισμένα τμήματα ολοένα και μεγαλώνουν μέχρι που φωτίζεται διάπλατα ολόκληρος ο χώρος.
Σαν ένα στάδιο με θεατές που ο καθένας κρατάει ένα κεράκι.
Ο καθένας ανάβει το κεράκι μόνος του, αλλά οι δίπλα του βλέπουν αυτή την αλλαγή και ανάβουν και εκείνοι με τη σειρά τους και έτσι σιγά-σιγά φωτίζεται ολόκληρο το στάδιο.
Αυτή είναι η μεταμόρφωση ολόκληρης της ανθρωπότητας.
Δεν πρόκειται να γίνει με καταστροφές, με σεισμούς, λιμούς και καταποντισμούς.
Γίνεται, συμβαίνει έτσι απλά, ήσυχα, ήρεμα, αθόρυβα και ειρηνικά χωρίς εφέ και τυμπανοκρουσίες και βιαιοπραγίες.

Έτσι απλά εύκολα αλλά συνάμα και δύσκολα γιατί είναι και ένας άθλος.

Ενα άριστο μάθημα φυσικής για τις ενέργειες απο τον φίλο μας Κηφέα που εγώ δεν θα μπορούσα να τα πώ καλύτερα και με έβγαλε απο τον κόπο να το κάνω.
Συμφωνώ και με τα λεγόμενα του Νικόμαχου για το θέμα ενέργειας, κάνοντας το εξής σκεπτικό, συνθέτοντας όλες τις απόψεις και πληροφορίες:

Συνδυάζοντας όλα αυτά για τις ενέργειες απο τον Κηφέα μ' αυτό που είπε ο Νικόμαχος για καθαρά νοητική ενέργεια, έχουμε το πάντρεμα της φυσικής απο επιστημονικής πλευράς με την μεταφυσική.
Αυτό ακριβώς το πάντρεμα είχα και έχω στο μυαλό μου.

Όλη αυτή η δημιουργία οτιδήποτε βλέπουμε και δεν βλέπουμε πηγάζει απο την καθαρά νοητική ενέργεια που δημιουργεί πρώτα σκέψεις και μετά τις μετουσιώνει σε ύλη και υλοενέργεια δημιουργώντας έτσι τους γαλαξίες, τους αστέρες, τους ήλιους, τους πλανήτες, εμάς τους ίδιους και τα δημιουργήματα μας κ.τ.λ, χρησιμοποιώντας όλες αυτές τις ενέργειες που ανέφερε ο Κηφέας και άλλες που δεν έχει ανακαλύψει η φυσική ακόμα.

Την ενέργεια μπορούμε να την χρησιμοποιήσουμε με πολλές μορφές.
Για να σκεφτούμε και να παράγουμε νέες σκέψεις, ιδέες, πληροφορίες, καθαρά νοητική μορφή.
Για να δημιουργήσουμε κάτι υλικό π.χ. να κατασκευάσουμε δρόμους, εργοστάσια, κτίρια κ.τ.λ, για να εργαστούμε χειρωνακτικά κ.τ.λ, να παράγουμε υλικά αγαθά, οπότε χρησιμοποιούμε και τις υπόλοιπες μορφές ενέργειας μετασχηματίζοντας την νοητική σ' αυτές.
Για τις βιολογικές μας ανάγκες, όπως τροφή, νερό, άσκηση και ότι χρειάζεται για τη λειτουργία και συντήρηση του φυσικού σώματος, που είναι η βιολογική ή βιοχημική ενέργεια.

Καλά κάνεις και είσαι σίγουρος. Απλά δεν υπάρχει πιθανότητα, δεν υφίσταται!
Απο μικρός ήμουν σ' αυτό το δρόμο της μη βίας, μόνο που τότε το ένοιωθα περισσότερο χωρίς να γνωρίζω σε βάθος το γιατί, τώρα και νοιώθω και γνωρίζω.

Το καλύτερο παράδειγμα για την μεταμόρφωση στους γύρω μας το δίνουμε περισσότερο με την μεταμόρφωση του δικού μας τρόπου ζωής και σκέψης, αυτού της μη βίας και όχι μόνο με τα λόγια.
Ο τρόπος ζωής και σκέψης ως παράδειγμα εντυπώνεται σε βάθος πολύ περισσότερο απ' τα λόγια.

Οι εικόνες μας οδηγούν πολλές φορές σε εξωπραγματικούς κόσμους, καταστάσεις, ψευδαισθήσεις και μετά σε διολισθήσεις που οδηγούν μέχρι και σε συναισθηματικές εκρήξεις. Είναι αλήθεια αυτό.
Έχουν και άλλη χρήση όμως ανάλογα με το τι επιλέγουμε.
Η οπτικοποίηση (visualization) των εννοιών με εικόνες έχει μεγάλη επίδραση στον τρόπο σκέψης.
Τις περισσότερες φορές τον μεταμορφώνει.

Το γνώθι σαυτόν είναι το κλειδί, γυρνάμε πάλι εκεί και απο εκεί ξεκινάμε...

quote:

---

trelantonis :

Αυτό που δημιουργεί τα θέατρα ελέγχου είναι ο νούς μας
Αν το γνωρίσουμε και το βάλουμε στη γωνιά του και το χρησιμοποιούμε όταν το χρειαζόμαστε για να λειτουργούμε μέσα στην κοινωνία, τότε έχουμε επίγνωση και ελέγχουμε εμείς οι ίδιοι τα θέατρα ελέγχου και δεν ελεγχόμαστε απ' αυτά.

Αυτή η άγνοια του εαυτού μας, θα έλεγα πως είναι η πρωτογενής μορφή βίας που συμβαίνει απο εμάς τους ίδιους στον ίδιο μας τον εαυτό.
Δηλαδή η βία αρχίζει πρώτα απο εμάς απο τον καθένα ξεχωριστά και συμβαίνει στο εσωτερικό του εαυτού του και μετά εξωτερικεύεται και εκδηλώνεται στους συνανθρώπους του.
Δηλαδή η εξωτερική προβολή με ένα θέατρο ελέγχου στους συνανθρώπους μας πηγάζει απο μια εσωτερική προβολή, ένα εσωτερικό θέατρο ελέγχου του νού μας στον ίδιο μας τον εαυτό.

Αυτός είναι ο αγώνας που δίνει ο ειρηνικός πολεμιστής, είναι ένας αγώνας με τον εαυτό του, την άγνοια αυτής της εσωτερικής βίας.

Η μεταμόρφωση ενός ανθρώπου όταν γνωρίσει τον εαυτό του οδηγεί αυτόματα σε αυτό που είπε ο Πλάτωνας, στην πυροδότηση ενός διαφορετικού τρόπου ζειν και σε μια αλυσιδωτή αντίδραση.

---

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά