- 7 θανασιμα αμαρτηματα : λαιμαργια,ποσο πρεπει να τρωμε? - .-= Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ =-.
Πιστεύω ότι στην εποχή που ζούμε η λαιμαργία και η παχυσαρκία είναι καταδικαστέα ως ένα από τα κατ'εξοχήν "θανάσιμα" αμαρτηματα. Σύμφωνω.
Δεν βλέπω όμως να είναι το ίδιο καταδικαστέα η λαγνεία π.χ. φθόνος, οργή, φιλαργυρία, τα οποία εξ απαλών ονύχων δεν καταδικάζονται το ίδιο γιατί η λαγνεία είναι περισσότερο διαδεδομένη απο τη λαιμαργεία και οι λαγνοφόροι δεν φαίνονται με γυμνό μάτι όπως οι παχύσαρκοι, το ίδιο και οι φθονούντες, ή οι οργισμένοι... αν π.χ. φαντασιωνόμασταν ότι όλοι όσοι φθονούν θα κοκκίνιζε και θα πρηζόταν ο λαιμός τους και θα γινόταν αμέσως αντιληπτοί για το "θανάσιμο αμάρημά τους" πιστεύω ότι τα πράγματα θα ήταν τελείως διαφορετικά.
ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΑ ΖΩΑ ΠΟΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΘΑΝΑΣΙΜΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ ΕΧΟΥΝ? ΛΕΤΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΑΡΓΥΡΑ, ΦΘΟΝΕΡΑ...?
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
Η Φύση έχει προνοήσει έτσι ώστε να υπάρχει μία ισορροπία στα πάντα, συμπεριλαμβανομένου και στις οικολογικές αλυσίδες.
Ο μοναδικός εχθρός της είναι ο άνθρωπος.
Σχετικά με τη λαιμαργία, εξακολουθώ να μη μπορώ να καταλάβω γιατί πρέπει να θεωρείται αμάρτημα.
Δεν έχει προεκτάσεις σε άλλα άτομα παρά μόνο στο άτομο που διακατέχεται από αυτήν.
Φυσικά πάν μέτρον άριστον κι η λαιμαργία οδηγεί σε πολλά προβλήματα υγείας αλλά ως εκεί.
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
quote:
Θα ήθελα να θέσω ένα ερώτημα στον αγαπητό "Οργή του Θεού"...Επειδή βλέπω ότι εξακολουθείς να χαρακτηρίζεις τη λαιμαργία ως "αμάρτημα"--βλέπω επίσης ότι χαρακτηρίζεις με τον ίδιο τρόπο και την απιστία και, ξέρεις, μου κάνει εντύπωση το γεγονός ότι αυτή δεν συγκαταλέγεται στα "επτά θανάσιμα αμαρτήματα" αν και σαφώς "ανηθικότερη" (εκτός κι αν την κατατάξουμε στο "αμάρτημα" της λαγνείας, κάτι κατά τη γνώμη μου λανθασμένο)
--, θα ήθελα να σε ρωτήσω, εσύ προσωπικά τι συμβουλές ή τι προτροπές θα έκανες σ' έναν λαίμαργο "αμαρτωλό", εκτός από το να τον κατακρίνεις, έτσι ώστε να αποκτήσει "άφεση αμαρτιών";
θα τον συμβουλευα να τρωει λιγοτερο,να προσπαθησει τουλαχιστον...
δεν ξερω αν εχεις γνωρισει ποτε ανθρωπο 160-180 κιλα.εγω που εχω γνωρισει θα σου πω.
το φαι για αυτους ειναι κατι σαν τα ναρκωτικα για εναν ναρκομανη.ειναι μια συνηθεια....εχουν συνηθησει να τρωνε ετσι και δεν μπορουν να το κοψουν ευκολα.
quote:
θα τον συμβουλευα να τρωει λιγοτερο,να προσπαθησει τουλαχιστον...
Δέχομαι την απάντησή σου και δεν διαφωνώ ουσιαστικά...Αυτό που ήθελα να διευκρινίσω είναι τα "περί αμαρτίας" που υποστήριξες και αν θα πρότεινες ας πούμε κάτι σαν...εξομολόγηση ή ό,τι άλλο κάνουν τέλος πάντων οι άνθρωποι για να πάρουν "άφεση"...Η μόνη μου ένσταση ήταν αυτή...
quote:
δεν ξερω αν εχεις γνωρισει ποτε ανθρωπο 160-180 κιλα
Έχω έναν πολύ καλό φίλο που αγγίζει τα 145. Δεν έχει κάποιο πρόβλημα υγείας (χωρίς να σημαίνει αυτό ότι ίσως δεν αποκτήσει κάποια στιγμή εξαιτίας της παχυσαρκίας του) και, επειδή τον έχω ζήσει από κοντά, δεν μπορώ να πω ότι τρώει υπερβολικές ποσότητες, βέβαια εννοείται ότι καταναλώνει τροφή σε ποσότητες πάνω από το μέσο όρο. Και είναι από τα πιο "ακομπλεξάριστα" και καλοκάγαθα άτομα που έχω γνωρίσει...
Αυτό στο οποίο θέλω να καταλήξω, φίλε μου, είναι ότι..."ουδέν απόλυτο"...Και ειδικά στους ανθρώπους... Διαφώνησα μόνο με τις γενικεύσεις και τους αφορισμούς σου, και όχι με τα λεγόμενά σου ότι η λαιμαργία και η παχυσαρκία όντως βλάπτουν.
Σαφώς και θα πρέπει να γίνει ένας διαχωρισμός για τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν κάποιο οργανικό πρόβλημα. Ίσως να ακούγεται λίγο βαριά η λέξη αμαρτία και αυτό να δημιουργεί το πρόβλημα. Πέρα όμως από την αμαρτία, την οποία είτε δέχεται κάποιος είτε όχι, τις περισσότερες φορές τη λαιμαργία διαδέχονται σωματικοί πόνοι κ.ο.κ.
Για τα ζώα θα διαφωνήσω με την αρχική άποψη, ότι δηλ δεν τρώνε. 20 χρόνια έχω σκυλιά και το μόνο που βλέπω να κάνουν με χαρά είναι να τρώνε. Πριν πάω στην κουζίνα έχουν ήδη πεταχτεί και με κοιτούν μες τα μάτια για να τους δώσω κάτι χώρια ότι διαρκώς τους τρέχουν τα σάλια.
"Κονξ Ομ Πανξ"
"Κονξ Ομ Πανξ"
Θεωρείται αμαρτία με την έννοια οτι δεν επιβαλλόμαστε στο σώμα μας?
Δεν είναι αμαρτία τότε και να καπνίζουμε?
Να πίνουμε ένα ποτό επειδή το θελήσαμε?
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
quote:
Γιατί όμως θεωρείται αμαρτία?
Θεωρείται αμαρτία με την έννοια οτι δεν επιβαλλόμαστε στο σώμα μας?
Για να μην πλατειάσουμε και στα υπόλοιπα έξι Θανάσιμα Αμαρτήματα και εφόσον μιλάμε συγκεκριμένα για την λαιμαργία, θεωρώ ότι ο λαίμαργος δεν διαπράττει αμαρτία ούτε στα μάτια κάποιου «Θεού», ούτε στα μάτια των υπολοίπων ανθρώπων που και αυτοί όλο και σε κάποιο από τα εφτά θα έχουν υποπέσει! Είναι «αμαρτία» προς τον εαυτό μας και το σώμα μας, να μην το σεβόμαστε και εφόσον δεν υπάρχει οργανικό πρόβλημα να το υποτάσσουμε σε τέτοιου είδους καταστάσεις. Δεν είναι θέμα επιβολής στο σώμα αλλά αυτοελέγχου και δεν μιλάω βέβαια να γίνει κάποιος γιόγκι master και να τρέφεται με ακρίδες και νερό αλλά δεν χρειάζεται και να γίνεται υπερβολικός στις όποιες συνήθειες έχει (συμπεριλαμβάνω και το τσιγάρο και το ποτό κτλ.) Ότι κάνουμε το κάνουμε για τον εαυτό μας, σε αυτόν θα λογοδοτήσουμε όταν έρθει η ώρα για το check out!
"Κονξ Ομ Πανξ"
Αυτή όμως η κατάσταση είναι απόρροια άλλων πραγμάτων.
Χαμηλός αυτοέλεγχος, χαμηλή αυτοπεποίθηση ίσως κι ίσως η λαιμαργία λειτουργεί ως υποκατάστατο για να ισορροπήσουμε άλλα πράγματα που μας λείπουν.
Κι όταν εννοώ υποκατάστατο εννοώ πως ένας λαίμαργος άνθρωπος μπορεί να αποκομίσει ηδονή από το να φάει μία τούρτα ολόκληρη, ενώ αυτή την ηδονή που θα μπορούσε να την βρεί από άλλα πράγματα δεν την βρίσκει απο αυτά.
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
κατ' αρχας incubus, επειδη νομιζω οτι το ειδα πιο πανω... ειναι "μετρον αριστον" χωρις το "παν"... πλεονασμος... αυτο το λεω γενικα, οχι μονο για 'σενα, αλλα το ακουω παντου και κουφενομαι...
επι του θεματος... atva, ο wrath δεν εννοει για μια φορα [καλα, 12 κομματια τουρτα δεν νομιζω οτι μπορει ανθρωπος να φαει!] αλλα για τη ρουτινα του ανθρωπου...
παντως, αν και ο οργη δεν μας εχει διευκρινησει γιατι μιλαει για αμαρτια, ειναι αμαρτια να τρωει καποιος πολυ οταν αλλοι δεν εχουν να φανε...
η δικια μου η γατα παλι... δεν θα την πειραζε να πεθανει τρωγοντας...
οπως λεει και το τραγουδι των τιτλων <<γκαρφιλντ, χοντρουλη γατουλη σταμτα επιτελους να τρως>>... αχεμ... ναι...
παντως, οντως εκτος απο ζημια στον εαυτο σου, δεν νομιζω οτι πειραζεις και κανεναν γυρω σου.. αλλα αυτο δεν ειναι στανταρ προϋοποθεση της αμαρτιας αν δεν κανω λαθος....
______________________________________________
learn as if you are going to live forever
live as if you are going to die tommorow
-soulfly