οργη του θεου
Νέο ΜέλοςΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
quote:
Προσπάθησα να βρω μιά άκρη γι΄αυτό που ανέφερε ο Dying, δεν έχω καμμία εξήγηση που να έχει αποδειχθεί επιστημονικά. Το μοναδικό που με οδηγεί σε μία άκρη είναι η τηλεπάθεια. Την τηλεπάθεια βέβαια δεν την δέχονται όλοι ακόμα, αλλά είναι το μοναδικό που μπορώ να πω στην συγκεκριμένη περίπτωση εάν δεν δεχτώ την μετενσάρκωση.Το παιδί όπως άλλωστε και όλα τα παιδιά δεν έχει ακόμα "κλείσει" το μυαλό του, δεν έχει επηρεαστεί από τα πρέπει, την λογική και όλα τα συναφή που έχουν οι μεγάλοι, οπότε πιθανόν να διαβάζει το μυαλό της μαμάς του.
Και θα σας πω πως το σκέφτηκα. Θυμήθηκα μιά φορά που γύριζα από την δουλειά, πέρασα από ένα μαγαζί είδα κάτι δερμάτινες μπότες στην βιτρίνα με κρόσια, έμοιαζαν με ινδιάνικες. Μπήκα και τις αγόρασα για τον γιό μου, έκανα και κάτι άλλα ψώνια, επειδή ήταν αρκετές οι σακκούλες έβαλα την μία μέσα στην άλλη όπως καλύτερα μπορούσα και γύρισα σπίτι.
Μπαίνοντας βλέπω τον γιό μου, του λέω "μάντεψε τι σου έφερα" και τι μου απαντάει "δερμάτινες μπότες", έπεσα ξερή. Δεν το ήξερε κανένας, ούτε καν εγώ δεν το είχα σκεφτεί ότι θα τις πάρω, άρα δεν μπορεί να το ήξερε ο γιός μου, ήταν 5 ετών.
Στην περίπτωση του κοριτσιού που ανέφερα οργή του θεου, δεν είναι απαραίτητο να πούμε ότι είναι μετενσάρκωση. Η αποδοχή συναισθημάτων μπορεί να είναι απωθημένα/ενοχές που μας έχουν δημιουργηθεί στην τωρινή ζωή.
Αναλόγως ποιό δρόμο θα πάρεις καταλήγεις και στο αντίστοιχο συμπέρασμα.
σωστο και αυτο.αν και δεν μου εχουν συμβει ποτε τετοια περιστατικα εχω ακουσει διαφορα.επισης η τηλαπαθεια ειναι μια αληθεια που οντως παραδεχοντε και οι επιστημονες{δηλαδη οι περισσοτεροι}.
αρα τωρα εχουμε δυο πιθανες εξηγησεις.
μια εξηγηση ειναι ο αδερφος της να μετενσαρκωθηκε και να εγινε το κοριτσακι.πως αλλιως μπορει να ηξερε?
quote:
Μα, και το φαγητό που θα πάει ο παχύσαρκος το δούλεψε για να το έχει.
Μπορεί να τρώει ακριβώς όσο γουστάρει.
Μπορεί να φάει ένα αρνί ολόκληρο και να μην πετάξει τίποτα.
Από την άλλη εγώ ίσως έχω μεζονέτα.
Δούλεψα κτλ κτλ αλλά έχει πολλά δωμάτια.
Θα έπρεπε δηλαδή να βάλω να μένουν μέσα άλλα 10 άτομα?
προσεξε.επειδη βγαινουμε απο το θεμα και λεμε τα ιδια πανω κατω θα στο πω λιγο διαφορετικα.
ενας που εχει δουλεψει και εχει χτισει πεντε σπιτια δεν εχει καμια υποχρεωση να βαλλει αλλον μεσα στα σπιτια.
το σπιτι ειναι κατι υλικο και σου ανηκει νομικα.
το φαγητο δεν σου ανηκει ακριβως.οταν αγοραζεις μισο κιλο ψωμι απο τον φουρνο ειναι δικο σου το ψωμι και σου ανηκει.
αυτο ομως που ειναι βλαβερο,ειναι να πας στον φουρνο,να αγορασεις εναμιση κιλο 3 τυροπιτες και 2 κοκ{ενα γκυκο με σοκολατα ειναι}
καταλαβαινω απολυτα τι θες να πεις και πιστευω οτι με καταλαβαινεις και εσυ.
γενικα,πιστευω οτι το φαγητο δεν πρεπει να τρωγεται σε τεραστιες ποσοτητες οταν δεν υπαρχει λογος.οπως ειπα και πριν μην ξεχναμε οτι ειναι ενα απο τα 7 θανασιμα αμαρτηματα.
λογω οτυ οτι το θεμα που συζηταμε ειναι διαφορετκο απο τον θεμα του συγγραφεα,αν θελεις να μου απαντησεις μπορεις να μου στηλεις mail η αν θες να ανοιξουμε ενα τοπικ σχετικα με αυτο.εκει θα μπορουμε να συζητησουμε και να ακουσουμε και τις αποψεις των αλλων.
quote:
Ήταν μία νέα κοπέλα που είχε έναν αδελφό κι ήταν πολύ δεμένοι μεταξύ τους.
Κάποια στιγμή ο αδερφός σκοτώθηκε σε ένα ατύχημα κι η κοπέλα μετά απο καιρό παντρεύτηκε κι απέκτησε μία κόρη.
Το κοριτσάκι από μικρό της έλεγε λεπτομέρειες από την ζωή της μάνας της και του θείου της, που αποκλείεται να είχε μάθει από κανένα.
Την ιστορία την είχα διαβάσει πρίν χρόνια και δε θυμάμαι άλλες λεπτομέρειες.
Πάντως τότε μου είχε κάνει εντύπωση...
αυτο ειναι πολυ περιεργο.η μανα ειχε τις αναμνησεις και τις μετεφερε στην κορη.....δεν εχω να δωσω καμια βασιμη εξηγηση προς το παρον.
quote:
Ξαναρχίζω το ίδιο βιολί όμως στο μυαλό μου.
Λέω ότι, δεν ξέρουμε πως δουλεύει ακριβώς, δεν ξέρουμε τι μπορεί να βρει ως διέξοδο για να απαλείψει ένα πρόβλημα που έχει ο οργανισμός μας.
π.χ. Είχα διαβάσει για περίπτωση ατόμου που ξαφνικά από 8 ετών άρχιζε να βγάζει φουσκάλες στο δέρμα του, κάτι που χειροτέρευε όταν φορούσε κοσμήματα.
Έκανε αναδρομή και βρήκε ότι σε ηλικία 8 ετών είχε καεί ζωντανό, από εκείνη την στιγμή πέρασε το πρόβλημα.
Και λέω εγώ.
Φουσκάλες, μπορεί να του θύμιζε τις φουσκάλες που βγάζουμε όταν παθαίνουμε εγκαύματα, είναι μιά πληροφορία που είχε πρόσβαση, άρα είχε καταγραφεί από τον εγκέφαλο.
Το σώμα και περισσότερο ο εγκέφαλος έψαχνε να βρει την λύση για να ξεπεραστεί το πρόβλημα.Μέσω της αναδρομής έζησε το πρόβλημα σε έντονο βαθμό, αποδέχθηκε τα συναισθήματα που είχε και το ξεπέρασε, δηλ. εξαφανίστηκαν οι φουσκάλες.
η μονη πιθανη εξηγηση ειναι αυτη της μετενσαρκωσης.το παιδι δηλαδη ειδε οτι σε προηγουμενη ζωη ειχε ενα ατυχημα και μετα το ξεπερασε γιατι οπως ειπες αποδεχτηκε τα συναισθηματα του.
αν αυτο εγινε ακριβως ετσι τοτε ισως υπαρχει δυνατοτητα να καταπολεμηστουν και αλλες φοβιες.
νομιζω οτι οσο πιο βαθια πηγαινουμε,τοσο πιο κοντα στην μετενσαρκωση ερχομαστε.
quote:
Οργή του Θεού, επέτρεψε μου να διαφωνήσω!
Το γεγονός οτι εγώ πχ μπορεί να τρώω του σκασμού και να είμαι 160 κιλά ενώ στην Αφρική τα παιδιά πεθαίνουν από ασιτία δεν είναι αμαρτία ούτε ύβρις αλλά κοινωνική αδικία.
Δε μπορώ να βρώ που έγκειται η αμαρτία σε αυτό, αφού το κάνω για προσωπική απόλαυση χωρίς να ενοχλώ κανένα.
Και να σου θέσω ένα ερώτημα, φίλτατε!
Κι εγώ κι εσύ κι όλοι εδώ έχουμε ένα σπίτι να βάζουμε μέσα το κεφάλι μας.
Στον κόσμο υπάρχουν τόσοι άστεγοι που λιμοκτονούν και δεν έχουν που να κοιμηθούν.
Διαπράττουμε αδικία εμείς λοιπόν ή ύβρη?
οχι αυτο δεν ειναι υβρις.το σπιτι η το εφτιαξες μονος σου,αρα δουλεψες και σου αξιζει{οσο μεγαλο η μικρο ειναι} η το κληρονομησες απο καποιον που επισης δουλεψε.
οστοσο δε πολυ ακραιες περιπτωσεις,μπορει να αποτελεσει υβρις.
ο Ταισον που τωρα δεν εχει δεκαρα,καποτε ηταν εκατομμυριουχος.στην επαυλη του ειχε περα απο τον τεραστιο κηπο και την πισινα{ως εδω δεν υπαρχει προβλημα}και 2 λευκες τιγρεις! ειδος υπο εξαφανιση και η τιμη της ειναι τρομερα μεγαλη.τι να τις κανει δυο λευκες τιγρεις?
ας δωσει τα λεφτα καπου αλλου.και αν ειναι φιλοζωος ας γινοταν μελος σε ομαδα ζωοφιλων,εκεινη την εποχη πνιγοταν στο χρημα.
το να τρως οσο θες ειναι και κοινωνικη αδικια αλλα και ιβρυς. το να τρως του σκασμου δεν ενοχλεις κανεναν αμμεσα.ομως το φαι δεν το εχουμε{σε ακραιες περιπτωσεις} για απολαυση αλλα για αναγκη.
ενας χοντρος 160 κιλα αφου καταβριθιζει 3 πιτσες και 1 σουβλακι μετα αρχιζει να τρωει ενα μεγαλο κεικ.μετα απο λιγο δεν μπορει αλλο και το πεταει.υπαρχει λογος να φαει 3 πιτσες 2 σουβλακι και μισο κεικ?
δεν ειμαι κανενας απο καμια οικολογικη ομαδα,αλλα πιστευω οτι πρεπει να σεβομαστε την φυση γιατι μας δινει φαγητο και νερο ωστε να ζουμε.και αυτα τα αγαθα ανηκουν σε ολους.
μονο που ως και ο "πονος" ειναι λιγο υποκειμενικος.αλλος θα πονεσει περισσοτερο,αλλος λιγοτερο.
αμαρτια πιστευω οτι ειναι μια πραξη που κανει αμμεσο κακο στο θυμα,και εμμεσο στην φυση και στην ζωη.
το να τρωει ενας του σκοτωμου{η λαιμαργια ειναι στις 7 θανασιμες} ειναι κακο αμμεσα για τον εαυτο του,αλλα εμμεσα για ολο τον κοσμο.
ενας ανθρωπος που τρωει συνεχως ανευ λογου και ειναι 160 κιλα,ειναι υβρις για την φυση.
αλλοι δεν εχουν να φανε και αυτος καταβροχθιζει τεραστιες ποσοτητες απο επιθυμια.
δεν υπαρχει ζωντανο πλασμα που να τρωει απο επιθυμια,μονο ο ανθρωπος.ολα τα ζωα τρωνε μονο οσο χρειαζεται,ουτε μπουκια παραπανω.ο ανθρωπος μπορει να καταβροχθιζει τουρτες μονο και μονο επειδη ετσι του αρεσει.πολλες φορες μαλιστα και απο βαρεμαρα.
δεν λεω οτι ειναι κακο το να φαει καποιος μια μερα λιγο παραπανω,ποιος δεν το εχει κανει?
σε ακραια περιπτωση ομως το θεωρω αμαρτια
οταν ειπα αμφισβητουνται{το εθεσα λανθασμενα στο προηγουμενο μυνημα} εννοουσα οτι πολλοι λενε οτι μιλουν για ανυπαρκτα πραγματα και οτι γενικως λενε ψεμματα.
αυτη την αποψη υποστιριζουν κατα βαση οι θεολογοι και οι παπαδες,η τουλαχιστον ετσι λενε.
quote:
Νομίζω πως υπάρχει....
Αρκετές χιλιάδες χρόνια πρίν λέγεται οτι υπήρχαν 2 μεγάλα φύλα.
Οι Ινδοευρωπαίοι κι οι Σημίτες.
Το κάθε φύλο είχε και το δικό του κώδικα επικοινωνίας για αυτό κι οι "παραγόμενες" γλώσσες από αυτά είχαν κάποια κοινά γνωρίσματα.
Αν κάνω λάθος διορθώστε με!
Ίσως αυτό να εννοούσε ο φίλος μας.
μμμ...αυτο δεν το ηξερα.σχετικα με τους αρχαιους λαους ξερω μονο οτι τα πρωτα βηματα εγιναν στην μεσοποταμια απο τους σουμεριους.περιπου 5000 π.χ.
quote:
θα αθελα να ακουσω την αποψη σας σχετικα με το οτι η ψυχη προσπαθει να οδηγηθει στην απολυτη γνωση η την υπερτατη αληθεια(σε κανα δυο θρησκειες ο θεος τους λεει "εγω ειμι η οδος και η αληθεια",ειναι τυχαιο?),καθως και πως διαγραφει ο ανθρωπος αυτη την διαδρομη(αναφερομαι στο γεγονος οτι ολες οι θρησκειες απο τον πρωτο μαγο μεχρι σημερα εχουν μυστικικιστικες τελετες η αποκρυφα βιβλια,γενικα δινουν την εντυπωση πως η αληθεια δεν χαριζεται αλλα θελει συνεχη αναζητηση....
ναι,ειδικα το τελευταιο ειναι σωστο.
ολες οι θρησκεις εχουν αποκρυφα βιβλια....οι χριστιανοι εχουν τα αποκρυφα ευαγγελια.αν υπαρχουν φυσικα γιατι αμφισβιτουντε εντονα.
η απολυτη αληθεια και γνωση νομιζω οτι ειναι οντως ο στοχος της ψυχης.το μεγαλο ζητημα ειναι με ποιον δρομο θα την ανακαλυψεις.
υπαρχουν πολλοι τροποι η μονο ενας?
αν υπαρχει ενας σημαινει οτι ειναι φτιαχμενος στα μετρα ολων των ανθρωπων,και αφου ολοι οι ανθρωποι δεν ειναι ισοι{πνευματικα} δεν θα τον περασουν ολοι.
αν ειναι πολλοι οι δρομοι προς την αληθεια,τοτε ο καθενας θα μπορει να φτασει στην θεωση.αυτο ομως δεν το δεχεται καμια θρησκεια.
αλλα το κυριως ερωτημα "μετα τον θανατο τι?"
νομιζω οτι κατεληξα στο ιδιο συμπερασμα με τον Dying Incubus.μαλλον υπαρχει μετανσαρκωση.
quote:
Tώρα όσον αφορά τον φύλακα Αγγελο,κι εγω πιστευω ότι μπορει ν αυπαρχει κι ο Αγγελος του καενός,για μενα ο Ταξιάρχης είναι πάντα δίπλα μου και του ζητάω συγκεκριμένα πράγματα,και πάντα τον νοιώθω δίπλα μου αλλά ταυτόχρονα είναι και αυτη η φων ητης συνειδητότητας που κιαυτη πρεπει να καλλιεργηθει για να μπορει να σε αναγαγει σε επίπεδα αυτογνωσίας τέτοια που να σου δίνει δύναμη και αποφασστικότητα.Το ένα δεν αναιρέι το άλλο αλλά για μενα συνειπάρχουν!Να είστε καλα.Καλλιοπη
λοιπον.ως τωρα εχουμε καταληξει οτι η υπαρξη του αγγελου φυλακα ειναι αληθινη.το κυριως ερωτημα μου ειναι σε ποιο επιπεδο μπορει να φτασει η επικοινωνια μας με το φυλακα αγγελο?
δηλαδη θελω να πω κατα ποσο μπορουμε να επικοινωνησουμε μαζι του εστω και τηλεπαθητικα.
αν δω την αληθεια γυμνη....δεν θα αντισταθω στο να την κοιταω μονο.
θα την ντυσω,η θα την γ*****σω
quote:
Οργη του Θεου....Γεια σου.... να σε ρωτησω γιατι αυτο το χαρακτηριστικο ?????
Τι ειναι αυτο που σε εκανε να μπεις ετσι??? τι εχεις να φοβηθεις η να αποκρυψεις ???? τι ειναι αυτο που σε προβληματιζει αλλα δεν το εχεις καταπολεμησει ακομη ???
Το σκοταδι δεν βοηθαει στην χαλαρωση αλλα ατο λιγο φως ναι ...
Το φως ειναι πηγη ζωης για καθε εμβιο ...αλλα και αυλο πνυματικο ΟΝ
Το φως ειναι εκεινο που μεταφερει ολη την ενεργεια ολη την αγαπη ολη την ομορφια των οφθαλμων στο εσωτερικο του ανθρωπου ...χωρις φως δεν νοειτε ΖΩΗ...
το ψευδονυμο που επελεξα ηταν εντελως τυχαιο.δεν σημαινει τιποτα.ειναι ενα ψευδονυμο τιποτα περισσοτερο,τιποτα λιγοτερο.
καπως προσωπικη ειναι η ερωτηση σου...δεν με ενοχλει ομως.οπως ειπα και παραπανω ειναι μονο ενα ψευδονυμο.
το σκοταδι πιστευω οτι βοηθαει στην χαλαρωση.ο λογος ειναι οτι δεν βλεπεις τιποτα.ανοιγεις τα ματια και ειναι το ιδιο οταν τα εχεις κλειστα.νομιζω οτι ετσι χαλαρωνει ο νους.
για το φως συμφωνω με τα λεγομενα σου.το γεγονος που προτεινα ως χαλαρωτικο μεσο το σκοταδι δεν σημαινει οτι υποβιβαζω την δυναμη του φωτος.
χωρις φως δεν γινεται τιποτα.δεν υπαρχει ζωη.
αν δω την αληθεια γυμνη....δεν θα αντισταθω στο να την κοιταω μονο.
θα την ντυσω,η θα την γ*****σω
quote:
Κάποια στιγμή που ήταν εκνευρισμένος ο γιός μου 7 ετών προσπάθησα να τον ''τυλίξω'' με λευκό φώς και πέτυχε.
Πειραματίστηκα μετά και σε άλλους αλλά δεν ξέρω αν ηρεμήσαν απο το φώς ή απο την συζήτηση.
νομιζω οτι το σκοταδι βοηθαει περισσοτερο.στην χαλαρωση τουλαχιστον.οταν ανοιγεις τα ματια σου,και δεν βλεπεις τιποτα χαλαρωνεις αμμεσα.
τωρα σχετικα με τον φυλακα αγγελο δεν ξερω και πολλα πραγματα.
μου εχουν τυχει μερικα περιστατικα που σε μεγαλα ζορια με βοηθησε κατι διαφορετικο απο τυχη.φωνες δεν ακουσα,αλλα εκεινη την περιοδο σε καθε μου πραξη που μετανιωνα,γινοταν κατι που με εσωνε που καταφερα και το εκανα.
αν δω την αληθεια γυμνη....δεν θα αντισταθω στο να την κοιταω μονο.
θα την ντυσω,η θα την γ*****σω
quote:
Μέχρι σήμερα, για το θέμα που συζητάμε, προτιμούσα να πιστεύω στην μετεμψύχωση, γιατί δεν ήθελα να αποδεχτώ ότι μετά το θάνατο ‘τελειώνουμε’. Τώρα όμως, διαβάζοντας αυτά, έφαγα φλασάκι! Γιατί? Μα τελικά, και η μετεμψύχωση δεν είναι μία εντελώς νέα ζωή? Θέλω να πω, αν ισχύει, αφού δεν θυμόμαστε τίποτα, τι νόημα έχει? Εγώ τώρα, είμαι αυτή που είμαι και πιστεύω αυτά που πιστεύω και αγαπώ αυτούς που αγαπώ. Αν ήμουν κάποιος/κάποια άλλη πριν, ούτε το ξέρω, ούτε με νοιάζει, ούτε με επηρεάζει (ίσως μόνο καρμικά). Άρα, η προηγούμενη ζωή μου, τελείωσε την ώρα που πέθανα. Όπως θα τελειώσει και αυτή, μόλις πεθάνω.
Συμπέρασμα: Η μετεμψύχωση και το τίποτα, καταλήγουν στο ίδιο πράγμα. Ζούμε όσο προλάβουμε και μετά ‘τελειώνουμε’.
Άρα, τελικά, προτιμώ να πιστεύω σε παράδεισο και κόλαση και Δευτέρα παρουσία. Σίγουρα όχι όπως τα παρουσιάζουν και με πολύ λίγους πραγματικά αμαρτωλούς. Είναι πάρα πολύ σχετικό το θέμα και δεν είναι το σχετικό μέρος να το αναπτύξουμε.
ακουστηκε απο τον/την Bizarre
θα διαφωνουσα γενικως με το κειμενο που παρεθεσες.
αν υπαρχουν προηγουμενες ζωες νομιζω μας επηρεαζουν σε μεγαλο βαθμο.
αν σε καθε ζωη πεθαιναμε και τελειωνε εκει χωρις να υπαρχει συνδεση με την επομενη θα επαναλαμβαναμε συνεχως τα ιδια λαθη.το οτι ζουμε οσο προλαβαινουμε ειναι αληθεια αλλα δεν μπορει να μην υπαρχει συνδεση με την απομενη ζωη.
η θεωρια της κολασης και του παραδεισου εχει καποια βαση.
οι περισσοτεροι κανουν το λαθος να πιστευουν οτι θα πανε σιγουρα στην κολαση.θυμουντε μερικες κακες πραξεις και καταδικαζουν τον εαυτο τους στην κολαση.
συμφωνα με την γιν και το γιανγκ το καλο και το κακο πρεπει να ειναι ισα ωστε να υπαρχει ισσοροπια στην ψυχη του ανθρωπου.
αν συνδεσουμε αυτη την θεωρια με την κολαση και το παραδεισο οι πιθανοτητες για τον πηγεμο μας σε εναν απο τους δυο κοσμους ειναι ιδιες.οποτε γιατι να μην παμε στον παραδεισο?
επισης σχετικα με αυτη την θεωρια,ο θεος συμφωνα με την θρησκεια μας ειναι ο θεος της αγαπης.αν λοιπον τα παρουμε ολα βασει θρησκειας καταληγουμε οτι δεν θα εστελνε τα παιδια του στην κολαση.
μια αλλη θεωρια σχετικα με το θεμα κολαση-παραδεισος ειναι κατι που ειχε πει ενας σημαντικος θεολογος{δυστυχως δεν θυμαμε το ονομα του}
"κολαση ειναι η μη θεωση"
αν δω την αληθεια γυμνη....δεν θα αντισταθω στο να την κοιταω μονο.
θα την ντυσω,η θα την γ*****σω
quote:
Έχω την αίσθηση ότι η Ωριμότητα έχει να κάνει με τα πάντα από τον τρόπο σκέψεις έως τον τρόπο συμπεριφοράς.
quote:
Έχω την αίσθηση ότι η Ωριμότητα έχει να κάνει με τα πάντα από τον τρόπο σκέψεις έως τον τρόπο συμπεριφοράς.
καθενας βλεπει τον θεο με διαφορετικο προσωπειο.και μεσα απο αυτο προσπαθει να βελτιωσει την εικονα του.
ο οσκαρ γουαλντ ειχε πει "το χειρωτερο πραγμα που μπορουν να κανουν οι θεοι για τους ανθρωπους,ειναι να απαντησουν στις ευχες τους"
τελικα αυτη η φραση περα απο την απλοικη της ερμηνεια δικαιολογητε και μεσα απο το κειμενο.
αν δω την αληθεια γυμνη....δεν θα αντισταθω στο να την κοιταω μονο.
θα την ντυσω,η θα την γ*****σω
quote:
Θα ήθελα να θέσω ένα ερώτημα στον αγαπητό "Οργή του Θεού"...Επειδή βλέπω ότι εξακολουθείς να χαρακτηρίζεις τη λαιμαργία ως "αμάρτημα"--βλέπω επίσης ότι χαρακτηρίζεις με τον ίδιο τρόπο και την απιστία και, ξέρεις, μου κάνει εντύπωση το γεγονός ότι αυτή δεν συγκαταλέγεται στα "επτά θανάσιμα αμαρτήματα" αν και σαφώς "ανηθικότερη" (εκτός κι αν την κατατάξουμε στο "αμάρτημα" της λαγνείας, κάτι κατά τη γνώμη μου λανθασμένο)
--, θα ήθελα να σε ρωτήσω, εσύ προσωπικά τι συμβουλές ή τι προτροπές θα έκανες σ' έναν λαίμαργο "αμαρτωλό", εκτός από το να τον κατακρίνεις, έτσι ώστε να αποκτήσει "άφεση αμαρτιών";
θα τον συμβουλευα να τρωει λιγοτερο,να προσπαθησει τουλαχιστον...
δεν ξερω αν εχεις γνωρισει ποτε ανθρωπο 160-180 κιλα.εγω που εχω γνωρισει θα σου πω.
το φαι για αυτους ειναι κατι σαν τα ναρκωτικα για εναν ναρκομανη.ειναι μια συνηθεια....εχουν συνηθησει να τρωνε ετσι και δεν μπορουν να το κοψουν ευκολα.
quote:
Κάποτε όταν ήμουν 10 χρόνων με είχαν φιλοξενήσει σε ένα μικρό χωριουδάκι . Εκεί που παίζαμε στην αλάνα ακούμε ξαφνικά κάτι φωνές.
Τρέχουμε όλα τα παιδιά και βλέπουμε μια γειτόνισα την κυρα-Λένη να στέκεται πάνω από την ψόφια την κατσίκα της, να κλαίει και να φωνάζει
"Οχου , πανάθεμάσε ζωντανό δύο μέρες έλειψα και εσύ έκατσες και έσκασες"
Τι συμβαίνει κυρα_Λενη τη ρωτήσαμε Τι έπαθε το ζωντανό σου?
Και εκείνη μας απάντησε
"Επρεπε να λείψω για δύο μέρες όπότε της έβαλα κριθάρι μπόλικο και της είπα το μισό να το φάει σήμερα και τό άλλο μισό την άλλη μέρα. Δεν ΄με άκουσε όμως το ζωντανό και το έφαγε όλο μονομερής και να τώρα, έσκασε"
NO COMMENTS
δυσκολευομαι να σε πιστεψω σε αυτο...εμενα με τον σκυλο μου, μου εχει τυχει το ακριβως αντιθετο.
τα χρυσοψαρα δεν ηξερα οτι μπορουν να σκασουν αν το πολυ φαι.ηξερα μονο οτι εχουν μνημη 2 λεπτων,μηπως λοιπον μετα ξεχνανε οτι εχουν φαει?{αστειο}
επισης.
quote:
Η λαιμαργία σαφώς και είναι κάτι το οποίο πρέπει να ελεχθεί όταν υπάρχουν προβλήματα υγείας. Ταυτόχρονα όμως μπορεί να είανι και αμαρτία ΑΛΛΑ ΤΟΣΟ ΓΛΥΚΙΑ ΑΜΑΡΤΙΑ και προσωπικά δεν μπορώ να πάψω να επαναλαμβάνω τις "αμαρτίες" μου.
γλυκια αμαρτια? δηλαδη σε λιγο θα πουμε οτι και η απιστια γλυκια ειναι.για αυτον που την κανει φυσικα.
δεν μπορεις να παψεις να επαναλαμβανεις τις αμαρτιες σου?
μην λες οτι δεν μπορεις,να λες οτι δεν θελεις.
quote:
φιλε wrath [μου επιτρεπεις να σε αποκαλλω ετσι...] θα μπορουσες λιγο να στυριξεις με ορισμενα επιχειρηματα την αποψη σου περι αμαρτιας;;;σιγουρα η λαιμαργια ειναι ενα απο τα 7 αμαρτηματα, αλλα ποιος μπορει να ορισει τη γραμμη αναμεσα στον κορεσμο της πεινας, και στη βρωση για ευχαριστηση;;;
συμφωνω οτι ειναι λαθος καποιος να καταναλωνει υπερβολικες ποσοτητες τροφης, οταν καποιοι δεν εχουν να φανε, και συμφωνω οτι η τροφη ειναι μονο για βρωση [αυτο αφορα μια συζητηση που ειχα με ενα φιλο για το american pie, το φαι το τρωμε, δεν το γ****με] αλλα οταν εγω θελω να βαλλω και δευτερο πιατο απο το φαι της γυναικας μου, δεν νομιζω οτι αμαρτανω.... βεβαια δεν ειμαι και 160 κιλα ακομα... ειμαι 159,5 αλλα κοντευω!!!
ενδοιαφερον το τοπικ ομως... αν και νομιζα οτι αναφεροταν στη σχεση παχυσαρκιας - υγειας. keep up the good work!
πρεπει να γραφαμε ταυτοχρονα,γιατι πριν 2 λεπτα εστειλα την προηγουμενη απαντηση.
λοιπον.το τονιζω αλλη μια φορα.δεν αναφερομαι σε ενα πιατο φαι παραπανω,η σε ενα γλυκο μετα το φαι.αναφερομαι σε ανθρωπους που τρωνε αν και δεν αντεχουν.οι ρωμαιοι στα συμποσια τρωγανε οσο πηγαινε,μετα κανανε εμμετο και μετα ξανατρωγανε....ειναι αυτο σωστο? τοσο φαι χαμενο.
quote:
Ποιος είπε πως τα ζώα τρώνε όσο χρειάζεται????
Που το διάβασες αυτό και στο φινάλε πως το ξέρεις????
Και τι σημαίνει ότι η λαιμαργία είναι αμάρτημα??
Μήπως ότι θα τραβήξουμε τα μονοπάτια της κολάσεως???
Λαιμαργία=αμάρτημα.Δηλαδή φίλε μου τι θέλεις να πεις?
Μπορείς να μου το εξηγήσεις λίγο αυτό???
Εντάξει μπορεί να μην γουστάρω καθόλου να βλέπω σκεμπέδες αλλά αμάρτημα???
ΥΓ:Τα άλλα 6 ποια είναι?????
τα ζωα τρωνε οσο χρειαζονται.δοκιμασε αν εχεις ενα κατοικιδιο να του βαλλεις μια μερα να φαει παραπανω.η μετα απο το φαγητο βαλ'του και κατι διαφορετικο.αν εχεις σκυλι για παραδειχμα,μετα απο το φαι του δωσε του και ενα κοκαλο.δεν θα το φαει.
τι να σου εξηγησω? το εξηγω στην πρωτη μου απαντηση.δεν ειναι σωστο να τρωμε τεραστιες ποσοτητες.
quote:
Ας μη βιαζόμαστε λοιπόν να υιοθετούμε τέτοιους χαρακτηρισμούς ("αμάρτημα") που ίσως προσβάλλουν συνανθρώπους μας που μπορεί να υποφέρουν και που έτσι κι αλλιώς είναι οι ίδιες κατάλοιπα ιδεών από "μαύρες" περιόδους του Χριστιανισμού.
οταν μιλας για εναν συνανθρωπο που ειναι 160 κιλα απο το πολυ φαι και οχι απο καποιο αλλο προβλημα υγειας τοτε θα τον κατακρινω.
πως μπορει κανεις να τρωει τοσο πολυ? για ποιο λογο? σπαταλαει το φαγητο που μας το δινει η φυση μονο και μονο για ευχαριστηση.
quote:
Καταρχάς ελπίζω να είδες αν το θέμα αυτό έχει ξανανοιχτεί από την "Αναζήτηση"...
Θα εμμείνω στην αρχική μου γνώμη επί του θέματος.
Δε μπορώ να πώ πως η λαιμαργία είναι ύβρις ούτε οτι είναι κοινωνική αδικία.
Είναι ανάλογα με την προσωπική ικανοποίηση που αποκομίζει ο καθένας από το να φάει ένα αρνί ολόκληρος μόνος του κτλ.
Με την ίδια λογική, είναι ύβρις και κοινωνική αδικία να βγαίνεις έξω να πιείς ένα καφέ ή ένα ποτό και να μη δίνεις τα λεφτά αυτά στα παιδιά της Αφρικής που λιμοκτονούν και πεθαίνουν καθημερινά.
Σωστά?
Και για να το θίξουμε κι από πλευράς υγείας, σαφώς η παχυσαρκία κι η λαιμαργία έχουν καταστροφικές συνέπειες για αυτό το άτομο καθώς ευθύνονται για πλήθος προβλημάτων υγείας.
το παραδειχμα που λες ισχυει με την ιδια λογικη αλλα δεν ειναι ιδιος ο βαθμος.εγω μιλαω για πολυ ακραιες περιπτωσεις λαιμαργιας.
τιποτα στην φυση δεν πρεπει να πηγαινει χαμενο.και οταν ενας τρωει πολυ.το ενα τεταρτο του φαγητου πηγαινει χαμενο.