- Εννεάδες του Πλωτίνου (Σειρά Γνώσης) - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
Κατι μου θυμιζει αυτο...Οτι τελικα ΟΛΑ ειναι ΕΝΑ!
Δεν θα μπορούσε να έχεις περισσότερο δίκιο.
Εγώ, όμως, ακόμα προβληματίζομαι μήπως τελικά ο Πλωτίνος μας λέει σχεδόν μυστικά ότι ακόμα και το κάθε ΜΕΡΟΣ είναι πραγματικά ΕΝΑ. Ποιος ξέρει; 
"Ακόμα κι ο χαρακτηρισμός "Ένα" περιέχει μόνο την αναίρεση της πολλαπλότητας. Για αυτό οι Πυθαγόρειοι, μεταξύ τους, το χαρακτήριζαν συμβολικά "Απόλλων" ως άρνηση των πολλών [α-πολλών]" (Πλωτίνος, Εννεάδες, V 5,6)
Σχόλια:
Μια ωραία ερμηνεία που σχετίζει την αρχαία ελληνική θεολογία με την αρχαία ελληνική μυστική φιλοσοφία.
Θα δούμε και παρακάτω ότι ο Πλωτίνος πίστευε ακράδαντα πως υπάρχει μια ουσιώδης συγγένεια και σχέση μεταξύ της αρχαίας ελληνικής θεολογίας και της μυστικής διδασκαλίας των Ορφικών και Πυθαγόρειων.
Για τον Πλωτίνο και για κάθε αρχαίο Έλληνα εσωτεριστή φιλόσοφο, η θεολογία δεν είναι "παραμύθια" ούτε απλώς ψυχολογικές πραγματικότητες αλλά μια αληθινή μυστική διδασκαλία που συμπερικλείει απόκρυφα και καλυμμένα νοήματα και που "ξεκλειδώνονται" μόνο μέσα από την μύηση και τα Μυστήρια.
«Αγαθό είναι εκείνο από το οποία εξαρτώνται τα πάντα, αλλά το οποίο δεν εξαρτάται από τίποτε». Πλωτίνου Εννεάδες, Α.7, 1.
«Είναι ποθητό το κάλλος ως αγαθόν και ο πόθος προς αυτό κατατείνει, το αποκτούν όμως μόνο οι ανερχόμενοι στην υψηλή σφαίρα, εκείνοι, οι οποίοι στρέφονται προς αυτό και αφαιρούν τα ενδύματα που πήραν κατερχόμενοι, καθώς ακριβώς οι ανερχόμενοι στα άδυτα των ναών οφείλουν να καθαρθούν, να αφαιρέσουν τα ενδύματά τους και να ανέλθουν γυμνοί, μέχρις ότου εγκαταλείποντας κατά την ανάβαση αυτή, κάθε τι ξένο προς τον θεό, δουν μέσα σε απόλυτη γνησιότητα, απλότητα και καθαρότητα το Ον εκείνο, από το οποίο εξαρτώνται τα πάντα, προς το οποίο αποβλέπουν τα πάντα κει εκ του οποίου εκπορεύεται η ύπαρξη, η ζωή και ο νους». Πλωτίνου Εννεάδες, Α 6, 7.
«Αλλά δεδομένου ότι υπάρχει μία και μόνη επιστήμη των αντιθέτων και ότι το κακό είναι αντίθετο του αγαθού, η επιστήμη του αγαθού είναι επίσης και η επιστήμη του κακού. Έτσι παρουσιάζεται η ανάγκη γι αυτούς που προβλέπουν να διαγνώσουν το κακό, να εμβαθύνουν στην φύση του αγαθού, γνωρίζοντας ότι τα ανώτερα είδη προηγούνται από τα δεύτερα, τα οποία είναι στέρηση των πρώτων». Πλωτίνου Εννεάδες, Α.8, 1.
Σχόλια:
Το ΕΝ έχει και μια άλλη ονομασία. Ονομάζεται και ΑΓΑΘΟΝ (το καλό). Αυτές οι δύο ονομασίες είναι ανταλλάξιμες. Ο Πρόκλος μας λέει ότι το ίδιο πράγμα ονομάζεται ΕΝ όταν τον βλέπουμε από πάνω και ονομάζεται ΑΓΑΘΟΝ όταν το βλέπουμε από κάτω, προσεγγίζοντάς το ως σκοπό της ανάβασης της συνείδησής μας.
Είναι ΑΥΤΟ από το οποίο εξαρτώνται τα πάντα αλλά αυτό δεν εξαρτάται από τίποτε. Πόσο πιο εντυπωσιακός και αληθινός ορισμός θα μπορούσε να υπάρχει;
Η ανάβαση προς το ΑΓΑΘΟΝ παρομοιάζεται με μια μυητική διαδικασία κάθαρσης, όπου αφαιρούμε τα "ενδύματα", τα "σώματά" μας και βρισκόμαστε "γυμνοί" μπροστά του και αντιλαμβανόμαστε ότι είμαστε ΑΥΤΟ. Οι πρωτόπλαστοι δεν νιώθουν πλέον ενοχές και πετούν τα "περιζώματα" με τα οποία ντύθηκαν πριν φύγουν από τον Παράδεισο.
Επίσης για να δούμε τί είναι κακό πρέπει να δούμε τί είναι ΑΓΑΘΟ. Η απουσία-στέρηση του Αγαθού είναι το Κακό, γιατί μόνο μια αληθινή επιστήμη υπάρχει, του ΑΓΑΘΟΥ, αφού το ΚΑΚΟ είναι ανύπαρκτο. Δίνεται έτσι μια σημαντική νίκη ενάντια στον Δυαδισμό και Μανιχαισμό των σύγχρονων φανατικών και επιφανειακών θρησκειών που βασίζουν την δύναμή τους σε έναν ΔΙΑΒΟΛΟ-ΣΑΤΑΝΑ, τον αιώνιο αντίπαλο του Θεού.
Αξιοσημείωτο είναι να δούμε ότι αυτό που στα αρχαία ελληνικά ονομάζεται ΑΓΑΘΟΝ σήμερα ονομάζεται ΚΑΛΟ. Αλλά στα αρχαία ελληνικά το ΚΑΛΟ είναι το ΟΜΟΡΦΟ. Και το όμορφο σύμφωνα με τον Πλωτίνο είναι κατώτερο από το ΑΓΑΘΟ.
Μήπως έχουμε εξορίσει το ΑΓΑΘΟ από την υψηλή του θέση και λατρεύουμε στην θέση του το ΚΑΛΟ[=ΟΜΟΡΦΟ);
Ή μήπως είναι ένα ασυνείδητο λάθος ή μια συμπτωματική περίπτωση;
quote:Μήπως έχουμε εξορίσει το ΑΓΑΘΟ από την υψηλή του θέση και λατρεύουμε στην θέση του το ΚΑΛΟ[=ΟΜΟΡΦΟ);
Ή μήπως είναι ένα ασυνείδητο λάθος ή μια συμπτωματική περίπτωση;
Μηπως εχουμε χασει κατι απο τη γλωσσα μας και δεν τη γνωριζουμε πια καλα?
quote:
Αξιοσημείωτο είναι να δούμε ότι αυτό που στα αρχαία ελληνικά ονομάζεται ΑΓΑΘΟΝ σήμερα ονομάζεται ΚΑΛΟ. Αλλά στα αρχαία ελληνικά το ΚΑΛΟ είναι το ΟΜΟΡΦΟ. Και το όμορφο σύμφωνα με τον Πλωτίνο είναι κατώτερο από το ΑΓΑΘΟ.Μήπως έχουμε εξορίσει το ΑΓΑΘΟ από την υψηλή του θέση και λατρεύουμε στην θέση του το ΚΑΛΟ[=ΟΜΟΡΦΟ);
Ή μήπως είναι ένα ασυνείδητο λάθος ή μια συμπτωματική περίπτωση;
Φίλε thoth νομίζω πως η απάντηση βρίσκεται μέσα στην ίδια την ερώτηση...
Τη συμπτωματική περίπτωση δεν τη δέχομαι λόγω εσωτερικής αρχής...
Το ασυνείδητο λάθος θα το μετέτρεπα σε ασυνείδητο σωστό...
Έχει ξεπέσει η έννοια του Αγαθού γιατί στο συνειδητό κυριαρχεί και βασιλεύει μόνο ότι έχει μορφή και εικόνα. Οτιδήποτε δεν μπορεί να πάρει μορφή και να το δούμε με τα μάτια μας είναι δύσκολο να το συλλάβουμε. Η αγάπη για παράδειγμα δεν μπορεί να πάρει μορφή όπως το χρήμα που γίνεται σπίτι, αυτοκίνητο, κτλ.
Αυτό όμως θα έλεγα ότι είναι το αποτέλεσμα και όχι η αιτία. Τέλος πάντων, ας μην πάρει άλλη τροπή η συζήτηση.
Παρεμπιπτόντως κάτι σχετικό. Σε ένα DVD του BBC σχετικά με το ανθρώπινο σώμα, έβλεπα (χε χε.. τί ειρωνεία) ότι το μεγαλύτερο ποσοστό ενέργειας στο ανθρώπινο σώμα το καταναλώνει ο εγκέφαλος και μέσα στον εγκέφαλο το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό ενέργειας το καταναλώνει το τμήμα εκείνο που σχετίζεται με την όραση...
Νομίζω ότι κάποιοι έχουν βρει τον τρόπο, μέσω της TV, να κρατούν τον εγκέφαλό μας απασχολημένο με καταιγισμό εικόνων. Η πλάκα είναι ότι το μετράνε και ποσοτικά!
quote:
Παρεμπιπτόντως κάτι σχετικό. Σε ένα DVD του BBC σχετικά με το ανθρώπινο σώμα, έβλεπα (χε χε.. τί ειρωνεία) ότι το μεγαλύτερο ποσοστό ενέργειας στο ανθρώπινο σώμα το καταναλώνει ο εγκέφαλος και μέσα στον εγκέφαλο το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό ενέργειας το καταναλώνει το τμήμα εκείνο που σχετίζεται με την όραση...
Νομίζω ότι κάποιοι έχουν βρει τον τρόπο, μέσω της TV, να κρατούν τον εγκέφαλό μας απασχολημένο με καταιγισμό εικόνων. Η πλάκα είναι ότι το μετράνε και ποσοτικά!
Ευχαριστώ για την πληροφορία Δημήτρη. Είναι εντυπωσιακή αυτή η τυραννία της όρασης. "Υπάρχει μόνο αυτό που Βλέπω". Αυτή δεν είναι και η αρχή των ΜΜΕ;
Συνεχίζω...
"Πρέπει να υπάρχει κάτι ικανότατο όλων και αυταρκέστατο, εντελώς χωρίς ανάγκη. Οποιοδήποτε πολύμορφο, οτιδήποτε κατώτερο από αυτήν την ενότητα είναι εξαρτημένο, συνδυασμένο από διάφορα συστατικά, η ουσιαστική φύση του έχει ανάγκη ενότητας
(…)
Η αυτάρκης αρχή θα είναι απόλυτη ενότητα, διότι μόνο μέσα σε αυτήν την ενότητα υπάρχει μια φύση υπεράνω κάθε ανάγκης είτε μέσα στον εαυτό της είτε σε σχέση με τα υπόλοιπα πράγματα (VI, 9,6)
"Αναμφίβολα τα όντα πηγάζουν από τα πρότερα με τον τρόπο μόνο της αριθμητικής διάκρισης και όχι σαν μεγέθη (VI, 4,4)
Σχόλια:
Όσο πιο αυτάρκες είναι ένα Ον τόσο πιο πολύ πλησιάζει στο ΕΝ. Αυτό που συμβαίνει στην μεταφυσική συμβαίνει και στο κοινωνικό και φυσικό επίπεδο. Όλοι αναζητούμε να είμαστε αυτάρκεις. Όλοι αναζητούμε να καλύπτουμε μόνοι μας τις ανάγκες μας. Αυτό είναι ένα είδος αναζήτησης δύναμης και κυρίως Αυτοδυναμίας, δηλαδή να έχουμε την δύναμη μέσα στον εαυτό μας και να μην είναι εξαρτημένη από κάτι εξωτερικό.
Όλη αυτή η ανάγκη δείχνει ότι κάθε Ον θέλει να γίνει ΕΝ διότι έχει μέσα του κάτι από αυτό το ΕΝ.
quote:Όσο πιο αυτάρκες είναι ένα Ον τόσο πιο πολύ πλησιάζει στο ΕΝ. Αυτό που συμβαίνει στην μεταφυσική συμβαίνει και στο κοινωνικό και φυσικό επίπεδο. Όλοι αναζητούμε να είμαστε αυτάρκεις. Όλοι αναζητούμε να καλύπτουμε μόνοι μας τις ανάγκες μας. Αυτό είναι ένα είδος αναζήτησης δύναμης και κυρίως Αυτοδυναμίας, δηλαδή να έχουμε την δύναμη μέσα στον εαυτό μας και να μην είναι εξαρτημένη από κάτι εξωτερικό.
Όλη αυτή η ανάγκη δείχνει ότι κάθε Ον θέλει να γίνει ΕΝ διότι έχει μέσα του κάτι από αυτό το ΕΝ.
quote:
Καλημερα αναμφισβητητα η αυταρκεια,ειναι ειναι ενα ειδος ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑΣ,αλλα κατα ποσο εχει πρακτικη εφαρφμογη σε μια κοινωνια υλιστικη που η βασικη της δομη ειναι ΧΡΗΜΑ-ΕΞΟΥΣΙΑ,ΥΛΗ-YPΑΡΞΗ;
ΟΜ
quote:
Καλημερα αναμφισβητητα η αυταρκεια,ειναι ειναι ενα ειδος ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑΣ,αλλα κατα ποσο εχει πρακτικη εφαρφμογη σε μια κοινωνια υλιστικη που η βασικη της δομη ειναι ΧΡΗΜΑ-ΕΞΟΥΣΙΑ,ΥΛΗ-YPΑΡΞΗ;
ΟΜ
Γεια σου spirit και ευχαριστώ καταρχήν για την συμμετοχή σου σε αυτό το topic.
Αυτός ο κόσμος είναι εικόνα ενός άλλου κόσμου ανώτερου. Η ψυχή παγιδευμένη εδώ κάτω αναζητά να βρει τον εαυτό της μέσα από την έκφρασή της. Στα πρώτα βήματα ταυτίζεται με τα εξωτερικά δημιουργήματα και νομίζει ότι η αυτοδυναμία, η ευδαιμονία, η πληρότητα θα υπάρχει εδώ κάτω. Μετά όμως από πολλές περιπλανήσεις και αποτυχίες καταλαβαίνει ότι αυτό που αναζητά δεν είναι έξω αλλά μέσα της. Τότε, αποσύρει τις επιθυμίες που σαν πλοκάμια είχαν γραπωθεί στον κόσμο και ξανά επιστρέφει στον Εαυτό της.
Έτσι η αυτοδυναμία που βρίσκει κάποιος στον κόσμο τούτο είναι μόνο μια "θαμπή" εικόνα αυτής της αληθινής αυτοδυναμίας που έχει μέσα του. Καμία πραγματική αυτοδυναμία δεν μπορεί να έχει κάποιος όσο την στηρίζει στην ύλη και στο χρήμα, γιατί αυτά είναι σύνθετα και τελικά αποσυντίθενται.
Ίσως το μόνο θετικό είναι ότι βλέποντάς την θολή της εικόνα στην ύλη, θα "θυμηθεί" το αρχέτυπό της και θα το αναζητήσει.
Ο ΠΛΩΤΙΝΟΣ λέει πολύ χρήσιμα πράγματα για αυτό το θέμα αλλά θα πρέπει να τα πάρουμε με την σειρά ένα, ένα για να "ξετυλίξουμε" ικανά το "κουβάρι" των λογισμών του
quote:Μετά όμως από πολλές περιπλανήσεις και αποτυχίες καταλαβαίνει ότι αυτό που αναζητά δεν είναι έξω αλλά μέσα της. Τότε, αποσύρει τις επιθυμίες που σαν πλοκάμια είχαν γραπωθεί στον κόσμο και ξανά επιστρέφει στον Εαυτό της.
ειναι αξιο προσοχης πως κατι τετοιο μας παραπεμπει λιγο και στην βουδιστικη αντιληψη...
"… διότι αυτό που συλλαμβάνει κανείς μέσα στην ψυχή, η οποία είναι λογική ικανότητα [="λόγος"],τι άλλο μπορεί να είναι παρά σιωπηλός λόγος; [="λόγος σιωπών"]. Και μάλιστα τόσο πιο σιωπηλός, όσο περισσότερο βρίσκεται μέσα στην ψυχή. Διότι τότε η ψυχή ησυχάζει και δεν ζητά τίποτε, μιας κι έχει οδηγηθεί σε πληρότητα, τότε η θέαση εφησυχάζει μέσα στα ενδότερα επειδή είναι πεπεισμένη ότι κατέχει το αντικείμενό της" (Πλωτίνος, Εννεάδες, ΙΙΙ, 8,5)
(...)
Διότι η ψυχή δεν έχει αποκτήσει πληρότητα, αλλά έχει ελλείψεις σε σχέση προς τα υπέρτερα. Βλέπει κι αυτή με ησυχία όσα προφέρει, διότι όσα πρόφερε επιτυχώς, δεν χρειάζεται πια να τα ξαναπροφέρει. Όταν όμως προφέρει κάτι, αυτό το κάνει εξαιτίας μιας έλλειψης, διότι πρέπει να κάνει έλεγχο, για να μάθει τι κατέχει. Ενώ αντίθετα όταν πράττει προσαρμόζει όσα έχει μέσα της προς τα εξωτερικά δεδομένα.
Επειδή η ψυχή κατέχει τα περιεχόμενά της πιο έντονα από όσο η φύση, είναι πιο ήρεμη, κι επειδή τα κατέχει με μεγαλύτερη πληρότητα, είναι πιο επιρρεπής στην θέαση. Επειδή όμως δεν τα κατέχει με τελειότητα, τείνει να επαυξήσει την γνώση των βλεπόμενων και να αυξήσει την θέαση η οποία προκύπτει από έλεγχο. Σε αυτήν την περίπτωση εγκαταλείπει τον εαυτό της και περιπλανιέται σε άλλα πράγματα. Αργότερα επανέρχεται και τότε θεάται με εκείνο το μέρος του εαυτού της, το οποίο πρωτύτερα εγκατέλειψε, ενώ η ψυχή που κείτεται ήρεμη εντός εαυτής δεν κάνει κάτι τέτοιο.
Να γιατί ο σοφός, ήδη κατάφωτος από τον λογισμό βγάζει από μέσα του όσα φανερώνει στους άλλους, κι ενώπιον του εαυτού του είναι καθαρή θέαση. Διότι αυτός ήδη τείνει προς την ενότητα [="προς το εν"] και προς την ηρεμία, όχι μόνο σε σχέση προς τα εξωτερικά πράγματα, αλλά και σε σχέση προς τον εαυτό του, τα πάντα είναι μέσα του [="και πάντα είσω"]" (Πλωτίνος, Εννεάδες, ΙΙΙ 8,6)
Νομίζω ΤΑΟ πως με τα παραπάνω αποσπάσματα επιβεβαιώνεται ακόμα περισσότερο αυτό που λες.
Περισσότερα σχόλια αργότερα...
Μόλις διάβασα το κλειδί της Θεοσοφίας ... πολύ όμορφο και κατατοπιστικό!!!
Αν και αναγνωρίζω πως δεν αναφέρω κάτι πρωτότυπο, εν τούτις όμως δεν θα μπορούσα να το προσπεράσω έτσι..
Σε ευχαριστώ
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
Να μην παραλείψω να σε ευχαριστήσω για το θερμό σου καλοσώρισμα .
Θα παραθέσω την δική μου σοφία , με όσο το δυνατόν λιγώτερα λόγια .
Αυτό που κατάφερε να φέρει η συνολική ανθρώπινη γνώση στον πλανήτη μας και όλους τους κατοίκους της είναι :
Ο σύχρονος τρόπος ζωής .
Αυτό το πλαστό τεχνολογικό επίτευγμα της ανθρώπινης γνώσης περιέχει ένα μοιριαίο ,τραγικό λάθος .
Ερχόμαστε στον κόσμο αυτόν ως πλούσιοι , η ως φτωχοί άνθρωποι .
Οι πλούσιοι συνάνθρωποί μας , κάνανε την γνώση κτήμα ,τσιφλίκι τους .
Δεν αφήνουνε τον φτωχό συνάνθρωπό τους να το πλησιάσει .
Το τσιφλίκι τους το έχουνε προστατέψει με το γνωστό σε όλους μας , άδικο κοινωνικό σύστημα επιβίωσης .
Μέσα σε αυτό ξεπροβάλλει ένας κανόνας .
Ο πλούσιος γίνεται πλουσιότερος και οφτωχός φτωχότερος .
Αυτό που κατάφερε η ομάδα των πλουσίων να περάσει στην κοινή αντίληψη της πλειοψηφίας είναι το εξής :
Η ύλη δεν έχει καμιά διαφορά με το πνεύμα .
Έτσι η εξέλιξη προς την ευημερία του πλανήτη μας κατάντησε μονόδρομος .
Τα πάντα γίνοντα για την υλική ευημερία .
Έλα όμως που το σύστημα αυτό ( που διαιωνείζεται για αρκετό χρονικό διάστημα ) ,έφτασε στο σημείο κορεσμού .
Όλη η ανθρώπινη γνώση , καταρέει αργά αλλά σταθερά .
Είναι σαν να έχουμε κάνει ένα κύκλο και αυτός πλέον κατευθύνεται , προς την αρχική του πορεία .
Η αρχή ήτανε σωστή , η εξέλιξη ήτανε λάθος , γιατί η ανθρώπινη γνώση περιορίστηκε στην εξερεύνηση της ύλης.
Αν δεν είχα γνωρίσει το σύτημα όπως το περιέγραψα , δεν θα είχα συνειδητιοποίση , ότι είναι λανθασμένο .
Άρα η ( ταπεινή σοφία μου ) περιέχει γνώση .
Απορίπτω συνειδητά την γνώση που ασχολείται με τα υλικά αγαθά για τους άνωθεν λόγους .
Τα πνευματικά αγαθά , που έμειναν άθικτα απο την ανθρώπινη γνώση , τολμώ να πω ότι είναι ένα .
Η αγάπη .
Όσο προσπαθούσα να αυξήσω τα υλικά αγαθά μου , τόσο ποιο μακριά έφευγε ,κρύωνε το αίσθημα αυτό .
Έβαλα τέλος στο λάθος αυτό .
Επιδιώκω μια όσο το δυνατόν ποιο απλή ζωή γίνεται .
Ναι με κάνει ταπεινό ,αυτή είναι και η ουσία της σοφίας μου , το ταπεινό πνεύμα μου .
Όχι όμως σε σχέση με την αληθινή ,ουσιαστική γνώση , που είναι για εμένα ο τελικός προορισμός μου, αλλά σε σχέση με το κοινωνικό γίγνεσθαι .
Τελικός προορισμός μου η θέωση του πνεύματός μου .
Ακούγεαται βέβαια αλαζωνικό , είναι όμως για εμένα η ουσία των ουσιών .
Παρεδέχομαι ότι για να φτάσω σε αυτό το σημείο, χρειάστηκε να γνωρίσω το σύστημα επιβίωσης , που ισχύει για όλους μας .
Συγνώμη που σε ταλαιπώρησα με τις προυγούμενες μπερδεμένες σκέψεις μου .
Φίλε μου,
Το θέμα που συζητούμε έχει πολλές παραμέτρους και σημεία αναφοράς άπειρα.
Αν και θα ξεφύγουμε από το κυρίως θέμα μας μπαίνω στον πειρασμό να γράψω δυο πράγματα πάνω στους προβληματισμούς σου.
Όταν θέλουμε φίλε να αναλύσουμε μια κατάσταση πάνω απ’ όλα και πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να καταπιούμε το ΕΓΩ μας.. Αυτογνωσία!
Θα μου επιτρέψεις λοιπόν να σου επισημάνω ότι Δεν το κάνεις!!!
Πρόσεξε πως απλώνεις τις σκέψεις σου. Μιλάς γενικώς κι αορίστως κρίνοντας και κατακρίνοντας σαν Παρατηρητής λες κι εσύ δεν συμμετέχεις σ’ αυτό το γίγνεσθαι!!!
Εσύ τοποθετείσαι υπεράνω όλων αυτών κι απευθυνόμενος σε τρίτο πρόσωπο τους ψέγεις τους λιθοβολείς για πράξεις και παραλείψεις που οδήγησαν σε αυτήν την κατάσταση την κοινωνία..
Πρόσεξε γιατί η διαχωριστική γραμμή είναι πολύ λεπτή.
Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντι - ανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση – εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξη του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.
Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή Παιδεία κι όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η Παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως, μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες, μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής.
Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.
Ποτέ δεν θα νικήσει η Ελευθερία, αφού την στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους.
Η κοινωνία μας φίλε μου έχει γεμίσει Εισαγγελείς, καταγγέλλοντες.. Τους βλέπουμε και τους ακούμε κι εσύ κι εγώ κι όλοι μας καθημερινά στα ΜΜΕ.
Ας μη ξεχνάμε λοιπόν ότι εμείς είμαστε η κοινωνία κι όχι κάτι αφηρημένο έξω από μας. Εμάς αντανακλά η εικόνα κι όχι κάποιους άλλους. Αν αυτό το συνειδητοποιήσουμε τότε μόνο θα ανασκουμπωθούμε αρχίζοντας πρώτα απ’ τον εαυτό μας και δια του παραδείγματος θα συμπαρασύρουμε και του άλλους. Μόνο δια του παραδείγματος μπορεί να αλλάξει κάτι.. Η ανέξοδες καταγγελίες, μόνο μας εφησυχάζουν και επί της ουσίας ουδέν!
Νάσε καλά
Πλούτος, >πλουτισμός, >εμπλουτισμός, < > πλουραλισμός!!!
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
quote:
θέλω να πιστεύω ότι όσο προοδεύει και ευδοκιμεί αυτός ο αγώνας τόσο πιο ξεκάθαρος θα γίνετε ο στόχος, άρα και αυτό που χρειαζόμαστε.
Από το στόμα σου και στου θεού το αυτί Ριζίτη. Το αυτό επιθυμώ και εγώ.
quote:
Μόνο στον συμβιβασμό θα διαφωνήσω
Άν και νομίζω οτι ο συμβιβασμός θα απαιτούσε ένα θέμα μόνος του επειδή φοβάμαι οτι θα πάρει λάθος τροπή, θίγω ένα ελάχιστο εδώ.
Εσύ δεν συμβιβάζεσαι ποτέ Trovadouros?
Κατά την γνώμη μου η μεγαλύτερη δυσκολία σε αυτή την διαδρομή είναι
ο συμβιβασμός των θέλω των σκέψεων και των πράξεων μας.
Επίσης θεωρώ οτι εφ' όσον δεν έχουμε εγκαταλείψει τα εγκόσμια [ δεν έχω καμία τέτοια διάθεση ] μάλλον θα πρέπει να συνεννοούμαστε κάπως και με τούς γύρω μας ανάλογα με το τι μπορούν να αντέξουν και αυτοί και εμείς...
Φιλικά
quote:
Κατά την γνώμη μου η μεγαλύτερη δυσκολία σε αυτή την διαδρομή είναι
ο συμβιβασμός των θέλω των σκέψεων και των πράξεων μας.
Θα συμφωνήσω ότι είναι ένας από τους πιο δύσκολους στόχους η αποφυγή του συμβιβασμού.
quote:
μάλλον θα πρέπει να συνεννοούμαστε κάπως και με τούς γύρω μας ανάλογα με το τι μπορούν να αντέξουν και αυτοί και εμείς...
Προσωπικά το παραπάνω το κατατάσσω στην προσπάθεια προσέγγισης των γύρω μας και όχι στον συμβιβασμό με αυτούς. Εξάλλου από τον κάθε άνθρωπο που έχουμε δίπλα μας μπορούμε να μάθουμε κάτι όπως και αυτός από μας.
quote:
Εσύ δεν συμβιβάζεσαι ποτέ Trovadouros?
Η πραγματικότητα είναι ότι τις περισσότερες φορές προσπαθώ να κάνω υπομονή μέχρι να πετύχω τον στόχο μου, όχι ότι το πετυχαίνω πάντα. Βασικά τις περισσότερες φορές ή ο στόχος με προδίδει ή η υπομονή μου τελειώνει (και γι αυτό το έθεσα και ως ερώτημα στην παρούσα ενότητα ) . Το γεγονός ότι δεν συμφωνώ δεν σημαίνει ότι δεν το κάνω κιόλας . Αυτό που προσπαθώ όμως είναι να ξέρω σε τι κατάσταση βρίσκομαι, και αν είμαι σε συμβιβασμό, δεν επαναπαύομαι αλλά να προσπαθώ για το καλύτερο, γι αυτό το θέλω των σκέψεών μου, για κάποιο όνειρό μου.
Εξάλλου αξίζει να παλεύεις γι αυτά ακόμα και αν τα απολαύσεις για λίγο… νομίζω ότι κάποια στίμη έγραψες (αν η μνήμη μου με απατά να με συγχωρείς)
Φιλικά,
Trovadouros
alfa-omega
quote:
Παρεδέχομαι ότι για να φτάσω σε αυτό το σημείο, χρειάστηκε να γνωρίσω το σύστημα επιβίωσης , που ισχύει για όλους μας .
Προσοχή φίλε μου! Προσοχή αδερφέ!
Ξαναδιάβασε το νόημα της πρότασης!
Διάβασε και την τοποθέτηση του lorenzo…
Μια κλωστή είναι διαφορά και αν σπάσει, το εγώ υποβόσκει χωρίς να το έχουμε εντοπίσει …
ο ελάχιστος όλων
---------------------------
ΠΙΣΤΗ ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΤΑΚΙΝΕΙ ΒΟΥΝΑ ΝΑ ΕΧΩ
ΑΓΑΠΗ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΩ
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΩ.
---------------------------------------
Καλώς όρισες φίλε ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ!
χμμ.. ελάχιστος αλλά όπως έλεγαν κι οι αρχαίοι σοφοί..Ουκ εν τω πολλώ το ευ!!!
Νασε καλά
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
αλλά νομίζω πως κάτι άλλο εννοούσε ο φίλος alfa-omega.
Δεν αποστασιωποιήθηκε από την κοινωνία σαν κριτής και ανώτερος,
αλλά σαν άνθρωπος που συμμετείχε και ένιωσε να αλώνεται.
Από τη συνειδητοποίηση αυτή και μετά εντόπισε αυτά που θεωρεί κακώς κείμενα και τροχοπέδη στην εξελιξή του και άλλαξε πορεία.
Δεν το θεωρώ υπερφίαλο να αναγνωρίζει κανείς τι δεν θέλει μέσα από την κοινωνία την οποία σαφώς και όλοι την αποτελούμε και τη διαμορφώνουμε τρόπον τινά.
Ψάχνοντας την εσωτερική γαλήνη, πρέπει να αποφεύγουμε τα βάραθρα της κοινωνίας έτσι κι αλλιώς.
Αυτό δεν σημαίνει πως το βάραθρο το δημιούργησε το τέρας κοινωνία, αλλά το τέρας που μπορεί να αποτελούσε τον κοινωνικό μας εαυτό.
Και πάλι συγνώμη προς όλες τις πλευρές για την επέμβασή μου.
Φιλικά
Ξωτικούλα
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
quote:
πως κρίνουμε την υπομονή σαν ανωτερότητα. Σύμφωνα με κάποια σταθερά ή με το υποκειμενικό συμφέρον;
quote:
Βασικά τις περισσότερες φορές ή ο στόχος με προδίδει ή η υπομονή μου τελειώνει
Trovadouros ''τσιμπάω'' για να ενισχύσω την ερώτηση σου η οποία με απασχολεί και εμένα.
Όταν λέμε ανωτερότητα, υπομονή κλπ εννοούμε μια ψυχική διάθεση που επιφέρει την ανάλογη συμπεριφορά ή τρόπο χειρισμού καταστάσεων με σκοπό να φτάσουμε στο '' δικό μας '' αποτέλεσμα?
Πώς καθορίζεις τον χρόνο και το μέγεθος της υπομονής?
Η άποψη μου είναι οτι αν εννοούμε το πρώτο ίσως η υπομονή να μπορεί να θεωρηθεί σαν μια ανώτερη ικανότητα του σκέπτεσθαι, διαφορετικά είναι απλώς ελιγμός που εμείς κρίνουμε οτι είναι απαραίτητος σε μια δεδομένη στιγμή.
Νομίζω οτι ο στόχος δεν προδίδει, αυτό που προδίδει είναι ή το αποτέλεσμα ή η ανυπαρξία αποτελέσματος.
Δεν ξέρω πως θα φανεί αλλά για μένα όταν μια κατάσταση δεν έχει σύντομα κάποιο απτό αποτέλεσμα αρχίζει να φαντάζει σαν ουτοπία και αποπροσανατολισμός. Ούτε μπορώ να θεωρήσω λογική την πρόταση << το αποτέλεσμα μπορεί να μην έρθει ποτέ ή να μην το αντιληφθείς αλλά η προσπάθεια πρέπει να συνεχίζεται διακαώς εως το τέλος της ζωής σου>>
Δεν μοιάζει σαν να κυνηγάμε μια χίμαιρα?
Μια άλλη σκέψη που κάνω είναι οτι η ατέρμονη υπομονή είναι και μια μορφή στασιμότητας αν δεν ξέρεις << μέχρι πότε >>.
Απλές σκέψεις απο έναν ανυπόμονο...
Μπορούμε να ξέρουμε το πότε ;
Μπορούμε να το προσδιορίσουμε χρονικά άραγε ; ακόμα και αν ξέρουμε το πώς !
Απτά αποτελέσματα όταν παλεύουμε με έννοιες και συναισθήματα είναι πολύ δύσκολο να δούμε , ακόμα κιαν γνωρίσουμε τον ίδιο το νου μας.
Ανωτερότητα, υπομονή , ταπεινότητα κτλ είναι εργαλεία ,είναι κομμάτια του «πως».
Η διάρκεια και η ένταση του αγώνα είναι τόση χρονικά όση χρειάζεται για αποκτήσουμε όλα τα κομμάτια του παζλ.
Το ένα φέρνει το άλλο και αναπληρώνονται τα εσωτερικά κενά.
Αν θεωρούνται βάρος κάποια κομμάτια του παζλ ,τότε υπάρχει πρόβλημα κάτι έχουμε κάνει λάθος .
Πχ. Όταν δεν αντέχω και χάνω την υπομονή μου , λείπει κάποιο κομμάτι πχ η ταπεινότητα.
Για να βρει χώρο η ταπεινότητα πρέπει να αποβληθεί ο εγωισμός .
Παρόλα αυτά στην θεωρεία και εγώ καλά τα λέω, στην πράξη όμως βλέπω ότι συνεχώς γυρνάω πίσω να αναπληρώσω ένα κομμάτι , αυτό του «εγώ».
Χάνω την υπομονή μου, χάνω τον ουρανό και τα άστρα του συμπαντικού μου νου κάθε φορά που διαπιστώνω ότι αυτό το «εγώ» αντί να μειώνετε όλο και πιο πολύ χώρο καταλαμβάνει.
Πισωγυρίσματα συνεχώς και ο στόχος μοιάζει μακρύτερος ακόμα και από την Ιθάκη…
Ένα πράγμα όμως δεν πρέπει να χάνουμε . την πίστη μας ! το θάρρος ότι θα τα καταφέρουμε όσο χαμηλά κιαν πρέπει να γυρνάμε για διορθώσεις.
Φιλικά.
---------------------------
ΠΙΣΤΗ ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΤΑΚΙΝΕΙ ΒΟΥΝΑ ΝΑ ΕΧΩ
ΑΓΑΠΗ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΩ
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΩ.
---------------------------------------