- Εννεάδες του Πλωτίνου (Σειρά Γνώσης) - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Θα έλεγα ότι υπομονή είναι θα είναι πιο χρήσιμη σαν συμπεριφορά με την οποία προσεγγίζουμε το δικό μας στόχο με ανωτερότητα.
Πραγματικά το ταξίδι προς τον στόχο προσφέρει πολλά… και αν μάλιστα ξέρεις να μεταφράζεις τα όποια ερεθίσματα δέχεσαι τότε αλήθεια ο θησαυρός είναι μεγάλος. Αν ο στόχος είναι σάπιος την άλλη φορά θα είσαι λίγο καλύτερα κατατοπισμένος.
quote:
για μένα όταν μια κατάσταση δεν έχει σύντομα κάποιο απτό αποτέλεσμα αρχίζει να φαντάζει σαν ουτοπία και αποπροσανατολισμός
Το καλό ή το κακό είναι πως καμιά φορά η ουτοπία αυτή μας μαγεύει και μας κυριεύει. Ο αποπροσανατολισμός έρχεται όταν ο στόχος δεν είναι και τόσο δυνατός. Όταν αυτή η ουτοπία φαντάζει μικρή στις δυσκολίες που έρχονται, όταν ο φόβος αρχίζει να μας κυριεύει.
Ξαπόστασε … ανασύνταξε τις δυνάμεις σου και προχώρα σε πόλεμο ειδάλλως κάποια στιγμή οι φόβοι σου θα σε προλάβουν.
quote:
το αποτέλεσμα μπορεί να μην έρθει ποτέ ή να μην το αντιληφθείς αλλά η προσπάθεια πρέπει να συνεχίζεται διακαώς εως το τέλος της ζωής σου
Δεν θα συμφωνήσω ούτε και εγώ με την πρόταση αυτή. Ενέχει πολλές παγίδες. Πως μπορείς να είσαι σίγουρος ότι το αποτέλεσμα είναι υπαρκτό, πως μπορείς να μην το αντιληφθείς αν έχεις αναλώσει όλο σου το είναι σε αυτό, πώς μπορεί να είσαι σίγουρος ότι προσπαθείς με τον σωστό τρόπο; Έλα όμως που καμία φορά αυτός ο δρόμος με τις παγίδες κρύβει κάτι ωραία μονοπάτια, και θησαυρούς που δεν χωράει ο νους…δεν είναι λογικά όλα αυτά.
quote:
Πώς καθορίζεις τον χρόνο και το μέγεθος της υπομονής?
Αρχικά πιστεύω ότι θα άξιζε τον κόπο για όσο χρόνο κάνεις υπομονή να μην οριοθετείς το μέγεθός της.
Για τον χρόνο δεν έχω πολλά να πω. Ποτέ μπόρεσα ούτε να τον καθορίσω ούτε και να προσδιορίσω τα χρονικά όρια που μου καθορίζουν τον χρόνο δράσης. Συνήθως το ρόλοι μου πάει πολύ αργά. Συνήθως στο τέλος τρέχω μα δεν φτάνω η στιγμή έχει περάσει.
Πάμε για το επόμενο τρένο, και περιμένοντάς το, κάνω το κυλικείο στάση. <<Εκτός τόπου και χρόνου και εν γένει στην κοσμάρα σου>> θα έλεγε κάποιος.
Φιλικά,
Trovadouros
quote:
Παρόλα αυτά στην θεωρεία και εγώ καλά τα λέω, στην πράξη όμως βλέπω ότι συνεχώς γυρνάω πίσω να αναπληρώσω ένα κομμάτι , αυτό του «εγώ».
Χάνω την υπομονή μου, χάνω τον ουρανό και τα άστρα του συμπαντικού μου νου κάθε φορά που διαπιστώνω ότι αυτό το «εγώ» αντί να μειώνετε όλο και πιο πολύ χώρο καταλαμβάνει.
Πισωγυρίσματα συνεχώς και ο στόχος μοιάζει μακρύτερος ακόμα και από την Ιθάκη…
Ένα πράγμα όμως δεν πρέπει να χάνουμε . την πίστη μας ! το θάρρος ότι θα τα καταφέρουμε όσο χαμηλά κιαν πρέπει να γυρνάμε για διορθώσεις.
Στην πράξη συνήθως οι παραπάνω διατυπώσεις με βρίσκουν σύμφωνο.
Όμως, σε αυτή την επεκτατική πολιτική του εγώ, σε αυτά τα πισωγυρίσματα, σε αυτές τις διορθώσεις του χαρακτήρα μου, έχω στο νου μου ένα πράγμα: είχα άνθρωπο δίπλα μου που έχασε την υπομονή του μαζί μου, ένοιωσε πολύ στενάχωρα στην θέαση του δικού μου εγώ, έφτασε τόσο χαμηλά όσο και εγώ αλλά δεν λογάριασα καλά το μέγεθος του θάρρους του, της αντοχής του, και της πίστης του. Τώρα όσο σε βαθιά νερά και να πάω δεν τον βρίσκω… και του οφείλω μια βαθύτατη συγνώμη.
Φιλικά,
Trovadouros
Το θέμα δεν είναι να σε βρω ή να με βρεις ή να τους βρούμε…
Το θέμα είναι να με βρώ , να σε βρεις…
Έχουμε βρει το εαυτό μας ;
Πως έχουμε την απαίτηση να βρούμε τον άλλο ή τους άλλους ;
Μου θύμησες και εμένα μια συζήτηση που είχα με έναν άλλο τροβαδούρο μια νύχτα στην πλάκα, λέγαμε για την φωτιά, για το σύμπαν , για τον έρωτα, για τον θεό…
Κι όμως δεν υπήρξαμε ειλικρινείς ο ένας με τον άλλο, είχαμε το εγώ μας, ψάχναμε να βρούμε ο ένας τον άλλο χωρίς να έχουμε βρει τον εαυτό μας πρώτα…
Του οφείλω και εγώ μια συγνώμη και ας ξέρω που θα τον βρω…
Πρώτα όμως ΠΡΕΠΕΙ να βρω τον εαυτό μου, ΠΡΕΠΕΙ…
[/nocolor] Η ζωή κάνει κύκλους , και εμείς ακολουθώντας τον τροχό βρισκόμαστε μια πάνω μια κάτω και ου το καθ` εξής …
Πέφτουμε και σηκωνόμαστε σαν τα παιδιά στα πρώτα τους βήματα, γιατί νήπια είμαστε ,αλλά θέλουμε κατευθείαν κρέας , δεν έχουμε υπομονή να πιούμε το γαλατάκι μας πρώτα …
Ο στόχος είναι λαβύρινθος έχει πολλές στροφές και είναι μεγάλη η διαδρομή , ας μην θέλουμε να τον βρούμε με την πρώτη ή την δεύτερη ή την τρίτη ή….
Και ας μην παίρνουμε κι άλλους στον λαιμό επειδή βρήκαμε δυο-τρεις στροφές από τις πάμπολλες του λαβυρίνθου, γιατί δεν βρήκαμε τίποτα ακόμα…
Φιλικά
Ο ελάχιστος όλων.
---------------------------
ΠΙΣΤΗ ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΤΑΚΙΝΕΙ ΒΟΥΝΑ ΝΑ ΕΧΩ
ΑΓΑΠΗ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΩ
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΩ.
---------------------------------------
quote:
Του οφείλω και εγώ μια συγνώμη και ας ξέρω που θα τον βρω…
Πρώτα όμως ΠΡΕΠΕΙ να βρω τον εαυτό μου, ΠΡΕΠΕΙ…
quote:
Και ας μην παίρνουμε κι άλλους στον λαιμό επειδή βρήκαμε δυο-τρεις στροφές από τις πάμπολλες του λαβυρίνθου
Τα είπες όλα μαζί Ελάχιστε...
Φιλικά
Θα συμφωνήσω μαζί σου ότι η σωστή σειρά είναι να τα βρούμε πρώτα με τον εαυτό μας, και μετά να εκφράζουμε την συγνώμη μας (αν ποτέ μας δοθεί η ευκαιρία). Μόνο τότε θα έχει πραγματικό νόημα και επίγνωση η συγνώμη μας.
Σε αυτή την διαδικασία όμως που προαναφερόμαστε θα προτιμούσα να μην υπήρχαν μάρτυρες. Όχι για να μην δουν τις ελλείψεις, τα παραπτώματα και τα κενά γιατί αυτά νομίζω είναι δεδομένα σε κάθε άνθρωπο. Απλά θα προτιμούσα οι γύρω μου να ήταν λιγότερο πληγωμένοι, από τον δικό μου αγώνα, αυτόν της αναζήτησης του εαυτού μου.
Φιλικά,
Trovadouros
quote:
Αγαπητέ ΕΛΑΧΙΣΤΕ,Θα συμφωνήσω μαζί σου ότι η σωστή σειρά είναι να τα βρούμε πρώτα με τον εαυτό μας, και μετά να εκφράζουμε την συγνώμη μας (αν ποτέ μας δοθεί η ευκαιρία). Μόνο τότε θα έχει πραγματικό νόημα και επίγνωση η συγνώμη μας.
Σε αυτή την διαδικασία όμως που προαναφερόμαστε θα προτιμούσα να μην υπήρχαν μάρτυρες. Όχι για να μην δουν τις ελλείψεις, τα παραπτώματα και τα κενά γιατί αυτά νομίζω είναι δεδομένα σε κάθε άνθρωπο. Απλά θα προτιμούσα οι γύρω μου να ήταν λιγότερο πληγωμένοι, από τον δικό μου αγώνα, αυτόν της αναζήτησης του εαυτού μου.
Φιλικά,
Trovadouros
Αυτό δεν μπορείς να το γνωρίζεις φίλε μου ,αλλά να το αισθάνεσαι μόνο εσύ έτσι .
Για να το γνωρίσεις , θα πρέπει να μπούμε στην διαδικασία σύγκρισης .
Ποια κριτήρια θα επιλέξουμε για να συγκρίνουμε ;;;
Φίλε ελάχιστε αν περιμένεις πρώτα να βρεις τον εαυτό σου, για να ζητήσεις συγνώμη απο κάποιους συνανθρώπους σου , ίσως να μην τον βρεις ποτέ .
Θα πρότεινα να ζητάμε τακτικά συγνώμη για έναν και μοναδικό λόγο :
Μας κάνει ποιο ταπεινούς .
Το γεγονός ότι μπορεί να εισπράξουμε αχαριστία , θα πρέπει να το θεωρήσουμε λιγώτερο σημαντικό .
Αν δεν σας αντιλήφθηκα φίλοι Trovadouros & ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ , ζητώ συγνώμη για τις άτοπες αναφορές ( επισημάνσεις ) μου .
quote:
Φίλε ελάχιστε αν περιμένεις πρώτα να βρεις τον εαυτό σου, για να ζητήσεις συγνώμη απο κάποιους συνανθρώπους σου , ίσως να μην τον βρεις ποτέ .
Θα πρότεινα να ζητάμε τακτικά συγνώμη για έναν και μοναδικό λόγο :
Μας κάνει ποιο ταπεινούς .
Εκτός αυτού υπάρχει και η περίπτωση αυτό που θα βρούμε [ αν το καταφέρουμε] να έπρεπε να ζητάει απο καιρό συγνώμη σε αυτούς που το ανέχονταν αλλά δεν το ήξερε.
φιλικά
Ο Άντλερ διακύρηξε ότι ο ψυχικός κόσμος του ατόμου, που οι συνέπειες του φτάνουν πολύ μακριά, είναι δημιούργημα του ιδίου του ατόμου και πίστευε στην ικανότητα του ανθρώπου να ξεπεράσει όλες τις δυσκολίες του, εφ’ όσον απελευθερωθεί από τον εγωκεντρισμό και τον ανταγωνισμό και αναπτύξει το κοινωνικό αίσθημα.
Η θεωρία του Άντλερ για την προσωπικότητα βασίζεται στην άποψη ότι όλες οι ιδιαίτερες εκδηλώσεις του ατόμου, τάσεις, συναισθήματα, εμπειρίες, υποτάσσονται στη συνολική οργάνωση του, το « σχέδιο ζωής » του.
Προσδιόρισε την βασική τάση του ανθρώπου, το κυρίαρχο κίνητρο του, από το οποίο εξαρτάται όλη η συμπεριφορά του σα « σκοπό ανωτερότητας».
Η αρχική του αντίληψη ήταν ότι σε κάθε άνθρωπο υπάρχει ένα αίσθημα κατωτερότητας, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, μαζί με μια αναπληρωματική προσπάθεια προς ένα σκοπό ανωτερότητας.
Σε σχέση με την ακατόρθωτη ιδανική τελειότητα, το άτομο κατέχεται πάντοτε από αυτό και από εκεί παρακινείται.
Το αίσθημα αξίας και χρησιμότητας μεγαλώνει χαρίζοντας θάρρος και αισιοδοξία, και υπάρχει μια καθησύχαση με την αποδοχή των κοινών πλεονεκτημάτων και μειονεκτημάτων της μοίρας μας.
Η ατομική ψυχολογία θεωρεί ότι το αίσθημα κατωτερότητας μπορεί κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες να χρησιμοποιηθεί σαν κίνητρο για δράση στην χρήσιμη πλευρά της ζωής και να μετατραπεί σε ανωτερότητα.
Υπό σκέψιν
Απλά θεωρώ ότι για να έχει ουσιαστικότερο νόημα και αποτέλεσμα καλό θα ήταν να γίνεται ταυτόχρονα και μια προσπάθεια εύρεσης των αιτίων και των ριζών τους μέσα μας ώστε η συγνώμη να μην μείνει αν είναι δυνατόν στα λόγια αλλά στην μετάνοια. Και μετάνοια θεωρώ είναι ναι μεν η παραδοχή του λάθους αλλά και η μη επανάληψη του.
Η μη επανάληψη είναι στην ουσία ο αγώνας για τον οποίο μιλάμε εδώ στο φόρουμ , άρα πρέπει να ψάξω να με βρω για να πάψω να ζητάω συγνώμη συνεχώς για το ίδιο λάθος.
Παρόλα αυτά έχετε απόλυτο δίκιο ότι τον εαυτό μου μπορεί να μην τον βρω ποτέ αλλά η συγνώμη πρέπει να λέγετε έτσι και αλλιώς.
Άλλωστε και σε όλες τις μεγάλες θρησκείες, το συγνώμη είναι από τους θεμέλιους λίθους.
---------------------------
ΠΙΣΤΗ ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΤΑΚΙΝΕΙ ΒΟΥΝΑ ΝΑ ΕΧΩ
ΑΓΑΠΗ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΩ
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΩ.
---------------------------------------
Edited by - ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ on 16/01/2006 14:55:31
Νομίζω ότι η συζήτηση, αν δεν ξεστράτισε ήδη, κινδυνεύει να ξεστρατίσει εκτός θέματος.
Σκέφτεικα να παραθέσω ένα παράδειγμα που θα βοηθήσει κατά την γνώμη μου να συγκεκριμενοποιήσουμε επί της ουσίας την κουβέντα μας.
Ας υποθέσουμε ότι {Α}έχουμε έναν άνδρα δυνατό σαν τον Πύρρο Δήμα, και έναν άλλο {Β} αγύμναστο κι αδύναμο κι ότι για Χ λόγους ο {Β}, με βρισιές και χειρονομίες προκαλεί τον {Α}.
Πως θα πρέπει να συμπεριφερθεί ο {Α}, ώστε κατά την γνώμη σας να είναι φανερό ότι έχει επιδείξει ανωτερότητα.
Α: Τον σπάει στο ξύλο ανταποδίδοντας τις βρισιές
Β: Toν κοιτά κατάματα ήρεμος κι αμίλητος για λίγο κι αποχωρεί ανέκφραστος με αργό αλλά σταθερό κι αποφασιστικό βήμα
Γ: Ζητά συγνώμη που τον σύγχυσε και τον ρωτά με ενδιαφέρον μήπως του συμβαίνει κάτι άλλο σοβαρό και μήπως θα μπορούσε να βοηθήσει.
Δ:. Του εξηγεί ότι αν και μπορεί να τον δείρει, εν τούτοις δεν θα το κάνει, γιατί μόνο τα ζώα λύνουν έτσι τις διαφορές τους..
Ε: Γίνεται κατακόκκινος από θυμό αλλά κάνει υπομονή και ανέχεται σιωπηλός το υβρεολόγιο.
Ζ: Αν σκεφτείτε και κάτι άλλο γράψτε το.
Ας σκεφτούμε κι ας γράψουμε πως πρέπει κατά την γνώμη μας να συμπεριφερθεί ο {Α} κι επίσης πως ο καθένας μας προσωπικά συμπεριφέρεται..
Ας το δούμε σαν μια ευκαιρία για ενδοσκόπηση κι ανταλλαγή απόψεων – θεάσεων – σταθερών του καθενός μας ξεχωριστά ..
Ευχαριστώ σας όλους για την συμμετοχή ![]()
ΥΓ.
Η παράθεση του κειμένου που μας παρέθεσε η αγαπητή nst, νομίζω ότι βοηθά ώστε να επανατοποθετεί το θέμα στην σωστή του βάση.![]()
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Τι σου άρεσε ποιο πολύ ;;;
Χωρίς πλάκα , θα έλεγα το Γ με εκφράζει περισσότερο ψυχικά .
Θα κάνω αρχικά έναν μικρό διαχωρισμό σε ότι αφορά τους λόγους Χ
Αν λοιπόν οι Χ λόγοι είναι δικαιολογημένα παρεξηγήσιμοι από τον Β τότε ο Α
Toν κοιτά κατάματα ήρεμος Ζητά συγνώμη που τον σύγχυσε (το ενδιαφέρον παει περίπατο αφου αν το είχε τότε δεν θα δημιουργούσε καν τους λόγους Χ), και περιμένει τις πρώτες αντιδράσεις.
Αν οι Χ λόγοι είναι αδικαιολόγητοι κατά την κρίση του Α τότε ο Α
Toν κοιτά κατάματα ήρεμος, του κανει εμμεσα κατανοητό ότι μπορεί να τον δείρει(με ενδόμυχες σκέψεις 1.δεν θα το έκανε, γιατί μόνο τα ζώα λύνουν έτσι τις διαφορές τους, 2. με τον τρόπο αυτό προσπαθεί να δώσει στον άλλο μια εναλλακτική πορεία προς την λύση της παρεξήγησης), πάλι περιμένει για τις πρώτες αντιδράσεις.
Προσωπικά σε κάθε περίπτωση θα απέφευγα την αποχώρηση.
Από την μια αν έχεις άδικο ζήτα μια συγνώμη και κοίτα μήπως μπορείς να σώσεις τίποτα. Από την άλλη αν έχεις δίκιο περίμενε μήπως και ο άλλος καταλάβει τίποτα, αυτό θα είναι μεγάλη βοήθεια γι αυτόν και εσύ θα κάνεις ένα πολύ σπουδαίο έργο. Εξάλλου για ένα πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο, ποτέ δεν θα ανεχόμουνα να μην ξεκαθαριστεί μια υπόθεση. Γιατί να αποχωρίσω όταν πρόκειται για τον εαυτό μου.
Όσο για τις σφαλιάρες, καλύτερα να περιμένεις τον άλλο να καταλάβει και να ζητήσει συγνώμη παρά να του το βγάλεις με το τσιγκέλι. Αν πάλι δεν το καταλάβει…αναλόγως με τις δυνάμεις του καθένα. Καλύτερα άστο να περάσει δεν αξίζει ούτε τον κόπο και κυρίως ούτε το κόστος.
Φιλικά,
Trovadouros
Εγώ αν ημουν ο Α θα συμπεριφερόμουν ανάλογα της αιτίας και της προσωπικής σημασίας που θα είχε για μένα ο Β.
Αν ο Β ήταν ένας άγνωστος στον δρόμο ή κάποιος που μου είναι αδιάφορος και δεν ήταν το λάθος δικό μου θα διάλεγα την απάντηση Νο Β
Αν ήμουν εγώ ο φταίχτης θα ακολουθούσα το Γ.
Αν πάλι δεν έφταιγα αλλά δεν μπορούσα και να τον αγνοήσω θα διάλεγα το Δ.
Το Α αποκλείεται να το έκανα τώρα, ίσως στην παιδική μου ηλικία...
Το Ε ο μόνος λόγος για να το ανεχθώ θα ήταν λόγοι ιεραρχείας [ πχ στρατός] που όμως δεν θα επέλεγα ποτέ να ακολουθήσω, επειδή δεν μου ταιριάζει.
Ζ Υπάρχει και το ενδεχόμενο να γελούσα και να έφευγα [ όταν φαντάζομαι το θέαμα...]
Φιλικά
πως δείχνεις ανωτερότητα … αν βρεθείς σε ένα χώρο ( κλουβί – γραφείο – λεωφορείο ) με ένα άλλο πρωτεύοντα θηλαστικό …ας πούμε έναν μπαμπουίνο (εξαιρετικά επιθετικά ζώα) …που φωνάζει, στριγκλίζει και αρχίζει και κάνει απειλητικές κινήσεις προς εσένα …γιατί νομίζει οτι μπορεί να του πάρεις την θέση .. η να του πάρεις την τροφή .. η γιατί απλά θέλει να σου δείξει ποιος είναι ο αρχηγός..
Γιώργος![]()
R&D .. weapons division …
Ανωτερότητα δείχνεις όταν '' σε παίρνει''.
Αλλο ανώτερος και άλλο θύμα.
Φιλικά
quote:
Μια ερώτηση…πως δείχνεις ανωτερότητα … αν βρεθείς σε ένα χώρο ( κλουβί – γραφείο – λεωφορείο ) με ένα άλλο πρωτεύοντα θηλαστικό …ας πούμε έναν μπαμπουίνο (εξαιρετικά επιθετικά ζώα) …που φωνάζει, στριγκλίζει και αρχίζει και κάνει απειλητικές κινήσεις προς εσένα …γιατί νομίζει οτι μπορεί να του πάρεις την θέση .. η να του πάρεις την τροφή .. η γιατί απλά θέλει να σου δείξει ποιος είναι ο αρχηγός..
Να μια απάντηση :
Το σφουριχτό σκαμπίλι , βοηθάει εδώ πάρα πολύ .
Αν πάθει σόκ, συνεχείζουμε με ποιο ελαφριές σφαλιάρες , ώσπου να συνέλθει .
Τέλος αν η μέθοδος αυτή βοηθήσει , της προτείνουμε να γίνουμε ο προσωπικός θηριοδαμαστής της .
Τα ευκόλως ενοούμενα αν έχουμε πέσει σε κόμματο παραλείπονται .
Μια άλλη απάντηση είναι, να την πιάσεις απο την μέση και να αρχίσεις να χορεύεις σε ρομαντικούς ρυθμούς .
Αν σε αφήσει να την φιλήσεις , εισπράτεις χειροκρότημα απο το κοινό γύρω σου .
Με αυτόν τον τρόπο χαλαρώνει & αποδέχεται την ανωτερότητά σου .
quote:
Μια ερώτηση…πως δείχνεις ανωτερότητα … αν βρεθείς σε ένα χώρο ( κλουβί – γραφείο – λεωφορείο ) με ένα άλλο πρωτεύοντα θηλαστικό …ας πούμε έναν μπαμπουίνο (εξαιρετικά επιθετικά ζώα) …που φωνάζει, στριγκλίζει και αρχίζει και κάνει απειλητικές κινήσεις προς εσένα …γιατί νομίζει οτι μπορεί να του πάρεις την θέση .. η να του πάρεις την τροφή .. η γιατί απλά θέλει να σου δείξει ποιος είναι ο αρχηγός..
Ένας φίλος μου σε αντίστοιχη περίπτωση έλεγε:
«Μπορείς να με βρίσεις, ένα δεν μπορείς να κάνεις. Δεν μπορείς να με αγκαλιάσεις, και δεν έχεις ούτε την δύναμη να μου πεις σε αγαπάω.
Μπορείς να με εκδικηθείς για κάτι, για κάτι που ίσως και να μην φταίω. Ένα δεν μπορείς, δεν μπορείς να με συγχωρήσεις, έστω κι αν δεν φταίω.
Μπορείς να με περιφρονήσεις. Ένα δεν μπορείς. Δεν μπορείς να με τιμήσεις. Δεν μπορείς να με κάνεις να νοιώσω δίπλα σου όμορφα, γαλήνια, ήρεμα.
Μπορείς να με τσακίσεις με τις αλυσίδες σου, ένα δεν μπορείς να κάνεις. Δεν μπορείς να με κάνεις ίδιο με εσένα.»
Ανωτερότητα είναι να μη γίνουμε μπαμπουίνοι.........γιατί τότε θα είμαστε μπαμπουίνοι...... και δεν θα έχουμε κανένα δικαίωμα να μιλάμε για μπαμπουίνους
.......
***Γιατί άραγε είπε "ο ακολουθών εμοι ου μη περιπατήσει εν τη σκοτία αλλά έξει το φως της ζωής" και ΔΕΝ είπε " ο ακολουθών το ένστικτο του ου μη περιπατήσει εν τη σκοτία αλλά έξει το φως της ζωής" ??????
ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ?????
Μήπως ήξερε τους μπαμπαουίνους?????
Α Ν Α Σ Τ Η Μ Ε Ν Ο Σ
Edited by - ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ on 18/01/2006 11:57:14
quote:Η επισύναψη γίνεται κυρίως για να το ξαναδιαβάσει όποιος πιθανόν το περάσει στα γρήγορα.
«Μπορείς να με βρίσεις, ένα δεν μπορείς να κάνεις. Δεν μπορείς να με αγκαλιάσεις, και δεν έχεις ούτε την δύναμη να μου πεις σε αγαπάω.
Μπορείς να με εκδικηθείς για κάτι, για κάτι που ίσως και να μην φταίω. Ένα δεν μπορείς, δεν μπορείς να με συγχωρήσεις, έστω κι αν δεν φταίω.
Μπορείς να με περιφρονήσεις. Ένα δεν μπορείς. Δεν μπορείς να με τιμήσεις. Δεν μπορείς να με κάνεις να νοιώσω δίπλα σου όμορφα, γαλήνια, ήρεμα.
Μπορείς να με τσακίσεις με τις αλυσίδες σου, ένα δεν μπορείς να κάνεις. Δεν μπορείς να με κάνεις ίδιο με εσένα.»
Και θα πρότεινα να έμπαινε στην αρχή κάθε νέας σελίδας για να μην ξεχνάμε για ποιο πράγμα ακριβώς μιλάμε.
Αν και προσωπικά μετά από τα παραπάνω, δύσκολα θα βρω κάτι πιο ουσιώδες να πω.
Φιλικά
Ξωτικούλα
Θα αλλάξει η ζωή μας μου είπες...
Δεν άλλαξες όμως εσύ...
Τα είπε όλα ο άνθρωπος…
ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ

Η πεταλούδα άμα καεί
στην φλόγα που τσαρέσει,
που να τα βρει άλλα φτερά
σάλλη φωτιά να πέσει
quote:ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΑΔΕΡΦΕ ΜΟΥ
***Γιατί άραγε είπε "ο ακολουθών εμοι ου μη περιπατήσει εν τη σκοτία αλλά έξει το φως της ζωής" και ΔΕΝ είπε " ο ακολουθών το ένστικτο του ου μη περιπατήσει εν τη σκοτία αλλά έξει το φως της ζωής" ??????
ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ?????
Μήπως ήξερε τους μπαμπαουίνους?????
---------------------------
ΠΙΣΤΗ ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΤΑΚΙΝΕΙ ΒΟΥΝΑ ΝΑ ΕΧΩ
ΑΓΑΠΗ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΩ
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΩ.
---------------------------------------