- Τι μένει όταν τα ψέμματα τελειώνουν? - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
ΧΜ…Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΜΑ Ε;…ΑΝ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΜΑ ΕΙΝΑΙ…ΕΝΑ! ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΛΑΘΗ!
-ΕΧΩΜΙΑΑΠΟΨΗΓΙΑΤΟΝΚΟΣΜΟΠΟΥΘΑΑΛΛΑΞΕΙΑΜΕΣΩΣΜΟΛΙΣΜΑΘΩΤΗΝΑΛΗΘΕΙΑ-529-
ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΗΚΑΜΕ.
ΚΙ ΙΣΩΣ ΛΑΤΡΕΨΑΜΕ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
***
ΖΗΛΩΤΟΝ ΜΕΝ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΙΜΙΟΝ ΜΕΝΤΟΙ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΟΝ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
***
Μ.Β.σε ευχαριστώ,όντως τα εμπόδια είναι χάρτινα. Σοφότατο.
quote:
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΧΟΥΝ ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΠΟΨΗ...ΑΥΤΟ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΩΡΑΙΟΣ ΕΛΙΓΜΟΣ.
Η φωτιά και το ρόδο είναι ένα.
T.S.Eliot
ΑΦΡΟΔΙΤΗ
quote:
ΕΝΑ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ.
ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΗΚΑΜΕ.
ΚΙ ΙΣΩΣ ΛΑΤΡΕΨΑΜΕ.
ΜΕ ΒΑΖΕΙΣ ΣΕ ΣΚΕΨΕΙΣ...ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΕ ΕΛΙΓΜΟΥΣ;...ΑΠΟ ΠΟΥ;...ΓΙΑ ΠΟΥ;...ΑΠΟ...Ή...ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ;
Through the glass that we must break.
As desperation takes everyone
ΑΝΕΒΑΣΕ ΛΙΓΟ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ...ΝΑ ΕΞΑΤΜΙΣΤΕΙ ΤΟ ΝΕΡΟ.
ΦΙΛΙΚΑ...PIXELDREAM...A dream within a dream.
quote:
τι μενει οταν τα ψεματα τελιωνουν?
Η αλήθεια.
Deva Parinito
ΚΙ ΕΝΙΟΤΕ ΠΛΗΓΩΝΟΥΝ
ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΡΟΣΙΤΕΣ
ΕΣΤΩ ΚΙ ΑΝ ΜΑΣ ΜΑΤΩΝΟΥΝ...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
***
ΖΗΛΩΤΟΝ ΜΕΝ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΙΜΙΟΝ ΜΕΝΤΟΙ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΟΝ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
***
Μ.Β.σε ευχαριστώ,όντως τα εμπόδια είναι χάρτινα. Σοφότατο.
[img]http://www.wfu.edu/~matthetl/sunrise/angels/Mihaly.Zichy.lucifer.jpg[img]
Αν ομως τελειωσει αυτο που νομιζες αληθεια κανεις αναγκαστικη προσγειωση σε ταραγμενη θαλασσα.Τα σωσιβια ειναι κατω απο το καθισμα σας'προσεχτε τις οδηγιες πριν την απογειωση.
Οντως το φιλοσοφειν ειναι θεραπευτικο γενικως ιδιως αν ειναι ομαδικο
Στο τελος ξεκαρδιζεσαι στα γελια...
quote:
Τα σωσιβια ειναι κατω απο το καθισμα σας'προσεχτε τις οδηγιες πριν την απογειωση.
γιατι να κανεις ταραγμενη προσγειωση και να πανικοβληθεις οταν μπορεις απλως να...πεταξεις.
"comig alive leavind dead"by deadhunter
<<ΕΙΜΑΙ ΕΝΑ ΨΕΜΑ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ>>
<<..ΜΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ΤΟΛΜΩ ΝΑ ΠΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΟΤΕ ΑΥΤΗ ΑΝΑΔΙΠΛΟΝΕΤΑΙ ΜΕΤΑΜΟΡΦΟΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΙΜΟΡΕΙ. ΑΥΤΗ ΑΛΛΑΖΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΒΓΑΖΕΙ ΔΙΠΛΑ ΨΕΥΤΗ.>>
Έτσι όπως είναι,
γεμάτη πόνο,
η ενηλικίωση είναι η πρώτη βίαιη γνωριμία με τη ζωή.
Όταν θες να κάψεις τα παραμύθια σου γιατί δεν θα βγουν ποτέ αληθινά.
Για τον κάθε άνθρωπο η στιγμή της αλήθειας έρχεται σε άλλη ηλικία.
Όταν το μάτι περνάει από την άλλη πλευρά και χάνεις οριστικά την πλευρά της αθωότητας(Arizona Dream).
Αυτή τη στιγμή πρέπει να τη σκεφτούν όλοι όσοι μεγαλώνουν παιδιά.
Καλό είναι το κουκλίστικο παιδικό δωμάτιο με τα άπειρα παιχνίδια.
Η όμορφη παιδική ντουλάπα με τα αμέτρητα γλυκά ρουχαλάκια.
Τι θα κάνει όμως αυτό το παιδί,
όταν θα βγει στη ζωή και δεν θα μπορεί να παρέχει τίποτα απ'όλα αυτά στον εαυτό του?
Πόσο θα το πονέσει η αλήθεια που θα αναγκαστεί να μάθει βίαια σε τόσο μεγάλη πια ηλικία?
Για να μείνει κάτι όταν τα ψέμματα τελειώσουν που να μπορεί κάποιος να το αγαπήσει,
θα πρέπει αυτοί που μπορούν να μετριάζουν το ψέμμα της ευτυχίας.
Εγώ άκουγα που το λέγαν πως πονάει η ζωή...
Αλλά δεν περίμενα να πονάει τόσο,
κάθε μέρα,
αλύπητα
και η χαρά να είναι τόσο σταθερά κομπάρσος.
Μια αλήθεια που πρέπει να μάθουμε
για να αντέξουμε όταν τα ψέμματα τελειώσουν,
είναι να χαιρόμαστε με τα μικρά πράγματα της ζωής
που μπορούμε να τα έχουμε πάντα και παντού.
Και να μην περιμένουμε την ευτυχία,
αλλά να την προσφέρουμε.
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
ΑΠΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΥΟ ΜΠΕΡΔΕΥΟΝΤΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.
ΟΛΑ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΔΥΣΚΟΛΑ.
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΛΑ.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΕ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΜΑΣ.
quote:Γι'αυτό πρέπει να πετάξουμε κάθε μπαστούνι και μπαστουνάκι και να πατήσουμε στα σακατεμένα μας πόδια.
Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΗ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΧΑΡΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΑ ΞΕΧΩΡΙΣΕΙΣ. ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΤΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΥΜΕ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΑΥΞΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΑΛΥΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΝΟ. ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΝΑ ΓΛΥΤΩΣΟΥΜΕ ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΝ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ. ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ ΠΑΝΤΑ ΘΡΙΑΜΒΕΥΕΙ.
ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΕ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΜΑΣ.
Να είμαστε έτοιμοι για τον επόμενο καλοθελητή που θα μας προσφέρει στήριγμα,
με το να μην τον χρειαζόμαστε.
Να καταλάβουμε ότι η ζωή δεν μας χρωστάει τα υπέροχα ψέμματα και την ευτυχία.
Η αλήθεια και η χαρά είναι δική μας ευθύνη.
Ανθίζει η ζωή σα να ναι σίγουρη...
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
όπου τα ψέμματα απλά δεν τελειώνουν ποτέ.
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΒΟΥΡΚΩΝΟΥΝ
ΚΑΙ ΠΑΜΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ,
ΚΑΠΟΤΕ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΣΤΕΡΕΥΟΥΝ,
ΟΙ ΣΤΕΝΑΓΜΟΙ ΘΕΡΙΕΥΟΥΝ
ΠΙΑΝΕΙ Η ΑΝΑΣΑ ΠΑΤΟ.
ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΠ΄ΤΗΝ ΑΡΧΗ,
ΚΙ ΑΣ ΣΤΑΖΕΙ Η ΟΡΟΦΗ
ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΟΥ,
Ο ΝΟΥΣ ΦΙΛΟΣΟΦΕΙ
Ο ΠΟΝΟΣ ΕΙΝ΄ΤΡΟΦΗ
ΚΙ ΑΣ ΚΑΙΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ.
ΚΙ ΑΣ ΛΥΩΝΕΙ ΤΑ ΓΙΑΤΙ ΣΟΥ.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΒΟΥΡΚΩΝΟΥΝ
ΚΑΙ ΠΑΜΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ,
ΚΑΠΟΤΕ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΣΤΕΡΕΥΟΥΝ,
ΟΙ ΣΤΕΝΑΓΜΟΙ ΘΕΡΙΕΥΟΥΝ
ΠΙΑΝΕΙ Η ΑΝΑΣΑ ΠΑΤΟ.
ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΠ΄ΤΗΝ ΑΡΧΗ,
ΚΙ ΑΣ ΣΤΑΖΕΙ Η ΟΡΟΦΗ
ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΟΥ,
Ο ΝΟΥΣ ΦΙΛΟΣΟΦΕΙ
Ο ΠΟΝΟΣ ΕΙΝ΄ΤΡΟΦΗ
ΚΙ ΑΣ ΚΑΙΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ.
ΚΙ ΑΣ ΛΥΩΝΕΙ ΤΑ ΓΙΑΤΙ ΣΟΥ.
Η αλήθεια των ανθρώπων,
η δική σου και η δική μου.
Ίσως όσο ψάχνουμε να βρούμε αυτή την αλήθεια,
πίσω από τα μικρά και μεγάλα ψέμματα των συνανθρώπων,
να κάνουμε δυσθεώρητη τη μεγάλη αλήθεια...
Την αλήθεια της αγάπης,
που τους χωράει όλους,
με τα πάθη τους,
με τις μικρότητές τους,
με τις κακίες τους,
τις έχθρες τους.
Γιατί αυτοί είμαστε όλοι εμείς.
Δεν υπάρχει,
δεν υπήρξε
και δεν θα υπάρξει ποτέ κοινωνία Αγγέλων.
Ίσως αν τα αποδεχόμασταν αυτά
και μας αγαπούσαμε έτσι όπως είμαστε μικροί κι ανθρώπινοι,
τα ψέμματα να ήταν λιγότερα,
γιατί δεν θα χρειαζόταν.
Ίσως πάλι απλά να παραληρώ,
γι αυτό έβαλα το ποιηματάκι της Αφροδίτης πάνω πάνω,
που απαλύνει πιο αποτελεσματικά τον πόνο της συνειδητοποίησης.
Φιλικά Ξωτικούλα
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
μένει εκείνος -εκείνη που προσποιούταν...πως ήταν ή είναι κάτι το οποίο μακράν απείχε απο τα της πραγματικότητος...
όμως τελικά μένει η προσωποποίηση της εξαπάτησης.....
και η στιγμή που που σου λέει τέλος....αυτή είμαι....
όμως αλήθεια ποιός/ποιά είναι πιότερα μοναχικός άνθρωπος...?
εκείνος/εκείνη που λέει την αλήθεια και τα έχει εντάξει με τον εαυτό του/της...?
οι εκείνες/εκείνοι που προσπαθούν να παρασύρουν τους συνανθρώπους τους στο σκοτάδι τους...?
με απέραντο σεβασμό και αγάπη ο μάνος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
Edited by - manos on 09/06/2005 15:22:41