- έκτρωση ... - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Η Θεότητα εκδηλώνεται μέσα από το δίπολο αρσενικό- θηλυκό. Όλο το σύμπαν λειτουργεί σαν ένας τεράστιος μαγνήτης που φέρνει τελικά ισορροπία. Αν παρατηρήσουμε τις δυνάμεις που δρούν σε κάθε τι , θα διακρίνουμε τρείς που πάντα υπάρχουν. Μια ενεργητική [ αρσενική] μια θηλυκή [ παθητική] και μια τρίτη που προέρχεται από την επίδραση των αλλων και που ισορροπεί τις άλλες δύο. Σε κάθε άνθρωπο υπάρχουν και η αρσενική και η θηλυκή και αναλόγως των συνθηκών κάποια υπερτερεί και αναλαμβάνει. Αν εμποδίσουμε την ροή μιας από αυτές τις δυνάμεις έχουμε ανισσοροπία.
Στους προηγούμενους αιώνες η θηλυκή αυτή εκδήλωση μας εμποδίστηκε επειδή θεωρήθηκε λανθασμένα ως κάτι αδύναμο, μιαρό και δευτερεύον.
Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα όλη αυτή την σκληρότητα και την αναλγησία που παρατηρείται στον πλανήτη μας, τις κοινωνικές διαφορές, την ανισότητα ανάμεσα στα δύο φύλα, τον ανταγωνισμό την επιβολή κλπ.
Εκτός από αυτά όμως είχε επίδραση και στην εσωτερική δομή μας , μια και απωθήσαμε πολλές από τις εκφράσεις της ψυχοσύνθεσης μας.
Αποτέλεσμα αυτού είναι οι νευρώσεις που αγγίζουν ένα τεράστιο σύνολο ανθρώπων, η ομοφυλοφιλία, οι γυναικείες εκρήξεις που άλλοι ονομάζουν επανάσταση και άλλοι χειραφέτηση, η ανδρική σύγχυση μπροστά στα νέα δεδομένα που από την μια τον απελευθερώνουν αλλά από την άλλη τον ξενίζουν και πολλά άλλα.
Εμείς είμαστε στο μεταβατικό στάδιο και καλούμεθα να αντεπεξέλθουμε, να εναρμονιστούμε και να μεταφέρουμε ότι μαθαίνουμε σε αυτούς που έρχονται.
Το ερώτημα δεν είναι αυτό
quote:
καλά, δεν βλέπετε την κατρακύλα και τον εκφυλισμό του ανθρωπίνου γένους;η χειραφέτηση της γυναίκας που οδήγησε;
η σεξουαλικη επανάσταση των 60ς;πότε στο παρελθόν είχαμε τόση μεγάλη κρίση ανάμεσα στις σχέσεις των ανθρώπων; οι γαμοι που διαλύωνται είναι διπλάσιοι απο τους γάμους που παραμένουν (και αυτοί όχι για πολύ καιρό)
οι μονογονεικές οικογένειες αυξάνουν...
η εγκληματικότητα επίσης...
η καταστροφή του περιβάλλοντος πλησιάζει στο σημείο μηδέν... (τα καταστρέψαμε όλα)
και σεις μιλάτε ακόμα για ελεύθερα σκεπτώμενους ανθρώπους που συμβάλουν θετικά στην εξέλιξη των πεπραγμένων;;
ποιο είναι το πραγματικά θετικό;
η επιδημία του Ειντζ;
το ότι τα παιδια μας αρχίζουν να έχουν αθέμιτες σχέσεις από τα δώδεκά τους, με συνέπεια, την συναισθηματική βλάβη, τις ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, τις αυτοκτονίες των απελπισμένων νέων;
το ότι επανέρχονται στο προσκήνιο ξεχασμένες αρρώστιες; χολέρα, τύφος κ.α.
το ότι το μόνο που κυριαρχεί στη σκέψη της πλειονότητας είναι το ανέντιμο κέρδος, η αναρρίχηση στην εξουσία, τα λάθος πρότυπα, το κυνήγι πίσω από τον άνεμο;
έχουμε καταντήσει αδηφάγα ζώα, ξεκινώντας πρώτα από τον εαυτό μας...
όσο πιο πολύ απομακρυνόμαστε απο τον Δημιουργό μας, τοσο περισσότερη θλίψη συσωρεύουμε στο σαρκίο μας..
αλλά το γιατί εγιναν όλα αυτά που όντως είναι αληθινά και αν μπορούμε να τα ανατρέψουμε και πως…
Το παραπάνω κείμενο εξηγεί κατά κάποιο τρόπο τι συνέβη γενικά , ας το δούμε και πιο ειδικά τώρα.
Τι συνέβαλε στο να δημιουργηθεί αυτός ο κόσμος που είμαστε εμείς ?
Η ΑΓΝΟΙΑ του ποιοι είμαστε και η χειραγώγηση μέσω του φόβου και της ανταμοιβής.
Πολύ περιληπτικά …για να ελέγχει κάποιος τις μάζες πρέπει να τις κρατά φοβισμένες, κουρασμένες και ικανοποιημένες με την δυστυχία τους.
Ποιος θα μπορούσε να το κάνει αυτό καλύτερα από τις θρησκείες?
Κανείς άλλος διότι όλα τα άλλα θα μπορούσαν να ανατραπούν με λογικά επιχειρήματα αλλά το εκ Θεού προερχόμενο ποιος μπορεί να το αντιμετωπίσει?
Οι ελάχιστοι σκεπτόμενοι κυνηγήθηκαν, αφορίστηκαν, κάηκαν, βασανίστηκαν κλπ όχι επειδή ενοχλούσαν οι ιδέες τους αυτές καθ’ εαυτές αλλά επειδή αφύπνιζαν τους σκλάβους.
Η ιδέα ενός παράδεισου μετά θάνατο, μιας ανταμοιβής…η ιδέα ενός αμαρτωλού παρελθόντος που ‘’εμείς’’ επιλέξαμε και τώρα το ξεπληρώνουμε [ κακές μεταφράσεις του νόμου του κάρμα, της αγάπης κλπ] και πολλά άλλα τρομάζουν τον απλό άνθρωπο που ΦΟΒΑΤΑΙ ακόμη και να αμφισβητήσει…τις γραφές……..
Οι φυσικές μας εκδηλώσεις ενοχοποιηθήκαν , τα συναισθήματα δαιμονοποιήθηκαν , το σώμα μας [ αυτό το τέλειο αρχιτεκτόνημα]περιφρονήθηκε …….και εξυψώθηκε, όχι το πνεύμα όπως θεωρητικά ηταν επιθυμητό, αλλά η φαντασία και μάλιστα η αρρωστημένη αυταπάτη.
Που θα μπορούσε λοιπόν κάποιος να βρεί ένα λιμάνι να προστατευτεί από την θύελλα που έφερε η διάσπαση του εαυτού του? Πως θα μπορούσε το διαχωρισμένο ανθρώπινο όν να ξαναβρεί την χαμένη του πυξίδα [ την ψυχή του]?
Προσπαθώντας να απαντήσει σε αυτή την αγωνία της μοναξιάς κατέπλευσε στους κόλπους των θρησκευτικων ηγετών , των πολιτικών κομμάτων , αναρχικών ομάδων, ναρκωτικών, ποταπών θεαμάτωνκλπ.
Η μοναξιά της ψυχής που είναι αποκομμένη από την προσωπικότητα, είναι η αιτία της εσωτερικής και της εξωτερικής σύγκρουσης που ευθύνεται για όλα αυτά που βλέπουμε.
Μόνο καταστρέφοντας τις εικόνες και διαλύοντας τις προκαταλήψεις θα ενωθεί το δίπολο μεσα και έξω από εμας.
Δεν επικοινωνούμε εμείς αλλά οι εικόνες που έχουμε ο ένας για τον αλλό [ πολιτικές, θρησκευτικές, χρωματικές , γονοτυπικές κλπ]
Δεν επικοινωνούν οι άνθρωποι αλλά οι προσδοκίες και τα ανεκλπήρωτα όνειρα τους.
Eidos, αν δεν σταματήσουμε τις ‘’εικόνες ‘’ αυτές και τους χαρακτηρισμούς που καμία σχέση δεν έχουν με την ουσία μας ποτέ δεν θα αλλάξει τίποτα. Δες τα παιδιά τι ωραία που παίζουν μαζί και πόσο γρήγορα ξεχνούν τις διαφωνίες τους...πόσο εύκολα εμπιστεύονται το ένα το άλλο....πρίν εμείς τα διαμορφώσουμε και τα ποτίσουμε με τους φόβους μας, τους εγωισμούς μας , τις ανασφάλειες μας τα πρέπει και τα μη...μη ....μη , [ ολα οσα διαμορφωσαν και εμας και τώρα αναζητούμε την εξόδο]
Αγνότητα δεν είναι η υποταγή σε μια ιδέα ξένη και εισαγόμενη που μας διδάσκει τι πρέπει και τι δεν πρέπει να αγαπάμε, να τρώμε, να σκεφτόμαστε αλλά είναι η διαφάνεια του νου μας απαλλαγμένη από το ψεύδος και την απάτη. Η ειλικρίνεια φέρνει την αποδοχή και η αποδοχή την αγάπη .Αγάπη δεν μπορεί να υπάρχει εκεί που ζει ο φόβος.
Με αγάπη
Edited by - nst on 11/05/2008 15:47:44
Edited by - ΛΟΜΒΑΡΔΟΠΟΥΛΟΣ on 11/05/2008 23:51:38
και σε βρίσκω να με συκοφαντείς… βάλε μια …φωνή στα άλλα φόρουμ
να καταλάβω…
Λοιπόν φίλε μου, καλέ μου φίλε, τι πρόβλημα έχεις πάλι ;Κάπου
λες κάτι για υπνωτισμένους και κάτι τέτοια… Φίλε μου εγώ από
ότι ξέρω, έγκυες μένουν πιο συχνά και κάνουν έκτρωση οι απελευθερωμένες, παρά οι θρησκευόμενες, κάνω λάθος;
…Με κάνετε και βρίσκω τον eidos εντελώς φυσιολογικό κι εσάς ..ανώμαλους, αφού δεν καταλαβαίνετε ότι όταν κάνεις μια
πράξη, αναλαμβάνεις την ευθύνη και δεν λές ότι θες για να καλύψεις το λάθος σου και την απέκδυση ευθυνών μετά…
Δυστυχώς, βλέπω ότι αυτό που μετράει είναι το πώς θα υπάρχουν λιγότερες συνέπειες κι όχι αν έγινε κάτι ανεύθυνο.. .
Δεν μπορεί ρε φίλε να κάνουμε έρωτα και να μην ξέρουμε ότι μπορεί
να μείνει μια γυναίκα έγκυος… Υπάρχουν 3 μέρες που είναι ώριμη και στις μέρες μας ώρες που μπορεί να μείνει έγκυος μια γυναίκα, αν δεν προσέχει κάτι τέτοιο, ας μην κάνει έρωτα, δεν έχει σημασία, γιατί δεν καταλαβαίνει καν τι κάνει…
Φίλε ΛΟΜΒΑΡΔΟΠΟΥΛΕ, με έχεις πολύ στο μυαλό σου και μπορώ να πω κολακεύομαι, αλλά ποτέ δεν είπα για συνάνθρωπο μου τέτοια κουβέντα,όπως αυτή που λες εσύ… Εδώ εσύ που είσαι κάφρος και δεν
σε βλέπω παρά φιλικά και συ με έχεις για τέτοιο βάρβαρο; Με συκοφαντείς ασύστολα ή κανω λάθος; Λες πράγματα που ποτέ δεν είπα,κι αναρωτιέμαι γιατί;...
quote:
… Φίλε μου εγώ από
ότι ξέρω, έγκυες μένουν πιο συχνά και κάνουν έκτρωση οι απελευθερωμένες, παρά οι θρησκευόμενες, κάνω λάθος;
Μορφοποιητική σκέψη μεσα στην οποία εμπεριέχεται το δίπολο των πλασματικων αντιθέσεων. Τι θα πει θρησκευόμενο άτομο? Αυτό που παραδίδει την λογική και το συναίσθημα του σε ενα άλλο η σε ενα κείμενο που εγραψε κάποιος άλλος πιο ευφυής απο τον ίδιο, η αυτός που σέβεται την θεότητα μέσα του?
Τα άτομα που χαρακτηρίζεις ως θρησκευόμενα είναι συνήθως εντελώς μα τελείως ανήθικα, στερούνται συνειδητότητας και ικανότητας διάκρισης. Διαθέτουν ενα μονολιθικό μηχανισμό σκέψεως βασισμένο σε κανόνες με την δικαιολογία οτι << αυτό λέει το κοράνι η η Γκιτά η η βίβλος και οτι αλλο θέλεις.
Πρόσφατα παρακολουθούσα ενα ντοκυμαντερ για μια θρησκευτική κάστα στην Αμερική , οπου θεωρούσαν λογικό και θεάρεστο να πιάνουν δηλητηριώδη φίδια για να αποδείξουν την πίστη και την αγνότητα τους στον Θεό. ....Η ύψιστη παράνοια και βλακεία... Κάτι άλλοι αυτοτραυματίζονταν και σταυρώνονταν για να αποδείξουν την ευγνωμοσύνη τους...
Ξέρεις φιλαράκι η τρέλλα είναι μεταδοτικη και αυτό δεν οφείλεται σε ομαδικά στοιχειακά και αλλά τέτοια, αλλα σε πολύ συγκεκριμένες διαδικασίες που σχετίζονται με την ψυχολογία της μάζας. Αυτές που εχουν κατα καιρους χρησιμοποιήσει όλοι οι ηγέτες και τα μεσα προβολής για να περάσουν τα μηνύματα τους. Καθαρή ψυχολογία , τίποτα άλλο, απολύτως.
Η υποτιθέμενες θρησκευόμενες λοιπόν που λες, ερχονται στο νοσοκομείο για το γνωστό θεματάκι μας με ενα ύφος τραγικό θεοσκότεινο, στολισμένες με κάτι σταυρούς ''τόοοσοοο μεγάλους'', συνήθως άπλυτες ...με ενα ύφος που θυμίζει Εφιάλτη...και κάνουν τα ίδια που κάνουν και οι άλλες που τουλάγχιστον είναι αξιοπρεπείς.
Υστερα επισκέπτονται τον πνευματικό τους..για να εξομολογηθούν...την αμαρτία....[ τον οποίο δεν παραλείπουν να ενημερώνουν για καθε τι που κάνουν...ΑΡΑ ΕΛΈΓΧΟΝΤΑΙ βλακωδώς και εν αγνοία τους].
Αν η εκκλησία και όλες γενικώς οι θρησκευτικές οργανώσεις ήθελαν να ''βοηθήσουν'' ας σταματούσαν το χτίσιμο των μεγαλεπήβολων κτιρίων ...ας μοιράζαν την τεράστια περιουσία τους και ας σταματούσαν την προπαγάνδα των ταλαίπωρων ανθρώπων.
Το ζήτημα είναι να απέχεις η να συμμετέχεις σε μια πράξη επειδή εσύ το θέλεις με όλο σου το είναι χωρίς την παραμικρή πίεση και οχι επειδή το είπε ο χ η ο ψ κανόνας. Επομένως αν ενας άνθρωπος δεν είναι αλλά συμπεριφέρεται, τότε αυτός ψεύδεται και κοιμάται.
quote:
Με κάνετε και βρίσκω τον eidos εντελώς φυσιολογικό κι εσάς ..ανώμαλους, αφού δεν καταλαβαίνετε ότι όταν κάνεις μια
πράξη, αναλαμβάνεις την ευθύνη και δεν λές ότι θες για να καλύψεις το λάθος σου και την απέκδυση ευθυνών μετά…
Δυστυχώς, βλέπω ότι αυτό που μετράει είναι το πώς θα υπάρχουν λιγότερες συνέπειες κι όχι αν έγινε κάτι ανεύθυνο..
Κάθε πράξη παράγει ενα αποτέλεσμα και αυτό μετα μια άλλη πράξη και ούτω καθ εξής. Τα πάντα είναι σχετικά, τίποτα δεν είναι στατικό.
Δεν υπάρχουν συνταγές στην ευθύνη και στην ζωή ενός αλλου. Και οπωςδήποτε σε οτι γίνεται ζυγίζουμε και εκτιμούμε τις συνέπειες. Αν δεν το κάνουμε αυτό, δεν ειμαστε δυνατοί αλλά ανισόρροποι η υπνωτισμένοι.
quote:
Δεν μπορεί ρε φίλε να κάνουμε έρωτα και να μην ξέρουμε ότι μπορεί
να μείνει μια γυναίκα έγκυος… Υπάρχουν 3 μέρες που είναι ώριμη και στις μέρες μας ώρες που μπορεί να μείνει έγκυος μια γυναίκα, αν δεν προσέχει κάτι τέτοιο, ας μην κάνει έρωτα, δεν έχει σημασία, γιατί δεν καταλαβαίνει καν τι κάνει…
ΛΑΘΟΣ ΜΕΓΙΣΤΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟ και το τονίζω μην το επιχειρήσει κανείς εδω μεσα και αρχίσει να μετράει ημέρες... Ο ρυθμός δεν είναι μεσο αντισύλληψης απο μόνος του.
Ευτυχώς η δυστυχώς η φύση εχει άλλους κανόνες. Η εγκυμοσύνη για μια νεαρή κοπέλα είναι πολύ ευκολη καιη φύση καταρρίπτει πολύ συχνά όλα τα βιβλία ΟΛΑ.
που παρακολουθούν με θερμόμετρα ωορρηξία, κλπ, και είπα ακόμη ότι πρέπει να κινείται κανείς καθαρά βάση των ορμονών του κι όχι με
τη λογική για να μείνει έγκυος… Η απελευθέρωση πήγαινε στην άνεση που δηλώνουν πολλές κοπέλες σήμερα να κάνουν έρωτα και έχει πια
την μορφή «τι, δεν μπορώ να κάνω νομίζεις;» ή «τώρα γιατί αύριο μπορεί να μην υπάρχει άνδρας» ή πάλι «ήρθε το τέλος κι εγώ θα
μείνω παρθένα ή αγ…τη;»…
Μιλάω γενικά κι όπως το έχω δει στη νέα γενιά και στις λίγο παλιότερες…
Φιλαράκι, το να μείνεις έγκυος, είναι μια κατάσταση που κάποιος δηλώνει ανευθυνουπεύθυνος και παίρνει όποια θέση τον βολεύει…
Για μένα είναι τι στάση ζωής έχεις: Υπέρ ή κατά των εκτρώσεων.
Όχι σήμερα , αύριο, χθές… Για πάντα…
Τώρα όμως, ας έρθουμε και στα έμβρυα…Δεν νομίζω ότι μπορούμε
να επιχειρηματολογήσουμε για το πόσο είναι ζωντανά, το πόσο είναι άνθρωποι, το πόσο είναι ψυχές, το πόσο έχουν δικαίωμα, το πόσο πονάνε… Το θεωρώ απάνθρωπο..
Θέλω να μιλήσω μόνο για το κατά πόσο κανείς αναλαμβάνει τις
ευθύνες του και θεωρεί τον εαυτό του ενήλικα, υπεύθυνο ή
ανεύθυνο , κατά πως τον βολεύει, επαναλαμβάνω…
Φίλη μου, ξέρω γυναίκες που κάνανε παιδιά και ήταν μόνες τους. Δυσκολευτήκαν, δεν λέω, αλλά σε κάποια φάση τακτοποιηθήκαν, με
τον ένα ή με τον άλλο τρόπο. Ξέρω περιπτώσεις γυναικών που
χωρίσαν με παιδιά, που μείναν χήρες νέες με παιδιά… για μένα
είναι το ίδιο…
Εσύ τι λες , είναι το ίδιο, στην ουσία; Όσο για τα έμβρυα,
ή αγέννητα παιδιά, είμαι κάθετος ενάντια στην θανάτωση τους
γιατί κάποιος δεν θέλει να τα αναλάβει μόνος του ( ή καλύτερα
μόνη της…) Συμφωνείς ή πρέπει να ξαναγράψουμε για το κατά πόσο είναι άνθρωποι αυτά τα παιδιά και να συζητήσουμε σε αυτή τη βάση;
μιλας για άγνοια του εαυτού μας, μιλάς για χειραγώγηση μέσω του φόβου και της ανταμοιβής
(και ποιο κάτω αναφέρεσαι στις θρησκείες, ως αυτές που αποτελούν τον τροχοπέδη της πραγματικης προόδου)
ο.κ.
και πως μπορούμε να μάθουμε τον εαυτό μας, ερωτώ;;
και αυτό αποτελεί την πανάκεια;
και καλά ότι μάθαμε τον εαυτό μας, μετά;
(ο εαυτός μας γενικά είναι... εαυτουλάκος, τα θέλει όλα δικά του, είναι καλοπερασάκιας, ...δημιουργεί, ψάχνει, θέλει, ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί, πέφτει, σηκώνεται, μερικές φορές του αρέσει να υποτάσεται, κάποιες άλλες όχι, φιλοσοφεί, μακρυγορεί, επαινειται, σπάνια ακούει, και πολλά άλλα...)
άντε λοιπον και τον μάθαμε τον εαυτό μας, που λίγο πολύ όλοι τον ξέρουμε, το ζήτημα είναι:
μπορούμε να τον αλλαξουμε;; (προς το καλύτερο)
το μυστικό κατά την αποψή μου ειναι εκεί...
η ιστορία έχει αποδείξει, ότι ο 'ελευθεριάζων' άνθρωπος απλά δεν μπορεί να αλλάξει...
οι κακές ιδιότητες υπερισχύουν, οι προχειρες και κακόβουλες σκέψεις
νικούν συνήθως...
επομένως, τι είναι αυτό που μπορεί να μας κάνει να αλλάξουμε;
ανώτερα ιδανικά περιλαμβάνονται, αλλά το πρώτιστο είναι η κατανόηση των ορίων μας...
εφόσον έχουμε όρια (πρέπει να κοιμηθούμε, πρέπει να φάμε, δεν μπορούμε να πετάξουμε π.χ.) η αναζήτηση μας θα έπρεπε να ξεκινάει από εκεί...
Ποιος μας έβαλε αυτά τα όρια και γιατί;;
μπορούμε να τα ξεπεράσουμε, και να παραμένουμε ακέραιοι;
μήπως το να συνεχίσουμε να ψάχνουμε, αλλά με επίγνωση των περιορισμών μας και των δυνατοτήτων μας, είναι το θεμιτό;
μήπως ο μη φόβος είναι το λάθος;;
(γιατί ο φόβος συνήθως είναι προστασία)
και τελικά γιατί να μην φοβόμαστε (με την έννοια του σεβασμού) Κάποιον πιο ισχυρό από εμάς;;
αυτό λέγεται σοφία και προστασία, όχι φόβος,
και που το κακό στο να επιδιώκουμε ανταμοιβή απο Κάποιον που μπορεί να μας την δώσει;;
γιατί οι 'ελεύθερα σκεπτώμενοι' ανά τους αιώνες, αποδεικνύονται ως 'ανώφελα και εγωιστικά σκεπτώμενοι;
γιατί ο Δημιουργός θα πρέπει να αποτελεί ταμπού;;
Οι τρόποι επιτέυξεως αυτής της ολοκλήρωσης του ατόμου , που είναι αναγκαία για να φτάσουμε οπουδήποτε, είναι αρκετοί και ανάλογοι της ιδιοσυγκρασίας του καθενός.
Η δική μου άποψη είναι οτι αυτο που αποκαλούμε ιδιοσυγκρασία [ αλλοι το λένε ακτίνα, νότα, κλπ] είναι κάτι σταθερό που μας προσδιορίζει. Αυτό δεν μαθαίνεται, είναι αυτούσιο μεσα μας.
Υπάρχουν αυτοί που προτιμούν σταθερά δεδομένα , επάνω στα οποία βαδίζουν. Μια διδασκαλία που θεωρουν ορθή και αναμφισβήτητη η οποία συνήθως συνθέτει στοιχεία λογικά με άρθρα πίστεως.
Μέσα απο την χρήση των κανόνων και την συχνή εξάσκηση ενδυναμώνουν την βούληση τους με στόχο να επιβληθούν σε οτι θεωρούν μειονέκτημα, ελάττωμα κλπ.
Αλλοι θέλουν τον θρησκευτικό δρόμο που γνωρίζεις, με βάση αποκλειστικά την πίστη σε ένα ανώτερο συγκεκριμένο Θεό [ συνήθως προσωποποιημένο] τον οποίο σέβονται, αγαπούν και φοβούνται. Κάτι σαν το μπαμπά μας δλδ΄...εκεί είναι το καταφύγιο και η ανάπαυση της ψυχής. Επίσης και εδω η ακολουθία κανόνων μας εξασφαλίζει θεωρητικά τον παράδεισο μας.
Είναι όμως και κάποιοι άλλοι που δεν μπορουν η δεν θέλουν συγκεκριμένο σύστημα. Για να είμαι πιο ακριβής , σύστημα εχουν αλλά είναι αυτοσχέδιο. Αυτό βασίζεται στην καθαρή αυτογνωσία που επιτυγχάνεται μεσω της παρατήρησης και της ψυχανάλυσης.΄Εκεί το κλειδί είναι αποκλειστικά η κατανόηση .Η πίστη βασίζεται στην λογική απόδειξη και σε ένα προσωπικό οδηγό συναίσθημα.Στην προκειμένη περίπτωση, η διδασκαλία δίδεται αλλα΄δεν ορίζεται το είδος της εφαρμογής σε πρακτικό επίπεδο.
quote:
και πως μπορούμε να μάθουμε τον εαυτό μας, ερωτώ;;
και αυτό αποτελεί την πανάκεια;
και καλά ότι μάθαμε τον εαυτό μας, μετά;
Πρόσεξε. Οταν λέμε να μάθουμε τον εαυτό μας δεν εννούμε να γνωρίσουμε την προσωπικότητα μας και τους ρόλους που παίζει. Πρώτα βέβαια αυτό θα ανακαλύψουμε αλλά μετα θα ψάξουμε απο πίσω, τα αληθινά κίνητρα, τις δικαιολογίες που προβάλουμε, τους φόβους μας....
Οταν και αν αντέξουμε να δούμε εστω και ενα ελάχιστο κομμάτι αυτής της αλήθειας μας , τότε κατανούμε εμάς και τους αλλους επίσης. Αυτή η κατανόηση απο μόνη της ξυπνά σιγά σιγά την φωνή της συνειδήσεως μας και τότε αυτή κατευθύνει. Το δύσκολο είναι να μπορεί κανείς να δεχθεί οτι θα αντιληφθεί και κατόπιν να μπορέσει να αντισταθεί στο βόλεμα. Ομως αν μια στιγμή δούμε αυτό το γεγονός θα κάνουμε τα πάντα για να εναρμονιστούμε όσο και αν πέφτουμε και ξανασηκωνόμαστε.
quote:
επομένως, τι είναι αυτό που μπορεί να μας κάνει να αλλάξουμε;ανώτερα ιδανικά περιλαμβάνονται, αλλά το πρώτιστο είναι η κατανόηση των ορίων μας...
εφόσον έχουμε όρια (πρέπει να κοιμηθούμε, πρέπει να φάμε, δεν μπορούμε να πετάξουμε π.χ.) η αναζήτηση μας θα έπρεπε να ξεκινάει από εκεί...
Κατα την γνώμη μου αυτό που κάνει τον άνθρωπο να θελει να αλλάξει είναι η αντίληψη οτι ετσι οπως είναι δεν είναι ευτυχής και ολόκληρος.
Η επίγνωση της μηχανικότητας του.
Τα όρια που αναφέρεις και βέβαια είναι αποδεκτά και σεβαστά αλλά δεν είναι ιδια για όλους μας. Ο καθενας πρέπει να βρεί τα δικά του. Δεν είμαστε όμοιοι.