- Η λύτρωση της ανθρώπινης ψυχής - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Προσπαθώντας να δώσω απάντηση που να μην στηρίζεται σε συγκεκριμένες "μεθόδους, γκουρού και δασκάλους" [μην πάει τζάμπα και η υπογραφή, ε;!] σκέφτομαι την εμπειρική -και έντονα υποκειμενική- πλευρά του θέματος:
Οι άνθρωποι νιώθουμε (λέω τώρα εγώ...) ως επί το πλείστον "ελλειπείς". Λίγα συναισθήματα μοιάζουν τόσο απαράλαχτα μέσα στους αιώνες όσο αυτής της αίσθησης του κενού, του μισού, της απορίας περί της υπάρξεως, της ελλειματικότητας. Άπειρες ταμπέλες για να το εκφράσεις (εγώ προτιμώ τις λέξεις "νοσταλγία" και "ξενητειά") αλλά νομίζω πως καταλαβαινόμαστε.
Υπεραπλουστεύοντας: αυτό το βάσανο δεν είναι σωματικό (αν και γίνεται μερικές φορές). Τον φορέα αυτού του πόνου ας το πούμε πνεύμα ή και ψυχή ή και Μπάμπη -για ξεκίνημα, δεν παίζει τόσο ρόλο η ονομασία.
Μιας και η εμπειρία λέει πως η φύση απεχθάνεται τα κενά και πως για καθένα από δαύτα κάπου υπάρχει και η πλήρωση (κι αφού το νερό διώχνει τη δίψα, το φαγητό την πείνα και η αγκαλιά τη μοναξιά) εικάζουμε πως υπάρχει και κάτι που θα αναιρεί αυτόν τον άϋλο καημό. Την επιθυμητή διαδικασία που θα "γιάνει" το... υπαρξιακό μας ντέρτι κάποιοι τη λένε λύτρωση. Μερικοί μάλιστα λέγεται πως την έζησαν ήδη αλλά δεν παίρνω και όρκο (είμαι της Λάθος Σχολής και δεν ξέρω από τέτοια!).
Μήπως τα παραπάνω είναι ένας αρκετά ουδέτερος και αποδεκτός κοινός παρανομαστής που να ικανοποιεί -ως πρώτη βάση κουβέντας- "λαό και Κολωνάκι" ή, έστω, incubi και λαμόγια;
No Method, No Guru, No Teacher
Η ψυχή, η σκλαβιά της και η ελευθερία της, η λύτρωση της (από καθαρά φιλοσοφική θα ελεγα άποψη και καθόλου θρησκευτική) με απασχολούν πολύ και συχνά.
Πιστεύω οτι η ψυχή μας είναι ελεύθερη, αλλά ο νους μας όχι. Αυτός είναι ίσως που δημιουργεί το πρόβλημα και πλέκει τα "δεσμά" που μας εγκλωβίζουν μέσα σε ανύπαρκτες ανάγκες και πλασματικούς -τις πιο πολλές φορές- φόβους.
Οσο για την έννοια της λύτρωσης, εγώ τη βλέπω κάπως σαν την έννοια του Νόμου και της Δικαιοσύνης, δηλαδή: πρέπει να θερίσω αυτό που έσπειρα. Γιατί; γιατί αυτό είναι η ανάληψη της ευθύνης μου!
wendigo σε χαιρετώ και από τούτο εδώ τον χώρο!
lamogio σε ευχαριστώ! Οξύτατη η αντίληψή σου.
Dying_Incubus, το πρώτο ερώτημά σου έχει έμμεσα απαντηθεί στο πρώτο μου post.
Ως προς το δεύτερο με κάλυψε πολύ καλά ο lamogio.
Επαναλαμβάνω πώς όταν θέτουμε ως ζητούμενο τη "λύτρωση", έχουμε
ήδη αποδεχθεί χωρίς έρευνα τα ποικίλα (θρησκευτικά κυρίως) δόγματα που αναφέρονται σε σκλαβιά της ψυχής και ενδεχομένως Πτώση, προπατορικό αμάρτημα κ.α.
Είναι λοιπόν σκλαβωμένη η ψυχή; Είναι "δεμένη" και πρέπει να αποδοθούν (πού;) λύτρα για να λυθεί;
(Λύτρωση από το αρχ. Λύτρον και λύω).
Μπορεί όντως να είναι, αλλά δεν πρέπει να δούμε τι και πώς;
Παρεμπιπτόντως, ποιός θεός στην Ελληνική μυθολογία είναι δεμένος;
Ο Προμηθέας, που φέρει το φώς της γνώσης/Νόηση/ψυχή.. Ας σκεφτούμε λίγο σε αυτά... προκύπτουν ενδιαφέρουσες αντιστοιχίες.
Εμείς... είμαστε με τον Προμηθέα ή με τον Δία;
Ποιός θα "λυτρώσει" τον Προμηθέα;
Αλήθεια Nada τι πιστεύεις ότι συμβολίζει ο Προμηθέας και τι ο Δίας;
είχα γράψει κάτι για "προμήθειες" που χρειαζόμαστε και μόνο συ το πήρες χαμπάρι.
Πάντως κι ο Προμηθέας λυτρώθηκε.
Προσωπικά δε μου άφησες κάποιο κενό σχετικά με το τι είναι λύτρωση για σένα και πως την αντιλαμβάνεσαι.
Και νομίζω οτι έδωσες μια πολύ σαφή απάντηση για το πως μπορείς να λυτρωθείς σήμερα.
Μιάς κι αναφέρεις διάφορους παράγοντες για το τι σε οδηγεί στην προσωπική σου λύτρωση θα ήθελα, αν σου φυσικά εύκολο, να μας αναφέρεις εάν υπάρχουν κατά τη γνώμη σου περιορισμοί στην επίτευξη της λύτρωσης σου.
Αγαπητό lamogio καταρχάς να σε πληροφορήσω οτι με κάνεις να γράφω σεντονάκια, κάτι το οποίο δεν συνήθιζα.
Οπότε μάλλον έχουμε αρχίσει κι οι 2 να "ξε-λακωνιζόμαστε"!
Πρώτα απ' όλα πόλη για μένα δεν συνιστούν οι 2-3 διπλανές σπηλιές.
Μιλάω για πόλη σε μια μετέπειτα ιστορική περίοδο του ανθρώπινου γένους.
Παρόλα αυτά δεν το θεωρώ τόσο σχετικό με την συζήτηση εδώ οπότε δεν επεκτείνομαι περαιτέρω όσον αφορά αυτό ειδικά το θέμα.
Νομίζω οτι ο άνθρωπος ένιωσε την αναγκαιότητα να διαχωρίσει την υπόσταση του σε άϋλη κι υλική όταν αντελήφθην τον θάνατο.
Η συνέχιση λοιπόν της ζωής του σε κάποιο άλλο επίπεδο μετά θάνατον ήταν ένας τρόπος για να μπορέσει να δεχθεί πιο εύκολα την ιδέα του θανάτου.
Να σου τονίσω ξανά, αγαπητέ μου, οτι όταν αναφέρομαι στη λύτρωση της ψυχής δεν αναφέρομαι τόσο σε μεταθανάτιο επίπεδο αλλά στην περίοδο της ζωής ενός ατόμου.
Αυτό το έχω θέσει ως ερώτημα και στο πρώτο μου post επί του topic αλλά και γενικότερα εκεί έχω στραφεί.
Τώρα το αν εσύ αποδέχεσαι την ύπαρξη της ψυχής ή όχι είναι άλλο θέμα κι ομολογώ οτι με έχεις μπερδέψει. 
Σχετικά με τον διαχωρισμό που έκανες μεταξύ απελευθέρωσης - λύτρωσης δεν έχω να προσθέσω κάτι μιας και τον βρίσκω άρτιο.
Για να επιτύχεις λοιπόν τη λύτρωση πρέπει να καταβάλλεις λύτρα.
Σε τι συνίστανται αυτά τα λύτρα?
Κατά τη γνώμη μου τα λύτρα είναι η καταβολή του κόπου που καταβάλλεις για να την επιτύχεις.
Ο κόπος αυτός έχει να κάνει με τον πόλεμο που θα κάνεις με τον εαυτό σου ή τέλος πάντων με τα διάφορα "βαρίδια" που έχει η ψυχή σου.
Να πολεμήσεις πάθη που είτε επέβαλες εσύ στον εαυτό σου ή σου επιβλήθηκαν από εξωγενείς παράγοντες.
Σχετικά με αυτό:
quote:
Τέλος πάντων, ίσως πιο καλά θα ήταν το εισαγωγικό ρώτημα να έλεγε:
«πιστεύετε ότι η ψυχή (αν υπάρχει) έχει ανάγκη από λύτρωση»;
Τότε θα συζητάγαμε αν θεωρούμε ότι η ψυχή είναι σκλαβωμένη, για το ποιός,πότε και γαιτί τη σκλάβωσε, πώς και πότε το(ν) πήραμε είδηση, γιατί την έκανε έτσι, τι μπορούμε να κάνουμε εμείς, πώς θα μεθοδεύσουμε (αν μπορούμε) τη λύτρωσή της κλπ κλπ κλπ.
Εμένα αυτό μου ακούγεται σαν παιχνίδισμα με τις λέξεις.
Και το λέω αυτό γιατί ο άξονας της συζήτησης που αναφέρεις πως θα μπορούσε να επιτευχθεί αν το ερώτημα είχε άλλη μορφή, πιστεύω πως μπορεί να επιτευχθεί και με την παρούσα μορφή του ερωτήματος.
Και πίστεψε με, αυτά είναι πράγματα τα οποία επιθυμώ να συζητήσουμε σε αυτό το topic...
Τέλος, απαντώντας στο παρακάτω ερώτημα σου:
quote:
Αν δεχτούμε ότι η αφετηρία ήταν κοινή για όλους μας και το τέρμα επίσης το ίδιο, παίζει ρόλο αν εγώ πάω με το λωφορείο και συ με φεράρι κι αν ναι, γιατί;
Παίζει ρόλο αν εγώ πάω από Πατησίων και συ από Αλεξάνδρας κι αν ναι, γιατί;
Νομίζω πως παίζει ρόλο.
Γιατί αν πάς με λεωφορείο κι εγώ με αυτοκίνητο βιώνουμε διαφορετικές καταστάσεις.
Αν πάς από Πατησίων κι εγώ από Αλεξάνδρας θα δούμε διαφορετικά πράγματα παρόλο που κι οι 2 θα φτάσουμε στο ίδιο τέρμα.
Οπότε η γνώση μου θα είναι διαφορετική από την δική σου γνώση.
Οπότε, αναλογίζεσαι τον κάθε δρόμο που θα πάρεις κι αντίστοιχα παίρνεις τις προμήθειες που εσύ κρίνεις οτι χρειάζεσαι...
Αγαπητέ wendigo, σε χαιρετώ!
quote:
Μήπως τα παραπάνω είναι ένας αρκετά ουδέτερος και αποδεκτός κοινός παρανομαστής που να ικανοποιεί -ως πρώτη βάση κουβέντας- "λαό και Κολωνάκι" ή, έστω, incubi και λαμόγια;
Absolutely yes, sir!
Αγαπητή NADA, προσωπικά δεν αποδέχομαι κανένα θρησκευτικό δόγμα.
Αυτό μπορούμε να το συζητήσουμε και κάποια στιγμή...
Τα όποια θρησκευτικά δόγματα τα ανέφερα χάριν παραδείγματος για το τι απόψεις έχουν εκφραστεί για τη λύτρωση της ψυχής μας.
Αυτό που ήθελα εγώ να συζητηθεί στο topic αυτό, όπως προείπα, είναι η λύτρωση της ψυχής εν ζωή.
Πως θα λυτρωθούμε ως άνθρωποι, αν θέλεις να το θέσω διαφορετικά.
Μιας και με ρωτάς για τα λύτρα, φίλη μου, θα σου δώσω την εξής απάντηση:
"Τα λύτρα θα τα πάρεις από τον εαυτό σου για να τα δώσεις στον εαυτό σου".
Απλά άλλα πράγματα θα του πάρεις κι άλλα θα του δώσεις.
Νομίζω πως είσαι ένα άτομο οξυδερκές οπότε θα μπορούσες να καταλάβεις τι εννοώ.
Δεν διαφωνώ με αυτό που είπες για τον Προμηθέα και τον Δία.
Σκέψου όμως από την άλλη οτι ο Δίας ως θεός συμβόλιζε την τελειότητα κι οι Τιτάνες τις δυνάμεις του χάους...
Προσωπικά δεν το αποδέχομαι αυτό κι ούτε θα επεκταθώ γιατί δεν θέλω να αναγάγω την συζήτηση σε συζήτηση μυθολογικού περιεχομένου αλλά απλά στο αναφέρω.
Εάν όμως επιθυμείς να καταθέσεις τις απόψεις σου στηριζόμενη σε έναν παραλληλισμό ή κι αποσυμβολισμό στο μύθο με τον Προμηθέα, είσαι ελεύθερη!
Αγαπητέ/ή risky, σε χαιρετώ και σε καλωσορίζω τόσο στο esoterica όσο και στο θέμα αυτό!
Υποθέτω πως σαν δρόμο για τη λύτρωση της ψυχής μας αποδέχεσαι την δικαιοσύνη και την ανάληψη των ευθυνών μας.
Πιστεύεις οτι είναι ο μοναδικός τρόπος αυτός?
In anticipation of my resurrection...
ΦΙΛΗ another star ΕΓΩ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΣΥΓΝΩΜΗ.
ΑΠΛΑ Η ΑΓΑΠΗ ΔΥΟ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΦΕΡΝΟΥΝ ΜΙΑ ΝΕΑ ΖΩΗ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ...
ΜΑΚΑΡΙ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ ΝΑ ΕΙΧΑΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΣΑΝ ΠΥΞΙΔΑ, ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΤΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΜΑΣ...
ΦΙΛΗ galazia_sfaira ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ...
quote:
λύτρωση για μενα απλά ειναι
απαλλαγή απο τους φοβους μου,
απαλλαγη απο μνησικακία,
απαλλαγή απο θυμό
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΤΑ ΦΕΡΝΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ...
ΚΑΠΟΙΟΙ ΜΑΣ ΤΑ ΦΟΡΤΩΣΑΝ....
ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ????
ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ????
Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ???? (Η ΟΠΟΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ)
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ??
ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ???
ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑ ΠΛΕΓΜΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ????
ΠΑΝΤΩΣ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΕΜΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ...
ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΜΑΣ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΦΟΡΤΩΣΕΙ...
ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΩΠΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
- - -
Βρίσκεται στην αιωνιότητα της αγάπης.
Η αιωνιότητα γιά τον κοσμικό άνθρωπο είναι μία έννοια άπιαστη.
Γι΄αυτόν μόνο το παρόν το τώρα, είναι φανερό σαφές περιχαρακωμένο.
Κι όμως ο κάθε άνθρωπος τόσο ο πνευματικός όσο και ο κοσμικός, τόσο ο αγύρτης όσο κι ο φιλόσοφος έχουν πόνο να υπάρξουν πέρα από το χρόνο. Και πόθο.
Πρόκειται γιά πάθος που βρίσκεται στην συνείδηση του ανθρώπου γι΄αυτό είναι βαρύ και καταθλιπτικό ώστε μόνο με την οδό την πνευματικότητας μπορεί να αντιμετωπιστεί.
Μέσα από την λειτουργία του πολιτισμικού ψυχικού πλούτου και της αγάπης έρχεται η λύτρωση των ψυχών. Τελεία και παύλα.
΄Ασκηση βίωση ελευθερία και μόχθος.
- - -
Σας ευχαριστώ.
[ΙΟΚΑΣΤΗ]
Οι Θεοί είναι πνευματικές οντότητες ηθικές δυνάμεις και απηλλαγμένοι από μικρότητες και ανθρώπινες αδυναμίες.
Είμαστε μικροί Θεοί;
quote:
Γιατί αν δεν ορίσεις ποια είναι τα βαρίδια της ψυχής (αν υπάρχουν) δε μπορείς να μιλάς για κανενός είδους «λύτρωση».
Αν τώρα τα ορίσεις, παναπεί ότι δέχεσαι σα δεδομένο ότι έχεις βαρίδια (στην ψυχή), αποζητάς τη λύτρωση αφού…Β) έστω ότι υπάρχουν βαρίδια.. Πώς απόχτησε η δύστυχη ψυχή τα βαρίδια τούτα;
Βα) της ήρθαν ουρανοκατέβατα (μπορεί και κυριολεκτικά) στην πορεία.
Ββ) τα είχε από γεννησιμιού της.
Βγ) δεν ξέρουμε, το ψάχνουμε.
Ο φίλος AVATARGR μας λέει
quote:
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΤΑ ΦΕΡΝΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ...
ΚΑΠΟΙΟΙ ΜΑΣ ΤΑ ΦΟΡΤΩΣΑΝ....ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ????
ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ????
Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ???? (Η ΟΠΟΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ)
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ??
ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ???
ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑ ΠΛΕΓΜΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ????
Βέβαια, απαντά στα συγκεκριμένα που έθεσε η Γαλάζια Σφαίρα. Αλλά θα μπορούσε να είναι μια πιο συνολική απάντηση. Πλην όμως... αυτά (ή άλλα πιθανά βαρίδια) μήπως όντως τα φέρνουμε μαζί μας;
Μήπως τα βαρίδια μας είναι σύμφυτα με την ανθρώπινη υπόσταση και όχι μόνο επίκτητα κουσούρια από την ...κόλαση (η οποία είναι "οι Άλλοι");
No Method, No Guru, No Teacher
quote:
...έχουν πόνο να υπάρξουν πέρα από το χρόνο. Και πόθο.
Πρόκειται γιά πάθος που βρίσκεται στην συνείδηση του ανθρώπου γι΄αυτό είναι βαρύ και καταθλιπτικό...
Μ'αρέσει αυτό.
quote:
Μέσα από την λειτουργία του πολιτισμικού ψυχικού πλούτου και της αγάπης έρχεται η λύτρωση των ψυχών. Τελεία και παύλα.
΄Ασκηση βίωση ελευθερία και μόχθος.
Πιθανόν... Αλλά ..."και παύλα"; Πόθεν η σιγουριά; Λέγεται από προσωπική εμπειρία ή από ελπίδα;
No Method, No Guru, No Teacher
- - -
Και από τα δύο.
Αν ήμουν υπερβολικά καταφατική και σίγουρη, ζητώ συγνώμη.
΄Ισως η λύτρωση της ψυχής να κρύβεται και στη συγνώμη. ΄Οταν πρέπει.Και το θέλουμε.
- - -
[ΙΟΚΑΣΤΗ]
Οι Θεοί είναι πνευματικές οντότητες ηθικές δυνάμεις και απηλλαγμένοι από μικρότητες και ανθρώπινες αδυναμίες.
Είμαστε μικροί Θεοί;
quote:
ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΣ:
Δεν πιανουν τα περαστικα σου , θα πεθανω απο την ντροπη ... με ξεφτελισες ... Δεν εχω μουτρα να βγω στην κοινωνια δειξε λιγο επιεικεια στους με χαμηλο νοητικο υποβαθρο συνομιλητες σου ΕΛΕΟΣ
-Κρίμα! τέτοι παλικάρι! έτσι άδοξα?
Ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται!