- ΑΣΕ ΕΝΑ ΣΤΙΧΟ... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Of something from my past
Everything I know is in the past
And everything I see is now.
όταν ξέρεις
βαδίζεις κάπως διαφορετικά.
Ξεχωρίζεις το ψέμα από την αλήθεια.
Κι είναι όλα εύκολα.
Κάτι σαν αποχώρηση...
Ο χρόνος ξέρει.
Πάντα.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
Την αφαιρώ λοιπόν, γιά τους ενοχλημένους κι όχι μόνο.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
and when the people rule
Well ain't it people rule right now,
what difference would there be?
Just another set of bigots with their rifle-sights
on me Vive la revolution.
ΕΠΕΙΔΗ Ο ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΨΥΧΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ.
you'd best abandon any hope,
We're telling you you'd better pray cos you were born in sin
Right from the start we'll build a cell and then we'll lock you in
We sit in holy judgement condemning those that stray
We offer our forgiveness, but first we'll make you pay
Hello, hello, hello, now here's a message from your queen
As figurehead of the status quo
I set the social scene
I'm most concerned about my people,
I want to give them peace
So I'm making sure they stay in line with my army and police
My prisons and my mental homes have ever open doors
For those amongst my subjects who dare to ask for more Unruliness and disrespect are things
I can't allow
So I'll see the peasants grovel if they refuse to bow
Introducing the Prime Sinister
if you don't recognise the cause
ΣΕ ΕΣΕΝΑ ΦΥΣΙΚΑ.
ΔΙΧΩΣ ΑΓΑΠΗ
ΟΛΗ Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΣΗΚΩΤΟ ΒΑΡΟΣ
Ο ΧΟΡΟΣ ΑΓΓΑΡΕΙΑ,
Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΚΕΤΟΣ ΘΟΡΥΒΟΣ.
ΝΑΙ, ΟΛΗ Η ΒΡΟΧΗ Τ΄ΟΥΡΑΝΟΥ ΠΕΦΤΕΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ
ΜΑ ΔΙΧΩΣ ΑΓΑΠΗ
ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΤΑΓΟΝΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΑΡΓΙΑΡΙΤΑΡΙ.
ΤΖΕΛΑΛΑΝΤΙΝ ΡΟΥΜΙ
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
Κάνε μια ευχή
Ελεύθερη να 'ναι η ψυχή μας
Κι ότι περάσαμε πρίν στη ζωή
Να 'ναι η κρυφή δύναμη μας
Edited by - Logiki k evaisthisia on 09/02/2006 10:02:45
And fare thee weel, a while!
And I will come again, my Luve,
Tho' it were ten thousand mile!
R. Burns
για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος
όταν έκανα ότι μου έλεγαν οι άλλοι.
΄Ημουν χαμένος
κάθε φορά που πήγαινα
όταν με φώναζαν.
Κάποτε τους εγκατέλειψα όλους
και τον ίδιο μου τον εαυτό.
Τότε μόνο τους ξαναβρήκα
και τον εαυτό μου μαζί...
Τ.Ρ.
Τον εαυτό μου,
ισχυρό κι ανίσχυρο
θεικό και αθάνατο,
τον κάνω απόψε άρπα στους αιώνες
πεφταστέρι στην Εδέμ
ζωή και θάνατο
φιλί και χτύπο μιάς καρδιάς
που αρνείται να ξαποστάσει...
Τον εαυτό μου
τον σπάω σε όρκους υποταγής
και πετάγματα λήθης...
Τον εαυτό μου...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
ΘΑ ΕΠΙΘΥΜΟΥΣΑΤΕ ΝΑ ΕΡΘΕΤΕ ΠΑΛΙ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ? ΜΕ ΝΟΥ ΛΟΓΙΚΗ ΨΥΧΗ ΔΙΑΝΟΙΑ ΓΝΩΣΗ ΕΝΣΤΙΚΤΟ ΣΤΟΧΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ. ΚΙ ΑΝ ΟΧΙ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΠΩΣ, ΣΑΝ ΤΙ? ΜΕ ΠΟΙΑ ΜΟΡΦΗ?
ΕΓΩ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΕΡΘΩ, ΞΑΝΑ, ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΨΩ ΣΕ ΕΡΗΜΟΥΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ ΗΠΕΙΡΟΥΣ ΠΛΑΝΗΤΕΣ. ΝΑ ΑΓΓΙΞΩ ΤΟ ΞΕΔΙΠΛΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ.
ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΝΑ ΑΔΡΑΞΩ ΤΗΝ ΜΥΗΣΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΝΟΗΣΗ.
ΝΑ ΑΦΗΣΩ ΤΗ ΨΥΧΗ ΛΕΥΤΕΡΗ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΝΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΤΗΣ ΩΘΗΣΕΙΣ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ..[-].
Φίλη μου,θα αναφέρω για αρχή κάτι εξαιρετικό που έχει γραφτεί από ένα μέλος των forums...δυστυχώς δε θυμάμαι ούτε το όνομα αλλά ούτε και το θέμα.Μια φράση σγκλονιστική...
Παρακαλώ λοιπόν όποιον/αν το έγραψε να δώσει το παρόν...
Οχι δεν φοβάμαι.Τον έχω αντιμετωπίσει στο παρελθόν.Τον απομυθοποίησα.Μπορώ να το κάνω ξανά.Όποτε κι αν έρθει,καλοδεχούμενος είναι...
Δεν γνωρίζω ΑΝ θα ξαναέρθω.Και ακόμα και ΑΝ ξαναέρθω,πολύ πιθανόν να μη θυμάμαι αν υπήρξα ξανά.
Πάντως αν μπορούσα να επιλέξω μορφή,θα διάλεγα τον άνεμο...
Καληνύχτα ή καλημέρα...
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"
Edited by - Darkangel_78 on 11/12/2003 01:58:24
Ούτε θα επιθυμούσα να ξαναέρθω στη Γή. Ήρθα στη Γη για κάποιο λόγο.
Για να επιτελέσω κάποιο σκοπό. Αν δε τα καταφέρω να τον ολοκληρώσω, πριν περάσω στην άχρονη διάσταση ύπαρξης (θάνατος), σημάινει πως, είτε δεν ήμουν έτοιμος, είτε δεν χρησιμοποίησα το χρόνο με σύνεση.
Επειδή ακριβώς δε γνωρίζω πότε θα περάσω στην άλλη διάσταση, φροντίζω κάθε στιγμή ύπαρξής μου σε τούτη τη διάσταση (ζωή), να είναι όσο το δυνατόν καθαρότερη γίνεται, ούτως ώστε να μη κουβαλώ κάποιο βάρος ποτέ μου.
Όταν είσαι ελεύθερος απο βάρη, ταξιδεύεις, οδεύεις καλύτερα.
Πιστεύω πως η ψυχή μου είναι "καθαρή" και είμαι περήφανος γι' αυτό.
Υπερήφανος όχι με υπεροψία αλλά, μάλλον με...χαρά για την κατάσταση του εσώτερου εαυτού μου.
Ο θάνατος δεν είναι κάτι που πρέπει να φοβάμαι αλλά κάτι που με προσγειώνει στην πραγματικότητα του πραγματικού χρόνου.
Φιλοσοφώντας σε αυτό...μπορεί αντιθέτως να θελήσω να απογειωθώ απο αυτή την αίσθηση, ώστε-όπως προείπα, να κερδίσω το στοίχημα της καθαρότητας του εαυτού μέσα στα (άγνωστα) όρια του θανάτου.
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you
Ένας κυκλος ζωης και θανάτου
Τα παντα γεννιουνται, ζουν για να πεθάνουν.
Παραγκωνίσαμε τον θάνατο και τον φοβόμαστε.
Ζωή και θάνατο δε θελουμε να τα βλέπουμε σαν ένα.
Ζουμε με τέτοιο τροπο που θα λεγε κανεις οτι νομίζουμε οτι θα ζουμε για πάντα.
Δε θέλουμε καν να σκεφτόμαστε την ύστατη στιγμη.
Γιατι όμως να φοβόμαστε, αφου είναι σίγουρο οτι θα συμβει και με 100% ποσοστό επιτυχίας!
Ο φόβος του θανάτου είναι ο φόβος του εαυτού μας.
Γιατι ο θάνατος είναι ο ύστατος και απόλυτος καθρεφτης.
Το να πεθανεις ειναι πολύ απλό:
1ον: Εκπνέεις...
Αυτό ήταν!
"Memento Mori"
Σημαίνει "Θυμίσου τον Θάνατο"
Γιατί αν θυμόμαστε οτι θα πεθάνουμε, ίσως τότε θυμηθούμε ΠΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΖΕΙΣ, πως είναι η ζωή.
quote:
Είναι ο δάσκαλος που επισημαίνει τη σπουδαιότητα και αξία της ζωής.
Το να πω ότι δεν νιώθω ένα δέος μπροστά στο μέγα αυτό μυστήριο θα ήταν ψέμμα. Όμως είναι η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων...
Πάντως, προσωπικά, περισσότερο φοβάμαι μια ανιαρή αιωνιότητα παρά το θάνατο...
Θα σου πω και εγω οπως τους αλλους οτι και εγω δεν φοβαμαι τον θανατο!Πιστευω πως ο θανατος ειναι απλουστατα μια καινουργια αρχη,ειναι κατι σαν μια αναζωογονηση ψυχης και σωματος,γενικοτερα ειμαι της γνωμης οτι οχι μονο δεν πρεπει να φοβομαστε τον θανατο αλλα και τιποτα που θα συναντησουμε στον δρομο μας!
Για το εαν γυρναγα πισω στην Γη τι θα ηθελα να ημουν,ειλικρινα αυτο δεν το εχω σκεφτει αλλα πιστευω "αυτος" που θα το εχει σκεφτει σιγουρα θα εχει δικιο!
Edited by - Administrator on 12/12/2020 20:18:49
Reason - Your head will collapse But there's nothing in it
...
Μα ούτε τη μια κατάσταση ύπαρξης γνωρίζουμε, ούτε την άλλη...
Θα μου πείτε "γι' αυτό φοβόμαστε".
Τελικά όμως δεν είναι κουτό να φοβάμαι κάτι που δε γνωρίζω?
Αν είμαι "καθαρός" ψυχή τε και πνεύματι σε αυτή τη ζωή, τότε τη έχω να φοβηθώ?...
Εαν είμαστε καθαροί σε αυτή τη ζωή, πιστεύετε οτι θα "βρωμιστούμε" στην άλλη?
Αλλά τι είναι "καθαρότητα" και ποιός είναι τελικά καθαρός?
Και ποιός εισάγει αυτές τις παραμέτρους στην εξίσωση Ζωή-Θάνατος?
Ύπάρχει σημείο αναφοράς?
Υπάρχει όριο αντίληψης στην ανθρώπινη ελλογιμότητα?
...
Αυτό είναι ενα θέμα όμως που σηκώνει πολλή συ(ν)ζήτηση
~Γρηγόρης~Once you were wild, don't let them tame you
Edited by - reptilesalonica on 11/12/2003 05:01:39
Αν θα επιθυμούσα να ξανάρθω; ναι αλλά σε μία άλλη εποχή με συνθήκες όχι βίας και τρόμου που ζούμε τώρα...
Φιλικά...
...να είσαι καλός... ο κάθε άνθρωπος που συναντάς δίνει τη δική του σκληρή μάχη...
Η ΦΡΑΣΗ ΠΟΥ ΠΑΡΕΘΕΣΕΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΙΤΛΟΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΤΣΕΖΑΡΕ ΠΑΒΕΖΕ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΓΡΑΨΕΙ ΣΤΟ ΘΕΜΑΤΑΚΙ ΜΟΥ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ.ΟΡΙΣΤΕ ΚΑΙ ΤΟ lINK:
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=1729
ΟΡΙΣΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙ...
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΘΑ 'ΡΘΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΄ΧΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ
Ο θάνατος θα ΄ρθει, και θα ΄χει τα μάτια σου-
ο θάνατος που ΄ναι μαζί μας
απ΄το πρωί ως το βράδι, άγρυπνος,
άφωνος σαν παλιά τύψη
ή κάποιο ανόητο πάθος . Τα μάτια σου
θα ΄ναι μιά μάταιη λέξη,
μια πνιγμένη κραυγή, μια σιωπή .
Σαν κι αυτή που κάθε πρωί
βλέπεις, όταν σκύβεις μόνη σου
πάνω απ΄τον καθρέφτη. Ω αγαπημένη ελπίδα,
εκείνη τη μέρα που κι οι δυο θα μάθουμε
πως είσαι ζωή και τίποτα.
Ο θάνατος έχει ένα βλέμμα για όλους.
Ο θάνατος θα ΄ρθει, και θα ΄χει τα μάτια σου.
Θα ΄ναι σα να παρατάς ένα πάθος,
σα να βλέπεις ένα πεθαμένο πρόσωπο
ν΄αναδύεται απ΄τον καθρέφτη,
σα ν΄ακούς χείλια κλειστά να μιλούν .
Θα κατέβουμε στην άβυσσο βουβοί.
ΑΝ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ?ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΟΧΙ...
ΕΧΩ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ ΠΡΙΝ ΚΑΙΡΟ,ΤΟΝ ΚΟΙΤΑΞΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΑΛΛΑ ΤΟΝ ΝΙΚΗΣΑ.
ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΦΟΒΑΜΑΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΠΕ Η ΦΙΛΗ iaira,ΤΟ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ,ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΤΟΝ ΠΟΝΟ..ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ ΜΕ ΗΡΕΜΙΑ ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ,ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΩ ΤΕΤΟΙΟ ΘΑΝΑΤΟ.
ΓΙΑ ΤΟ ΑΝ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ,ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΝΑΙ ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ ΜΑΣ,ΟΛΟΙ ΑΓΑΠΑΝΕ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ,ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΟΜΩΣ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ ΣΑΝ ΕΝΑ ΑΠΑΛΟ ΦΘΙΝΩΠΟΡΙΝΟ ΑΕΡΑΚΙ,ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΧΩΡΙΣ ΔΕΣΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΨΩ ΠΑΝΤΟΥ,ΣΤΑΜΑΤΟΝΤΑΣ ΜΟΝΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΘΑ ΘΕΛΩ ΕΓΩ....
ΕΥΓΕ ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΩΡΑΙΟΤΑΤΟ ΘΕΜΑΤΑΚΙ...
Alma Libre....