- Ο ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΕΚΡΟΣ…. - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Δασκάλα : παιδιά ποιος ξέρει να μου πει τι είναι θεός;

Μαθητής : ο θεός είναι ένα πολύ μεγάλο μπαλόνι.

Δ : ( με δόση ειρωνείας) πόσο μεγάλο ;

Μ : τόσο μεγάλο όσο πρέπει για να χωράει όλο τον κόσμο.

Δ :(με ποιο μεγάλη δόση ειρωνείας)και τι κάνει αυτό το μπαλόνι ;

Μ : απλά υπάρχει για χωράει τον κόσμο να μην πέσει !

Δ : και άμα σκάσει το μπαλόνι τι θα γίνει ;

Μ : δεν θα υπάρχει θεός !

Δ : ( με πάρα πολύ μεγάλη δόση ειρωνείας)και λοιπόν τι έγινε ;

Μ : μα κυρία άμα σκάσει το μπαλόνι δεν θα υπάρχει κόσμος ύστερα !

Ερώτηση : ποιος είχε ποιο πολύ μυαλό , η δασκάλα ή ο μαθητής ;

Ευχαριστώ.

quote:

---

Ερώτηση : ποιος είχε ποιο πολύ μυαλό , η δασκάλα ή ο μαθητής ;

---

In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...

quote:

---

quote:
--------------------------------------------------------------------------------
Ερώτηση : ποιος είχε ποιο πολύ μυαλό , η δασκάλα ή ο μαθητής ;

--------------------------------------------------------------------------------

Κανείς από τους 2...

---

Edited by - rizitis on 17/09/2005 22:15:44

Ο κόσμος πάντοτε άλλαζε και θα αλλάζει. Σημασία έχει ΕΜΕΙΣ που βρισκόμαστε.

WWalker:
« ο άνθρωπος επιστρέφει στις ρίζες του, η θρησκεία ξαναμπαίνει στην ζωή των ανθρώπων, ο προσωπικός Θεός σαν έννοια αναστένεται.»

Δεν θα το’λεγα.

Στην Γαλλία, στην Γερμανία, αλλά και στην Αμερική, συντελείτε μια μεταστροφή προς τον Θετικισμό και άλλες οδούς αναζήτησης. Εξάλλου, εάν δεν υπήρχε αυτή η τάση, δεν θα οργάνωνε και η εκκλησία τόσες και τόσες επιτροπές παρακολούθησης του «νεοπαγανισμού».

Ο Θεός, είχε πολλές ευκαιρίες να δείξει το έργο του. Δεν το έκανε……

WWalker:
«Ναι, όντως, ο Θεός δεν είναι κάτι το οποίο μπορεί κάποιος να συλλάβει εύκολα στο μυαλό του, μπορεί όμως κάνοντας ορισμένες βασικές παραδοχές να χρησιμοποιήσει αυτές για να χτίσει ένα μωσαικό το οποίο να περιγράφει τον Θεό.»

Μιλάς για ένα μωσαϊκό ελπίδας. Κατανοητό και ενίοτε χρήσιμο στις κοινωνίες που αναπτύσσεται. Όλα, εξαρτώνται από τον βαθμό Γνώσης και Ελευθερίας.

Τώρα το πρόσεξα.

Αλίμονο, δεν πειράζει αγαπητέ. Εξάλλου…….είναι απαραίτητο κακό!

Βέβαια, δεν τα βγάζουμε όντως όλα πια στον αέρα. Έτσι, για παράδειγμα, δεν πρέπει απαραίτητα να έχουμε πάρει μόνο ένα πτυχίο……..

quote:

---

ΠΙΘΑΝΟΝ !

ΑΠΛΑ ΑΜΑ ΠΑΨΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΜΠΑΛΟΝΙ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ.
ΓΙΑΥΤΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΝΤΑ...
ΚΑΙ ΓΙΑΥΤΟ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΠΑΛΟΝΙ.-

---

In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...

Η ηθική, είναι μια αξία που λαμβάνει περιεχόμενο ανάλογα με τις επικρατούσες συνθήκες της ΧΥ κοινωνίας, και όχι κάποια σταθερή και μη μεταβαλλόμενη έννοια.

Υπό αυτό το σκεπτικό, νομίζω ότι μια χαρά είναι η ηθική.

Allien:
«Ελπίζω να αντιλαμβάνεσαι ότι απηχείς προσωπικές σου απόψεις, λέγοντας ότι ο Θεός είναι νεκρή έννοια. Αν πάλι έχεις επηρρεαστεί από ένα υβρίδιο Νίτσε, Επίκουρου κλπ αυτό πάλι είναι δικό σου πρόβλημα...»

Εκφράζω απόψεις που απηχούν ένα ευρύτερο κύμα αμφισβήτησης και εκθρόνισης του «Θεού». Συζήτηση γίνεται.

Όσον αφορά την επιρροή, σαφέστατα όλοι δεχόμαστε επιρροές. Εξάλλου, ΠΟΙΟΣ είναι αυτός ο οποίος μπορεί να ισχυριστεί ότι εάν μεγάλωνε μέσα σε ένα σπίτι «αθεΐας», ακούγοντας ότι η Φύση φέρει και το όνομα «Θεός», και όχι κάποια υποστασιοποιημένη αυθαιρεσία, θα μίλαγε αυτοβούλως για προσωπικό Θεό, Θεία πρόνοια και μεταθανάτια σωτηρία?

Allien:
«Ας αφήσουμε τον Επίκουρο, οι θέσεις του έχουν μία αξία, αλλά το επίπεδο ανάλυσής του σίγουρα είναι πολύ υποδεέστερο ενός Πλάτωνα ή ενός Αριστοτέλη.»

Δεν θα το’λεγα. Ο καθένας έχει την αξία του.

Allien:
«Υπάρχουν και άλλες προσσεγίσεις πιο .. "προσωπικές". Υπάρχει και ο Χριστιανισμός π.χ., ή δεν τον έχεις ακουστά?»

Έχω αναφερθεί στον προσωπικό Θεό. Για αυτόν μιλάει ΚΑΙ ο χριστιανισμός.

Allien:
«Στη δική σου νόηση προφανώς αναφέρεσε..»

Όχι. Αναφέρομαι στην πίστη του προσωπικού θεού, η οποία ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΤΑΝΟΗΤΗ. Αυτό το ξεκαθάρισαν πολλοί Πατέρες αλλά και ο Απόστολος Παύλος για παράδειγμα.

Αυγουστίνος: Η πίστη προηγείται της νόησης (fides praecedit intellectum) και επομένως «πιστεύω ίνα εννοήσω» (credo ut intelligam) και δεν «εννοώ ίνα πιστεύω».

Και κατά τον Μάξιμο τον ομολογητή: «Πίστις εστί γνώσις αναποδείκτους έχουσα τας αρχάς, ως υπόστασις των υπέρ νουν πραγμάτων».

Μήπως προτρέχεις?

Allien:
«Ε, να μας τον δείξεις τότε αφού είναι νεκρός!»

Μήπως…..μπορούμε να τον δούμε, εφόσον γνωρίζεις τον τόπο διαμονής?

Allien:
«Κοίτα, αν μιλάμε για τη δική σου φαντασία που προφανώς οργιάζει, τότε ναι, η μεταφυσική είναι ένα παιχνίδι.»

Μιας και αναφέρεσαι στο χριστιανικό δόγμα, και καθώς ετούτο προσφέρεται στους πιστούς ως «Θεία» και «υπερβατική αλήθεια», πλην όμως ΜΗ ΚΑΤΑΝΟΗΤΗ από τον ανθρώπινο Λόγο, πράγμα που όπως ήδη είδαμε το ξεκαθαρίζουνε ΟΛΟΙ οι σημαντικοί συντελεστές του, καλό θα είναι να μην επιρρίπτουμε μομφή «οργιαστικής φαντασίας» σε όσους αμφισβητούνε ΤΗΝ ΑΚΑΤΑΝΟΗΣΙΑ.

Ελπίζω να αντιλαμβάνεσαι την αντίφαση σου.

Allien:
«Αν όμως στρέψουμε το βλέμμα μας στην Χριστιανική παράδοση, στην επιστήμη, στη λογική και τη φιλοσοφία, τότε δεν υπάρχει φαντασία, αλλά πραγματικότητα.»

Αναφέρομαι στον Θεό γενικότερα, είτε είναι προσωπικός είτε όχι. Προσωπικό Θεό εννοώ την άποψη του Χριστιανισμού.

Το ζητούμενο είναι να δούμε την απολυτότητα που πηγάζει από μια τέτοια ιδεοληψία, και εάν αυτή δικαιολογείται ή όχι.

Αν αποδεχτείς για παράδειγμα τον προσωπικό Θεό, βρίσκεις ξαφνικά απάντηση σε όλα τα μετα-φυσικά ερωτήματα. Η ευθύνη της αναζήτησης, ο προβληματισμός και η γόνιμη αμφισβήτηση έχουνε μονομιάς μετατεθεί οριστικά και αμετάκλητα.

Ταυτόχρονα, δεν μπορούμε να παραβλέπουμε το ότι ο άνθρωπος έχει δώσει στον θεό ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Έτσι, αυτός ο Θεός είναι τιμωρός, επιβραβεύει, υπόσχεται, λυπάται και θέτει υποθήκες. Ο άνθρωπος με βάση την δική του αντίδραση πιστεύει πως μάλλον έτσι θα δρα και ο θεός. Σκεπτόμενοι αυτά, ο άνθρωπός έχει πάλι δημιουργήσει έναν Θεό ΠΟΥ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΑΛΥΝΕΙ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥ ΑΝΑΓΚΕΣ.

Ακριβώς το ότι δεν έχει απάντηση, αλλά και το εάν υπάρχει γενικά νόημα σε ένα αναπάντητο ερώτημα, είναι το θέμα φίλτατε, και όχι οι διαξιφισμοί.

Ο Θεός μας έφτιαξε και μετά από μια αστοχία μας έθεσε στον κόσμο για να μας δοκιμάσει. Είναι μια αποδοχή που έχει νόημα?

Μα, εφόσον ΓΝΩΡΙΖΕΙ το μέλλον, τότε δεν έχει νόημα η πράξη Του, εφόσον ΓΝΩΡΙΖΕΙ το ποιόν του καθενός από εμάς. Έτσι, εξ αρχής ο άνθρωπος δεν είναι ελεύθερος.

Αν πάλι δεχθούμε ότι δεν γνωρίζει, τότε δεν είναι Παντογνώστης. Άρα, δεν είναι και τέλειος, και επομένως δεν μπορεί να σταθεί στο ύψος του Θεού που οι άνθρωποι έμαθαν να δέχονται.

Κατά τον ίδιο τρόπο, δεν θα έπρεπε ΠΟΤΕ να έστελνε τον γιό του. Και αυτό διότι κάτι τέτοιο αποτελεί ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ!

Αν ο Θεός σεβόταν το αυτεξούσιο και την ελευθερία του ανθρώπου, όπως άστοχα εικάζεται, ποτέ δε θα αποκάλυπτε τον εαυτό Του ή το Λόγο Του ή τη θέλησή Του!

Κάνοντας μια τέτοια ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ, και διεκδικώντας με αυτή Του την παρουσία νόμους και ηθικούς κανόνες, παρεμβαίνει ΒΙΑΙΑ και ΑΠΡΟΣΚΛΗΤΑ, καθιστώντας τον άνθρωπο ανελεύθερο, μη σεβόμενος το δικαίωμα στην ελευθερία που ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ να έχει ο άνθρωπος.

Edited by - kakao on 20/03/2003 11:20:39

Edited by - kakao on 20/03/2003 12:16:09

ΦΙΛΕ ΚΑΚΑΟ ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΕΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ.

ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΤΕΤΟΙΕΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΣ ΣΤΙΓΜΗ ΒΕΒΑΙΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ.

ΤΟ ΛΕΩ ΑΥΤΟ ΠΩΣ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΕΙ Ο ΧΟΡΟΣ ΑΥΤΟΣ ΑΠΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΔΗΘΕΝ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΣΤΟΙΧΕΙΑ 'ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΑ' ΚΑΙ ΤΡΑΒΗΓΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΔΑΝΕΙΣΜΕΝΑ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΝΑΦΕΡΟΥΝ.

ΦΙΛΕ ΚΑΚΑΟ ΚΑΛΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ (ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΕΒΑΙΑ)

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Επιπλέον, ένας άλλος φίλος εδώ γράφει για τον Παντελή «Θυμάμαι κάποτε σε μία συνέντευξη του είχε πει, ότι είχε περάσει πολύ άσχημα χρόνια καθώς είχε θέσει ξεκάθαρα θέμα επιβίωσης». Αυτό είναι ψέματα, δεν έχει περάσει ο Παντελής άσχημα χρόνια, αντιθέτως, ούτε το έχει πει αυτό σε συνέντευξη, αφού έχει παραχωρήσει μόνο μία μικρή συνέντευξη σε δημοσιογράφο στη ζωή του (και μία άλλη αδημοσίευτη «απαγορευμένη») στην οποία δεν λέει τίποτε τέτοιο. Πάλι ψέματα. Γιατί;
Ο ίδιος φίλος γράφει επίσης για το βιβλίο Χ. Φ. Λάβκραφτ: Ταξίδι στη Μοναξιά του Χρόνου «Υποτίθεται ότι είναι μία βιογραφία του μεγάλου Lovecraft και αντ’αυτού ουσιαστικά έχουμε την αυτοβιογραφία του Γιαννουλάκη. Πόσο πολύ του αρέσει, πόσο τον έχει επηρεάσει και όλα τα σχετικά...» Ο φίλος αυτός δεν έχει διαβάσει το βιβλίο, δεν εξηγείται αλλιώς. Το βιβλίο αυτό είναι μια πάρα πολύ εμπεριστατωμένη και αξιόλογη μυθιστορηματική βιογραφία του Λάβκραφτ, το μόνο βιβλίο για τη ζωή και το έργο του Λάβκραφτ που κυκλοφορεί στην Ελλάδα, και δεν αναφέρει μέσα σε αυτό το παραμικρό για τη ζωή του ο Παντελής, πόσο μάλλον την αυτοβιογραφία του. Αντίθετα περιέχει τα πάντα για τον Λάβκραφτ, και η γνώμη μου είναι πως είναι ένα βιβλίο άθλος, πολύ γοητευτικό, εμπεριστατωμένο και πολύ ατμοσφαιρικό. Φαίνεται ότι ο φίλος αυτός δεν διάβασε το βιβλίο, και αν κρίνω απ' αυτό που λέει, πρέπει να διάβασε μία κριτική γι' αυτό στην Ελευθεροτυπία (νομίζω) που λέει κάτι ανάλογο (ή μάλλον ίδιο, αν και η κριτικός λέει ότι ο Γιαννουλάκης ταυτίζεται επίτηδες με τον Λάβκραφτ για να διηγηθεί τη ζωή του Λάβκραφτ, δηλαδή κάνει μία μεταφορά) και ο φίλος το παρεξήγησε. Του λόγου το αληθές γι' αυτά που λέω, μπορεί να το διαπιστώσει ο καθένας αν απλώς και μόνο ξεφυλίσσει το βιβλίο. Κάποιο προσωπικό στίγμα του Γιαννουλάκη υπάρχει μόνο στον πρόλογο και στον επίλογο. Βέβαια, για να διαβάσεις ένα βιβλίο πρέπει να σε ενδιαφέρει το θέμα του.

Αυτά είχα να πω, και τα λέω με ηθική επίγνωση, εντιμότητα και ειλικρίνεια, για να διορθώσω μία αδικία που έπεσε στην αντίληψή μου. Ελπίζω ότι όλοι σας θα κάνατε το ίδιο για έναν καλό σας φίλο και για έναν αξιόλογο άνθρωπο που λασπολογείται από κακεντρέχιες, προχειρότητες και ψέματα. Ναι, όλα αυτά είναι «τρίχες κατσαρές», δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα, και δεν αποτελούν παρά τις πρόχειρες και κακεντρεχείς απόψεις αυτών που τις έγραψαν, και φυσικά ναι δικαιούνται να το κάνουν, όπως δικαιούμαι και εγώ να τους διαψεύσω.
Νομίζω πως πολλοί άλλοι φίλοι θα συμφωνήσουν μαζί μου σε όσα λέω, ειδικά όλοι εμείς που γνωρίζουμε προσωπικά τον Παντελή Γιαννουλάκη, έναν πολύ καλό ταλαντούχο και πολυμαθή συγγραφέα.

Καλοσωρίζω τον AL στο forum μας.

AL αυτό είναι ένα πολύ γενικό forum σε θέματα αναζήτησης και τα μέλη θέτουν θέματα προς συζήτηση στα οποία ο καθένας μπορεί να διαφωνήσει. Εκτιμώ το γεγονός ότι σχολιάσες αυτά που είπε ο KAKAO ο οποίος δεν νομίζω ότι είχε την πρόθεση να είναι κακός. Απλώς είπε την δική του υποκειμενική γνώμη.

Ένας συγγραφέας κρίνεται από το συνολικό του έργο και δεν νομίζω να θιχθεί από τη άποψη ενός ανθρώπου.

Ίσως καταλάβεις τελικά ότι άτομα που γνωρίζουν τον χώρο και μπορούν να βοηθήσουν υπεύθυνα λείπουν από αυτό το forum και ίσως είναι καλό να συμμετέχεις πιο ενεργά και να δώσεις την εμπειρία σου και την γνώση σου και στους υπόλοιπους.

Ελπίζω αυτό το μήνυμα να είναι η αρχή της προσφοράς σου και της ανταλλαγής γνώσεων και απόψεων και να μην μείνεις μόνο στην θερμή υπεράσπιση του φίλου σου και καλού συγγραφέα.

Έτσι δεν είναι Λουκά;;; (ή κάνω λάθος )

quote:

---

κανένα βιβλίο δεν είναι κακό

---

Γιώργος

«Τώρα είμαι ένας Flaneur.
Αυτός είναι ένας όρος που επινόησε τον 19ο αιώνα ο καταραμένος ποιητής Σαρλ Μπωντλαίρ, για να δώσει μια ιδιότητα σε κάτι απερίγραπτο και άσκοπο. Ο ίδιος ο Μπωντλαίρ ήταν Flaneur.
Ο «δανδής» που περιπλανιέται άσκοπα μέσα στο «λαβύρινθο της πόλης», αναζητώντας κάτι που δεν μπορεί να εκφραστεί: έναν άλλο κόσμο μέσα στον κόσμο, ίσως μία άλλη πόλη μέσα στην πόλη. Η Τέχνη της Περιπλάνησης: Flanerie. Μία αισθητική περιπλάνηση. O Flaneur είναι ο αστικός εξερευνητής ατμοσφαιρών. Από την άλλη, είναι και απλά εκείνος που περιπλανιέται άσκοπα, o Drifter, ή εκείνος ο εκκεντρικός που είναι επίτηδες χαμένος στους δρόμους.
O Flaneur, βαδίζοντας, παίζει ένα παιχνίδι με την πόλη. Ένα παιχνίδι αδιόρατο, τυχοδιωκτικό, στυλιζαρισμένο, αισθησιακό, ελεύθερο, ένα παιχνίδι δικής του επινόησης.
Κυριολεκτικά, η λέξη Flaneur σήμερα σημαίνει ασημαντολόγος, εξυπνάκιας, ένα πρόσωπο χωρίς στόχους, επίσης ο άσκοπος, ο τυχάρπαστος, ο αερολόγος. Η λέξη έχει χάσει αρκετά την αυθεντική σημασία της, αλλά συνεχίζει να σημαίνει πολλά γι’ αυτούς που ξέρουν την καταγωγή της.
Το θηλυκό είναι Flaneuse. Αυτή που περιπλανιέται μέσα στην πόλη.
Αυτή είναι και η καταγωγή του συμβόλου του περιβόητου Johnny Walker. Ο Τζώνυ ο Περιπατητής. Ο Τζώνυ ο Flaneur. Δεν ξέρω πως κατέληξε να είναι μάρκα γνωστού ουίσκυ, ή μάλλον, μπορώ να το φανταστώ. Είναι μια παλιά συνήθεια των δανδήδων, να τριγυρνούν όλη νύχτα, μετακινούμενοι από μπαρ σε μπαρ, πίνοντας. Μία μεθυστική περιπλάνηση. Από την άλλη, σημαίνει και τον «περπατημένο», εκείνον που «έχει κάνει μεγάλη βόλτα», τον «ψαγμένο», τον «έμπειρο». Ο Τζώνυ που ξέρει όλα τα μυστικά. Ο Τζώνυ που είναι παντού και πουθενά. Ο Τζώνυ που πάντα «την κοπανάει» (ή, αν προτιμάτε, που «τα κοπανάει», ένα διφορούμενο νόημα που συχνά είναι πλεονέκτημα της αργκό). O Johnny Walker (ή Stalker, όπως τον ονομάζει ο Αντρέι Ταρκόφσκι στην ομώνυμη ταινία του), είναι αυτός που δραπετεύει, που ξέρει καλά τους δρόμους για την απόδραση.
Επίσης, τώρα θυμήθηκα ένα παλιό αμερικάνικο παραδοσιακό τραγούδι, το Skip to my Lou, που θα έπρεπε κάποιος να το ακούσει προσεκτικά (δυστυχώς τα βιβλία δεν έχουν ήχο, κρίμα, γιατί είναι πολύ σημαντικό), και τραγουδιόταν σ’ εκείνους τους παραδοσιακούς χορούς στους οποίους «χάνεις» τον παρτενέρ σου και αποκτάς έναν άλλον, κι έπειτα έναν άλλον.
Αλλά θυμήθηκα και το αινιγματικό 23 Skidoo του Άλιστερ Κρόουλυ (ο τίτλος ενός κρυπτικού ποιήματος που έγινε νεο-μυστικιστικό σλόγκαν, από το εξαίσιο έργο The Book of Lies. Δυστυχώς, αν το μεταφράσω στα ελληνικά θα χαθούν όλα τα μυστικιστικά λογοπαίγνια του):

«23.
SKIDOO
What man is at ease in his Inn?
Get out.
Wide is the world and cold.
Get out.
Thou hast become an in-itiate.
Get out.
But thou canst not get out by the way thou camest in.
The Way out is THE WAY.
Get out.
For OUT is Love and Wisdom and Power.
Get OUT.
If thou hast T already, first get UT.
Then get O.
And so at last get OUT.»

Και το 23 και το Skidoo, σημαίνουν –σε μία σκοτεινή αμερικάνικη slang– «Βγες Έξω».
Για να μπερδέψω –ή να ευχαριστήσω– τον αναγνώστη μου ακόμη περισσότερο, πρέπει να προσθέσω ότι, μεταξύ άλλων νοημάτων, το 23 υπήρξε στο παρελθόν ένας κώδικας των Αμερικάνων τζογαδόρων και σήμαινε τον «παπά», το γνωστό απατηλό παιχνίδι που παίζεται με τρία χαρτιά («εδώ παπάς, εκεί παπάς, πού είναι ο παπάς;»), παλαιότερα γνωστό και ως «three-card monte». Το 23 (είκοσι τρία αλλά και δύο-τρία) σήμαινε ότι τα 2 από τα 3 κλειστά χαρτιά είναι λάθος, δηλαδή δεν είναι ο παπάς. Είναι ένα παιχνίδι που πρέπει να παιχτεί γρήγορα για να μη καταλάβει το θύμα το τρικ, αλλά και για να μη μας πιάσει η αστυνομία που ανά πάσα στιγμή ίσως ξεπροβάλλει από τη γωνία.
(Επιπλέον, 23 = ΙΙ+ΙΙ+Ι. Αλλά και 23 δια 3 μας δίνει τον παράξενο αριθμό 33 ψηφίων 7,66666666666666666666666666666667).
Ταυτόχρονα 23 σήμαινε (το ίδιο και το σύνθημα «Skidoo!») «γίνομαι καπνός», εξαφανίζομαι, δραπετεύω από την προσοχή των διωκτών μου, όπως ακριβώς μπορεί να εξαφανιστεί ο παπάς και να μην μπορείς να βρεις πού είναι, αν ο χαρτοπαίκτης που ανακατεύει τα χαρτιά είναι επιδέξιος (ο λεγόμενος και «ταχυδακτυλουργός», εκείνος που κάνει ταχύτατα πράγματα με τα δάχτυλά του).
Αν παρατηρηθεί σωστά το αινιγματικό ποίημα, θα διαπιστωθεί ότι ο Κρόουλυ, μεταξύ άλλων, παίζει τον «παπά», όχι με τρία χαρτιά αλλά με την τριγράμματη λέξη OUT (ΕΞΩ). Τώρα, αν ο αναγνώστης μου θέλει και να του αποκαλύψω εγώ τί ακριβώς σημαίνει το ποίημα, χωρίς να το ψάξει λίγο από μόνος του …θα το κάνω, στα γρήγορα: Λέει ότι υπάρχει δρόμος που οδηγεί έξω από τον κόσμο, έξω από τη Γη, ένας δρόμος γρήγορος και εξωγήινος, μία έξοδος για τους δραπέτες.
Φυσικά, είναι ένας δρόμος τον οποίο γνωρίζει –ποιος άλλος;– ο Johnny Walker…
Ουσιαστικά, αυτό το ποίημα είναι από εκείνα τα κωδικά ποιηματάκια που γράφονται σε ραβασάκια στη φυλακή. Το νόημα των γραμμάτων Ο, U, και Τ, είναι μυστικιστικό, και θα χρειαζόμουν ένα ολόκληρο κεφάλαιο για να το εξηγήσω, (ένα αόρατο κεφάλαιο που ανήκει σε κάποιο άλλο βιβλίο).
Το αινιγματικό τραγουδάκι που ανέφερα παραπάνω, το Skip to my Lou, σχετίζεται επίσης άμεσα με το 23SKIDOO (ή και 23ΣΚΙΔΟΟ, αν προτιμάτε. Αλλά και, αν το προφέρετε σωστά: two-and-T-three skid-OO ή και skid-OU), και τα δυο τους, το τραγουδάκι και το ποιηματάκι, γίνονται ιδιαίτερα αποκαλυπτικά –για έναν «περπατημένο»– αν συνδυαστούν.
Για να είναι πιο πλήρης ο γρίφος που παρουσιάζω εδώ, πρέπει να προσθέσω ότι η λέξη Skidoo όταν αναφέρεται σε πρόσωπο σημαίνει «αναχωρητής» (δηλαδή αυτός που αναχωρεί από κάπου, αν και, ως γνωστόν, στα ελληνικά έχει καταλήξει να σημαίνει τον αναχωρητή από τον κόσμο ή από τις κοσμικές υποθέσεις, δηλαδή έναν ασκητή, αν και αυτή η τελευταία λέξη εκτός από μοναχός σημαίνει και εκείνον που ασκεί κάτι…) Επίσης, skid σημαίνει τσουλάω, αλλά και «γλιστρώ προς τα έξω σε στροφή» (κάτι που το κάνουν πιο εύκολα τα αεροπλάνα). Επίσης, «skid row» ή «skid road», σημαίνει δρόμος με πολλά μπαρ για αλκοολικούς, κάτι που σχετίζεται με τη μοντέρνα έννοια του Johnny Walker.
(Δεν ξέρω αν, μετά από όλα αυτά, πρέπει να ξαναδεί ο αναγνώστης μου εκείνες τις πολύ καλές και «περπατημένες» τηλεοπτικές διαφημίσεις του Johnny Walker…)

Για να ζαλίσω ακόμη περισσότερο τον αναγνώστη που δεν έχει καταλάβει ούτε λέξη από όλα τα παραπάνω (συγγνώμη, φταίει το ότι εγώ βαδίζω άσκοπα στους δρόμους ενώ ο εαυτός μου στο σπίτι γράφει το κείμενο), θα σταματήσω εδώ λέγοντας ότι όλα αυτά ανήκουν στη μυστική «Γλώσσα των Πουλιών», την οποία ακόμη μαθαίνω, κι έτσι δεν μπορώ να φανώ περισσότερο χρήσιμος σε τρίτους γι’ αυτό το θέμα, προς το παρόν…»

...Τί έχεις να πεις γελοίε και ύποπτε τύπε; Έχουν καμία σχέση όλα αυτά με εκείνα που γράφει ο Κρόουλυ, όπως λες, ψεύτη;
Γιατί το κάνεις λοιπόν αυτό; Εσείς φίλοι του Forum, τί συμπεραίνεται από όλα αυτά; Να σας πω εγώ: αυτός ο τύπος ο Κακάο είναι βαλτός για να αμαυρώσει τη φήμη ενός ανθρώπου που δεν τον γνωρίζει, ούτε αυτός τον πείραξε ποτέ του. Και το κάνει με τέτοιο κουτοπόνηρο τρόπο, γιατί σας θεωρεί όλους χαζούς... Θεωρεί ότι δεν διαβάζετε καν βιβλία, γιατί ούτε κι αυτός διαβάζει.

Σου γράφω: Το θέμα Megapolisomancy το ξεκίνησε ο Παντελής Γιαννουλάκης [πως το λένε ρε παιδί μου, έχει γράψει δεκάδες δημοσιευμένα άρθρα ξεκινώντας από το Ιούλιο του 1998 και πιο πριν ακόμη, έχει ψάξει μια βιβλιοθήκη βιβλία, έχει κάνει απίστευτες μελέτες πάνω στο ζήτημα (όπως φαίνεται και με την πρώτη ματιά από το βιβλίο του και τα άρθρα του)ξοδεύοντας πολλά λεφτά για βιβλία και εξερευνήσεις και ταξίδια, ξενυχτώντας και παραμελώντας την οικογένειά του, όταν εσύ έπινες το κακάο σου].
Και επειδή αναφέρεις συνέχεια τον Μπαλάνο, και δεν καταλαβαίνω γιατί, ο κ. Μπαλάνος ΠΟΤΕ ΤΟΥ δεν έχει γράψει για όλα αυτά που γράφει ο Γιαννουλάκης σχεδόν τίποτε. Έχει ασχοληθεί και ο Μπαλάνος με κάποια παρόμοια πράγματα, και εννοώ παρόμοια γιατί μερικά από αυτά έχουν να κάνουν με την πόλη ή με κάποιες ονειρικές πόλεις, αλλά αυτή είναι η μόνη ομοιότητα και καμία άλλη. (Νομίζω ότι το μόνο σχετικό που αναφέρει ο Παντελής σε ένα διήγημα του βιβλίου του σε ένα σημείο, είναι κάτι για τα καπάκια των δρόμων, βάζοντας έναν ήρωά του να δίνει μία δική του ερμηνεία. Κατά τα άλλα δεν υπάρχει τίποτε ανάλογο με τον Μπαλάνο. Πώς θα μπορούσε άλλωστε; Το βιβλιο είναι γεμάτο εμπεριστατωμένες λεπτομέρειες για τις ιδέες και τις ανακαλύψεις του Παντελή, βιβλιογραφικές και μη, ενώ ο Μπαλάνος λέει συνέχεια μονάχα υπονοούμενα στα άρθρα του. Βλέπεις πουθενά μέσα στο βιβλίο του Γιαννουλάκη κάτι για την Έρπουσα Σκιά ή για την Κοσμική Βιοδυναμική ή για το Κοσμικό Δίκτυο ή για τη Φλόγα και τον Πάγο ή για τη Σχολή Παγωνιών; Αυτά είναι τα θέματα του Μπαλάνου, απ' όσο ξέρουμε. Σε ρωτάω αν βλέπεις τίποτε από όλα αυτά στο βιβλίο του Παντελή, λες και το έχεις διαβάσει...
Όσο για τις περιβόητες «περιπατητικές τεχνικές», πρέπει να διαβάσει κάποιος το βιβλίο του Γιαννουλάκη, για να μάθει ότι όλα αυτά τα έχει επινοήσει ο Σαρλ Μπωντλαίρ, ο Άρθουρ Μάχεν, ο Λουί Αραγκόν, οι Σουρεαλιστές, ο Γκυ Ντεμπόρ, οι Καταστασιακοί, ο Ίαιν Σίνκλαιρ, κλπ, κλπ, και λέγονται Flanerie, Reverie, Derive, κλπ, κλπ, (βλέπε κεφ. 6 Η Τέχνη της Περιπλάνησης, πρέπει να διαβάσει κανείς το βιβλίο του Γιαννουλάκη για να τα μάθει επιτέλους όλα αυτά με ΟΛΕΣ τις σπάνιες λεπτομέρειες τους, γιατί ξέρεις ο Μπαλάνος δεν τα έχει πει ποτέ σε κανέναν απ' ότι ξέρω, ούτε τα έχει γράψει ποτέ του, δεν λέω ότι τα έκλεψε ή ότι τα αποκρύπτει, λέω ότι δεν αναφέρει τις πηγές του (αν στ' αλήθεια σχετίζονται τελικά με τα πράγματα που εφαρμόζει), κι εσύ ψεύτη ή άσχετε, λες ότι δεν αναφέρει τις πηγές του ο Γιαννουλάκης. Άντε διάβασε τα να ξεστραβωθείς να δεις τι συμβαίνει...
Κανένας, ούτε ο Μπαλάνος ούτε κανένας άλλος στον κόσμο, δεν έχει γράψει ένα συναρπαστικό ΕΙΔΙΚΟ βιβλίο 500 σελίδων για όλα αυτά, και τόσα ειδικά άρθρα.Ή μήπως δεν είναι έτσι;
Τελειωτικά, για λόγους ιστορικούς, να τι έχει στο βιβλίο του Megapolisomancy: Τα Μυστήρια των Πόλεων ο Παντελής Γιαννουλάκης, πράγματα που δεν έχουν καμία άμεση σχέση με όσα λες και υποστηρίζεις ούτε με ότι έχει γράψει ο Μπαλάνος (που έχει γράψει αμέτρητα καταπληκτικά πράγματα ούτως ή άλλως) :
Ξεκινάει με δύο άλληλοσυνδεόμενα διηγήματα (Πέρα από τα Βάθη της Νύχτας και Αστυμάγος)που γίνονται κατανοητά στη μετέπειτα ροή του βιβλίου. Μετά έχει ένα τεράστιο κέφάλαιο που λέγεται Εισαγωγή στα Μυστήρια των Πόλεων, στο οποίο εξαντλεί το θέμα με εκατομμύρια στοιχεία και ιστορικές αναφορές. Μετά υπάρχει το κεφάλαιο Αναζητώντας το Megapolisomancy, όπου διηγείται τις περιπέτειες της παρέας του καθώς αναζητούν να βρουν το απαγορευμένο βιβλίο Megapolisomancy του De Castries, και μια ενδιαφέρουσα σημειολογία γύρω από αυτό, και εξιστορεί το πως ανακαλύπτει τα ίχνη του βιβλίου, βήμα-βήμα, ανακαλύπτοντας πρώτα αναφορές σε δεκάδες άλλα βιβλία και συγγράμματα. Επίσης, διηγείται για το πως ανακαλύπτουμε πως λειτουργούν στην Ελλάδα οργανωμένες παρέες Αστυμάγων, με όλες τις λεπτομέρειες για την παράξενη δράση τους, μέχρι και σενάρια για το τι συμβαίνει πίσω από αυτά. Τελικά ο συγγραφέας ανακαλύπτει το βιβλίο και τα πάντα για τον Ντε Καστρίς, και μετά ακολουθεί το κεφάλαιο O Μαύρος Πυθαγόρας, που είναι μια μυθιστορηματική βιογραφία του εκκεντρικού Ντε Καστρίς, όπου περιέχονται αμέτρητες αυθεντικές ιδέες «Αστυμαγείας» και μεγάλα αποσπάσματα του απαγορευμένου βιβλίου του. Μετά έρχεται η Τέχνη της Πέριπλάνησης, ένα τόσο αποκαλυπτικό και περιεκτικό κεφάλαιο, με τόσα εκπληκτικά στοιχεία, πηγές, ιστορίες, πληροφορίες, ζωές ανθρώπων, αναλύσεις, διηγήσεις, που σχετίζονται με όλα αυτά, που μου είναι δύσκολο να τα αναφέρω περιληπτικά. Μετά ακολουθεί το κεφάλαιο Όταν Ήμουν Αόρατος, ένα σύμπλεγμα από διηγήσεις παράξενων περιστατικών και αληθινών περιπετειών των φίλων μας, συζητήσεις και πράγματα που του έχουν πει άνθρωποι που έχει γνωρίσει, ουσιαστικά είναι η ιστορία μιας παρέας ανθρώπων γύρω από τον Γιαννουλάκη, και αυτά μπλεγμένα με φανταστικά στοιχεία που εξυπηρετούν ατμόσφαιρες και τη μυθιστορηματική ροή και την εμπνευσμένη σύνδεση με προηγούμενες αναφορές. Έπειτα το βιβλίο κλείνει με το κεφάλαιο Παρανοητικό Τέλος, όπου καταλήγουν οι διηγησεις των φίλων και ο Παντελής κουρασμένος δηλώνει ότι απέτυχε να γράψει ούτε τα μισά απ' αυτά που ανακάλυψε στην ιστορία που διηγείται.
Αυτό είναι πάνω-κάτω πολύ περιληπτικά το βιβλίο του Γιαννουλάκη, που δεν έχει καμία ΑΠΟΛΥΤΩΣ σχέση με όσα κακεντρεχή και ψεύτικα γράφεις. Κανένας δεν έχει γράψει οτιδήποτε ανάλογο έστω και στο ελάχιστο, και σε προκαλώ να μας πεις το αντίθετο, με συγκεκριμένα στοιχεία (αν μπεις τελικά στον κόπο να το διαβάσεις). Και είναι ένα εμπνευστικό μυθιστόρημα, στο οποίο η φαντασία μπλέκεται με την πραγματικότητα αξεδιάλυτα, όπως σε όλα τα μεγάλα έργα του Φανταστικού. Είναι ένα βιβλίο πυροτέχνημα, το διαβάζεις και σου ανατινάζεται ο εγκέφαλος, βγαίνεις μετά έξω στην πόλη και τη βλέπεις με καινούργια μάτια, κυριολεκτικά. Αυτό κάνουν οι συγγραφείς: εμπνέουν τους ανθρώπους.
Και δεν σας είπα ούτε το 1/100 το βιβλίου, τόσο πλούσιο και εμπεριστατωμένο είναι, πλημμυρισμένο από πηγές, αναφορές, στοιχεία, διηγήσεις, αυθεντικές ιδέες.
Νομίζω ότι βρήκα την ευκαιρία και του κάνω διαφήμιση με αυτά που γράφω, αλλά δεν πειράζει, είναι ένα πολύ ΚΑΛΟ βιβλίο, και όποιος μπει στην περιπέτεια να το διαβάσει θα μας δικαιώσει, τον Παντελή Γιαννουλάκη, τους φίλους του, και εμένα που τα γράφω όλα αυτά εδώ.

Και τί μας γράφει ως απάντηση ο Κακάο μας; :
«Δεν νομίζω πως το "θέμα" το ξεκίνησε ο φίλος σου - την "λέξη", ίσως, επανέλαβε πρώτος, πράγμα που επιβεβαιώνει την θέση μου πως απλώς αντιγράφει...»
Τι να σου πω τώρα... Νομίζω πως οι έξυπνοι άνθρωποι που μας διαβάζουν εδώ, έχουν καταλάβει τι σόι άνθρωπος είσαι, και γιατί τα λες αυτά που λες.
Και λες και για τον Καστανέντα (ένώ «κάποιοι άλλοι» τον έχουν κατακλέψει και σας δουλεύουνε ότι είναι δικά τους αυτά που λένε, ενώ τα μισά τουλάχιστον τα έχουν πάρει από τον Καστανέντα και δεν τον αναφέρουν ποτέ ούτε μία φορά.... όσο για τα άλλα μισά... άσε να μην σας απογοητεύω...). Δυστυχώς για σένα Κακάο, είναι ένα θέμα που το έχω ψάξει και το έχω κυνηγήσει πάρα πολύ, και το μόνο που έχω να σου πω κι εγώ είναι «άστα και βράστα», από τα 23 (!) άρθρα που έχουν γραφτεί στην Ελλάδα για τον Καστανέντα, τα 18 είναι του Γιαννουλάκη. Δηλαδή, κοντολογίς, δεν θα ξέραμε σχεδόν κανένα παρασκήνιο περί ΤΟΝ Καστανέντα αν δεν το ξέθαβε ο Παντελής, κάτι ξέρω που το λέω, κάτι που το ξέρουν και πολλοί αναγνώστες του Καστανέντα. Ο άνθρωπος έφτασε μέχρι στο σημείο να πάει στο Λος Άντζελες και να ψάχνει το σπίτι του Καστανέντα, και άλλα παράξενα που προφανώς δεν σε ενδιαφέρουν γι' αυτό και δεν θα μπω στον κόπο να τα γράψω εδώ, να μας τρέχει στις ερήμους και....«άστα και βράστα».

Και λες και ότι ο Παντελής δεν είναι λόγιος. Εγώ προσπαθώ να είμαι λόγιος φίλε, και ο Γιαννουλάκης είναι ο μόνος λόγιος άνθρωπος που ξέρω στην Ελλάδα. Το αποδεικνύουν τα πεντακόσια-χίλια άρθρα του, τα πάμπολλα βιβλία του και οι ανθολογίες που έχει φτιάξει μαζί με τόσους αξιόλογους συγγραφείς, τα περιοδικά του, οι εκδοτικοί οίκοι που δημιούργησε και οι εκδοτικοί οίκοι που τον εμπιστεύονται, οι επενδύσεις που έχουν κάνει τόσοι άνθρωποι επάνω του, η άψογη στάση του απέναντι στους φίλους του και στους αναγνώστες του,και πάνω απ' όλα το ότι είναι ένας απλός άνθρωπος όπως όλοι μας, δεν το παίζει μάγος, ούτε γκουρού, ούτε μεσσίας, ούτε διαστημάνθρωπος, όπως κάνουν άλλοι για να κερδίσουν το ψωμάκι τους, ακριβώς επειδή δεν είναι λόγιοι. Και μακάρι να είχες εσύ ή όποιος άλλος έναν καλό φίλο σαν κι εμένα και σαν όλους τους φίλους του Παντελή, που θα έμπαινε στον κόπο να γράφει εδώ όλα αυτά τα κατεβατά για να τον υπερασπίσει απέναντι σε κακούς ανθρώπους όπως εσύ και δεν ξέρω ποιος άλλος...
Δηλαδή, ένας άνθρωπος πρέπει να ζητήσει συγγνώμη από τον κάθε χαιρέκακο τύπο, επειδή είναι πολυμαθής και πολισχιδής, και κάνει τόσα πράγματα; Γιατί αυτό διαπιστώνουμε: μία μισαλλοδοξία, απ' αυτήν που χαρακτηρίζει τόσο πολύ εμάς τους Έλληνες. Βρέθηκε ένας καλός και πολυμαθής συγγραφέας, και πέσανε όλοι να τον φάνε με του κόσμου τις κακοήθειες, και επειδή δεν έχουν τι να του προσάψουν, σκαρφίζονται ψέμματα ή υπερβολές, είναι πολύ άδικο αυτό, και πρόκειται και για έναν αρκετά έντιμο άνθρωπο, αυτό είναι το γαμώτο.

Τέλος πάντων. Ελπίζω να μην αναγκαστώ να γράψω ξανά άλλο κατεβατό εδώ για το ίδιο θέμα, γιατί νομίζω ότι το εξαντλήσαμε και με το παραπάνω.
Παιδιά, λυπάμαι που σας κούρασα αλλά καταλαβαίνετε ότι ένιωσα υποχρεωμένος να το κάνω, δεν μπορούσα να κάνω τα στραβά μάτια σε ό,τι κακοήθες λεγόταν από μερικούς. Είδα ότι σ' αυτά τα Forum υπάρχουν πολλοί αξιόλογοι άνθρωποι και καλά παιδιά, και είναι κρίμα να αναφέρεται εδώ ένας τόσο πολυγραφότατος και καλός συγγραφέας και συμπαθής άνθρωπος, και το μόνο που να λέγεται γι' αυτόν να είναι κακοήθειες, και να τα διαβάζουν οι άνθρωποι και να νομίζουν ότι είναι έτσι χωρίς κανένας να το διαψεύδει.

Εύχομαι σε όλους να αναζητούν την καρδιά τους στους σωστούς δρόμους, να διαβάζουν βιβλία που να τους κάνουν πάνω από όλα να χαίρονται,να μην κατηγορούν τους συνανθρώπους τους που δεν τους γνωρίζουν, να βρουν την ευτυχία τους στη δική τους δημιουργικότητα, και να μην ζηλοφθονούν τη δημιουργικότητα των άλλων. Αξίζουμε όλοι μας κάτι περισσότερο από το να τρωγόμαστε με τα ρούχα μας.
Συγγνώμη στον Κακάο αν παραφέρθηκα λίγο, το πήρα λίγο ζεστά το θέμα, ελπίζω να κατάλαβες ότι έχεις μάλλον άδικο, αν δεν το ήξερες από την αρχή...
Έχω να καταθέσω πολλά πράγματα στο Forum, αλλά σε λίγο φεύγω για ένα ταξίδι, και ελπίζω ότι θα το κάνω μόλις επιστρέψω.
Χαίρετε
ΑΛ