- ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ - ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Ορίστε και ένα διαφορετικό Version –
-------------------------------------------

Γιώργος : "και για να τελειώσω το επιχηρημά μου αγαπητοί μου …όσο αφορά την εξέληξη την επιβίωση αλλά και την επιβολή διάφορων ιδεών και φιλοσοφιών"

Μια γρήγορη και αποτομη κίνηση και μία μικρή λεπίδα εμφανιστηκε στο αριστερό του χέρι..

Πάτερ ΠαΪδιος: " αααρρργχχχχχχ!!!!" (πιάνοντας τον λαιμό του προσπαθόντας να πει κάτι …. )

Το αιμα κυλούσε ασταμάτητα απο τον λαιμο πιτσιλόντας το πάνελ των ομιλιτών. Κραυγές και πανικός μέσα στο ακροατήριο ..

Και τότε ή ματιά του έπεσε πάνω της… Τα πλούσια της καστανά μαλλιά της και τα σαρκώδη χείλη της στολίζανε τα πανέμορφα πράσινα μάτια της … τον κοιτάζανε με θαυμασμό και μία αλοκοτη ερωτική διάθεση …….

Γιώργος (σκεφτόμενος) :πω..πω!! τι εξέληξη είναι αυτή …. για σένα μανάρι μου θα έσφαζα και τον αρχιεπίσκοπο…

… ναι… και νομιζω οτι όλοι ξέρουμε πως πάει ή ιστορία ..

αυτή η κοπέλα ήταν η…….

Γιώργος
Ποιά μικρή θεότητα θα βασανίσουμε σήμερα

quote:

---

Αχ πως μου αρέσουν αυτές οι σαχλαμαρίτσες… “και αυτος ο Νεαρός ήταν ο”… insert name here

Ορίστε και ένα διαφορετικό Version –
-------------------------------------------

Γιώργος : "και για να τελειώσω το επιχηρημά μου αγαπητοί μου …όσο αφορά την εξέληξη την επιβίωση αλλά και την επιβολή διάφορων ιδεών και φιλοσοφιών"

Μια γρήγορη και αποτομη κίνηση και μία μικρή λεπίδα εμφανιστηκε στο αριστερό του χέρι..

Πάτερ ΠαΪδιος: " αααρρργχχχχχχ!!!!" (πιάνοντας τον λαιμό του προσπαθόντας να πει κάτι …. )

Το αιμα κυλούσε ασταμάτητα απο τον λαιμο πιτσιλόντας το πάνελ των ομιλιτών. Κραυγές και πανικός μέσα στο ακροατήριο ..

Και τότε ή ματιά του έπεσε πάνω της… Τα πλούσια της καστανά μαλλιά της και τα σαρκώδη χείλη της στολίζανε τα πανέμορφα πράσινα μάτια της … τον κοιτάζανε με θαυμασμό και μία αλοκοτη ερωτική διάθεση …….

Γιώργος (σκεφτόμενος) :πω..πω!! τι εξέληξη είναι αυτή …. για σένα μανάρι μου θα έσφαζα και τον αρχιεπίσκοπο…

… ναι… και νομιζω οτι όλοι ξέρουμε πως πάει ή ιστορία ..

αυτή η κοπέλα ήταν η…….

---

Edited by - ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ on 03/04/2006 14:25:04

Eνας άθεος καθηγητής της φιλοσοφίας συζητά με έναν φοιτητή του, για την σχέση μεταξύ επιστήμης και πίστης στον Θεό.

Καθηγητής: Λοιπόν, πιστεύεις στον Θεό;

Φοιτητής: Βεβαίως, κύριε.

Καθ.: Είναι καλός ο Θεός;

Φοιτ.: Φυσικά.

Καθ.: Είναι ο Θεός παντοδύναμος;

Φοιτ.: Ναι

Καθ.: Ο αδερφός μου πέθανε από καρκίνο παρότι παρακαλούσε τον Θεό να τον γιατρέψει και προσευχόταν σε Αυτόν. Οι περισσότεροι από εμάς θα προσπαθούσαν να βοηθήσουν αυτούς που έχουν την ανάγκη τους.Πού είναι η καλοσύνη του Θεού λοιπόν;

Φοιτ.: ...

Καθ.: Δεν μπορείς να απαντήσεις, έτσι δεν είναι; Ας ξαναρχίσουμε μικρέ μου. Είναι καλός ο Θεός;

Φοιτ.: Ναι.

Καθ.: Είναι καλός ο διάβολος;

Φοιτ.: Όχι.

Καθ.: Ποιος δημιούργησε τον διάβολο;

Φοιτ.: Ο...Θεός...

Καθ.: Σωστά. Πες μου παιδί μου, υπάρχει κακό σ' αυτόν τον κόσμο;

Φοιτ.: Ναι.

Καθ.: Το κακό βρίσκεται παντού, έτσι δεν είναι; Και ο Θεός έπλασε τα πάντα, σωστά;

Φοιτ.: Ναι.

Καθ.: Άρα λοιπόν ποιος δημιούργησε το κακό;

Φοιτ.: ...

Καθ.: Υπάρχουν αρρώστιες; Ανηθικότητα; Μίσος; Ασχήμια; Όλα αυτά τα τρομερά στοιχεία υπάρχουν σ' αυτόν τον κόσμο, έτσι δεν είναι;

Φοιτ.: Μάλιστα.

Καθ.: Λοιπόν, ποιός τα δημιούργησε;

Φοιτ.: ...

Καθ.: Η επιστήμη λέει ότι χρησιμοποιείς τις 5 αισθήσεις σου για να αναγνωρίζεις το περιβάλλον γύρω σου και να προσαρμόζεσαι σε αυτό. Πες μου παιδί μου, έχεις δει ποτέ τον Θεό;

Φοιτ.: Όχι, κύριε.

Καθ.: Έχεις ποτέ αγγίξει το Θεό; Έχεις ποτέ γευτεί το Θεό, μυρίσει το Θεό σου; Και τέλος πάντων, έχεις ποτέ αντιληφθεί με κάποια από τις αισθήσεις σου το Θεό;

Φοιτ.: ...Όχι, κύριε. Φοβάμαι πως όχι.

Καθ.: Και παρόλα αυτά πιστεύεις ακόμα σε Αυτόν;

Φοιτ.: Ναι.

Καθ.: Σύμφωνα με εμπειρικό, ελεγχόμενο και με δυνατότητα μελέτης των αποτελεσμάτων ενός φαινομένου πρωτόκολλο, η επιστήμη υποστηρίζει ότι ο Θεός σου δεν υπάρχει. Τι έχεις να απαντήσεις σε αυτό, παιδί μου;

Φοιτ.: Τίποτα. Εγώ έχω μόνο την πίστη μου.

Καθ.: Ναι, η πίστη. Και αυτό είναι το πρόβλημα της επιστήμης.

Φοιτ: Καθηγητά, υπάρχει κάτι που το ονομάζουμε θερμότητα;

Καθ.: Ναι.

Φοιτ.: Και υπάρχει κάτι που το ονομάζουμε κρύο;

Καθ.: Ναι.

Φοιτ.: Όχι, κύριε. Δεν υπάρχει. Μπορεί να έχεις μεγάλη θερμότητα, ακόμα περισσότερη θερμότητα, υπερθερμότητα, καύσωνα, λίγη θερμότητα ή καθόλου θερμότητα. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να ονομάζεται κρύο. Μπορεί να χτυπήσουμε 458 βαθμούς υπό το μηδέν, που σημαίνει καθόλου θερμότητα, αλλά δεν μπορούμε να πάμε πιο κάτω από αυτό. Δεν υπάρχει τίποτα που να ονομάζεται «κρύο». «Κρύο» είναι μόνο μια λέξη, που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε την απουσία θερμότητας. Δεν μπορούμε να μετρήσουμε το κρύο. Η θερμότητα είναι ενέργεια. Το κρύο δεν είναι το αντίθετο της θερμότητας, κύριε, είναι απλά η απουσία της.

Στην αίθουσα επικρατεί σιγή...

Φοιτ.: Σκεφτείτε το σκοτάδι, καθηγητά. Υπάρχει κάτι που να ονομάζουμε σκοτάδι;

Καθ.: Ναι, τι είναι η νύχτα αν δεν υπάρχει σκοτάδι;

Φοιτ.: Κάνετε και πάλι λάθος, κύριε καθηγητά. Το «σκοτάδι» είναι η απουσία κάποιου άλλου παράγοντα. Μπορεί να έχεις λιγοστό φως, κανονικό φως, λαμπερό φως, εκτυφλωτικό φως... Αλλά, όταν δεν έχεις φως, δεν έχεις τίποτα και αυτό το ονομάζουμε σκοτάδι, έτσι δεν είναι; Στην πραγματικότητα το σκοτάδι απλά δεν υπάρχει. Αν υπήρχε θα μπορούσες να κάνεις το σκοτάδι σκοτεινότερο.

Καθ.: Που θέλεις να καταλήξεις με όλα αυτά, νεαρέ;

Φοιτ.: Κύριε, ότι η φιλοσοφική σας σκέψη είναι ελαττωματική.

Καθ.: Ελαττωματική!; Μήπως μπορείς να μου εξηγήσεις γιατί;

Φοιτ.: Καθηγητά, σκέφτεστε μέσα στα όρια της δυαδικότητας. Υποστηρίζετε ότι υπάρχει η ζωή και μετά υπάρχει και ο θάνατος, ένας καλός Θεός και ένας κακός Θεός. Βλέπετε την έννοια του Θεού σαν κάτι τελικό, κάτι που μπορεί να μετρηθεί. Κύριε, η επιστήμη δεν μπορεί να εξηγήσει ούτε κάτι τόσο απλό όπως την σκέψη. Χρησιμοποιεί την ηλεκτρική και μαγνητική ενέργεια, αλλά δεν έχει δει ποτέ, πόσο μάλλον να καταλάβει απόλυτα αυτήν την ενέργεια. Το να βλέπεις το θάνατο σαν το αντίθετο της ζωής είναι σαν να αγνοείς το γεγονός ότι ο θάνατος δεν μπορεί να υπάρξει αυτόνομος. Ο θάνατος δεν είναι το αντίθετο της ζωής: είναι απλά η απουσία της. Τώρα πείτε μου, καθηγητά. Διδάσκετε στους φοιτητές σας ότι εξελίχτηκαν από μια μαϊμού;

Καθ.: Εάν αναφέρεσαι στην φυσική εξελικτική πορεία, τότε ναι, και βέβαια.

Φοιτ.: Έχετε ποτέ παρακολουθήσει με τα μάτια σας την εξέλιξη;

Καθ.: ...

Φοιτ.: Εφόσον κανένας δεν παρακολούθησε ποτέ την διαδικασία εξέλιξης επιτόπου και κανένας δεν μπορεί να αποδείξει ότι αυτή η διαδικασία δεν σταματά ποτέ, τότε διδάσκεται την προσωπική σας άποψη επί του θέματος. Τότε μήπως δεν είστε επιστήμονας, αλλά απλά ένας κήρυκας;

Καθ.: ...

Φοιτ.: Υπάρχει κάποιος στην τάξη που να έχει δει τον εγκέφαλο του καθηγητή; Που να έχει ακούσει ή νιώσει ή ακουμπήσει ή μυρίσει τον εγκέφαλο του καθηγητή; Κανένας. Άρα σύμφωνα με τους κανόνες του εμπειρικού, ελεγχόμενου και με δυνατότητα προβολής πρωτόκολλου, η επιστήμη ισχυρίζεται ότι δεν έχετε εγκέφαλο, κύριε. Και αφού είναι έτσι τα πράγματα, τότε, με όλο τον σεβασμό, πώς μπορούμε να εμπιστευτούμε αυτά που διδάσκετε, κύριε;

Καθ.: Μου φαίνεται ότι απλά θα πρέπει να στηριχτείς στην πίστη σου, παιδί μου.

Φοιτ.: Αυτό είναι, κύριε... Ο σύνδεσμος μεταξύ του ανθρώπου και του Θεού είναι η ΠΙΣΤΗ. Αυτή είναι που κινεί τα πράγματα και τα κρατάει ζωντανά.

Αυτός ο νεαρός φοιτητής ήταν ο ALBERT EINSTEIN...

quote:

---

στην κολαση ολοι οι απιστοι, θανατος στους μη ορθοδοξους

---

Διότι αυτά μας άφησε ως παρακαταθήκη. Η ζωή και το έργο του.

Εσύ, έχεις κάτι που να υποστηρίζει την πρώτη εκδοχή??

Ampere:
«Εάν θέλουμε να είμαστε σοβαροί, ούτε να το αποκλείσουμε μπορούμε.»

Δεν το κάναμε….

Ampere:
«Επίσης, εάν θέλουμε να είμαστε σοβαροί, θα δώσουμε άλλο ειδικό βάρος στη γνώμη ενός μαθητή για τον δάσκαλό του και άλλο στη γνώμη ενός απλού(;) τιμητή του χριστιανισμού που υπαινίσσεται ότι κατανοεί (και) τον Σαρτρ καλύτερα από τον μαθητή του.»

Και ο Χρυσόστομος υπήρξε μαθητής του Λιβανίου, ωστόσο σε ΤΙΠΟΤΑ δεν έμοιασε τον δάσκαλο του. Και ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ αυτό δηλαδή? Ότι……εάν ζούσε λίγο σε ένα μοναστήρι ο Λιβάνιος θα είχε γίνει……………ορθόδοξος ιεροκήρυκας????

Το ίδιο ακριβώς φίλτατε λες και εσύ. Το ίδιο «ειδικό βάρος» θέλεις να προσδώσεις. Στην συγκεκριμένη περίπτωση ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ «ΕΙΔΙΚΟ ΒΑΡΟΣ» αλλά αλλόκοτα παιχνίδια του μυαλού.

Μπορεί να ΤΟΥ ΕΣΤΡΙΨΕ του μαθητή του, το γνωρίζεις? Μπορεί να τον κυνηγούσε με καμιά βίτσα ο καθηγητής του, αυτό το σκέφτηκες?

Ampere:
«Και ποιο, είπαμε, είναι το αντίθετο του «σοβαροί»;»

Εσύ θα ξέρεις…..

Ampere:
«Είναι σαφές λοιπόν -για άλλη μια φορά- το καπέλωμα που επιχειρεί η α-νοησιαρχία προς όφελος της μη συναίσθησης και της διαβολής.»

Το μόνο που είναι σαφές, είναι ότι όταν προσπαθείς να ερμηνεύσεις έναν ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟ καταφεύγεις σε έναν ακόμη…….

Εκτός και εάν ορισμένοι, εκτός των……«πνευμάτων», εντόπισαν και τις διαθέσεις των……φαντασμάτων!

Ampere:
«Καλό και χρήσιμο, λοιπόν, για την κατανόηση των λεγομένων…είναι να
ξεχάσουμε ό,τι καταλαβαίνουμε με τα ατελή διανοητικά μας όργανα..»

Καλό είναι να διαβάζουμε τον επιστήμονα που (δήθεν..) έχουμε «ερμηνεύσει». Τα γραπτά του υπάρχουνε. Το ίδιο και οι απαντήσεις του. Απλό είναι.

Ampere:
«Σαφώς λοιπόν και το πρόβλημα του Θεού το επινόησαν αυτοί των οποίων η σχέση τους μαζί του διαταράχθηκε.»

Μάααααλιστα!!!

Και………….ΠΟΤΕ παρακαλώ τοποθετείται η χρονική στιγμή αυτών των οποίων η σχέση με τον Θεό ΔΕΝ, ή έχει ποτέ διαταραχθεί??

ΠΩΣ τεκμηριώνεται η μη διαταραγμένη σχέση με το Θεό??

ΠΟΘΕΝ η βεβαιότητα ότι η κατ επίφαση «μη διαταραγμένη σχέση» ανταποκρίνεται σε πραγματικό γεγονός και κατάσταση και όχι σε…….ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΕΙΣ??

Έτσι, φίλτατε Ampere, καλό θα είναι να μας διαφωτίσεις για τις πηγές της βεβαιότητας σου.

Και εμεις στο εσωτερικα, τα δικα μας

Τι ζητάνε οι επιστήμονες?

Τι ζητάμε εμείς φίλοι μου?

Ο Γιώργης ένα εξελίξιμο θηλυκό
Ο Αναστημένος και ο Αμπέρ, το θεό
Ο Σβαμπε (το θεό του)
Ο Γηγενής, μια καραμπίνα

Όλοι κάτι ζητάμε, κάτι θέλουμε, και αυτό είναι πάντα ένα αποτέλεσμα!

Δεν μου λέτε, από μικροί, μεγαλώνοντας, εξελισσόμενοι κλπ κλπ, δεν μάθαμε μήπως να λειτουργούμε έτσι?

Και πες πως οι διακαείς πόθοι μας πραγματοποιούνται!

Ο Γιώργης με ένα αισθησιακό θηλυκό με το μίνι, να κάθετε πρώτη γραμμή στην εκκλησία, και να αναστατώνει όλους τους ιεράρχες.

Ο Αναστημένος και ο Αμπέρ ξύπνησαν μια νύχτα μέσα σε ευδαιμονία, ο Χριστός και η πανάγια ήταν δίπλα τους, και οι άγγελοι ψέλνανε τα άσματα των ασμάτων

Ο Σβαμπε έκανε βόλτα στο χωριό του με το τελευταίο μοδελλο της φερραρι

Και ο Γηγενής γέλαγε με το λαγό, γιατί η καινούργια του καραμπίνα χτύπαγε σαμιαμίδι στα 5 χμ.

Και όταν πραγματοποιηθούν αυτά, εκεί θα μείνετε?

Πως το ονομάζουμε αυτό? Καλυτέρευση? Εξέλιξη?

Άμα το σκεφτείτε λίγο, θα δείτε πως έτσι ζούμε, έτσι βλέπουν οι περισσότεροι, αυτό που ονομάζουμε ΖΩΗ. Διαδοχές ικανοποίησης, η οποία αργά η γρήγορα δεν οδηγεί αλλού, από το να αισθάνεσαι (άδειος,) και από το να ζεις (επιφανειακά.)

Δεν υπάρχει χαρά στους περισσότερους, αφήνω στην άκρη τις δουλείες μας, ζηλεύουμε κάποιο που έχει πολλά, η έχει ομορφότερη γυναίκα.

Γεννιέται η ανικανοποιηση, και από αυτή η προσπάθεια να ικανοποιήσουμε κάτι, ετσι συνεχώς πέφτουμε στο δίχτυ των αντίθετων!

Και ξανά η προσπάθεια μας να ξεφύγουμε από αυτό.

Είμαστε αποτελέσματα!

Και δωστου θεοί, χριστοί, φερραρι, Μαρίες, και η Πίστη του Αϊνστάιν.

Όλα αυτά υπάρχουν, και η δράση μας βασίζεται στην πίστη? της πραγματοποίησης τους, μα αυτή η δράση δεν είναι ποτέ ολική, δεν είναι ακέραια δράση, είναι μονο το αποτέλεσμα.. της Πίστης.

Και ο Νοών…

Υ.Γ εννοειται πως χαριτολογω, και δεν κοροιδευω κανενα, και τιποτα.

Προσπαθείτε με μιά λογική συνοχή ερωταπαντήσεων να βάλετε κάποιον στο νοητικό …
Και μετά καθεστε και μου βγάζεται και συμπέρασματα !!! του τύπου “οτι πίστη κινεί τα πάντα” κλπ ..κλπ ( πετάτε κάπου και έναν Αιστάιν και Σάτρ)
..

Που είναι η καρδιά ? .. που είναι η δοξασία .. ? τι έγινε τα ξεχάσαμε αυτά .
Εχει σχέση ο θεός / Χριστός με συμπεράσματα..?

Μάλλον έχετε υποκήψει στην "νοητική" αρώστια που λέει ο Ρωμανίδης..

Γιώργος

quote:

---

Πώς λέμε «λήξη», «έληξε», «ληγμένο»! Προσοχή σε αυτού του είδους την εξέ-ληξη, Παράγει αταβιστικά φαινόμενα!

---

Σωστά!! δουλέυω και με αταβισμό .. και είμαι πάντα "Προσεκτικός" - και κολάζω και χριστιανόπουλα

quote:

---

Είμαστε αποτελέσματα!

---

– «Είμαστε αυτό που πιστεύουμε και αυτό που συνεπάγεται από την χρονική εξέλιξη στην αντίληψη μας , η δημιουργία προκαλείται από την προσκόλληση σε αυτή την φόρμουλα» . Austin Osman Spare

το θέμα όμως αγαπητέ μου Πλάτωνα (τουλάχιστον για μένα) ειναι να αρχίσεις να δημιουργείς εσύ (να γίνεις Μάγος) ....να δουλεψεις για τα δικά σου αποτελέσματα ...και όχι να σε "δημιουργούνε"

Γιώργος
λεβελ 5 μαγόπουλο

Και όταν πραγματοποιηθούν αυτά, εκεί θα μείνετε?>>

οχι μετα θα παρω τον <<ειρηνοποιο>> ετσι ελεγε το οπλο που ειχε ο μουστακαλης στον κυνηγο

<<Όλα αυτά είναι δικά σου συμπεράσματα, ειρωνείες και κόμπλεξ που αποδεικνύουν μόνο το φανατισμό σου και το ποιόν του εγκεφάλου σου και τίποτα άλλο.>>

γι αυτο σε παω γιατι δειχνεις το πραγματικο σου προσωπο
μετα απο χρονια κατηχησης καταφερνεις και σταματας μονο σε υβρεις
και δεν αναβεις την φουφου για να με <<σωσεις>>

αντε κουραγιο μετα απο 2000 χρονια κατηχησης θα καταφερεις να συζητας

<<Μάλιστα! Τώρα κατάλαβα!>>

μπραβοοο!!! Ampere
περνα για το λουκουμι σου

quote:

---

γι αυτο σε παω γιατι δειχνεις το πραγματικο σου προσωπο

---

Γιώργος, μάλλον έχεις δίκιο για την … έκλειψη καρδιάς.

Πλάτωνας, καλή η προσπάθεια, το εκτιμώ.

Schwabe, πώς θα μπορούσα να σου τεκμηριώσω το οτιδήποτε; Δεν είμαι εγώ αυτός που φημίζεται για βεβαιότητες και στην ασπρόμαυρη θέαση οι αποχρώσεις δεν μπορούν να έχουν ισχύ.

Θα πω όμως δυο λόγια, περισσότερο γιατί το οφείλω στον ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ και στην ροή του θέματός του, που τόσο άστοχα με την τελευταία παρέμβασή μου διατάραξα.

Από τα ελάχιστα που γνωρίζω ο Σαρτρ, παρακινούσε τους μαθητές του να εμπιστεύονται το συναίσθημά τους. Αν και ο τρόπος που «ξεκλειδώνει» η καρδιά, σύμφωνα με τους πατέρες της ορθοδοξίας, υπερβαίνει αυτό που συνηθίζουμε να εννοούμε με τον όρο συναίσθημα, είναι εν τούτοις αυτό μία παράμετρος που μπορεί να γείρει τις πιθανότητες υπέρ του να γευθεί, κάποιος που έχει αφήσει «χώρο» στην καρδιά του, με κάποια αφορμή, το πέρασμα από το συναίσθημα στην κατάνυξη και από εκεί σε μία άλλου είδους άφατη γνώση.

Για τον Αϊνστάιν, από τα επίσης λίγα που ξέρω, έχω διαμορφώσει την εντύπωση πως επρόκειτο για έναν άνθρωπο με βαθιά θρησκευτικότητα και αν και ολωσδιόλου αντισυμβατικό, με κανένα τρόπο δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί άθεος. Ο διάλογος με τον καθηγητή θα μπορούσε επομένως να έγινε έτσι ή κάπως έτσι ή να μη συνέβη ποτέ. Προσωπικά, θα το εκτιμούσα περισσότερο αν ο διάλογος αναφερόταν χωρίς την ανάγκη «επικύρωσής» του από ένα τόσο ηχηρό όνομα που πραγματικά μοιάζει να έχει προστεθεί εκ των υστέρων.

Όσον αφορά τέλος τις διαταραγμένες σχέσεις ανθρώπου – Θεού, αυτή είναι η ουσία, όπως το καταλαβαίνω, της «πτώσης» όπως απεικονίζεται στην χριστιανική και εβραϊκή «ιστορία» που ξεκινά με τον Αδάμ να αποποιείται τις ευθύνες των επιλογών του, να τα φορτώνει στην Εύα και από εκεί στο φίδι και κατά συνέπεια στον ίδιο τον Θεό.
Είναι η στιγμή του «εσύ φταις» και της επιλογής του δρόμου της χωριστότητας, της εναντίωσης. Αυτό το «εσύ φταίς» πληρώνουμε, αυτό το «είμαι ο.κ., δεν είσαι ο.κ.» που κυριαρχεί με μύριους τόσους τρόπους στην καθημερινότητά μας και μετατρέπει τη ζωή μας σε κόλαση των μεν για τους δε. Η αποκατάσταση αυτής της σχέσης παραμένει ζητούμενο για τον καθένα μας και πραγματώνεται από όσους καταφέρνουν να απαλλαγούν από ό,τι τους εμποδίζει να διαβούν την …στενή πύλη.

Αλλά είπαμε, αυτά είναι παραλογισμοί και γελοιότητες …

Μπα!! Δεν μπορείς να «τεκμηριώσεις» την…..απώλεια Θεού την οποία κατά τα άλλα έχεις………………..εντοπίσει και επισημάνει??? Πως βρε παιδί μου συνέβη πια ετούτο??

Ampere:
«Για τον Αϊνστάιν, από τα επίσης λίγα που ξέρω, έχω διαμορφώσει την εντύπωση πως επρόκειτο για έναν άνθρωπο με βαθιά θρησκευτικότητα και αν και ολωσδιόλου αντισυμβατικό, με κανένα τρόπο δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί άθεος.»

Καλύτερα μείνε λοιπόν στα λίγα που ξέρεις, και άσε τις «γνωματεύσεις». Ο «Θεός» του Αϊνστάιν απέχει τόσο με τον Θεό των Χριστιανών και του ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΥ (!), όσο η γη και το φεγγάρι φίλτατε.

Εάν δεν μπορείς να εμπλουτίσεις ένα τόσο λεπτό θέμα, καλύτερα να αφήνεις τις ταμπέλες και τα συνθήματα.

Συχνά βλέπουμε να αρπάζονται κυριολεκτικά από τα μαλλιά ορισμένων αναφορών και συνεντεύξεων, ώστε να «αποδείξουνε» την «ορθότητα» των επιχειρημάτων τους ορισμένοι. Μεταξύ αυτών και ο ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ.

Πρόκειται ουσιαστικά για έλλειψη επιχειρημάτων και όχι «επιβεβαίωση».

Ampere:
«Η αποκατάσταση αυτής της σχέσης παραμένει ζητούμενο για τον καθένα μας και πραγματώνεται από όσους καταφέρνουν να απαλλαγούν από ό,τι τους εμποδίζει να διαβούν την …στενή πύλη.»

Αυτή η παιδαριώδη αφήγηση, έχει τόσες αντιφάσεις και μισαλλόδοξα μηνύματα μέσα της, ώστε προσφέρεται ΜΟΝΑΧΑ προς ικανοποίηση ΠΙΣΤΩΝ και όχι σκεπτόμενων ανθρώπων. Εάν σε αυτή την βάση έχεις οικοδομήσει την «χαμένη σχέση» που ανέφερες, τότε……το τραίνο έχει φύγει προ πολλού φίλτατε!

Δεν είναι καλό να καταλύεις την νηστεία.

Όσο για τις λιχουδιές? Μπα μάλλον ξαναζεσταμένο φαγητό είναι (εκτός από το τελευταίο μήνυμα του Πλάτωνα).

Κατ΄ αρχήν να σου πω ότι δεν διατάραξες καμιά ροή στο θέμα. Αντίθετα ως συνήθως απάντησες έτσι όπως έπρεπε και βοήθησες να διευκρινιστούν κάποια πράγματα που κρύβονταν πίσω από ευγενείς γενικολογίες.

Ροή του θέματος δεν μπορεί να υπάρξει από την στιγμή που εγκαταστάθηκαν trolls. Με άλλα λόγια αυτόκλητοι ερμηνευτές – σχολιαστές - επιχειρηματολόγοι ενάντια σε κάθε χριστιανική άποψη που πέφτει στο διαδυκτιακό αυτό χώρο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι και έτσι δεν μπορούν να βγουν συμπεράσματα για τον κόσμο που διαβάζει και ίσως καλύτερα γιατί έτσι ξεσκεπάζονται και διάφορα άλλα.

Κάποιοι άνθρωποι δεν αντέχουν να ακούσουν ούτε απλά γεγονότα. Ο Ρενέ Ενι Γάλλος συγγραφέας, άθεος, υπαρξιστής, μαθητής του ΣΑΡΤΡ, βαπτίζεται χριστιανός ορθόδοξος και μιλά για αυτό. Απλό δεν είναι? Δηλώνει αυτό που είναι, λέει την άποψη του και τίποτα παραπάνω.

Και όμως κάποιοι δεν αντέχουν γιατί τους χαλάει τη σούπα.
Άλλος φωνασκεί και οδύρεται με τα φαντάσματα του μυαλού του, άλλος «επιχειρηματολογεί» λέγοντας ότι μπορεί να του έστριψε, να τον χτυπούσε ο Σάρτρ με βίτσα, να του πηδούσε τη γυναίκα, να του χρωστούσε δανεικά και διάφορες άλλες «λογικές εξηγήσεις», ενώ ο τρίτος λέει τα δικά του…

Επίσης κάποιοι Ampere δεν αντέχουν να ακούσουν ότι ο Αϊνστάιν γνώριζε τη δύναμη και την αξία της πίστης ακόμα και αν δεν την υιοθετούσε στο επίπεδο της θρησκείας. Εκεί βρίσκεται και το μεγαλείο κάποιου. Ακόμα όμως και αν αυτός στην συγκεκριμένη ιστορία δεν ήταν ο Αινστάιν κανείς δεν αναφέρθηκε στην ουσία.

Σου συνιστώ λοιπόν να αφήσεις τις νηστείες και τις «ιστορίες σου» περί ακαταλληλότητας και να συνεχίσεις τις ενθέσεις σου, μόνο που αυτή τη φορά την περίληψη των προηγουμένων θα την κάνεις εσύ
Και σίγουρα μη ξεχνάς τις λιχουδιές.

Σωστό!!!!!!!!!!!!!

«Και όμως κάποιοι δεν αντέχουν γιατί τους χαλάει τη σούπα.»

Η σούπα (πόσο εύστοχο..), δεν χαλάει για το ότι ο Χ βαπτίστηκε Χριστιανός, αλλά διότι εκφράστηκαν ΠΟΘΟΙ και ΦΑΝΤΑΣΙΕΣ, λογικό να ακουστούνε εξάλλου από κάποιον που ασπάζεται πλέον ένα δόγμα, τα οποία και έχουνε σχολιαστεί.

Δεν σχολιάστηκε ο νέος Χριστιανός, δικαίωμα του εξάλλου και κανενός δεν πέφτει λόγος, αλλά τα «θα» και «ίσως» που διατυπώθηκαν.

Απλά πράγματα, αλλά……..

«Επίσης κάποιοι Ampere δεν αντέχουν να ακούσουν ότι ο Αϊνστάιν γνώριζε τη δύναμη και την αξία της πίστης ακόμα και αν δεν την υιοθετούσε στο επίπεδο της θρησκείας.»

Και ΠΟΙΟΣ είπε όχι στην πίστη??????????????

Έχει ειπωθεί και παλαιότερα από τον υποφαινόμενο, ότι η μια και μόνη θεραπευτική δύναμη που μπορεί να κατακτήσει ο άνθρωπος, έχει πολλά ονόματα: Δημιουργικός Νους-Υποσυνείδητη Δύναμη-Μητέρα Φύση-Θεός.

Όλες οι θρησκείες του κόσμου αντιπροσωπεύουν ΜΟΡΦΕΣ ΠΙΣΤΗΣ, και η πίστη αυτή ερμηνεύεται με διάφορους τρόπους, ανάλογα και με την περιοχή και το πολιτιστικό επίπεδο των λαών.

Ο νόμος της ζωής είναι η πίστη.

Κανένα βιβλίο, ούτε καν και η ίδια η Αγία Γραφή, δεν μιλά για την πίστη μας σε κάποιο τελετουργικό, ιεροτελεστία, μορφή, θεσμό, συνταγή ή άνθρωπο. Τα παραμύθια περί «θεανθρώπου» και «ενσαρκώσεως» αποτελούνε απλά τις νοητικές ακροβασίες και παραποιήσεις σχολαστικών εξουσιαστών και τίποτα περισσότερο.

Η Αγία Γραφή μιλά ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ. Η πίστη του καθενός είναι η σκέψη που επικρατεί στον νου. Τι πιστεύετε για τον εαυτό σας, τη ζωή και το σύμπαν? Η ζωή σας θα είναι ανάλογη με αυτά που πιστεύετε και «βλέπετε» μέσω της αυθυποβολής.

Είναι εξαιρετικά ανόητο να πιστεύουμε σε «Αγίους», «άγιες εικόνες» και «θαύματα», σε νεκραναστάσεις και άλλα παράλογα εσχατολογικά φούμαρα. Είναι ανόητο να πιστεύουμε σε κάτι που μπορεί να μας «κρίνει» και ενδεχομένως να μας κάνει κακό βάζοντας μας στην «κόλαση» και την «αιώνια τιμωρία».

Σε τελική ανάλυση, δεν είναι αυτό που πιστεύουμε που μας κάνει ή θα μας κάνει κακό, αλλά είναι η πίστη ή η σκέψη που υπάρχει μέσα μας που επιφέρει το κακό αποτέλεσμα. Και αυτό διότι αυτό το οποίο μας έμαθαν να πιστεύουμε, π.χ. ο «θεάνθρωπος Ιησούς», είναι απλά ένα σύμβολο, μια έννοια, και ΟΧΙ ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Αλλά, άλλοι βλέπουνε «απώλεια επικοινωνίας» λέει με αυτόν που φύτεψε την μηλιά και άλλοι λίγο πίσω από τα στενά ιερατικά συμφέροντα……

quote:

---

Μπα!! Δεν μπορείς να «τεκμηριώσεις» την…..απώλεια Θεού την οποία κατά τα άλλα έχεις………………..εντοπίσει και επισημάνει??? Πως βρε παιδί μου συνέβη πια ετούτο??

---

quote:

---

Schwabe: Εάν σε αυτή την βάση έχεις οικοδομήσει την «χαμένη σχέση» που ανέφερες, τότε……το τραίνο έχει φύγει προ πολλού φίλτατε!

---

Αγαπητέ ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ, η αλήθεια είναι ότι έχω βρει κάποιο υλικό που νομίζω αξίζει τον κόπο να παραθέσω. Χρειάζομαι όμως χρόνο για να ασχοληθώ μαζί του και αυτό προς το παρόν είναι το πιο δύσκολο.

Πάρε όσο χρόνο θέλεις.

Άλλωστε τώρα δεν είναι ο κατάλληλος χρόνος.

Όταν ηρεμήσουν λίγο τα πράγματα από τον πόλεμο των troll θα σου δωθεί η ευκαιρία πιστέυω.

Λοιπόν!

Ο Αμπέρ και ο Αναστημένος θα ψέλνουν τροπάρια για να πατάς Γκάζια!

Ο Γιώργης θα φέρει ta go go girsl του, ο γηγενής μπεκάτσες, και εγώ θα συζητήσω για λιγο μαζί σου!

Aπό ότι κατάλαβα διαβάζοντας τους Πατέρες, και πανε τοσα χρονια, ο Θωμάς ο Ακινατης γράφει κάτι πολύ κοντά στην πλατωνική σκέψη.
Λέει πως υπάρχουν δυο φτερούγες που ανυψώνουν τον άνθρωπο από τα γήινα πράγματα, η απλότητα και η αγνότητα. Αυτές είναι και σωκρατικές θέσεις. Μετά, συνεχίζει λέγοντας πως η απλότητα ψάχνει για το Θεό, και η αγνότητα τον ανακαλύπτει και τον χαίρεται.

Αυτό με παραξένεψε, μιας και σκέφτηκα ο άνθρωπος, βρε λες ο Ακινατης να κατάφερε κατι τέτοιο?

Έτσι διάβασα ακόμα λίγα, και σε ένα άλλο σημείο αναφέρει πως δεν είμαστε περιεκτικοί, δεν περιέχουμε τον θεό, πέραν του ότι είμαστε ένα με αυτόν και έχουμε την εμπειρία της αγάπης του, εκείνος βρίσκεται πάντοτε πέραν. Έχει και μια ενδιαφέρουσα θέση για την πίστη, πολύ κοντά σε ότι σκέφτεσαι (νομίζω), μια κίνηση προς την ζωντανή εμπειρία, όχι διλ. στην υιοθέτηση κάποιου δόγματος η πεποιθήσεως. Το ονομάζει άμορφη πίστη, η πεποίθηση, διλ. όποιος πιστεύει στο θεό, στο Χριστό, στην εκκλησία, μα αυτό δεν τον αλλάζει, γιατί η πεποίθηση δεν κινείται από αγάπη.

Η διαμορφωμένη όμως πίστη, υποστηρίζει πως λειτουργεί με την αγάπη, και οδηγεί προς το θεό.

Έψαξα να δω τι εννοούσε με τι λέξη θεό, και είναι μακριά από μια ιουδαιοχριστιανικη αποψη (αμαρτιας / δικαιωσυνης) απλά λέει πως δεν μπορεί καν να κατονομαστεί.

Αυτό που προξενεί εντύπωση μιλώντας γύρω από αυτά, είναι πως διαβάζοντας π.χ και τον Διονύσιο, που θέλει ειδικό γκάζι για να διαβάσεις τα περί θειων ονομάτων.... στο τέλος γράφει πως πρέπει να πας πέρα των ονομάτων, προσοχή όχι σε φως, μα σε σκοτάδια… για να γνωρίσεις το θεό, ενώ στην πλειοψηφία τους πατέρες και φωτισμένοι, ομιλούν για φως!

Έτσι αγαπητέ σβαμπε, κάνοντας γνωστές αυτές τις αντιφάσεις των περισσότερο φιλοσόφων εκ των χριστιανών πατέρων σε δικούς μου λόγιους συγγενείς, (πιστούς εις άμορφη πιστή), προκάλεσα οργή, με αποκάλεσαν αιρετικό, άπιστο και μαύρο πρόβατο, έτσι, εδώ και πολλά χρόνια, εφάρμοσα την προτροπή του φίλου Γιώργη πιο πάνω περί δικών μου αποτελεσμάτων, (ίσως και κάτι παραπέρα,) αφού πρώτα έκανα μια βόλτα στο Άγιο Όρος, μήπως μου είχε διαφύγει κάτι.

Δυο μοναχοί με κυνήγησαν από ένα μοναστήρι γιατί δεν ασπάσθηκα μια εικόνα που μου υπέδειξαν, σε άλλη μονη, μετα απο μερες περιήγησης, βρήκα δυο γεροντάκια...
Καθίσαμε όμορφα και συζητήσαμε *(δεν θέλανε να με αφήσουν να φύγω) και πέραν των όποιων διαφορών, κατάλαβαν πως ενώ ζούσα μέσα στον κόσμο, ζούσα απλά και με λιτότητα (δεν ταυτίζομαι με πράγματα, αποκτήματα, ιδέες, γυναίκες κλπ κλπ) και το πιο σπουδαίο που έμεινε εκείνο το βράδυ, ήταν πως η ασφάλεια (εξωτερική και εσωτερική, ψυχολογική), είναι φόβος και καταστροφή των ανθρώπων μα και της θρησκευτικής ζωής, έτσι όπως αυτοί το έβλεπαν.

Στο τελος, ευχηθήκαμε καλό ταξίδι, αυτοί σε μένα (προς το ασυνείδητο) και εγώ σε αυτούς, προς το θεό.

Κοίτα να δεις, δεν αναφέρθηκα στην ταπεινότητα σου, οπότε ΜΟΥΓΚΑ. Εάν επιθυμείς τέτοιου είδους «διάλογο», κάτι που όσο και να το σκεπάζεις δεν κρύβεται, τότε ορίστε να σε δ(ζ)ούμε τέκνον μου!

ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ:
«Ο καθένας έχει δικαίωμα να γράφει αυτό που επιθυμεί. Τους κανονισμούς στο σπίτι σου.»

Αλήθεια, ΠΟΣΑ ΧΡΩΣΤΑΣ?

Αυτό που έγραψα, και πέρα από την ζάλη σου κάνε και τον κόπο να διαβάζεις, είναι η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ. Δεν «απαγόρευσα» ούτε και επέτρεψα από το να εκφράζεται το συγκεκριμένο μέλος.

Μπερδεύεσαι θαρρώ με τις ΔΕΣΠΟΤΙΚΕΣ μεθόδους που έχεις ασπαστεί φίλτατε…..

ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ:
«Παιδαριώδεις είναι όλες οι γελοιότητες που γράφεις. Τους χαρακτηρισμούς κράτα τους για τον εαυτό σου.»

Αφήνουμε το παιδαριώδες στην άκρη, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο, αν και δεν σε έβαλε και κανένας το μαχαίρι στον λαιμό να το πιστέψεις.

Αυτό που μένει, είναι το γελοίο. Στο προκείμενο, γελοίος είναι ο τρόπος που αντιδράς φίλτατε. Συμμαζέψου….

ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ:
«Συμβουλές να δίνεις στη μάνα σου και στην αδελφή σου ή στους υπαλλήλους που σου εξασφαλίζουν τη FERRARI»

Αγαπητέ Πλάτωνα, η συμμετοχή σου πάντοτε υπήρξε γόνιμη, κάτι σαν όαση στην έρημο των δογματισμών και της λογικής του κλειστού ορίζοντα.

Επιπλέον, έχεις και τον τρόπο να μην «ξεφεύγεις», κάτι που δεν λέει να μου βγει με τίποτα…..

Ομολογώ ότι αυτή την πτυχή, τώρα την ακούω. Εξόχως ενδιαφέρουσα. Θα προσπαθήσω να την διερευνήσω όσο καλύτερα μπορώ.

Αυτό που είναι βέβαιο, είναι ότι πάρα πολλοί «ορθόδοξοι χριστιανοί» απείχαν παρασάγγας από τον στείρο δογματισμό της ορθόδοξης θεώρησης. Ως συνήθως, είτε τους έφαγε το μαύρο σκοτάδι είτε απλά παραποιήθηκαν οι απόψεις τους.

Εξάλλου, δεν είναι και κάτι καινούργιο στους κόλπους του Σχολαστικού Χριστιανισμού…..

ΠΛΑΤΩΝΑΣ:
«Έτσι αγαπητέ σβαμπε, κάνοντας γνωστές αυτές τις αντιφάσεις των περισσότερο φιλοσόφων εκ των χριστιανών πατέρων σε δικούς μου λόγιους συγγενείς, (πιστούς εις άμορφη πιστή), προκάλεσα οργή, με αποκάλεσαν αιρετικό, άπιστο και μαύρο πρόβατο….»

Χμμμμ, εμ δεν είναι και λίγο αυτό που πήγες να τους κάνεις! Πήγες να τους βάλεις ΣΕ ΣΚΕΨΗ, πήγες να τους βάλεις να ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΟΥΝΕ τα καλ(κ)ως κείμενα, να ταράξεις τα λιμνάζοντα νερά.

Λίγο το έχεις αυτό που επιχείρησες?

ΠΛΑΤΩΝΑΣ:
«Δυο μοναχοί με κυνήγησαν από ένα μοναστήρι γιατί δεν ασπάσθηκα μια εικόνα που μου υπέδειξαν…»

Αφού «απλά» σε κυνήγησαν, πάλι καλά! Που να δεις τι έπαθα εγώ το 1989 όταν επισκέφθηκα, καλοκαιράκι ήταν στα γενέθλια μου, το μοναστικό συγκρότημα των Μετεώρων!

Πήγα με την μηχανή (tourist, you know…) και μια αρκετά μεγάλη παρέα από φίλους, γερμανούς και έλληνες, και λόγω του ότι έκανε αφόρητη ζέστη έστω και με τον ελαφρύ εξοπλισμό που είχα, σε κάποιο σημείο της Μονής έβγαλα το μπουφάν που φόραγα...