- ΟΛΥΜΠΙΟΙ ΘΕΟΙ : ΥΠΗΡΞΑΝ ; ;; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Από τους δε Εγκοσμίους Θεούς, άλλοι μεν φέρουν τον Κόσμο σε ύπαρξη, άλλοι τον καθιστούν έμψυχο, άλλοι τον εναρμονίζουν παρά τις διαφορές των επί μέρους όντων, άλλοι δε εγγυώνται τη συνέχεια της αρμονίας του. Επειδή δε αυτές είναι τέσσαρες διαφορετικές λειτουργίες, που η κάθε μία έχει αρχή, μέση και τέλος, πρέπει συνεπώς να είναι Δώδεκα οι Θεοί που διοικούν τον Κόσμο.

Εκείνοι λοιπόν οι οποίοι φέρουν τον Κόσμο σε ύπαρξη, είναι ο Ζευς, ο Ποσειδών και ο Ήφαιστος. Εκείνοι δε που τον εμψυχώνουν, είναι η Δήμητρα, η Ήρα και η Άρτεμις. Εκείνοι δε που τον εναρμονίζουν, είναι ο Απόλλων, η Αφροδίτη και ο Ερμής. Οι δε εγγυητές της αρμονίας τους, τέλος, είναι η Εστία, η Αθηνά και ο Άρης.

Κρυφές ενδείξεις αυτής της κατατάξεως, βλέπουμε στα αγάλματα των Θεών. Διότι ο μεν Απόλλων κρατεί τη λύρα, ένοπλη στέκει δε η Αθηνά, ενώ η Αφροδίτη γυμνή παρουσιάζεται, διότι το κάλλος αναδύει την αρμονία, τοδε κάλλος δεν κρύβεται από αυτούς που το αναζητούν με το μάτι. Επειδή δε αυτοί οι Θεοί κυβερνούν πρωταρχικώς τον Κόσμο, πρέπει τους άλλους Θεούς να θεωρήσουμε ως ενυπάρχοντας μέσα σε αυτούς, όπως λ.χ. τον Διόνυσο μέσα στον Δία, τον Ασκληπιό μέσα στον Απόλλωνα και τις Χάριτες μέσα στην Αφροδίτη.

Σαλλούστιος,
Περί Θεών και Κόσμου

Ξεκίνησες από το... τέλος όμως.

Και πριν από αυτούς υπάρχει το Εν, μετά το Ον (Το Νοητό, με τρεις Τριάδες Θεών), μετά τη Ζωή (το Νοητό-Νοητικό με τρεις τριάδες Θεών, μετά ο Νους (το Νοητικό με άλλες τρεις τριάδες Θεών), μετά οι υπερκόσμιοι (με 12 Θεούς) κ.ο.κ.

Όλα αυτά σύμφωνα με τον Πρόκλο.

Και ρωτάω με μεγάλη ειλικρίνεια;

Πως μπορούν να γίνουν όλα αυτά κατανοητά χωρίς να είναι κάποιος μύστης της Νεοπλατωνικής φιλοσοφίας;

Πως μπορούν να είναι απλά μια θρησκεία, χωρίς τους δικούς της ιερείς-φιλοσφόφους-μύστες;

Που είναι τώρα αυτοί οι μύστες;

Μήπως χάθηκαν και αυτοί όταν χάθηκαν και οι πρώτοι χριστιανοί μύστες;

Απλά ερωτήματα....

quote:

---

Η λατρεία των Ολύμπιων τοποθετείται χρονικά ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ γύρω στο 40-45.000 πΧ. Ήδη γύρω στο 100.000 πΧ υπάρχει η λατρεία της Γης και του Ουρανού.Γύρω στο 70.000 πΧ λατρεύεται ο Ήλιος, η Ρέα και ο Κρόνος. Γύρω στο 50.000 λατρεύεται ο Αίολος. Και μετά κυριαρχούν οι Ολύμπιοι.

---

οσο για τον ενα θεο που λεει η PrincessDiana ισως να ειναι το χαος που μεσα σε αυτο υπηρχαν τα παντα και απο αυτο εγιναν ολα

Η αποψη μου ειναι οτι δεν ηταν θεοι κατ' αρχας αλλα εξωγηϊνοι και θεους τους καναμε εμεις, οπως θα γινοταν αν καποτε ο ανθρωπος επισκεπτονταν εναν πλανητη με προτογονα οντα. Και εκεινα τα οντα θα θεοποιουσαν τον ανθρωπο, "Οι θεοι εξ' ουρανου" θα ελεγαν και αυτοι.

Εποικισμος της, απο την πλευρα οτι προφανως πληρουσε τις προδιαγραφες για επιβιωση τους και πρωτες υλες.
Μορφολογικα, πρεπει να μας μοιαζανε θεωρω συν το οτι ειμαστε "κατ' εικονα και ομοιωση" τους (απο διαφορες αναφορες και τα αγαλματα) που θεωρω οτι εχει δανειστει και ο χριστιανισμος το οποιο τα λεει ολα...

- ΤΙ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΡΟΕΤΡΕΨΕ ΝΑ ΞΑΝΑΦΥΓΟΥΝ?

Αυτοι που ονομαζουμε εμεις Ολυμπιους θεους πιστευω οτι ειναι η αναφορα στους αρχηγους της αποστολης εποικισμου, οι οποιοι υστερα απο το περας της αποστολης επεστρεψαν στο "σπιτι" τους. Οι επεμβασεις τους στον πλανητη σε γεννετικο/βιολογικο επιπεδο, με βαση την μυθολογια/ιστορια μας, πολλες.
Ισως ειμαστε και απογονοι τους μιας και ο χαμενος κρικος της εξελιξης του ανθρωπου (νομιζω απο Homo Erectus σε Homo Sapiens ή μπορει και πιο πισω ακομα ,με βαση την χωριτηκοτητα εγκεφαλικης ουσιας) μονο σε εξωτερικο παραγοντα θα μπορει να οφειλεται τελικα.

Μυθολογιακα/ιστορικα υπαρχει μια περιοδικοτητα στην επισκεψη τους στην Γη και νομιζω οτι τελικα οτι σε αυτο το περιφημο 2012 συμπληρωνεται η περιοδικοτητα, οποτε και επιστροφης τους να δουν πως παει η εξελιξη... (???!!!)

Εγω προσωπικα τη βρισκω πολυ λογικη αυτη την εξηγηση ως προς τους Ολυμπιους και πραγματικα δεν καταλαβαινω γιατι πολλοι τους θεωρουν αποκλειστικα μυθο και μονο.

Δεν θα μπορω να απαντησω αλλα σε 18 μερες (μετα την ορκομοσια μου... ) παλι εδω!!!!

quote:

---

φιλε allzzaro σκεψου οτι το 10.000 πχ εγινε η καταστροφη της ατλαντιδας και πως οι βασιλιαδες της ηταν απογονοι των παιδιων του ποσειδωνα που εκφυλιστικαν επειδη πηραν θνητες γυναικες και χαθηκε το θεικο αιμα,ο εκφυλισμος εγινε μετα απο πολλες γενεες οποτε η λατρεια τους παει πιο πισω απο το 10.000πχ

---

Οπωσδήποτε σαν εξωγήινοι μπορεί να εμοιαζαν με εμάς πράγμα απίθανο βέβαια αλλα κάποιες διαφορές υπερφυσικές ως τον πλανήτη μας θα είχαν.
Οι απογόνοι τους δεν κληρονόμησαν αυτές τις διαφορές?
ή μήπως αναγκαστηκαν να καταστρέψουν τον κόσμο με φυσικές καταστροφές ωστε να μείνουν μόνο οι αυτόχθωνες γήινοι.

allzzaro

ΖΕΥΣ,Ο ΜΕΓΙΣΤΟΣ ΠΑΤΗΡ ΘΕΩΝ ΤΕ ΑΝΘΡΩΠΩΝ!!

ΜΕ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ.... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.

(ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΔΩΔΕΚΑΘΕΟ,ΘΑ ΤΗΝ ΕΚΦΡΑΣΩ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ...ΝΑ ΕΧΩ ΔΙΑΘΕΣΗ,ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΤΟΣΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΘΕΜΑ...
ΕΤΣΙ ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ,MASVIDAL;)

Σας αγκαλιαζω και σας συγκεντρωνω.Σας ευλογω,καλω την ευτυχια μεσα στον καθενα σας.
Την βρισκω μεσα απο τον δεσμο αγαπης μας,γιατι η ευδαιμονια ειναι η φυση μου,ειναι και η δικη σας φυση!

Με αυτα τα υπεροχα μαγικα λογια απο το τυπικο της μαγειας,προσπαθωντας να δουμε την στενη σχεση που εχει η μαγεια στην προσεγγιση του ανωτερου Θεικου Εαυτου μας και την ανυψωση σε ποιο φωτεινες σφαιρες.

Η ανθρωπινη ζωη μεσα απο της απεριοριστες δυνατοτητες και ποικιλιες σχεσεων και εκφρασεων μεταξυ σωματικων και νοητικων παραγοντων,οριζεται για μερικους μεσα στα στενα ορια της λογικης του ανθρωπινου νου.

Αλλα υπαρχει και η αλλη πλευρα της γνωσης του ανωτερου εαυτου μας,αυτο το κομματι που ανοικει στο Θειο,περα απο ορια τοπο, χρονο,φυλο.

Η Θεουργια ειναι η ελευθερη πραξη ενος ατομου που χρησιμοποιει ολες της Φυσικες και Ψυχικες ικανοτητες του που του επιτρεπουν να κυριαρχησει πανω σε ολα τα επιπεδα της φυσης και οχι μονο.

Η Θεουργια επιτρεπει την αντιληψη βαθμων ανωτερων απο εκεινους που αντιλαμβανεται η αντικειμενικη συνειδηση και ενδεχομενως την επαφη με μη ανθρωπινες οντοτητες,η διανοιες στης οποιες διδονται διαφορα ονοματα:πνευματα,αγγελοι,αρχαγγελοι,θεοι,δαιμονες.

Ο Θεουργος μαγος χρησιμοποιει την γνωση του επι εαυτου,η επι του εξωτερικου του περιβαλλοντος στο πλαισιο ενος συμπαντικου,συστηματος συμβολων που ειναι κοινα για ολη την ανθρωποτητα.

Αυτα τα συμβολα,των μαγικων οργανων οπως(ξιφος,εγχειριδιο,κυπελλο,λαβαρα)ειναι η εξωτερικευμενη αντανακλαση εσωτερικων ιδιοτητων του οντος.

Ο μαγικος Ναος αντιστοιχει στον δικο μας εσωτερικο κοσμο,(Nαο)και ολες οι πραξεις που γινονται εκει,δεν ειναι παρα η εκφραση αυτου που αποκαλουμε Υψηλη Μαγεια.

Ο κοσμος δεν ειναι παρα η αντανακλαση της δικης μας συνειδησης.

Ετσι ενεργωντας επανω στον εαυτο του,ενεργει καποιος πανω στον κοσμο κι εδω βρισκεται η θεμελιωδες αρχη της τεχνης της μαγειας.

Οι εργασιες της Υψηλης Μαγεις ενσωματωνουν αρχες παρουσες στης λατρειες που θεωρουνται μαγικο/θρησκευτικης φυσης.

Αυτο ισχυει για της Βαβυλωνιακες και χαλδαικες λατρειες,των οποιων οι κυριες πεποιθησεις ενσωματωθηκαν στην μυστηριακη παραδοση της Δυσης.

Ως εκ τουτου το μαγικο συστημα,Εχει την δυνατοτητα εν δυναμεει να ενσωματωνει καθε μια απο της λατρειες και επιπροσθετα να χρησιμοποιειται απο τον μαγο που εχει απαλλαγει απο καθε λογης δογματικης φυσεως περιορισμο.

Στα διαφορα επιπεδα προοδου χρησιμοποιουνται διαφορετικοι τροποι για να εξοικειωθει ο νεοφυτος σταδιακα με ολα τα ενεργειακα κεντρα.

Κατ αυτον τον τροπο θα περασει απο εργασιες με εβραικες μεθοδους,μετα με ελληνικες,με αιγυπτιακες και στην συνεχεια σε χαλδαικες και ενωχικες.

Αυτη η μυητικη διαδικασια φωτισης που καθοδηγει τον υποψηφιο παρεχοντας του την δυνατοτητα,εξοθσια πανω στην αναπτυξη των εσωτερικων δυναμεων και βαζοντας τον στον δρομο της αυθεντικης εκπληρωσης του πεπρπρωμενου του.
Ειναι προφανες οτι τα προσοντα δεν μας οδηγουν στην απορριψη των ανατολιτικων αρχων και πηγων.

Γι αυτο και η παραπομπη στον Πυθαγορα και στις μεταφυσικες μυστηριακες λατρειες,καθως και το γεγονος οτι τα μεγαλα διαπολιτισμικα ρευματα οπως ο βουδισμος μπορεσαν να διεισδυσουν στον Χριστιανισμο,το Ισλαμ η τον Ιουδαισμο,μεσω των Ησυχαστων,και ορισμενων διδασκαλιων του Ζοχαρ.

η συνεχεια με την ψυχολογια της μαγειας,απο το Aurum Solis

«Ω εσείς μέλη του είναι μου, ω εσείς αισθήσεις μου, με τις οποίες βιώνω την ψυχή, την συγκίνηση και το συναίσθημα, την λύπη, τη χαρά και την σκέψη, όλα τα πλούτη της ζωής, είσαστε αγαπημένα περισσότερο από κάθε τι άλλο!

Σας αγκαλιάζω και σας συγκεντρώνω. Σας ευλογώ, καλώ την ευτυχία μέσα σε καθένα σας. Την βρίσκω μέσα από τον δεσμό της αγάπης μας, γιατί αυτή η ευδαιμονία είναι η φύση μου, είναι και η δική σας φύση!»

Απόσπασμα από το τυπικό.

Η ανθρώπινη ζωή μέσα στην άπειρη ποικιλία της συνίσταται από μια σειρά περίπλοκων σχέσεων μεταξύ των σωματικών και μη σωματικών παραγόντων. Όπως είδαμε παραπάνω, η θεουργία δεν ορθώνει σύνορα μεταξύ αυτού που υπάρχει μέσα μας και αυτού που γίνεται μέσα στον ναό. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, κάθε μαγικό έργο είναι στην πραγματικότητα μία εργασία που επενεργεί στα διάφορα επίπεδα του είναι μας. Η πρακτική της μαγείας όπως την αντιλαμβάνεται το Aurum Solis απαιτεί λοιπόν μία γνώση των βασικών αρχών της γενικής ψυχολογίας καθώς και ορισμένων πιο εξειδικευμένων πτυχών της από την άποψη των σχέσεών τους με την μαγική πρακτική. Συνεπώς θα είναι απολύτως απαραίτητη η εξοικείωση με ορισμένους συγγραφείς όπως ο Freud και ο Jung, η αναφορά στους οποίους θα πρέπει σύντομα να γίνει απαραίτητη. Ορισμένοι αποκρυφιστές, θεωρώντας ότι η ψυχολογία είναι εχθρική προς την μαγική πρακτική και ότι η μελέτη της μπορεί να καταστρέψει ή το λιγότερο να μειώσει τις δυνάμεις του μάγου, προβάλλουν μεγάλες αντιρρήσεις σε μία τέτοια μελέτη. Χωρίς να υπεισέλθουμε στην ανάλυση των πραγματικών κινήτρων μίας τέτοιας αντίδρασης, είμαστε υποχρεωμένοι ωστόσο να παρατηρήσουμε ότι πολύ συχνά μαρτυρεί μία απουσία προσωπικής και οικογενειακής σταθερότητας του ασκουμένου. Οι ψυχολογικές και ψυχαναλυτικές θεωρίες αντίθετα τοποθετούνται στο πλαίσιο της βούλησης των αρχαίων μάγων και φιλοσόφων να γνωρίσουν όλο και πιο καλά τον άνθρωπο προκειμένου να είναι περισσότερο ικανοί να ενεργούν σύμφωνα με την ανθρώπινη φύση και όχι ενάντια σε αυτήν.

ΟΙ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ

«Ω Θεουργέ, μέσω του μυστηρίου του Κνούφι οι δυνάμεις σου θα ανέλθουν πάνω στα φτερά από φλόγες και θα λατρέψεις την θεία παρουσία μέσα στις επτά πλανητικές σφαίρες…

Και όπως οι δυνάμεις αυτές είναι ενωμένες με τέλεια αρμονία μέσα στον Κόσμο και οι ενέργειές τους ας είναι επίσης ενωμένες με τέλεια αρμονία μέσα στην ψυχή σου, προκειμένου να μπορέσεις να τις εξερευνήσεις με την μαγεία και να σου δοθεί το καλό στις εργασίες σου.»

Απόσπασμα από την Μύηση στο Πρώτο Δώμα

Ως συνέπεια όλων όσων μόλις είπαμε σχετικά με αυτήν την ανάγκη ενσωμάτωσης της ψυχολογικής διάστασης στην μαγική πορεία, το Aurum Solis αρχίζει τις πρακτικές του με μία κωδικοποιημένη τελετουργική αλυσίδα καθοδηγούμενων ταξιδιών πάνω στις ατραπούς του Δέντρου της Ζωής. Οι συμμετέχοντες θα επιτελέσουν, συγκεντρωμένοι σε έναν ναό του Τάγματος, αυτό που θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε ένα νοητικό ταξίδι. Ωστόσο οι εικόνες, οι ήχοι, τα χρώματα και τα αρώματα που θα χρησιμοποιηθούν, θα ενταχθούν όλα σε αυτό το σύστημα αντιστοιχιών που μεταβιβάστηκε από την δυτική παράδοση. Αυτά τα βιωμένα σύμβολα θα έχουν ως αποτέλεσμα το πνεύμα αυτών που συμμετέχουν να έρθει σε επαφή με ανώτερες αρχές που σήμερα θα τις χαρακτηρίζαμε ως αρχέτυπα. Αυτή η προσάρτηση σε συνδυασμό με την αλυσίδα και τον ρυθμό της πρακτικής των ατραπών θα επαναφέρουν την ισορροπία μεταξύ των διαφόρων επιπέδων του ψυχισμού του μυημένου κάνοντάς τον να αποκτήσει σταδιακά την ικανότητα για τελετουργική εργασία πάνω στις ενέργειες μέσα στους κόλπους του εγρηγορότος του Τάγματος.

Οι πρώτες ατομικές εργασίες θα αποτελούνται από μία σειρά πρακτικών που θα επιτρέψουν στον νεόφυτο να μάθει να ενεργεί μέσα στο αόρατο ή, ακριβέστερα, να χειρίζεται αυτό που αποκαλείται αστρικό φως. Πρόκειται μεταξύ άλλων και για ασκήσεις οραματισμού που μολονότι φαίνονται απλές και χωρίς μεγάλη σημασία, ανοίγουν τον δρόμο για μία ακριβή τεχνική, που μπορεί κανείς να την δοκιμάσει για παράδειγμα στο πλαίσιο μιας εξωτερικής σειράς μαθημάτων. Ο μαθητής θα πρέπει ωστόσο να τις εκτελεί με επιμέλεια, γιατί αυτό θα έχει ορισμένα πλεονεκτήματα σε σχέση με τις ασκήσεις που θα ακολουθήσουν. Οι ασκήσεις αυτές θα εφαρμοστούν σύντομα και θα περιλαμβάνουν διάφορα στοιχεία όπως η αναπνοή και η στάση του σώματος, η μέθοδος αφύπνισης των ενεργειακών κέντρων και διάφορα είδη διαλογισμού, πρέπει δε να γίνουν καθημερινές συνήθειες για τον μαθητή.

Οι μυήσεις προέρχονται κυρίως από την ερμητική παράδοση και εισάγουν τον μυημένο στα ισχυρά ρεύματα που μεταφέρει το Τάγμα ανοίγοντάς του ταυτόχρονα τις πύλες της δικής του ψυχής.

Το Aurum Solis προτείνει ένα απλό σχήμα με τρεις βαθμούς ή Δώματα. Αυτές οι τρεις μυήσεις μπορούν να αντιστοιχιστούν με την μεσαία στήλη του καββαλιστικού Δέντρου της Ζωής. Έτσι, με μία συνετή εργασία πάνω στις ατραπούς αποφεύγεται μία ανισόρροπη ανάπτυξη.

Προκαταρκτική περίοδος
Πρώτο Δώμα : μύηση (νεοφύτου) της Γης
Δεύτερο Δώμα : μύηση (υπηρέτης) της Σελήνης
Τρίτο Δώμα : μύηση (Adeptus Minor) του Ήλιου
Οι τελετουργικές εργασίες που επιτελούνται σε κάθε Δώμα περιλαμβάνουν επομένως μία γνήσια εργασία στην αόρατη διάσταση, σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο. Ο θεουργός θα επενεργήσει σε αυτόν τον κόσμο χρησιμοποιώντας ως μέσα το τυπικό, την κίνηση, τον οραματισμό και τον ήχο. Η ορατή σωματική του δράση δεν θα είναι παρά το φαίνεσθαι της πράξης που θα επιτελεί παράλληλα και απόλυτα ενσυνείδητα στο αόρατο πεδίο. Με τις χειρονομίες και την περιφορά, με την δόνηση της φωνής και των ομοβροντιών, των χτυπημάτων, των χρωμάτων και των αρωμάτων, ο θεουργός θα διεγείρει τα λεπτοφυή κύματα του φυσικού και του αστρικού πεδίου μέσα στον ναό. Η μαγική πράξη ενεργοποιεί έτσι το ρεύμα που πλημμυρίζει, διακρίνει και ενοποιεί τα επίπεδα της ύπαρξης.

Επίσης, μέσα στο αστρικό φως ο μάγος επεξεργάζεται τις εικόνες που θα αποτελέσουν τα κανάλια για τις ανώτερες δυνάμεις. Οι δικές του σκεπτομορφές θα κατευθύνουν τον αστρικό ιστό. Βέβαια, ο απλός σχηματισμός μίας εικόνας δεν είναι αυτός καθ’ εαυτόν μία μαγική πράξη, ούτε καν μια πράξη γητείας. Για να είναι μια εικόνα κάτι περισσότερο από μία περαστική σκεπτομορφή, πρέπει να έχει ενεργοποιηθεί. Επομένως, θα γίνει πρακτική πάνω στις τεχνικές για την ενεργοποίηση αυτή. Υπάρχουν πολλά μέσα για την επίτευξή της. Η δόνηση ονομάτων δύναμης κατευθύνει το αστρικό φως και η επιρροή που δημιουργείται έτσι «κατέρχεται» στην μορφή που δημιουργήθηκε. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, το φως δέχεται επιρροές και δημιουργούνται εικόνες ως αντίδραση στις σκέψεις που εκπέμπει ο μάγος. Προκειμένου να κατευθύνει αποτελεσματικά αυτό το αστρικό φως, ο μάγος εφαρμόζει στην πράξη όλα όσα έχει μάθει για τις αντιστοιχίες. Με τον ίδιο τρόπο, το αστρικό φως μπορεί να χρησιμοποιηθεί βάσει της συγγένειας για την διέγερση της αύρας και των ψυχικών κέντρων. Η ανάπτυξη της προσωπικής ενέργειας θα προκύψει επίσης ως αποτέλεσμα της βαθμιαίας ενεργοποίησης του εξοπλισμού του μάγου: έτσι, ο χιτώνας θα αποκτήσει σταδιακά έναν δονητικό δεσμό με εκείνον που τον φορά και τα όπλα που χρησιμοποιούνται συχνά θα φορτιστούν προοδευτικά, εντελώς ανεξάρτητα από τον τρόπο με τον οποίο έγινε ο αρχικός τους καθαγιασμός. Τέλος, τα κοσμικά ρεύματα και η εξέλιξή τους (οι φάσεις της σελήνης, οι εποχές, οι μαγικές πλανητικές ώρες κλπ) που αποτελούν μία από τις πιο σημαντικές όψεις του αστρικού φωτός και είναι ουσιαστικά για όλες τις μαγικές εργασίες θα προσδώσουν την μέγιστη ισχύ στις ενέργειες που θα επιχειρήσει ο μάγος.

Το επόμενο στάδιο της μαγικής ατραπού είναι η ενσωμάτωση όλων αυτών των προκαταρκτικών πρακτικών σε πιο πολύπλοκες τύπους, τόσο ατομικούς όσο και ομαδικούς. Η ανάλυση της πορείας των εργασιών ενός μαγικού τυπικού θα απαιτούσε πολύ χρόνο και έτσι θα αρκεστούμε σε ορισμένες σχετικές παρατηρήσεις.

Το μαγικό τελετουργικό μπορεί να είναι εξαιρετικά πολύπλοκο και επεξεργασμένο, όμως οι βασικές αρχές του είναι εξαιρετικά απλές. Πρώτα-πρώτα, το τελετουργικό διαφέρει από τον διαλογισμό, την προσευχή ή την απλή ευχή. Ο μάγος επιχειρεί να ζωντανέψει με έναν συγκεκριμένο τρόπο το αστρικό φως. Προς τον σκοπό αυτόν πρέπει να γίνουν συντονισμένα ορισμένες πράξεις, κινήσεις και χειρονομίες, μερικές φορές μάλιστα μια ολόκληρη δραματική σκηνοθεσία. Η δύναμη όλων των παραπάνω θα διπλασιαστεί εάν δεν έχουν επιλεγεί μόνο βάσει της αντιστοιχίας τους με την μία ή την άλλη όψη του φωτός αλλά και για να προκαλέσουν μία εσωτερική απόκριση της ψυχής του λειτουργού.

Με αυτό το πνεύμα, το μαγικό αξίωμα είναι «τεχνητό» και οφείλει την αποτελεσματικότητά του σε αυτό το τέχνασμα. Υπογραμμίζουμε άλλη μια φορά ότι το αποφασιστικό στοιχείο για την επιτυχία του λειτουργού δεν είναι το πάθος του ή ο φυσικός του πόθος, κηλιδωμένα από τον φόβο της αποτυχίας ή την προσκόλληση σε άλλες σκέψεις, αλλά η ίδια η εκτέλεση του τυπικού. Ο στόχος του μάγου δεν είναι παγιωμένος μέσα του έτσι ώστε να υποτάσσεται σε όλες τις αρνητικές μορφές, παρά κατευθύνεται προς την εκτέλεση και τη βίωση του τυπικού, ζωογονεί τα ρεύματα του αστρικού που με την σειρά τους τον φέρνουν σε επαφή με τις κοσμικές δυνάμεις που αναζητά. Απλά τυπικά υποκατάστασης όπως τα μαγικά τυπικά του κυνηγιού της νεολιθικής εποχής ή οι μιμητικοί τύποι των Αιγυπτίων, οι συμβολικοί τύποι και η ενσωμάτωση διαφόρων μύθων στο τελετουργικό μαγικό έργο κρύβουν μία διάσταση του τελετουργικού έργου που έχει μεγάλη ποικιλία.

Έτσι, με την μαγική εργασία αναπτύσσουμε το έργο και το κάνουμε να ωριμάσει. Η πρόοδός μας μεγαλώνει και αποκτά ισορροπία με την συμμετοχή μας στην ζωή του Τάγματος, πράγμα που ωστόσο δεν μειώνει σε τίποτα την ατομική μας ευθύνη, αντίθετα, την κάνει μεγαλύτερη. Το αστρικό φως κυκλοφορεί με δύναμη, όχι μόνο στο επίπεδο της ψυχής του μαθητή, αλλά και στην ομάδα ως σύνολο και μέσω αυτής, σαν μία αληθινή οντότητα. Η εργασία ενός μέλους σε ένα τυπικό δεν επηρεάζει το εκμαγείο που δημιουργείται μόνο για τον ίδιο, αλλά για όλους. Ο επηρεασμός του προτύπου σημαίνει αναπόφευκτα και τον επηρεασμό της επικαλούμενης πνευματικής δύναμης.

Αυτή η διοχέτευση των δυνάμεων ενισχύει την ζωτικότητα του Τάγματος που με την σειρά του συμβάλλει στην ζωή της μαγικής παράδοσης, καθώς η ζωή κάθε έγκυρου μαγικού τάγματος εξαρτάται από τα σημεία επαφής του με τα εσωτερικά πεδία, με τα όντα των ανωτέρων επιπέδων. Με την δύναμη αυτών των δεσμών συμμετέχει το Τάγμα στα ζωτικά ρεύματα της δυτικής παράδοσης και πέρα από αυτήν. Ανάλογα με τις δυνατότητές του, ο μυημένος είναι ένα μέλος αυτής της υψηλής κοινότητας ενσαρκωμένων και ασωμάτων όντων που μοιράζονται το έργο μέσα στο φως.

Ο μυημένος πλημμυρίζει την ψυχή του εμβαπτίζοντάς την στα παλλόμενα ρεύματα της φωτεινής ζωής με όλα τα μέσα που διαθέτει: εργασία επί των ατραπών, εργασία με τις σφαίρες, ατομικές ασκήσεις και διαλογισμοί, τυπικά μέσα στο Τάγμα. Συμμετέχει με πιστή αφοσίωση στην λατρεία του ήρωα, καθοδηγούμενος από το ίνδαλμά του, μέχρι που να έρθει ο καιρός όπου θα διασχίσει τις οδούς του θανάτου του και θα τις δανειστεί. Τότε θα ξαπλώσει μαζί με τον Όσιρι ζωντανός μέσα στο φέρετρο ή θα τον χτυπήσει το χέρι ενός προδότη μαζί με τον διδάσκαλο Ιάκωβο ή θα συντριβεί μαζί με τον Ρόδωνα από τον μαύρο δράκο. Μετά θα κληθεί να επιστρέψει από το φέρετρο ή τα σκότη και τότε θα γνωρίζει ότι αυτός ο ήρωας που ήταν το ίνδαλμά του είναι αυτός ο ίδιος. Τότε θα γνωρίζει ότι μπορεί στο εξής να ανακαλέσει μέσα από την ψυχή του τον Πρώτο Καλό, το πρωταρχικό κάλλος…

Στο στάδιο αυτό ο μυημένος έχει λοιπόν φθάσει στην τελείωσή του; Όχι, γιατί του απομένει να εργαστεί πάνω σε ένα σημαντικό τμήμα της ψυχής του: «Πρέπει να αφυπνιστεί σε μια ζωή πέρα από την ζωή» … και σε έναν Ήλιο πέρα από τον Ήλιο. Η πραγματική μαγική ζωή αρχίζει όταν κάποιος γίνει μυημένος ανάμεσα στους μυημένους. Όλα όσα προηγήθηκαν δεν είναι παρά προπαρασκευή. Τώρα, μετά την νέα του γέννηση, ο adeptus υπό την σκέπη της ιερής υποχρέωσης πρέπει να βρει αυτό που θα τον διαφορίσει αιώνια ακόμη και από το πιο φωτισμένο και προχωρημένο μέλος του εξωτερικού Τάγματος: την επαφή με τα όντα που αποκαλούμε θεία.

Η αναζήτηση αυτή αντιπροσωπεύει το μοναδικό έργο του Adeptus minor. Η πραγματοποίησή του είναι τέτοια σε όλες τις εργασίες μαγικής φύσεως ώστε δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο με την δική του, προσωπική προσπάθεια. Το Τάγμα που τον οδήγησε μέχρι εκεί του έχει δώσει το κλειδί για να το καταφέρει. Εκείνος θα το χρησιμοποιήσει όπως καταλαβαίνει, ανάλογα με τον ζήλο και τις ικανότητές του. Δεν είναι δυνατή η σύγχυση της αυθεντικής επίτευξης αυτής της πορείας με μία υποθετική, απατηλή επιτυχία, διότι το ουσιαστικό κριτήριο γι’ αυτήν είναι η μεταφορά του πεδίου της συνείδησης που θεμελιώνεται πάνω σε μία εσωτερική επανάσταση, την οποία κανείς δεν επιθυμεί να βιώσει όσο κυριαρχούν στην ψυχή ο κοινός νους ή η διάνοια.

Αργότερα θα αποκαλυφθούν και άλλες πτυχές στην ατραπό της προόδου, κι άλλα κοινά έργα μέσα στην συνάθροιση των θεουργών του Ένδοξου Άστρου…

Σε αυτό το σημείο όμως η γραφίδα πρέπει να σταματήσει, γιατί δεν μπορεί να προχωρήσει πιο πέρα. Ο Πλάτων μάς λέει ότι όποιος αγαπά με εγκαρτέρηση, θα φθάσει μετά από αρκετές ζωές στο αγαπημένο ον. Αυτό που εκείνος γνώριζε και που μαθαίνει κανείς να γνωρίζει στις διαδοχικές ζωές του είναι ο μετασχηματισμός της αντίληψής μας για το αγαπημένο ον και την ταυτότητά του, των πέπλων που το καλύπτουν, και ύστερα των επανεμφανίσεών του σε όλο και πιο ψηλές και φωτεινές κορυφές.

«Είμαι το Πνεύμα που αρνείται διαρκώς»

Η Θεουργία των αρχαίων Ελλήνων, Ρωμαίων, του Πυθαγόρα, του Ιάμβλιχου, του Πλωτίνου, του Απολλώνιου Τυανέα, αποσκοπούσε στην επικοινωνία με τα θεϊκά στοιχεία μέσω πνευματικής / σωματικής προετοιμασίας και τελετουργιών.

Θα παρακάμψω άλλες απόψεις (όπως Samadhi, Hindu κ.ά.) τις οποίες οφείλω να πω ότι δεν γνωρίζω καλά, για να φτάσω στο σήμερα όπου έχουμε είτε τη χριστιανική Θεουργία είτε τη Θεουργία που εκφράζουν διάφορες σχολές.

Μπορώ να πω, πολύ γενικά, ότι Θεουργία είναι μια πράξη επικοινωνίας του ανθρώπου με το Θεό, από εκεί και πέρα ο τρόπος παίζει καθοριστικό ρόλο. Εννοείται ότι αν δεν υπάρχει πίστη στο Θεό, δεν υπάρχει και Θεουργία.

Προτιμώ να αντιγράψω ένα ορισμό:

"Η Θεουργία στην ουσία της είναι μια Προσευχή η οποία εκπληροί κάποιες προϋποθέσεις και η οποία συνδυάζεται με κάποια απλή και εύλογη συμβολική τελετουργία. Στόχοι της αφ' ενός η ανακούφιση της πάσχουσας ανθρωπότητας και αφ' ετέρου η ανάστασή της εν Αγάπη και Σοφία Θεού."

Και:

"Πολλοί είναι εκείνοι οι οποίοι συγχέουν:
- τη Θεουργία με τα Μυστήρια της Εκκλησίας
- τα Μυστήρια της Εκκλησίας με τη λεγόμενη λευκή μαγεία
- τη μαγεία με τη Θεουργία
- οποιαδήποτε μη εκκλησιαστική τελετουργία με το σατανισμό."

Όσο και αν φαίνεται απλοϊκό, η προσευχή του ταπεινού -και εκτός μυστηριωδών κύκλων- ανθρώπου, η οποία γίνεται με πίστη, αυθορμητισμό, ειλικρίνεια, εγκαρδιότητα, προσδοκία και ευχαριστία, είναι πολύ πιο σπουδαία από τις διάφορες κατά καιρούς φαντασμαγορικές επινοήσεις ανθρώπων που παριστάνουν τους σοφούς.

Το Aurum Solis λοιπόν, καλή του ώρα, δεν εκφράζει παρά μια από τις διάφορες απόψεις περί Θεουργίας και θα παρακαλούσα να το λάβουμε μεν υπόψη, όχι όμως και να ταυτίζουμε τη Θεουργία μαζί του.

Θα ήθελα ακόμα να παρατηρήσω το εξής.
Όταν μιλάμε για θεουργία και υψηλή μαγεία αγγίζουμε ένα θέμα «καυτό», οι έννοιες είναι περίπλοκες και χρειάζεται ακριβής ορισμός ή περιγραφή για να γίνουν τα κείμενα κατανοητά στο ευρύ κοινό.

Η προσευχή ( προς Αυτόν ευχή ) είναι μια τέλεση θεουργίας αλλά αυτό δεν είναι γνωστό στον πολύ τον κόσμο ή αν θέλετε καλύτερα πολλοί δεν γνωρίζουν τι ποιούν εκείνη τη στιγμή. Γι αυτό χρειάζεται η πίστη, η προσήλωση και η ηρεμία την ώρα εκείνη.

Όπως πολύ σωστά ανέφερε ο αγαπημένος μου Spiral

quote:

---

Μπορώ να πω, πολύ γενικά, ότι Θεουργία είναι μια πράξη επικοινωνίας του ανθρώπου με το Θεό, από εκεί και πέρα ο τρόπος παίζει καθοριστικό ρόλο. Εννοείται ότι αν δεν υπάρχει πίστη στο Θεό, δεν υπάρχει και Θεουργία.

Προτιμώ να αντιγράψω ένα ορισμό:

"Η Θεουργία στην ουσία της είναι μια Προσευχή η οποία εκπληροί κάποιες προϋποθέσεις και η οποία συνδυάζεται με κάποια απλή και εύλογη συμβολική τελετουργία. Στόχοι της αφ' ενός η ανακούφιση της πάσχουσας ανθρωπότητας και αφ' ετέρου η ανάστασή της εν Αγάπη και Σοφία Θεού."

---

Ο γνώστης ξέρει πολύ καλά πως αν ανέλθει στο υψηλό επίπεδο της γνώσης δεν δύναται μέσο της Θεουργίας να επέμβει στο «Έργο». Αυτό, αν γίνει, θα επιφέρει αντιδράσεις του σύμπαντος κόσμου έναντι της επιτελούμενης αυτής πράξης και αυτό διότι ΟΥΔΕΙΣ δύναται να υποκαταστήσει το Ον.

Έχουμε πλήθος τέτοιων παραδειγμάτων και είναι γνωστά τα αποτελέσματα από αυτές τις πρακτικές.

Οι δυνάμεις που έχουμε τη δυνατότητα ( αν και εφ’ όσων γνωρίζουμε ) να χρησιμοποιήσουμε, δεν μας παρέχονται για να καταστούμε «μάγοι» αλλά κοινωνοί ή ακόμα και εκτελεστές του Θείου Έργου.

Η συνειδητή λοιπόν λειτουργία τέτοιων δυνάμεων δεν πρέπει να γίνετε επ’ ωφελεία αλλά προς εκπλήρωση των σκοπών και της κατανόησης του Θείου Έργου.

Η Ακακία μοι είναι γνωστή

spirit, θα ήθελα μία μικρή βοήθεια σχετικά με το ερώτημα που τίθεται στο θέμα αυτό που άνοιξες.

Κάνεις μία παρουσίαση του Aurum Solis.
Ο σκοπός της παρουσίασης αυτής είναι το ίδιο το Aurum Solis, ή το θέτεις ως αναφορά, επάνω στο γενικότερο ερώτημα "Mαγεια η θεουργια";

Λάβε πάντως σε κάθε περίπτωση υπόψην σου, πως η ίδια η παρουσίαση του τάγματος και των γραφών αυτού, χρειάζεται και μία επεξήγηση στα μέλη, δεδομένου ότι πολλοί δεν θα ξέρουν περί τίνος πρόκειται.
Ενα σχετικό link που θα βοηθούσε σ'αυτό και που αφορά την ιστορία κυρίως του Aurum Solis, είναι το παρακάτω:

Η ιστορία της Ογδοαδικής Παράδοσης του Aurum Solis

Επίσης, μπορεί κανείς να επισκεφτεί και το

επίσημο site

Και ο τροπος που το παρουσιαζει το Aurum Solis,ειναι πολυ ομορφος.

Αγαπητε Spiral,
Εχεις δικιο σε αυτο[Το Aurum Solis λοιπόν, καλή του ώρα, δεν εκφράζει παρά μια από τις διάφορες απόψεις περί Θεουργίας και θα παρακαλούσα να το λάβουμε μεν υπόψη, όχι όμως και να ταυτίζουμε τη Θεουργία μαζί του.]

Αλλα καλο ειναι να κοιταζουμε πολυπλευρα σε οτι μπορουμε να κατανοησουμε.
Η ΛΕΞΗ ΘΕΟΥΡΓΙΑ,ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΗ Ως ΕΙΔΟΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΜΑΓΕΙΑΣ.

ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΩ ΣΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΕΤΣΙ ΠΩΣ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΟ Aurum Solis.

«Είμαι το Πνεύμα που αρνείται διαρκώς»

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Οπως λεει και το Aurum Solis,που ειναι ενα ακομη ταγμα,οπως πολλα αλλα η Θεουργια ειναι η ελευθερη πραξη του καθε ατομου που εχει συνειδητοτητα και μπορει να χρησιμοποιησει ολες του της φυσικες και ψυχικες ικανοτητες εξισορροποντας επανω στα στοιχεια της φυσης και οχι μονο.

Ακομη και μεσα απο τα 4 βασικα Στοιχεια το Νερο,τον Αερα,τη Φωτια και την Γη ολα αυτα τα στοιχεια που εμπεριεχωμεθα και ως δεδομενο οτι αυτα τα στοιχεια βρισκονται σε ολα τα πραγματα του γηινου αλλα και του ουρανιου κοσμου μας,στα αστρα,στα πνευματα,στους αγγελους και στο ιδιο τον Θεο που ειναι ο δημιουργος των παντων.

Η αντανακλαση του εσωτερικου μας κοσμου(ΝΑΟΥ)και ο τροπος ο οποιος ενεργουμε ως ατομικη πρωτα συνειδηση και επειτα ως συλλογικη ειναι αυτο που αντιστοιχει στην εκφραση Υψηλη Μαγεια.
Αυτη η ενεργεια φυσικα πρεπει να κατευθυνεται παντα και μονο προς το καλο της Ανθρωποτητας και μεσα απο φωτεινες διαδικασιες.
Οσο για το τυπικο νιμιζω πως εχεις δικιο δεν ηταν καν απαραιτητο να δωθει καν.
Ευχαριστω.

«Είμαι το Πνεύμα που αρνείται διαρκώς»

quote:

---

η Θεουργια ειναι η ελευθερη πραξη του καθε ατομου που εχει συνειδητοτητα και μπορει να χρησιμοποιησει ολες του της φυσικες και ψυχικες ικανοτητες εξισορροποντας επανω στα στοιχεια της φυσης και οχι μονο.

---

Αγαπητή spirit, μου αρέσει αυτός ο ορισμός.

Ζήσε τη στιγμή!