- ΑΣΕ ΕΝΑ ΣΤΙΧΟ... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

Κάνω βουτιές σε βόθρο με εικόνες,
φουσκώνω τα βυζιά μου με ορμόνες
Θέλω να γίνω σαν Αμερικάνος,
μ' αρέσει στα κρυφά (κι) ο Μητροπάνος

Καίω τα δέντρα, χτίζω μεζονέτες,
θα κάνω τα παιδιά μου μαριονέτες
Σ' ένα κλουβί-γραφείο σαν αγρίμι
παίζω ατέλειωτο, βουβό, ταξίμι

Φάκα Αντίντας μου 'πιασε τη φτέρνα
μπερδεύω το τζουκ-μποξ με τη λατέρνα
Πάνω απ' του τάφου μου το κυπαρίσσι
μαύρη χελώνα μ' έχει κατουρήσει

(Έλληνας-Νεοέλληνας)

Μαράθηκε η λουλουδιασμένη ιτιά
και ψήλωσε η κοντούλα λεμονιά
Στα Σάλωνα δεν σφάζουνε αρνιά,
δεν πάει το παπάκι στη ποταμιά
Κι η Παπαλάμπραινα γυμνή
χαϊδεύει δώρο-συσκευή
σ' ένα τηλεπαιγνίδι πουλημένο
Πουλάκι ξένο, πουλί χαμένο
μου τρώει τα σπλάχνα, δε βγάζω άχνα
---------------------------------------------

....Τίποτα, τίποτα δεν έχω να σου πω
Τίποτα, τίποτα, είναι όλα στο κενό
Τίποτα, τίποτα, μια τρύπα στο νερό

...

-------------------------------------------------

Ο λάκκος με τ' αστεία

Ο λάκκος με τ' αστεία που σκάβω από παιδί
η τέλεια ληστεία που έχω σκαρφιστεί
με σφίγγει σαν παπούτσι ντόπιο και μπαλωμένο
στο χείλος του Ζαλόγγου το τέλος περιμένω

Θέλω να πέσω μέσα
σε χάχανα και γέλια να πνιγώ
να γίνω πριγκιπέσσα
της μάνας μου τα ρούχα να φορώ
να χαθώ

Με δώρο μια κιθάρα-ασπίδα του μπαμπά
που πήρα με δεκάρι στα μαθηματικά
Τα πρώτα τραγουδάκια με στίχους τολμηρούς
με διώχνουν από κύκλους αντιστασιακούς

Είπα θα πέσω μέσα
σε χάχανα και γέλια να πνιγώ
να γίνω πριγκιπέσσα
της μάνας μου τα ρούχα να φορώ
να χαθώ

Το τσίρκο που 'χω στήσει, το υπόγειο μαγαζί
βουλιάζει και με παίρνει και μένανε μαζί
Βουτάω το μαύρο χιούμορ σε έγχρωμη οπή
και δάχτυλο Κυρίου μού γνέφει σιωπή

Γι' αυτό θα πέσω μέσα
σε χάχανα και γέλια να πνιγώ
να γίνω πριγκιπέσσα
της μάνας μου τα ρούχα να φορώ
να χαθώ

Θέλω να πέσω μέσα
σε χάχανα και γέλια να πνιγώ
να γίνω πριγκιπέσσα
της μάνας μου τα ρούχα να φορώ
να σωθώ

------------------------------------------------

Ισοπαλία

Στην κοιλιά του αλόγου
κρυμμένος βαθιά
περιμένω να βγω στο σκοτάδι
Φυσεκλίκια ζωσμένος, μαχαίρια, σπαθιά,
φρέσκο αίμα να στείλω στον ’δη

Μες στο ξύλινο ζώο
μυθική φυλακή
οι λοχίες με σφίγγουν σαν βόες
Προπαγάνδα με άλογα βιντεοκλίπ
να μισώ με μαθαίνουν τους Τρώες

Κουνιστοί σκηνοθέτες,
συνθέτες φορείς,
σε κλοιό από φωτομοντέλα,
φωτοστέφανα, νέον, πλαστικοί αμφορείς,
θα κλατάρει του κόσμου η σαμπρέλα

Θάνατος-Αθάνατος, ισοπαλία
Θάνατος-Αθάνατος, μηδέν-μηδέν
---------------------------------------------------

Έφαγα κόλλημα σημερα το είπα ΛΟΛ..

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Απ΄όσα έμειναν αγκαλιάζω όσους μάτωσα.
Συγχωρώ, με συγχωρούν.
Η συγνώμη πάντα είχε το χρώμα της ζωής.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΙΚΑΙΟΣ ΔΕΝ ΕΠΛΟΥΤΙΣΕ ΓΡΗΓΟΡΑ.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΛΗΘΙΝΗ ΘΕΛΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

Ακομα η περιοχη που μενω υποφερει απο τις φωτιες που ειχε υποστει.
Ετσι ακομα μια βολτα σε ενα βουνο κανει κανοητες τις σκεψεις μου..

Ανεβηκα σε ενα βουνο
για να ειδω την θεα!
Μα αντι για πρασινο,
λουλουδια+χρωματα ωραια..

Αντικρισα και το σταχτη,
το μαυρο για παρεα.
Απελπισια γυρο μου
μα και η ειρωνια,
που παλευε σα την φωτια
στης θαλασσας την ηρεμια.

Κριμα γιατι χανοτανε
η μονακριβη ελπιδα,
που ζουσε πια μες
καρδια και το αφρατο
κυμα.

Κριμα που ονειρευομουνα
να κανω για παρεα
το πρασινο ,το θαλασσι,
τα χρωματα τα ωραια...

quote:

---

ΑΣΕ ΕΝΑ ΣΤΙΧΟ

---

Κι εγώ που πάντα ήθελα να ζήσω μαζί σου
φτιάχνω τον κόσμο μ' ένα κομμάτι τής ψυχής σου
κι απ' τον εξώστη εκείνο βλέπω την ίδια ταινία
κάθε καλοκαίρι το "θάνατο στη Βενετία"
κι αναρωτιέμαι πάλι οι προσευχές μου πού πάνε
κι αν έχουν γίνει πουλιά προς τα πού πετάνε

Καββαδίας

Καλό ταξίδι...

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Θανάσης Παπακωνσταντίνου

Το Ξύλινο Παλτό - Κατερίνα Γώγου

Στριφογυρίζεις, για να με πάρεις αγκαλιά,
Με κρατάς δυνατά και σφιχτά,
Και είναι η ομορφότερη αγκαλιά,
Γιατί νιώθω πόσο πολύ με αγαπάς...

Ανοίγεις τα όμορφα σου μάτια σιγά σιγά,
Με φιλάς γλυκά και μου λες καλημέρα,
Δεν πάει να βρέχει, να χιονίζει,
Ένα τέτοιο πρωινό με γεμίζει...

Ένα τέτοιο πρωινό με σένα
Αγάπη μου θέλω να είναι ατελείωτο,
Θέλω να είναι έτσι το κάθε πρωινό,
Θέλω να είσαι δίπλα μου εσύ,
Και μόνο εσύ,
Για κάθε τέτοιο πρωινό...

Επειδή δεν ξέρω σε ποια ακριβώς κατηγορία θα μπορούσε να ανήκει η ερώτησή μου... την ρίχνω εδώ.

Στο άρθρο για τον όρο "Βασκανία". Το άρθρο βρίσκεται σε αυτήν την σελίδα http://www.esoterica.gr/articles/mystery/vaskania/vaskania.htm

Μέσα στο κείμενο υπήρχε η εξής πρόταση:
"Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι μερικές αντιβασκανικές για τότε χειρονομίες μεταφέρθηκαν και χρησιμοποιούνται σήμερα ως υβριστικές π.χ. το φασκέλωμα ή η σχετική παραστατική χειρονομία του φαλλού."

Διαβάζοντας τον Παπαδιαμάντη βρήκα στα κειμενά του τον όρο φασκέλωμα, και είπα να κάνω μια έρευνα στο τι σημαίνει και από που προέρχεται αυτή η χειρονομία.

O Σκοτεινός Άγγελος!
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"