- Η ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΑΒΡΑΑΜ . ΗΘΙΚΟ ΤΗΣ ΔΙΔΑΓΜΑ;; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
εσυ πως το βλεπεις
σαν μυθο η σαν παραγματικο γεγονος;
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
quote:
ψηλε δεν απαντας στην ερωτηση μου
εσυ πως το βλεπεις
σαν μυθο η σαν παραγματικο γεγονος;
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
Σαν πραγματικό γεγονός!
απο την στιγμη που το βλεπεις σαν πραγματικο γεγονος
εχουμε και λεμε
ο θεος που λατρευεις δεν τιμωρησε τον αβρααμ γιατι εβγαλε στο κλαρι την γυναικα του και την παρουσιασε σαν αδερφη του αλλα τον φαραω
που παντρευτικε την "αδερφη" και προικησε τον "αδερφο"
ποσο λογικος ειναι ενας τετοιος θεος ψηλε;;
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
Μιας και το ποιόν του Αβραάμ έχει αναλυθεί ξανά και ξανά (ήταν προαγωγός της γυναίκας του ή όχι? ήταν μάγος ή όχι? κτλ κτλ) θα πρότεινα να δούμε λίγο την θυσία του Ισαάκ από μια άλλη σκοπιά.
Χωρίς να εξετάσω αν ο Θεός της Παλαιάς Διαθήκης μίλησε στον Αβραάμ ή όχι κτλ η κίνηση του Αβραάμ μήπως έχει κάτι να μας διδάξει?
Γιατί να μη μιλήσουμε λίγο για το ηθικό της δίδαγμα που είναι και το θέμα αυτού του topic?
Σύμφωνα με την Βίβλο ο Αβραάμ κι η Σάρρα επιθυμούσαν διακαώς να αποκτήσουν ένα παιδί και σε μεγάλη ηλικία κατάφεραν να αποκτήσουν έναν γιό, τον Ισαάκ. (πρώτο παιδί για την Σάρρα και δεύτερο για τον Αβραάμ αφού είχε ήδη αποκτήσει έναν γιό από την δούλα του Άγαρ, τον Ισμαήλ).
Μπορούμε να αναλογιστούμε πόσο δύσκολο ήταν για έναν πατέρα να ετοιμάζεται να θυσιάσει τον αγαπημένο του γιό για χάρη του θεού του, για την ανώτερη δύναμη εκείνη που πίστευε οτι έδωσε ζωή τόσο σ' εκείνον όσο και στα πάντα γύρω του?
Αν μη τι άλλω, μπορούμε να σκεφτούμε πόσο δύσκολο είναι για τον πατέρα αυτόν να υπερβεί το πατρικό του ένστικτο (ασχέτως αν η θυσία δεν έγινε)?
Ας επικεντρωθούμε λίγο και σ' αυτό, φίλοι μου...
In anticipation of my resurrection...
Προσέχτε όμως, γι αυτό είπα ότι αυτό πρέπει να το πάρουμε κυριολεκτικά.Διότι άλλο να φαντάζεσαι κάτι τέτοιο η να το σκέφτεσαι σαν να ανήκει στη σφαίρα του μύθου και άλλο να σου μιλάει ο θεός στ'αλήθεια.
Τώρα άν υπάρχει κάποιος συμβολισμός πίσω απο αυτό εγώ δεν τον ξέρω ακριβώς.Η Παλαιά Διαθήκη υποτίθεται οτι διηγείται γεγονότα και όχι παραβολές.Το άν έγιναν η όχι η πώς έγιναν ακριβώς αυτό είναι άλλο θέμα.Είτε τα δέχεσαι η όχι.Ο συμβολισμός είναι η δοκιμασία της πίστης.
Edited by - Efstathios on 20/06/2006 09:35:44
quote:
Κι εγώ είχα αυτή την απορία παλιότερα.Το σημείο αυτό της Παλαιάς Διαθήκης δεν πρέπει να το παίρνετε συμβολικά αλλά κυριολεκτικά για να το καταννοήσετε.Εδώ δηλαδή ο Θεός ζητάει απο τον Αβραάμ να θυσιάσει το παιδί του για να αποδείξει την πίστη του.Εάν σας μιλούσε ο θεός και προφανώς ξέρατε οτι ήταν ο θεός και σας ζητούσε κάτι τέτοιο τί θα κάνατε?Εγώ σας λέω οτι θα πέφτατε γονυπετείς κάτω και θα κάνατε αυτό που σας ζητούσε.Θα διαμαρτυρόσασταν όπως και ο Αβραάμ.Αλλά στο τέλος όταν σου μιλάει ο ίδιος ο Θεός τι θα κάνεις?Θα τον αψηφήσεις?Στην τελική δεν είναι ένας απο διάφορους θεούς αλλά είναι ο θεός.Αυτος που έχει φτιάξει τα πάντα.Και σύ θα Του το αρνηθείς?
εγω προσωπικα θα του ελεγα οχι και θα του αφιερωνα και μια στροφη απο το τραγουδι που λεει ο παπακωνσταντινου ο γατος με μια αλαγη
θα του ελεγα
και αν ειστε καποιος θεος και παρξηγηθητε στα οργανα μου μια χαρα χωραει να γραφτειτε
τα πραγματα ειναι απλα ανθρωπος που θυσιαζει το παιδι του δεν ειναι ανθρωπος
και μαλιστα ανθρωπος που το θυσιαζει οχι για να σωθει ο κοσμος η καποιος αλλα γιατι του το ζητησε ο θεος
το ηθικο διδαγμα το ειπα Dying_Incubus
τυφλη υπακοη αυτο ειναι το διδαγμα
οταν ο θεος σου λεει πηδα εσυ πρεπει να ρωτας ποσο ψηλα
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
] [/quote]
Οσα αναφερει η π.δ ειναι πραγματικα γεγονοτα και οχι συμβολισμοι και η απαντηση ειναι απλη ο Θεος μας ειναι Θεος ζωντανος .Η θυσια του Αβρααμ δεν ειναι τιποτα μπροστα στην θυσια του ιδιου μας του Θεου που παρεδωσε του Υιο του στον σταυρο για την σωτηρια της ανθρωποτητας.
Ενας εκπαιδευμένος πολεμιστής πρέπει να είναι ικανός να αντεπεξέλθει εναντίον ενός εχθρικού στρατού χωρίς να χρησιμοποιήσει ματωμένο σπαθί.
Αλήθεια, με ΤΙ ΟΡΟΥΣ είναι «ζωντανός»? Με ΤΙ ΟΡΟΥΣ μεταφράζεται αυτή του η «ζωντάνια»? Με ΤΙ ΟΡΟΥΣ γίνεται αντιληπτή αυτή η «ζωντάνια» από τους λαούς του πλανήτη γη?
Δεν είναι λοιπόν αστείο? ΠΟΘΕΝ ΤΑ ΤΕΚΜΗΡΙΑ τότε?
Κατά τα υπόλοιπα, όσα «ηθικά διδάγματα» περιέχει η υπόλοιπη Π.Δ. άλλα τόσα περιέχει και το συγκεκριμένο ΤΕΣΤ του Γιαχβέ: κανένα για σκεπτόμενους, αρκετά για πιστεύοντες…….
Είναι ΤΡΑΓΕΛΑΦΟΣ να μιλάμε για δήθεν ηθικά διδάγματα, όταν ολάκερο το βιβλίο της Ιουδαϊκής μυθολογίας βρίθει από χαοτικές αντιφάσεις, μίσος και μισογυνισμό, μισαλλοδοξία και ρατσισμό, και δη……ΕΚ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΘΕΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΑΝΑΖΗΤΟΥΜΕ…………………ΤΑ «ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ»!!!!!!!!!!
Με άλλα λόγια, ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟ….
quote:
Να μη δέχεσαι το έτοιμο φαγητό, όπως εσύ, και να μην αναπαράγεις τις διάφορες αυθαίρετες νεοπαγανιστικές "ατάκες", γιατί κινδυνεύεις να χαρακτηριστείς και εσύ νεοπαγανιστής.Πρόσεχε γιατί μετά θα παραπονείσαι!
Πω πω ΒΡΙΣΙΑ!!!
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
Ούτε ο Ισαάκ θυσιάστηκε, ούτε και τα περί "μαστροπού" είναι αλήθεια. Το γιατί όμως κάποιοι επιμένουν να παραβλέπουν την πραγματικότητα προκειμένου να υποστηρίξουν την άποψή τους, καθώς και σε τι αποβλέπουν, είναι άξιο απορίας!
Όταν συνειδητοποιήσουμε ότι τα πάντα που έχουμε στη ζωή μας είναι προσφορά του Θεού και το θέλημα το δικό του είναι ασυγκρίτως το καλύτερο (ακόμη και από το δικό μας που νομίζουμε ότι γνωρίζουμε τι θέλουμε) για το συμφέρον μας, τότε ίσως καταφέρουμε να κατανοήσουμε τη δοκιμασία στην οποία "υποβλήθηκε" ο Αβραάμ.
Όταν απέκτησαν τον Ισαάκ, ο Αβραάμ ήταν υπέργηρος, 100 ετών και η Σάρα 90 ετών.
Όλοι οι φυσικοί νόμοι ανατρέπονται! Μόνο με τη θεϊκή παρέμβαση θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο.
Ο Αβραάμ το γνωρίζει αυτό. Η κοινωνία του με το Θεό ήταν άμεση και τακτική.
Ο Αβραάμ ήταν σίγουρος ότι ο Θεός δεν ήθελε τη θανάτωση του υιού του "ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣΕ" (στις λέξεις αυτές κρύβεται και το κλειδί ερμηνείας της δοκιμασίας του). Ήξερε πως αν γινόταν κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να εκπληρωθεί η υπόσχεση που του είχε δώσει ο ίδιος ο Θεός. Εκείνη τη στιγμή δεν γνώριζε ποια ήταν τα σχέδια του Θεού, ήταν όμως σίγουρος ότι ο Θεός ήταν πάντα κοντά του και φρόντιζε πάντα για το καλό του!!
Με την βαθειά του πίστη και εμπιστοσύνη στο Θεό δέχθηκε την απόφαση Του και δεν δίστασε να προετοιμάσει αυτό που του ζητήθηκε.
Το γεγονός ότι η θυσία αυτή ΔΕΝ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ αφήνει να φανεί ξεκάθαρα ότι επρόκειτο για μια δοκιμασία που δυνάμωσε ακόμη περισσότερο την σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ Αβραάμ και Θεού.
Μια συνέπεια αυτού του γεγονότος είναι ότι και εμείς σήμερα διδασκόμαστε και παραδειγματιζόμαστε, ο καθένας μας με τον τρόπο του, το από τη στάση του Γενάρχη Αβραάμ!