- ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ ΟΤΑΝ ΜΕΛΑΓΧΟΛΕΙΤΕ; - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
και ζωγραφιζουν....αντικαθιστουν το μελανι...
...με δακρυ....
και ποιουν...τις σκεψεις...με ανεξιτιλο χρωμα...
ειναι η ζωγραφια της ποιησης.....
ειναι μελαγχολια αφυπνισης.....
των συναισθηματων....του ειναι...εσω....
που μορφη παιρνει....θνητη....
....ειμαι η μορφη της ποιησης μου.....
...ειμαι η μελαγχολικη μουσικη μου....
ειμαι ο θανατος εσω μου....
που ζητα την ανασταση του....
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΟΤΣΑΚ.ΚΟΡ/Ος
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
Edited by - manos on 21/03/2005 19:28:06
quote:Θα ήθελα επίσης να συμπληρώσω αγαπητές φίλες Αφροδίτη και Krisnna πως οι μεγαλύτεροι καλλιτέχνες είτε ζωγράφοι είτε μουσικοί ήταν μελαγχολικοί και πάρα πολύ κλεισμένοι στον εαυτό τους
και οχι μονο.
ο καλλιτεχνης δημιουργει τα καλυτερα εργα του σε περιοδους "νταουν".
ισως γιατι τοτε δεν τον ενδιαφερει το τι φτιαχνει αλλα απλα η δημιουργια για να ξεφυγει απο την πραγματικοτητα.
και βγαζει κομματια απ την ψυχη του.
οταν ειναι χαϊ γλενταει, δεν κλεινεται στο εργαστηριο.
ΥΓ. τα καλυτερα εργα της δουλειας μου τα εφτιαξα οποτε μπηκα στο εργαστηριο για να βρεθω μονος και να σταματησω να σκεφτομαι.
και το οτι ειναι διαφορετικα το καταλαβαινω την αλλη μερα που τα βλεπω και αναρωτιεμαι "ποτε τοφτιαξα αυτο το ωραιο κομματι?
ΥΓ.2 για τους ιδιους λογους θεωρω καλλιτεχνια και την κηπουρικη.
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
ΙΣΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΕΣ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
---
ΠΟΛΥ ΤΑ ΜΕΛΗ ΕΚΤΙΜΩ
ΜΑ ΑΠ΄ΟΛΟΥΣ ΥΠΕΡΑΝΩ
Η ΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΛΕΓΕΙ ΕΣΑΣ
ΜΑ Η ΚΑΡΔΙΑ; ΤΟΝ ΜΑΝΟ...
---
Πέραν αυτών, η μελαγχολία είναι έμπνευση όπως πολύ σωστά είπε πιο πρίν ένας φίλος. Κατά περίεργο τρόπο, ζωγραφίζω ή γράφω ή παίζω μουσική καλύτερα απο άλλες φορές.
Ένα τρίτο φάρμακο είναι η μελέτη σε οτιδήποτε έχει να κάνει με αρχαία Ελλάδα. (Χαίρε Θεομήστωρ!) Μέσα σε δέκα λεπτά απ'την ώρα που ανοίγω το βιβλίο, μελαγχολία τέλος. ΦΩΣ! ΑΠΟΛΛΩΝΕΙΟ ΦΩΣ!
Με λίγα λόγια, ΦΥΣΗ, ΤΕΧΝΗ, ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ! Μόνο με αυτά καταπολεμώ την όποια μελαγχολία.
Η αλήθεια όμως είναι, Αγαπητή Αφροδίτη, οτι η ζωή είναι πολύ μικρή για να μελαγχολούμε.
Σε/σας χαιρετώ.
ΤΙΝ ΓΑΡ ΠΟΤΑΕΙΣΟΜΑΙ ΑΣΥΧΑ ΔΑΙΜΟΝ ΤΑ ΧΘΟΝΙΑ Θ'ΕΚΑΤΑ
Μέσα σε τρία δευτερόλεπτα έφτιαξε η διάθεσή σας, αφού καταλάβατε οτι δεν είστε σε τόσο χάλια σημείο.
καθεται καθεται ένα αϊτός βρεγμένος χιονισμένος ο καημένος…
και παρακαλεί
Και παρακαλεί
Και παρακαλεί τον ήλιο να ανατείλει
Να ανατείλει
Ήλιε ανατειλε
Ήλιε ανατειλε
Ήλιε ανατειλε
Ήλιε ανάτειλε
μολις το πω ξαλαφρωνω....
----
Σκάβε βαθειά-τρέξε γρήγορα!
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ.
ΚΑΙ ΜΕ ΛΙΓΟΤΕΡΗ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ.
ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΘΟΛΟΥ.
ΤΙ ΓΡΑΦΩ.
ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΘΟΛΟΥ.
Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΗ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΘΛΙΒΕΡΗ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
---
ΠΟΛΥ ΤΑ ΜΕΛΗ ΕΚΤΙΜΩ
ΜΑ ΑΠ΄ΟΛΟΥΣ ΥΠΕΡΑΝΩ
Η ΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΛΕΓΕΙ ΕΣΑΣ
ΜΑ Η ΚΑΡΔΙΑ; ΤΟΝ ΜΑΝΟ...
---
Σε στιγμές μελαγχολίας, προσπαθώ να αλλάξω την οπτική
με την οποία τη συγκεκριμένη στιγμή βλέπω τα πράγματα.
Για να γίνει αυτό αλλάζω συναισθήματα.
Τα συναισθήματα έχουν φύση κινητική,
τη μια κλαίμε, μετά γελάμε, μετά έχουμε περιέργεια, άνια κλπ.
Αν π.χ. νιώθουμε μελαγχολία, ένα ξαφνικό τηλεφώνημα από
ένα ξεχασμένο φίλο, που μας φέρνει απρόσμενα νέα, που θα μας
επηρεάσουν μας κάνει να αλλάξουμε συναισθηματική κατάσταση.
Μελαγχολία στο συναισθηματικό κόσμο συμβαίνει όταν δεν υπάρχουν
έντονες αλλαγές, οπότε η αίσθηση της ακινησίας, "τίποτε δε γίνεται"
μας πανικοβάλει και μας κάνει μελαγχολικούς.
Έχουμε δύο επιλογές: η πρώτη και δύσκολη είναι να μάθουμε να
βιώνουμε την συναισθηματική νινεμία με ψυχραιμία -πράγμα δύσκολο.
Η δεύτερη επιλογή είναι να δημιουργήσουμε ένα καινούργιο συναίσθημα
που θα μας τραβήξει από την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε.
Το συναίσθημα πρέπει να είναι θετικό, και να μας αφορά.
Ένα καλό "κόλπο" είναι να σκεφτούμε έντονα κάποιες στιγμές
της ζωής μας στις οποίες σημιώσαμε επιτυχία, νιώσαμε ευτυχισμένοι.
Μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια, να χαλαρώσουμε και να το σκεφτούμε.
Το σκεφτόμαστε και προσπαθούμε όσο πιό ζωντανά μπορούμε να
ζήσουμε το συναίσθημα εκείνης της στιγμής.
Τότε, λέμε: "θα μετρήσω μέχρι το 10 και όταν τελειώσω
θα νιώθω ανανεομένος/η και χαρούμενος/η γεμάτος/η αισιοδοξία
για ζωή, αγάπη, προσφορά, και δυνατός/η γεμάτος/η όνειρα και
προοπτικές. Αυτό το συναίσθημα θα το νιώσω 10 φορές πιό έντονα
από ότι το νιώθω τώρα".
Ανοίγουμε τα μάτια, αλλάζουμε θέση, μπορούμε να πάμε και μια μικρή
βόλτα, ή να κάνουμε μια δημιουργική δραστηριότητα για λίγη ώρα,
όπως να διαβάσουμε ένα βιβλίο, να τακτοποιήσουμε το χώρο μας κλπ.
Η μελαγχολία εξαφανίζεται!
quote:
Τ'απολαμβάνω
όπως είπε και ένας φίλος πιο πάνω
Η μελαγχολία είναι γλυκό συναίσθημα.. Άλλα είναι τα άσχημα.. κατάθληψη, μιζέρια...
Αλλά και τότε φτάνει να θέλουμε πραγματικά να νιώσουμε καλύτερα και τότε θα βρούμε χιλιάδες τρόπους για να τα καταφέρουμε...Και μόλις βρούμε το κανάλι έχουμε ήδη νιώσει καλύτερα..........
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ... ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ!!!!!!!!!!! είναι μεγάλος ΓΙΑΤΡΟΣ!!!!!!!!
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
Της δεήσεως ταυτης των πιστών εισακούσας Κύριος Παντοκράτωρ και αποστελεί τον άγγελον αυτού εν σχήματι ανθρώπου προς τον ορθόδοξον,δικαιον,ενάρετον,ευσεβή ΙΩΑΝΝΗ εκ βασιλικης βυζαντινης οικογενειας καταγόμενον............................
ΕΡΧΕΤΑΙ,ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΥΝΑΤΑΙ ΣΤΑΘΗΝΑΙ.......................
και όσο θα σε κατέχει, θα σε πειράζει,
όσα ονόματα κι αν αλλάζεις...
Φρόντισε ίνα ενδυθείς την καθαρή στολή,
ότι έρχεται και τίς δύναται στήναι ενώπιον του...
Παντως κι εγω πιστευω οτι δεν ζουμε τα δευτερα 3.5 χρονια του α.χ. ακομα.Οπως εχω ξαναπει ο α.χ. θα χαιρει καθολικης αποδοχης τα πρωτα χρονια με θαυμαστες λυσεις για ολα τα προβληματα του κοσμου και θα ερθει μετα απο τεραστιες καταστροφες και οικουμενικα αδιεξοδα.
Αρα ακομα δεν εχουμε φτασει εκει.Πλησιαζουμε ομως.Επισης θα προσκηνυθει στον νεο ναο του Σολωμοντα που ναι μεν ειναι ετοιμος αλλα δεν εχει τοποθετηθει ακομα.Θα επιβαλει το χαραγμα μετα απο 3.5 χρονια(παλι δεν εχει γινει).
Περα ομως απο ολα αυτα εχετε ποτε σκεφτει οτι μπορει ο α.χ. να μην ειναι ανθρωπος και να παρουσιαστει σαν εξωγηινος ο οποιος ερχεται ναδωσει λυσεις στο ανθρωπινο γενος.
Η σκεψη μου αυτη ερχεται μετα απο τις προσπαθειες που γινονται να μας παρουσιασουν εξωγηινες ιστοριες πληθαινουν ολο και περισσοτερο καθε μερα.
Σκεφτειτε το ονομα stellar (αστρικος), ειναι ενα απο τα ονοματα που τα γραμματα τους βγαζουν αθροισμα 666. Σ=200 Τ=300 Ε=5 Λ=30 Χ2 Α=1 Ρ=100.
διά του συνδέσμου της ειρήνης.» (Εφεσ.4:1-3)
«Μόνον από της υπερηφανίας προέρχεται η έρις· η δε σοφία είναι μετά των δεχομένων συμβουλάς.» (Παρ.13:10). «…ο υπερυψόνων την πύλην αυτού ζητεί όλεθρον.» (Παρ.17:19).
ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΤΕΨΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΙΩΑΝΝΗ ΕΡΧΕΤΑΙ,Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ...
ΘΑ ΣΥΜΒΑΣΙΛΕΥΣΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ........
ΕΡΧΕΤΑΙ,ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΥΝΑΤΑΙ ΣΤΑΘΗΝΑΙ.......................
ΕΡΧΕΤΑΙ,ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΥΝΑΤΑΙ ΣΤΑΘΗΝΑΙ.......................
Θεέ μου καθοδήγα τον κόσμο ώστε να ζεί χριστιανικά.
Ο γαρ καιρός εγγύς
Για τον ερχομό του Μεσσίου στην Π. Διαθήκη, ο χρόνος ήταν αόριστος. Αντίθετα, στην Κ. Διαθήκη ο ερχομός της Β' Παρουσίας του Χριστού, είναι «εγγύς», είναι πολύ κοντά.
Ο Απ. Παύλος γράφει σχετικά: «Τούτο φημί, αδελφοί, ο καιρός συνεσταλμένος το λοιπόν εστιν» (Α΄ Κορ. ζ΄ 29), και ο Απ. Πέτρος προσθέτει: «Πάντων το τέλος ήγγικε» (Α΄ Πέτρ. δ΄ 7).
Η φράσις του Ευαγγ. Ιωάννου «ο γαρ καιρός εγγύς» που φανερώνει μιά βιασύνη, ένα λαχάνιασμα για το επερχόμενο τέλος, κάνει ώστε να νομίζη κανείς ότι ήδη ακούει τους καλπασμούς του χρόνου.
Θέλοντας ο Κύριος να αισθητοποιήση αυτό το «εγγύς», ανεφέρθη στο παράδειγμα της συκιάς που το μπουμπούκιασμα των φύλλων της πάνω στα κλαδιά της προαναγγέλει το πλησίασμα του καλοκαιριού (Ματθ. κδ΄ 32).
Πολύ φυσικό, λοιπόν, ήταν να ερωτηθή ο Κύριος από τους Μαθητάς του, για τα «σημεία» εκείνα που θα προανήγγειλαν τον δεύτερο ερχομό του. «Ειπέ ημίν, πότε ταύτα έσται και τι το σημείον της σης παρουσίας και της συντελείας του αιώνος;» (Ματθ. κδ΄ 3).
Ποία, δηλαδή, είναι τα «σημεία των καιρών»;.
Και ως προς τον χρόνο της Δευτέρας του Κυρίου παρουσίας, διατηρείται απόλυτη σιωπή.
Ο χρόνος αυτός είναι ολότελα άγνωστος και στους ανθρώπους και στους αγγέλους (Ματθ. κδ΄ 36, Πραξ. α΄ 7).
Αντίθετα, ως προς τα «σημεία» εκείνα που θα προηγηθούν της Μεγάλης εκείνης του Κυρίου Ημέρας, ο ίδιος ο Κύριος τα διεσάφισε.
Και είναι τα εξής:
α΄ Η κήρυξις του Ευαγγελίου σε όλο τον κόσμο.
«Και κηρυχθήσεται τούτο το Ευαγγέλιον της Βασιλείας εν όλη τη οικουμένη εις μαρτύριον πάσι τοις έθνεσι και τότε ήξει το τέλος» (Ματθ. κδ΄ 14). Φυσικά, η εξάπλωσις του Ευαγγελίου σε μια παγκόσμια κλίμακα, δεν σημαίνει και αποδοχή του απ' όλους τους ανθρώπους. Αυτό το «εις μαρτύριον πάσι τοις έθνεσι» υπονοεί την απιστία πολλών που θα μείνουν αναπολόγητοι κατά την κρίσι.
β΄ Η επιστροφή του Ισραήλ εις την χριστιανική πίστι.
Ο Απ. Παύλος μας αποκαλύπτει στην προς Ρωμαίους επιστολή του ότι όταν «το πλήρωμα των εθνών εισέλθη» δηλ. μετά από τον καθωρισμένο αριθμό των εθνικών που θα εισέλθουν στην Βασιλεία του Θεού, τότε, «πας Ισραήλ σωθήσεται» (Ρωμ. ια΄ 25-32). Ενας υπαινιγμός του Κυρίου πάνω σ' αυτό το σημείο είναι το Λουκ. ιγ΄ 36.
γ΄ Τις παραμονές της Δευτέρας Παρουσίας θα σημειωθή μεγάλη αποστασία που θα την προκαλέσουν ψευδοπροφήται που «πολλούς πλανήσουσιν» (Ματθ. κδ' 4, 5).
Το ίδιο σημειώνει και ο Απ. Παύλος, ότι δεν θα γίνη η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου «εάν μη έλθη η αποστασία πρώτον» (Β΄ Θεσ. β΄ 3). Και ο Κύριος συμπληρώνει: «Και δια το πληθυνθήναι την ανομίαν ψυγήσεται η αγάπη των πολλών» (Ματθ. κδ΄ 12).
Τις ημέρες εκείνες θα έχη πλεονάσει η αμαρτία και η ιδιοτέλεια.
δ΄ Η εμφάνισις του Αντιχρίστου.
Αυτή θα είναι το αποκορύφωμα της αποστασίας και ηθικής αθλιότητος. Μετά την αποστασία, σημειώνει ο Απ. Παύλος, θα «αποκαλυφθή ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απωλείας, ο αντικείμενος και υπεραιρόμενος επί πάντα λεγόμενον Θεόν ή σέβασμα, ώστε αυτόν εις τον ναόν του Θεού ως θεόν καθίσαι, αποδεικνύντα εαυτόν ότι εστί Θεός... ου εστιν η παρουσία κατ' ενέργειαν του Σατανά εν πάση δυνάμει και σημείοις και τέρασι ψεύδους...» (Β΄ Θεσ. β΄ 3-12).
Οι πατέρες της Εκκλησίας μας παρατηρούν τον Αντίχριστον «ως λόγιόν τινα και συνετόν σωφροσύνην τε και φιλανθρωπίαν υποκρινόμενον, άνθρωπόν τινα την φύσιν, πάσαν εν εαυτώ του διαβόλου δεχόμενον την ενέργειαν. Και ώσπερ ο Θεός και Σωτήρ ανθρωπείαν φύσιν αναλαβών την ημετέραν επραγματεύσατο σωτηρίαν, ούτω και ο σατανάς άνθρωπον εκλεξάμενος πάσαν αυτού δέξασθαι δυνάμενον την ενέργειαν δι΄αυτού πάντας εξαπατήσαι τους ανθρώπους πειράσεται»... «Ουκ αυτός τοίνυν ο διάβολος γίνεται άνθρωπος κατά την του Κυρίου ενανθρώπησιν» αλλά κατοικεί σε άνθρωπο που θα είναι εξόχως διεφθαρμένος και θα καταστή τέλειο όργανό του και θρόνος του.
Θα είναι τόση η αποστασία και η πλάνη τότε, ώστε ερωτά ο Ιεροσολύμων Κύριλλος: «Τίς άρα μακάριος ο υπέρ Χριστού μετ' ευσεβείας μαρτυρών τότε; Υπέρ γαρ πάντας μάρτυρας εγώ φημι είναι τους τότε μάρτυρας... οι μέν προ τούτου μόνοις ανθρώποις επάλαισαν, οι δε επί του Αντιχρίστου, αυτώ τω Σατανά αυτοπροσώπως πολεμήσουσι». Τελικά όμως, αυτός «ο Κύριος αναλώσει τον άνομον τω πνεύματι του στόματος αυτού» (Β΄ Θεσ. β΄ 8).
ε΄ Παγκόσμιες ακαταστασίες, διωγμοί των Χριστιανών.
Και σημειώνει ο Κύριος: «Μελλήσετε δε ακούειν πολέμους και ακοάς πολέμων... και έσονται λιμοί και λοιμοί και σεισμοί κατά τόπους, πάντα δε ταύτα αρχή ωδίνων. Τότε παραδώσουσιν υμάς εις θλίψιν και αποκτενούσιν υμάς, και έσεσθε μισούμενοι υπό πάντων των εθνών δια το όνομά μου...» (Ματθ. κδ΄ 6-10).
Ο πρώτος Μακαρισμός της Αποκαλύψεως μας υπενθυμίζει ότι «ο Κύριος εγγύς» και συνεπώς να μη αφιστάμεθα της μελέτης και εφαρμογής του Νόμου του Θεού. Πρέπει ακόμη να διακρίνωμε τα «σημεία των καιρών». Πρέπει να αισθανώμαστε ότι «το μυστήριον της ανομίας ήδη ενεργείται» (Β΄ Θεσ. β΄ 7) και ότι «εσχάτη ώρα εστί, και καθώς ηκούσατε ότι ο αντίχριστος έρχεται, και νυν αντίχριστοι πολλοί γεγόνασιν, όθεν γινώσκομεν ότι εσχάτη ώρα εστίν» (Α΄ Ιωάν. β΄ 18).
Κάποτε ο Κύριος επέπληξε τους Φαρισαίους που τα μεν μετεωρολογικά σημεία μπορούν να ξεχωρίζουν, τα δε σημεία των καιρών, αδυνατούν (Ματθ. κδ΄ 3, Λουκ. ιβ΄ 54-56).
Πρέπει να νιώσουμε ότι έχομε να παλαίψωμε σκληρά. Ότι λίγοι είναι εκείνοι που θα σωθούν.
Καιρός να αντιληφθούμε ότι το τέρμα του κόσμου φθάνει με καλπασμό...
Μπροστά σε όλα αυτά τα ενεστώτα και μέλλοντα γεγονότα, που αναφέρει ο λόγος του Θεού, ποιος θα έμενε αδιάφορος;
Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη"
"ΤΗΝ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ ΦΩΝΗΝ "
ΕΡΧΕΤΑΙ,ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΥΝΑΤΑΙ ΣΤΑΘΗΝΑΙ.......................
"ΤΗΝ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ ΦΩΝΗΝ "