- ΤΟ ΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Φροντίζεις βλέπω ξανά και ξανά να παρουσιάζεις αποκόμματα διαφόρων περιοδικών και «έγκυρων» βιβλίων (!) που να…….«πιστοποιούν» την θεωρία σου. Ακούραστος μεγάλε!!

Ας δούμε λοιπόν για μία φορά ακόμη την γνώμη του περιοδικού NewScientist το οποίο και απομυθοποιεί την «εγκυρότητα» που διέπει την υποτιθέμενη επιβεβαίωση για την γέννηση του Χριστού της Καινής Διαθήκης.

Και αυτό διότι είναι ΑΝΥΠΑΡΚΤΕΣ ΟΙ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΕ. Ότι σχετίζεται με τον Φλάβιο Ιώσηπο είναι ΠΛΑΣΤΟ και φυσικά έχει προ πολλού καταρριφθεί από την επιστημονική έρευνα.

Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι ουδέποτε αποδείχθηκε ότι ο Ιησούς γεννήθηκε τον μήνα Δεκέμβριο!!!!! (κατά τα άλλα θέλετε να σας πάρει η επιστημονική κοινότητα και στα σοβαρά τρομάρα σας..)

Ας πάμε όμως στην αναφορά την συγκεκριμένη.

Από σελίδα του NewScientist 21 Δεκεμβρίου 2001

Ένας αμερικανός αστρονόμος ισχυρίζεται ότι έχει βρει την πρώτη αναφορά του αστεριού της Βηθλεέμ εκτός της Βίβλου. Η αναφορά είναι σε ένα χειρόγραφο του 4ου αιώνα που γράφτηκε από ένα Ρωμαίο αστρολόγο, ο οποίος αργότερα έγινε Χριστιανός, ονόματι Firmicus Maternus.


Ο Μichael Molnar, που ήταν στο παρελθόν στο Πανεπιστήμιο Rutgers στο Νιου Τζέρσευ, είναι ο δημιουργός της ιδέας ότι το αστέρι της Βηθλεέμ δεν ήταν ένα θεαματικό αστρονομικό γεγονός όπως μια σουπερνόβα ή ένας κομήτης αλλά ένα αφανές αστρολογικό γεγονός.

Το γεγονός εντούτοις θα είχε μεγάλη σημασία για τους αρχαίους ρωμαίους αστρολόγους. Μετά από την μελέτη των συμβολισμών στα ρωμαϊκά νομίσματα, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το "αστέρι" ήταν στην πραγματικότητα μια διπλή έκλειψη του Δία, σε μια σπάνια αστρολογική συζυγία που εμφανίστηκε στον αστερισμό του Κριού στις 20 Μαρτίου, του 6 π.Χ., και πάλι στις 17 Απριλίου, του 6 π.Χ.

Ο Molnar πίστευε ότι οι Ρωμαίοι αστρολόγοι θα είχαν ερμηνεύσει ένα τέτοιο γεγονός ως σημάδι της γέννησης ενός θείου βασιλιά στην Ιουδαία. Αλλά του έλειπε μέχρι τώρα η απόδειξη.

Τώρα όμως λέει ότι την έχει βρει, στο Mathesis, ένα βιβλίο που γράφτηκε από τον Maternus στο 334 μ.Χ. Ο Maternus περιέγραψε ένα αστρολογικό γεγονός που περιλαμβάνει μια έκλειψη του Δία από το φεγγάρι στον Κριό, και είπε ότι αυτό φανέρωσε τη γέννηση ενός θείου βασιλιά.

«Τεκμήρια»……..Χωρις όνομα!!

"Ο Maternus δεν ανέφερε στο βιβλίο του το όνομα του Ιησού," λέει ο Molnar. "Αλλά η ρωμαϊκή αστρολογία ήταν μια δημοφιλής τρέλα εκείνη την εποχή και ο καθένας διαβάζοντας το βιβλίο, θα ήξερε ότι η αναφορά ήταν για τον Ιησού και ότι το αστρολογικό γεγονός ήταν το αστέρι της Βηθλεέμ." ( Με λίγα λόγια….άλλα λόγια να αγαπιόμαστε!!)

Αλλά γιατί ο Maternus δεν ανέφερε το όνομα του Ιησού? Αυτό το ερώτημα είναι ένα μεγάλο βάσανο τελικά!

Σύμφωνα με τον Molnar, οι πρώτοι Χριστιανοί μίσησαν τις ειδωλολατρικές πεποιθήσεις και δεν θέλησαν να δικαιολογήσουν τη βιβλική ιστορία με μια αστρολογική πρόβλεψη. Η ιδέα ότι τα αστέρια κυβερνούν τη μοίρα μας, αψηφούν την πίστη σε έναν χριστιανικό Θεό, που είναι αυτός που ελέγχει την δύναμη στον κόσμο.

"Όντας ένας ειδωλολάτρης, που είχε μετατραπεί σε χριστιανό κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Firmicus ήταν ένα πρόσωπο διχασμένο," λέει ο Molnar. "Ως εκ τούτου χρησιμοποιούσε την αστρολογία για να υποστηρίξει τη χριστιανική ιστορία, αλλά με έναν καλυμμένο τρόπο." (και όποιος κατάλαβε…)

Σύμφωνα με τον Molnar, ήταν θεμελιώδες στους πρώτους Χριστιανούς, ότι η αληθινή φύση του αστεριού ήταν κρυμμένη, διαφορετικά οι θεολόγοι θα ήταν σε συζήτηση για τις ουράνιες επιρροές, που δεν ήταν μέρος του χριστιανισμού. Έτσι έθαψαν τη γνώση των αστρολογικών ριζών του αστεριού και για καιρό ήταν ξεχασμένη……

Παλαιό το πρόβλημα!!

Μεγάλοι αστρονόμοι, από την εποχή του Τύχω Μπράχε και του Κέπλερ κατά τον 15ο αιώνα, μέχρι σήμερα, ασχολήθηκαν με το θέμα του άστρου. Οι περισσότεροι που ασχολήθηκαν με το άστρο, έκαναν Θεολογία και όχι Αστρονομία. Με ερμηνείες όμως που στηρίζονταν στην θρησκευτική πίστη κι όχι στις αστρονομικές, επιστημονικές, παρατηρήσεις.

Μέχρι τώρα, υπάρχουν πολλά αναπάντητα ερωτήματα. Μια πρώτη αιτία είναι η υπερφυσική ή μεταφυσική εξήγηση που δίνουν μερικοί θεολόγοι. Δεν χρειάζονταν δηλαδή οι τρεις μάγοι την ύπαρξη ενός αστέρος για να καταλάβουν τη γέννηση του Χριστού, γιατί τους αποκαλύφθηκε από το Θεό. Ή η εμφάνιση του άστρου, ήταν ένα θαύμα, μια παρουσία του Θεού. Τέλος θα μπορούσε να ήταν μια φραστική υπερβολή του Ευαγγελιστή Ματθαίου για να πείσει τους Εβραίους, ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Μεσσίας. (για αυτό έχουμε ιδιαίτερη κατανόηση θα λέγαμε…)

Μια άλλη αιτία είναι ότι η χρονολογία γέννησης του Χριστού είναι…… άγνωστη!!!!!! Οπότε δεν γνωρίζουμε ποια ουράνια γεγονότα «συνέβησαν»

Και τέλος, μια άλλη αιτία είναι ότι πολλά αστρονομικά γεγονότα, θα μπορούσαν να είναι το μυθικό «άστρο της Βηθλεέμ». Σαν παράδειγμα αναφέρουμε την σύνοδο του Δία, του Κρόνου και του Άρη στις 15 Σεπτεμβρίου του 7 π.Χ. ή την έκρηξη μιας σουπερνόβας, νόβας ή την παρουσία ενός κομήτη (όπως εξηγούσε ο Ωριγένης)

Σε κάθε περίπτωση πάντως αποδεικνύεται ότι το ψέμα έχει κοντά πόδια όταν έρθει σε σύγκρουση με την προκρούστια κλίνη της ιαματικής αλήθειας που αναδύεται από την αδογμάτιστη έρευνα. ΕΥΤΥΧΩΣ!!

Όπως «χτίστηκε» λοιπόν ο μύθος του άστρου έτσι χτίστηκαν ανά τους αιώνες διάφοροι μύθοι για την ύπαρξη του Ιησού που κατασκεύασε η παγκοσμιοποίηση της Κωνσταντίνειας Χριστολογίας του 4ου αιώνα.

Αγαπητέ MELETHTH προτείνω: περισσότερη μελέτη και έρευνα καθώς και λίγη ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ.

Shalom!

Λοιπόν φίλτατε Στάθη προκειμένου να διαφωτίσουμε λίγο για τα δήθεν «στοιχεία» και ιστορικούς που καπηλεύεσαι, προκειμένου να σου βγει πελατεία είτε για το βιβλίο είτε για την Χιλιαστική παραφροσύνη σας, ας πούμε και λίγες αλήθειες περί της πρόχειρης προπαγάνδας σας.

Η ιστορία έχει δώσει προ πολλού απαντήσεις σε τέτοια παραμύθια και αθλιότητες, αλλά ας σημειώσουμε ορισμένα απο τα πιο γνωστά έργα παραπληροφόρησης που ξανά και ξανά επιχειρείτε να εκμεταλλευτείτε.

Για τη ζωή του Χριστού λοιπόν, ΔΕΝ υπάρχουν σημαντικές πληροφορίες, εκτός των «έγκυρων» Ευαγγελίων. (...τι παράξενο!). Οι λιγοστές πληροφορίες από εξωβιβλικές πηγές, όπως τα έργα των Σουητώνιου, Ιώσηπου και Τάκιτου ή το Ταλμούδ, ΔΕΝ είναι σύγχρονες του Ιησού που περιγράφει η Κωνσταντίνεια Χριστολογία, και επιπλέον αναφέρονται ΕΜΜΕΣΑ σε Ιησούδες χωρίς να δίνουν αξιόλογες πληροφορίες, κυρίως όμως, θεωρούνται ΠΟΛΥ αμφίβολης εγκυρότητας.

Καταρχήν, ο Φίλων ο Αλεξανδρινός (~30 π.Χ.- 54 μ.Χ.), Εβραίος φιλόσοφος με θαυμασμό προς τον ελληνικό πολιτισμό, ο οποίος είχε ενεργό ρόλο εκπροσώπησης των Εβραίων στη Ρώμη (τι τυχαίο!!), έγραψε σημαντικά ιστορικά και φιλοσοφικά έργα, αλλά ΔΕΝ αναφέρει τίποτα για το Χριστό και τη διδασκαλία του, ενώ κατά τα άλλα περιγράφει στα έργα του μέχρι και ασήμαντες λεπτομέρεις από τη ζωή των Ιουδαίων της εποχής του. (μα....ΠΩΣ ΤΟΥ ΞΕΦΥΓΕ Ο.....ΜΕΣΣΙΑΣ!!!!)

Ο Ιώσηπος Φλάβιος (Josephus Flavius, 37-100 μ.Χ.), ιστορικός με αριστοκρατική καταγωγή και θρησκευτική μόρφωση, έζησε στην Παλαιστίνη, πήρε μέρος στον ιουδαϊκό πόλεμο μέχρι την καταστροφή της Ιερουσαλήμ (70 μ.Χ.) και αιχμαλωτίστηκε από τους Ρωμαίους.
Στα βιβλία του «Πόλεμος των Ιουδαίων» και «Ιουδαϊκές Αρχαιότητες» περιγράφει ο Ιώσηπος με λεπτομέρειες διάφορα περιστατικά από την απώτερη και πρόσφατη ιστορία του λαού του, αναφέρεται σε διάφορες εβραϊκές αιρέσεις κτλ., ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΟΜΩΣ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟ!!!!!

Σε κάποιο σημείο των «Ιουδαϊκών Αρχαιοτήτων» αναφέρεται όμως...... απρόσμενα και μάλλον επαινετικά στη δραστηριότητα και τα θαύματα του Χριστού (!), τον οποίο αποκαλεί Μεσσία. Οι ιστορικοί, κρίνοντας από το γεγονός ότι ο Ιώσηπος ήταν πιστός στην ιουδαϊκή θρησκεία και διέθετε βαθειά μόρφωση για θρησκευτικά και ιστορικά θέματα, συνάγουν το συμπέρασμα ότι η ξαφνική και ολίγον άγαρμπη αναφορά του Ιώσηπου στον «Χριστό» οφείλεται σε μεταγενέστερη προσθήκη στο έργο του.(...γνωστή η «τέχνη» των μοναχών της χριστολογίας βλέπετε!)

Αυτό ενισχύεται κι από το γεγονός ότι ο Ωριγένης (3ος αιώνας), πατέρας της χριστιανικής εκκλησίας, κατηγορεί σε κείμενό του τον Ιώσηπο ότι……ΔΕΝ ΔΕΧΕΤΑΙ ΠΩΣ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟΣ ΜΕΣΣΙΑΣ ΤΗΣ ΙΟΥΔΑΪΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ!!

Αντίθετα, ο Ευσέβιος που έζησε τον 4ο αιώνα, θεωρεί δεδομένη την αναφορά του Ιώσηπου στον Χριστό ως Μεσσία. Έτσι συμπεραίνεται ότι η προσθήκη στα γραπτά του Ιώσηπου έγινε εκείνο το χρονικό διάστημα.

Με λίγα λόγια καταστάσεις και πλαστογραφίες που μόνο γέλια προκαλούν.

Το Ταλμούδ (καλά,είναι απίστευτο το ΤΙ σκαρφίζονται οι οπαδοί του δόγματος!) αναφέρεται στον Ιησού σε κεφάλαιο που γράφτηκε τον 3ο αιώνα (300 ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ!!), τον ονομάζει όμως τις πιο πολλές φορές Μπεν Σταντά ή Μπεν Παντιρά και τον συνδέει με πρόσωπα και περιστατικά που συνέβησαν περίπου 100 χρόνια πριν από αυτά που αναφέρονται στα Ευαγγέλια. Με άλλα λόγια ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ.

Την εποχή που γράφτηκε αυτό το μέρος του Ταλμούδ υποτίθεται όμως πως υπήρχε ήδη η εξάπλωση του Χριστιανισμού και γι' αυτό είναι ανεξήγητη η αντίφαση.....

Πιθανολογείται λοιπόν ότι στο Ταλμούδ καταγράφηκαν όχι οι «επίσημες» χριστιανικές απόψεις, οι οποίες έτσι κι αλλιώς δεν είχαν διαμορφωθεί ακόμα, αλλά εκείνες κάποιας από τις πολλές «χριστιανικές-Μεσσιανικές κοινότητες» που είχαν δημιουργηθεί στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, και ΔΕΝ ΕΙΧΑΝΕ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΜΟΡΦΗ!!

Ο διακεκριμένος στωικός φιλόσοφος Σενέκας που έζησε τον 1ο χριστιανικό αιώνα, αν και εκφράζει στα έργα του φιλοσοφικές απόψεις που δεν διαφέρουν σημαντικά από αυτές του χριστιανισμού και γι' αυτό επαινείται από τους πατέρες Τερτυλλιανό και Ιερώνυμο, δεν κάνει στα έργα του ΚΑΜΙΑ αναφορά στο Χριστό και στους χριστιανούς, παρ' ότι σχολιάζει επιπτώσεις στην πολιτική της Ρώμης από διάφορα σημαντικά και ασήμαντα γεγονότα της εποχής!! Θα λέγαμε μια πολύ παράξενη ΜΟΥΓΚΑΜΑΡΑ!

Γι' αυτό πιθανολογείται ότι, αυτό που καθιερώθηκε αργότερα ως «χριστιανική διδασκαλία», έχει εμπλουτιστεί, μεταξύ άλλων, με υλικό από τη φιλοσοφία του Σενέκα και όχι ότι ο Σενέκας απηχεί τις, έτσι κι αλλιώς ακόμα αδιαμόρφωτες, χριστιανικές απόψεις…..

Ο ιστορικός Τάκιτος (Publius Cornelius Tacitus, ~55 - 115) αναφέρεται στα «Χρονικά» που γράφτηκαν το έτος 155, με εχθρικό ύφος στους χριστιανούς, πράγμα που σημαίνει ότι κατά το δεύτερο χριστιανικό αιώνα είχαν ήδη συγκροτηθεί και ήταν υπολογίσιμες οι ομάδες οπαδών του χριστιανισμού, οι οποίοι διαμόρφωσαν σταδιακά και την ιστορία του Χριστού (..μιλάμε ΓΙΑ ΤΟΝ 2ο ΑΙΩΝΑ, και αναφερόμαστε στις πρώτες ιουδαϊκές αιρέσεις που ερμήνευαν ΟΧΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΜΙΑ «ΕΠΙΓΕΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ»!!).

Ο Σουητώνιος (Gaius Tranquillus Suetonius) που ήταν σύγχρονος του Τάκιτου, περιγράφει διωγμούς χριστιανών από τον Νέρωνα και τους αναφέρει περιφρονητικά ως «είδος ανθρώπων που είχαν προσηλωθεί σε κάποια καινούργια και βδελυρή δεισιδαιμονία». Επίσης στο έργο του «Κλαύδιος» αναφέρεται ο ιστορικός στην «...υποκίνηση των Εβραίων από κάποιον Χρηστό ...» (Σημειώστε την «λεπτομέρεια»: χρηστο!!).

Αυτό δεν αποτελεί βέβαια μαρτυρία για την ιστορική παρουσία, του Χριστού αλλά καταγραφή πληροφοριών. Το γεγονός όμως ότι ο άριστος γνώστης της ελληνικής γλώσσας και γραμματικής Σουητώνιος έγραψε Χρηστός (που ήταν τότε ΟΝΟΜΑ ΔΟΥΛΩΝ, δηαλδή χρήσιμος, καλός) αντί του «Χριστός» ( ο έχων το χρίσμα δηλαδή), έχει δώσει και απάντηση ως πρός το ότι αυτή η φράση προστέθηκε μεταγενέστερα (...μπά, δέν κάνουνε τέτοια οι ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΟΥ.....ΥΙΟΥ ΤΟΥ ΓΙΑΧΒΕ!!!)

Πέρα από αυτές τις (απο γελοίες ως αμφισβητούμενες) αναφορές, δεν υπάρχει κάποια ενιαία ιστορική περιγραφή της ζωής του υποτιθέμενου Χριστού. Ακόμα και η ημερομηνία γεννήσεώς του, δεν είναι γνωστή, παρότι ακριβώς αυτό το έτος γεννήσεως έχει καθοριστεί ως η αρχή της σύγχρονης χρονομετρήσεως.

Το έτος γεννήσεως του Χριστού εκτιμάται ότι βρίσκεται.μεταξύ τού 4 και του 1 π.Χ. Η 25η Δεκεμβρίου ως ημέρα γεννήσεως δεν έχει σχέση με το Χριστό, αλλά ταυτίζεται με την ημέρα γεννήσεως προχριστιανικών θεϊκών μορφών ( π.χ. ο «Θεός» του Μ.Κωνσταντίνου ΜΙΘΡΑΣ!) και με ρωμαϊκές εορταστικές εκδηλώσεις.

Στη χριστιανική Ρώμη καθιερώθηκε η 25η Δεκεμβρίου ως εορτή τής γεννήσεως το έτος 354, στην (επίσης Ρωμαϊκή) Κωνσταντινούπολη το 379 και στην Αντιόχεια το 388..........(τόσο καλά!!)

Για τα χρόνια από τη γέννηση μέχρι τη δημόσια εμφάνιση του Ιησού, η οποία τοποθετείται σύμφωνα με αναφορές στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο περί τα έτη 28-29, ΔΕΝ υπάρχουν επίσης ιστ ορικά στοιχεία.......
Αυτά περί «στοιχείων» και «αποδείξεων» (έστω και μετα απο 1700 χρόνια αέναης πλαστογράφησης...).

Στάθη σοβαρέψου λέω εγώ διότι με τέτοιες καρικατούρες ούτε ως την γωνία δεν φτάνεις!

Shalom.

Δεν βρίσκω αυτή τη στιγμή περισσότερο υλικό από αυτά που σου παραθέτω αλλά θα επανέλθω σύντομα. Η σύνοδο του 325 συνάμα, που κατά τα άλλα δήθεν απορρίπτουν οι υποκριτές Προτεστάντες και Χιλιαστές, είναι και αυτή που ΚΑΘΟΡΙΣΕ και ΕΠΑΝΑΔΙΑΤΥΠΩΣΕ τα παλαιά σε κυκλοφορία «ευαγγέλια». Με λίγα λόγια ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΜΕΛΕΤΟΥΝ ΚΑΙ…«ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΝΤΑΙ»!!

Α' ΟΙΚΟΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ

Συνήλθε στην Νίκαια της Βυθηνίας στις 14.6.325 με πρόεδρο τον ρωμαίο αυτοκράτορα Κωνσταντίνο και 318 συνοδικούς.

1) Αφορισε τον Άρειο και όλους τους διαφωνούντες επισκόπους
(Ελευθερία λόγου χριστιανών δηλαδή....)

2) Καθορίσαν ότι το άγιο πνεύμα είναι ομοούσιο του πατρός.

3) Καθόρισαν την τριαδικότητα του θεού και τον εορτασμό του Πάσχα.

4) Επιβεβαιώθηκε ότι η Μαρία ήταν μάνα του Χριστού και ψηφίστηκε νόμος του κράτους που επικύρωσε τη συνοδική απόφαση.
(Χρειαζόταν και επιβεβαίωση???)

5) Αποφασίστηκε η κατεδάφιση των ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΝΑΩΝ.
(αγάπη βλέπεις ήθελαν να σπείρουνε στην ανθρωπότητα…)

6) Καθορίστηκαν τα 8 πρώτα άρθρα του συμβόλου της πίστης.

7) Απαγόρευσε να έχουν οι ιερωμένοι παλλακίδες.
(Μέχρι πριν αλλά και αργότερα ιερωμένοι διατηρούσαν πορνεία για έσοδα μοναστηριών!!)

8) Μείωσε την τοκογλυφία των ιερωμένων προς τρίτους από 50% σε 1%.
(Αυτή η απόφαση ποτέ δεν ίσχυσε)

Για τόοοοση ιεροσύνη μιλάμε δηλαδή!!

Ο Χριστιανισμός αναγνωρίστηκε ως επίσημη θρησκεία κατά τη βασιλεία του γνωστού σφαγέα των θεσσαλονικιών «Μέγα» Θεοδόσιου (380). Ήδη επί αυτοκράτορος Κωνσταντίνου όμως, πολιτικοί κυρίως λόγοι που σχετίζονταν με το ομόθρησκον της αυτοκρατορίας ώθησαν σε απεριόριστη σχεδόν εξέλιξη το Χριστιανισμό.

Η διαμόρφωση του «Πιστεύω» στη Σύνοδο της Νίκαιας (325), και οι πολύ καλές σχέσεις του Κωνσταντίνου με την Εκκλησία -θεωρούσε εαυτόν και τον έχρισαν pontifex maximus της νέας θρησκείας- σχηματοποίησαν την ιδέα της αρρωστημένης ένωσης Εκκλησίας και Κράτους.

Ήδη από την εποχή του Κωνσταντίνου η εκκλησία απέκτησε το δικαίωμα να τιμωρεί με ποινές αστικού δικαίου τους αιρετικούς, αντιμετωπίζοντας το αδίκημα της αίρεσης (της ελεύθερης επιλογής με άλλα λόγια) ως έγκλημα.. Πριν από το κλείσιμο του 4ου αιώνα τουλάχιστον δεκαεπτά έδικτα κατηύθυναν τους δικαστές να τιμωρούν τους αποστάτες του Χριστιανισμού.

Οι ποινές περιλάμβαναν συνήθως δήμευση της περιουσίας και αποκλεισμό από δημόσιες θέσεις, ενώ οι κατηγορούμενοι απειλούνταν με διαπόμπευση και εξορία. Την ίδια πολιτική φυσικά ακολούθησε και ο Ιουστινιανός ο οποίος μάλιστα έδωσε ισχύ νόμου στους κανόνες των τεσσάρων οικουμενικών συνόδων. Στην Κωνσταντινούπολη, για παράδειγμα, αρκετοί Μανιχαίοι μετά από ανάκριση θανατώθηκαν με τις μεθόδους της πυράς και του πνιγμού ενώπιον του αυτοκράτορα, κατόπιν εξαντλητικής ανάκρισης με τη δικαιολογία του……..σφετερισμού της αυτοκρατορικής εξουσίας!

Κατά τη διάρκεια του 4ου αιώνα οι αξιώσεις της χριστιανικής ιεραρχίας στην κοσμική δύναμη αυξήθηκαν πολύ και η πρωτόγονη απλότητα της συμπεριφοράς των Χριστιανών χάθηκε ανεπίστρεπτα.. Χάρη στις «δωρεές» η εκκλησία απέκτησε τεράστια περιουσία και ο κλήρος εισέβαλε στις λόγιες τάξεις, αναλαμβάνοντας υψηλές θέσεις στην αυτοκρατορική αυλή.

Η χριστιανική αγαθοεργία όχι μόνον αναγνωρίστηκε ως……..καθήκον, αλλά έγινε και συρμός, ένα πάθος των ανώτερων τάξεων που κατασπαταλούσαν τον πλούτο σε δωρεές στην εκκλησία. Οι magistrates των πόλεων συνεργάζονταν εν γένει αρμονικά με τους επισκόπους, που έγιναν σταδιακά υπολογίσιμοι λειτουργοί της municipia.

Με λίγα λόγια, το μαύρο και κακό συναπάντημα του ιουδαϊσμού με την ρωμαϊκή εκμετάλλευση!!!

quote:

---

Αγαπητέ Komisarios Hill,

Δεν βρίσκω αυτή τη στιγμή περισσότερο υλικό από αυτά που σου παραθέτω αλλά θα επανέλθω σύντομα.

---

Υπάρχει κάποιο site γι'αυτό το θεμα; Στο "κωδικας da vinci", γραφει πως ακομα και η θεικη φυση του χριστου αποφασιστηκε με ψηφοφορια. Αυτο, αν ισχυει ειναι το μεγαλυτερο σκανδαλο που μπορο να φανταστω. μαθαινουν στα παιδια τους ενα απο τα πιο μεγαλα ψεματα της ιστοριας. εχω ψαξει στο google και σε αλλες μηχανες, αλλα δεν βρισκω κατι που νααξιζει. δινω την ψυχη μου για ενα link!!!

Αυτό που ισχυρίζεται το βιβλίο γενικά ισχύει. Από τα Απόκρυφα εξάλλου προκύπτει μια εντελώς διαφορετική φιγούρα. Σίγουρα πάντως όχι αυτή ενός «θεανθρώπου»!

Αυτό είναι ένα μύθευμα της Κωνσταντίνειας Χριστολογίας ώστε να μην τους αμφισβητήσει κανείς τον δικό τους «ήρωα».

Δεν χρειάζεται παρά να ανατρέξεις στα λόγια……ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ (!) ώστε να διαπιστώσεις του λόγου το αληθές φίλε μου.

Για δες λοιπόν λίγο καλύτερα ετούτα τα γραπτά τους:

«και ιδού εις προσελθών είπεν αυτώ.διδάσκαλε αγαθέ, τί αγαθόν ποιήσω ίνα έχω ζωήν αιώνιον? ο δε είπεν αυτώ.Τί με λέγεις αγαθόν? Ουδείς αγαθός ει μή εις ο Θεός.» (Ματθαίος ΙΘ΄16-17.)+(Μάρκος Ι΄18.)

Τι με λες λοιπόν καλόν και αγαθόν? Μόνον ο ΕΝΑΣ, μόνον Ο ΘΕΟΣ είναι αγαθός.....

quote:

---

Αγαπητέ Komisarios Hill,

Δεν βρίσκω αυτή τη στιγμή περισσότερο υλικό από αυτά που σου παραθέτω αλλά θα επανέλθω σύντομα.

---

Υπάρχει κάποιο site γι'αυτό το θεμα; Στο "κωδικας da vinci", γραφει πως ακομα και η θεικη φυση του χριστου αποφασιστηκε με ψηφοφορια. Αυτο, αν ισχυει ειναι το μεγαλυτερο σκανδαλο που μπορο να φανταστω. μαθαινουν στα παιδια τους ενα απο τα πιο μεγαλα ψεματα της ιστοριας. εχω ψαξει στο google και σε αλλες μηχανες, αλλα δεν βρισκω κατι που νααξιζει. δινω την ψυχη μου για ενα link!!!