Komisarios-Hill

quote:

---

Ουσιαστικό θέμα φίλε Schwabe .
Είναι από τα λίγα , που ανοίγουν πολλές πνευματικές πόρτες ταυτόχρονα.
Φοβάμαι μην πάρει ο καθένας μας από μια και αρχίσουμε να ψαχνόμαστε.
Προσωπικά πιστεύω , ότι αν δεν ορισθεί ο θεός και το αίτιο που υπάρχει , δεν θα κάνουμε μεγάλα βήματα , προς αυτήν την κατεύθυνση.
Θεωρώ ότι αυτή η έννοια , είναι ακόμη και σήμερα παραμελημένη.

Κάποιους τους βολεύει να μην έχει η πλειοψηφία των ανθρώπων , τον απαραίτητο χρόνο για τέτοιες αναζητήσεις.
Αφού το έχουν ήδη καταφέρει και η ζωή μας αναπτύσσει όλο και ποιο γρήγορους ρυθμούς , τρέχουμε με πατίνι και δεν την προλαβαίνουμε .

Πιστεύω ότι ο θεός δεν συμμετέχει άμεσα στην ζωή μας.
Εμείς οι ίδιοι τον έχουμε απαγορεύσει να το κάνει.
Όταν αποτύχουν όλα τα εγκόσμια μέσα , μόνο τότε σηκώνουμε ψηλά τα χέρια και τον αναζητάμε.

Ο ίδιος είναι υπεύθυνος για την δημιουργία μας , όχι όμως για την κατάντια μας.
Θεωρώ , ότι έχει (τύψεις ) .
Επειδή όμως τον φαντάζομαι , ως ένα καθαρά ενεργό πνεύμα , εκτιμώ ότι προσπαθεί να ενεργεί και μέσα στην ζωή μας .
Αυτό γίνεται όμως μόνον , μέσα από τον εσωτερικό άνθρωπο , που πρέπει κάθε ύπαρξη να καλλιεργήσει.

Για εμένα η εσωτερική καλλιέργεια και η συνεχής πνευματική αναβάθμιση του ψυχικού μας περιεχομένου , είναι ο καλύτερος τρόπος , για να αντιληφθεί μια ανθρώπινη ύπαρξη την θεϊκή ενέργεια.

Άλλος τρόπος δεν υπάρχει.

Όποιος θέλει να δει τους βασικούς υπαίτιους της ανθρώπινης δυστυχίας , να κεραυνώνονται από τον θεό , η να τιμωρούνται σύμφωνα με την
Τυπική ανθρώπινη λογική , δεν έχει καλλιεργήσει επαρκώς μέσα του το θείο πνεύμα .
Όλοι είμαστε , ως σύνολο οργανωμένων και μη ανθρώπινων κοινωνιών συνυπεύθυνοι , για την μιζέρια που επικρατεί στον πλανήτη μας.

Το ίδιο το κοινωνικό σύστημα , καλλιεργεί στα μέλη της , την πλεονεξία και την ματαιοδοξία.
Η ανώτατη αμοιβή , σύμφωνα με αυτό , είναι το χρήμα. Αρετές , όπως ευγένεια , ταπεινότητα , αγάπη , αλληλεγγύη ……. , δεν έχουν αντίκρισμα μέσα σε αυτήν και αν έχουν , είναι πνευματικά υποβαθμισμένες.
Η πλειοψηφία τις αποφεύγει , όπως ο διάβολος το λιβάνι.

Τι να κάνει ο θεός ( λέω τώρα εγώ ) , να παραβιάσει το ανώτερο αγαθό που έδωσε στον άνθρωπο .
Να παραβιάσει την ελευθερία μας ;;;

Πιστεύω ότι αυτή η ελευθερία , σε σχέση πάντοτε , με το πώς έχει καταντήσει η ζωή μας σήμερα , είναι κατά πολύ ανώτερη.
Εγώ προτιμώ να επεμβαίνει ο θεός στην προσωπική μου ζωή , όταν τον έχω αληθινά ανάγκη και όταν τον επικαλούμαι .

Εκτιμώ , ότι για να αποδώσει θεία δικαιοσύνη σε παγκόσμια κλίμακα , θα πρέπει να παραβιάσει το μεγαλύτερο αγαθό που διαθέτουμε.
Δεν το κάνει και αυτό το βρίσκω εγώ , πολύ λογικό .

---

Διαφωνώ απόλυτα με το θέμα της ελευθερίας. Ελεύεροι θα ηταν οι άνθρωποι αν υπήρχε θεικος παγκοσμιος νομος που θα απαγορευε την μεταδωση στα νεαρα ατομα οποιασδηποτε φιλοσοφίας-θρησκειας-γνωσης, αν ταυτοχρονα δεν παρουσιάζονται και ολες οι παρομοιες ή και αντιθετες. να αποφασιζε το ατομο μονο του σε ωριμη(διαφορετικη για τον καθενα) ηλικια, τον προσωπικο του δρομο στην ζωη.

quote:

---

«Αγνοώντας οι άνθρωποι την ύπαρξη συνέχειας μεταξύ των διαφόρων τάξεων των όντων είναι ενδεχόμενο να οδηγηθούν σε αυθαίρετες ερμηνείες και εκτιμήσεις του κόσμου. Το ότι οι άνθρωποι βρίσκουν ελαττώματα στο σύμπαν τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι αγνοούν τους διαδοχικούς βαθμούς του όντως-πρώτο, δεύτερο, τρίτο και ούτω κάθε εξής μέχρι να φτάσουμε στο έσχατο σημείο. Δεν πρέπει να έχουμε την απαίτηση να είναι όλα καλά στον κόσμο, ούτε να εκφράζουμε βιαστικά το παράπονο που δεν είναι δυνατόν αυτό... Στην περίπτωση αυτή, θα μοιάζουμε με τους ανθρώπους εκείνους που, έχοντας πλημμελή γνώση της ζωγραφικής τέχνης, επικρίνουν τον καλλιτέχνη, επειδή δεν είναι όμορφα όλα τα χρώματα που χρησιμοποιεί στον πίνακα του. Δεν μπορούν να καταλάβουν ότι ο ζωγράφος έχει δώσει σε κάθε τμήμα του πίνακα του το χρώμα που ταιριάζει, ή θα ήμασταν σαν εκείνους που επικρίνουν μια τραγωδία επειδή μεταξύ των χαρακτήρων της πέρα από τους ήρωες περιλαμβάνει σκλάβους και χωριάτες που δεν μιλάνε ωραία. Αλλά η απάλειψη των ευτελών αυτών χαρακτήρων θα συνεπαγόταν και την καταστροφή της ομορφιάς της ολότητας. Γιατί είναι μέσω αυτών -των ευτελών χαρακτήρων- που η τραγωδία γίνεται πλήρης...»

Πλωτίνος, Εννεάδες...

---

Επισημανση: δεν ειναι το ιδιο να κρίνεις έναν πίνακα σε μια πινακοθήκη με το να κρίνεις τον πίνακα της ιδιας σου της ζωης. πιστευω οτι τα περισσοτερα παραπονα των ανθρωπων δεν ειναι δυνατον να εισακουσθουν, διότι θα έρθουν σε αντίθεση με προσδοκίες άλλων ανθρώπων. ομως υπάρχουν πολύ άσχημες μουντζούρες στον πίνακα αν λάβουμε ως σημειο αναφοράς τον άδικο πόνο. π.χ. αν εγω πάρω το αυτο/το του πατέρα μου μεθυσμένος και αφησω παραλητο έναν αθώο και αριστο οδηγό, έχουμε τους εξης πόνους. 1) της μανας μου, ο οποιος ειναι μεσα στο προγραμμα, 2) του πατέρα μου για το χαμο εμου και του αυτο/του, ο οποίος πόνος είναι πάλι μεσα στο προγραμμα της ζωης, 3) ο αλλος ομως τι να κανει τωρα. δεν ηπιε, δεν εκανε κατι λαθος και πηρε το διπλωμα με την αξια του. σ'αυτον, σε εκατ/ρια παιδια που βιάζονται, σε εκατ/ρια παιδια και ενηλικες που γινονται παρα τη θεληση τους δωρητες οργανων εν ζωη κτλ να πεις φιλε μου για τον πινακα που λες.

quote:

---

Ουσιαστικό θέμα φίλε Schwabe .
Είναι από τα λίγα , που ανοίγουν πολλές πνευματικές πόρτες ταυτόχρονα.
Φοβάμαι μην πάρει ο καθένας μας από μια και αρχίσουμε να ψαχνόμαστε.
Προσωπικά πιστεύω , ότι αν δεν ορισθεί ο θεός και το αίτιο που υπάρχει , δεν θα κάνουμε μεγάλα βήματα , προς αυτήν την κατεύθυνση.
Θεωρώ ότι αυτή η έννοια , είναι ακόμη και σήμερα παραμελημένη.

Κάποιους τους βολεύει να μην έχει η πλειοψηφία των ανθρώπων , τον απαραίτητο χρόνο για τέτοιες αναζητήσεις.
Αφού το έχουν ήδη καταφέρει και η ζωή μας αναπτύσσει όλο και ποιο γρήγορους ρυθμούς , τρέχουμε με πατίνι και δεν την προλαβαίνουμε .

Πιστεύω ότι ο θεός δεν συμμετέχει άμεσα στην ζωή μας.
Εμείς οι ίδιοι τον έχουμε απαγορεύσει να το κάνει.
Όταν αποτύχουν όλα τα εγκόσμια μέσα , μόνο τότε σηκώνουμε ψηλά τα χέρια και τον αναζητάμε.

Ο ίδιος είναι υπεύθυνος για την δημιουργία μας , όχι όμως για την κατάντια μας.
Θεωρώ , ότι έχει (τύψεις ) .
Επειδή όμως τον φαντάζομαι , ως ένα καθαρά ενεργό πνεύμα , εκτιμώ ότι προσπαθεί να ενεργεί και μέσα στην ζωή μας .
Αυτό γίνεται όμως μόνον , μέσα από τον εσωτερικό άνθρωπο , που πρέπει κάθε ύπαρξη να καλλιεργήσει.

Για εμένα η εσωτερική καλλιέργεια και η συνεχής πνευματική αναβάθμιση του ψυχικού μας περιεχομένου , είναι ο καλύτερος τρόπος , για να αντιληφθεί μια ανθρώπινη ύπαρξη την θεϊκή ενέργεια.

Άλλος τρόπος δεν υπάρχει.

Όποιος θέλει να δει τους βασικούς υπαίτιους της ανθρώπινης δυστυχίας , να κεραυνώνονται από τον θεό , η να τιμωρούνται σύμφωνα με την
Τυπική ανθρώπινη λογική , δεν έχει καλλιεργήσει επαρκώς μέσα του το θείο πνεύμα .
Όλοι είμαστε , ως σύνολο οργανωμένων και μη ανθρώπινων κοινωνιών συνυπεύθυνοι , για την μιζέρια που επικρατεί στον πλανήτη μας.

Το ίδιο το κοινωνικό σύστημα , καλλιεργεί στα μέλη της , την πλεονεξία και την ματαιοδοξία.
Η ανώτατη αμοιβή , σύμφωνα με αυτό , είναι το χρήμα. Αρετές , όπως ευγένεια , ταπεινότητα , αγάπη , αλληλεγγύη ……. , δεν έχουν αντίκρισμα μέσα σε αυτήν και αν έχουν , είναι πνευματικά υποβαθμισμένες.
Η πλειοψηφία τις αποφεύγει , όπως ο διάβολος το λιβάνι.

Τι να κάνει ο θεός ( λέω τώρα εγώ ) , να παραβιάσει το ανώτερο αγαθό που έδωσε στον άνθρωπο .
Να παραβιάσει την ελευθερία μας ;;;

Πιστεύω ότι αυτή η ελευθερία , σε σχέση πάντοτε , με το πώς έχει καταντήσει η ζωή μας σήμερα , είναι κατά πολύ ανώτερη.
Εγώ προτιμώ να επεμβαίνει ο θεός στην προσωπική μου ζωή , όταν τον έχω αληθινά ανάγκη και όταν τον επικαλούμαι .

Εκτιμώ , ότι για να αποδώσει θεία δικαιοσύνη σε παγκόσμια κλίμακα , θα πρέπει να παραβιάσει το μεγαλύτερο αγαθό που διαθέτουμε.
Δεν το κάνει και αυτό το βρίσκω εγώ , πολύ λογικό .

---

Διαφωνώ απόλυτα με το θέμα της ελευθερίας. Ελεύεροι θα ηταν οι άνθρωποι αν υπήρχε θεικος παγκοσμιος νομος που θα απαγορευε την μεταδωση στα νεαρα ατομα οποιασδηποτε φιλοσοφίας-θρησκειας-γνωσης, αν ταυτοχρονα δεν παρουσιάζονται και ολες οι παρομοιες ή και αντιθετες. να αποφασιζε το ατομο μονο του σε ωριμη(διαφορετικη για τον καθενα) ηλικια, τον προσωπικο του δρομο στην ζωη.

quote:

---

«Αγνοώντας οι άνθρωποι την ύπαρξη συνέχειας μεταξύ των διαφόρων τάξεων των όντων είναι ενδεχόμενο να οδηγηθούν σε αυθαίρετες ερμηνείες και εκτιμήσεις του κόσμου. Το ότι οι άνθρωποι βρίσκουν ελαττώματα στο σύμπαν τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι αγνοούν τους διαδοχικούς βαθμούς του όντως-πρώτο, δεύτερο, τρίτο και ούτω κάθε εξής μέχρι να φτάσουμε στο έσχατο σημείο. Δεν πρέπει να έχουμε την απαίτηση να είναι όλα καλά στον κόσμο, ούτε να εκφράζουμε βιαστικά το παράπονο που δεν είναι δυνατόν αυτό... Στην περίπτωση αυτή, θα μοιάζουμε με τους ανθρώπους εκείνους που, έχοντας πλημμελή γνώση της ζωγραφικής τέχνης, επικρίνουν τον καλλιτέχνη, επειδή δεν είναι όμορφα όλα τα χρώματα που χρησιμοποιεί στον πίνακα του. Δεν μπορούν να καταλάβουν ότι ο ζωγράφος έχει δώσει σε κάθε τμήμα του πίνακα του το χρώμα που ταιριάζει, ή θα ήμασταν σαν εκείνους που επικρίνουν μια τραγωδία επειδή μεταξύ των χαρακτήρων της πέρα από τους ήρωες περιλαμβάνει σκλάβους και χωριάτες που δεν μιλάνε ωραία. Αλλά η απάλειψη των ευτελών αυτών χαρακτήρων θα συνεπαγόταν και την καταστροφή της ομορφιάς της ολότητας. Γιατί είναι μέσω αυτών -των ευτελών χαρακτήρων- που η τραγωδία γίνεται πλήρης...»

Πλωτίνος, Εννεάδες...

---

Επισημανση: δεν ειναι το ιδιο να κρίνεις έναν πίνακα σε μια πινακοθήκη με το να κρίνεις τον πίνακα της ιδιας σου της ζωης. πιστευω οτι τα περισσοτερα παραπονα των ανθρωπων δεν ειναι δυνατον να εισακουσθουν, διότι θα έρθουν σε αντίθεση με προσδοκίες άλλων ανθρώπων. ομως υπάρχουν πολύ άσχημες μουντζούρες στον πίνακα αν λάβουμε ως σημειο αναφοράς τον άδικο πόνο. π.χ. αν εγω πάρω το αυτο/το του πατέρα μου μεθυσμένος και αφησω παραλητο έναν αθώο και αριστο οδηγό, έχουμε τους εξης πόνους. 1) της μανας μου, ο οποιος ειναι μεσα στο προγραμμα, 2) του πατέρα μου για το χαμο εμου και του αυτο/του, ο οποίος πόνος είναι πάλι μεσα στο προγραμμα της ζωης, 3) ο αλλος ομως τι να κανει τωρα. δεν ηπιε, δεν εκανε κατι λαθος και πηρε το διπλωμα με την αξια του. σ'αυτον, σε εκατ/ρια παιδια που βιάζονται, σε εκατ/ρια παιδια και ενηλικες που γινονται παρα τη θεληση τους δωρητες οργανων εν ζωη κτλ να πεις φιλε μου για τον πινακα που λες.

quote:

---

Αγαπητέ Komisarios Hill,

Δεν βρίσκω αυτή τη στιγμή περισσότερο υλικό από αυτά που σου παραθέτω αλλά θα επανέλθω σύντομα.

---

Υπάρχει κάποιο site γι'αυτό το θεμα; Στο "κωδικας da vinci", γραφει πως ακομα και η θεικη φυση του χριστου αποφασιστηκε με ψηφοφορια. Αυτο, αν ισχυει ειναι το μεγαλυτερο σκανδαλο που μπορο να φανταστω. μαθαινουν στα παιδια τους ενα απο τα πιο μεγαλα ψεματα της ιστοριας. εχω ψαξει στο google και σε αλλες μηχανες, αλλα δεν βρισκω κατι που νααξιζει. δινω την ψυχη μου για ενα link!!!

quote:

---

Αγαπητέ Komisarios Hill,

Δεν βρίσκω αυτή τη στιγμή περισσότερο υλικό από αυτά που σου παραθέτω αλλά θα επανέλθω σύντομα.

---

Υπάρχει κάποιο site γι'αυτό το θεμα; Στο "κωδικας da vinci", γραφει πως ακομα και η θεικη φυση του χριστου αποφασιστηκε με ψηφοφορια. Αυτο, αν ισχυει ειναι το μεγαλυτερο σκανδαλο που μπορο να φανταστω. μαθαινουν στα παιδια τους ενα απο τα πιο μεγαλα ψεματα της ιστοριας. εχω ψαξει στο google και σε αλλες μηχανες, αλλα δεν βρισκω κατι που νααξιζει. δινω την ψυχη μου για ενα link!!!

quote:

---

Για την Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας φίλε Komisarios (για site όταν βρώ κάτι θα το αναφέρω εδώ αφού το ζήτησες), έχω διαβάσει οτι διευθύνετο απο τον παρόντα Αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο!
Ο Μεγ.Κων/νος ήταν οπαδός του Μιθραισμού ο οποίος ήταν η επίσημη Θρησκεία των Ρωμαίων και των Περσών. Ο Μεγ.Κων/νος ως Μιθραιστής μετέδωσε όλα τα στοιχεία του Μιθραισμού στον Χριστιανισμό και την ζωή του Μίθρα στον Ιησού Χριστό. Οι ομοιότητες είναι πασιφανείς και έχουν ξανασυζητηθεί εδώ, ενώ όπως θα γνωρίζεις ο Κωνσταντίνος δέν υπήρξε ποτέ Χριστιανός αφού βαπτίστηκε μόνο στο νεκροκρέβατο!

---

Είναι προφανές γιατί τόσο γελοίες θρησκείες έχουν τόσο πιστούς(τυπικά) οπαδούς. Αφού τους προσελκύουν μέσω του πιο ισχυρού θεσμού του είδους μας. Την οικογένεια. Και σε ηλικία, κατά την οποία ακόμα και ο αγιος βασίλης γίνεται πιστευτός.

quote:

---

Η αρχαιοελληνικη αντιληψη,
ηταν η μονη ιστορικα που καταφερε, να απολαμβανει ο ανθρωπος τις φυσικες χαρες,
αναπτυσσοντας παραλληλα σε ζηλευτο επιπεδο τις ηθικες αξιες.

Αλιμονο ομως,
ο δογματισμος και ο φανατισμος, αλλα και οι εξουσιαστικες σκοπιμοτητες,
καταστρατηγησε και κατασυκοφαντησε βαναυσα,
τη μοναδικη κοσμοαντιληψη που ολοκληρωνε τον ανθρωπο,που εναρμονιζε τον ανθρωπο,
μετουσιωνοντας τον σε ηρωα, σε ημιθεο.
Βεβαια, ειχε ενα μεγαλο μειονεκτημα...
ΕΚΑΝΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ...

---

Αξιότιμε Κομισσάριε Πασκουάλε.
Συμφωνώ στην κριτικά που κάνεις στις θρησκείες. Κάνουν ένα απλό λογικό σφάλμα. Εφ'όσον ο θεός έφτιαξε τον άνθρωπο με όλες αυτές τις "αμαρτωλές" λειτουργίες(βασικά για το σεξ μιλάνε), πως ειναι δυνατον να τις θεωρούν κάτι αρνητικό, ενώ οι ίδιοι λένε πως η ζωή είναι δώρο θεού. Πως γίνεται ο σατανάς(οι περισσότεροι το θεωρούν υπαρκτώ ον) να επιρρεάζει ένα(άρτια φτιαγμένο) ον αρνητικά, με το να το "βάζει σε πειρασμό" να αξιοποιήσει τις από τον θεό δοθέντες λειτουργειες;
Όμως όλα τα μειωνεκτήματα ξεπερνιούνται, αφού ο μέσος όρος ηλικίας των νεοσύλλεκτων πιστών δεν ξεπερνάει την βρεφικά ηλικία.

quote:

---

φιλε komisarie συμφωνω μαζι σου στο θεμα "αθρησκος και οχι αθεος"!καποιοιι λενε οτι δεν υπαρχει καμια διαφορα σε αυτες τις δυο εννοιες!κι ομως η μια δεν εχει καμια σημασια με την αλλη!
αυτος που δηλωνει "αθρησκος"πιστευει στη υπαρξη του θεου αλλα οχι οπως τον παρουσιαζουν οι θρησκειες(δηλαδη σαν δημιουργο του κοσμου και απελευθερωτη)!!ενω "αθεος"δηλωνει αυτος που δεν πιστευει καθολου στην υπαρξη του θεου!
αυτοι που θεωρουν τις δυο εννοιες παρομοιες ειναι κυριως οι θρησκοι οι οποιοι λενε"δεν πιστευεις στον δικο μας θεο?δεν πιστευεις σε κανεναν και σε τιποτα"μεγα λαθος!

---

Ανυπομονώ να ακούσω και κάποιον αντίλογο. Αν όχι για το "κράξιμο" των θρησκειών, τουλάχιστον για το ότι θεωρώ την μεγάλη διάρκεια της ευάλωτης παιδικής ηλικίας σχεδιαστικό λάθος της φύσης(ονομάστε την όπως θέλετε).

Δηλώνω άθρησκος. Όχι Άθεος(μόνο αν ο άθεος απορρίπτει μονάχα τους θεούς των θρησκειών, οι δύο έννοιες μπορούν να παρομοιαστούν). Δεν με καλύπτει καμία απο τις θρησκείες(παρ'όλο που τα θρησκευτικά αισθήματα είναι πειρασμός,τα έχω γευθεί σε μεγάλες δόσεις σε ηλικία ευάλωτη σε επιρροές). Αρκετές έρευνες έχουν δείξει ότι η θρησκεία βοηθάει τον άνθρωπο να πατάει πιο γερά στα πόδια του είτε ψυχολογικά, είτε σωματικά. Αυτό το γεγονός πιστεύω το δέχεται η πλειοψηφία. Η βοήθεια αυτή φτάνει πολλές φορές στην θεραπεία ασθενειών. O Ιπποκράτης πιστεύω θα θεωρούσε το ίδιο ευπροσδεκτη την θεραπεία απο την πίστη με εκείνες που προέρχονται από τις γνώσεις τις γιατρικής επιστήμης. Είναι όμως λάθος να αποδωθούν οι θεραπευτικές ιδιότητες της θρησκείας αποκλειστικά σ'αυτήν. Θεραπευτική πίστη υπάρχει και στο φαινόμενο placebo. Άρα θα πρέπει να ψάξουμε "πιό βαθιά" στον εγκέφαλο, παρά ψηλά στον ουρανό για τα λεγόμενα "θαυματα". Ένας παραπάνω λόγος είναι το copyright που θέλουν οι πιστοί κάθε θρησκείας( με τεράστιες διαφορές μεταξύ τους) για τα θαυματα.

Τα

ευεργετικά όμως στοιχεία της θρησκείας σταματάνε σε προσωπικό επίπεδο. Οι καταστροφικές της επιδράσεις στις κοινωνικές δομές είναι τεράστιες. Ξεκινώντας από την (σχεδιαστικό λάθος της φύσης) ευάλωτη σε επιρροές παιδική ηλικία. Θεωρώ ότι η παιδική ηλικία του ανθρώπινου είδους είναι η "Αχιλλεως πνέρνα" του. Προκαλώ τον οποιδήποτε να μου φέρει στοιχεία κράτους ή γενικά περοχής, όπου μια νέα γενιά να ακολουθεί σε ποσοστό μεγαλύτερο του 20% θρησκεία διαφορετική από την πολυπλυθέστερη. Ακόμα και αν δεν δέχονται 100% τα διδάγματα της θρησκείας του τόπου τους, πολλοί απλά θα την προσαρμόσουν στα δικά τους πιστεύω ή και θα αντιδράσουν(σιγά την αντίδραση) δημιουργώντας δική τους αίρεση. Τόσο μεγάλη είναι η δύναμη επιρροής στην παιδική ηλικία. Και το καλύτερο; Το παιδί δεν χρεάζεται σοβαρά επιχειρήματα. Λίγο χριστούλη, λίγω παναγίτσα, αρκετή αγάπη απ'τους γονείς και έτοιμος ο μελλοντικός μέσος κοντόμυαλος θρήσκος. Δεν φταίει όμως ούτε αυτός, ούτε οι γονείς του(και αυτοί πιθανότατα την ιδια πληση εγκεφάλου πέρασαν). Φτα

ίει η φύση(ο "αρχιτέκτονας", ο θεός, κ.τ.λ. Ακόμα και ο απόδοση φύλου σ'αυτή την έννοια είναι αυθαιρεσία), ή όπως αλλιώς θέλετε ονομάστε την δημιουργική δυναμη που τα έφτιαξε(ο χρόνος είναι σχετικός:έφτιαξε,φτιάχνει, θα φτιάξει κτλ) όλα.
Φταει στο ότι αργεί πολύ την εξέλιξη. Ένα παράδειγμα είναι η "αρχιτεκτονική" του εγκεφάλου μας στο θέμα "συναίσθημα εναντίον λογικής". Είναι γνωστό πως οι "απ'έξω" πληροφορίες ακολουθούν πιο γρήγορη και φαρδύτερη "οδό" προς την αμυγδαλή(μέρος του εγκεφάλου που παίρνει αποφάσεις με συναισθηματικά κριτηρια), σε αντίθεση με την αργή και στενότερη "οδό" προς το κέντρο αποφάσεων με λογικά κριτήρια. Αυτό απλά σημαίνει πως σε πολύ μεγάλο ποσοστό μας κυβερνάει το συ αίσθημα. Εκτός και αν το ημερεύσουμε με την κατάλληλη εξάσκηση(λέγε με παιδεία).
Ο κόσμος όμως εδώ και πολλά χρόνια ασχολείται με το να ψάχνει(και μέσω των γνωστών συναισθημάτων τον βρίσκει) τον θεό και να κατακρίνει(στην καλύτερη) όλα εκείνα τα ανοιχτά μυαλά, χωρίς τα οποία δεν ξέρω που θα ήμασταν ακομη.

Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε όλοι, είναι ότι είναι πολύ νωρίς για τον άνθρωπο να ισχυρίζεται ότι βρήκε την αλήθεια. Ένας απο τους πιο διάσημους άθεους του αιώνα(καθηγητής παν/μιου κτλ δεν θυμαμαι το ονομα), έκανε μια απο τις πιο γενναιες πράξεις. Παραδέχτηκε πως αλλαξε γνώμη μετά από 50χρόνια καριέρας σαν αθεος. Μη βιαστείτε να πανηγυρησετε οι θρήσκοι. Ό ανθρωπος δεν μπήκε στον περασμό του συναισθήματος, η αποφασή του στηρίζεται στην επιστημονική του λογική. Δηλωνει πως πλεον η επιστήμη εχει τόσα πολλά στοιχεία που στηρίζουν την ύπαρξη κάποια διάνοιας πίσω απ'όλα, ωστε είναι αφελές πλέον να το αμφισβητούμε. Επίσης κάτι εξίσου σημαντικό: δεν δήλωσε ξαφνικά οπαδός κάποιας θρησκείας. Από άθεος έγινε άθρησκος. Και αυτή είναι η πιο έντιμη στάση κάθε ανθρώπου που αντιλαμβάνεται πως είμαστε ακόμα κάπου στην αρχή της μεταφυσικής μας αναζητησης. Οι χιλιετίες επιστημονικής εξέλιξης που έπονται, σίγουρα θα φέρουν προ εκπλήξεως τους θρησκευτικούς ηγέτες του αύριο και είναι αλαζονική προσβολή προς το αύριο να ισχυριζόμαστε πως βρήκαμε την αλήθεια σήμερα.