- Που χάθηκε η μεσαία τάξη; Γιατί πλέον ζούμε σε μια κοινωνία πολύ πλούσιων και πολύ φτωχών; Νο2 - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

quote:

---

Όλοι ξέρουμε το σωστό, ότι δεν πρέπει να ενοχλείς με τον
καπνό σου τον άλλο..Ότι πρέπει να καπνίζεις σε ξεχωριστό απο
μη καπνιστές χώρο και τα λοιπά...

---

Πολύ σωστά!
Οι ξεχωριστοί χώροι όμως έχουν διαμορφωθεί;

In anticipation of my resurrection...

τωρα εαν θεωρουμε οτι ο ελεγχος του καπνισματος προσφερεται για τον ελεγχο του ανθρωπου , εγω θα ελεγα οτι ακριβως το αντιθετο εστω και αθελα τους λογω τις αλλαζονειας του για το χρημα

το καπνισμα ειναι κατι που μπορουμε να ελενξουμε ΕΜΕΙΣ οι ανθρωποι , δηλαδη κανεις μας δεν μπορει να κανει τιποτα για τα φουγαρα της ΔΕΗ ή των βιομηχανιων σιδηρου αλουμινιου ΚΤΛΠ ... ΟΜΩΣ για το τσιγαρο μπορουμε και θα εχουμε ενα τριπλο ισως κερδος α) την υγεια μας β) χρηματικο κερδος 50-100 ευρω το μηνα γ) χτυπας την καπνοβιομηχανια που εχει ΔΙΣ κερδη

εαν λοιπον θα θελαν να μας ελενξουν θα επρεπε να μας ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ να καπνισουμε καθως ετσι μας κρατανε ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΟΥΣ , το καπνισμα ειναι εθισμος ,εθισμος = νακρωτικο !!!! χωρις τσιγαρο ο καπνιστης εχει κακη κριση , νιωθει ασχημα , γινεται εξαρτωμενος...

αραγε εγω θελω να ρωτησω τους καπνιστες , ΠΩΣ ΠΕΣΑΤΕ στην παγιδα του τσιγαρου ? στην διαφημιση , στη μαγκια , ή σε οτι αλλο ? που ηταν το μυαλο σας τοτε ? τοτε ΔΕΝ ΕΙΔΑΤΕ ΤΗΝ ΠΑΓΙΔΑ ? ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΝΟΥ ? δεν ειδατε αραγε οτι καπνιζεται ΟΤΙ ΣΑΣ ΔΙΝΟΥΝ χωρις να ξερετε τι ειναι ? και εαν θελετε να το πω ποιο μακρια , ποιος ξερει με τι εχουν ποτισμενο το καπνο που ρουφατε ???

οταν σκεφτομαστε και κρινουμε κατι , καλο ειναι να το κανουμε απο ολες τις πλευρες και οχι ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΟΛΕΥΕΙ !!!

αραγε ΠΡΕΠΕΙ ή ΟΧΙ ΝΑ ΚΟΨΤΕ ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ? ΠΡΕΠΕΙ ή ΟΧΙ ΝΑ ΜΗ ΔΙΝΕΤΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ??? ας ξεκινηστε απο αυτα τα βασικα και μετα πατε παραπερα

ευχαριστω και συγνωμη για την παρεμβαση

[
ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΗΣ - Όποιος πραγματικά έχει γνώση για κάποιο θέμα λέει «κατάλαβα». Όποιος δεν έχει γνώση λέει «πιστεύω».

το μυνημα που σας περνανε μπορει να ειναι το οτιδηποτε , το θεμα ειναι εαν ειστε σε θεση να αντισταθειτε , εκει θα φανει η ποιοτητα σας , εκει θα φανει ποιος σκεφτεται και ποιος υπακουει , ειναι λοιπον στο χερι σας εαν θα πατησετε την μπανανοφλουδα. ομως σκεψου και αυτο , χρονια πριν καποιοι προσπαθησαν , πεθαναν και οσοι εζησαν τελικα τους αλλαξε το χρημα !! δυστυχως ... τα γραναζια δεν σταματανε ευκολα ουτε και αλλαζουν , δεν ειμαι σε θεση να σου πω εαν μπορει ή οχι να αλλαξει κατι , αυτο που μπορω να σου πω ειναι οτι κατα την αποψη μου ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ , ετσι οπως εχεις δικαιωμα στην γνωση , εχεις και στην αγνοια , οπως εχεις δικαιωμα στην αντιδραση εχεις και στην αδρανεια και παει λεγοντας ... ειναι η φυση μας τετοια , ουτε καλο ουτε κακο , ετσι ηταν παντα

το δικο μου ερωτημα ομως ειναι , ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ γιατι μας εκμεταλευονται ή ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΤΟΥΜΕ τους αλλους ? ειμαστε σε θεση να δωσουμε καθαρη και πραγματικη απαντηση ? γιατι αναρωτιεμαι πως γινεται ανθρωποι που αγωνιζονταν για το συνολο οταν ΒΡΕΘΗΚΑΝ στην εξουσια να εγιναν ΙΔΙΟΙ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ ? (δες το παραδειγμα , αυριο σε κανουμε υπουργο υγειας και χτυπα ξυλο το παιδι που ισως δεν εχεις , πρεπει να κανει μια σοβαρη εγχειρηση αλλα τα νοσοκομεια ειναι γεμματα , η σειρα προτερεοτητας ειναι 6 μηνες ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ? παρακαμπτης την σειρα και στελνεις ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΠΟΙΟΥ ΑΛΛΟΥ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ή αφηνεις το δικο σου ???? παραξενη ερωτηση ? γινεται και ποιο απλη σε ενα πολαιοδομηκο παραπτωμα που κανει πχ ο πατερας σου και εσυ εισαι υπουργος δινεις εντολη να το καλυψουν ή βαζεις προστιμο ?, παραδειγματα ολα οκ ? μη μου παρεξηγηθεις? )
Τελικα μηπως ολα αυτα δεν ειναι τιποτα αλλο παρα ενα παιχνιδι για το ποιος θα ειναι ο ισχυρος ? και αρα ολοι μαζι παιζουμε αυτο το παιχνιδι? και που και εμεις ως ισχυροι θα κανουμε τα ιδια ή τα κανουμε ηδη σε αυτους που εχουμε στο χερι ???? γιατι για να υπαρχει ισχυρος πρεπει να υπαρχουν και ανισχυροι ...για να εχεις βασιλια πρεπει να εχεις και υπηκοους... και ολοι μας σε καποιο βαθμο εχουμε απο λιγο εως πολυ αυτο τον διπλο ρολο !!! εμεις τι κανουμε ως ισχυροι ? (εσυ ισως ακομη να εισαι ανισχυρη αλλα καποια στιγμη θα γινεις ποιο ισχυρη , ακομη και μεσα σε μια σχεση , σε μια οικογενεια , στη δουλεια παιζουν αυτοι οι ρολοι) αραγε αφηνουμε το δικο μας κερδος για το συνολικο ? αραγε ακουμε την αντιθετη αποψη ? αραγε δεχομαστε την αντιδραση ως κατι θεμιτο ??? γιατι εαν ειναι να ερθει καποια αλλαγη θα ερθει πρωτα μεσα απο εμας και μετα μεσα απο τους αλλους , ακομη και εαν η δικη μας αλλαγη δειχνει ασκοπη τελικα θα πιασει τοπο ...

σευχαριστω

[
ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΗΣ - Όποιος πραγματικά έχει γνώση για κάποιο θέμα λέει «κατάλαβα». Όποιος δεν έχει γνώση λέει «πιστεύω».

"Για ποιο λόγο ο αγγλοσαξονικός κόσμος είναι φορτωμένος με τόσο μεγάλο όγκο χρέους; Οι τραπεζίτες και οι αρχές εποπτείας γνωρίζουν καλά πως δεν συμφέρει κανέναν, μακροπρόθεσμα, να έχουν επιτρέψει στο δανεισμό να κλιμακωθεί σε σημείο ώστε οι ΗΠΑ να χρωστούν, σήμερα, πολύ περισσότερα, ως πολλαπλάσιο της οικονομίας, από ό,τι στο ξεκίνημα της μεγάλης ύφεσης. Η απάντηση είναι το μικρό βρόμικο μυστικό του καπιταλισμού: Ο εκτεταμένος δανεισμός ήταν ο μόνος τρόπος για να διατηρηθεί το επίπεδο διαβίωσης για το συντριπτικό τμήμα του πληθυσμού, σε μια χρονική περίοδο κατά την οποία ο πλούτος συγκεντρωνόταν στα χέρια των προνομιούχων.

Ο όγκος του πλούτου από τον οποίο έχει επωφεληθεί η τάξη των προνομιούχων ξαφνιάζει και αντικατοπτρίζει το πρόβλημα που παρατηρείται με τις χαλαρά εποπτευόμενες αγορές: Οι πλούσιοι γίνονται πολύ πλουσιότεροι, κάτι που δεν ισχύει καθόλου για όλους τους υπολοίπους. Σύμφωνα με τους οικονομολόγους της Societe Generale, το προσαρμοσμένο στον πληθωρισμό εισόδημα του ενός πέμπτου των πιο υψηλά αμειβόμενων Αμερικανών φορολογούμενων αυξήθηκε κατά 60% από το 1970, ενώ έχει μειωθεί κατά περισσότερο από 10% για όλους τους υπολοίπους. Πρόκειται για στατιστικά στοιχεία που συγκλονίζουν και επιβεβαιώνονται από μέτρα όπως είναι οι ολοένα ανερχόμενοι συντελεστές Gini coefficient, στις ΗΠΑ και στη Βρετανία, που καταγράφουν την ανισότητα των εισοδημάτων.

Το μερίδιο κερδών
Ενας άλλος τρόπος για να το θέσει κανείς είναι το πώς το μερίδιο των κερδών ως προς το ΑΕΠ βρίσκεται διαμορφωμένο στο υψηλότερο επίπεδό του της τελευταίας 100ετίας, ή ήταν τουλάχιστον έως πρόσφατα.

Για να το θέσουμε απλά, τα οφέλη της οικονομικής ανάπτυξης εισέρευσαν στις τσέπες των πλουτοκρατών αντί για την κύρια μάζα του πληθυσμού. Επομένως, γιατί δεν έχει ξεσπάσει ακόμη κάποια επανάσταση; Επειδή, υπάρχει μια λύση: Αν δεν μπορείς να τα κερδίσεις, μπορείς να τα δανειστείς! Ο φθηνός δανεισμός έγινε ευρέως διαθέσιμος. Οι χρηματοοικονομικές καινοτομίες, όπως είναι οι αγορές τιτλοποιημένων απαιτήσεων (asset-backed securities), ενίσχυσαν αυτή τη διαδικασία, όπως έκαναν και οι κρατικά χρηματοδοτούμενες εταιρείες, όπως ήταν οι Fannie Mae και Freddie Mac. Οι αρχές εποπτείας το υποδέχτηκαν με ικανοποίηση, μη λαμβάνοντας, ενδεχομένως, επαρκώς υπόψη τους το ηθικό ρίσκο που υπείχαν: Οτι, δηλαδή, ο ολοένα αυξανόμενος δανεισμός σήμαινε πως οι αρχές έπρεπε να διατηρήσουν χαμηλά το κόστος αγοράς χρήματος, ειδάλλως, το βάρος του υποκείμενου χρέους θα παρέλυε την κατανάλωση. Αυτό οδήγησε, με τη σειρά του, σε περαιτέρω μόχλευση, κάτι που, τελικά, επιδείνωσε την κατάσταση.

Το ερώτημα είναι αν το βάρος του χρέους -τα συνολικά εκκρεμή χρέη στην αγορά πιστώσεων των ΗΠΑ ανέρχονταν στα 53 τρισ. δολάρια στα τέλη του περασμένου Μαρτίου, δηλαδή στο 3,7% του ΑΕΠ- μπορεί να συντηρηθεί και αν όχι με ποιο τρόπο μπορεί να ελαττωθεί χωρίς να επιφέρει συρρίκνωση της οικονομίας. Τα χρέη πρέπει να μειωθούν, κάτι που σημαίνει περισσότερη εξοικονόμηση και χαμηλότερη ανάπτυξη για πολλά χρόνια. Ο πληθωρισμός είναι πιθανό να επιστρέψει πιο επιθετικά από ποτέ, κάτι που θα αναγκάσει τους επενδυτές να ζητήσουν υψηλότερες αποδόσεις και θα δυσκολέψει περισσότερο τις προσπάθειες των κυβερνήσεων για να μειώσουν το χρέος.

Τι πρέπει, επομένως, να γίνει; Πρώτον, αν και δεν είναι ιδανικό, δεν θα πρέπει να εγκαταλείψουμε εσπευσμένα το καπιταλιστικό μοντέλο. Είναι λιγότερο κακό από κάθε άλλο σύστημα που έχει εφαρμοστεί στον πλανήτη. Πρέπει, ωστόσο, να διπλασιάσουμε τις προσπάθειές μας για να αυξήσουμε την παραγωγικότητα μέσω της καινοτομίας και της δημιουργίας νέων αγορών. Δεύτερον, πρέπει να μάθουμε να ζούμε ανάλογα με τις οικονομικές δυνατότητές μας. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να μάθουμε να ξοδεύουμε λιγότερα από όσα κερδίζουμε και να μάθουμε, ενδεχομένως, να ζούμε χωρίς να ονειρευόμαστε τα αυτοκίνητα της BMW, τις τηλεοράσεις επίπεδης οθόνης και τους δερμάτινους καναπέδες. Τρίτον, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί όταν θα κατανείμουμε τα βάρη της υψηλότερης φορολογίας, κάτι που θα συμβεί αναπόφευκτα στην προσεχή δεκαετία. Τέλος, πρέπει να συμβιβαστούμε με το γεγονός ότι αυτά είναι διαρθρωτικά ζητήματα που χρειάζονται διαρθρωτικές λύσεις."

Ο συντάκτης είναι διαχειριστής ενεργητικού στην GLG Partners

"Για ποιο λόγο ο αγγλοσαξονικός κόσμος είναι φορτωμένος με τόσο μεγάλο όγκο χρέους; Οι τραπεζίτες και οι αρχές εποπτείας γνωρίζουν καλά πως δεν συμφέρει κανέναν, μακροπρόθεσμα, να έχουν επιτρέψει στο δανεισμό να κλιμακωθεί σε σημείο ώστε οι ΗΠΑ να χρωστούν, σήμερα, πολύ περισσότερα, ως πολλαπλάσιο της οικονομίας, από ό,τι στο ξεκίνημα της μεγάλης ύφεσης. Η απάντηση είναι το μικρό βρόμικο μυστικό του καπιταλισμού: Ο εκτεταμένος δανεισμός ήταν ο μόνος τρόπος για να διατηρηθεί το επίπεδο διαβίωσης για το συντριπτικό τμήμα του πληθυσμού, σε μια χρονική περίοδο κατά την οποία ο πλούτος συγκεντρωνόταν στα χέρια των προνομιούχων.

Ο όγκος του πλούτου από τον οποίο έχει επωφεληθεί η τάξη των προνομιούχων ξαφνιάζει και αντικατοπτρίζει το πρόβλημα που παρατηρείται με τις χαλαρά εποπτευόμενες αγορές: Οι πλούσιοι γίνονται πολύ πλουσιότεροι, κάτι που δεν ισχύει καθόλου για όλους τους υπολοίπους. Σύμφωνα με τους οικονομολόγους της Societe Generale, το προσαρμοσμένο στον πληθωρισμό εισόδημα του ενός πέμπτου των πιο υψηλά αμειβόμενων Αμερικανών φορολογούμενων αυξήθηκε κατά 60% από το 1970, ενώ έχει μειωθεί κατά περισσότερο από 10% για όλους τους υπολοίπους. Πρόκειται για στατιστικά στοιχεία που συγκλονίζουν και επιβεβαιώνονται από μέτρα όπως είναι οι ολοένα ανερχόμενοι συντελεστές Gini coefficient, στις ΗΠΑ και στη Βρετανία, που καταγράφουν την ανισότητα των εισοδημάτων.

Το μερίδιο κερδών
Ενας άλλος τρόπος για να το θέσει κανείς είναι το πώς το μερίδιο των κερδών ως προς το ΑΕΠ βρίσκεται διαμορφωμένο στο υψηλότερο επίπεδό του της τελευταίας 100ετίας, ή ήταν τουλάχιστον έως πρόσφατα.

Για να το θέσουμε απλά, τα οφέλη της οικονομικής ανάπτυξης εισέρευσαν στις τσέπες των πλουτοκρατών αντί για την κύρια μάζα του πληθυσμού. Επομένως, γιατί δεν έχει ξεσπάσει ακόμη κάποια επανάσταση; Επειδή, υπάρχει μια λύση: Αν δεν μπορείς να τα κερδίσεις, μπορείς να τα δανειστείς! Ο φθηνός δανεισμός έγινε ευρέως διαθέσιμος. Οι χρηματοοικονομικές καινοτομίες, όπως είναι οι αγορές τιτλοποιημένων απαιτήσεων (asset-backed securities), ενίσχυσαν αυτή τη διαδικασία, όπως έκαναν και οι κρατικά χρηματοδοτούμενες εταιρείες, όπως ήταν οι Fannie Mae και Freddie Mac. Οι αρχές εποπτείας το υποδέχτηκαν με ικανοποίηση, μη λαμβάνοντας, ενδεχομένως, επαρκώς υπόψη τους το ηθικό ρίσκο που υπείχαν: Οτι, δηλαδή, ο ολοένα αυξανόμενος δανεισμός σήμαινε πως οι αρχές έπρεπε να διατηρήσουν χαμηλά το κόστος αγοράς χρήματος, ειδάλλως, το βάρος του υποκείμενου χρέους θα παρέλυε την κατανάλωση. Αυτό οδήγησε, με τη σειρά του, σε περαιτέρω μόχλευση, κάτι που, τελικά, επιδείνωσε την κατάσταση.

Το ερώτημα είναι αν το βάρος του χρέους -τα συνολικά εκκρεμή χρέη στην αγορά πιστώσεων των ΗΠΑ ανέρχονταν στα 53 τρισ. δολάρια στα τέλη του περασμένου Μαρτίου, δηλαδή στο 3,7% του ΑΕΠ- μπορεί να συντηρηθεί και αν όχι με ποιο τρόπο μπορεί να ελαττωθεί χωρίς να επιφέρει συρρίκνωση της οικονομίας. Τα χρέη πρέπει να μειωθούν, κάτι που σημαίνει περισσότερη εξοικονόμηση και χαμηλότερη ανάπτυξη για πολλά χρόνια. Ο πληθωρισμός είναι πιθανό να επιστρέψει πιο επιθετικά από ποτέ, κάτι που θα αναγκάσει τους επενδυτές να ζητήσουν υψηλότερες αποδόσεις και θα δυσκολέψει περισσότερο τις προσπάθειες των κυβερνήσεων για να μειώσουν το χρέος.

Τι πρέπει, επομένως, να γίνει; Πρώτον, αν και δεν είναι ιδανικό, δεν θα πρέπει να εγκαταλείψουμε εσπευσμένα το καπιταλιστικό μοντέλο. Είναι λιγότερο κακό από κάθε άλλο σύστημα που έχει εφαρμοστεί στον πλανήτη. Πρέπει, ωστόσο, να διπλασιάσουμε τις προσπάθειές μας για να αυξήσουμε την παραγωγικότητα μέσω της καινοτομίας και της δημιουργίας νέων αγορών. Δεύτερον, πρέπει να μάθουμε να ζούμε ανάλογα με τις οικονομικές δυνατότητές μας. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να μάθουμε να ξοδεύουμε λιγότερα από όσα κερδίζουμε και να μάθουμε, ενδεχομένως, να ζούμε χωρίς να ονειρευόμαστε τα αυτοκίνητα της BMW, τις τηλεοράσεις επίπεδης οθόνης και τους δερμάτινους καναπέδες. Τρίτον, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί όταν θα κατανείμουμε τα βάρη της υψηλότερης φορολογίας, κάτι που θα συμβεί αναπόφευκτα στην προσεχή δεκαετία. Τέλος, πρέπει να συμβιβαστούμε με το γεγονός ότι αυτά είναι διαρθρωτικά ζητήματα που χρειάζονται διαρθρωτικές λύσεις."

Ο συντάκτης είναι διαχειριστής ενεργητικού στην GLG Partners

Με αφορμή το άρθρο που παρέθεσε ο αγαπητός trexagireve, θα ήθελα να επισημάνω τα εξής :

α) Γιατί ο συντάκτης του άρθρου δε μας λέει από που προέρχεται ο εκτεταμένος δανεισμός (που τον χαρακτηρίζει "μικρό" βρώμικο μυστικό του καπιταλισμού);
β) Αναφέρεται κάπου στο κείμενο ότι "τα χρέη πρέπει να μειωθούν" : ποια χρέη και πως αυτά δημιουργήθηκαν δε μας το λέει ο φίλος Ben
γ) Το καπιταλιστ(ρ)ικό σύστημα είναι το πλέον στρεβλό μοντέλο ανάπτυης, όσον αφορά στην κοινωνική ισορροπία, κάτι το οποίο φυσικά αρνείται ο φίλτατος.
δ) Η αύξηση της παραγωγικότητας (την οποία θεωρεί λύση ο κύριος Ben) και η μείωση των προσδοκιών του απλού πολίτη αποτελούν απλά την ευκολομάσητη τσίχλα στα χείλη αυτών που προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα : η ανελαστικότητα των εταιρικών κερδών προς τα κάτω (σε βάθος χρόνου μιλάω πάντα), αλλά και η αύξηση της διαφημιστικής δαπάνης, που αποτελεί το υπ' αριθμό 1 έγκλημα του καπιταλιστ(ρ)ικού συστήματος αποτελούν άγνωστες λέξεις.
ε) Διαβάζουμε για κατανομή φορολογικών βαρών, γενικόλογα και αόριστα. Πολύ θα με ενδιέφερε πως το αντιλαμβάνεται ο συγκεκριμένος...
Φυσικά και είναι "στημένο" όπως λες αγαπητέ trexagireve. Και τώρα που πλέον έχουν βουλώσει τα φρεάτια και η μπόχα αναδύεται σε παγκόσμια κλίμακα, οι "διαΧΕΙΡΙΣΤΕΣ" κάθε μορφής προσπαθούν απεγνωσμένα να μας πείσουν ότι το λάθος είναι στην πράξη και όχι στη θεωρία. Αμ δε...

Αγαπητή dark lill princess

quote:

---

τι γινεται ομως με ολα εκεινα που μας κανουν εξαρτημενους περαν αυτου;

---

φιλη dark lill princess και εγω δυσκολευομαι να το πιστεψω οτι δεν μπορει να αλλαξει κατι , αλλα δεν μπορω να βλεπω μονο την αισιοδοξη αλλα και την απαισιοδοξη πλευρα!!! μαλιστα πολλες φορες σκεφτομαι εαν πραγματι ολα αυτα τα χρονια εχει αλλαξει κατι πραγματικα ή τα οσα εχουν γινει ηταν απλα καταστασεις που απλα συναιβησαν !!! καπου ειχα διαβασει οτι ολες οι γενιες περιμενουν καποια αλλαγη , ειδικοτερα αυτες που ειναι κοντα σε χρονικες αλλαγες , αιωνα ή χιλιετια, και ολες μας ολες νομιζουν οτι θα προκαλεσουν την αλλαγη ... οπως ειπα δεν ξερω ...

το θεμα της συλογικοτητας ειναι ενα πολυ μεγαλο θεμα επισης , τι γινεται ομως ?

απο την μια (ας πιασουμε την ελληνικη περιπτωση) εχουμε 10.000 ελληνες που εχουν περιουσιες που αγγιζουν ή ξεπερνουν καποια ΤΡΙΣ ευρω, απο την αλλη εχουμε 10.000.000 με τα ισαριθμα οικονομικα και οχι μονο προβληματα, τι γινεται ? αντι να παμε και να πουμε ΕΛΑΤΕ εσεις οι 10.000 χιλιαδες , με ποιο τροπο βγηκαν αυτα τα λεφτα ? υπηρξε υπερκερδος ? υπηρξε εκμεταλευση ? ή οτι αλλο , δεν μπορειτε να εχετε μια τετοια τεραστια συσσωρευση πλουτου , πρεπει να συμβαλεται ή ισως να τα μοιρασετε ... αντιθετα ομως , λεμε ΕΣΕΙΣ οι 10.000.000 συνενοηθειτε , οργανωθητε και πειτε μας τι θετε ή διεκδικηστε... ΓΙΑΤΙ ? μηπως αυτο ειναι απλα ενα κολπο ? τα κομματα τι μας λενε ? οταν βγαινουν ειμαστε κυριαρχος λαος και οταν δεν βγαινουν ειμαστε ο βλακας λαος ... για μενα κομματα δεν πρεπει να υπαρχουν , ειδικα στην βουλη που πρεπει να ειναι εκπροσωποι του ΛΑΟΥ και μονο και να υπαρχουν διαδικασιες μεσω των οποιων θα κρινονται και θα δινουν λογω στο λαο , οχι καθε 4 χρονια αλλα καθε μερα , οπως αντιθετος ειμαι με τις παροχες που εχουν και πολλα αλλα ...

δεν εξεταζω για ποιο θεμα δεν συμβαινει ( για μενα ειναι απλα η φυση - χαρακτηρας του ανθρωπου) αλλα μεσα σε μια πολυκατοικια με 10 οικογενειες , πολλες φορες (εαν οχι παντα) δεν μπορουν να συνενοηθουν για το τι χρωμα θα βαψουν ενα τοιχο ... και εμεις θελουμε να ΟΡΓΑΝΩΘΟΥΝ 10.000.000 ανθρωποι ?

το σιγουρο ειναι οτι πρεπει ο πολιτης να οργανωθει και να απαιτησει , για να γινει ομως αυτο (τουλαχιστον εως οτου αποκτησουμε ολοι το ελαχιστο επιπεδο παιδειας που θα μας εκανε να δουμε το κοινο καλο και οχι το ατομικο) πρεπει ΚΑΠΟΙΟΣ να το προκαλεσει , εδω μπαινει ο ηγιετης , δεν εχει σημασια εαν θα ειναι πολιτικος (με την εννοια του κομματος) ή πολίτης (που απλα δεν αντεξε και εβγαλε κραυγη) ο οποιος θα εμπνευσει το κοσμο και θα προκαλεσει την συσπειρωση ...

ΕΛΑ ομως που πουθενα στο παρελθον κατι τετοιο δεν κατεληξε στο ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ αλλα παντα ο πολιτης ειναι απο κατω !!! αρα μηπως ματαια περιμενουμε ? μηπως ειναι στη φυση μας αυτη η προσμονη της αλλαγης απλα και μονο γιατι ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ευχαριστημενοι με αυτο που ζουμε ? για το πρωτο λεω πως δεν με απασχολει εαν πετυχε ή οχι κατι τετοιο, μπορει σημερα να πετυχει σε εμας , για το δευτερο , πιστευω οτι το προβλημα ξεπερναει την παιδεια , τις γνωσεις , τα αισθηματα και καταληγει στην ιδια την φυση του ανθρωπου και εκει δυσκολα πας κοντρα.

η δικη μου αποψη ειναι οτι πρεπει εμεις να αλλαξουμε αρχικα , με οτι κοστος , χωρις να το ζυγισουμε , και η δικη μας αλλαγη να προκαλεσει και την αλλαγη των αλλων ... τι ανταποκριση μπορει να εχει κατι τετοιο δεν το ξερω ... απλα λεω οτι ισως να ειναι προς το καλυτερο
ενα δευτερο στοιχειο κατα την αποψη μου ειναι, οτι για να υπαρξει οργανωση ή συσπειρωση πρεπει να υπαρχουν τα ελαχιστα συμφωνημενα , πχ στο μυαλο μου γυριζει εδω και καιρο οτι το κρατος πρεπει να διασφαλιζει τα ελαχιστα για να ζει καποιος (και τα 400 ή 700 ευρω δεν ειναι τα ελαχιστα) οτι πρεπει να υπαρχει ανωτερο οριο σε μισθους και κερδη (δεν μπορεις να πουλας με 3000% κερδος τον νεςκαφε ή το ουισκι) αλλα και πολλα αλλα !!! αυτα για να περασουν στην κοινωνια (οι ιδεες του καθενος μας) πρεπει να υπαρχει επαφη με τον κυκλο μας (οικογενειακο - φιλικο) και να τιθεται το θεμα "ΠΟΥ ΣΤΟ ΔΙΑΛΟ ΠΑΜΕ" σε καθε ευκαιρεια. Τελος συμαντικο κρινω οτι ειναι να μαθουμε να βρισκουμε και να φωτιζουμε αυτα που μας ενωνουν και οχι αυτα που μας χωριζουν (κομματα , ομαδες , θρησκεια και αλλα , ειναι μονο για να μας χωριζουν , πρεπει να βρουμε την δυναμη και να τα προσπερασουμε , το μονο που εχουμε ειναι ο ανθρωπος και εαν θελουμε να λεγομαστε ετσι πρεπει να απλωσουμε το χερι στους γυρω μας)

[
ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΗΣ - Όποιος πραγματικά έχει γνώση για κάποιο θέμα λέει «κατάλαβα». Όποιος δεν έχει γνώση λέει «πιστεύω».