- Όραμα για το τέλος του κόσμου (Δευτέρα Παρουσία) - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Ειναι τα οραματα για την κολαση ενος ασκητη .....
__________________________________________________________
ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΕΤΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ .. ΣΕ
Όραμα για το τέλος του κόσμου (Δευτέρα Παρουσία).
08/04/2008
__________________________________________________________
Ο Quentin Tarantino θα μπορούσε να πάρει έμπνευση από την περιγραφή της κόλασης , & των διαφόρων τιμωριών , για μια ... θαυμάσια ταινία θρίλλερ !
=========================================================
Αγαπητέ AINEIAN06, γιατί είσαι τόσο λακωνικός; 
Πες μας την γνώμη σου για το συγκεκριμένο άρθρο, τι αποκόμισες διαβάζοντας το, τι εντυπώσεις σου άφησε κλπ ώστε να δοθεί κάποιο έναυσμα για περαιτέρω συζήτηση.
Προσωπικά διαβάζοντας το συγκεκριμένο άρθρο σχετικά με το όραμα, ομολογώ πως είδα σε μεγάλο βαθμό μια προσπάθεια εκφοβισμού των ανθρώπων - Χριστιανών ή μη - από την αρχή κιόλας του άρθρου.
Λυπάμαι αλλά σύμφωνα με την δική μου αντίληψη γύρω από το πρόσωπο του Ιησού και του πραγματικού νοήματος του Χριστιανισμού, ο φόβος κι η αίσθηση της "εκδίκησης" απέναντι σε κάποιον άνθρωπο δε μπορούν να υπάρχουν.
Η αγάπη προς τον Δημιουργό δε μπορεί να γεννάει φόβο κι ούτε μπορεί να είναι αποτέλεσμα εκφοβισμού ή της αίσθησης της τιμωρίας.
Θα πρέπει να είναι αγνή και να αφήνει στον άνθρωπο τα περιθώρια της ελεύθερης βούλησης, όχι την αίσθηση ότι θα πρέπει να ακολουθήσει μια πεπατημένη οδό για να μην τιμωρηθεί... 
In anticipation of my resurrection...
«Ω τι χαρά, τι δόξα, τι λαμπρότητα περιμένει τους αγίους στους ουρανούς! Πόσο φοβάμαι μήπως στερηθώ!»
Και έτσι τους κρατάνε σε επίπεδα ζωώδη, και απολαμβάνουν την εξουσία τους.
είναι ειδωμένο με παραπάνω από το 10% κατανόησης
του ανθρωπίνου εγκεφάλου και γι’ αυτό σου φαίνεται
ζοφερό και άσχημο…
Εννοώ ότι βλέπεις από την σημερινή γωνία της ανοχής
και δεν μπορείς να δεις , έστω θεωρητικά, από μια
πλευρά που δεν υπάρχει δικαιολογία για το λάθος…
Φίλε μου, υπάρχει μια τέτοια κρίση απο τον Θεό, που δεν
βλέπει τα πράγματα συμβιβαστικά, όπως είθισται, στην εποχή μας…
Tι να κάνουμε, οι ομοφυλόφιλοι,π.χ. είναι αμαρτωλοί,
άσχετα από το πόσο τους ανέχεσαι εσύ, εγώ ή όποιος άλλος .
Μ’ αυτή την οπτική, αν δεις τα πράγματα θα καταλάβεις μια
άλλη αλήθεια πιο αδυσώπητη, απ’ ότι η σημερινή ανοχή…
Και αν δεις ότι ενδέχεται, εγώ προσωπικά το πιστεύω,
αλλά μιλώντας για σένα, ενδέχεται να βγουν έτσι τα
πράγματα ,μπορεί να αναθεωρήσεις πολλές από τις απόψεις σου…Ενδέχεται είπα( για την αναθεώρηση μιλώντας…)
Δεν ξέρω αν οι ομοφυλόφιλοι είναι αμαρτωλοί.
Δεν ξέρω αν οι "αιρετικοί" - όπως διάβασα - ή οι ειδωλολάτρες κλπ είναι αιρετικοί.
Προσπαθώ να απαλλαγώ από τα δικά μου πάθη και τις δικές μου αδυναμίες οπότε δεν είμαι σε θέση να κρίνω τα πάθη ή τις επιλογές κάποιων συνανθρώπων μου.
Δεν είμαι κάποιος φωτισμένος Διδάσκαλος ούτε κάποιος Θεός για να κρίνω τον συνάνθρωπο μου.
Αυτή η συνειδητή επιλογή μου δεν είναι μια ένδειξη ανοχής, είναι η αναγνώριση μου προς τους άλλους να πράττουν αυτό που εκείνοι θεωρούν καλύτερο για τον εαυτό τους με την προϋπόθεση ότι δεν αντιβαίνουν τα όρια των συνανθρώπων τους.
Με το να είναι κάποιος "αιρετικός" δεν αντιβαίνει τα όρια κανενός συνανθρώπου του.
Με το να είναι ομοφυλόφιλος δεν αντιβαίνει τα όρια κανενός.
Με το να μην πηγαίνει στην εκκλησία δεν αντιβαίνει τα όρια κανενός.
Απλά ακολουθεί αυτό που του υποδεικνύει - τουλάχιστον εκείνη την δεδομένη χρονική στιγμή - η καρδιά του.
Στην προσπάθεια μου να απαλλαγώ από τα δεσμά μου, προσπαθώ να απαλλαγώ από τους φόβους μου και να γίνω πιο ελεύθερος.
Να σπάσω τα καλούπια του νου μου και να οδηγηθώ προς την ελευθερία της συνείδησης μου.
Οπότε δε μπορώ να βάλω τον εαυτό μου στην διαδικασία ενός συνεχόμενου φόβου, φίλε μου.
Ας καώ στην Κόλαση λοιπόν! 
In anticipation of my resurrection...
πολιτικάντικη δήλωση…( αστειεύομαι,…)δηλαδή εσύ
πιστεύεις ότι είπαμε εγώ κι εσύ κάτι διαφορετικό;
Αφού είπαμε το ίδιο, γιατί το εμφανίζεις σαν διαφορετικό;
Δηλαδή, υπάρχει μπέρδεμα με την αλήθεια ή είναι σταθερή;
Εννοώ, βλέπεις ένα τραπέζι και σαν κάτι άλλο ή είναι
σταθερή αξία , τραπέζι;
Πιστεύω ότι όλοι μας βλέπουμε τα ίδια, άλλο αν δεχόμαστε να συμβιβαζόμαστε στην κοινωνία κι επικοινωνία με τους άλλους…
Καλό είναι να δεχόμαστε την διαφορετικότητα, αλλά αν ψάξεις
μια άλλη λέξη θα βρείς ότι είναι «παρανόρμαλ»…
βέβαια αυτό είναι θέμα του φόρουμ, αλλά καταλαβαίνεις
πως το εννοώ…
Το να προσπαθείς να ελευθερωθείς από τα όρια σου είναι καλό,
φτάνει να είσαι σίγουρος, ότι κάνεις κάτι τέτοιο και
δεν έχεις φυλακιστεί σε μια άλλη ανελευθερία…
Η πολύ ελευθερία είναι κι αυτή μια φυλακή, φίλε…
Πρόσεξε μην σπάσεις πολλά καλούπια, γιατί για τα πολλά παλούκια ξέρεις τι λένε…Για όποιον τα πηδάει εννοώ… Αστειάκι;…
Όσο για τον φόβο τι να πω, αν δεν ξέρεις ότι δεν υπάρχει
περίπτωση να μην υπάρχει φόβος, όσο υπάρχει το άγνωστο,
κανόνισε, ποιους φόβους θα ξεπεράσεις, ώστε να είσαι
έτοιμος, όταν θα τους δεις φόρα παρτίδα και τότε τι
θα κάνεις… Θα τους δεχτείς;
Αστειάκια…
quote:
marte
Και έτσι τους κρατάνε σε επίπεδα ζωώδη, και απολαμβάνουν την εξουσία τους.
Από που και ως που το να είσαι αγαθός, τίμιος, ειλικρινής, να σέβεσαι και να αγαπάς, να θυσιάζεσαι για τον συνάνθρωπό σου, ..... κατάντησαν "επίπεδα ζωώδη";
Δεν διάβασα πουθενά να λέει πως όλοι αυτοί που εγώ ανέφερα θα λάβουν, ως αντίτιμο των πράξεών τους - της ζωής τους γενικότερα -, την τιμωρία;
***Αφού δεν βγάζεις τον καφέ σου φίλε μου, με όλα όσα βλέπεις καθημερινά στην απάνθρωπη κοινωνία μας, μη φοβάσαι καθόλου. Ο καφές σου δεν κινδυνεύει!!
quote:
Η αγάπη προς τον Δημιουργό δε μπορεί να γεννάει φόβο κι ούτε μπορεί να είναι αποτέλεσμα εκφοβισμού ή της αίσθησης της τιμωρίας.
Θα πρέπει να είναι αγνή και να αφήνει στον άνθρωπο τα περιθώρια της ελεύθερης βούλησης, όχι την αίσθηση ότι θα πρέπει να ακολουθήσει μια πεπατημένη οδό για να μην τιμωρηθεί...
Φυσικά και δεν γεννάει φόβο.
Τι είναι αυτό που γεννά την "αίσθηση της τιμωρίας";
Φυσικά και ο άνθρωπος είναι ελεύθερος να πράξει κατά βούληση.
Μήπως σε ενοχλεί το γεγονός πως ο άνθρωπος θα πρέπει να λογοδοτήσει για τις πράξεις του μετά την κοίμησή του;
Αν ναι, τότε γιατί δεν σε ενοχλεί και τώρα, όσο είμαστε εν ζωή, που κάνουμε το ίδιο, δηλαδή λογοδοτούμε (βέβαια όχι όλοι, υπάρχουν και αυτοί που είναι υπεράνω της ανθρώπινης δικαιοσύνης);
Πάντα με πολύ φόβο και τρόμο. Έλεος ρε παιδιά, λες και βλέπουνε τον μπαμπούλα οι άγγελοι. Δεν καταλαβαίνω αυτή την
τρομολαγνεία του κειμένου. Προφανώς θέλει να δείξει την δύναμη του Κριτή και προβαίνει σε υπερβολές υπερθετικού βαθμού.
Προσωπικά η εικόνα που έχω για τον Χριστό δεν συνάπτει με τα γραφόμενα του αγίου.
Η εικόνα που μου έρχεται στο μυαλό διαβάζοντάς το είναι πως επρόκειτο για έναν ιδιότροπο τύπο , χωρίς τρόπους , κακό και τύρρανο
που όλοι τρέμουν μήπως και τον νευριάσουν, λες και φοβούνται μήπως τους απολύσει το αφεντικό απ' την δουλειά. Κάτι δεν μου κολλάει
σωστά στην όλη ιστορία.
Βέβαια είναι παρήγορο πως κάποια στιγμή θα έρθει η ώρα της κρίσεως και όλοι θα μπούνε στην θέση τους και θα κυριεύσει αγάπη,
γαλήνη, δικαιοσύνη και ειρήνη (ότι δηλαδή μας λείπει σήμερα). Τώρα βέβαια αν συμβεί με τον τρόπο που περιγράφεται , σαφώς και θα
είναι κομμάτι τρομακτικό θα έλεγα, αλλά το αποτέλεσμα μετράει.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Ας αφήσουμε τι ακριβώς γράφει το κείμενο και ας βοηθήσουμε συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη, ας κάνουμε καμιά συνδρομή
στην γιούνισεφ, στους γιατρούς χωρίς σύνορα, ας βοηθήσουμε τους φτωχούς που τους έχουμε ξεχάσει, γιατί αυτή είναι η μόνη ουσία
που αποκόμισα από το εν λόγω κείμενο (όσοι δεν το κάνουν ήδη) και όλα τ' άλλα θα γίνουν όπως πρέπει όταν έρθει η ώρα τους
Στο Βασίλειο Των Τυφλών, Ο Μονόφθαλμος Βασιλεύει
Edited by - seirios12a on 08/04/2008 21:58:29
που δυστυχώς παρερμηνεύεται... Οι λέξεις τρόμος
και φόβος, πλησιάζουν την έννοια του δέους και του
σέβας , τώρα γιατί εσύ θέλεις να τις συγκρίνεις με
την αντίληψη περί του ....Νουσφεράτου, δεν το ερμηνεύω,
αλλά, ειλικρινά ελευθεριάζεις...
Πιστεύω ότι αντιλαμβάνεσαι πολύ καλά ότι στην προκειμένη
περίπτωση εννοεί το άγνωστο μεγαλείο του Θεού.
Άγνωστο ακόμη και για τους αγγέλους.
Όπως άγνωστο ήτανστους αγγέλους ότι ο Θεός θα γίνονταν
άνθρωπος και θα χωρούσε "ο αχώρητος εν γαστρί..."
Δηλαδή όταν σκέφτεσαι κάποιον που έχει φτιάξει τον κόσμο
είναι το λιγότερο φρικώδες να τον φαντάζεσαι γεννητό...
Να τον φαντάζεσαι δηλαδή, ένααπειροελάχιστο τμήμα της πλάσης
του, αυτό σε σοκάρει, για να το πω αλλοιώς...
Αν όμως αντιλαμβάνεσαιτις λέξεις εκ των εννοιών τους κι
όχι από την εφαρμογή των σε ταινίες θρίλερ...
Υπάρχει μια ρημάδα ελληνική γλώσαα που δεν έγινε
τα τελευταία 30 χρόνια, έχει πολύ περισσότερα χρόνια
ζωής και οι λέξεις της, επίσης...
Ας τις αφήσουμε τις καημένες να είναι αυτό που είναι
χωρίς νεωτερισμούς...
Ίσως έτσι κάποια στιγμή συννενοηθούμε...
Προερχόμαστε ή ζούμε την Βαβέλ;
quote:
Αγαπητέ AINEIAN06, γιατί είσαι τόσο λακωνικός;
Πες μας την γνώμη σου για το συγκεκριμένο άρθρο, τι αποκόμισες διαβάζοντας το, τι εντυπώσεις σου άφησε κλπ ώστε να δοθεί κάποιο έναυσμα για περαιτέρω συζήτηση.
Φιλε συντονιστη ... εγω σε αυτο το κειμενο βλεπω μια γνησια κι αυθεντικη νοοτροπια , τροπο σκεψης χριστιανων απολογητων πανω στο πως αντιλαμβανονται την εικονα του Θεου ... η οποια οσο κι αν προσπαθει να εξωραιστει, εξιδανικευτει με συμβολικο αλληγορικες εσωτερικες ερμηνειες ...η με σοφιστικα κολπα του στυλ .. δεν σε τιμωρει ο Θεος ... μονος σου τιμωρησαι που δεν τον υπακουσες !!!!!!!! παραμενει τρομερα απωθητικη ..
Προσωπικα δηλωνω Αθεος ....
quote:
Φυσικά και δεν γεννάει φόβο.
Τι είναι αυτό που γεννά την "αίσθηση της τιμωρίας";Φυσικά και ο άνθρωπος είναι ελεύθερος να πράξει κατά βούληση.
Μήπως σε ενοχλεί το γεγονός πως ο άνθρωπος θα πρέπει να λογοδοτήσει για τις πράξεις του μετά την κοίμησή του;
Πως λεμε ... εισαι ελευθερος να μην υπακουσεις τον Αφεντη .. κι να τιμωρηθεις !!!!!!!!
Δεν σε τιμωρει ο αφεντης .. εσυ τιμωρεισαι για την ανυπακοη σου !!
Και ο ληστης που σου βαζει ενα περιστροφο στο κεφαλι και ζηταει το πορτοφολι σου σου δινει την ελευθερια την επιλογης ... η θα του δωσεις τα χρηματα σου και θα σωθεις η θα σκοτωθεις !!!!!
"Πηγή: Βίος ενός ασκητή επισκόπου, του Αγίου Νήφωνος επισκόπου Κωνσταντιανής"
Πιστεύω ότι τα τέλος είναι λάθος.
Λείπει το κλασσικό "και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλλίτερα".
Πάντως για να μη ξεχνιόμαστε υπήρχε κι αυτό που θυμήθηκε ο χριστός, παρ' όλο που είχε τόσες δουλειές να κάνει:
«Οι Έλληνες και τα είδωλά τους γκρεμίσθηκαν με το ξύλο, την λόγχη και τα καρφιά που έμπηξαν οι σταυρωτές στο ζωηφόρο Σώμα μου».
Καλό γενικά το θρίλερ τρόμου, αλλά πολύ σκιασάρικο, μπρρρρρ....
Υ.Γ. Πρέπει να το είδε καλοκαίρι, όταν τον πήρε ο ύπνος στον ήλιο.
ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ
Εν πάσει περιπτώσει, θεωρώ ότι η αλήθεια δεν είναι σταθερή πάντα αλλά δυναμικά μεταβαλλόμενη.
quote:
Καλό είναι να δεχόμαστε την διαφορετικότητα, αλλά αν ψάξεις
μια άλλη λέξη θα βρείς ότι είναι «παρανόρμαλ»…
Το θέμα είναι ότι η φύση δεν έχει ορίσει ποτέ κάτι ως "παρανόρμαλ" ή "νόρμαλ".
Απλώς δημιουργεί.
Οι όποιοι διαχωρισμοί είναι αποτέλεσμα του ανθρώπινου νου και της ανάγκης μας να ταξινομούμε τα δεδομένα προκειμένου να δίνουμε κάποια απάντηση σε ερωτήματα που έχουμε ώστε να προχωρούμε παρακάτω.
Δε μπορώ να θεωρήσω έναν ομοφυλόφιλο, έναν "αιρετικό", έναν θρησκευόμενο, έναν γυναικά, έναν πότη κλπ ως κάτι το "παρανόρμαλ" καθώς είναι μικρές εκφάνσεις της Δημιουργίας όπως είμαι εγώ, εσύ κι ο καθένας.
Από την άλλη, σχεδόν το μεγαλύτερο ποσοστό της ανθρωπότητας είναι εξίσου "νόρμαλ" όσο και "παρανόρμαλ"...
Σχετικά με τις λέξεις "φόβος" και "τρόμος" που επισύναψε ο seirios12a στο μήνυμα του, απέχουν παρασάγγας από το σέβας και το δέος.
Η ελληνική γλώσσα είναι τόσο πλούσια που υπάρχουν χιλιάδες λέξεις για να περιγράψουν επακριβώς κάποιες καταστάσεις.
Αν στην συγκεκριμένη πρόταση έπρεπε να γραφτούν οι λέξεις "σέβας" "δέος", θα γράφονταν αυτές.
Συνεπώς θεωρώ τον συσχετισμό που έκανες αυθαίρετο και λανθασμένο.
quote:
Τι είναι αυτό που γεννά την "αίσθηση της τιμωρίας";
Αγαπητέ Ψηλέ, χαίρομαι που μου θέτεις τόσα ερωτήματα.
Σε διάφορα άλλα θέματα που σου θέτω κι εγώ κάποια ερωτήματα, σε ψάχνω με το κυάλι για να δω κάποια απάντηση.
Την αίσθηση της τιμωρίας μπορεί να την γεννά ένα πλήθος παραγόντων.
Ένας παράγοντας είναι η αίσθηση απόκλισης από ένα σύνολο συμπεριφορών που έχουν επιβληθεί σε ένα άτομο κι η οποία τον οδηγεί στο να πιστεύει σε μια τιμωρία.
quote:
Μήπως σε ενοχλεί το γεγονός πως ο άνθρωπος θα πρέπει να λογοδοτήσει για τις πράξεις του μετά την κοίμησή του;
Μπα, δε με ενοχλεί καθόλου αυτό.
Ο άνθρωπος μπορεί να λογοδοτήσει στον εαυτό του εν πρώτοις και κατά την διάρκεια της ζωής του και μετά.
Βέβαια όχι για να τιμωρηθεί αλλά για να διδαχθεί και να εξελιχθεί...
In anticipation of my resurrection...
αλλά αυτά περί ύπαρξης ομοφυλοφύλων, γυναικάδων,
μέθυσων, αιρετικών, εκ γενετής, εντάσσονται μάλλον
στην σφαίρα του λάθους… Βλέπεις, άλλο γεννιέμαι
κι άλλο γίνομαι. Άλλο τι έπλασε ο Θεός κι άλλο το
πως επέδρασε πάνω του ο ανθρώπινος παράγοντας.
Αυτό σου έλεγα, όταν έλεγα το νορμάλ και το παρανόρμαλ.
Τι έφτιαξε ο Θεός είναι το νορμάλ και τι επηρέασε ο
άνθρωπος το παρανόρμαλ. Εγώ δέχομαι το νορμάλ και
επειδή τον άνθρωπο τον θεωρώ ατελή και επίφοβο
( νάτη πάλι αυτή η απαίσια λέξη…) δεν δέχομαι ως
λογικά και ισοδύναμα με τα νορμάλ τα παρανόρμαλ…
Ξέρω είμαι εκτός εποχής, αλλά άλλο εκτός εποχής
κι άλλο εκτός λογικής…
Φίλε μου δεν καταλαβαίνω πως κάνεις αυτό το λάθος
με τις λέξεις φόβος και τρόμος, σε σύνδεση με τις
αντίστοιχες σέβας και δέος…
Ξέρεις ότι υπάρχει η σχετικότητα των λέξεων,
άλλο αν δεν θέλεις να το δείς σε σχέση με το παρόν κείμενο.
Είναι όπως λέμε πανούργος, που σήμερα είναι άσχημη λέξη,
αν κι η λέξη δεν είναι. Το φόβος και το σέβας έχουν
την ίδια θέση και σημασία για την θρησκεία.
Όταν λέει «η δε γυνή να φοβείται τον άνδρα,»
τι λες να εννοεί;
Δεν πειράζει μωρέ που δεν ξέρεις τόσα πολλά κι εσύ
και κάποιοι άλλοι που κρίνουν το κείμενο του οράματος,
από την σχετικότητα των λέξεων αυτών για την θρησκεία,
αλλά σας στερούν την αντίληψη και καλά είναι κάποια
στιγμή να το δείτε όπως το λέει κι όχι όπως το εκλαμβάνετε…
Αυτό που σου λέει ο Ψηλός έχει να κάνει με την παραβολή του αμπελώνος. Αν κάποιος σου δώσει ένα κτήμα ( το σώμα σου)
και συ του φερθείς αχάριστα και δεν του δώσεις κάποιο
τίμημα, δικαιούται να σου το πάρει; Για να σου το θέσω
κάπως απλά…
Ή αν προτιμάς ,ο άνθρωπος έχει μια περιορισμένη αντίληψη
του τι κάνει και του τι βλέπει γύρω του, οι θέσεις του
είναι αντίστοιχες, αλλά ο Θεός δεν δικαιούται να τον θέλει
καλύτερο, αν και του έχει παραχωρήσει σώμα και πνεύμα;…
Σκέψου τα λίγο χωρίς να βάζεις μέσα σου το πρίσμα του
ελεύθερος είμαι και ότι θέλω κάνω, αλλά το υπεύθυνος
είμαι και δέχομαι τους περιορισμούς που να αναδεικνύουν
την υπευθυνότητα μου…
Πώς να γίνει η ρημάδα η εξέλιξη, όταν ο άνθρωπος θέλει
μόνο εμπειρικά να προχωρεί ως άλλος τυφλός που πρέπει
να ακουμπάει όλα με το χέρι του ακόμη και τη φωτιά
για να τα αντιλαμβάνεται ότι υπάρχουν…
Θα κατακαεί, θα πέσει , μπορεί να σκοτωθεί, μέχρι να
γνωρίσει ένα νέο χώρο… Καλά θα είναι να χρησιμοποιούμε
και τα μάτια του νου, όχι μόνο τις αισθήσεις…
Περί αστείου ο λόγος: Μου αρέσουνε τα αστεία, για να μην
έχω μεγάλη ιδέα για την πάρτη μου, όπως την πατάνε μερικοί
που το παίζουνε σοβαροί...
Πρέπει να ΄χεις δει κι εσύ κάποιους τέτοιους
σοβαροφανείς, έτσι δεν είναι;...
Μου φαίνεται κάπως αντιφατικό...
Κάτι που μου προκαλεί εντύπωση στο τελευταίο σου μήνυμα είναι μια τάση σου να μου αποδίδεις κάποιες συμπεριφορές ή τρόπους σκέψης που εικάζεις ότι μπορεί να ισχύουν από την πλευρά μου ή να με "νουθετήσεις", όπως:
quote:
Φίλε μου δεν καταλαβαίνω πως κάνεις αυτό το λάθος
με τις λέξεις φόβος και τρόμος
quote:
Ξέρεις ότι υπάρχει η σχετικότητα των λέξεων,
άλλο αν δεν θέλεις να το δείς σε σχέση με το παρόν κείμενο.
quote:
Δεν πειράζει μωρέ που δεν ξέρεις τόσα πολλά κι εσύ
και κάποιοι άλλοι που κρίνουν το κείμενο του οράματος,
quote:
αλλά σας στερούν την αντίληψη και καλά είναι κάποια
στιγμή να το δείτε όπως το λέει κι όχι όπως το εκλαμβάνετε…
quote:
Σκέψου τα λίγο χωρίς να βάζεις μέσα σου το πρίσμα του
ελεύθερος είμαι και ότι θέλω κάνω,
Προσπάθησε σε παρακαλώ να μην το κάνεις διότι μπορεί να οδηγείσαι σε λάθος συμπεράσματα, κάτι που μπορεί να δυσχεραίνει την μεταξύ μας επικοινωνία.
Όσον αφορά τον τρόμο, τον φόβο, το δέος και το σέβας συνεχίζω να επιμένω στην άποψη μου ότι έχουν διαφορετική ερμηνεία και νόημα οπότε δε μπορώ να δεχθώ κάποια συσχέτιση μεταξύ τους.
Δόξα τω Θεώ η ελληνική γλώσσα είναι από τα "δυνατά μου σημεία" οπότε μπορώ να κατανοώ κάποια πράγματα.
Στην προκειμένη περίπτωση το κείμενο είναι αυτό που είναι.
Εσύ το βλέπεις μέσα από μια Α οπτική κι ορθά πράττεις.
Εγώ το βλέπω μέσα από μια Β οπτική και πάλι ορθά πράττω.
Δεν υπάρχει λόγος να πείσει ο ένας τον άλλον να το δει μέσα από την οπτική που αυτός θέλει, σωστά;
quote:
Ή αν προτιμάς ,ο άνθρωπος έχει μια περιορισμένη αντίληψη
του τι κάνει και του τι βλέπει γύρω του, οι θέσεις του
είναι αντίστοιχες, αλλά ο Θεός δεν δικαιούται να τον θέλει
καλύτερο, αν και του έχει παραχωρήσει σώμα και πνεύμα;…
Ο Θεός θέλει;
Πως μπορούμε να γνωρίζουμε αν ο Θεός θέλει ή όχι;
Πως μπορούμε να γνωρίζουμε τι θέλει και τι δεν θέλει;
quote:
Σκέψου τα λίγο χωρίς να βάζεις μέσα σου το πρίσμα του
ελεύθερος είμαι και ότι θέλω κάνω, αλλά το υπεύθυνος
είμαι και δέχομαι τους περιορισμούς που να αναδεικνύουν
την υπευθυνότητα μου…
Πίστεψε με, σε καμία περίπτωση δεν εξισώνω το να είμαι ελεύθερος με το να κάνω ό,τι θέλω.
Το να γίνομαι ελεύθερος σημαίνει - μεταξύ άλλων - και το να γνωρίζω τι να κάνω και τι πρέπει να κάνω...
quote:
Περί αστείου ο λόγος: Μου αρέσουνε τα αστεία, για να μην
έχω μεγάλη ιδέα για την πάρτη μου, όπως την πατάνε μερικοί
που το παίζουνε σοβαροί...
Πρέπει να ΄χεις δει κι εσύ κάποιους τέτοιους
σοβαροφανείς, έτσι δεν είναι;...
Και σοβαροφανείς βλέπω κι ό,τι θέλεις.
Κι αστειάκια κάνω κι "αστειάκια" αλλά όταν επιδίδομαι στα δεύτερα αρχίζουν τα κλάμματα...
In anticipation of my resurrection...
φίλε D Incubus, οπότε, ηρέμησε…
Δεύτερον οι λέξεις σύμφωνα με το λεξικό, έχουν
αιτιολογήσεις και συνωνυμίες οπότε, καλύτερα να
ρίξεις μια ματιά και στο λεξικό…
Περί του αν τον θέλει ο Θεός (τον άνθρωπο..)
καλύτερο, ήθελα να πιστεύω, ότι θα σου άρεσε…
Γιατί αλλού, λες ότι ο Θεός είναι κάτι το τρομερό και φοβερό..
Εσύ δηλαδή, αν είχες να κάνεις με παιδιά, δεν θα τα
φοβέριζες, προκειμένου να πετύχεις κάτι που εσύ ως
ανώτερος στην διάνοια ξέρεις ότι είναι καλό γι’ αυτά;…
Οπτικές υπάρχουν πολλές, αλλά,
το θέμα είναι να επικοινωνούμε, μωρέ…Γιατί,
αν θέλουμε βλέπουμε ο καθένας ότι θέλει και χανόμαστε…
Περί ελευθερίας και του να ξέρω τι πρέπει και τι
δεν πρέπει να κάνω, συμφωνούμε….
Βασικά συμφωνούμε, γιατί αρπάχτηκες;
Κι αυτό με τα «αστειάκια» που κάνουν κλάματα… scary…
quote:
AINEIAN06quote:
Φυσικά και δεν γεννάει φόβο.
Τι είναι αυτό που γεννά την "αίσθηση της τιμωρίας";Φυσικά και ο άνθρωπος είναι ελεύθερος να πράξει κατά βούληση.
Μήπως σε ενοχλεί το γεγονός πως ο άνθρωπος θα πρέπει να λογοδοτήσει για τις πράξεις του μετά την κοίμησή του;Πως λεμε ... εισαι ελευθερος να μην υπακουσεις τον Αφεντη .. κι να τιμωρηθεις !!!!!!!!
Δεν σε τιμωρει ο αφεντης .. εσυ τιμωρεισαι για την ανυπακοη σου !!
Το στραβό στραβό, έτσι AINEIAN06;
Όχι μωρέ, ας σε αφήσουμε να γα… και να δέρνεις κι αν κάποιος σου ζητήσει το λόγο και σου πει "για κάτσε ρε φίλε, τι κάνεις εκεί;", τότε γίνεται "Αφέντης" που περιορίζει την ελευθερία σου, σωστά;.
Ωραίος είσαι! Πολύ δημοκράτης!
Μα ποιος νομίζεις ότι είσαι; Ο Μπους;;;;;
quote:
AINEIAN06
Και ο ληστης που σου βαζει ενα περιστροφο στο κεφαλι και ζηταει το πορτοφολι σου σου δινει την ελευθερια την επιλογης ... η θα του δωσεις τα χρηματα σου και θα σωθεις η θα σκοτωθεις !!!!!
Σωστός!!!!!! Λογική AINEIAN06!!!!!!!!! Κάτι μου θυμίζει από τη λογική του έλληνα σήμερα.
Ο εγκληματίας εξισώνεται με Αυτόν που ετάισε και ευεργέτησε πλήθος κόσμου, οι οποίοι και στη συνέχεια τον εσταύρωσαν!!!
Βρε τι άλλο θα ακούσουν τα μάτια μας και θα δούνε τα αυτιά μας εδώ μέσα;
Edited by - Ψηλός on 09/04/2008 12:46:54
Μετά απ’ αυτούς μπήκε πολύ πλήθος ειδωλολατρών, που δεν γνώρισαν τον νόμο του Χριστού, αλλά εκ φύσεως τον τήρησαν υπακούοντας στη συνείδησή τους. Πολλοί σαν ήλιοι απ’ την αγνότητα και την καθαρότητά τους. Και ο Κύριος τους χάρισε τον παράδεισο και φαιδρά στεφάνια πλεγμένα με ρόδα και κρίνα. Επειδή όμως είχαν στερηθεί το άγιο βάπτισμα, ήταν τυφλοί. Δεν έβλεπαν καθόλου τη δόξα του Θεού. Γιατί το άγιο βάπτισμα είναι φως και μάτι της ψυχής. Γι’ αυτό όποιος δεν το λάβει κι αν άπειρα καλά εργασθεί, κληρονομεί βέβαια την παραδείσιαν άνεση και κάτι δοκιμάζει από την ευωδία και τη γλυκύτητα της αλλά δεν βλέπει τίποτε.
Βέβαια, υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα με την τύφλωση, αλλά πιστεύω πως με τον καιρό, όλο και κάποιος οφθαλμίατρος θα βρεθεί ανάμεσα στους αγαθούς του παραδείσου - τι στο καλό, μιαν αιωνιότητα και με την παντοδυναμία του Κυρίου δε θα το λύσουμε το πρόβλημα;
Οπότε, όλα καλά από τη δική μου πλευρά
Ο Θεός είναι τελικά δίκαιος - κοίτα να δεις που ανησυχούσα 
