- ΤΟ ΡΟΣΛΙΝ - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
οσον αφορα τα Ιερα κημειλια,αν κατι δεν ειναι απολυτα βεβαιομενο δυσκολα ειναι αληθινο
Αν πατε στο ΤοπΚαπι στην Πολη θα δειτε να εκθετουν οι Τουρκοι ως γνησια το σπαθι του Δαβιδ,τριχες του Αβρααμ ,το χερι καποιου παλι star της Π.διαθηκης.
"Τώρα όσον αφορά τη σινδόνη νεώτερες χρονολογήσεις με άνθρακα απέδειξαν ότι κατασκευάστηκε τον 13ο περίπου αιώνα. Άρα κατ εμέ περισσότερο πιθανό είναι να είναι η νεκρική σινδόνη το Ζακ ντε Μολαί και όχι του Ιησού. Εξ άλλου ένω σώμα το οποίο έχει καεί έχει περισσότερες πιθανότητες όταν είναι ακόμη ζεστό να αφήσει αποτύπωμα σε πανί. Οι έννοιες του ιερού μανδηλίου και της ιεράς σινδόνης περιπλέκονται στους αιώνες. Κατά πάσαν πιθανότητα είναι το ίδιο. Τώρα σύμφωνα επίσης με νεώτερες έρευνες ακόμη και ο Πάπας ήξερε ότι δεν ήταν η σινδόνη του Χριστού αλλά επειδή ήταν ένα καλό αντικείμενο για "τουριστική" αξιοποίηση προχώρησε στην υποτιθέμενη αναγνώριση για να υπάρχει μια πηγή χρημάτων ακόμη όπως και είναι μέχρι σήμερα."
Αν η χρονολόγηση είναι σωστή, ταιριάζει ωραία με τον Ζακ ντε Μολαί, για τουριστική και εμπορική αξιοποίηση επίσης. Ένα ολόκληρο βιβλίο έχει γραφεί πάνω στο θέμα αυτό, όμως από συγγραφείς που μας πείθουν περισσότερο για τους στόχους τους να κάνουν πωλήσεις, παρά για την ακρίβεια των συμπερασμάτων τους.
Και πάλι όμως, οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι το αποτύπωμα στη Σινδόνη από το σώμα του Ζακ ντε Μολαί έγινε όταν το σώμα βρισκόταν ακόμα εν ζωή. Δεν τυλίχτηκε σε καμιά σινδόνη καμμένο σώμα, γιατί απλούστατα καμμένο σώμα του Ζακ ντε Μολαί δεν υπήρξε. Μόνο στάχτες που πετάχτηκαν στον Σηκουάνα.
Θυμίζω επίσης ότι σε ένα άλλο βιβλίο στην δημοφιλή κατηγορία της παραδοξολογίας, υποστηρίζεται ότι το αποτύπωμα στην Σινδόνη είναι από το σώμα του πολυμήχανου Λεονάρντο ντα Βίντσι, και αποτελεί κάτι σαν την πρώτη "φωτογραφική πλάκα" στην ιστορία.
Βλέπουμε λοιπόν ότι οι πηγές χρημάτων υπάρχουν και εκτός εκκλησιαστικών κόλπων... από όποιον και όπως μπορεί.
quote:
Προς το παρόν σας αφήνω για μελέτη αυτή τη φώτο
Για την φωτογραφία που αξίζει όσο χίλιες λέξεις έχουν ειπωθεί πολλά. Αλλά για εκείνη που έδειχνε ένα τραπέζι γεμάτο μισο-άδεια μπουκάλια δεν ξέρω αν και πόσα. 6+1 οι καρέκλες. Έμοιαζε πως μόλις η παρέα είχε φύγει. 6 αγόρια. Ένα ευρωμπάσκετ τους ένωσε κι ένα ευρωμπάσκετ τους βρήκε χαμένους στην καθημερινότητά τους, προσπαθώντας να αφήσουν πίσω και διαπαντώς τις εποχές που δεν είχαν τίποτα να χωρίσουν, που μοιράζονταν τα οινο-πνεύματα, την τρέλα και τα όνειρά τους. Λίγο πριν αφεθούν ολότελα στο παιχνίδι της ζωής. Παρατηρητής της ιστορίας που επαναλαμβάνεται κάθε φορά με άλλα πρόσωπα, ο «τρελός του χωριού», ενοχλητικός σαν μύγα, τυχαία -on time- περνώντας, για να προσθέσει μια καρέκλα στο σκηνικό (γιατί «και οι 7 ήσαν υπέροχοι» όπως έλεγε), ψελλίζοντας την ίδια φράση πάντα, που ακουγόταν περισσότερο σαν απειλή, παρά σαν συμβουλή: «Το νου σας!».*
Κeep on whirling… και η ζωή συνεχίζεται...
Mοz©Just an AAArtist
* Από την ταινία «Απόντες» του Γ. Γραμματικού (μια από τις πιο διεισδυτικές και όμορφες ματιές που έβγαλε ποτέ αυτός ο Τόπος στον σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο). Για την αγαπητή μου Zadok :* (μιας και τρόπον τινά της το χρωστάω κι ας μην είναι εδώ για να το δει ;-) και εννοείται για τον κο Ράμογλου...