- Τιμή σ’ εκείνους... - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
Φίλτατε Ιmperator:
quote:
Dim kar από ότι βλέπω δεν έχασες την ευκαιρία να μου "την πεις".
Τίποτα προσωπικό... Απλά ήμουν φορτωμένος...
quote:
Δε θα μπω στη διαδικασία να έρθω σε αντιπαράθεση περαιτέρω, θεωρώ πως δε χρειάζεται. Είπα τις απόψεις μου και φτάνει, αρεστές ή όχι δε με ενδιαφέρει, ούτε νοιώθω ότι πρέπει να απολογηθώ για αυτές.
Φυσικά!!!
quote:
Περιττό να σου πω βέβαια ότι μπορώ άνετα να κάνω σκόνη ένα προς ένα τα επιχειρήματα που μου παρέθεσες.
Δεν παρέθεσα και πολλά...
quote:
Παρά το ότι δε θέλω να το κάνω, θα ομολογήσω ότι με "τσίγκλησε" μία ερώτηση που μου απεύθυνες προσωπικά.
Προσωπικά, αλλά και προς το καθένα...
quote:
"Τι κάνω για αυτό?" για το ότι η χώρα είναι έτσι κλπ.
Η απάντησή μου είναι η εξής: Ακοπουθώ τους στοιχειώδεις κανόνες συλλογικής οργάνωσης ανθρώπινων κοινωνιών.
Πολύ καλή βάση...
quote:
Να σου το πω πιο αναλυτικά?
Σέβομαι το συνάνθρωπό μου. Δεν είμαι πονηρός. Δε κοιτάω να τον κοροιδέψω. Δε κοιτάω να του φάω τη θέση ενώ την αξίζει. Δε μολύνω το περιβάλλον. Δε τρέχω μεθυσμένος με κίνδυνο να σκοτώσω αθώους. Θές κι άλλα? Όταν ήμουν φοιτητής δεν έμπαινα στις (κομματικές) παρατάξεις για να φάω τη θέση από το μεταπτυχιακό από το συμφοιτητή μου που το άξιζε. Τη θέση την πήρα με δική μου αξία αποδεδειγμένα. Στο δημόσιο που εργάστηκα για κάποιο διάστημα δεν είχα γραμμένο τον κόσμο στα @@ μου. Αντίθετα σεβόμουν το ότι ο κόσμος με πλήρωνε και υπερέβαλλα εαυτόν για να τον εξυπηρετήσω. Οι συνάδελφοι με θεωρούσαν μ... κα και ο κόσμος μου έλεγε ευχαριστώ. Αυτό κάνω.
Εύγε!!! Κι εγώ λοιπόν σε διαβεβαιώνω πως (σχετικά) νωρίς διαπίστωσα ότι η πιο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ πράξη που μπορείς να κάνεις σήμερα είναι να κάνεις ΣΩΣΤΑ το μικρό κομμάτι καθημερινότητας που έχεις μπροστά σου... Στα παραπάνω που αναφέρεις θα μπορούσα να συμπληρώσω: μαζεύω τα κόπρανα του σκύλου μου. Είμαι αιμοδότης. Είμαι δωρητής σώματος. προσφέρω εθελοντική δουλειά σε δυο τρεις συλλόγους. Μεγαλώνω όσο πιο σωστά νομίζω και μπορώ δύο παιδιά. Κτλ...
quote:
Απλά κοιτάω να μη κάνω τη ζωή δύσκολή στους συνανθρώπους μου.Σέβομαι την άποψη του καθενός. Σέβομαι τα δικαιώματα που έχει.
Και σε ρωτάω.Αν όλοι έκαναν αυτά θα ήταν διαφορετική η χώρα ή όχι?
Σίγουρα ΝΑΙ!!!
quote:
Είναι τίποτα δύσκολο να γίνει?
ΠΟΛΥ δύσκολο!!! Βλέπε κοινωνική αδράνεια...
quote:
Δε χρειάζονται ηρωισμοί ή επαναστάσεις. Όχι.
Συμφωνώ... Αλλά ο πιλότος ήταν ήρωας ή απλά έκανε τη δουλειά του; Οι πιλότοι των σοβιετικών ελικοπτέρων που πετούσαν πάνω από το Τσέρνομπιλ ενώ γνώριζαν ότι θα πεθάνουν ήταν ήρωες ή εργαζόμενοι; Ή απλά Ανθρωποι;
quote:
Απλά στοιχειώδης λογική και σεβασμός. Απλότητα. Απόρριψη του φιλοτομαρισμού και του κακώς εννοούμενου εγωισμού. Απλά το να σκεφτείς μόνο ότι υπάρχουν και άλλα παλιοτόμαρα γύρω σου εκτός από το δικό σου.
Σωστός.
quote:
Αυτό κάνω εγώ. Από ότι φαίνεται είναι πολύ δύσκολο σε αυτή τη χώρα γιατί δε βλέπω να το κάνουν πολλοί. Ας είναι. Αφού τους αρέσει δε θα τους χαλάσω το χατήρι. Αυτή τη χώρα θέλουν, αυτήν έχουν.
Φυσικά και προσυπογράφω!!!
Και τελειώνω με το εξής ερώτημα: αν ΕΣΥ ήσουν ο πιλότος δεν θα έπρεπες να κάνεις αυτό που ΠΡΕΠΕΙ; Γιατί ο Ηλιάκης πολύ απλά μόνο αυτό έκανε...
Δημήτρης
________________________
Αν δεν πατήσετε ΤΩΡΑ αμέσως www.foscaving.gr/ να σας καεί το VIDEO!!!
Φίλτατε Ιmperator:
quote:
Dim kar από ότι βλέπω δεν έχασες την ευκαιρία να μου "την πεις".
Τίποτα προσωπικό... Απλά ήμουν φορτωμένος...
quote:
Δε θα μπω στη διαδικασία να έρθω σε αντιπαράθεση περαιτέρω, θεωρώ πως δε χρειάζεται. Είπα τις απόψεις μου και φτάνει, αρεστές ή όχι δε με ενδιαφέρει, ούτε νοιώθω ότι πρέπει να απολογηθώ για αυτές.
Φυσικά!!!
quote:
Περιττό να σου πω βέβαια ότι μπορώ άνετα να κάνω σκόνη ένα προς ένα τα επιχειρήματα που μου παρέθεσες.
Δεν παρέθεσα και πολλά...
quote:
Παρά το ότι δε θέλω να το κάνω, θα ομολογήσω ότι με "τσίγκλησε" μία ερώτηση που μου απεύθυνες προσωπικά.
Προσωπικά, αλλά και προς το καθένα...
quote:
"Τι κάνω για αυτό?" για το ότι η χώρα είναι έτσι κλπ.
Η απάντησή μου είναι η εξής: Ακοπουθώ τους στοιχειώδεις κανόνες συλλογικής οργάνωσης ανθρώπινων κοινωνιών.
Πολύ καλή βάση...
quote:
Να σου το πω πιο αναλυτικά?
Σέβομαι το συνάνθρωπό μου. Δεν είμαι πονηρός. Δε κοιτάω να τον κοροιδέψω. Δε κοιτάω να του φάω τη θέση ενώ την αξίζει. Δε μολύνω το περιβάλλον. Δε τρέχω μεθυσμένος με κίνδυνο να σκοτώσω αθώους. Θές κι άλλα? Όταν ήμουν φοιτητής δεν έμπαινα στις (κομματικές) παρατάξεις για να φάω τη θέση από το μεταπτυχιακό από το συμφοιτητή μου που το άξιζε. Τη θέση την πήρα με δική μου αξία αποδεδειγμένα. Στο δημόσιο που εργάστηκα για κάποιο διάστημα δεν είχα γραμμένο τον κόσμο στα @@ μου. Αντίθετα σεβόμουν το ότι ο κόσμος με πλήρωνε και υπερέβαλλα εαυτόν για να τον εξυπηρετήσω. Οι συνάδελφοι με θεωρούσαν μ... κα και ο κόσμος μου έλεγε ευχαριστώ. Αυτό κάνω.
Εύγε!!! Κι εγώ λοιπόν σε διαβεβαιώνω πως (σχετικά) νωρίς διαπίστωσα ότι η πιο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ πράξη που μπορείς να κάνεις σήμερα είναι να κάνεις ΣΩΣΤΑ το μικρό κομμάτι καθημερινότητας που έχεις μπροστά σου... Στα παραπάνω που αναφέρεις θα μπορούσα να συμπληρώσω: μαζεύω τα κόπρανα του σκύλου μου. Είμαι αιμοδότης. Είμαι δωρητής σώματος. προσφέρω εθελοντική δουλειά σε δυο τρεις συλλόγους. Μεγαλώνω όσο πιο σωστά νομίζω και μπορώ δύο παιδιά. Κτλ...
quote:
Απλά κοιτάω να μη κάνω τη ζωή δύσκολή στους συνανθρώπους μου.Σέβομαι την άποψη του καθενός. Σέβομαι τα δικαιώματα που έχει.
Και σε ρωτάω.Αν όλοι έκαναν αυτά θα ήταν διαφορετική η χώρα ή όχι?
Σίγουρα ΝΑΙ!!!
quote:
Είναι τίποτα δύσκολο να γίνει?
ΠΟΛΥ δύσκολο!!! Βλέπε κοινωνική αδράνεια...
quote:
Δε χρειάζονται ηρωισμοί ή επαναστάσεις. Όχι.
Συμφωνώ... Αλλά ο πιλότος ήταν ήρωας ή απλά έκανε τη δουλειά του; Οι πιλότοι των σοβιετικών ελικοπτέρων που πετούσαν πάνω από το Τσέρνομπιλ ενώ γνώριζαν ότι θα πεθάνουν ήταν ήρωες ή εργαζόμενοι; Ή απλά Ανθρωποι;
quote:
Απλά στοιχειώδης λογική και σεβασμός. Απλότητα. Απόρριψη του φιλοτομαρισμού και του κακώς εννοούμενου εγωισμού. Απλά το να σκεφτείς μόνο ότι υπάρχουν και άλλα παλιοτόμαρα γύρω σου εκτός από το δικό σου.
Σωστός.
quote:
Αυτό κάνω εγώ. Από ότι φαίνεται είναι πολύ δύσκολο σε αυτή τη χώρα γιατί δε βλέπω να το κάνουν πολλοί. Ας είναι. Αφού τους αρέσει δε θα τους χαλάσω το χατήρι. Αυτή τη χώρα θέλουν, αυτήν έχουν.
Φυσικά και προσυπογράφω!!!
Και τελειώνω με το εξής ερώτημα: αν ΕΣΥ ήσουν ο πιλότος δεν θα έπρεπες να κάνεις αυτό που ΠΡΕΠΕΙ; Γιατί ο Ηλιάκης πολύ απλά μόνο αυτό έκανε...
Δημήτρης
________________________
Αν δεν πατήσετε ΤΩΡΑ αμέσως www.foscaving.gr/ να σας καεί το VIDEO!!!
Δημήτρης
________________________
Αν δεν πατήσετε ΤΩΡΑ αμέσως www.foscaving.gr/ να σας καεί το VIDEO!!!
Για σκεφτείτε το...
ΥΓ. Imperator μου άρεσε η τοποθέτησή σου 
Αστρονομική απόδειξη περί της υπάρξεως φούξια ελεφάντων...
Η αλλαγή θέσης του θέματος, με μπέρδεψε λιγάκι...
Φίλε Ιmperator, ΚΑΙ φυσικά ΚΑΙ ευτυχώς έχεις το απόλυτο δικαίωμα να έχεις οποιαδήποτε γνώμη και να την εκφράζεις. Πόσοι όμως συνειδητοποιούν ότι το να εκφέρεις την γνώμη σου δημοσίως (για θέματα που αφορούν τα συμφέροντα του Κράτους), απαιτεί και μεγάλη ευθύνη; Όπως επίσης και γνώση, την οποία, καλώς-κακώς, λίγοι διαθέτουν. Το να διαβάζει κάποιος κάθε μέρα τις εφημερίδες ή να έχει κουμπάρο τον γραμματέα του τάδε, δεν τον κάνει σε καμία περίπτωση Γνώστη της Εξωτερικής, Εσωτερικής και Αμυντικής λειτουργίας του Κράτους. Οπότε οι παραπάνω λειτουργίες καθορίζονται, καλώς-κακώς, από αυτούς που τις γνωρίζουν. Οι υπόλοιποι είμαστε μόνο για να βάζουμε ένα + σε έναν από τους δύο που μας λένε να το βάλουμε...
Τέλος, δεν νομίζω ότι δεν έχεις σε καμία υπόληψη την Χώρα Ελλάδα (με τα βουνά και τα λαγκάδια), αλλά αυτούς που την απαρτίζουν. Δηλαδή εμάς. Κάνω λάθος;
το ερωτημά σου πόλυ ωραίο και εύστοχο.....
Δυστύχως έχουμε μπει στο τρυπάκι της έντασης για να κερδίζουν οι "φίλοι μας" οι Αμερικάνοι ζεστά λεφτόπουλα από τα εξοπλιστηκά προγράμματα....
του Ιωάννη Παναγιωτακόπουλου
Προέδρου της Ν.Ε.Μ.
Στο άκουσμα του ονόματος του κάθε στρατιώτη, ακουγόταν στεντόρεια και η φωνή του Αξιωματικού: «Απών! Έπεσε υπέρ Πατρίδος!» Οι ριπές των όπλων έσκιζαν τον συννεφιασμένο ουρανό, σαν πολεμική ιαχή και σαν ηρωικός χαιρετισμός. Ήταν το μόνο άκουσμα που θα μπορούσε να αποσπάσει την προσοχή μας από εκείνη την μαυροφορεμένη γιαγιά, που προσπαθώντας να κρατηθεί όρθια από έναν στύλο, έκλαιγε με ένα μοιρολόι τον γιο της, που σήμερα τον τιμούσαν σαν ήρωα. Όπως και άλλα 28 παλικάρια. Ναι, ο γιος της ήρωας... Πόσο απλός και πόσο μεγάλος είναι ο ηρωισμός.
Ήρωας θα μπορούσε να είναι και εκείνος ο απλός κύριος, που συζητάγαμε μαζί μέσα στο C - 130, που μας κατέβαζε στην Κρήτη. Πολεμιστής της 1ης Μοίρας Καταδρομών, που τον Ιούλιο του 74 εκτέλεσε την επιχείρηση «Νίκη» στην Κύπρο. «Να, εγώ καθόμουν σε αυτή την θέση μέσα στο Νοράτλας», μου 'χε πει. «Στην πόρτα εκεί αριστερά ήταν ο υπολοχαγός και απέναντί μου δύο συνάδελφοι που συζητάγαμε. Το τροχιοδεικτικά χτύπησαν το αεροπλάνο, και τραντάχτηκε ολόκληρο. Τρύπησαν από κάτω, και κτύπησαν τα δύο παιδιά απέναντι. Εμένα πέρασαν μπροστά μου. Τα ένοιωσα να με καίνε...»
Μάλεμε. 1η Μοίρα Αλεξιπτωτιστών, 28 Ιουλίου, 11.30. Ο εκπρόσωπος του Συλλόγου «Κομάντος 74» καταθέτει το στεφάνι της τιμής, φωνάζοντας «Αθάνατοι!» Αθάνατοι για αυτούς, τους συμπολεμιστές τους. Για το Ελλαδικό κρατίδιο όμως, θνητοί και αναλώσιμοι. Τότε και τώρα. Τότε που τους παρέδωσε εκουσίως στα αντιαεροπορικά πυρά της - σκοπίμως ανενημέρωτης - Κυπριακής αεράμυνας, υπακούοντας στις έξωθεν εντολές. Τώρα που τους θάβει στη λήθη και που ταλαιπωρεί τους συγγενείς τους για δεκαετίες, δυσκολευώμενο να ... αναγνωρίσει ότι σκοτώθηκαν σε πόλεμο. «Το Ελληνικό Κράτος δεν ενεπλάκη σε κανέναν πόλεμο το 1974», ήταν η απάντηση για χρόνια. Η «επιχείρηση Νίκη», η καλύτερη αερομεταφερόμενη επιχείρηση μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο, ήταν ανύπαρκτη.
Για τους βετεράνους της Κύπρου όμως, ήταν υπαρκτή σαν εμπειρία, σαν μνήμη, πολλές φορές και σαν τραύμα σωματικό ή ψυχικό. Οι νεκροί συνάδελφοι είναι πάντα ζωγραφισμένοι στο πίσω μέρος του μυαλού και στο μπροστά της συνείδησης ως οι αθάνατοι ήρωες. Οι συμπολεμιστές, οι φίλοι, οι «σειρές» τους. Τα παιδιά που περάσανε μαζί την εκπαίδευση, που κάνανε μαζί υπηρεσία, που κάνανε χαβαλέ στο «ΚΨΜ», που τρώγανε «καμπάνα». Εκείνα τα παιδιά που μόλις άκουσαν ότι θα πάνε να πολεμήσουν στην Κύπρο, άδραξαν με ενθουσιασμό τα όπλα τους, τραγουδώντας το «πότε θα κάνει ξαστεριά». Πόσο απλός και πόσο μεγάλος είναι ο ηρωισμός.
Μάλεμε Κρήτης. 1η Μ.ΑΛ., 28/7 02, ώρα 12.00. Η εκδήλωση τελείωσε. Η βροχή άρχισε να πέφτει πιο δυνατή. Φύγαμε αφήνοντας πίσω το μνημείο και το στρατόπεδο. Ίσως και του χρόνου να είμαστε πάλι εδώ, για το μνημόσυνο, την μόνη εκδήλωση τιμής του ξεφτιλισμένου κράτους μας προς τους ήρωες αυτούς. Ίσως κάποτε να καταφέρουμε να τους τιμήσουμε χωρίς μνημόσυνα, αλλά με γιορτές Νίκης στη Κερύνεια, στην Αμμόχωστο, αλλά και στην σκλαβωμένη Αθήνα...
S-300
η αντιπυραυλικη μας "ομπρελα", ρωσικης κατασκευης, που ενοχλει τους Τουρκους αλλά και τους Αμερικανους
οι θεσεις τους στην Κρητη ηταν ο φωτογραφικος "στοχος" της τουρκικης αποστολης
Έχεις λοιπόν ένα στόχο και για αυτόν πρέπει να δουλέψουν κάποια άτομα από το πόστο του ο καθένας. Είτε αυτός ο στόχος λέγεται ασφάλεια είτε δε ξέρω κι εγώ τι άλλο. Κάποιοι αδρανούν ή δεν κάνουν αυτά που πρέπει. Για να επιτευχθεί όμως ο στόχος τότε κάποιο άλλοι πρέπει να υπερδραστηριοποιηθούν , δηλαδή να πέσει στις πλάτες τους μεγαλύτερο βάρος από αυτό που αντέχουν. Έτσι όμως συμβαίνουν δύο κακά: πρώτον αχρηστεύονται σχεδόν αυτοί που αδρανούν και δεύτερον αυτοι που υπερδραστηριοποιούντε θα κλατάρουν.
Πάρτε το κι αλλιώς. Πείτε ότι δεν ενδιαφέρομαι για τις ζωές των ανθρώπων που χάνονται , ότι είμαι ένας κρετίνος που κοιτάει την τσέπη του μόνο. Το κόστος που επιβαρύνεται η κοινωνία με αυτή την ένταση και τις συνεχιζόμενες αερομαχίες στο Αιγαίο είναι τεράστιο. Τα κάυσιμα, η συντήρηση των αεροπλάνων, η απώλεια σε έμψυχο και άψυχο υλικό. Έχω λοιπόν κάθε λόγο να διαμαρτύρομαι για αυτό. Εάν και οι πιλότοι το πάρουν λίγο "δημοσιουπαλλιλικά" το θέμα ( δε ξέρ κατ αρχήν αν είναι εφικτό αυτό, όλοι έχουμε πάει στρατό και ξέρουμε λίγο πολύ πως δουλεύει) αλλά σίγουρα κάποια μορφή "αντίδρασης" θα υπάρχει. Κάτι που να δείχνει ότι "αρκετά με αυτή την ιστορία" .Τότε ίσως και οι άλλοι οι παραμένοντες αδρανείς αναγκαστούν να δραστηριοποιηθούν.
Θα μου πει κανείς όμως "αυτό είναι η δουλειά τους να κάνουν ότι τους διατάζουν, και η δουλιά της αεροπορίας είναι η προστασία του εναέριου χώρου". Είναι όμως φυσιολογικό αυτό που συμβαίνει? Αυτή η ένταση και οι καθημερινές παραβιάσεις και αερομαχίες συμβαίνουν σε πολλά μέρη στον κόσμο? Σίγουρα δεν είναι κάτι το φυσιολογικό και σίγουρα είναι ένα θέμα το οποίο πρέπει να λυθεί στη σφαίρα της πολιτικής και της διπλωματίας. Γίνεται κάτι εκεί? Δε ξέρω. Εσείες τι βλέπετε? Εγώ λέω ότι δε γίνεται. Εάν όμως υπάρξει καμιά "δυσκολία" από πλευράς των χειριστών τότε θα γίνει κάτι ή όχι? Ξέρω ότι εκεί συνδικαλισμός και απεργιά και τέτοια μέσα δεν υπάρχουν . Η φύση του επαγγέλματος είναι τέτοια που δε γίνεται να υπάρξουν. Ξέρω επίσης ότι δε μπορεί ένα στέλεχος ενόπλων δυνάμεων να μην υπακούσει σε διαταγή. Μπορεί όμως να δείξει δυσαρέσκεια με κάποιο τρόπο? Χωρίς να παραβεί κανένα κανόνα να μην κάνει αυτό για το οποίο τον έβαλαν εκεί? Εάν και αυτός πλέον δεν το κάνει, τότε θα αναγκαστούν οι άλλοι να κάνουν αυτά που πρέπει.
Κάποιος από εμάς ας πούμε αν ήταν σε μια δουλειά και έβλεπε ότι οι άλλοι καθόνοντουσαν και αυτός τραβούσε όλο το λούκι τι θα έκανε? Δε θα έλεγε "για σιγά τι κάνω εγώ εδώ, σταματάα και κόφτε το λαιμό σας" Μετά θα αναγκαζόντουσαν οι άλλο να κινητοποιηθούν ή αλλιώς αντίο ζωή η δουλειά.
Για να γίνει κάτι σωστό απλά θέλει ο καθένας να κάνει αυτό που πρέπει στο τομέα του. Ούτε ηρωιλίκια χρειάζοντε ούτε τίποτα. Και ο πιλότος ούτε ήρωας είναι, ούτε φυλάει τίποτα θερμοπύλες ,είναι απλά ένας επαγγελματίας που κάνει τη δουλεία του και τίποτα παραπάνω και μάλιστα και ο ίδιος αυτό θέλει να είναι. Το θέμα είναι ο καθένας από το πόστο του και τη δουλειά του να κάνει αυτό που πρέπει να κάνει ώστε να μη χρειαστεί ούτε θερμοπύλες να φυλαχτούν ούτε ήρωας να γίνει κανείς. Δε χρειάζεται ήρωες αυτή η χώρα, μυαλό και λογική χρειάζεται.
quote:
Ακούστε ρε μάγκες κάτι λίγο. Παρακολουθείστε το συλλογισμό. Ρώτησε ο dim kar " και αν μπουκάρει το F-16?". Ερώτηση : ο μόνος υπεύθυνος για να μη μπουκάρει το F-16 και ο οποιοσδήποτε είναι ο πιλότος ή είναι και άλλοι υπεύθυνοι με άλλες ενέργεις.
θα ελεγα οι πολιτικοι
αλλα οι πολιτικοι δεν ειναι σε αυτες τις θεσεις μονοι τους ο λαος τους βαζει
αρα το οτι μπαινει το f16 μεσα ειναι υπευθυνοι αυτοι που ψηφιζουν
με βαση τον αν θα μπουνε στο δημοσιο και οχι με βαση το κοινο καλο
quote:
Έχεις λοιπόν ένα στόχο και για αυτόν πρέπει να δουλέψουν κάποια άτομα από το πόστο του ο καθένας. Είτε αυτός ο στόχος λέγεται ασφάλεια είτε δε ξέρω κι εγώ τι άλλο. Κάποιοι αδρανούν ή δεν κάνουν αυτά που πρέπει. Για να επιτευχθεί όμως ο στόχος τότε κάποιο άλλοι πρέπει να υπερδραστηριοποιηθούν , δηλαδή να πέσει στις πλάτες τους μεγαλύτερο βάρος από αυτό που αντέχουν. Έτσι όμως συμβαίνουν δύο κακά: πρώτον αχρηστεύονται σχεδόν αυτοί που αδρανούν και δεύτερον αυτοι που υπερδραστηριοποιούντε θα κλατάρουν.
υπαρχει και κατι που λεγεται φιλοτιμο
αυτο το εχουν οσοι εχουν θεσεις σαν και του παιδου που εχασε την ζωη του
σε αυτες τις θεσεις η δινεις το ειναι σου η δεν εισαι σε αυτη την θεση
quote:
Πάρτε το κι αλλιώς. Πείτε ότι δεν ενδιαφέρομαι για τις ζωές των ανθρώπων που χάνονται , ότι είμαι ένας κρετίνος που κοιτάει την τσέπη του μόνο. Το κόστος που επιβαρύνεται η κοινωνία με αυτή την ένταση και τις συνεχιζόμενες αερομαχίες στο Αιγαίο είναι τεράστιο. Τα κάυσιμα, η συντήρηση των αεροπλάνων, η απώλεια σε έμψυχο και άψυχο υλικό. Έχω λοιπόν κάθε λόγο να διαμαρτύρομαι για αυτό. Εάν και οι πιλότοι το πάρουν λίγο "δημοσιουπαλλιλικά" το θέμα ( δε ξέρ κατ αρχήν αν είναι εφικτό αυτό, όλοι έχουμε πάει στρατό και ξέρουμε λίγο πολύ πως δουλεύει) αλλά σίγουρα κάποια μορφή "αντίδρασης" θα υπάρχει. Κάτι που να δείχνει ότι "αρκετά με αυτή την ιστορία" .Τότε ίσως και οι άλλοι οι παραμένοντες αδρανείς αναγκαστούν να δραστηριοποιηθούν.
αν εχεις κανει στον εβρο θα ξερεις το προβλημα που υπαρχει με τους λαθρομεταναστες με τις περιεργες εντολες απο ανωθεν για να κανουν τα περιπολα τα στραβα ματια
ειδες να δραστηριοποιουνται αυτοι που δημιουργουν το προβλημα;;;;
quote:
Θα μου πει κανείς όμως "αυτό είναι η δουλειά τους να κάνουν ότι τους διατάζουν, και η δουλιά της αεροπορίας είναι η προστασία του εναέριου χώρου". Είναι όμως φυσιολογικό αυτό που συμβαίνει? Αυτή η ένταση και οι καθημερινές παραβιάσεις και αερομαχίες συμβαίνουν σε πολλά μέρη στον κόσμο? Σίγουρα δεν είναι κάτι το φυσιολογικό και σίγουρα είναι ένα θέμα το οποίο πρέπει να λυθεί στη σφαίρα της πολιτικής και της διπλωματίας. Γίνεται κάτι εκεί? Δε ξέρω. Εσείες τι βλέπετε? Εγώ λέω ότι δε γίνεται. Εάν όμως υπάρξει καμιά "δυσκολία" από πλευράς των χειριστών τότε θα γίνει κάτι ή όχι? Ξέρω ότι εκεί συνδικαλισμός και απεργιά και τέτοια μέσα δεν υπάρχουν . Η φύση του επαγγέλματος είναι τέτοια που δε γίνεται να υπάρξουν. Ξέρω επίσης ότι δε μπορεί ένα στέλεχος ενόπλων δυνάμεων να μην υπακούσει σε διαταγή. Μπορεί όμως να δείξει δυσαρέσκεια με κάποιο τρόπο? Χωρίς να παραβεί κανένα κανόνα να μην κάνει αυτό για το οποίο τον έβαλαν εκεί? Εάν και αυτός πλέον δεν το κάνει, τότε θα αναγκαστούν οι άλλοι να κάνουν αυτά που πρέπει.
ο στρατιωτης δεν μπορει να δειξει δυσαρεσκεια
το προβλημα ειναι οτι οι τουρκοι θελουν να εχουν μεριδιο στο αιγαιο
και οσο βλεπουν οτι οι πολιτικοι ειναι λαμογια και δεν κανουν σοβαρη δουλεια θα συνεχισουν να κανουν οτι κανουν
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
ηρωας στην αρχαια Ελλαδα θεωρειτο αυτος που την καταλληλη στιγμη που χρειαζοταν, επραττε το σωστο χωρις να σκεφθει το δικο του συμφερον
τοσο απλα...
Και κάτι τελευταίο.......
Τους Ήρωες δεν τους κλαίμε, γλεντάμε γιατί πέσανε σαν Ήρωες.......
Και κάτι τελευταίο.......
Τους Ήρωες δεν τους κλαίμε, γλεντάμε γιατί πέσανε σαν Ήρωες.......
Περνώντας από την αεροπορική βάση της Δεκέλειας τους βλέπω. Με τις στολές τους μέσα στα αυτοκίνητα τους ή στο λεωφορείο της υπηρεσίας όταν βγαίνουν εξοδούχοι από την Σχολή. Τους βλέπω κι όταν αρχίζουν να εκπαιδεύονται, καθώς παρατηρώ τα εκπαιδευτικά να απογειώνονται κι ακούω τους εμβολοφόρους κινητήρες να ανεβάζουν στροφές. Βλέπεις τους ελιγμούς και ξέρεις ότι εκεί ψηλά, μαζί με τον εκπαιδευτή είναι ένα παιδί που δεν έχει εικοσαρίσει καλά – καλά. Στην πύλη όταν βγαίνουν, όσο πιο μικρό το νούμερο στις επωμίδες, τόσο πιο μεγάλη η συστολή. Παιδιά απ’ όλη την Ελλάδα που περνούν από αλλεπάλλληλες δοκιμασίες που κάθε τόσο αποκλείουν κάποιους. Πόσα παλικάρια με ψυχή «προδόθηκαν» από ένα μικρό ελάττωμα της όρασης, πόσοι εν δυνάμει άριστοι στερήθηκαν το όνειρο. Αυτοί που θα περάσουν και την τελευταία δοκιμασία, την ώρα που πολλοί συνομήλικοι τους θα διυλίζουν τον κώνωπα ή θα ασχολούνται με την Eurovision, είναι εκείνοι που θα ζουν με readiness λεπτών, αυτοί που θα διασχίζουν σαν αστραπές την Ελληνική Λίμνη του Αιγαίου σπάζοντας το φράγμα του ήχου με τον κινητήρα στην μετάκαυση, αυτοί που θα κυνηγούν καθημερινά τους τούρκους εισβολείς με ελιγμούς, που καταβάλουν σε λίγα χρόνια τον πιο δυνατό ανδρικό οργανισμό, από τον λευκό αφρό του κύματος ως το γαλάζιο τ’ ουρανού. Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί οι πιλότοι της Πολεμικής Αεροπορίας συνταξιοδοτούνται τόσο γρήγορα; Όχι, δεν είναι γιατί είχανε καλό «συνδικαλισμό», ούτε γιατί έχουνε ωραία μάτια. Είναι γιατί οι καταπονήσεις που υφίστανται μεταφράζονται στο μέλλον σε προβλήματα υγείας. Οι άνθρωποι αυτοί, παιδιά, αδέλφια, σύζυγοι, πατεράδες κάποιων, εδώ και δεκαετίες διεξάγουν για λογαριασμό ΣΑΣ, για λογαριασμό ΜΑΣ, έναν ακήρυκτο πόλεμο. Καθημερινά αγωνίζονται για να μην παγιώσει το κεμαλικό φασιστικό θηρίο τετελεσμένα σε βάρος της εθνικής μας κυριαρχίας στο Αιγαίο. Δίνοντας αυτόν τον αγώνα, με αμοιβή αστεία σε σχέση με την προσφορά τους - σίγουρα πάντως πολύ λιγότερα από τις ημιμαθείς δημοσιογραφικές πριμαντόνες – κάθε τόσο κάποιοι από αυτούς ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ, ΣΚΟΤΩΝΟΝΤΑΙ. Οι θύτες είναι δύο: αφ’ ενός μεν το κεμαλικό κτήνος το οποίο με τα όργανα του καθημερινά απειλεί και προκαλεί εμπλοκές και επεισόδια κάθε είδους κι αφ’ ετέρου είναι όλοι αυτοί μέσα στην χώρα μας οι οποίοι ενθαρρύνουν και υποθάλπουν τον τουρκικό φασισμό, είναι όλοι αυτοί οι δουλόφρονες ψευδοπροοδευτικοί ή δήθεν σώφρονες αστοί που υπονομεύουν κάθε έννοια στρατηγικής αποτροπής, αυτοί που διαρρηγνύουν και κατακερματίζουν το εθνικό μέτωπο, αυτοί που πιστεύουν στην θεωρία εξημέρωσης του κεμαλικού κτήνους.
Τιμώ και αγαπώ τις Ένοπλες Δυνάμεις και κυρίως τα αδέλφια ΜΟΥ που είναι στην πρώτη γραμμή: στα μαχητικά, στην προκάλυψη, στην ΕΛ.ΔΥ.Κ., στις Μοίρες και τα Τάγματα των Ειδικών Δυνάμεων, στα πλοία που περιπολούν με κάθε καιρό. Κανένα λειτούργημα, κανένα επάγγελμα δεν είναι περισσότερο άξιο τιμής από την ένοπλη υπηρεσία για την Πατρίδα, κανένας πιο άξιος από αυτούς που είναι ταγμένοι να πεθάνουν γι’ αυτήν, για ΜΑΣ ΟΛΟΥΣ και κάθε τόσο πράγματι πεθαίνουν. Κανένας ξεφτιλισμένος γραφιάς που τα’ ονοματάκι του σέρνεται στα σκουπίδια του Υπουργείου Εξωτερικών και διαφόρων πρεσβειών για τις απολαβές της «ανεξάρτητης» δημοσιογραφίας του, κανένα καθεστωτικό «κοχίμπα» των δημοσίων έργων και προμηθειών που οδηγεί cayenne, κανένας αστράτευτος τζιτζιφιόγκος μέλος της ψευδωνύμου εταιρείας «αντιστασιακών ηρώων», κανένας μισέλληνας κίναιδος απ’ αυτούς που περιφέρονται στην γνωστή πλατεία και στα κανάλια, κανείς μα κανείς δεν αξίζει μια τρίχα αυτών των παιδιών που για 1000 τόσα ευρώ πεθαίνουν για να μπορούν ακόμα και αυτοί να βυσσοδομούν με άνεση σε βάρος της ίδιας τους της Πατρίδας. Κανένας κόπος, καμμία υπηρεσία οποιουδήποτε ιδιωτικού ή δημοσίου υπαλλήλου, δεν συγκρίνεται ούτε κατά διάνοια με την αποστολή αυτών που τάχθηκαν να δώσουν την ίδια τους την ζωή και την δίνουν κάθε τόσο για το Κοινόν των Ελλήνων. Γιατί τι πιο πολύτιμο υπάρχει από το φως, τον αέρα, το χάδι των παιδιών σου, την κουβέντα με αυτούς που αγαπάς, την σύντροφο σου, τους γονείς σου; Τι πιο πολύτιμο από τους τόπους που γεννήθηκες, όπου έζησες και ζεις, εκεί που αναπνέεις την Ιστορία του λαού που σε γέννησε και νοιώθεις ζωντανός, ακέραιος και δυνατός; Ένα μόνο: να ζεις και να πεθαίνεις γι’ αυτά. Τι πιο μεγαλειώδες από την ενσυνείδητη απόφαση ενός νέου ανθρώπου να δώσει τον όρκο και να φορέσει την στολή που θα τον τάξει στο καθήκον, ένα καθήκον που το αποδέχεται, που το επιλέγει ελεύθερα κι ενσυνείδητα κι όταν χρειαστεί αυτός, ο γιος, αδελφός, σύζυγος, πατέρας, δίνει την ζωή του μέσα σε μια λάμψη και στερείται όλα τα παραπάνω για να μπορούμε εγώ, εσύ, όλοι να απολαμβάνουμε την πολυτέλεια της αμφισβήτησης ακόμη και της ίδιας μας της ταυτότητας, για να μπορεί ακόμη κι αυτή η γριά νυφίτσα του συγκροτήματος, που πήρε κάτι κατοσταριές χιλιάδες ευρώ, να καθυβρίζει κάθε τι που υπερασπίζεται με την ζωή του ο Ήρωας που δεν πήγε στα φέϊμ στόρυ, που δεν έκλεψε στο χρηματιστήριο, δεν τραγούδησε στη γιουροβίζιον, δεν τα κονόμησε με αρπαχτές δημοσίων έργων, ούτε τα πήρε από ξένους για να υποστηρίξει το σχέδιο Ανάν. Τι πιο μεγαλειώδες από αυτόν που έζησε και πέθανε σαν Ανδρας στο καθήκον; Κλείστε λοιπόν για λίγο τις τηλεοράσεις σας, το ραδιόφωνο σας, διπλώστε τις σοβαροφανείς ή σκανδαλοθηρικές φυλλάδες σας, αφήστε τις αναλύσεις των αργυρώνητων αναλυτών και κοιτάξτε εκεί ψηλά στο γαλάζιο τ’ ουρανού, στείλτε την σκέψη σας στον Ανδρα που ταξίδεψε και μαζέψτε μίσος και γνώση για το κεμαλικό κτήνος και τους ρουφιάνους του στην Αθήνα. Οι καιροί αλλάζουν…
Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης, Δικηγόρος- Πρόεδρος Δ.Σ. του ΔΙΚΤΥΟΥ 21
24η Μαίου 2006
Βέβαια πρέπει να είχαμε καταλάβει από καιρό ότι ήταν στατιστικώς ΔΕΔΟΜΕΝΟ ότι αυτό θα συνέβαινε κάποια στιγμή... γιατί απλά "πολλές φορές πάει η στάμνα στη βρύση, μια πάει και δεν ξαναγυρνάει"...
Το θέμα των παραβιάσεων δεν είναι κάτι απλό...
Εχω και γω τις υποψίες μου πως για τους πιλότους εκατέρωθεν δεν είναι παρά ένα παιγνίδι και πως παραβιάσεις γίνονται ΚΑΙ από τους Ελληνες πιλότους... πράγμα που εμείς βέβαια δεν μαθαίνουμε ΠΟΤΕ!
Ενα παιγνίδι που άλλοτε το επιδιώκουν για εξάσκηση άλλοτε για αύξηση της αδρεναλίνης και σπάσιμο της ρουτίνας και που ενέχει όμως ΠΑΝΤΑ τους ίδιους κινδύνους...
Εχω περάσει αρκετό διάστημα στη Λήμνο και στη Ρόδο... στη Λήμνο ιδιαίτερα τα πράγματα ήταν πολύ άσχημα... Αρκετές φορές τα τούρκικα μαχητικά είχαν κατέβει τόσο χαμηλά φτάνοντας σχεδόν στο λιμάνι της Μύρινας και γυρνούσαν λίγο πριν την στρατιωτική βάση!! Πετούσαν δε τόσο χαμηλά που η κόκκινη σημαία φαινόταν ξεκάθαρα πάνω τους.
Δεν ξέρω αν ο πιλότος ήταν ήρωας (πολλοί είναι τόσο εγωϊστές που δρουν για υστεροφημία και όχι για την πατρίδα) το σίγουρο όμως είναι ότι πρέπει να τιμηθεί ανάλογα από όλους για τον τρόπο που έφυγε...
Οπως και να το κάνουμε δεν έπεσε στην άσφαλτο του Σαβ/κου αλλά στην ακριτική περιοχή του Αιγαίου και θα κλείσω με την ευχή την επόμενη φορά "θύμα" να είναι Τούρκος και όχι Ελληνας.
quote:
και θα κλείσω με την ευχή την επόμενη φορά "θύμα" να είναι Τούρκος και όχι Ελληνας.
εγώ θα κλείσω με την ευχή να μην υπάρξει επόμενη φορά και κανένα θύμα από καμία πλευρά...
Νομίζω είναι καλύτερα έτσι...
Αστρονομική απόδειξη περί της υπάρξεως φούξια ελεφάντων...
Edited by - Agnostic on 03/06/2006 18:40:30
quote:
εγώ θα κλείσω με την ευχή να μην υπάρξει επόμενη φορά και κανένα θύμα από καμία πλευρά...
Νομίζω είναι καλύτερα έτσι...
Mακάρι να μπορούσα να το δω έτσι και γω... ειλικρινά...
Δυστυχώς δεν μπορώ... Εχω θείο Συνταγματάρχη πεσόντα στην Κύπρο...
Μιας τοσο άδοξης ειρήνης , μιας τόσο φθοροποιού ειρήνης... που σκέφτομαι να αλλάξω πατρίδα .
Να προετοιμάζεσαι για πόλεμο......
-Θουκιδίδης
quote:
Αν θέλεις ειρήνη.....
Να προετοιμάζεσαι για πόλεμο......
Και μετά να προετοιμάζεσαι για μια θαυμάσια κοινωνική εκδήλωση, στην οποία θα έχεις βάλει το καλό σου το κουστούμι, το ευωδιαστό άρωμά σου Folie Folie, θα έχεις χτενιστεί αριστοκρατικά, θα έχεις φορέσει και make-up να κρύψεις τα σημάδια για να απολαύσεις την εκδήλωση με τους καλεσμένους σου. Μόνο που σε αυτή την κοινωνική εκδήλωση στην οποία θα σου φιλάνε το κούτελο, οι καλεσμένοι σου θα σε βλέπουν αλλά εσύ δεν θα μπορείς να τους δεις. Διότι πολύ απλά θα βρίσκεσαι μέσα στην κάσα η οποία θα είναι φτιαγμένη στα μέτρα σου.
Θα μου πεις όμως...τύφλα να έχει η κάσα αφού εγώ πέθανα για την πατρίδα και για μεγάλα ιδανικά. Χμμμμ.... Μάλλον σε πιάσανε κορόιδο λέω εγώ. Διότι ΠΑΤΡΙΔΑ και ΜΕΓΑΛΑ ΙΔΑΝΙΚΑ σημαίνει αγάπη, ευτυχία,ευημερία, αλληλεγγύη, αλληλοσεβασμός, διασκέδαση, εργασία, συνεργασία κ.α. Εσύ όμως θα έχεις πεθάνει για την ηλιθιότητα και τη ματαιοδοξία ορισμένων ανθρωποειδών, ευρισκόμενων σε υψηλά πόστα και ορισμένων "επιχειρηματιών" που θα τρίβουν τα χέρια τους για τις νέες πωλήσεις F-16 και άλλων ωραίων παιχνιδιών πολέμου.
Αν λοιπόν δεν θες να γίνεις κρέας προς σφαγή, άσκοπο θύμα και επιζητάς την ειρήνη φρόντισε να κάνεις τα παρακάτω:
-Μάθε να σέβεσαι την διαφoρετικότητα του άλλου
-Μάθε να πετάς τις άσκοπες,επεκτατικές προαιώνιες σφαγές προγόνων σου με "παραδοσιακούς εχθρούς" στο καλάθι των αχρήστων.
-Αν γίνει "μπαμ" και σε στείλουνε για πόλεμο, προσπάθησε να λιποτακτήσεις.
-Μάθε ότι οι καιροί που ο Λεωνίδας με ένα κούνημα του σπαθιού του εξόντωνε 100 Πέρσες έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Τώρα ένα βήμα μπρος θα κάνεις και θα σε φάνε με το sniper-rifle(σφαίρα στο δόξα πατρή που σε περιμένι κακομοίρη μου).
-Συνειδητοποίησε ότι ο Ράμπο και ο Σβαρτσενέγκερ είναι απλά ταινίες και ότι οι αιλουροειδείς ελιγμοί, και τα πολεμικά κόλπα που κάνουν δεν ισχύουν στην πραγματικότητα.
-Συνειδητοποίησε ότι ο κοινός εχθρός όλων μας είναι ο εθνικισμός, ο ρατσιμός και η μισσαλοδοξία. Πρόσπάθησε να τα αποβάλλεις για να μην σου θολώνουν άλλο το μυαλό. Δες τα σαν κλανιές τις οποίες θα αμολήσεις και θα ξαλαφρώσεις.
Να είσαι σίγουρος ότι μετά από όλα αυτά θα νιωσεις μια ανακούφιση, μια γαλήνη, θα αντικρύζεις τον κόσμο διαφορετικά και πιο ευχάριστα ρε παιδί μου.
Βαρέθηκα τους ήρωες να παίζουν πολεμικό σκάκι στην αρένα του παραλόγου. We don't need another hero που λέει και η μεγίστη κυρά της pop, Tina Turner...
Αστρονομική απόδειξη περί της υπάρξεως φούξια ελεφάντων...